صیحه آسمانی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* کیفیت صیحه آسمانی */

2026-03-19T09:50:37Z

‏کیفیت صیحه آسمانی

Mohammadi در ‏۱۹ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۴۸

2026-03-19T09:48:39Z

Mohammadi در ‏۱۹ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۲۰

2026-03-19T09:20:19Z

مهدی موسوی در ‏۱۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۴۶

2026-03-10T05:46:43Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۲

2024-12-19T09:52:35Z

Zamani در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۰۱

2021-01-04T08:01:17Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-06-21T05:13:54Z

ویرایش

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی در ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۰۹

2020-05-23T07:09:04Z

Aghajani در ‏۵ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۴۸

2020-03-05T05:48:25Z

سید مهدی خدایی: 8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-12-17T12:03:22Z

8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 وضعیت مردم در آن زمان این گونه است که سَر دادن ندای امر فرج را از سالهای دور و دراز انتظار می کشیدند. در اکثر روایات شب جمعه یا شب بیست و سوم [[رمضان]]<ref>الغیبه، همان، ص۲۵۳.</ref> را هنگام آن ندا مشخص کرده اند ولی همان طور که بیان شد، علایم حتمی پنج تا است<ref>همان، ص ۲۵۲.</ref> و بقیه علائم غیرحتمی است. بنابراین می توان گفت که خود صیحه آسمانی حتمی است، اما این که در شب جمعه و یا شب بیست و سوم رمضان باشد غیرحتمی است و ممکن است در روز دیگری اتفاق بیفتد.
-به نقلی، کسی که این ندا را می دهد، [[جبرئیل]] است که محتوای سخن او در روایات به صور مختلف ذکر شده است. برخی از روایات این گونه بیان می کنند که ندا می دهد: {{متن قرآن|«وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ ۚ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا»}}<ref>[[آیه 81 سوره اسراء|سوره اسراء، آیه ۸۱.]]</ref><ref>یزدی حائری، علی؛ الزام الناصب فی اثبات الحجة الغائب، تهران، ۱۳۸۰، ص ۱۹۹.</ref>؛ و برخی دیگر از روایات می گویند که آن ندا تصریح می کند که «الحق فی علی و شیعته»<ref>بحارالأنوار؛ همان، ج۵۲، ص۲۸۹؛ الخرائج والجرائح، همان، ج۳، ص۱۱۶۱؛ شیخ صدوق، کمال الدین، قم، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۵۹، ج۲، ص۶۵۲.</ref> حق با علی و پیروانش می باشد؛ و برخی دیگر از روایات می گوید: «به نام قائم و پدرش ندا می دهد».<ref>شیخ صدوق، کمال الدین، تصحیح، علی اکبر غفاری، قم، انتشارات جامعه مدرسین، ۱۴۰۵، ص ۳۲۸.</ref>
+به نقلی، کسی که این ندا را می دهد، [[جبرئیل]] است که محتوای سخن او در روایات به صور مختلف ذکر شده است. برخی از روایات این گونه بیان می کنند که ندا می دهد: {{متن قرآن|«وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ ۚ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا»}}<ref>[[آیه 81 سوره اسراء|سوره اسراء، آیه ۸۱.]]</ref><ref>یزدی حائری، علی؛ الزام الناصب فی اثبات الحجة الغائب، تهران، ۱۳۸۰، ص ۱۹۹.</ref>؛ و برخی دیگر از روایات می گویند که آن ندا تصریح می کند که «{{متن حدیث|الحق فی علی و شیعته}}<ref>بحارالأنوار؛ همان، ج۵۲، ص۲۸۹؛ الخرائج والجرائح، همان، ج۳، ص۱۱۶۱؛ شیخ صدوق، کمال الدین، قم، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۵۹، ج۲، ص۶۵۲.</ref> حق با علی و پیروانش می باشد»؛ و برخی دیگر از روایات می گوید: «به نام قائم و پدرش ندا می دهد».<ref>شیخ صدوق، کمال الدین، تصحیح، علی اکبر غفاری، قم، انتشارات جامعه مدرسین، ۱۴۰۵، ص ۳۲۸.</ref>
 وقتی که مردم این ندای آسمانی را می شنوند، فرد خوابیده بیدار می شود و ایستاده می نشیند و یا به حیاط خانه اش می رود و حتی دختران پرده نشین خارج می شوند و پدران و برادرانشان را به یاری [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|حضرت ولی عصر]] تشویق می کنند.<ref>محمد بن ابراهیم نعمانى، الغیبه، تهران، مکتبه الصدوق، ۱۳۹۷ق؛ ص۲۵۱-۲۵۲.</ref> و همچنین مردم طوری شگفت زده می شوند و در بهت و ناباوری فرو می روند که به فرموده [[امام صادق]] علیه السلام: «وقتی مردم صدای این صیحه را می شنوند همانند کسی که مرغی بر روی سرش دارد بی حرکت می شود و همچنین گردن تمام دشمنان الهی خاضع می گردد و اگر در هر موردی اشکال و تردید وارد کنند در این باره نمی توانند...<ref>همان، ص ۲۶۳.</ref>

