ضمرة بن ابی العیص - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۴۱

2026-02-22T05:41:16Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-06-10T12:44:12Z

ویرایش

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۴ مارس ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۴۰

2013-03-04T06:40:22Z

بهرامی در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۲۱

2013-02-23T08:21:48Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} «ضمرة بن ابی العي...' ایجاد کرد

2013-02-23T08:21:39Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} «ضمرة بن ابی العي...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}

{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}

«ضمرة بن ابی العيص» از قبيله خزاعه و از مؤمنان به پيامبر(صلى الله عليه وآله) در مكّه بود.<ref> الاستيعاب، ج 2، ص 301؛ اسدالغابه، ج 3، ص 62 . </ref> برخى مفسّران، شأن نزول آيات 97 تا 100 نساء (4) را در پى آن دانسته اند كه پس از وجوب هجرت بر مسلمانان «ضمره» به رغم بيمارى، خواستار مهاجرت از مكّه به مدينه شد كه در بين راه از دنيا رفت و با نزول آيات ياد شده، پاداش اين گونه افراد بر خدا دانسته شد.<ref> جامع البيان، ج 4، جزء 5، ص 323؛ التّبيان، ج 3، ص 306. </ref>

==پانویس==
<references/>

==منابع==

فرهنگ قرآن، جلد 19، صفحه 145 .

[[رده: دشمنان پیامبر]]
[[رده: شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
+'''«ضمرة بن ابی العیص»''' از [[قبیله خزاعه|قبیله خزاعه]] و از مؤمنان به [[پیامبر اسلام]] صلى الله علیه وآله در [[مکه]] بود.<ref>الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۲، ص۳۰۱؛ اسدالغابه، ابن اثیر، ج۳، ص۶۲.</ref>
-'''«ضمرة بن ابی العیص»''' از [[قبیله خزاعه|قبیله خزاعه]] و از مؤمنان به [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلى الله علیه و آله در [[مکه]] بود.<ref>الاستیعاب، ج۲، ص۳۰۱؛ اسدالغابه، ج۳، ص۶۲.</ref> برخى مفسّران، [[شأن نزول]] آیات ۹۷ تا ۱۰۰ [[سوره نساء]] را در پى آن دانسته اند که پس از وجوب هجرت بر مسلمانان، «ضمره» به رغم بیمارى، خواستار مهاجرت از [[مکه]] به [[مدینه]] شد که در بین راه از دنیا رفت و با نزول [[آیه|آیات]] یاد شده، پاداش این گونه افراد بر خدا دانسته شد.<ref>جامع البیان، ج۴، جزء۵، ص۳۲۳؛ التّبیان، ج۳، ص۳۰۶.</ref>
+در تفسیر «[[التبیان (کتاب)|التبیان]]» [[شیخ طوسی]] آمده است: در [[سبب نزول]] آیات ۹۷ تا ۱۰۰ [[سوره نساء]] چنين گويند كه: وقتى آيه {{متن قرآن|«إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ ۚ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَٰئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيرًا»}} ([[سوره نساء]]، ۹۷) نازل گرديد، برخی مسلمين اين [[آيه]] را نوشتند و براى دوستان و برادران خود در [[مكه]] فرستادند؛ در اين موقع عده اى از آن‌ها بيرون آمدند و گفتند: از براى ما عذرى باقى نمانده است؛ سپس مهاجرت كردند.<ref>التّبیان، شیخ طوسی ج۳، ص۳۰۶.</ref>
 ==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
+*[[نمونه بینات در شأن نزول آیات (کتاب)|نمونه بینات در شأن نزول آیات]]، محمدباقر محقق،‌ ص۲۳۷.
-*[[فرهنگ قرآن (کتاب)|فرهنگ قرآن]]، جلد ۱۹، صفحه ۱۴۵.
+*[[فرهنگ قرآن (کتاب)|فرهنگ قرآن]]، اکبر هاشمی رفسنجانی، ج۱۹، ص۱۴۵.
+[[رده: اصحاب پیامبر]]
 [[رده: شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۲۱
سطر ۱۲:		سطر ۱۲:
	فرهنگ قرآن، جلد 19، صفحه 145 .		فرهنگ قرآن، جلد 19، صفحه 145 .

−	~~[[رده: دشمنان پیامبر]]~~
	[[رده: شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]		[[رده: شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]