صدقه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۹ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۲

2026-03-19T11:22:31Z

مهدی موسوی در ‏۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۵۹

2026-03-02T11:59:42Z

نمایش تغییرات

Zamani: /* جایگاه صدقه دادن */

2025-09-22T09:09:23Z

‏جایگاه صدقه دادن

Mohammadi: /* مصارف صدقه */

2025-04-22T19:19:50Z

‏مصارف صدقه

Mohammadi: /* شرایط صدقه */

2025-04-22T19:19:09Z

‏شرایط صدقه

Mohammadi: /* مصارف صدقه */

2025-04-22T17:48:10Z

‏مصارف صدقه

Mohammadi: /* جایگاه صدقه دادن */

2025-04-22T17:45:23Z

‏جایگاه صدقه دادن

Mohammadi: /* تعریف صدقه */

2025-04-22T17:43:32Z

‏تعریف صدقه

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-20T11:47:25Z

افزودن الگوی قرآن

Aghajani: /* مصارف صدقه */

2020-08-12T06:59:35Z

‏مصارف صدقه

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 ==اهمیت صدقه‌دادن ==
-آیه ۱۰۳ [[سوره توبه]] صدقه را موجب تطهیر و [[تزکیه نفس|تزکیه]] فرد و جامعه دانسته است: «{{متن قرآن|خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِهَا ...»}}؛ از اموال آنها صدقه‌ای (به عنوان زکات بگیر) تا به وسیله آن، آنها را پاک سازی و پرورش دهی و (به هنگام گرفتن زکات) به آنها دعا کن که دعای تو مایۀ آرامش آنهاست و خداوند شنوا و داناست.
+آیه ۱۰۳ [[سوره توبه]] صدقه را موجب تطهیر و [[تزکیه نفس|تزکیه]] فرد و جامعه دانسته است: «{{متن قرآن|خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِهَا ...}}؛ از اموال آنها صدقه‌ای (به عنوان زکات بگیر) تا به وسیله آن، آنها را پاک سازی و پرورش دهی و (به هنگام گرفتن زکات) به آنها دعا کن که دعای تو مایۀ آرامش آنهاست و خداوند شنوا و داناست».
-و در آیه ۱۰۴ سوره توبه آمده است: «{{متن قرآن|«أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ ...»}}؛ آیا نمی‌دانستند که فقط خداوند [[توبه]] را از بندگانش می‌پذیرد و [[صدقات]] را می‌گیرد و خداوند توبه پذیر و مهربان است.» در روایتی از [[امام سجاد]] علیه السلام آمده است: «إنَّ الصَّدَقَة لا تَقَع فی یدِ العَبدِ حتّی تَقَعُ فی یدِ الرَّب»؛<ref>تفسير عياشى، ج‏۲، ص۱۰۷</ref> صدقه‌‏اى كه بدست بنده خدا داده مى‌‏شود پيش از او بدست خود خدا مى‌‏رسد، چون خود او فرموده: {{متن قرآن|«هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ»}}.
+و در آیه ۱۰۴ سوره توبه آمده است: «{{متن قرآن|«أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ ...}}؛ آیا نمی‌دانستند که فقط خداوند [[توبه]] را از بندگانش می‌پذیرد و [[صدقات]] را می‌گیرد و خداوند توبه پذیر و مهربان است». در روایتی از [[امام سجاد]] علیه السلام آمده است: «{{متن حدیث|إنَّ الصَّدَقَة لا تَقَع فی یدِ العَبدِ حتّی تَقَعُ فی یدِ الرَّب}}<ref>تفسير عياشى، ج‏۲، ص۱۰۷</ref>؛ صدقه‌‏اى كه بدست بنده خدا داده مى‌‏شود پيش از او بدست خود خدا مى‌‏رسد»؛ چون خود او فرموده: {{متن قرآن|«هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ»}}.
 از [[آیه]] فوق استفاده می‌شود که مؤمنان باید در پرداخت [[زکات]] و صدقات نهایت [[ادب]] و [[احترام]] را به خرج دهند، چرا که گیرندۀ آن خدا است.
@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 آن گونه که از آیات [[قرآن|قرآن کریم]] و سخنان [[معصوم|معصومین]] (علیهم السلام) استفاده می‌شود، صدقه دارای شرایطی می‌باشد، از جمله:
-# قبل از هر چیز، صدقه باید از اموال [[حلال]] و خوب و سالم باشد؛ {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا كَسَبْتُمْ ...»}}<ref>[[آیه 267 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۶۷.]]</ref>؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از قسمت‌های پاکیزه اموالی که (از طریق تجارت حلال) به دست آوردید، و از آن چه از زمین برای شما خارج ساخته‌ایم انفاق کنید!
+# قبل از هر چیز، صدقه باید از اموال [[حلال]] و خوب و سالم باشد؛ «{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا كَسَبْتُمْ ...}}<ref>[[آیه 267 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۶۷.]]</ref>؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از قسمت‌های پاکیزه اموالی که (از طریق تجارت حلال) به دست آوردید، و از آن چه از زمین برای شما خارج ساخته‌ایم انفاق کنید!».
-# بهتر است که صدقه و [[انفاق]] مخفی باشد؛ {{متن قرآن|«... وَإِنْ تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا الْفُقَرَاءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ ...»}}<ref>[[آیه 271 سوره بقره|همان، آیه ۲۷۱.]]</ref>؛ هر گاه آنها را مخفی ساخته و به نیازمندان بدهید برای شما بهتر است.
+# بهتر است که صدقه و [[انفاق]] مخفی باشد؛ «{{متن قرآن|... وَإِنْ تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا الْفُقَرَاءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ ...}}<ref>[[آیه 271 سوره بقره|همان، آیه ۲۷۱.]]</ref>؛ هر گاه آنها را مخفی ساخته و به نیازمندان بدهید برای شما بهتر است».
-# این که صدقه و انفاق همراه با آزار و منّت نباشد؛ {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُبْطِلُوا صَدَقَاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْأَذَىٰ ...»}}<ref>[[آیه 264 سوره بقره|همان، آیه ۲۶۴.]]</ref>؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید! بخشش‌های خود را با منّت و آزار باطل نسازید.
+# این که صدقه و انفاق همراه با آزار و منّت نباشد؛ «{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُبْطِلُوا صَدَقَاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْأَذَىٰ ...}}<ref>[[آیه 264 سوره بقره|همان، آیه ۲۶۴.]]</ref>؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید! بخشش‌های خود را با منّت و آزار باطل نسازید».
-# انفاق و صدقه باید توأم با [[اخلاص]] و خلوص [[نیت|نیت]] باشد؛ {{متن قرآن|«وَمَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ ...»}}<ref>[[آیه 265 سوره بقره|همان، آیه ۲۶۵.]]</ref>؛ کسانی که اموالشان را برای جلب خوشنودی خدا انفاق می‌کنند.
+# انفاق و صدقه باید توأم با [[اخلاص]] و خلوص [[نیت|نیت]] باشد؛ «{{متن قرآن|وَمَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ ...}}<ref>[[آیه 265 سوره بقره|همان، آیه ۲۶۵.]]</ref>؛ کسانی که اموالشان را برای جلب خوشنودی خدا انفاق می‌کنند».
-# انفاق و صدقه از اموالی باشد که آنها را دوست داریم و مورد علاقه ماست؛ {{متن قرآن|«لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّىٰ تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ ...»}}<ref>[[آیه 92 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۹۲.]]</ref>؛ هرگز به (حقیقت) نیکوکاری نمی‌رسید مگر این که از آن چه دوست می‌دارید (در راه خدا) انفاق کنید.
+# انفاق و صدقه از اموالی باشد که آنها را دوست داریم و مورد علاقه ماست؛ «{{متن قرآن|لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّىٰ تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ ...}}<ref>[[آیه 92 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۹۲.]]</ref>؛ هرگز به (حقیقت) نیکوکاری نمی‌رسید مگر این که از آن چه دوست می‌دارید (در راه خدا) انفاق کنید».
-# این که انفاق کننده هرگز خود را مالک حقیقی تصور نکرده، بلکه خود را واسطه بین خدا و خلق بداند؛ {{متن قرآن|«... وَأَنْفِقُوا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُسْتَخْلَفِينَ فِيهِ ...»}}<ref>[[آیه 7 سوره حدید|سوره حدید، آیه ۷.]]</ref>؛ انفاق کنید از آنچه خداوند شما را نماینده خود در آن قرار داده است.
+# این که انفاق کننده هرگز خود را مالک حقیقی تصور نکرده، بلکه خود را واسطه بین خدا و خلق بداند؛ «{{متن قرآن|... وَأَنْفِقُوا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُسْتَخْلَفِينَ فِيهِ ...}}<ref>[[آیه 7 سوره حدید|سوره حدید، آیه ۷.]]</ref>؛ انفاق کنید از آنچه خداوند شما را نماینده خود در آن قرار داده است».
 ==پانویس==