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 وضعیت مردم در آن زمان این گونه است که سَر دادن ندای امر فرج را از سالهای دور و دراز انتظار می کشیدند. در اکثر روایات شب جمعه یا شب بیست و سوم [[رمضان]]<ref>الغیبه، همان، ص۲۵۳.</ref> را هنگام آن ندا مشخص کرده اند ولی همان طور که بیان شد، علایم حتمی پنج تا است<ref>همان، ص ۲۵۲.</ref> و بقیه علائم غیرحتمی است. بنابراین می توان گفت که خود صیحه آسمانی حتمی است، اما این که در شب جمعه و یا شب بیست و سوم رمضان باشد غیرحتمی است و ممکن است در روز دیگری اتفاق بیفتد.
-به نقلی، کسی که این ندا را می دهد، [[جبرئیل]] است که محتوای سخن او در روایات به صور مختلف ذکر شده است. برخی از روایات این گونه بیان می کنند که ندا می دهد: {{متن قرآن|«قل جَاء الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ کانَ زَهُوقًا»}}<ref>[[آیه 81 سوره اسرا|سوره اسرا، آیه ۸۱.]]</ref><ref>یزدی حائری، علی؛ الزام الناصب فی اثبات الحجة الغائب، تهران، ۱۳۸۰، ص ۱۹۹.</ref>؛ و برخی دیگر از روایات می گویند که آن ندا تصریح می کند که «الحق فی علی و شیعته»<ref>بحارالأنوار؛ همان، ج۵۲، ص۲۸۹؛ الخرائج والجرائح، همان، ج۳، ص۱۱۶۱؛ شیخ صدوق، کمال الدین، قم، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۵۹، ج۲، ص۶۵۲.</ref> حق با علی و پیروانش می باشد؛ و برخی دیگر از روایات می گوید: «به نام قائم و پدرش ندا می دهد».<ref>شیخ صدوق، کمال الدین، تصحیح، علی اکبر غفاری، قم، انتشارات جامعه مدرسین، ۱۴۰۵، ص ۳۲۸.</ref>
+به نقلی، کسی که این ندا را می دهد، [[جبرئیل]] است که محتوای سخن او در روایات به صور مختلف ذکر شده است. برخی از روایات این گونه بیان می کنند که ندا می دهد: {{متن قرآن|«وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ ۚ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا»}}<ref>[[آیه 81 سوره اسراء|سوره اسراء، آیه ۸۱.]]</ref><ref>یزدی حائری، علی؛ الزام الناصب فی اثبات الحجة الغائب، تهران، ۱۳۸۰، ص ۱۹۹.</ref>؛ و برخی دیگر از روایات می گویند که آن ندا تصریح می کند که «الحق فی علی و شیعته»<ref>بحارالأنوار؛ همان، ج۵۲، ص۲۸۹؛ الخرائج والجرائح، همان، ج۳، ص۱۱۶۱؛ شیخ صدوق، کمال الدین، قم، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۵۹، ج۲، ص۶۵۲.</ref> حق با علی و پیروانش می باشد؛ و برخی دیگر از روایات می گوید: «به نام قائم و پدرش ندا می دهد».<ref>شیخ صدوق، کمال الدین، تصحیح، علی اکبر غفاری، قم، انتشارات جامعه مدرسین، ۱۴۰۵، ص ۳۲۸.</ref>
 وقتی که مردم این ندای آسمانی را می شنوند، فرد خوابیده بیدار می شود و ایستاده می نشیند و یا به حیاط خانه اش می رود و حتی دختران پرده نشین خارج می شوند و پدران و برادرانشان را به یاری [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|حضرت ولی عصر]] تشویق می کنند.<ref>محمد بن ابراهیم نعمانى، الغیبه، تهران، مکتبه الصدوق، ۱۳۹۷ق؛ ص۲۵۱-۲۵۲.</ref> و همچنین مردم طوری شگفت زده می شوند و در بهت و ناباوری فرو می روند که به فرموده [[امام صادق]] علیه السلام: «وقتی مردم صدای این صیحه را می شنوند همانند کسی که مرغی بر روی سرش دارد بی حرکت می شود و همچنین گردن تمام دشمنان الهی خاضع می گردد و اگر در هر موردی اشکال و تردید وارد کنند در این باره نمی توانند...<ref>همان، ص ۲۶۳.</ref>
 ممکن است برخی اشکال کنند که چگونه ممکن است کسی در آسمان ندایی بدهد که تک تک افراد، در هر کجای عالم که باشند این صدا را بشنوند؟ شاید در جواب این افراد که امر خداوندی را از چیزهای ساخته دست بشر کمتر می دانند، بشود این را گفت که آیا در عصر کنونی ماهواره و دیگر رسانه های صوتی و تصویری نتوانسته اند این کار را انجام دهند؟ یعنی به تک تک منازل و افراد وارد شوند و پیامشان را برسانند؟ آیا حداقل به اندازه این کار که از بشر برآمده نه بیشتر از آن، از ید پرقدرت خداوند برنمی آید؟
