ضرورت وجود امام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۴۹

2026-02-20T12:49:41Z

Zamani در ‏۲۵ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۴

2025-08-25T06:14:38Z

Zamani در ‏۱۰ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۶

2025-08-10T11:16:46Z

Zamani در ‏۱۰ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۹

2025-08-10T10:59:19Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-06-11T05:04:25Z

ویرایش

سید مهدی خدایی: 8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-12-17T12:11:30Z

8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

Zamani در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۵۸

2018-07-30T07:58:55Z

Zamani در ‏۲۳ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۵۸

2018-04-23T07:58:10Z

Majid kamali در ‏۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۸:۰۷

2015-07-27T08:07:16Z

Zamani در ‏۵ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۲۰

2014-08-05T07:20:20Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{متوسط}}
-بر این که زمین در هر زمان به وجود [[امام]] معصوم و [[حجت]] نیازمند است، براهین بسیاری اقامه شده. برخی از این براهین را خود [[ائمه اطهار|ائمه]] علیهم السلام و برخی از آنها را متکلمین شیعه بیان نموده اند. ضرورت وجود واسطه میان خدا و خلق، نیاز مردم به منبع رفع شک و تردید، ضرورت شناخته شدن حق از باطل، ضرورت بستن راه احتجاج بر مردم توسط خدا، براهین ضرورت وجود امام برخی از دلائلی هستند که در روایات ذکر شده‌‌اند. متکلمین شیعه نیز از راه قاعده لطف و راه‌های دیگر ضرورت وجود امام را اثبات نموده‌اند.
+بر این که زمین در هر زمان به وجود [[امام]] [[معصوم]] و [[حجت]] الهی نیازمند است، [[برهان|براهین]] بسیاری اقامه شده است. ضرورت وجود واسطه میان [[خدا]] و خلق، نیاز مردم به منبع رفع شک و تردید، ضرورت شناخته شدن [[حق]] از [[باطل]] و ضرورت بستن راه احتجاج بر مردم توسط خدا، برخی از دلائلی هستند که در روایات [[ائمه اطهار|ائمه]] علیهم‌السلام ذکر شده‌‌اند. متکلّمین [[شیعه]] نیز از راه قاعدۀ لطف و راه‌های دیگر، ضرورت وجود امام را اثبات نموده‌اند.
-== علل ضرورت وجود امام در روایات==
+== ادله ضرورت وجود امام در روایات==
 '''الف. ضرورت واسطه میان خدا و خلق:'''
-چون [[الله|خدا]] بی واسطه با خلقش ارتباط ندارد، براى او سفیرانى در میان خلقش باشند که خواست او را براى مخلوق و بندگانش بیان کنند و ایشان را به مصالح و منافعشان و موجبات تباه و فنایشان رهبرى نمایند. ایشان همان [[پیامبران|پیغمبران]] و برگزیده‌هاى خلق او هستند که از جانب خداى حکیم دانا به [[حکمت]] تایید گشته اند. چنین افرادی که حجت خدا بر خلقند همواره باید در زمین حضور داشته باشند.<ref>وافی، کتاب الحجه، باب اضطرار الی الحجه، حدیث ۱.</ref>
+چون [[الله|خدا]] بی واسطه با خلقش ارتباط ندارد، براى او سفیرانى در میان خلقش باشند که خواست او را براى مخلوق و بندگانش بیان کنند و ایشان را به مصالح و منافعشان و موجبات تباه و فنایشان رهبرى نمایند. ایشان همان [[پیامبران|پیغمبران]] و برگزیده‌هاى خلق او هستند که از جانب خداى حکیم دانا به [[حکمت]] تایید گشته اند. چنین افرادی که حجت خدا بر خلقند همواره باید در زمین حضور داشته باشند.<ref>وافی، کتاب الحجه، باب اضطرار الی الحجه، حدیث ۱.</ref> بعد از [[خاتم الأنبیاء|خاتم پیامبران]] نیز، امامان این مسئولیت را بر عهده دارند.
 '''ب. نیاز مردم به منبع رفع شک و تردید:'''
@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 '''ج. شناخته شدن حق از باطل:'''
-خدا زمین را بدون [[امام]] عادل رها نمی کند، چرا که اگر این گونه نباشد [[حق]] از [[باطل]] شناخته نمی شود.<ref>وافی، کتاب الحجه، باب ان الارض لاتخلو من الحجه، حدیث ۵ و ۶.</ref>
