طعنه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* نکوهش طعنه در قرآن و روایات */

2026-03-18T10:25:51Z

‏نکوهش طعنه در قرآن و روایات

مهدی موسوی در ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۱۸

2026-02-12T06:18:52Z

Mohammadi: /* طعنه در روایات */

2025-04-17T18:46:45Z

‏طعنه در روایات

مهدی موسوی: ویرایش

2020-06-08T08:05:52Z

ویرایش

Zamani: رده اولویت مقاله

2019-05-12T05:08:29Z

رده اولویت مقاله

Heydarzadeh در ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۱۱

2016-09-13T11:11:19Z

Heydarzadeh در ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۰۴

2016-09-13T11:04:09Z

Heydarzadeh در ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۴۹

2016-09-13T10:49:45Z

سید مهدی خدایی در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۰۶

2016-02-08T11:06:19Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱ مارس ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۳۱

2014-03-01T06:31:41Z

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 طعنه زدن عملی ناروا و خلاف [[اخلاق]] الهی و [[اسلام|اسلامی]] است که مورد نهی و مذمت [[قرآن]] و [[احادیث]] پیشوایان دینی قرار گرفته است. واژه «طَعْن» دو بار در قرآن کریم درباره طعنه و [[تمسخر]] نسبت به [[دین]] به‌ کار رفته است:<ref>سید علی‌اکبر قرشی، قاموس قرآن، ج۴، ص۲۲۳.</ref>
-*{{متن قرآن|«وَ اِنْ نَکَثُوا اَیْمانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُوا فِی دِینِکُمْ فَقاتِلُوا اَئِمَّةَ الْکُفْرِ...»}}؛<ref>[[سوره توبه]]، ۱۲.</ref> «اگر پیمان خویش را شکستند و در دینتان عیب گرفتند با پیشوایان کفر بجنگید.»
+*«{{متن قرآن|وَإِنْ نَكَثُوا أَيْمَانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ ۙ إِنَّهُمْ لَا أَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ}}<ref>[[آیه 12 سوره توبه|سوره توبه، آیه ۱۲.]]</ref>؛ اگر پیمان خویش را شکستند و در دینتان عیب گرفتند با پیشوایان کفر بجنگید ...»
-*{{متن قرآن|«مِنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَرَاعِنَا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِي الدِّينِ...»}}؛<ref>[[سوره نساء]]، ۴۶.</ref> بعضی از [[یهود]]، سخنان را از جای خود، تحریف می‌کنند؛ و (به جای اینکه بگویند: «شنیدیم و اطاعت کردیم»)، می‌گویند: «شنیدیم و مخالفت کردیم! و (نیز می‌گویند:) بشنو! که هرگز نشنوی! و (از روی تمسخر می‌گویند:) راعنا [= ما را تحمیق کن!]» تا با زبان خود، حقایق را بگردانند و در آیین خدا، طعنه زنند.
+*«{{متن قرآن|مِنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَرَاعِنَا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِي الدِّينِ ...}}<ref>[[آیه 46 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۴۶.]]</ref>؛ بعضی از [[یهود]]، سخنان را از جای خود، تحریف می‌کنند؛ و (به جای اینکه بگویند: «شنیدیم و اطاعت کردیم»)، می‌گویند: «شنیدیم و مخالفت کردیم! و (نیز می‌گویند:) بشنو! که هرگز نشنوی! و (از روی تمسخر می‌گویند:) راعنا [= ما را تحمیق کن!]» تا با زبان خود، حقایق را بگردانند و در آیین خدا، طعنه زنند».