-همچنین اگر این پدیده امکان وقوعش وجود نداشت، خداوند در کتابش در قالب این آیه «{{متن قرآن|إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیهِم مِّن السَّمَاء آیةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِینَ}}<ref>[[آیه 4 سوره شعراء|سوره شعراء، آیه ۴.]]</ref>؛ اگر بخواهیم از آسمان نشانه ای را می فرستیم به گونه ای که همه در برابر آن سر تسلیم فرود آورند.</ref> اشاره نمی کرد».
+همچنین اگر این پدیده امکان وقوعش وجود نداشت، خداوند در کتابش در قالب این آیه «{{متن قرآن|إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ}}<ref>[[آیه 4 سوره شعراء|سوره شعراء، آیه ۴.]]</ref>؛ اگر بخواهیم از آسمان نشانه ای را می فرستیم به گونه ای که همه در برابر آن سر تسلیم فرود آورند.</ref> اشاره نمی کرد».
 [[احادیث]] بسياری ‌از‌ [[ائمه‌ اطهار]] عليهم السّلام رسيده‌ ‌که‌ ‌اين ‌«آية» ‌که‌ ‌از‌ آسمان‌ نازل‌ مي‌شود، صيحه آسماني‌ ‌است‌ ‌که‌ قبل‌ ‌از‌ ظهور حضرت‌ [[بقیة الله]] ظاهر مي‌شود و ‌از‌ علائم‌ ظهور ‌است‌. در تفسير «[[منهج الصادقين]]» از [[ابو حمزه ثمالى]] روايت شده كه مراد از «آيه»، صدائى باشد كه در نيمه [[رمضان]] از آسمان شنيده شود و به جهت آن همه خاشع و منقاد گردند.<ref>منهج الصادقين، ملافتح الله کاشانی، ج ۶، ص ۴۳۰، كتابفروشى اسلاميّه.</ref>
-همچنین در «[[البرهان فی تفسیر القرآن (کتاب)|تفسیر البرهان]]» از [[امام صادق]] عليه السّلام مروى است كه فرمود حضرت [[اميرالمؤمنين]] عليه السّلام: منتظر باشيد فرج را در سه چيز؛ اختلاف ميان اهل [[شام]]، و ظاهر شدن بيرقهاى سياه از [[خراسان]]، و فزع در ماه رمضان. عرض كردند: فزع در ماه رمضان چيست؟ فرمود: آيا نشنيديد فرمايش خداى عزّ و جلّ را {{متن قرآن|«إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً ...»}} آن علامت و آيتى است كه خارج مى‌گرداند زنهاى پرده نشين را از پرده، و بيدار نمايد خوابيده را، و به فزع در آورد بيدار را.<ref>تفسير برهان، هاشم بحرانی، ج ۳، ص ۱۸۰-۱۸۱، ح ۱۱.</ref>
+همچنین در «[[البرهان فی تفسیر القرآن (کتاب)|تفسیر البرهان]]» از [[امام صادق]] عليه السّلام مروى است كه فرمود حضرت [[اميرالمؤمنين]] عليه السّلام: منتظر باشيد فرج را در سه چيز؛ اختلاف ميان اهل [[شام]]، و ظاهر شدن بيرقهاى سياه از [[خراسان]]، و فزع در ماه رمضان. عرض كردند: فزع در ماه رمضان چيست؟ فرمود: آيا نشنيديد فرمايش خداى عزّ و جلّ را {{متن قرآن|«إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً ...»}} آن علامت و آيتى است كه خارج مى‌گرداند زنهاى پرده نشين را از پرده، و بيدار نمايد خوابيده را، و به فزع در آورد بيدار را.<ref>تفسير برهان، هاشم بحرانی، ج ۳، ص ۱۸۰-۱۸۱، ح ۱۱.</ref>
-و [[امام رضا]] عليه السّلام در حديثى حضرت قائم را چنین وصف فرمايد: «قال و هو الّذى ينادى مناد من السّماء يسمعه جميع اهل الارض بالدّعاء اليه يقول ألا انّ حجّة اللّه قد ظهرت عند بيت اللّه فاتّبعوه فان الحق معه و فيه و هو قول اللّه عزّ و جلّ "إن نشأ ننزّل عليهم من السّماء آية"». فرمود: قائم كسى است كه ندا نمايد منادى از آسمان، بشنواند تمام اهل زمين را به دعوت بسوى او؛ گويد: آگاه باشيد، بدرستى كه حجت خدا بتحقيق ظاهر شده نزد خانه خدا، پس پيروى كنيد او را، زيرا حق با او و در پيروى است و آن سخن خداست که فرمود: {{متن قرآن|«إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً ...»}}.<ref>اكمال الدين، شیخ صدوق، ج ۲، ص ۳۷۲، روايت ۵، دارالكتب الاسلامية؛ تفسير صافى، فیض کاشانی، ج ۴، ص ۳۰، انتشارات سعيد مشهد.</ref>