+خدا زمین را بدون [[امام]] عادل رها نمی کند، چرا که اگر این گونه نباشد، [[حق]] از [[باطل]] شناخته نمی شود.<ref>وافی، کتاب الحجه، باب ان الارض لاتخلو من الحجه، حدیث ۵ و ۶.</ref>
 '''د. بستن راه احتجاج بر مردم:'''
-از مسائلی که وجود امام را ضروری می نماید، بستن راه احتجاج بر مردم است، چنانچه در روایت آمده است: اگر دو نفر در زمین باشند یکی از آنها امام است تا احدی نتواند به خدا احتجاج کند که او را بدون حجت رها نموده.<ref>وافی، کتاب الحجه، باب ان الارض لاتخلو من الحجه، حدیث ۱۴، ۱۵، ۱۶ و ۱۷.</ref>
+از مسائلی که وجود امام را ضروری می نماید، بستن راه احتجاج بر مردم است، چنانکه در روایتی آمده است: اگر دو نفر در زمین باشند، یکی از آنها امام است، تا احدی نتواند به خدا احتجاج کند که او را بدون حجت رها نموده.<ref>وافی، کتاب الحجه، باب ان الارض لاتخلو من الحجه، حدیث ۱۴، ۱۵، ۱۶ و ۱۷.</ref>
 '''ه. باقی بودن شب قدر و نزول ملائکه:'''
@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 مطابق با [[سوره قدر]]، در هر سال شبی است به نام [[شب قدر]] که در آن [[فرشتگان|ملائکه]] و روح برای هر امری نازل می شوند (مطابق روایات [[شیعه]] تفسیر و بیان همه امور تا سال آینده در چنان شبى فرود می آید). نزول دائم ملائکه در شب قدر هر سال، فردی را می طلبد که جایگاه چنین نزولی باشد.<ref>اصول کافی، کتاب الحجه، باب فی شأن: انا انزلناه فی لیلة القدر.</ref>
-==براهین متکلمین==
+==ادله ضرورت وجود امام در نظر متکلمین==
-متکلمین شیعه برای اثبات ضرورت وجود امام دلایل زیر را آورده‌اند:
+متکلّمین [[شیعه]] برای اثبات ضرورت وجود [[امام]] دلایل زیر را ذکر کرده‌اند:
-===نیاز به وجود امام برای حفظ و پاسداری از شریعت===
+'''الف. ضرورت وجود امام بر اساس قاعدهٔ لطف:'''
-===لزومِ عصمت و علمِ جامعِ در مرجع نهایی دین===
+«لطف» یعنی هر کاری که مردم را به خوبی‌ها نزدیک و از بدی‌ها دور کند، بدون اینکه اختیارشان را بگیرد. متکلمان می گویند از آنجا که خداوندِ [[حکیم (اسم الله)|حکیم]] است، پس از جعلِ [[تکلیف]]، تحققِ لطف بر خداوند لازم دانسته می‌شود: «واللطف واجب بعد وجود التکلیف».<ref>جعفر سبحانی، المبسوط فی أصول الفقه، ج۳، ص ۱۸۴؛ و نیز: سید بهاءالدین نجفی، منتخب الأنوار المضیئة، ج۱، ص ۸: «والدلیل على وجوبه… وإلا لزم نقض الغرض».</ref> بر پایهٔ همین قاعده، متکلمان امامی می‌گویند: امام، لطفِ الهی است و لطف بر خدای حکیم لازم است؛ پس وجود امام در هر زمان ضروری است.<ref>علامه حلّی، کشف المراد فی شرح تجریدالاعتقاد، ج۱، ص ۳۶۲–۳۶۳.</ref>
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-*علامه حلّی، کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، نسخه آن لاین کتابخانه مدرسه فقاهت [https://lib.eshia.ir/15229/1/161]
+*کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، علامه حلّی، [https://lib.eshia.ir/15229/1/161 نسخه آنلاین کتابخانه مدرسه فقاهت].
-*جعفر سبحانی، المبسوط فی أصول الفقه، موسسه امام صادق علیه‌السلام، قم، 1431ق.
+*الشافی فی الإمامة، سید مرتضی علم‌الهدی، موسسه الصادق، تهران.
-*سید مرتضی علم‌الهدی، الشافی فی الإمامة، موسسه الصادق، تهران.
+*الکافی، محمد کلینى، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.
-*فیض کاشانى، محمد محسن بن شاه مرتضى، الوافی، اصفهان، کتابخانه امام أمیر المؤمنین على علیه السلام، چاپ اول، ۱۴۰۶ ق.
+*الوافی، فیض کاشانى، اصفهان، کتابخانه امام أمیرالمؤمنین على علیه‌السلام، چاپ اول، ۱۴۰۶ق.
-*کلینى، محمد بن یعقوب بن اسحاق، الکافی، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ ق.
+*المبسوط فی أصول الفقه، جعفر سبحانی، مؤسسه امام صادق علیه‌السلام، قم، ۱۴۳۱ق.
 {{اعتقادات شیعه}}
-[[رده:امامت]]
+[[رده:اعتقادات]][[رده:امامت]]
 [[رده: مقاله های مهم]]
 {{سنجش کیفی

