طالوت - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۹ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۱۸

2026-03-19T08:18:36Z

Mohammadi در ‏۱۹ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۱۴

2026-03-19T08:14:18Z

مهدی موسوی در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۲۸

2026-02-04T12:28:21Z

نمایش تغییرات

Mohammadi در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۳۹

2025-12-24T17:39:35Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-21T11:33:53Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: ویرایش

2020-06-06T08:34:21Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۴ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۰۷

2020-03-04T06:07:12Z

بهرامی: افزودن 1 رده

2014-02-18T10:51:27Z

افزودن 1 رده

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۲۲

2013-01-20T10:22:02Z

نمایش تغییرات

Saeed zamani در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۹:۳۹

2013-01-19T09:39:16Z

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 نام «طالوت» دو بار در [[قرآن]] آمده است. نقل است که [[بنی اسرائیل]] بعد از درگذشت [[حضرت موسی]] علیه السلام مرتکب [[گناه|گناهان]] شده و از فرمان خدا سرپیچی می‌کردند، خداوند به همین جرم شخصی به نام [[جالوت]] را بر ایشان مسلط ساخت. وی بنی اسرائیل را آزار می‌داد و آن‌ها را از سرزمینشان بیرون می‌کرد.<ref>طباطبائی محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی همدانی، تهران، دفتر انتشارات اسلامی، ج ۲، ص ۴۴۹.</ref> احکام [[تورات]] را فرو می‌گذاشت از مردم باج می‌گرفت، سرانجام خداوند [[شمعون]] یا اشموئیل را بر بنی اسرائیل به پیامبری برگزید.<ref>احمد سید جوادی، بهاءالدین خرمشاهی و کامران فانی، دایره المعارف تشیع، تهران، نشر شهید سعید محبی، ۱۳۸۳، اول، پیشین، ص ۴۵۲.</ref> بنی اسرائیل از او خواستند تا رهبر و امیری برای آنها انتخاب کند تا همگی تحت فرمان و هدایت او با دشمن نبرد کنند و عزت از دست رفته خود را بازیابند: {{متن قرآن|«أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَىٰ إِذْ قَالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ...»}}<ref>[[آیه 246 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۴۶.]]</ref>.
-اشموئیل با آن که می‌دانست قوم او پیمان شکن هستند و از [[جهاد]] سرباز خواهند زد، به فرمان خدا، طالوت را به فرماندهی آنان انتخاب کرد: «{{متن قرآن|وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا ...}}<ref>[[آیه 247 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۴۷.]]</ref>؛ و پیامبرشان به آنها گفت: خداوند طالوت را برای زمامداری شما مبعوث و انتخاب کرده است ...».
+اشموئیل با آن که می‌دانست قوم او پیمان شکن هستند و از [[جهاد]] سرباز خواهند زد، به فرمان خدا، طالوت را به فرماندهی آنان انتخاب کرد: «{{متن قرآن|وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا ...}}<ref name=":۰">[[آیه 247 سوره بقره|همان، آیه ۲۴۷.]]</ref>؛ و پیامبرشان به آنها گفت: خداوند طالوت را برای زمامداری شما مبعوث و انتخاب کرده است ...».
 [[بنی اسرائیل|بنی اسرائیل]] که سابقه درخشانی در طول تاریخ زندگی‌شان نداشتند، باز دست به بهانه جویی زدند و برای فرمانده و رئیس لشکر امتیازاتی از نظر نسب و ثروت لازم می‌دانستند که در طالوت هیچکدام یافت نمی‌شد. نه از خاندان لاوی پسر [[حضرت یعقوب]] بود -که سابقه [[نبوت]] داشتند- و نه از خاندان [[حضرت یوسف]] و یهودا بود -که سابقه حکومت داشتند-؛ بلکه از خاندان [[بنیامین]] مردی گمنام و تهی دست بود، بنابراین بنی اسرائیل اعتراض کردند که ما از او سزاوارتریم.<ref>تفسیر المیزان، پیشین، ص ۴۴۹، نمونه، پیشین، ص ۱۴۸.</ref>
-اشموئیل در پاسخ آنها گفت: «{{متن قرآن|... قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ...»}}<ref>[[آیه 247 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۴۷.]]</ref>؛... گفت خدا او را بر شما برگزیده و او را در علم و (قدرت) جسم وسعت بخشیده است». و در ادامه می‌گوید: «{{متن قرآن|... إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ ...»}}<ref>[[آیه 248 سوره بقره|همان، آیه ۲۴۸.]]</ref>؛... نشانه حکومت او این است که صندوق عهد به سوی شما خواهد آمد (همان صندوقی که) در آن آرامش از پروردگار و ... قرار دارد». (منظور از تابوت یا صندوق عهد، همان صندوقی است که [[حضرت موسی]] علیه السلام در آن به رود نیل سپرده شد. این صندوق در جنگ ها باعث قوت و آرامش بنی اسرائیل بود ولی مدتی بود که آن را از دست داده بودند).
+اشموئیل در پاسخ آنها گفت: «{{متن قرآن|... قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ...»}}<ref name=":۰" />؛ ... گفت خدا او را بر شما برگزیده و او را در علم و (قدرت) جسم وسعت بخشیده است». و در ادامه می‌گوید: «{{متن قرآن|... إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ ...»}}<ref>[[آیه 248 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۴۸.]]</ref>؛ ... نشانه حکومت او این است که صندوق عهد به سوی شما خواهد آمد (همان صندوقی که) در آن آرامش از پروردگار و ... قرار دارد». (منظور از تابوت یا صندوق عهد، همان صندوقی است که [[حضرت موسی]] علیه السلام در آن به رود نیل سپرده شد. این صندوق در جنگ ها باعث قوت و آرامش بنی اسرائیل بود ولی مدتی بود که آن را از دست داده بودند).
-به هر حال بنی اسرائیل با آمدن صندوق عهد، فرمانروایی طالوت را (ظاهراً) پذیرفتند، طالوت فرماندهی سپاه را بر عهده گرفت و به جانب دشمن رفتند، اما برای امتحان سپاه خود و برای این که بفهمد چقدر از او اطاعت می‌کنند به ایشان گفت: «{{متن قرآن|فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ ...}}<ref>[[آیه 249 سوره بقره|همان، آیه ۲۴۹.]]</ref>؛ پس زمانی که طالوت با سپاهیان بیرون رفت، گفت: خداوند شما را بوسیله یک نهر آب آزمایش می‌کند. آنها که به (هنگام تشنگی) از آن بنوشند از من نیستند و آنها که جز یک پیمانه با دست خود بیشتر از آن نخورند از من هستند ...».
+به هر حال بنی اسرائیل با آمدن صندوق عهد، فرمانروایی طالوت را (ظاهراً) پذیرفتند، طالوت فرماندهی سپاه را بر عهده گرفت و به جانب دشمن رفتند، اما برای امتحان سپاه خود و برای این که بفهمد چقدر از او اطاعت می‌کنند به ایشان گفت: «{{متن قرآن|فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ ...}}<ref name=":1">[[آیه 249 سوره بقره|همان، آیه ۲۴۹.]]</ref>؛ پس زمانی که طالوت با سپاهیان بیرون رفت، گفت: خداوند شما را بوسیله یک نهر آب آزمایش می‌کند. آنها که به (هنگام تشنگی) از آن بنوشند از من نیستند و آنها که جز یک پیمانه با دست خود بیشتر از آن نخورند از من هستند ...».
-اما قوم پیمان شکن بنی اسرائیل به محض رسیدن به آب، تا رفع تشنگی از آن خوردند، به جز عده قلیلی از ایشان که به عهد خویش وفا کردند. بنابراین طالوت اکثریت را رها کرد و با بقیه به سوی [[جالوت]] شتافت.<ref>تفسیر نمونه، پیشین، ص ۱۶۹-۱۶۸.</ref> در ادامه باز هم از آن تعداد کم، گروهی از کم بودن نفرات سپاه خود اظهار ناراحتی کردند ولی گروهی که ایمانشان قوی‌تر بود گفتند: «{{متن قرآن|... كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ ...}}<ref>[[آیه 249 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۴۹.]]</ref>؛... چه بسیار گروههای کوچک که به فرمان خدا بر گروههای عظیم پیروز شدند ...».
+اما قوم پیمان شکن بنی اسرائیل به محض رسیدن به آب، تا رفع تشنگی از آن خوردند، به جز عده قلیلی از ایشان که به عهد خویش وفا کردند. بنابراین طالوت اکثریت را رها کرد و با بقیه به سوی [[جالوت]] شتافت.<ref>تفسیر نمونه، پیشین، ص ۱۶۹-۱۶۸.</ref> در ادامه باز هم از آن تعداد کم، گروهی از کم بودن نفرات سپاه خود اظهار ناراحتی کردند ولی گروهی که ایمانشان قوی‌تر بود گفتند: «{{متن قرآن|... كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ ...}}<ref name=":1" />؛ ... چه بسیار گروههای کوچک که به فرمان خدا بر گروههای عظیم پیروز شدند ...».
 به هر حال، دو سپاه در برابر هم قرار می‌گیرند، سپاه طالوت از خدا طلب یاری می‌نمایند و [[جالوت]] بدست جوانی شجاع به نام [[حضرت داوود]] علیه السلام کشته می‌شود و سپاهش فرار می‌کنند.