+و [[امام رضا]] عليه السّلام در حديثى حضرت قائم را چنین وصف فرمايد: «قال و هو الّذى ينادى مناد من السّماء يسمعه جميع اهل الارض بالدّعاء اليه يقول ألا انّ حجّة اللّه قد ظهرت عند بيت اللّه فاتّبعوه فان الحق معه و فيه و هو قول اللّه عزّ و جلّ "إن نشأ ننزّل عليهم من السّماء آية"». فرمود: قائم كسى است كه ندا نمايد منادى از آسمان، بشنواند تمام اهل زمين را به دعوت بسوى او؛ گويد: آگاه باشيد، بدرستى كه حجت خدا بتحقيق ظاهر شده نزد خانه خدا، پس پيروى كنيد او را، زيرا حق با او و در پيروى است و آن سخن خداست که فرمود: {{متن قرآن|«إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً ...»}}.<ref>اكمال الدين، شیخ صدوق، ج ۲، ص ۳۷۲، روايت ۵، دارالكتب الاسلامية؛ تفسير صافى، فیض کاشانی، ج ۴، ص ۳۰، انتشارات سعيد مشهد.</ref>
 ==خصوصیات صیحه آسمانی==
@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۵: @@
 هنوز مردم در بهت و حیرت و ناباوری و شور و شعف بسر می برند که ناگهان در هنگام غروب خورشید ندایی دیگر شنیده می شود که: «الحق مع فلان (عثمان) و شیعته».<ref>شیخ مفید؛ الارشاد، قم، موسسه آل البیت، ۱۴۱۴، ج۲، ص ۳۷۱؛ ابن ابی الفتح اربلی؛ کشف الغمه، بیروت، دارالاضواء، ج۳، ص۲۵۷.</ref> در برخی روایات «فلان» و در برخی دیگر «عثمان» آمده که به احتمال قوی منظور از عثمان شخص «عثمان بن عنبسه» ([[سفیانی]]) می باشد. «ای مردم پروردگار شما از سرزمین خشکی از [[فلسطین]] آمده است. پس با او بیعت کنید تا هدایت شوید و مخالفت نکنید.<ref>حسن ابن سلیمان حلی؛ مختصر بصائر الدرجات، نجف، منشورات مطبعه حیدریه، ۱۹۵۰م، چاپ اول، ص ۱۸۴.</ref>
-در این هنگام است که تردیدکنندگان به شک می افتند که کدام ندا حق است و صحیح می باشد؟ از [[امام صادق]] علیه السلام سوال شد چه کسانی به ندای اول و چه کسانی به ندای دوم پاسخ می دهند؟ حضرت فرمودند: کسی آن را تصدیق می کند که از قبل به آن ایمان آورده باشد.<ref>نعمانى، محمد بن ابراهیم؛ الغیبه، تهران، مکتبه الصدوق، ۱۳۹۷ق؛ ص۲۶۶.</ref> سپس این [[آیه]] را [[تلاوت قرآن|تلاوت]] فرمودند: «{{متن قرآن|أَفَمَنْ یهْدی إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ یتَّبَعَ أَمَّنْ لایهِدِّی إِلاَّ أَنْ یهْدى‌ فَما لَکمْ کیفَ تَحْکمُون}}<ref>[[آیه 35 سوره یونس|سوره یونس، آیه ۳۵.]]</ref>؛ آیا کسى که هدایت به سوى حق مى‌کند براى پیروى شایسته‌تر است، یا آن کس که خود هدایت نمى‌شود مگر هدایتش کنند؟ شما را چه مى‌شود، چگونه داورى مى‌کنید؟».</ref> سپس فرمودند: صدای [[جبرئیل]] از آسمان و صدای [[ابلیس]] از زمین است. پس از صدای اول پیروی کنید و از صدای دوم دوری کنید که گول نخورید... بعد از این است که دو جبهه [[حق]] و [[باطل]] علناً رو در رو در مقابل هم قرار گرفته و وعده پیروزی مستضعفان بر مستکبران محقق می گردد.
+در این هنگام است که تردیدکنندگان به شک می افتند که کدام ندا حق است و صحیح می باشد؟ از [[امام صادق]] علیه السلام سوال شد چه کسانی به ندای اول و چه کسانی به ندای دوم پاسخ می دهند؟ حضرت فرمودند: کسی آن را تصدیق می کند که از قبل به آن ایمان آورده باشد.<ref>نعمانى، محمد بن ابراهیم؛ الغیبه، تهران، مکتبه الصدوق، ۱۳۹۷ق؛ ص۲۶۶.</ref> سپس این [[آیه]] را [[تلاوت قرآن|تلاوت]] فرمودند: «{{متن قرآن|...  أَفَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لَا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدَىٰ ۖ فَمَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ}}<ref>[[آیه 35 سوره یونس|سوره یونس، آیه ۳۵.]]</ref>؛ آیا کسى که هدایت به سوى حق مى‌کند براى پیروى شایسته‌تر است، یا آن کس که خود هدایت نمى‌شود مگر هدایتش کنند؟ شما را چه مى‌شود، چگونه داورى مى‌کنید؟».</ref> سپس فرمودند: صدای [[جبرئیل]] از آسمان و صدای [[ابلیس]] از زمین است. پس از صدای اول پیروی کنید و از صدای دوم دوری کنید که گول نخورید... بعد از این است که دو جبهه [[حق]] و [[باطل]] علناً رو در رو در مقابل هم قرار گرفته و وعده پیروزی مستضعفان بر مستکبران محقق می گردد.
 ==پانویس==

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 وضعیت مردم در آن زمان این گونه است که سَر دادن ندای امر فرج را از سالهای دور و دراز انتظار می کشیدند. در اکثر روایات شب جمعه یا شب بیست و سوم [[رمضان]]<ref>الغیبه، همان، ص۲۵۳.</ref> را هنگام آن ندا مشخص کرده اند ولی همان طور که بیان شد، علایم حتمی پنج تا است<ref>همان، ص ۲۵۲.</ref> و بقیه علائم غیرحتمی است. بنابراین می توان گفت که خود صیحه آسمانی حتمی است، اما این که در شب جمعه و یا شب بیست و سوم رمضان باشد غیرحتمی است و ممکن است در روز دیگری اتفاق بیفتد.
-به نقلی، کسی که این ندا را می دهد، [[جبرئیل]] است که محتوای سخن او در روایات به صور مختلف ذکر شده است. برخی از روایات این گونه بیان می کنند که ندا می دهد: {{متن قرآن|«جَاء الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ کانَ زَهُوقًا»}}؛<ref>[[سوره اسرا]]، آیه ۸۱.</ref><ref>یزدی حائری، علی؛ الزام الناصب فی اثبات الحجة الغائب، تهران، ۱۳۸۰، ص ۱۹۹.</ref> و برخی دیگر از روایات می گویند که آن ندا تصریح می کند که «الحق فی علی و شیعته»<ref>بحارالأنوار؛ همان، ج۵۲، ص۲۸۹؛ الخرائج والجرائح، همان، ج۳، ص۱۱۶۱؛ شیخ صدوق، کمال الدین، قم، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۵۹، ج۲، ص۶۵۲.</ref> حق با علی و پیروانش می باشد؛ و برخی دیگر از روایات می گوید: «به نام قائم و پدرش ندا می دهد».<ref>شیخ صدوق، کمال الدین، تصحیح، علی اکبر غفاری، قم، انتشارات جامعه مدرسین، ۱۴۰۵، ص ۳۲۸.</ref>
+به نقلی، کسی که این ندا را می دهد، [[جبرئیل]] است که محتوای سخن او در روایات به صور مختلف ذکر شده است. برخی از روایات این گونه بیان می کنند که ندا می دهد: {{متن قرآن|«قل جَاء الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ کانَ زَهُوقًا»}}<ref>[[آیه 81 سوره اسرا|سوره اسرا، آیه ۸۱.]]</ref><ref>یزدی حائری، علی؛ الزام الناصب فی اثبات الحجة الغائب، تهران، ۱۳۸۰، ص ۱۹۹.</ref>؛ و برخی دیگر از روایات می گویند که آن ندا تصریح می کند که «الحق فی علی و شیعته»<ref>بحارالأنوار؛ همان، ج۵۲، ص۲۸۹؛ الخرائج والجرائح، همان، ج۳، ص۱۱۶۱؛ شیخ صدوق، کمال الدین، قم، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۵۹، ج۲، ص۶۵۲.</ref> حق با علی و پیروانش می باشد؛ و برخی دیگر از روایات می گوید: «به نام قائم و پدرش ندا می دهد».<ref>شیخ صدوق، کمال الدین، تصحیح، علی اکبر غفاری، قم، انتشارات جامعه مدرسین، ۱۴۰۵، ص ۳۲۸.</ref>
 وقتی که مردم این ندای آسمانی را می شنوند، فرد خوابیده بیدار می شود و ایستاده می نشیند و یا به حیاط خانه اش می رود و حتی دختران پرده نشین خارج می شوند و پدران و برادرانشان را به یاری [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|حضرت ولی عصر]] تشویق می کنند.<ref>محمد بن ابراهیم نعمانى، الغیبه، تهران، مکتبه الصدوق، ۱۳۹۷ق؛ ص۲۵۱-۲۵۲.</ref> و همچنین مردم طوری شگفت زده می شوند و در بهت و ناباوری فرو می روند که به فرموده [[امام صادق]] علیه السلام: «وقتی مردم صدای این صیحه را می شنوند همانند کسی که مرغی بر روی سرش دارد بی حرکت می شود و همچنین گردن تمام دشمنان الهی خاضع می گردد و اگر در هر موردی اشکال و تردید وارد کنند در این باره نمی توانند...<ref>همان، ص ۲۶۳.</ref>
 ممکن است برخی اشکال کنند که چگونه ممکن است کسی در آسمان ندایی بدهد که تک تک افراد، در هر کجای عالم که باشند این صدا را بشنوند؟ شاید در جواب این افراد که امر خداوندی را از چیزهای ساخته دست بشر کمتر می دانند، بشود این را گفت که آیا در عصر کنونی ماهواره و دیگر رسانه های صوتی و تصویری نتوانسته اند این کار را انجام دهند؟ یعنی به تک تک منازل و افراد وارد شوند و پیامشان را برسانند؟ آیا حداقل به اندازه این کار که از بشر برآمده نه بیشتر از آن، از ید پرقدرت خداوند برنمی آید؟
-همچنین اگر این پدیده امکان وقوعش وجود نداشت، خداوند در کتابش در قالب این آیه {{متن قرآن|«إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیهِم مِّن السَّمَاء آیةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِینَ»}}<ref>[[سوره شعرا]]، آیه ۴؛ اگر بخواهیم از آسمان نشانه ای را می فرستیم به گونه ای که همه در برابر آن سر تسلیم فرود آورند.</ref> اشاره نمی کرد.