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{متوسط}}
-بر این که زمین در هر زمان به وجود [[امام]] و [[حجت]] نیازمند است، براهین بسیاری اقامه شده. اما در اینجا جهت اختصار صرفا برخی از دلایلی که خود [[ائمه اطهار|ائمه]] علیهم السلام آن را بیان نموده اند، گزینش شده است.
+بر این که زمین در هر زمان به وجود [[امام]] معصوم و [[حجت]] نیازمند است، براهین بسیاری اقامه شده. برخی از این براهین را خود [[ائمه اطهار|ائمه]] علیهم السلام و برخی از آنها را متکلمین شیعه بیان نموده اند. ضرورت وجود واسطه میان خدا و خلق، نیاز مردم به منبع رفع شک و تردید، ضرورت شناخته شدن حق از باطل، ضرورت بستن راه احتجاج بر مردم توسط خدا، براهین ضرورت وجود امام برخی از دلائلی هستند که در روایات ذکر شده‌‌اند. متکلمین شیعه نیز از راه قاعده لطف و راه‌های دیگر ضرورت وجود امام را اثبات نموده‌اند.
 == علل ضرورت وجود امام در روایات==
 '''الف. ضرورت واسطه میان خدا و خلق:'''
@@ سطر ۳۷: / سطر ۲۱: @@
 مطابق با [[سوره قدر]]، در هر سال شبی است به نام [[شب قدر]] که در آن [[فرشتگان|ملائکه]] و روح برای هر امری نازل می شوند (مطابق روایات [[شیعه]] تفسیر و بیان همه امور تا سال آینده در چنان شبى فرود می آید). نزول دائم ملائکه در شب قدر هر سال، فردی را می طلبد که جایگاه چنین نزولی باشد.<ref>اصول کافی، کتاب الحجه، باب فی شأن: انا انزلناه فی لیلة القدر.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۴۷: / سطر ۴۶: @@
 *فیض کاشانى، محمد محسن بن شاه مرتضى، الوافی، اصفهان، کتابخانه امام أمیر المؤمنین على علیه السلام، چاپ اول، ۱۴۰۶ ق.
 *کلینى، محمد بن یعقوب بن اسحاق، الکافی، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ ق.
 {{اعتقادات شیعه}}
@@ سطر ۵۵: / سطر ۵۲: @@
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده
-|شناسه= ضعیف
+|شناسه= خوب
-|عنوان بندی مناسب= متوسط
+|عنوان بندی مناسب= خوب
-|کفایت منابع و پی نوشت ها= ضعیف
+|کفایت منابع و پی نوشت ها= متوسط
 |رعایت سطح مخاطب عام= خوب
 |رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 بر این که زمین در هر زمان به وجود [[امام]] و [[حجت]] نیازمند است، براهین بسیاری اقامه شده. اما در اینجا جهت اختصار صرفا برخی از دلایلی که خود [[ائمه اطهار|ائمه]] علیهم السلام آن را بیان نموده اند، گزینش شده است.
-==براهین کلامی==
+==براهین متکلمین==
 ===برهان بر ضرورت وجود امام بر اساس قاعدهٔ لطف===
 «لطف» یعنی هر کاری که مردم را به خوبی‌ها نزدیک و از بدی‌ها دور کند، بدون اینکه اختیارشان را بگیرد. متکلمان می گویند از انجا که خداوندِ حکیم است پس از جعلِ تکلیف، تحققِ لطف بر خداوند لازم دانسته می‌شود.<ref>جعفر سبحانی، المبسوط فی أصول الفقه، ج۳، ص ۱۸۴: «واللطف واجب بعد وجود التکلیف»؛ نیز: سید بهاءالدین نجفی، منتخب الأنوار المضیئة، ج۱، ص ۸: «والدلیل على وجوبه… وإلا لزم نقض الغرض».</ref>
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۲: @@
 ===نیاز به وجود امام برای حفظ و پاسداری از شریعت===
-برای نگه‌داشتنِ دین از کم‌وزیاد شدن و خطا چاره‌ای جز وجود امام نداریم. امام، معیارِ ثابتی برای تفسیر و تطبیقِ شریعت می‌دهد و جلوی تحریف‌ها و اختلاف‌های زیان‌بار را می‌گیرد؛ بنابراین اگر شریعت برای هدایت پایدار نازل شده، به‌طور عقلانی نیازمند پاسداری امام معصوم است تا این پایداری واقعاً تضمین شود.<ref>علامه حلّی، کشف المراد، ج۱، ص۳۶۳: «یحفظ الشرائع و یحرسها…».</ref><ref>سید مرتضی علم‌الهدی، الشافی فی الإمامة،ج۳، ص 169 و 170</ref>