-همچنین [[آیه]] {{متن قرآن|«وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ»}}<ref>[[سوره همزه]]، ۱.</ref> از آیاتی است که با این موضوع مرتبط است؛ در «[[لسان العرب]]» آمده «هُمزه»: عيب گرفتن در پشت سر و لُمز بدگويى در حضور است. در «[[مجمع البيان]]» همز به معنى طعنه زدن و لمز به معنى عيب گرفتن آمده است و گويد: هر دو به يک معنى مى‏‌باشند و بهتر آنست كه هُمزه به معنى طعنه زن و لُمزه به معنى عيبجو يا بالعكس باشد، اين دو صيغه براى كثرت هستند، يعنى بسيار طعنه زننده و بسیار عيبجو. ناگفته نماند: [[عیب جویی کردن|عیبجویی]] و عيب چسباندن به مردم يك چيز است، طعنه زدن به وسيله آن، چيزى ديگر.<ref>سید علی‌اکبر قرشی، تفسير احسن الحديث، ج۱۲، ص۳۵۰.</ref>
+همچنین [[آیه]] {{متن قرآن|«وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ»}}<ref>[[آیه 1 سوره همزه|سوره همزه، آیه ۱.]]</ref> از آیاتی است که با این موضوع مرتبط است؛ در «[[لسان العرب]]» آمده «هُمزه»: عيب گرفتن در پشت سر و لُمز بدگويى در حضور است. در «[[مجمع البيان]]» همز به معنى طعنه زدن و لمز به معنى عيب گرفتن آمده است و گويد: هر دو به يک معنى مى‏‌باشند و بهتر آنست كه هُمزه به معنى طعنه زن و لُمزه به معنى عيبجو يا بالعكس باشد، اين دو صيغه براى كثرت هستند، يعنى بسيار طعنه زننده و بسیار عيبجو. ناگفته نماند: [[عیب جویی کردن|عیبجویی]] و عيب چسباندن به مردم يك چيز است، طعنه زدن به وسيله آن، چيزى ديگر.<ref>سید علی‌اکبر قرشی، تفسير احسن الحديث، ج۱۲، ص۳۵۰.</ref>
 '''نکوهش طعنه در روایات:'''
-*[[رسول خدا]] صلی الله علیه وآله فرمودند: « مَنْ طَعَنَ فِی مُؤْمِنٍ بِشَطْرِ کَلِمَةٍ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَیْهِ رِیحَ الْجَنَّةِ...»؛<ref>محدث نورى، مستدرک الوسائل، مؤسسه آل البیت، قم، ۱۴۰۸ ق، ج۹، ص ۱۴۰.</ref> هر کس درباره انسان با ایمانی کلمه ای ناروا بگوید و بر او طعنه زند، خداوند بوی [[بهشت]] را بر او حرام می کند.
+*[[رسول خدا]] صلی الله علیه وآله فرمودند: «{{متن حدیث|مَنْ طَعَنَ فِی مُؤْمِنٍ بِشَطْرِ کَلِمَةٍ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَیْهِ رِیحَ الْجَنَّةِ ...}}<ref>محدث نورى، مستدرک الوسائل، مؤسسه آل البیت، قم، ۱۴۰۸ ق، ج۹، ص ۱۴۰.</ref>؛ هر کس درباره انسان با ایمانی کلمه ای ناروا بگوید و بر او طعنه زند، خداوند بوی [[بهشت]] را بر او حرام می کند».
-*[[امام على]] علیه السلام مى فرماید: «طعنُ اللِسان أمضُّ مِن طعنِ السِنان»؛<ref>تمیمی آمدی، غررالحکم، ص۲۲۳.</ref> زخم زبان از زخم نیزه عمیق تر است.
+*[[امام على]] علیه السلام مى فرماید: «{{متن حدیث|طعنُ اللِسان أمضُّ مِن طعنِ السِنان}}<ref>تمیمی آمدی، غررالحکم، ص۲۲۳.</ref>؛ زخم زبان از زخم نیزه عمیق تر است».
-*[[امام باقر]] علیه السلام مى‌فرماید: «فایّاکُم والطعنَ عَلى المؤمنین»؛ از طعن زدن به مومنان بپرهیزید.
+*[[امام باقر]] علیه السلام مى‌فرماید: «{{متن حدیث|فایّاکُم والطعنَ عَلى المؤمنین}}؛ از طعن زدن به مومنان بپرهیزید».
-*امام باقر علیه السلام همچنین مى‌فرماید: «مَا مِنْ إِنْسَانٍ یَطْعُنُ فِی عَیْنِ مُؤْمِنٍ إِلَّا مَاتَ بِشَرِّ مِیتَةٍ وَ کَانَ قَمِناً أَنْ لَا یَرْجِعَ إِلَى خَیْرٍ»؛<ref>کلینى، الکافی، تحقیق على‌اکبر غفارى، دارالکتب الإسلامیة، تهران، ۱۴۰۷ ق، ج۲، ص۳۶۱.</ref> هیچ انسانى نیست كه پیش روى مؤمنى از او بد گوید و طعنه زند، مگر این كه به بدترین شكل بمیرد و سزاوار است كه روى خیر و سعادت را نبیند.
+*امام باقر علیه السلام همچنین مى‌فرماید: «{{متن حدیث|مَا مِنْ إِنْسَانٍ یَطْعُنُ فِی عَیْنِ مُؤْمِنٍ إِلَّا مَاتَ بِشَرِّ مِیتَةٍ وَ کَانَ قَمِناً أَنْ لَا یَرْجِعَ إِلَى خَیْرٍ}}<ref>کلینى، الکافی، تحقیق على‌اکبر غفارى، دارالکتب الإسلامیة، تهران، ۱۴۰۷ ق، ج۲، ص۳۶۱.</ref>؛ هیچ انسانى نیست كه پیش روى مؤمنى از او بد گوید و طعنه زند، مگر این كه به بدترین شكل بمیرد و سزاوار است كه روى خیر و سعادت را نبیند».
-*[[امام صادق]] علیه السلام مى‌فرماید: «إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خَلَقَ الْمُؤْمِنِینَ مِنْ نُورِ عَظَمَتِهِ وَ جَلَالِ كِبْرِیَائِهِ فَمَنْ طَعَنَ عَلَیْهِمْ أَوْ رَدَّ عَلَیْهِمْ قَوْلَهُمْ فَقَدْ رَدَّ عَلَى اللَّهِ فِی عَرْشِهِ وَ لَیْسَ مِنَ اللَّهِ فِی شَیْءٍ إِنَّمَا هُوَ شِرْكُ شَیْطَانٍ»؛<ref>مجلسی، بحارالأنوار، ج ۷۲ ص ۱۴۵.</ref> خدای عزوجل مؤمنان را از نور عظمت و جلال كبریائیش آفریده و هر كس بدانها طعنه و سركوفت زند یا گفته و عقیده آنها را رد كند، بر خدا رد كرده در عرش او، و نزد خدا به چیزى شمرده نشود، همانا كه او شرک [[شیطان]] است.
+*[[امام صادق]] علیه السلام مى‌فرماید: «{{متن حدیث|إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خَلَقَ الْمُؤْمِنِینَ مِنْ نُورِ عَظَمَتِهِ وَ جَلَالِ كِبْرِیَائِهِ فَمَنْ طَعَنَ عَلَیْهِمْ أَوْ رَدَّ عَلَیْهِمْ قَوْلَهُمْ فَقَدْ رَدَّ عَلَى اللَّهِ فِی عَرْشِهِ وَ لَیْسَ مِنَ اللَّهِ فِی شَیْءٍ إِنَّمَا هُوَ شِرْكُ شَیْطَانٍ}}<ref>مجلسی، بحارالأنوار، ج ۷۲ ص ۱۴۵.</ref>؛ خدای عزوجل مؤمنان را از نور عظمت و جلال كبریائیش آفریده و هر كس بدانها طعنه و سركوفت زند یا گفته و عقیده آنها را رد كند، بر خدا رد كرده در عرش او، و نزد خدا به چیزى شمرده نشود، همانا كه او شرک [[شیطان]] است».
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{ضعیف}}
+{{خوب}}
-'''طعنه زدن''' یا زخم زبان، به معنای سرزنش کردن دیگران، یکی از [[گناه|گناهان]] زبان است.
+'''«طَعنه زدن»''' یا زخم زبان، به معنای سرزنش کردن دیگران -به منظور تحقیر و [[تمسخر]] و [[عیب جویی کردن|عیب‌جویی]]-، یکی از [[گناه|گناهان]] زبان و رذایل اخلاقی است، که در [[قرآن]] و [[احادیث]] مورد نهی و نکوهش قرار گرفته است.
-==مفهوم طعنه==
+==مفهوم‌شناسی==
-«طعن»، زدن با نیزه است و به طور استعاره در عیب گویى و عیب گرفتن و سرزنش به کار مى‌رود.<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن</ref> '''طعنه زدن''': [[عیب جویی کردن|عیبجوئی کردن]]. مجازاً، توبیخ و سرزنش کردن. بد گفتن.<ref>لغت نامه دهخدا</ref>
+«طَعن» در لغت، به معنای زدن با نیزه است و به طور استعاره در عیب گویى و عیب گرفتن و سرزنش به کار مى‌رود.<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن، ص۵۲۰.</ref> و نیز گفته شده: '''طعنه زدن'''، [[عیب جویی کردن|عیب‌جویی کردن]]؛ مجازاً، توبیخ و سرزنش کردن؛ بد گفتن.<ref>لغت نامه دهخدا.</ref>
-طعن از کارهاى مذموم است و موجب ضرر دنیوى و [[عذاب]] اخروى مى‌شود.<ref>جامع السعادات</ref> زخم زبان گونه اى مردم آزارى است؛ یعنى سخنى بر زبان آوریم که شخص مقابل را برنجاند.
+طعنه زدن و تحقیر کردن مؤمن از کارهاى مذموم و از جمله [[گناهان]] زبان است که موجب ضرر دنیوى و [[عذاب]] اخروى مى‌شود.<ref>ملا محمدمهدی نراقی، جامع السعادات.</ref> زخم زبان گونه‌اى مردم‌آزارى است؛ یعنى سخنى بر زبان آوریم که شخص مقابل را برنجاند.
 ضرب المثل معروفى است که مى گوید: زخم شمشیر خوب مى شود، ولى زخم زبان خوب نمى شود. البته این ضرب المثل یک واقعیت است و [[حدیث|احادیث]] اخلاقى اسلامى نیز آن را تاکید مى کند و به شدت، زخم زبان زدن و [[شماتت]] را نکوهیده است.
-==طعنه در روایات==
+==نکوهش طعنه در قرآن و روایات==
-حضرت [[امام باقر]] علیه السلام مى‌فرماید: {{متن حدیث|«فایاکم والطعن على المومنین»}}؛ از طعن زدن به مومنان بپرهیزید".
+*{{متن قرآن|«وَ اِنْ نَکَثُوا اَیْمانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُوا فِی دِینِکُمْ فَقاتِلُوا اَئِمَّةَ الْکُفْرِ...»}}؛<ref>[[سوره توبه]]، ۱۲.</ref> «اگر پیمان خویش را شکستند و در دینتان عیب گرفتند با پیشوایان کفر بجنگید.»
-و فرمود: {{متن حدیث|«ما مِن انسان یطعن فى عین مومن الا مات بشر میتة و کان قمنا ان لایرجع الى خیر»}}؛ هیچ انسانى رویاروى مومنى به او طعنه نمى‌زند جز این که به بدترین مردن‌ها مى‌میرد و سزاوار است که به خیر بازنگردد.
+*{{متن قرآن|«مِنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَرَاعِنَا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِي الدِّينِ...»}}؛<ref>[[سوره نساء]]، ۴۶.</ref> بعضی از [[یهود]]، سخنان را از جای خود، تحریف می‌کنند؛ و (به جای اینکه بگویند: «شنیدیم و اطاعت کردیم»)، می‌گویند: «شنیدیم و مخالفت کردیم! و (نیز می‌گویند:) بشنو! که هرگز نشنوی! و (از روی تمسخر می‌گویند:) راعنا [= ما را تحمیق کن!]» تا با زبان خود، حقایق را بگردانند و در آیین خدا، طعنه زنند.
-[[امام على]] علیه السلام مى فرماید: {{متن حدیث|«طعن اللسان أمض من طعن السنان»}}؛<ref>غررالحکم، ص۲۲۳.</ref> زخم زبان از زخم نیزه عمیق تر است.
+همچنین [[آیه]] {{متن قرآن|«وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ»}}<ref>[[سوره همزه]]، ۱.</ref> از آیاتی است که با این موضوع مرتبط است؛ در «[[لسان العرب]]» آمده «هُمزه»: عيب گرفتن در پشت سر و لُمز بدگويى در حضور است. در «[[مجمع البيان]]» همز به معنى طعنه زدن و لمز به معنى عيب گرفتن آمده است و گويد: هر دو به يک معنى مى‏‌باشند و بهتر آنست كه هُمزه به معنى طعنه زن و لُمزه به معنى عيبجو يا بالعكس باشد، اين دو صيغه براى كثرت هستند، يعنى بسيار طعنه زننده و بسیار عيبجو. ناگفته نماند: [[عیب جویی کردن|عیبجویی]] و عيب چسباندن به مردم يك چيز است، طعنه زدن به وسيله آن، چيزى ديگر.<ref>سید علی‌اکبر قرشی، تفسير احسن الحديث، ج۱۲، ص۳۵۰.</ref>
