صفوان بن مهران - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۳ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۹

2026-03-03T13:29:03Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: ویرایش

2021-12-26T10:15:44Z

ویرایش

مهدی موسوی در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۳۱

2021-12-26T08:31:56Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۳۱

2021-12-25T12:31:45Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-06-16T10:36:22Z

ویرایش

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۹:۱۸

2014-02-20T09:18:34Z

عربصالحی: افزودن محتوا با منبع جدید

2014-02-19T07:33:44Z

افزودن محتوا با منبع جدید

بهرامی: افزودن رده های جدید

2012-12-15T09:37:55Z

افزودن رده های جدید

شهاب در ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۳:۳۸

2012-07-16T13:38:54Z

شیرین سادات حسینی: صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}}
2012-07-16T13:16:00Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} <keywords content='کلید واژه: یاران امام صادق علیه السلام، صفوان بن م...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه
{{بخشی از یک کتاب}}

==صفوان بن مهران جمال اسدى كوفى==

روايت كرده از حضرت [[امام صادق]] عليه السلام و عرضه كرده [[ايمان]] و اعتقاد خود را درباره [[ائمه اطهار]] عليهم‌السلام به آن حضرت، حضرت به او فرموده: رحمك اللّه.<ref> [[بحارالانوار]]، 47/336.</ref>

و او همان است كه شتران خود را به هارون رشيد كرايه داد به جهت سفر [[حج]] چون خدمت حضرت موسى بن جعفر عليه السلام رسيد آن جناب فرمود: اى صفوان! هر چيز از تو نيكو و جميل است مگر يك چيز از تو و آن كرايه دادن شتر است به اين مرد يعنى هارون، عرض كرد كه من به جهت سفر معصيت و لهو و لعب كرايه ندادم ولكن كرايه دادم براى طريق [[مكه]] و خودم هم در كار نيستم بلكه امر دست غلامان من است، فرمايد: آيا كرايه از ايشان طلب ندارى؟ گويد: چرا، فرمايد: آيا دوست ندارى بقاى ايشان را تا كرايه تو به تو برسد؟ گويد: بلى، فرمايد: كسى كه دوست داشته باشد بقاء ايشان را پس او از ايشان است و كسى كه از ايشان باشد با ايشان وارد آتش شود، صفوان رفت و شتران خود را بالتمام فروخت، هارون چون مطلب را فهميد به وى گفت: به خدا قسم! اگر نبود حسن صحبت تو، هر آينه تو را مى‌كشتم.<ref> رجال كشى، 2/740.</ref>

و اين صفوان [[زيارت]] [[روز اربعين]] [[امام حسين]] عليه السلام، را از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده<ref> بحارالانوار، 98/331.</ref> و [[زيارت وارث]]<ref> بحارالانوار، 98/197.</ref> و دعاى معروف به (علقمه) را كه بعد از [[زيارت عاشورا]] مى‌خوانند نيز از آن حضرت نقل كرده<ref> بحارالانوار، 98/296.</ref> و اين صفوان مكرر حضرت صادق عليه السلام را از [[مدينه]] به [[كوفه]] آورده و با آن جناب به [[زيارت]] تربت حضرت [[امیرالمومنین]] عليه السلام نائل گشته و بر قبر آن جناب خوب مطلع بوده.<ref> فرحة الغرى، عبدالكريم بن طاوس، ص 85، تحقيق: آل شبيب الموسوى.</ref>

و از (كامل الزيارة) مروى است كه مدت بيست سال به زيارت آن تربيت مطهره مى‌رفت و [[نماز]] خود را در نزد آن حضرت به جاى مى‌آورد.<ref> كامل الزيارة، ص 34، باب 9، [[حديث]] 11، چاپ مكتبة الصدوق.</ref> و او جد ثقه جليل و فقيه نبيل شيخ طايفه اماميه ابوعبدالله صفوانى است كه در محضر سيف الدوله حمدانى با قاضى موصل در امامت [[مباهله]] كرد چون قاضى از مجلس برخاست تب كرد و دستش كه در مباهله كشيده بود سياه گشت و ورم كرد و روز ديگر هلاك شد.<ref> رجال كشى، ص 393.</ref>

==پانویس ==
<references />
===منبع===

حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال، قسمت دوم، باب نهم: در تاريخ حضرت صادق عليه السلام

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''«صفوان بن مهران»''' معروف به «صفوان جمّال»، از راویان موثق [[شیعه]] و از اصحاب [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] و [[امام موسی کاظم علیه السلام|امام کاظم]] (علیهماالسلام) بود.
+'''«صفوان بن مهران»''' معروف به «صفوان جمّال»، از راویان موثق [[شیعه]] در قرن دوم هجری و از اصحاب [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] و [[امام موسی کاظم علیه السلام|امام کاظم]] (علیهماالسلام) بود. نام صفوان در اسناد [[حدیث|احادیث]] متعدد ذکر شده و او «[[زیارت اربعین|زیارت اربعین]]» و «[[زیارت وارث|زیارت وارث]]» را از حضرت صادق (علیه‌السلام) روایت کرده است. وی از اولین کسانی است که قبر شریف [[امیرالمومنین|امیرالمؤمنین]] (علیه‌السلام) را مرمت و بازسازی نمود.
+{{شناسنامه عالم
 ==ولادت و خاندان==
-صفوان بن مهران، در آغاز نیمه اول سده دوم هجری در شهر [[کوفه]] دیده به جهان گشود. [[کنیه]] اش «ابومحمد» بود و چون بعدها در کار و کسب درآمد، شترداری پیشه کرد و شتران خود را کرایه می داد، ملقّب به «جمّال» شد.
+صفوان بن مهران، در آغاز نیمه اول سده دوم هجری در شهر [[کوفه]] دیده به جهان گشود. [[کنیه]]‌اش «ابومحمد» بود و چون بعدها در کار و کسب درآمد، شترداری پیشه کرد و شتران خود را کرایه می داد، ملقّب به «جمّال» شد.
 افزون بر خود صفوان، خاندانش نیز بسان او، در [[تاریخ]]، [[فقه]]، [[حدیث]] و [[علم کلام|کلام]] شیعه مشهور بوده و نقش برجسته ای در حوزه نشر و ترویج و بالندگی آموزه های [[اسلام]] ناب داشتند.
@@ سطر ۲۱: / سطر ۳۱: @@
 ==فعالیت‌های علمی==
-صفوان جمّال، از راویان و اصحاب [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] و [[امام موسی کاظم علیه السلام|امام کاظم]] (علیهماالسلام) بود. وی ده ها [[حدیث|روایت]] از آن دو امام همام شنیده و آنها را ثبت و ضبط کرد و بر خود لازم می دانست که این حقایق و معارف بلند را به گوش جان انسان های مستعد برساند. او به خوبی این رسالت خطیر را انجام داد و شروع به پیام رسانی کرد و ده ها محدّث شیعی از محضرش بهره مند شدند که در اینجا به نام گروهی از شاگردان و راویان او اشاره می شود:
+صفوان جمّال، از راویان و اصحاب [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] و [[امام موسی کاظم علیه السلام|امام کاظم]] (علیهماالسلام) بود. وی ده ها [[حدیث|روایت]] از آن دو امام همام شنیده و آنها را ثبت و ضبط کرد و بر خود لازم می دانست که این حقایق و معارف بلند را به گوش جان انسان های مستعد برساند. علاوه بر این، گفته شده او از [[ابوحمزه ثمالی]]، ابوعبیده حذاء، ابوعزه خراسانی و عامر بن سمط، نقل روایت کرده است.<ref>اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة، ج۱، ص۴۱۲.</ref>
 سندی بن محمد؛ عبدالله بن قُضاعه؛ عبدالله بن محمد الحجال؛ [[حسن بن محبوب]]؛ معدان بن مسلم؛ عبدالرحمن بن حجّاج؛ [[احمد بن محمد بن ابی نصر بزنطی]]؛ اسماعیل بن مهران؛ [[محمد بن ابی عمیر|ابن ابی عمیر]]؛ علی بن حَکم؛ [[حسن بن علی بن فضال|حسن بن علی بن فضّال]]؛ [[صفوان بن یحیی]]؛ سلیمان بن مهران اعمش؛ هشام بن سالم.<ref>فهرست نجاشی، ص ١۴٠؛ قاضی نورالله شوشتری، مجالس المؤمنین، ج ١، ص ٣٩١.</ref>
-صفوان دارای کتابی حدیثی بوده است که سندی بن محمد آن‌را گزارش کرده است، که رجال موثق و حتی [[اصحاب اجماع]] از آن کتاب روایت نموده‌اند. کتابش مشتمل بر روایاتی از [[ائمه اطهار|ائمه]] اهل‌بیت در [[احکام شرعی|احکام]] و [[تاریخ]] و جنگ‌ها و [[غزوات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله|غزوات]] و... بوده است. [[احمد بن علی نجاشی|شیخ نجاشی]] با سه واسطه، کتاب او را روایت کرده‌ است.<ref>نجاشی، رجال نجاشی، ص۱۹۸.</ref>
+صفوان دارای کتابی حدیثی بوده است که سندی بن محمد آن‌را گزارش کرده است، و رجال موثق و حتی [[اصحاب اجماع]] از آن کتاب روایت نموده‌اند. کتابش مشتمل بر روایاتی از [[ائمه اطهار|ائمه]] اهل‌بیت در [[احکام شرعی|احکام]] و [[تاریخ]] و جنگ‌ها و [[غزوات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله|غزوات]] و... بوده است. [[احمد بن علی نجاشی|شیخ نجاشی]] با سه واسطه، کتاب او را روایت کرده‌ است.<ref>نجاشی، رجال نجاشی، ص۱۹۸.</ref>
 از بررسی و پژوهش در روایاتی که از این بزرگوار به یادگار مانده نیز می توان گرایش حدیثی او را به دست آورد که بیشتر رنگ اخلاقی و مضامین اجتماعی و فقهی دارد. نام صفوان در اسناد ۷۱ روایت ذکر شده است.<ref>سیدابوالقاسم خوئی، معجم رجال الحدیث، ج۱۰، ص۱۵۰.</ref>
-صفوان جمّال «[[زیارت اربعین|زیارت اربعین]]» [[امام حسین]] علیه السلام، را از [[امام صادق علیه السلام|حضرت صادق]] علیه السلام روایت نموده،<ref> بحارالانوار، ۹۸/۳۳۱.</ref> و [[زیارت وارث|زیارت وارث]]<ref> بحارالانوار، ۹۸/۱۹۷.</ref> و دعاى معروف به «[[دعای علقمه|علقمه]]» را که بعد از [[زیارت عاشورا]] خوانده مى‌شود نیز از آن حضرت نقل کرده است.<ref> بحارالانوار، ۹۸/۲۹۶.</ref> از جمله روایات معروف صفوان، روایت تصریح امام صادق (علیه‌السلام) بر [[امامت]] امام کاظم (علیه‌السلام) است که صفوان بن مهران آن‌را نقل کرده و از راویان این حدیث به شمار می‌رود.<ref>شیخ مفید، الارشاد، ج۲، ص۲۱۶.</ref>
+صفوان جمّال «[[زیارت اربعین|زیارت اربعین]]» [[امام حسین]] علیه السلام،<ref> بحارالانوار، ۹۸/۳۳۱.</ref> [[زیارت وارث|زیارت وارث]]<ref> بحارالانوار، ۹۸/۱۹۷.</ref> و دعاى معروف به «[[دعای علقمه|علقمه]]» را که بعد از [[زیارت عاشورا]] خوانده مى‌شود را از [[امام صادق علیه السلام|حضرت صادق]] علیه السلام نقل کرده است.<ref> بحارالانوار، ۹۸/۲۹۶.</ref> از جمله روایات معروف صفوان، روایت تصریح امام صادق (علیه‌السلام) بر [[امامت]] امام کاظم (علیه‌السلام) است که صفوان بن مهران آن‌را نقل کرده و از راویان این حدیث به شمار می‌رود.<ref>شیخ مفید، الارشاد، ج۲، ص۲۱۶.</ref>
-== در نظر عالمان ==
+==در نظر عالمان==
 این محدث بزرگوار در میان سلسله راویان شیعی، در موقعیت و منزلت والایی قرار دارد؛ به گونه ای که همۀ دانشوران رجالی، او را ستایش کرده اند و به دین باوری، ولایت مداری و پیوند ژرف او با [[ائمه اطهار|امامان معصوم]] (علیهم السلام) به ویژه [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] (علیه السلام)، اشاره کرده اند که در این جا به نقل سخنان چند تن از این بزرگان بسنده می شود:
@@ سطر ۳۹: / سطر ۵۱: @@
 از میان محدث شناسان معاصر، [[حاج شیخ عباس قمی|شیخ عباس قمی]] در معرفی او می نویسد: صفوان بن مهران محدثی است بسیار بسیار بزرگوار و موجه و موثق که ذوب در ولایت ائمه اهل بیت علیهم السلام بود. صفوان از حضرت [[امام صادق]] علیه السلام روایت کرده، و عرضه کرده [[ایمان]] و اعتقاد خود را درباره [[ائمه اطهار]] علیهم‌السلام به آن حضرت، و حضرت به او فرموده: «رَحِمَک اللّه».<ref> بحارالانوار، ۴۷/۳۳۶.</ref>
 ==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
 *شیخ عباس قمی، [[منتهى الآمال (کتاب)|منتهی الآمال]]، قسمت دوم، باب نهم: در تاریخ حضرت صادق (علیه السلام).
-*مجله فرهنگ زیارت، 1389 شماره 5، "صفوان بن مهران جمّال اولین تولیت حرم امام علی (علیه السلام)".
+*مجله فرهنگ زیارت، ۱۳۸۹ شماره ۵، "صفوان بن مهران جمّال اولین تولیت حرم امام علی (علیه السلام)".
 *دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۴۰۶، برگرفته از مقاله "صفوان بن مهران جمال".
 [[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]
 [[رده:اصحاب امام صادق علیه السلام]]
 [[رده:راویان حدیث]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''صفوان بن مهران''' معروف به «صفوان جمّال»، از مردان پاک و موثقی بود که بزرگان علما به روایات او اهمیت می دهند. در [[اخلاق]] و رفتار به مقامی رسیده بود که مورد تایید [[ائمه اطهار|امامان]] علیهم السلام واقع شد.
+'''صفوان بن مهران''' معروف به «صفوان جمّال»، از راویان موثقی بود که بزرگان علما به روایات او اهمیت می دهند. در [[اخلاق]] و رفتار به مقامی رسیده بود که مورد تایید [[ائمه اطهار|امامان]] علیهم السلام واقع شد.
 ==معرفی اجمالی==
-صفوان بن مهران از راویان [[حدیث]] و اصحاب [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] و [[امام موسی کاظم علیه السلام|امام کاظم]] علیهماالسلام بود. و این صفوان مکرر حضرت صادق علیه السلام را از [[مدینه]] به [[کوفه]] آورده و با آن جناب به [[زیارت]] تربت حضرت [[امیرالمومنین]] علیه السلام نائل گشته و بر قبر آن جناب خوب مطلع بوده.<ref> فرحة الغرى، عبدالکریم بن طاوس، ص ۸۵، تحقیق: آل شبیب الموسوى.</ref> و از [[کامل الزیارات (کتاب)|کامل الزیارات]] مروى است که مدت بیست سال به زیارت آن تربت مطهره مى‌رفت و [[نماز]] خود را در نزد آن حضرت به جاى مى‌آورد.<ref> کامل الزیارة، ص ۳۴، باب ۹، حدیث ۱۱، چاپ مکتبة الصدوق.</ref>
+صفوان بن مهران از راویان [[حدیث]] و اصحاب [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] و [[امام موسی کاظم علیه السلام|امام کاظم]] علیهماالسلام بود. و این صفوان مکرر حضرت صادق علیه السلام را از [[مدینه]] به [[کوفه]] آورده و با آن جناب به [[زیارت]] تربت حضرت [[امیرالمومنین]] علیه السلام در [[نجف]] نائل گشته و بر قبر آن جناب خوب مطلع بوده است.<ref> فرحة الغرى، عبدالکریم بن طاوس، ص ۸۵، تحقیق: آل شبیب الموسوى.</ref> و از [[کامل الزیارات (کتاب)|کامل الزیارات]] مروى است که مدت بیست سال به زیارت آن تربت مطهره مى‌رفت و [[نماز]] خود را در نزد آن حضرت به جاى مى‌آورد.<ref> کامل الزیارات، ص ۳۴، باب ۹، حدیث ۱۱، چاپ مکتبة الصدوق.</ref>
-وی جد ثقه جلیل و [[فقیه|فقیه]] نبیل، شیخ طایفه [[امامیه|امامیه]]، ابوعبدالله صفوانى است که در محضر سیف الدوله حمدانى با قاضى موصل در [[امامت]] «[[مباهله]]» کرد. چون قاضى از مجلس برخاست، تب کرد و دستش که در مباهله کشیده بود سیاه گشت و ورم کرد و روز دیگر هلاک شد.<ref> رجال کشى، ص ۳۹۳.</ref>
+در زندگینامه محدثان شیعی، به استادان حدیث صفوان اشاره ای نشده، که این نشان می دهد او فقط از محضر امام صادق (علیه السلام) و امام کاظم (علیه السلام) کسب فیض می کرده و شاید به سبب کار و کسب خود که بدان اشاره شد، فرصت نیافت تا از دیگران بهره مند گردد.
-صفوان جمّال همان است که شتران خود را به [[هارون الرشید|هارون رشید]] کرایه داد به جهت سفر [[حج]]؛ چون خدمت حضرت [[امام موسی کاظم علیه السلام|موسى بن جعفر]] علیه السلام رسید آن جناب فرمود: اى صفوان! هر چیز از تو نیکو و جمیل است مگر یک چیز از تو و آن کرایه دادن شتر است به این مرد یعنى هارون، عرض کرد که من به جهت سفر [[معصیت]] و لهو و لعب کرایه ندادم، ولکن کرایه دادم براى طریق [[مکه]] و خودم هم در کار نیستم بلکه امر دست غلامان من است. امام فرمود: آیا کرایه از ایشان طلب ندارى؟ گوید: چرا، فرماید: آیا دوست ندارى بقاى ایشان را تا کرایه تو به تو برسد؟ گوید: بلى، فرماید: کسى که دوست داشته باشد بقاء ایشان را، پس او از ایشان است و کسى که از ایشان باشد با ایشان وارد آتش شود، صفوان رفت و شتران خود را بالتمام فروخت، هارون چون مطلب را فهمید به وى گفت: به خدا قسم! اگر نبود حسن صحبت تو، هر آینه تو را مى‌کشتم.<ref> رجال کشى، ۲/۷۴۰.</ref>
+صفوان ده ها روایت از آن دو امام همام شنیده و آنها را ثبت و ضبط کرد و بر خود لازم می دانست که این حقایق و معارف بلند را به گوش جان انسان های مستعد که قلبی آکنده از عشق و مهر به خاندان عصمت داشتند، برساند. او به خوبی این رسالت خطیر را انجام داد و شروع به پیام رسانی کرد و ده ها محدّث شیعی از محضرش بهره مند شدند که در این جا به نام گروهی از شاگردان و راویان او اشاره می شود:
-==راوی حدیث==
+سندی بن محمد؛ عبدالله بن قُضاعه؛ عبدالله بن محمد الحجال؛ [[حسن بن محبوب]]؛ سُعدان بن مسلم؛ عبدالرحمن بن حجّاج؛ [[احمد بن محمد بن ابی نصر بزنطی]]؛ اسماعیل بن مهران؛ [[محمد بن ابی عمیر|ابن ابی عمیر]]؛ علی بن حَکم؛ [[حسن بن علی بن فضال|حسن بن علی بن فضّال]]؛ [[صفوان بن یحیی]]؛ سلیمان بن مهران اعمش؛ هشام بن سالم.[8]
-صفوان از حضرت [[امام صادق]] علیه السلام روایت کرده، و عرضه کرده [[ایمان]] و اعتقاد خود را درباره [[ائمه اطهار]] علیهم‌السلام به آن حضرت، و حضرت به او فرموده: رحمک اللّه.<ref> بحارالانوار، ۴۷/۳۳۶.</ref>
+درباره صفوان بن مهران گفته اند او کتابی در اخبار امامان (علیهم السلام) تألیف نموده که [[احمد بن علی نجاشی|شیخ نجاشی]] آن کتاب را دیده و از او نام برده است. از بررسی و پژوهش در روایاتی که از این بزرگوار به یادگار مانده نیز می توان گرایش حدیثی او را به دست آورد که بیشتر رنگ و بوی اخلاقی و مضامین اجتماعی و فقهی دارد. نام صفوان در اسناد ۷۱ روایت ذکر شده است.<ref>سیدابوالقاسم خوئی، معجم رجال الحدیث، ج۱۰، ص۱۵۰.</ref>
-و این صفوان «[[زیارت اربعین|زیارت اربعین]]» [[امام حسین]] علیه السلام، را از [[امام صادق علیه السلام|حضرت صادق]] علیه السلام روایت کرده،<ref> بحارالانوار، ۹۸/۳۳۱.</ref> و [[زیارت وارث|زیارت وارث]]<ref> بحارالانوار، ۹۸/۱۹۷.</ref> و دعاى معروف به «[[دعای علقمه|علقمه]]» را که بعد از [[زیارت عاشورا]] مى‌خوانند نیز از آن حضرت نقل کرده است.<ref> بحارالانوار، ۹۸/۲۹۶.</ref>
+== در نظر عالمان ==
 ==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
 *حاج شیخ عباس قمی، [[منتهى الآمال (کتاب)|منتهی الآمال]]، قسمت دوم، باب نهم: در تاریخ حضرت صادق علیه السلام.
 *صفوان بن مهران، [http://www.hawzah.net/fa/article/articleview/54298?ParentID=77850 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: ۳۰ بهمن ۱۳۹۲.
 [[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]
 [[رده:اصحاب امام صادق علیه السلام]]
 [[رده:راویان حدیث]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-صفوان از مردان پاک و موثقی بود که بزرگان علما به روایات او اهمیت می دهند، در اخلاق و رفتار به مقامی رسیده بود که مورد تایید امام واقع شد.
+'''صفوان بن مهران''' معروف به «صفوان جمّال»، از مردان پاک و موثقی بود که بزرگان علما به روایات او اهمیت می دهند. در [[اخلاق]] و رفتار به مقامی رسیده بود که مورد تایید [[ائمه اطهار|امامان]] علیهم السلام واقع شد.
-==صفوان بن مهران جمال اسدى كوفى==
+==معرفی اجمالی==
-روايت كرده از حضرت [[امام صادق]] عليه السلام و عرضه كرده [[ايمان]] و اعتقاد خود را درباره [[ائمه اطهار]] عليهم‌السلام به آن حضرت، حضرت به او فرموده: رحمك اللّه.<ref> [[بحارالانوار]]، 47/336.</ref>
+صفوان بن مهران از راویان [[حدیث]] و اصحاب [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] و [[امام موسی کاظم علیه السلام|امام کاظم]] علیهماالسلام بود. و این صفوان مکرر حضرت صادق علیه السلام را از [[مدینه]] به [[کوفه]] آورده و با آن جناب به [[زیارت]] تربت حضرت [[امیرالمومنین]] علیه السلام نائل گشته و بر قبر آن جناب خوب مطلع بوده.<ref> فرحة الغرى، عبدالکریم بن طاوس، ص ۸۵، تحقیق: آل شبیب الموسوى.</ref> و از [[کامل الزیارات (کتاب)|کامل الزیارات]] مروى است که مدت بیست سال به زیارت آن تربت مطهره مى‌رفت و [[نماز]] خود را در نزد آن حضرت به جاى مى‌آورد.<ref> کامل الزیارة، ص ۳۴، باب ۹، حدیث ۱۱، چاپ مکتبة الصدوق.</ref>
-و او همان است كه شتران خود را به هارون رشيد كرايه داد به جهت سفر [[حج]] چون خدمت حضرت موسى بن جعفر عليه السلام رسيد آن جناب فرمود: اى صفوان! هر چيز از تو نيكو و جميل است مگر يك چيز از تو و آن كرايه دادن شتر است به اين مرد يعنى هارون، عرض كرد كه من به جهت سفر معصيت و لهو و لعب كرايه ندادم ولكن كرايه دادم براى طريق [[مكه]] و خودم هم در كار نيستم بلكه امر دست غلامان من است، فرمايد: آيا كرايه از ايشان طلب ندارى؟ گويد: چرا، فرمايد: آيا دوست ندارى بقاى ايشان را تا كرايه تو به تو برسد؟ گويد: بلى، فرمايد: كسى كه دوست داشته باشد بقاء ايشان را پس او از ايشان است و كسى كه از ايشان باشد با ايشان وارد آتش شود، صفوان رفت و شتران خود را بالتمام فروخت، هارون چون مطلب را فهميد به وى گفت: به خدا قسم! اگر نبود حسن صحبت تو، هر آينه تو را مى‌كشتم.<ref> رجال كشى، 2/740.</ref>
+وی جد ثقه جلیل و [[فقیه|فقیه]] نبیل، شیخ طایفه [[امامیه|امامیه]]، ابوعبدالله صفوانى است که در محضر سیف الدوله حمدانى با قاضى موصل در [[امامت]] «[[مباهله]]» کرد. چون قاضى از مجلس برخاست، تب کرد و دستش که در مباهله کشیده بود سیاه گشت و ورم کرد و روز دیگر هلاک شد.<ref> رجال کشى، ص ۳۹۳.</ref>
 ==راوی حدیث==
-و اين صفوان [[زيارت]] [[روز اربعين]] [[امام حسين]] عليه السلام، را از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده<ref> بحارالانوار، 98/331.</ref> و [[زيارت وارث]]<ref> بحارالانوار، 98/197.</ref> و دعاى معروف به (علقمه) را كه بعد از [[زيارت عاشورا]] مى‌خوانند نيز از آن حضرت نقل كرده<ref> بحارالانوار، 98/296.</ref> و اين صفوان مكرر حضرت صادق عليه السلام را از [[مدينه]] به [[كوفه]] آورده و با آن جناب به [[زيارت]] تربت حضرت [[امیرالمومنین]] عليه السلام نائل گشته و بر قبر آن جناب خوب مطلع بوده.<ref> فرحة الغرى، عبدالكريم بن طاوس، ص 85، تحقيق: آل شبيب الموسوى.</ref>
+صفوان از حضرت [[امام صادق]] علیه السلام روایت کرده، و عرضه کرده [[ایمان]] و اعتقاد خود را درباره [[ائمه اطهار]] علیهم‌السلام به آن حضرت، و حضرت به او فرموده: رحمک اللّه.<ref> بحارالانوار، ۴۷/۳۳۶.</ref>
-و از (كامل الزيارة) مروى است كه مدت بيست سال به زيارت آن تربيت مطهره مى‌رفت و [[نماز]] خود را در نزد آن حضرت به جاى مى‌آورد.<ref> كامل الزيارة، ص 34، باب 9، [[حديث]] 11، چاپ مكتبة الصدوق.</ref> و او جد ثقه جليل و فقيه نبيل شيخ طايفه اماميه ابوعبدالله صفوانى است كه در محضر سيف الدوله حمدانى با قاضى موصل در امامت [[مباهله]] كرد چون قاضى از مجلس برخاست تب كرد و دستش كه در مباهله كشيده بود سياه گشت و ورم كرد و روز ديگر هلاك شد.<ref> رجال كشى، ص 393.</ref>
+و این صفوان «[[زیارت اربعین|زیارت اربعین]]» [[امام حسین]] علیه السلام، را از [[امام صادق علیه السلام|حضرت صادق]] علیه السلام روایت کرده،<ref> بحارالانوار، ۹۸/۳۳۱.</ref> و [[زیارت وارث|زیارت وارث]]<ref> بحارالانوار، ۹۸/۱۹۷.</ref> و دعاى معروف به «[[دعای علقمه|علقمه]]» را که بعد از [[زیارت عاشورا]] مى‌خوانند نیز از آن حضرت نقل کرده است.<ref> بحارالانوار، ۹۸/۲۹۶.</ref>
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-* حاج شیخ عباس قمی، منتهی الآمال، قسمت دوم، باب نهم: در تاريخ حضرت صادق عليه السلام.
+*حاج شیخ عباس قمی، [[منتهى الآمال (کتاب)|منتهی الآمال]]، قسمت دوم، باب نهم: در تاریخ حضرت صادق علیه السلام.
-* صفوان بن مهران، [http://www.hawzah.net/fa/article/articleview/54298?ParentID=77850 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: 30 بهمن 1392.
+*صفوان بن مهران، [http://www.hawzah.net/fa/article/articleview/54298?ParentID=77850 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: ۳۰ بهمن ۱۳۹۲.
 [[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]
 [[رده:اصحاب امام صادق علیه السلام]]
 [[رده:راویان حدیث]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{نیازمند ویرایش فنی}}
+صفوان از مردان پاک و موثقی بود که بزرگان علما به روایات او اهمیت می دهند، در اخلاق و رفتار به مقامی رسیده بود که مورد تایید امام واقع شد.
 ==صفوان بن مهران جمال اسدى كوفى==
@@ سطر ۸: / سطر ۷: @@
 و او همان است كه شتران خود را به هارون رشيد كرايه داد به جهت سفر [[حج]] چون خدمت حضرت موسى بن جعفر عليه السلام رسيد آن جناب فرمود: اى صفوان! هر چيز از تو نيكو و جميل است مگر يك چيز از تو و آن كرايه دادن شتر است به اين مرد يعنى هارون، عرض كرد كه من به جهت سفر معصيت و لهو و لعب كرايه ندادم ولكن كرايه دادم براى طريق [[مكه]] و خودم هم در كار نيستم بلكه امر دست غلامان من است، فرمايد: آيا كرايه از ايشان طلب ندارى؟ گويد: چرا، فرمايد: آيا دوست ندارى بقاى ايشان را تا كرايه تو به تو برسد؟ گويد: بلى، فرمايد: كسى كه دوست داشته باشد بقاء ايشان را پس او از ايشان است و كسى كه از ايشان باشد با ايشان وارد آتش شود، صفوان رفت و شتران خود را بالتمام فروخت، هارون چون مطلب را فهميد به وى گفت: به خدا قسم! اگر نبود حسن صحبت تو، هر آينه تو را مى‌كشتم.<ref> رجال كشى، 2/740.</ref>
-== راوی حدیث ==
+==راوی حدیث==
 و اين صفوان [[زيارت]] [[روز اربعين]] [[امام حسين]] عليه السلام، را از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده<ref> بحارالانوار، 98/331.</ref> و [[زيارت وارث]]<ref> بحارالانوار، 98/197.</ref> و دعاى معروف به (علقمه) را كه بعد از [[زيارت عاشورا]] مى‌خوانند نيز از آن حضرت نقل كرده<ref> بحارالانوار، 98/296.</ref> و اين صفوان مكرر حضرت صادق عليه السلام را از [[مدينه]] به [[كوفه]] آورده و با آن جناب به [[زيارت]] تربت حضرت [[امیرالمومنین]] عليه السلام نائل گشته و بر قبر آن جناب خوب مطلع بوده.<ref> فرحة الغرى، عبدالكريم بن طاوس، ص 85، تحقيق: آل شبيب الموسوى.</ref>
@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۳: @@
 و از (كامل الزيارة) مروى است كه مدت بيست سال به زيارت آن تربيت مطهره مى‌رفت و [[نماز]] خود را در نزد آن حضرت به جاى مى‌آورد.<ref> كامل الزيارة، ص 34، باب 9، [[حديث]] 11، چاپ مكتبة الصدوق.</ref> و او جد ثقه جليل و فقيه نبيل شيخ طايفه اماميه ابوعبدالله صفوانى است كه در محضر سيف الدوله حمدانى با قاضى موصل در امامت [[مباهله]] كرد چون قاضى از مجلس برخاست تب كرد و دستش كه در مباهله كشيده بود سياه گشت و ورم كرد و روز ديگر هلاك شد.<ref> رجال كشى، ص 393.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
-===منبع===
+==منابع==
 [[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]
 [[رده:اصحاب امام صادق علیه السلام]]
 [[رده:راویان حدیث]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب}}
+{{نیازمند ویرایش فنی}}
+صفوان از مردان پاک و موثقی بود که بزرگان علما به روایات او اهمیت می دهند،در اخلاق و رفتار به مقامی رسیده بود که مورد تایید امام واقع شد.
 ==صفوان بن مهران جمال اسدى كوفى==
@@ سطر ۹: / سطر ۷: @@
 و او همان است كه شتران خود را به هارون رشيد كرايه داد به جهت سفر [[حج]] چون خدمت حضرت موسى بن جعفر عليه السلام رسيد آن جناب فرمود: اى صفوان! هر چيز از تو نيكو و جميل است مگر يك چيز از تو و آن كرايه دادن شتر است به اين مرد يعنى هارون، عرض كرد كه من به جهت سفر معصيت و لهو و لعب كرايه ندادم ولكن كرايه دادم براى طريق [[مكه]] و خودم هم در كار نيستم بلكه امر دست غلامان من است، فرمايد: آيا كرايه از ايشان طلب ندارى؟ گويد: چرا، فرمايد: آيا دوست ندارى بقاى ايشان را تا كرايه تو به تو برسد؟ گويد: بلى، فرمايد: كسى كه دوست داشته باشد بقاء ايشان را پس او از ايشان است و كسى كه از ايشان باشد با ايشان وارد آتش شود، صفوان رفت و شتران خود را بالتمام فروخت، هارون چون مطلب را فهميد به وى گفت: به خدا قسم! اگر نبود حسن صحبت تو، هر آينه تو را مى‌كشتم.<ref> رجال كشى، 2/740.</ref>
 و اين صفوان [[زيارت]] [[روز اربعين]] [[امام حسين]] عليه السلام، را از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده<ref> بحارالانوار، 98/331.</ref> و [[زيارت وارث]]<ref> بحارالانوار، 98/197.</ref> و دعاى معروف به (علقمه) را كه بعد از [[زيارت عاشورا]] مى‌خوانند نيز از آن حضرت نقل كرده<ref> بحارالانوار، 98/296.</ref> و اين صفوان مكرر حضرت صادق عليه السلام را از [[مدينه]] به [[كوفه]] آورده و با آن جناب به [[زيارت]] تربت حضرت [[امیرالمومنین]] عليه السلام نائل گشته و بر قبر آن جناب خوب مطلع بوده.<ref> فرحة الغرى، عبدالكريم بن طاوس، ص 85، تحقيق: آل شبيب الموسوى.</ref>
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 ==پانویس ==
 <references />
 ===منبع===
-حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال، قسمت دوم، باب نهم: در تاريخ حضرت صادق عليه السلام
+*حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال، قسمت دوم، باب نهم: در تاريخ حضرت صادق عليه السلام.
 [[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]
 [[رده:اصحاب امام صادق علیه السلام]]
 [[رده:راویان حدیث]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۳۷
سطر ۲۰:		سطر ۲۰:
	حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال، قسمت دوم، باب نهم: در تاريخ حضرت صادق عليه السلام		حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال، قسمت دوم، باب نهم: در تاريخ حضرت صادق عليه السلام
	[[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]		[[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]
		+	[[رده:اصحاب امام صادق علیه السلام]]
		+	[[رده:راویان حدیث]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۳:۳۸
سطر ۱۹:		سطر ۱۹:

	حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال، قسمت دوم، باب نهم: در تاريخ حضرت صادق عليه السلام		حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال، قسمت دوم، باب نهم: در تاريخ حضرت صادق عليه السلام
		+	[[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]