+برای نگه‌داشتنِ دین از کم‌وزیاد شدن و خطا چاره‌ای جز وجود امام نداریم. امام، معیارِ ثابتی برای تفسیر و تطبیقِ شریعت می‌دهد و جلوی تحریف‌ها و اختلاف‌های زیان‌بار را می‌گیرد؛ بنابراین اگر شریعت برای هدایت پایدار نازل شده، به‌طور عقلانی نیازمند پاسداری امام معصوم است تا این پایداری واقعاً تضمین شود.<ref>علامه حلّی، کشف المراد، ج۱، ص۳۶۳: «یحفظ الشرائع و یحرسها…».</ref><ref>سید مرتضی علم‌الهدی، الشافی فی الإمامة، ج۳، ص 169 و 170</ref>
 ===لزومِ عصمت و علمِ جامعِ در مرجع نهایی دین===
-اگر قرار است یک مرجع، فصلِ الخطابِ مسائل دینی و حل کننده اختلاف‌ها باشد، خطاپذیری با این نقش سازگار نیست. عقل می‌گوید مرجع نهایی باید هم معصوم باشد و هم آگاهِ جامع به معارف و احکام، تا بتواند داوری کند و راه درست را نشان دهد؛ از این‌رو وجود چنین امامی برای تداومِ هدایت لازم است.<ref>سید مرتضی علم‌الهدی، الشافی فی الإمامة، کتابخانهٔ مدرسهٔ فقاهت (lib.eshia.ir)، ج ۲–۳، مباحثِ لزوم عصمت و علم امام.</ref><ref>برای تقریر آموزشیِ نوین بنگرید: علی فتحی و علی‌صفر تیموری‌کیا، «برهان لطف در امامت»، مشرق موعود، ۱۳۹۵، ش ۴۰، صص ۴۷–۸۰، نورمگز (noormags.ir).</ref>
+اگر قرار است یک مرجع، فصلِ الخطابِ مسائل دینی و حل کننده اختلاف‌ها باشد، خطاپذیری با این نقش سازگار نیست. عقل می‌گوید مرجع نهایی باید هم معصوم باشد و هم آگاهِ جامع به معارف و احکام، تا بتواند داوری کند و راه درست را نشان دهد؛ از این‌رو وجود چنین امامی برای تداومِ هدایت لازم است.<ref>سید مرتضی علم‌الهدی، الشافی فی الإمامة، ج ۲–۳، مباحثِ لزوم عصمت و علم امام.</ref>
 == علل ضرورت وجود امام در روایات==
@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 ==منابع==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 بر این که زمین در هر زمان به وجود [[امام]] و [[حجت]] نیازمند است، براهین بسیاری اقامه شده. اما در اینجا جهت اختصار صرفا برخی از دلایلی که خود [[ائمه اطهار|ائمه]] علیهم السلام آن را بیان نموده اند، گزینش شده است.
-== علل ضرورت وجود امام ==
+==براهین کلامی==
 '''الف. ضرورت واسطه میان خدا و خلق:'''
@@ سطر ۲۵: / سطر ۴۰: @@
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 {{اعتقادات شیعه}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{متوسط}}
-بر این که زمین در هر زمان به وجود امام و حجت نیازمند است براهین بسیاری اقامه شده. اما در اینجا جهت اختصار صرفا برخی از دلایلی که خود ائمه علیهم السلام آن را بیان یا تقریر نموده اند، گزینش شده است. چه هر یک از آنها به تنهایی بر مقصود کفایت می کند:
+بر این که زمین در هر زمان به وجود [[امام]] و [[حجت]] نیازمند است، براهین بسیاری اقامه شده. اما در اینجا جهت اختصار صرفا برخی از دلایلی که خود [[ائمه اطهار|ائمه]] علیهم السلام آن را بیان نموده اند، گزینش شده است.
-'''الف ـ ضرورت واسطه میان خدا و خلق:'''
+== علل ضرورت وجود امام ==
-چون خدا بی واسطه با خلقش ارتباط ندارد براى او سفيرانى در ميان خلقش باشند كه خواست او را براى مخلوق و بندگانش بيان كنند و ايشان را به مصالح و منافعشان و موجبات تباه و فنايشان رهبرى نمايند. ايشان همان پيغمبران و برگزيده‌هاى خلق او هستند که از جانب خداى حكيم دانا به [[حكمت]] تایید گشته اند. چنین افرادی که حجت خدا بر خلقند همواره باید در زمین حضور داشته باشند. (وافی، کتاب الحجه، باب اضطرار الی الحجه، حدیث 1)