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 ==یادکرد قرآن از طالوت==
-نام «طالوت» دو بار در [[قرآن]] آمده است. نقل است که [[بنی اسرائیل]] بعد از درگذشت [[حضرت موسی]] علیه السلام مرتکب [[گناه|گناهان]] شده و از فرمان خدا سرپیچی می‌کردند، خداوند به همین جرم شخصی به نام [[جالوت]] را بر ایشان مسلط ساخت. وی بنی اسرائیل را آزار می‌داد و آن‌ها را از سرزمینشان بیرون می‌کرد.<ref>طباطبائی محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی همدانی، تهران، دفتر انتشارات اسلامی، ج ۲، ص ۴۴۹.</ref> احکام [[تورات]] را فرو می‌گذاشت از مردم باج می‌گرفت، سرانجام خداوند [[شمعون]] یا اشموئیل را بر بنی اسرائیل به پیامبری برگزید.<ref>احمد سید جوادی، بهاءالدین خرمشاهی و کامران فانی، دایره المعارف تشیع، تهران، نشر شهید سعید محبی، ۱۳۸۳، اول، پیشین، ص ۴۵۲.</ref> بنی اسرائیل از او خواستند تا رهبر و امیری برای آنها انتخاب کند تا همگی تحت فرمان و هدایت او با دشمن نبرد کنند و عزت از دست رفته خود را بازیابند: {{متن قرآن|«أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَىٰ إِذْ قَالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ...»}}.<ref>[[سوره بقره]]/۲۴۶.</ref> <ref>تفسیر نمونه، پیشین، ص ۱۶۶.</ref>
+نام «طالوت» دو بار در [[قرآن]] آمده است. نقل است که [[بنی اسرائیل]] بعد از درگذشت [[حضرت موسی]] علیه السلام مرتکب [[گناه|گناهان]] شده و از فرمان خدا سرپیچی می‌کردند، خداوند به همین جرم شخصی به نام [[جالوت]] را بر ایشان مسلط ساخت. وی بنی اسرائیل را آزار می‌داد و آن‌ها را از سرزمینشان بیرون می‌کرد.<ref>طباطبائی محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی همدانی، تهران، دفتر انتشارات اسلامی، ج ۲، ص ۴۴۹.</ref> احکام [[تورات]] را فرو می‌گذاشت از مردم باج می‌گرفت، سرانجام خداوند [[شمعون]] یا اشموئیل را بر بنی اسرائیل به پیامبری برگزید.<ref>احمد سید جوادی، بهاءالدین خرمشاهی و کامران فانی، دایره المعارف تشیع، تهران، نشر شهید سعید محبی، ۱۳۸۳، اول، پیشین، ص ۴۵۲.</ref> بنی اسرائیل از او خواستند تا رهبر و امیری برای آنها انتخاب کند تا همگی تحت فرمان و هدایت او با دشمن نبرد کنند و عزت از دست رفته خود را بازیابند: {{متن قرآن|«أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَىٰ إِذْ قَالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ...»}}<ref>[[آیه 246 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۴۶.]]</ref>.
-اشموئیل با آن که می‌دانست قوم او پیمان شکن هستند و از [[جهاد]] سرباز خواهند زد، به فرمان خدا، طالوت را به فرماندهی آنان انتخاب کرد: {{متن قرآن|«وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا...}}<ref>[[آیه 247 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۴۷.]]</ref>؛ و پیامبرشان به آنها گفت: خداوند طالوت را برای زمامداری شما مبعوث و انتخاب کرده است...»..<ref> ترجمه آیات از آیت الله مکارم شیرازی می‌باشد.</ref>
+اشموئیل با آن که می‌دانست قوم او پیمان شکن هستند و از [[جهاد]] سرباز خواهند زد، به فرمان خدا، طالوت را به فرماندهی آنان انتخاب کرد: «{{متن قرآن|وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا ...}}<ref>[[آیه 247 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۴۷.]]</ref>؛ و پیامبرشان به آنها گفت: خداوند طالوت را برای زمامداری شما مبعوث و انتخاب کرده است ...».
 [[بنی اسرائیل|بنی اسرائیل]] که سابقه درخشانی در طول تاریخ زندگی‌شان نداشتند، باز دست به بهانه جویی زدند و برای فرمانده و رئیس لشکر امتیازاتی از نظر نسب و ثروت لازم می‌دانستند که در طالوت هیچکدام یافت نمی‌شد. نه از خاندان لاوی پسر [[حضرت یعقوب]] بود -که سابقه [[نبوت]] داشتند- و نه از خاندان [[حضرت یوسف]] و یهودا بود -که سابقه حکومت داشتند-؛ بلکه از خاندان [[بنیامین]] مردی گمنام و تهی دست بود، بنابراین بنی اسرائیل اعتراض کردند که ما از او سزاوارتریم.<ref>تفسیر المیزان، پیشین، ص ۴۴۹، نمونه، پیشین، ص ۱۴۸.</ref>