+همچنین اگر این پدیده امکان وقوعش وجود نداشت، خداوند در کتابش در قالب این آیه «{{متن قرآن|إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیهِم مِّن السَّمَاء آیةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِینَ}}<ref>[[آیه 4 سوره شعراء|سوره شعراء، آیه ۴.]]</ref>؛ اگر بخواهیم از آسمان نشانه ای را می فرستیم به گونه ای که همه در برابر آن سر تسلیم فرود آورند.</ref> اشاره نمی کرد».
 [[احادیث]] بسياری ‌از‌ [[ائمه‌ اطهار]] عليهم السّلام رسيده‌ ‌که‌ ‌اين ‌«آية» ‌که‌ ‌از‌ آسمان‌ نازل‌ مي‌شود، صيحه آسماني‌ ‌است‌ ‌که‌ قبل‌ ‌از‌ ظهور حضرت‌ [[بقیة الله]] ظاهر مي‌شود و ‌از‌ علائم‌ ظهور ‌است‌. در تفسير «[[منهج الصادقين]]» از [[ابو حمزه ثمالى]] روايت شده كه مراد از «آيه»، صدائى باشد كه در نيمه [[رمضان]] از آسمان شنيده شود و به جهت آن همه خاشع و منقاد گردند.<ref>منهج الصادقين، ملافتح الله کاشانی، ج ۶، ص ۴۳۰، كتابفروشى اسلاميّه.</ref>
@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۵: @@
 هنوز مردم در بهت و حیرت و ناباوری و شور و شعف بسر می برند که ناگهان در هنگام غروب خورشید ندایی دیگر شنیده می شود که: «الحق مع فلان (عثمان) و شیعته».<ref>شیخ مفید؛ الارشاد، قم، موسسه آل البیت، ۱۴۱۴، ج۲، ص ۳۷۱؛ ابن ابی الفتح اربلی؛ کشف الغمه، بیروت، دارالاضواء، ج۳، ص۲۵۷.</ref> در برخی روایات «فلان» و در برخی دیگر «عثمان» آمده که به احتمال قوی منظور از عثمان شخص «عثمان بن عنبسه» ([[سفیانی]]) می باشد. «ای مردم پروردگار شما از سرزمین خشکی از [[فلسطین]] آمده است. پس با او بیعت کنید تا هدایت شوید و مخالفت نکنید.<ref>حسن ابن سلیمان حلی؛ مختصر بصائر الدرجات، نجف، منشورات مطبعه حیدریه، ۱۹۵۰م، چاپ اول، ص ۱۸۴.</ref>
-در این هنگام است که تردیدکنندگان به شک می افتند که کدام ندا حق است و صحیح می باشد؟ از [[امام صادق]] علیه السلام سوال شد چه کسانی به ندای اول و چه کسانی به ندای دوم پاسخ می دهند؟ حضرت فرمودند: کسی آن را تصدیق می کند که از قبل به آن ایمان آورده باشد.<ref>نعمانى، محمد بن ابراهیم؛ الغیبه، تهران، مکتبه الصدوق، ۱۳۹۷ق؛ ص۲۶۶.</ref> سپس این [[آیه]] را [[تلاوت قرآن|تلاوت]] فرمودند: {{متن قرآن|«أَفَمَنْ یهْدی إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ یتَّبَعَ أَمَّنْ لایهِدِّی إِلاَّ أَنْ یهْدى‌ فَما لَکمْ کیفَ تَحْکمُون»}}.<ref> [[سوره یونس]]، آیه ۳۵؛ آیا کسى که هدایت به سوى حق مى‌کند براى پیروى شایسته‌تر است، یا آن کس که خود هدایت نمى‌شود مگر هدایتش کنند؟ شما را چه مى‌شود، چگونه داورى مى‌کنید؟</ref> سپس فرمودند: صدای [[جبرئیل]] از آسمان و صدای [[ابلیس]] از زمین است. پس از صدای اول پیروی کنید و از صدای دوم دوری کنید که گول نخورید... بعد از این است که دو جبهه [[حق]] و [[باطل]] علناً رو در رو در مقابل هم قرار گرفته و وعده پیروزی مستضعفان بر مستکبران محقق می گردد.
+در این هنگام است که تردیدکنندگان به شک می افتند که کدام ندا حق است و صحیح می باشد؟ از [[امام صادق]] علیه السلام سوال شد چه کسانی به ندای اول و چه کسانی به ندای دوم پاسخ می دهند؟ حضرت فرمودند: کسی آن را تصدیق می کند که از قبل به آن ایمان آورده باشد.<ref>نعمانى، محمد بن ابراهیم؛ الغیبه، تهران، مکتبه الصدوق، ۱۳۹۷ق؛ ص۲۶۶.</ref> سپس این [[آیه]] را [[تلاوت قرآن|تلاوت]] فرمودند: «{{متن قرآن|أَفَمَنْ یهْدی إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ یتَّبَعَ أَمَّنْ لایهِدِّی إِلاَّ أَنْ یهْدى‌ فَما لَکمْ کیفَ تَحْکمُون}}<ref>[[آیه 35 سوره یونس|سوره یونس، آیه ۳۵.]]</ref>؛ آیا کسى که هدایت به سوى حق مى‌کند براى پیروى شایسته‌تر است، یا آن کس که خود هدایت نمى‌شود مگر هدایتش کنند؟ شما را چه مى‌شود، چگونه داورى مى‌کنید؟».</ref> سپس فرمودند: صدای [[جبرئیل]] از آسمان و صدای [[ابلیس]] از زمین است. پس از صدای اول پیروی کنید و از صدای دوم دوری کنید که گول نخورید... بعد از این است که دو جبهه [[حق]] و [[باطل]] علناً رو در رو در مقابل هم قرار گرفته و وعده پیروزی مستضعفان بر مستکبران محقق می گردد.
 ==پانویس==

@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 به خوبی می توان تصور کرد که چه شور و شعف توصیف ناپذیری دل مسلمانان را فرامی گیرد تا آنجا که این سرور و شادی داخل قبر مومنان از دنیا رفته می شود<ref>همان، ص ۲۲۷.</ref> و شادمانی نیز آنها را فرامی گیرد، از این که بالاخره حجت خدا را که منتظر ظهورش بودند و به خاطر اعتقاد به او و اهدافش این همه [[طعنه]] و [[تمسخر]] و شکنجه را از دشمنان به جان خریدند امر ظهورش فرارسیده است. هنوز مردم در بهت و حیرت و ناباوری و شور و شعف بسر می برند که ناگهان در هنگام غروب خورشید ندایی دیگر شنیده می شود که: «الحق مع فلان (عثمان) و شیعته».<ref>شیخ مفید؛ الارشاد، قم، موسسه آل البیت، ۱۴۱۴، ج۲، ص ۳۷۱؛ ابن ابی الفتح اربلی؛ کشف الغمه، بیروت، دارالاضواء، بی تا، ج۳، ص۲۵۷.</ref>
-در برخی روایات «فلان» و در برخی دیگر «عثمان» آمده که به احتمال قوی منظور از عثمان شخص «عثمان بن عنبسه» می باشد. «ای مردم پروردگار شما از سرزمین خشکی از [[فلسطین]] آمده است. پس با او بیعت کنید تا هدایت شوید و مخالفت نکنید.<ref>الحسن ابن سلیمان حلی؛ مختصر بصائر الدرجات، نجف، منشورات مطبعه حیدریه، ۱۹۵۰م، چاپ اول، ص ۱۸۴.</ref>
+در برخی روایات «فلان» و در برخی دیگر «عثمان» آمده که به احتمال قوی منظور از عثمان شخص «عثمان بن عنبسه» (سفیانی) می باشد. «ای مردم پروردگار شما از سرزمین خشکی از [[فلسطین]] آمده است. پس با او بیعت کنید تا هدایت شوید و مخالفت نکنید.<ref>الحسن ابن سلیمان حلی؛ مختصر بصائر الدرجات، نجف، منشورات مطبعه حیدریه، ۱۹۵۰م، چاپ اول، ص ۱۸۴.</ref>
 در این هنگام است که تردیدکنندگان به شک می افتند که کدام ندا حق است و صحیح می باشد. از [[امام صادق]] علیه السلام سوال شد چه کسانی به ندای اول و چه کسانی به ندای دوم پاسخ می دهند؟ حضرت فرمودند: کسی آن را تصدیق می کند که از قبل به آن ایمان آورده باشد.<ref>نعمانى، محمد بن ابراهیم؛ الغیبه، تهران، مکتبه الصدوق، ۱۳۹۷ هجرى قمرى؛ ص۲۶۶.</ref>

@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 |شناسه= ضعیف
 |عنوان بندی مناسب= خوب
-|کفایت منابع و پی نوشت ها= متوسط
+|کفایت منابع و پی نوشت ها= خوب
 |رعایت سطح مخاطب عام= خوب
 |رعایت ادبیات دانشنامه ای= متوسط

@@ سطر ۵۴: / سطر ۵۴: @@
 [[رده:علامات حتمیه ظهور]]
-{{خوب}}
 [[رده: مقاله های مهم]]
 {{سنجش کیفی

@@ سطر ۴۹: / سطر ۴۹: @@
 ==منابع==
-[http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=34324#_edn20 صیحه آسمانی، محمد محسن مردانی، سایت پژوهشکده باقرالعلوم علیه السلام (بخش فرهنگ علوم انسانی و اسلامی)]، تاریخ بازیابی: 14 بهمن 1391.
+محمد محسن مردانی، صیحه آسمانی، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: 14 بهمن 1391.
 {{شناختنامه امام زمان (عج)}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۰۳
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{متوسط}}
	{{الگو:منبع الکترونیکی معتبر\|ماخذ=پایگاه}}		{{الگو:منبع الکترونیکی معتبر\|ماخذ=پایگاه}}

سطر ۵۳:		سطر ۵۴:

	[[رده:علامات حتمیه ظهور]]		[[رده:علامات حتمیه ظهور]]
		+	{{خوب}}
		+	[[رده: مقاله های مهم]]
		+	{{سنجش کیفی
		+	\|سنجش=شده
		+	\|شناسه= ضعیف
		+	\|عنوان بندی مناسب= خوب
		+	\|کفایت منابع و پی نوشت ها= متوسط
		+	\|رعایت سطح مخاطب عام= خوب
		+	\|رعایت ادبیات دانشنامه ای= متوسط
		+	\|جامعیت= متوسط
		+	\|رعایت اختصار= خوب
		+	\|سیر منطقی= خوب
		+	\|کیفیت پژوهش= متوسط
		+	\|رده= دارد
		+	}}