+چون [[الله|خدا]] بی واسطه با خلقش ارتباط ندارد، براى او سفیرانى در میان خلقش باشند که خواست او را براى مخلوق و بندگانش بیان کنند و ایشان را به مصالح و منافعشان و موجبات تباه و فنایشان رهبرى نمایند. ایشان همان [[پیامبران|پیغمبران]] و برگزیده‌هاى خلق او هستند که از جانب خداى حکیم دانا به [[حکمت]] تایید گشته اند. چنین افرادی که حجت خدا بر خلقند همواره باید در زمین حضور داشته باشند.<ref>وافی، کتاب الحجه، باب اضطرار الی الحجه، حدیث ۱.</ref>
-'''ب ـ نیاز مردم به منبع رفع شک و تردید:'''
+'''ب. نیاز مردم به منبع رفع شک و تردید:'''
-برای رفع تردید و شک لازم است همواره فردی قابل رجوع و مورد اعتماد در میان خلق باشد که از مردم رفع شک و تردید نماید. (وافی، کتاب الحجه، باب اضطرار الی الحجه، حدیث 2)
+برای رفع تردید و [[شک]] لازم است همواره فردی قابل رجوع و مورد اعتماد در میان خلق باشد که از مردم رفع شک و تردید نماید.<ref>وافی، کتاب الحجه، باب اضطرار الی الحجه، حدیث ۲.</ref>
-'''ج ـ شناخته شدن حق از باطل:'''
+'''ج. شناخته شدن حق از باطل:'''
-خدا زمین را بدون امام عادل رها نمی کند چرا که اگر این گونه نباشد حق از باطل شناخته نمی شود. (وافی، کتاب الحجه، باب ان الارض لاتخلو من الحجه، حدیث 5 و 6)
+خدا زمین را بدون [[امام]] عادل رها نمی کند، چرا که اگر این گونه نباشد [[حق]] از [[باطل]] شناخته نمی شود.<ref>وافی، کتاب الحجه، باب ان الارض لاتخلو من الحجه، حدیث ۵ و ۶.</ref>
-'''د ـ بستن راه احتجاج بر مردم:'''
+'''د. بستن راه احتجاج بر مردم:'''
-از مسائلی که جعل امام را ضروری می نماید بستن راه احتجاج بر مردم است چنانچه در روایت آمده است: اگر دو نفر در زمین باشند یکی از آنها امام است تا احدی نتواند به خدا احتجاج کند که او را بدون حجت رها نموده. (وافی، کتاب الحجه، باب ان الارض لاتخلو من الحجه، حدیث 14، 15، 16 و 17)
+از مسائلی که وجود امام را ضروری می نماید، بستن راه احتجاج بر مردم است، چنانچه در روایت آمده است: اگر دو نفر در زمین باشند یکی از آنها امام است تا احدی نتواند به خدا احتجاج کند که او را بدون حجت رها نموده.<ref>وافی، کتاب الحجه، باب ان الارض لاتخلو من الحجه، حدیث ۱۴، ۱۵، ۱۶ و ۱۷.</ref>
-'''ه ـ باقی بودن شب قدر و نزول روح و ملائکه من کل امر:'''
+'''ه. باقی بودن شب قدر و نزول ملائکه:'''
-مطابق با [[سوره قدر]] در هر سال شبی است به نام شب قدر که در آن ملائکه و روح برای هر امری نازل می شوند. (مطابق روایات [[شیعه]] تفسير و بيان همه امور تا سال آينده در چنان شبى فرود می آيد) نزول دائم ملائکه در [[شب قدر]] هر سال فردی را می طلبد که جایگاه چنین نزولی باشد.(اصول کافی، کتاب الحجه، باب فی شان انا انزلناه فی لیلة القدر...)
+مطابق با [[سوره قدر]]، در هر سال شبی است به نام [[شب قدر]] که در آن [[فرشتگان|ملائکه]] و روح برای هر امری نازل می شوند (مطابق روایات [[شیعه]] تفسیر و بیان همه امور تا سال آینده در چنان شبى فرود می آید). نزول دائم ملائکه در شب قدر هر سال، فردی را می طلبد که جایگاه چنین نزولی باشد.<ref>اصول کافی، کتاب الحجه، باب فی شأن: انا انزلناه فی لیلة القدر.</ref>
 {{اعتقادات شیعه}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۸:۰۷
سطر ۲۱:		سطر ۲۱:

	مطابق با [[سوره قدر]] در هر سال شبی است به نام شب قدر که در آن ملائکه و روح برای هر امری نازل می شوند. (مطابق روایات [[شیعه]] تفسير و بيان همه امور تا سال آينده در چنان شبى فرود می آيد) نزول دائم ملائکه در [[شب قدر]] هر سال فردی را می طلبد که جایگاه چنین نزولی باشد.(اصول کافی، کتاب الحجه، باب فی شان انا انزلناه فی لیلة القدر...)		مطابق با [[سوره قدر]] در هر سال شبی است به نام شب قدر که در آن ملائکه و روح برای هر امری نازل می شوند. (مطابق روایات [[شیعه]] تفسير و بيان همه امور تا سال آينده در چنان شبى فرود می آيد) نزول دائم ملائکه در [[شب قدر]] هر سال فردی را می طلبد که جایگاه چنین نزولی باشد.(اصول کافی، کتاب الحجه، باب فی شان انا انزلناه فی لیلة القدر...)
		+
		+	==منابع برای مطالعه بیشتر==
		+
		+	[http://ahlolbait.com/media/3316/%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87-%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%AA-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%AD%D8%A7%D8%AC-%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D9%85%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86%DB%8C متن و صوت سلسله دروس امامت آیت الله میلانی].

	[[رده:امامت]]		[[رده:امامت]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۲۰
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{اعتقادات شیعه}}
	بر این که زمین در هر زمان به وجود امام و حجت نیازمند است براهین بسیاری اقامه شده. اما در اینجا جهت اختصار صرفا برخی از دلایلی که خود ائمه علیهم السلام آن را بیان یا تقریر نموده اند، گزینش شده است. چه هر یک از آنها به تنهایی بر مقصود کفایت می کند:		بر این که زمین در هر زمان به وجود امام و حجت نیازمند است براهین بسیاری اقامه شده. اما در اینجا جهت اختصار صرفا برخی از دلایلی که خود ائمه علیهم السلام آن را بیان یا تقریر نموده اند، گزینش شده است. چه هر یک از آنها به تنهایی بر مقصود کفایت می کند: