صرفه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۳ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۵۲

2026-03-03T06:52:03Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-16T17:24:21Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: ویرایش

2020-06-16T04:56:49Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۴ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۳۸

2020-03-04T08:38:48Z

Aghajani در ‏۴ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۳۸

2020-03-04T08:38:23Z

Aghajani در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۳۱

2019-12-24T11:31:35Z

Aghajani در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۳۰

2019-12-24T11:30:31Z

Aghajani در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۲۸

2019-12-24T11:28:49Z

سید مهدی خدایی: سنجش شناسه

2019-03-16T10:57:31Z

سنجش شناسه

Zamani در ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۱۲:۰۶

2017-02-14T12:06:53Z

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 {{منبع الکترونیکی معتبر}}
-'''صرفه''' در اصطلاح عبارتست از سلب قدرت از فرد یا گروهی از جانب [[خداوند]]، چنانچه قصد همانندآوری [[قرآن]] را داشته باشند؛ به بیان دیگر دلیل عجز بشر از همانندآوری قرآن [[معجزه]] بودن یا فصاحت و [[بلاغت]] خود آن نیست، بلکه اراده خداوند بر این تعلق گرفته که قدرت بشر را از آوردن همانند قرآن برحذر بدارد تا نتواند مثل و مانند آن را بیاورد.<ref>الشریف المرتضی، علی بن الحسین الموسوی، الموضح عن جهته اعجاز القرآن (الصرفه)، تحقیق محمدرضا انصاری قمی، مشهد: آستان قدس رضوی، س۱۴۲۴، ه۱۳۸۲ش، چ اول، ص۹۳–۹۸-۹۹.</ref> اما نظریه صرفه و ادعای بازگرداندن [[اعجاز قرآن]] به «صرفه»، مخالف متن آیات [[تحدی در قرآن|تحدی]] است.<ref> «قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَىٰ أَنْ یأْتُوا بِمِثْلِ هَٰذَا الْقُرْآنِ لَا یأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ کانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِیرًا». ([[سوره اسراء]]، آیه ۸۸) «أَمْ یقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ وَادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ کنْتُمْ صَادِقِینَ». ([[سوره یونس]]، آیه ۳۸)</ref>
+'''«صَرفه»''' در اصطلاح [[علوم قرآنی]] عبارتست از بازداشتن و سلب قدرت از فرد یا گروهی از جانب [[خداوند]]، چنانچه قصد همانندآوری [[قرآن]] را داشته باشند؛ بر طبق این نظریه، دلیل عجز بشر از همانندآوری قرآن، [[معجزه]] بودن یا فصاحت و [[بلاغت]] خود آن نیست، بلکه اراده خداوند بر این تعلق گرفته که قدرت بشر را از آوردن همانند قرآن بازدارد تا نتواند مثل و مانند آن را بیاورد.<ref>الشریف المرتضی، علی بن الحسین الموسوی، الموضح عن جهته اعجاز القرآن (الصرفه)، تحقیق محمدرضا انصاری قمی، مشهد: آستان قدس رضوی، س۱۴۲۴ه، چ اول، ص۹۳–۹۸-۹۹.</ref> اما نظریه «صرفه» و ادعای بازگرداندن [[اعجاز قرآن]] به «صرفه»، مخالف متن آیات [[تحدی در قرآن|تحدی]] است.
 ==مفهوم صرفه==
@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 "صرَفَ" در لغت به معنی برگرداندن است، خواه برگرداندن مطلق باشد یا برگرداندن از حالی به حالی؛<ref>قرشی، سید علی اکبر؛ قاموس قرآن؛ ‌تهران: دارالکتب الإسلامیة، س۱۳۷۱ش‌، چ ششم، ج‌۴، ص۱۲۳.</ref> {{متن قرآن|«...صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لایَفْقَهُونَ»}}؛<ref>[[سوره توبه]]، آیه ۱۲۷.</ref> خداوند دلهایشان را (از حق) منصرف ساخته چرا که آنها، گروهی هستند که نمی‌فهمند. چیزی را از حالی به حالی بدل کردن،‌<ref>راغب اصفهانی، حسین بن محمد؛ المفردات فی غریب القرآن‌؛ دمشق بیروت، ‌دارالعلم الدار الشامیة، س۱۴۱۲ ق، ‌چ اول‌، ص۴۸۳.</ref> و برگردادن چیزی از صورت اولیه اش.<ref>ابن منظور، محمد بن مکرم‌؛ لسان العرب؛ ‌بیروت‌: دار صادر، س۱۴۱۴ ق،‌ چ سوم، ج‌۹، ص۱۸۹.</ref>
-«صرفه» عبارتست از این که [[قرآن]]، فراهم آمده از مجموعه کلمات و حروف، به نظم خاص و این نظم خاص هر قدر در رتبه عالی قرار داشته باشد به نفسه نمی تواند [[معجزه]] به شمار آید تا مردم از همانندآوری آن عاجز باشند،<ref>الطوسی، شیخ محمد بن الحسن، الاقتصاد فیما یتعلق بالاعتقاد، لبنان، بیروت، دارلاضواء، س۱۴۰۶هق، ۱۹۸۶م، چ دوم، ص۲۷۷.</ref> بلکه در صورتی معجزه می شود که [[خداوند]] قدرت دیگران را از ایشان سلب کند یا داعیه آنان را سلب کند یا علومی را که آنها می خواهند با قرآن معارضه نمایند از آنها بگیرد تا نتوانند همانند قرآن را بیاورند.<ref>الحمصی الرازی، شیخ سدیدالدین، المنقذ من التقلید، قم مؤسسه النشر الاسلامی التابعته المدرسین، س۱۴۱۲، چ اول، ج۱، ص۴۵۹.</ref>
+«صرفه» عبارتست از این که [[قرآن]]، فراهم آمده از مجموعه کلمات و حروف، به نظم خاص و این نظم خاص هر قدر در رتبه عالی قرار داشته باشد، به خودی خود نمی تواند [[معجزه]] به شمار آید تا مردم از همانندآوری آن عاجز باشند،<ref>الطوسی، شیخ محمد بن الحسن، الاقتصاد فیما یتعلق بالاعتقاد، لبنان، بیروت، دارلاضواء، س۱۴۰۶ه، چ دوم، ص۲۷۷.</ref> بلکه در صورتی معجزه می شود که [[خداوند]] قدرت دیگران را از ایشان سلب کند یا داعیه آنان را سلب کند یا علومی را که آنها می خواهند با قرآن معارضه نمایند از آنها بگیرد تا نتوانند همانند قرآن را بیاورند.<ref>الحمصی الرازی، شیخ سدیدالدین، المنقذ من التقلید، قم مؤسسه النشر الاسلامی التابعته المدرسین، س۱۴۱۲، چ اول، ج۱، ص۴۵۹.</ref>
 ==طرفداران نظریه صرفه==
-اصل فکر و اندیشه نظریه صرفه به "ابو اسحاق ابراهیم نظّام" (م، ۲۳۱ ق) نسبت داده شده است و این نسبت ادامه پیدا می کند تا این که قول به صرفه در این باب به صورت یک نظریه مطرح می شود، هر چند در اصل این نسبت که به "نظام" داده شده جای شک و تردید وجود دارد، به هر صورت در آن زمان قول به صرفه مشهور نبوده ولی اکثر متکلمین در مباحث صرفه، اوّل قول "نظام" و بعد از آن تعدادی افراد دیگر را مطرح می کنند و صورت تکاملی بحث را به "[[سید مرتضی]]" نسبت می دهند.<ref>تفتازانی، شرح المقاصد، قم الشریف الرضی، س۱۴۰۹هق، ۱۹۸۹م، ج۴-۵، جزء۵، ص۲۸.</ref>
+اصل اندیشه نظریه صرفه به "ابواسحاق ابراهیم نظّام" (م، ۲۳۱ ق) نسبت داده شده است و این نسبت ادامه پیدا می کند تا این که قول به صرفه در این باب به صورت یک نظریه مطرح می شود، هر چند در اصل این نسبت که به "نظام" داده شده جای شک و تردید وجود دارد، به هر صورت در آن زمان قول به صرفه مشهور نبوده ولی اکثر متکلمین در مباحث صرفه، اوّل قول "نظام" و بعد از آن تعدادی افراد دیگر را مطرح می کنند و صورت تکاملی بحث را به "[[سید مرتضی]]" نسبت می دهند.<ref>تفتازانی، شرح المقاصد، قم الشریف الرضی، س۱۴۰۹ه، ج۴-۵، جزء۵، ص۲۸.</ref>
-از جمله افرادی که نظریه صرفه را پذیرفته اند می توان به "[[شیخ مفید]]" اشاره کرد، ایشان در کتاب "[[اوائل المقالات (کتاب)|اوائل المقالات]]" می گوید؛ جهت [[اعجاز قرآن]] قول به صرفه است، هر چند "[[علامه مجلسى|علامه مجلسی]]" در "[[بحارالانوار]]" می گوید ایشان در اواخر عمر از موضع خود برگشته اند.
+از جمله افرادی که گفته شده نظریه صرفه را پذیرفته اند می توان به "[[شیخ مفید]]" اشاره کرد، ایشان در کتاب "[[اوائل المقالات (کتاب)|اوائل المقالات]]" می گوید: جهت [[اعجاز قرآن]]، قول به صرفه است؛ البته "[[علامه مجلسى|علامه مجلسی]]" در "[[بحارالانوار]]" می گوید ایشان در اواخر عمر از موضع خود برگشته اند.
-"[[شیخ طوسی]]" نیز در اوائل، وقتی در شرح کتاب «جُمل العلم و العمل» می پردازد، قول به صرفه را برمی‌گزیند،<ref>الطوسی، شیخ محمد بن الحسن، الاقتصاد فیما یتعلق بالاعتقاد، لبنان، بیروت، دارلاضواء، س۱۴۰۶هق ۱۹۸۶م، چ دوم، ص۲۷۸.</ref> ولی بعداً از این نظریه برمی گردد و در کتاب «اقتصاد» دلیل اعجاز قرآن را فصاحت و نظم اسلوب آن می داند.<ref>الطوسی، شیخ محمد بن الحسن، الاقتصاد فیما یتعلق بالاعتقاد، لبنان، بیروت، دارلاضواء، س۱۴۰۶هق ۱۹۸۶م، چ دوم، ص ۲۷۷.</ref> جمال الدین خوانساری<ref>میرزا ابوالحسن شعرانی، رد شبهات اثبات نبوت، ناشر صدوق، س۱۳۶۳ش، چ سوم، ص۳۲.</ref> و... نیز قائل به نظریه صرفه بوده اند.
+"[[شیخ طوسی]]" نیز در اوائل، وقتی در شرح کتاب «جُمل العلم و العمل» می پردازد، قول به صرفه را برمی‌گزیند،<ref>الطوسی، شیخ محمد بن الحسن، الاقتصاد فیما یتعلق بالاعتقاد، لبنان، بیروت، دارلاضواء، س۱۴۰۶هق ۱۹۸۶م، چ دوم، ص۲۷۸.</ref> ولی بعداً از این نظریه برمی گردد و در کتاب «اقتصاد» دلیل اعجاز قرآن را فصاحت و نظم اسلوب آن می داند.<ref>الطوسی، شیخ محمد بن الحسن، الاقتصاد فیما یتعلق بالاعتقاد، لبنان، بیروت، دارلاضواء، س۱۴۰۶ه، چ دوم، ص ۲۷۷.</ref> [[آقا جمال خوانساری|جمال الدین خوانساری]]<ref>میرزا ابوالحسن شعرانی، رد شبهات اثبات نبوت، ناشر صدوق، س۱۳۶۳ش، چ سوم، ص۳۲.</ref> و... نیز قائل به نظریه صرفه بوده اند.
 ==بطلان نظریه صرفه==
-در مقابل قول به صرفه، نظریه ای قرار دارد که قائل به [[اعجاز]] و دعوت به مبارزه طلبی [[قرآن]] می باشد، آنان برای اثبات [[تحدی در قرآن|تحدی]] قرآن و دعوت معارضین به مبارزه طلبی، ادعای [[تواتر]] می نمایند و می گویند: «تحدی و مبارزه طلبی قرآن با تواتر ثابت شده است».<ref>عبدالرزاق فیاض لاهجیی؛ گوهرالمراد؛ (تهران: نشرسایه، س۱۳۸۳)، ص۳۸۶. والسیوری الحلی، جمال الدین مقداد بن عبدالله؛ اللوامع الالهیه فی المباحث الکلامیه؛ (قم:انتشارات دفتر تبلغات، چ دوم، س۱۳۸۰)، ص ۲۸۵.</ref>
+در مقابل قول به صرفه، نظریه ای قرار دارد که قائل به [[اعجاز]] و دعوت به مبارزه طلبی [[قرآن]] می باشد، آنان برای اثبات [[تحدی در قرآن|تحدی]] قرآن و دعوت معارضین به مبارزه طلبی، ادعای [[تواتر]] می نمایند و می گویند: «تحدی و مبارزه طلبی قرآن با تواتر ثابت شده است».<ref>عبدالرزاق فیاض لاهجیی؛ گوهر المراد؛ تهران: نشر سایه، س۱۳۸۳، ص۳۸۶؛ السیوری الحلی، مقداد بن عبدالله؛ اللوامع الالهیه فی المباحث الکلامیه؛ قم:انتشارات دفتر تبلیغات، چ دوم، س۱۳۸۰، ص ۲۸۵.</ref>
-ماهیت و ادعای خود قرآن نیز مؤید این مدعاست که [[معجزه]] بودن در خود قرآن خیلی به صورت واضح مطرح است، چنانچه می فرماید: {{متن قرآن|«قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَىٰ أَنْ یأْتُوا بِمِثْلِ هَٰذَا الْقُرْآنِ لَا یأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ کانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِیرًا»}}؛<ref>[[سوره اسراء]]، آیه ۸۸.</ref> بگو اگر انسانها و پریان (جن و انس) اتفاق کنند که همانند این قرآن را بیاورند، همانند آن را نخواهند آورد هر چند یکدیگر را (در این کار) کمک کنند.<ref>ترجمه آیت الله مکارم.</ref>
+ماهیت و ادعای خود قرآن نیز مؤید این مدعاست که [[معجزه]] بودن در خود قرآن خیلی به صورت واضح مطرح است، چنانچه می فرماید: {{متن قرآن|«قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَىٰ أَنْ یأْتُوا بِمِثْلِ هَٰذَا الْقُرْآنِ لَا یأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ کانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِیرًا»}}؛<ref>[[سوره اسراء]]، آیه ۸۸.</ref> بگو اگر انسانها و پریان (انس و [[جن]]) اتفاق کنند که همانند این قرآن را بیاورند، همانند آن را نخواهند آورد هر چند یکدیگر را (در این کار) کمک کنند. و نیز می فرماید: {{متن قرآن|«أَمْ یقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ وَادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ کنْتُمْ صَادِقِینَ»}}.<ref>[[سوره یونس]]، آیه ۳۸.</ref>
-اکثر متفکران مسلمان نیز دعوت به تحدی قرآن را تأیید نموده اند و قرآن را معجزه می دانند و در این مورد آنان عموماً به آیات تحدی استناد نموده اند.<ref>جرجانی، علی بن محمد، شرح المواقف، لبنان، بیروت، دارالکتب العلمیه، س ۱۴۱۹هق، ۱۹۹۸م، چ اول، ج۴، جزء۸، ص۲۶۷. علامه حلی، کشف المراد فی شرح تجریدالاعتقاد، قم موسسه النشر اسلامی جامعه مدرسین، س ۱۴۰۷ه، ص ۳۵۴. فخررازی، محمد بن عمر بن حسین، کتاب المحصل، تحقیق دکتر حسین، قم انتشارات شریف الررضی، س ۱۴۲۰ه، ۱۹۹۹م، چ اول، ص۴۹۰.</ref>
+اکثر متفکران مسلمان نیز دعوت به تحدی قرآن را تأیید نموده اند و قرآن را معجزه می دانند و در این مورد آنان عموماً به آیات تحدی استناد نموده اند.<ref>جرجانی، علی بن محمد، شرح المواقف، لبنان، بیروت، دارالکتب العلمیه، س ۱۴۱۹ه، چ اول، ج۴، جزء۸، ص۲۶۷. علامه حلی، کشف المراد فی شرح تجریدالاعتقاد، قم، موسسه النشر اسلامی جامعه مدرسین، س ۱۴۰۷ه، ص ۳۵۴. فخررازی، کتاب المحصل، تحقیق دکتر حسین، قم انتشارات شریف الررضی، س ۱۴۲۰ه، چ اول، ص۴۹۰.</ref>
-افزون بر این، اساساً اگر [[اعجاز قرآن]] مربوط به سلب انگیزه یا توان آدمی باشد، هیچ گونه فضیلتی برای [[قرآن]] محسوب نمی شود و تحدّی به همانندآوری قرآن مفهوم نخواهد داشت، درست مانند آن که دست کسی را ببندند و در همین حال او را به مبارزه و دفاع از خود فراخوانند، طبیعی است که چنین دعوتی لغو است. اما دعوت به مبارزه طلبی قرآن لغو نیست، زیرا نشان می دهد که این کلام از تأیید ویژه ای برخوردار است و هیچ فرد موحدی باور نمی کند که دعوت خدای حکیم به تحدی قرآن امری لغو تلقی شود.<ref>علامه طباطبایی، نیز قرین این مطلب را گفته اند: المیزان فی تفسیر القرآن، لبنان، بیروت، دارالکتب العلمیه، س ۱۴۱۱هق، ۱۹۹۱م، چ اول، ج۱، ص۷۱. ایشان دلیل خود را آیات تحدی قرار می دهد.</ref>
+افزون بر این، اساساً اگر [[اعجاز قرآن]] مربوط به سلب انگیزه یا توان آدمی باشد، هیچ گونه فضیلتی برای [[قرآن]] محسوب نمی شود و تحدّی به همانندآوری قرآن مفهوم نخواهد داشت، درست مانند آن که دست کسی را ببندند و در همین حال او را به مبارزه و دفاع از خود فراخوانند، طبیعی است که چنین دعوتی لغو است. اما دعوت به مبارزه طلبی قرآن لغو نیست، زیرا نشان می دهد که این کلام از تأیید ویژه ای برخوردار است و هیچ فرد موحدی باور نمی کند که دعوت خدای حکیم به تحدی قرآن امری لغو تلقی شود. [[علامه طباطبایی]]، نیز قرین این مطلب را گفته و دلیل خود را آیات تحدی قرار می دهد.<ref> المیزان فی تفسیر القرآن، لبنان، بیروت، دارالکتب العلمیه، س ۱۴۱۱ه، چ اول، ج۱، ص۷۱.</ref>
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-*روح الله رضوانی، صرفه، [http://www.pajoohe.ir دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: ۲۶ شهریور ۱۳۹۲.
+*[http://www.pajoohe.ir "صرفه"، روح‌الله رضوانی، دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: ۲۶ شهریور ۱۳۹۲.
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=نشده
@@ سطر ۴۵: / سطر ۴۵: @@
 {{قرآن}}
 [[رده:علوم قرآنی]]

@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۳: @@
 |سیر منطقی=
 }}
+{{قرآن}}
 [[رده:علوم قرآنی]]

@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۰: @@
 ==منابع==
-* صرفه، روح الله رضواني، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: 26 شهریور 1392.
+* روح الله رضواني، صرفه،[http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: 26 شهریور 1392.
 {{سنجش کیفی

@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۰: @@
 ==منابع==
-* صرفه، روح الله رضواني، [http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=30491 پژوهشکده باقرالعلوم (بخش فرهنگ علوم انسانی و اسلامی]، تاریخ بازیابی: 26 شهریور 1392.
+* صرفه، روح الله رضواني، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: 26 شهریور 1392.
 {{سنجش کیفی

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 در مقابل قول به صرفه نظریه ای قرار دارد که قایل به اعجاز و دعوت به مبارزه طلبی [[قرآن]] می باشد، آنان برای اثبات تحدی قرآن و دعوت معارضین به مبارزه طلبی، ادعای تواتر می نمایند و می گویند: «تحدی و مبارزه طلبی قرآن با تواتر ثابت شده است».<ref>عبدالرزاق فیاض لاهجیی؛ گوهرالمراد؛ (تهران: نشرسایه، س1383)، ص386. والسیوری الحلی، جمال الدین مقداد بن عبدالله؛ اللوامع الالهیه فی المباحث الکلامیه؛ (قم:انتشارات دفتر تبلغات، چ دوم، س1380)، ص 285.</ref>
-ماهیت و ادعای خود قرآن نیز مؤید این مدعاست که معجزه بودن در خود قرآن خیلی به صورت واضح مطرح است، چنانچه می فرماید: {{متن قرآن|«قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلی‌ أَنْ یَأْتُوا بِمِثْلِ هذَاالْقُرْآنِ لایَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ کانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهیراً»}}؛<ref>[[سوره اسراء]]، آیه 88.</ref> بگو اگر انسانها و پریان (جن و انس) اتفاق کنند که همانند این قرآن را بیاورند، همانند آن را نخواهند آورد هر چند یکدیگر را (در این کار) کمک کنند.<ref>ترجمه آیت الله مکارم.</ref>
+ماهیت و ادعای خود قرآن نیز مؤید این مدعاست که معجزه بودن در خود قرآن خیلی به صورت واضح مطرح است، چنانچه می فرماید: {{متن قرآن|«قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَىٰ أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هَٰذَا الْقُرْآنِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا»}}؛<ref>[[سوره اسراء]]، آیه 88.</ref> بگو اگر انسانها و پریان (جن و انس) اتفاق کنند که همانند این قرآن را بیاورند، همانند آن را نخواهند آورد هر چند یکدیگر را (در این کار) کمک کنند.<ref>ترجمه آیت الله مکارم.</ref>
 اکثر متفکران مسلمان نیز دعوت به تحدی قرآن را تأیید نموده اند و قرآن را معجزه می دانند و در این مورد آنان عموماً به آیات تحدی استناد نموده اند.<ref>جرجانی، علی بن محمد، شرح المواقف، لبنان، بیروت، دارالکتب العلمیه، س 1419هق، 1998م، چ اول، ج4، جزء8، ص267. علامه حلی، کشف المراد فی شرح تجریدالاعتقاد، قم موسسه النشر اسلامی جامعه مدرسین، س 1407ه، ص 354. فخررازی، محمد بن عمر بن حسین، کتاب المحصل، تحقیق دکتر حسین، قم انتشارات شریف الررضی، س 1420ه، 1999م، چ اول، ص490.</ref>

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 {{منبع الکترونیکی معتبر}}
-"صرَفَ" در لغت به معنی برگرداندن است، خواه برگرداندن مطلق باشد یا برگرداندن از حالی به حالی؛<ref>قرشی، سید علی اکبر؛ قاموس قرآن؛ ‌تهران: دارالکتب الإسلامیة، س1371ش‌، چ ششم، ج‌4، ص123.</ref> «...صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لایَفْقَهُونَ»؛<ref>[[سوره توبه]]، آیه 127.</ref> خداوند دلهایشان را (از حق) منصرف ساخته چرا که آنها، گروهی هستند که نمی‌فهمند.
+"صرَفَ" در لغت به معنی برگرداندن است، خواه برگرداندن مطلق باشد یا برگرداندن از حالی به حالی؛<ref>قرشی، سید علی اکبر؛ قاموس قرآن؛ ‌تهران: دارالکتب الإسلامیة، س1371ش‌، چ ششم، ج‌4، ص123.</ref> {{متن قرآن|«...صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لایَفْقَهُونَ»}}؛<ref>[[سوره توبه]]، آیه 127.</ref> خداوند دلهایشان را (از حق) منصرف ساخته چرا که آنها، گروهی هستند که نمی‌فهمند.
 چیزی را از حالی به حالی بدل کردن‌<ref>راغب اصفهانی، حسین بن محمد؛ المفردات فی غریب القرآن‌؛ دمشق بیروت، ‌دارالعلم الدار الشامیة، س1412 ق، ‌چ اول‌، ص483.</ref> و برگردادن چیزی از صورت اولیه اش<ref>ابن منظور، محمد بن مکرم‌؛ لسان العرب؛ ‌بیروت‌: دار صادر، س1414 ق،‌ چ سوم، ج‌9، ص189.</ref>
@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 ==بطلان نظریه صرفه==
-نظریه صرفه و ادعای بازگرداندن اعجاز قرآن به صرفه، مخالف متن آیات تحدی است.<ref>«قل لئن اجتمت الانس والجن علی ان یاتوا بمثل هذاالقرآن لایاتون بمثله ولو کان بعضهم لبعض ظهیرا». ([[سوره اسراء]]، آیه 88) «ام یقولون افتراه قل فاتوا بسورة مثله وادعوا من استطعتم من دون الله ان کنتم صادقین». ([[سوره یونس]]، آیه 38)</ref>
+نظریه صرفه و ادعای بازگرداندن اعجاز قرآن به صرفه، مخالف متن آیات تحدی است.<ref>{{متن قرآن|«قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَىٰ أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هَٰذَا الْقُرْآنِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا»}}. ([[سوره اسراء]]، آیه 88) {{متن قرآن|«أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ وَادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ»}}. ([[سوره یونس]]، آیه 38)</ref>
 افزون بر این، اساساً اگر اعجاز قرآن مربوط به سلب انگیزه یا توان آدمی باشد، هیچ گونه فضیلتی برای [[قرآن]] محسوب نمی شود و تحدّی به همانندآوری قرآن مفهوم نخواهد داشت، درست مانند آن که دست کسی را ببندند و در همین حال او را به مبارزه و دفاع از خود فراخوانند، طبیعی است که چنین دعوتی لغو است. اما دعوت به مبارزه طلبی قرآن لغو نیست زیرا نشان می دهد که این کلام از تأیید ویژه ای برخوردار است و هیچ فرد موحد باوری نمی کند که دعوت خدای حکیم به تحدی قرآن امری لغو تلقی شود.<ref>علامه طباطبایی، نیز قرین این مطلب را گفته اند: المیزان فی تفسیر القرآن، لبنان، بیروت، دارالکتب العلمیه، س 1411هق، 1991م، چ اول، ج1، ص71. ایشان دلیل خود را آیات تحدی قرار می دهد.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۱۲:۰۶
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	{{منبع الکترونیکی معتبر}}		{{منبع الکترونیکی معتبر}}