-اشموئیل در پاسخ آنها گفت: {{متن قرآن|«... قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ...»}}<ref>[[آیه 247 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۴۷.]]</ref>؛... گفت خدا او را بر شما برگزیده و او را در علم و (قدرت) جسم وسعت بخشیده است». و در ادامه می‌گوید: {{متن قرآن|«...إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ... »}}<ref>[[آیه 248 سوره بقره|سوره بقره،آیه ۲۴۸.]]</ref>؛... نشانه حکومت او این است که صندوق عهد به سوی شما خواهد آمد (همان صندوقی که) در آن آرامش از پروردگار و... قرار دارد». (منظور از تابوت یا صندوق عهد، همان صندوقی است که [[حضرت موسی]] علیه السلام در آن به رود نیل سپرده شد. این صندوق در جنگ ها باعث قوت و آرامش بنی اسرائیل بود ولی مدتی بود که آن را از دست داده بودند).
+اشموئیل در پاسخ آنها گفت: «{{متن قرآن|... قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ...»}}<ref>[[آیه 247 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۴۷.]]</ref>؛... گفت خدا او را بر شما برگزیده و او را در علم و (قدرت) جسم وسعت بخشیده است». و در ادامه می‌گوید: «{{متن قرآن|... إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ ...»}}<ref>[[آیه 248 سوره بقره|همان، آیه ۲۴۸.]]</ref>؛... نشانه حکومت او این است که صندوق عهد به سوی شما خواهد آمد (همان صندوقی که) در آن آرامش از پروردگار و ... قرار دارد». (منظور از تابوت یا صندوق عهد، همان صندوقی است که [[حضرت موسی]] علیه السلام در آن به رود نیل سپرده شد. این صندوق در جنگ ها باعث قوت و آرامش بنی اسرائیل بود ولی مدتی بود که آن را از دست داده بودند).
-به هر حال بنی اسرائیل با آمدن صندوق عهد، فرمانروایی طالوت را (ظاهراً) پذیرفتند، طالوت فرماندهی سپاه را بر عهده گرفت و به جانب دشمن رفتند، اما برای امتحان سپاه خود و برای این که بفهمد چقدر از او اطاعت می‌کنند به ایشان گفت: {{متن قرآن|«فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ...}}<ref>[[آیه 249 سوره بقره|سوره بقره،آیه ۲۴۹.]]</ref>؛ پس زمانی که طالوت با سپاهیان بیرون رفت، گفت: خداوند شما را بوسیله یک نهر آب آزمایش می‌کند. آنها که به (هنگام تشنگی) از آن بنوشند از من نیستند و آنها که جز یک پیمانه با دست خود بیشتر از آن نخورند از من هستند...».
+به هر حال بنی اسرائیل با آمدن صندوق عهد، فرمانروایی طالوت را (ظاهراً) پذیرفتند، طالوت فرماندهی سپاه را بر عهده گرفت و به جانب دشمن رفتند، اما برای امتحان سپاه خود و برای این که بفهمد چقدر از او اطاعت می‌کنند به ایشان گفت: «{{متن قرآن|فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ ...}}<ref>[[آیه 249 سوره بقره|همان، آیه ۲۴۹.]]</ref>؛ پس زمانی که طالوت با سپاهیان بیرون رفت، گفت: خداوند شما را بوسیله یک نهر آب آزمایش می‌کند. آنها که به (هنگام تشنگی) از آن بنوشند از من نیستند و آنها که جز یک پیمانه با دست خود بیشتر از آن نخورند از من هستند ...».
-اما قوم پیمان شکن بنی اسرائیل به محض رسیدن به آب، تا رفع تشنگی از آن خوردند، به جز عده قلیلی از ایشان که به عهد خویش وفا کردند. بنابراین طالوت اکثریت را رها کرد و با بقیه به سوی [[جالوت]] شتافت.<ref>تفسیر نمونه، پیشین، ص ۱۶۹-۱۶۸.</ref> در ادامه باز هم از آن تعداد کم، گروهی از کم بودن نفرات سپاه خود اظهار ناراحتی کردند ولی گروهی که ایمانشان قوی‌تر بود گفتند: {{متن قرآن|«...كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ...}}<ref>[[آیه 249 سوره بقره|سوره بقره،آیه ۲۴۹.]]</ref>؛... چه بسیار گروههای کوچک که به فرمان خدا بر گروههای عظیم پیروز شدند...».
+اما قوم پیمان شکن بنی اسرائیل به محض رسیدن به آب، تا رفع تشنگی از آن خوردند، به جز عده قلیلی از ایشان که به عهد خویش وفا کردند. بنابراین طالوت اکثریت را رها کرد و با بقیه به سوی [[جالوت]] شتافت.<ref>تفسیر نمونه، پیشین، ص ۱۶۹-۱۶۸.</ref> در ادامه باز هم از آن تعداد کم، گروهی از کم بودن نفرات سپاه خود اظهار ناراحتی کردند ولی گروهی که ایمانشان قوی‌تر بود گفتند: «{{متن قرآن|... كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ ...}}<ref>[[آیه 249 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۴۹.]]</ref>؛... چه بسیار گروههای کوچک که به فرمان خدا بر گروههای عظیم پیروز شدند ...».
 به هر حال، دو سپاه در برابر هم قرار می‌گیرند، سپاه طالوت از خدا طلب یاری می‌نمایند و [[جالوت]] بدست جوانی شجاع به نام [[حضرت داوود]] علیه السلام کشته می‌شود و سپاهش فرار می‌کنند.

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 نام طالوت دوبار در [[قرآن]] آمده است، وی ابتدا شهرتی نداشت و در [[مصر]] با پدرش در یکی از دهکده‌های ساحل رودخانه زندگی می‌کرد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۱، بیست و چهارم، ج ۲، ص ۱۶۷.</ref> نقل است بنی اسرائیل بعد از درگذشت [[حضرت موسی علیه السلام|موسی]] علیه السلام مرتکب [[گناه|گناهان]] شده و از فرمان خدا سرپیچی می‌کردند، خداوند به همین جرم شخصی به نام [[جالوت]] را برایشان مسلط ساخت، وی بنی اسرائیل را آزار می‌داد و آن‌ها را از سرزمینشان بیرون می‌کرد.<ref>طباطبائی محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی همدانی، تهران، دفتر انتشارات اسلامی، بی تا، ج ۲، ص ۴۴۹، مضمون روایت.</ref> احکام [[تورات]] را فرو می‌گذاشت از مردم باج می‌گرفت، سرانجام خداوند [[شمعون]] یا اشموئیل را بر بنی اسرائیل به پیامبری برگزید،<ref>حاج سید جوادی، احمد صدر، و بهاءالدین خرمشاهی و کامران فانی، دایره المعارف تشیع، تهران، نشر شهید سعید محبی، ۱۳۸۳، اول، پیشین، ص ۴۵۲.</ref> بنی اسرائیل از او خواستند تا رهبر و امیری برای آنها انتخاب کند تا همگی تحت فرمان و هدایت او با دشمن نبرد کنند و عزت از دست رفته خود را بازیابند.<ref>[[سوره بقره]]/۲۴۶، تفسیر نمونه، پیشین، ص ۱۶۶.</ref>
-اشموئیل با آن که می‌دانست قوم او پیمان شکن هستند و از [[جهاد]] سربازخواهند زد، به فرمان خدا، طالوت را به فرماندهی آنان انتخاب کرد: {{متن قرآن|«وَقالَ لَهُم نَبیهُمْ اِنّ الله قَدْ بَعَثَ لَکمْ طالوتَ مَلِکاً»}}<ref>[[سوره بقره]]/۲۴۷. (ترجمه آیات از آیت الله مکارم شیرازی می‌باشد).</ref>؛ و پیامبرشان به آنها گفت: خداوند طالوت را برای زمامداری شما مبعوث و انتخاب کرده است.
+اشموئیل با آن که می‌دانست قوم او پیمان شکن هستند و از [[جهاد]] سربازخواهند زد، به فرمان خدا، طالوت را به فرماندهی آنان انتخاب کرد: {{متن قرآن|«وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا...}}<ref>[[آیه 247 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۴۷.]]</ref>.<ref> (ترجمه آیات از آیت الله مکارم شیرازی می‌باشد).</ref>؛ و پیامبرشان به آنها گفت: خداوند طالوت را برای زمامداری شما مبعوث و انتخاب کرده است...».
 [[بنی اسرائیل|بنی اسرائیل]] که سابقه درخشانی در طول تاریخ زندگی‌شان نداشتند باز دست به بهانه جویی زدند و برای فرمانده و رئیس لشکر امتیازاتی از نظر نسب و ثروت لازم می‌دانستند که در طالوت هیچکدام یافت نمی‌شد. نه از خاندان لاوی پسر [[حضرت یعقوب علیه السلام|یعقوب]] بود که سابقه [[نبوت]] داشتند و نه از خاندان [[حضرت یوسف علیه السلام|یوسف]] و یهودا بود که سابقه حکومت داشتند بلکه از خاندان [[بنیامین]] مردی گمنام و تهی دست بود، بنابراین بنی اسرائیل اعتراض کردند که ما از او سزاوارتریم.<ref>تفسیر المیزان، پیشین، ص ۴۴۹، نمونه، پیشین، ص ۱۴۸.</ref>
-اشموئیل در پاسخ آنها گفت: {{متن قرآن|«قالَ اِنَّ الله اصطَفاهُ عَلَیکم وَزادَهُ بَسْطَةً فِی الْعِلمِ وَالجِسمِ»}}؛<ref>[[سوره بقره]]/۲۴۷.</ref>؛ گفت خدا او را بر شما برگزیده و او را در علم و (قدرت) جسم وسعت بخشیده است. و در ادامه می‌گوید: {{متن قرآن|«اِنَّ ءایةَ مُلکهِ اَنْ یأتیکمُ التّابوتُ فیه سَکینَةٌ مِنْ رَبِکمْ»}}<ref>[[سوره بقره]]/۲۴۸.</ref>؛ نشانه حکومت او این است که صندوق عهد به سوی شما خواهد آمد (همان صندوقی که) در آن آرامش از پروردگار و... قرار دارد. (منظور از تابوت یا صندوق عهد، همان صندوقی است که [[حضرت موسی]] علیه السلام در آن به رود نیل سپرده شد. این صندوق در جنگ ها باعث قوت و آرامش بنی اسرائیل بود ولی مدتی بود که آن را از دست داده بودند).
+اشموئیل در پاسخ آنها گفت: {{متن قرآن|«... قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ...»}}<ref>[[آیه 247 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۴۷.]]</ref>؛</ref>؛... گفت خدا او را بر شما برگزیده و او را در علم و (قدرت) جسم وسعت بخشیده است». و در ادامه می‌گوید: {{متن قرآن|«...إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ... »}}<ref>[[آیه 248 سوره بقره|سوره بقره،آیه ۲۴۸.]]</ref>؛... نشانه حکومت او این است که صندوق عهد به سوی شما خواهد آمد (همان صندوقی که) در آن آرامش از پروردگار و... قرار دارد». (منظور از تابوت یا صندوق عهد، همان صندوقی است که [[حضرت موسی]] علیه السلام در آن به رود نیل سپرده شد. این صندوق در جنگ ها باعث قوت و آرامش بنی اسرائیل بود ولی مدتی بود که آن را از دست داده بودند).
 به هر حال بنی اسرائیل با آمدن صندوق عهد، فرمانروایی طالوت را (ظاهراً) پذیرفتند، طالوت فرماندهی سپاه را بر عهده گرفت و به جانب دشمن رفتند اما برای امتحان سپاه خود و برای این که بفهمد چقدر از او اطاعت می‌کنند به ایشان گفت:
-{{متن قرآن|«اِنَّ اللهَ مُبْتَلیکمْ بِنَهرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنهُ فَلَیسَ مِنّی وَمَنْ لَمْ یطْعَمهُ فَاِنّهُ مِنّی اِلّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرفَةً بِیدهِ»}}؛ خداوند شما را بوسیله یک نهر آب آزمایش می‌کند آنها که به (هنگام تشنگی) از آن بنوشند از من نیستند و آنها که جز یک پیمانه با دست خود بیشتر از آن نخورند از من هستند.<ref>[[سوره بقره]]/۲۴۹.</ref>
+{{متن قرآن|«...إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ...}}<ref>[[آیه 249 سوره بقره|سوره بقره،آیه ۲۴۹.]]</ref>؛... خداوند شما را بوسیله یک نهر آب آزمایش می‌کند آنها که به (هنگام تشنگی) از آن بنوشند از من نیستند و آنها که جز یک پیمانه با دست خود بیشتر از آن نخورند از من هستند...».
-اما قوم پیمان شکن بنی اسرائیل به محض رسیدن به آب تا رفع تشنگی از آن خوردند، به جز عده قلیلی از ایشان که به عهد خویش وفا کردند بنابراین طالوت اکثریت را رها کرد و با بقیه به سوی جالوت شتافت،<ref>تفسیر نمونه، پیشین، ص ۱۶۹-۱۶۸.</ref> در ادامه باز هم از آن تعداد کم، گروهی از کم بودن نفرات سپاه خود اظهار ناراحتی کردند ولی گروهی که ایمانشان قوی‌تر بود گفتند: {{متن قرآن|«کمْ مِنْ فِئةٍ قَلیلَةٍ غَلَبَتْ فئةً کثیرَةً بِاذنِ اللهِ»}}؛<ref>[[سوره بقره]]/۲۴۹.</ref> چه بسیار گروههای کوچک که به فرمان خدا بر گروههای عظیم پیروز شدند.
+اما قوم پیمان شکن بنی اسرائیل به محض رسیدن به آب تا رفع تشنگی از آن خوردند، به جز عده قلیلی از ایشان که به عهد خویش وفا کردند بنابراین طالوت اکثریت را رها کرد و با بقیه به سوی جالوت شتافت،<ref>تفسیر نمونه، پیشین، ص ۱۶۹-۱۶۸.</ref> در ادامه باز هم از آن تعداد کم، گروهی از کم بودن نفرات سپاه خود اظهار ناراحتی کردند ولی گروهی که ایمانشان قوی‌تر بود گفتند: {{متن قرآن|«...كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ...}}<ref>[[آیه 249 سوره بقره|سوره بقره،آیه ۲۴۹.]]</ref>؛... چه بسیار گروههای کوچک که به فرمان خدا بر گروههای عظیم پیروز شدند...».
 به هر حال دو سپاه در برابر هم قرار می‌گیرند، سپاه طالوت از خدا طلب یاری می‌نمایند و [[جالوت]] بدست نوجوانی شجاع به نام [[حضرت داوود علیه السلام|داود]] کشته می‌شود و سپاهش فرار می‌کنند.

@@ سطر ۳۳: / سطر ۳۳: @@
 * علی محمودی، طالوت، [http://www.pajoohe.ir دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: ۳۰ دی ۱۳۹۱.
+{{قرآن}}
 [[رده:شخصیت های ستوده شده در قرآن]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۳۷: / سطر ۳۷: @@
 ==منابع==
-[http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=31105 طالوت، علی محمودی، سایت پژوهشکده باقرالعلوم علیه السلام (بخش فرهنگ علوم انسانی و اسلامی)] تاریخ بازیابی: 30 دی 1391.
+علی محمودی، طالوت، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: 30 دی 1391.
 [[رده:شخصیت های ستوده شده در قرآن]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۱۰:۵۱
سطر ۴۰:		سطر ۴۰:

	[[رده:شخصیت های ستوده شده در قرآن]]		[[رده:شخصیت های ستوده شده در قرآن]]
		+	[[رده:واژگان قرآنی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۹:۳۹
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{نیازمند ویرایش فنی}}
	{{الگو:منبع الکترونیکی معتبر\|ماخذ=پایگاه}}		{{الگو:منبع الکترونیکی معتبر\|ماخذ=پایگاه}}