-بنابراین انسان نباید به خود اجازه دهد که کسى را شماتت کند و یا قلب او را با نیش زبان خود به درد آورد. این که هر شخص با نیش زبان دیگرى را برنجاند، هنر نیست. هنر مرهم بر زخم گذاشتن است؛ هنر، تحمل یکدیگر و سکوت است.
+'''نکوهش طعنه در روایات:'''
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-*زندگی موفق (رازهای خوب زیستن)، عباس رحیمی.
+*"زندگی موفق (رازهای خوب زیستن)"، عباس رحیمی.
-*[http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/ طعن، اصطلاحنامه جامع علوم اسلامی]، بازیابی: ۷ اسفند ۹۲.
+*[http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/ "طعن"، اصطلاحنامه جامع علوم اسلامی]، بازیابی: ۷ اسفند ۹۲.
+*[https://www.porseman.com/article/%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%AE-%D8%B7%D8%B9%D9%86%D9%87-%D8%A2%D9%85%D9%8A%D8%B2-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D9%8A%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86/28261 "پاسخ طعنه آمیز به دیگران"، پایگاه پرسمان].
-[[رده:صفات ناپسند]]
+[[رده:واژگان قرآنی]][[رده:صفات ناپسند]][[رده:اخلاق اجتماعی]][[رده:مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 ==طعنه در روایات==
-حضرت [[امام باقر]] علیه السلام مى‌فرماید: "فایاکم والطعن على المومنین؛ از طعن زدن به مومنان بپرهیزید".
+حضرت [[امام باقر]] علیه السلام مى‌فرماید: {{متن حدیث|«فایاکم والطعن على المومنین»}}؛ از طعن زدن به مومنان بپرهیزید".
-و فرمود: "ما مِن انسان یطعن فى عین مومن الا مات بشر میتة و کان قمنا ان لایرجع الى خیر"؛ هیچ انسانى رویاروى مومنى به او طعنه نمى‌زند جز این که به بدترین مردن‌ها مى‌میرد و سزاوار است که به خیر بازنگردد.
+و فرمود: {{متن حدیث|«ما مِن انسان یطعن فى عین مومن الا مات بشر میتة و کان قمنا ان لایرجع الى خیر»}}؛ هیچ انسانى رویاروى مومنى به او طعنه نمى‌زند جز این که به بدترین مردن‌ها مى‌میرد و سزاوار است که به خیر بازنگردد.
-[[امام على]] علیه السلام مى فرماید: "طعن اللسان أمض من طعن السنان"؛<ref>غررالحکم، ص۲۲۳.</ref> زخم زبان از زخم نیزه عمیق تر است.
+[[امام على]] علیه السلام مى فرماید: {{متن حدیث|«طعن اللسان أمض من طعن السنان»}}؛<ref>غررالحکم، ص۲۲۳.</ref> زخم زبان از زخم نیزه عمیق تر است.
 بنابراین انسان نباید به خود اجازه دهد که کسى را شماتت کند و یا قلب او را با نیش زبان خود به درد آورد. این که هر شخص با نیش زبان دیگرى را برنجاند، هنر نیست. هنر مرهم بر زخم گذاشتن است؛ هنر، تحمل یکدیگر و سکوت است.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{ضعیف}}
-'''طعنه زدن''' به معنای سرزنش کردن یکی از گناهان زبان است.
+'''طعنه زدن''' یا زخم زبان، به معنای سرزنش کردن دیگران، یکی از [[گناه|گناهان]] زبان است.
-==معنای لغوی==
+==مفهوم طعنه==
-'''طعنه زدن''': عیبجوئی کردن.  مجازاً، توبیخ و سرزنش کردن. بد گفتن. <ref>لغت نامه دهخدا</ref>
+«طعن»، زدن با نیزه است و به طور استعاره در عیب گویى و عیب گرفتن و سرزنش به کار مى‌رود.<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن</ref> '''طعنه زدن''': [[عیب جویی کردن|عیبجوئی کردن]]. مجازاً، توبیخ و سرزنش کردن. بد گفتن.<ref>لغت نامه دهخدا</ref>
-==تعریف==
+طعن از کارهاى مذموم است و موجب ضرر دنیوى و [[عذاب]] اخروى مى‌شود.<ref>جامع السعادات</ref> زخم زبان گونه اى مردم آزارى است؛ یعنى سخنى بر زبان آوریم که شخص مقابل را برنجاند.
-طعن از کارهاى مذموم است و موجب ضرر دنيوى و عذاب اخروى مى‌شود.<ref>جامع السعادات</ref>
+ضرب المثل معروفى است که مى گوید: زخم شمشیر خوب مى شود، ولى زخم زبان خوب نمى شود. البته این ضرب المثل یک واقعیت است و [[حدیث|احادیث]] اخلاقى اسلامى نیز آن را تاکید مى کند و به شدت، زخم زبان زدن و [[شماتت]] را نکوهیده است.
-زخم زبان گونه اى مردم آزارى است ؛ يعنى سخنى بر زبان آوريم كه شخص مقابل را برنجاند.
+==طعنه در روایات==
-ضرب المثل معروفى است كه مى گويد: زخم شمشير خوب مى شود، ولى زخم زبان خوب نمى شود. البته اين ضرب المثل يك واقعيت است و احاديث اخلاقى اسلامى نيز آن را تاكيد مى كند و به شدت، زخم زبان زدن و شماتت را نكوهيده است.
+حضرت [[امام باقر]] علیه السلام مى‌فرماید: "فایاکم والطعن على المومنین؛ از طعن زدن به مومنان بپرهیزید".
-==طعنه در روایات اسلامی==
+و فرمود: "ما مِن انسان یطعن فى عین مومن الا مات بشر میتة و کان قمنا ان لایرجع الى خیر"؛ هیچ انسانى رویاروى مومنى به او طعنه نمى‌زند جز این که به بدترین مردن‌ها مى‌میرد و سزاوار است که به خیر بازنگردد.
-حضرت [[امام باقر]] عليه السلام مى‌فرمايد: "فاياکم والطعن على المومنين؛ از طعن زدن به مومنان بپرهيزيد".
+[[امام على]] علیه السلام مى فرماید: "طعن اللسان أمض من طعن السنان"؛<ref>غررالحکم، ص۲۲۳.</ref> زخم زبان از زخم نیزه عمیق تر است.
-و فرمود: "ما من انسان يطعن فى عين مومن الا مات بشر ميتة و کان قمنا ان لايرجع الى خير"؛ هيچ انسانى رو يا روى مومنى به او طعنه نمى‌زند جز اين که به بدترين مردن‌ها مى‌ميرد و سزاوار است که به خير بازنگردد.
+بنابراین انسان نباید به خود اجازه دهد که کسى را شماتت کند و یا قلب او را با نیش زبان خود به درد آورد. این که هر شخص با نیش زبان دیگرى را برنجاند، هنر نیست. هنر مرهم بر زخم گذاشتن است؛ هنر، تحمل یکدیگر و سکوت است.
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-* زندگی موفق (رازهای خوب زیستن)، عباس رحیمی.
+*زندگی موفق (رازهای خوب زیستن)، عباس رحیمی.
-* [http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/ طعن، اصطلاحنامه جامع علوم اسلامی]، بازیابی: 7 اسفند 92.
+*[http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/ طعن، اصطلاحنامه جامع علوم اسلامی]، بازیابی: ۷ اسفند ۹۲.
 [[رده:صفات ناپسند]]
 [[رده:اخلاق اجتماعی]]
 [[رده:مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{ضعیف}}
+'''طعنه زدن''' به معنای سرزنش کردن یکی از گناهان زبان است.
 ==معنای لغوی==
@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۴: @@
 [[رده:صفات ناپسند]]
 [[رده:اخلاق اجتماعی]]

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 '''طعنه زدن''': عیبجوئی کردن.  مجازاً، توبیخ و سرزنش کردن. بد گفتن. <ref>لغت نامه دهخدا</ref>
-طعن زدن با نيزه است و به طور استعاره در عيب گويى و عيب گرفتن و سرزنش بکار مى‌رود.<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن</ref>
+طعن زدن با نيزه است و به طور استعاره در عيب گويى و عيب گرفتن و سرزنش به کار مى‌رود.<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن</ref>
 ==تعریف==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۰۶
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{ضعیف}}
	از گناهان زبان طعن زدن است.		از گناهان زبان طعن زدن است.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 از گناهان زبان طعن زدن است.
-" راغب " در مفردات مى‌نويسد: " طعن زدن با نيزه است و به طور استعاره در عيب گويى و عيب گرفتن و سرزنش به کار مى‌رود.
+"راغب" در مفردات مى‌نويسد: "طعن زدن با نيزه است و به طور استعاره در عيب گويى و عيب گرفتن و سرزنش بکار مى‌رود.
-در " جامع السعادات " آمده است: طعن از کارهاى مذموم است و موجب ضرر دنيوى و عذاب اخروى مى‌شود.
+در "جامع السعادات" آمده است: طعن از کارهاى مذموم است و موجب ضرر دنيوى و عذاب اخروى مى‌شود.
-زخـم زبـان گـونـه اى مـردم آزارى اسـت ؛ يـعـنـى سـخـنـى بـر زبـان آوريـم كـه شـخص مقابل را برنجاند.
+زخم زبان گونه اى مردم آزارى است ؛ يعنى سخنى بر زبان آوريم كه شخص مقابل را برنجاند.
-ضـرب المـثـل معروفى است كه مى گويد: زخم شمشير خوب مى شود، ولى زخم زبان خـوب نـمـى شود. البته اين ضرب المثل يك واقعيت است و احاديث اخلاقى اسلامى نيز آن را تاكيد مى كند و به شدت، زخم زبان زدن و شماتت را نكوهيده است .
+ضرب المثل معروفى است كه مى گويد: زخم شمشير خوب مى شود، ولى زخم زبان خوب نمى شود. البته اين ضرب المثل يك واقعيت است و احاديث اخلاقى اسلامى نيز آن را تاكيد مى كند و به شدت، زخم زبان زدن و شماتت را نكوهيده است.
-حضرت باقر - عليه السلام - مى‌فرمايد:
+حضرت [[امام باقر]] عليه السلام مى‌فرمايد: "فاياکم والطعن على المومنين؛ از طعن زدن به مومنان بپرهيزيد".
-" فاياکم و الطعن على المومنين ".از طعن زدن به مومنان بپرهيزيد.
+و فرمود: "ما من انسان يطعن فى عين مومن الا مات بشر ميتة و کان قمنا ان لايرجع الى خير"؛ هيچ انسانى رو يا روى مومنى به او طعنه نمى‌زند جز اين که به بدترين مردن‌ها مى‌ميرد و سزاوار است که به خير بازنگردد.
-و فرمود:
+[[امام على]] علیه السلام مى فرمايد: طعن اللسان امض من طعن السنان؛<ref>غررالحكم، ص223.</ref> زخم زبان از زخم نيزه عميق تر است.
-" ما من انسان يطعن فى عين مومن الا مات بشر ميتة و کان قمنا ان لا يرجع الى خير " .
+بنابراين انسان نباید به خود اجازه دهد كه كسى را شماتت كند و يا قلب او را با نيش زبان خود به درد آورد. این که هر شخص با نيش زبان ديگرى را برنجاند، هنر نيست. هنر مرهم بر زخم گذاشتن است؛ هنر، تحمل يكديگر و سكوت است.
-امام على(ع) مى فرمايد:
+==پانویس==
 {{پانویس}}
-== منابع ==
+==منابع==
 [[رده:صفات ناپسند]]
 [[رده:اخلاق اجتماعی]]