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 ==جایگاه صدقه دادن ==
-آیه ۱۰۳ [[سوره توبه]] نیز صدقه را موجب تطهیر و تزکیه فرد و جامعه دانسته است: «{{متن قرآن|خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِهَا ...}}؛ از اموال آنها صدقه‌ای (به عنوان زکات بگیر) تا به وسیله آن، آنها را پاک سازی و پرورش دهی و (به هنگام گرفتن زکات) به آنها دعا کن که دعای تو مایۀ آرامش آنهاست و خداوند شنوا و داناست.»
+آیه ۱۰۳ [[سوره توبه]] نیز صدقه را موجب تطهیر و تزکیه فرد و جامعه دانسته است: «{{متن قرآن|خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِهَا ...»}}؛ از اموال آنها صدقه‌ای (به عنوان زکات بگیر) تا به وسیله آن، آنها را پاک سازی و پرورش دهی و (به هنگام گرفتن زکات) به آنها دعا کن که دعای تو مایۀ آرامش آنهاست و خداوند شنوا و داناست.
-و در آیه ۱۰۴ سوره توبه آمده است: «{{متن قرآن|«أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ ...}}؛ آیا نمی‌دانستند که فقط خداوند [[توبه]] را از بندگانش می‌پذیرد و [[صدقات]] را می‌گیرد و خداوند توبه پذیر و مهربان است.» در روایتی از [[امام سجاد]] علیه السلام آمده است: «إنَّ الصَّدَقَة لا تَقَع فی یدِ العَبدِ حتّی تَقَعُ فی یدِ الرَّب<ref>تفسير عياشى، ج‏2، ص107</ref>؛ من ضمانت مى‌‏كنم كه صدقه‌‏اى كه بدست بنده خدا داده مى‌‏شود پيش از او بدست خود خدا مى‌‏رسد، چون خود او فرموده: {{متن قرآن|هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ}}"»
+و در آیه ۱۰۴ سوره توبه آمده است: «{{متن قرآن|«أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ ...»}}؛ آیا نمی‌دانستند که فقط خداوند [[توبه]] را از بندگانش می‌پذیرد و [[صدقات]] را می‌گیرد و خداوند توبه پذیر و مهربان است.» در روایتی از [[امام سجاد]] علیه السلام آمده است: «إنَّ الصَّدَقَة لا تَقَع فی یدِ العَبدِ حتّی تَقَعُ فی یدِ الرَّب<ref>تفسير عياشى، ج‏2، ص107</ref>؛ من ضمانت مى‌‏كنم كه صدقه‌‏اى كه بدست بنده خدا داده مى‌‏شود پيش از او بدست خود خدا مى‌‏رسد، چون خود او فرموده: {{متن قرآن|هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ»}}
 آیه مورد بحث همچنین هشدار می‌دهد که در پرداخت [[زکات]] و صدقات نهایت [[ادب]] و [[احترام]] را به خرج دهند، چرا که گیرنده خدا است.

@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 #برای اداء دین بدهکاران و آنها که بدون جرم و تقصیر زیر بار بدهکاری‌ مانده و از ادای آن عاجز شده‌اند.
 #مصرف در راه خدا و منظور آن، تمام راه‌هایی است که بر گسترش وتقویت آئین الهی منتهی شود.
-#«ابن سَبیلْ»، کمک به واماندگان در راه، مسافرانی که بخاطر علتی در راه مانده و زاد و توشه کافی برای رسیدن به مقصد ندارند.<ref> همان، ج ۸، ص ۱۳.</ref>
+#«ابن سَبیلْ»، کمک به واماندگان در راه، مسافرانی که بخاطر علتی در راه مانده و زاد و توشه کافی برای رسیدن به مقصد ندارند.
 ==شرایط صدقه==

@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۵: @@
 ۱- قبل از هر چیز، صدقه باید از اموال [[حلال]] و خوب و سالم باشد.
-{{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا كَسَبْتُمْ وَ...»}}
+{{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا كَسَبْتُمْ ...»}}<ref>[[آیه 267 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۶۷.]]</ref>؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید ! از قسمت‌های پاکیزه اموالی که (از طریق تجارت حلال) به دست آوردید، و از آن چه از زمین برای شما خارج ساخته‌ایم انفاق کنید!
 ۲- بهتر است که صدقه و [[انفاق]] مخفی باشد.
-{{متن قرآن|«وَإِنْ تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا الْفُقَرَاءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ»}}
+{{متن قرآن|«... وَإِنْ تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا الْفُقَرَاءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ ...»}}<ref>[[آیه 271 سوره بقره|همان، آیه ۲۷۱.]]</ref>؛ هر گاه آنها را مخفی ساخته و به نیازمندان بدهید برای شما بهتر است.
 ۳- این که صدقه و انفاق همراه با آزار و منّت نباشد.
-{{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُبْطِلُوا صَدَقَاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ...»}}
+{{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُبْطِلُوا صَدَقَاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْأَذَىٰ ...»}}<ref>[[آیه 264 سوره بقره|همان، آیه ۲۶۴.]]</ref>؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید! بخشش‌های خود را با منّت و آزار باطل نسازید.
 ۴- انفاق و صدقه باید توأم با [[اخلاص]] و خلوص [[نیت|نیت]] باشد.
-{{متن قرآن|«يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ»}}
+{{متن قرآن|«وَمَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ ...»}}<ref>[[آیه 265 سوره بقره|همان، آیه ۲۶۵.]]</ref>؛ کسانی که اموالشان را برای جلب خوشنودی خدا انفاق می‌کنند.
 ۵- انفاق و صدقه از اموالی باشد که آنها را دوست داریم و مورد علاقه ماست.
-{{متن قرآن|«لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّىٰ تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ...»}}
+{{متن قرآن|«لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّىٰ تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ ...»}}<ref>[[آیه 92 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۹۲.]]</ref>؛ هرگز به (حقیقت) نیکوکاری نمی‌رسید مگر این که از آن چه دوست می‌دارید (در راه خدا) انفاق کنید.
 ۶- این که انفاق کننده هرگز خود را مالک حقیقی تصور نکرده، بلکه خود را واسطه بین خدا و خلق بداند.
-{{متن قرآن|«وَأَنْفِقُوا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُسْتَخْلَفِينَ فِيهِ»}}
+{{متن قرآن|«... وَأَنْفِقُوا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُسْتَخْلَفِينَ فِيهِ ...»}}<ref>[[آیه 7 سوره حدید|سوره حدید، آیه ۷.]]</ref>؛ انفاق کنید از آنچه خداوند شما را نماینده خود در آن قرار داده است.
 ==پانویس==

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 ==مصارف صدقه==
-[[آیه]] 60  سوره توبه مصارف صدقه را در هشت مصرف خلاصه می‌کند:
+[[آیه]] شصت سوره توبه مصارف صدقه را در هشت مصرف خلاصه می‌کند:
-{{متن قرآن|«إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ»}}؛<ref>سوره توبه، 60. </ref> این [[آیه]] به روشنی مصارف واقعی صدقه را بیان کرده و به تمام توقعات بی جا پایان می‌دهد و آن را در هشت مصرف خلاصه می‌کند:
+{{متن قرآن|«إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۖ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ»}}<ref>[[آیه 60 سوره توبه|سوره توبه، آیه ۶۰.]] </ref>؛ این [[آیه]] به روشنی مصارف واقعی صدقه را بیان کرده و به تمام توقعات بی جا پایان می‌دهد و آن را در هشت مصرف خلاصه می‌کند:
 #فقرا

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ==تعریف صدقه==
-در [[قاموس قرآن (کتاب)|قاموس قرآن]] آمده است: صدقه چیزى است که انسان از مال خود قربة الى اللّه می دهد. و آن اعمّ از [[زکات|زکات]] است؛ صدقه به [[واجب]] و [[استحباب|مستحب]] هر دو گفته می شود، ولى زکات فقط اسم واجب است: {{متن قرآن|«خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً ...»}}<ref>[[سوره توبه]]، ۱۰۳.</ref> درباره صدقه واجب است و {{متن قرآن|«هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ»}}<ref>سوره توبه، ۱۰۴.</ref> ظاهرا اعم از واجب و نداب است.<ref> قاموس قرآن، ج‌۴، ص: ۱۱۶ </ref>
+در [[قاموس قرآن (کتاب)|قاموس قرآن]] آمده است: صدقه چیزى است که انسان از مال خود قربة الى اللّه می دهد. و آن اعمّ از [[زکات|زکات]] است؛ صدقه به [[واجب]] و [[استحباب|مستحب]] هر دو گفته می شود، ولى زکات فقط اسم واجب است: {{متن قرآن|«خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً ...»}}<ref>[[آیه 103 سوره توبه|سوره توبه، آیه ۱۰۳.]]</ref>؛ درباره صدقه واجب است و {{متن قرآن|«...  هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ ...»}}<ref>[[آیه 104 سوره توبه|همان، آیه ۱۰۴.]]</ref>؛ ظاهرا اعم از واجب و نداب است.<ref> قاموس قرآن، ج‌۴، ص: ۱۱۶ </ref>
 [[راغب اصفهانی]] می گوید: "صدقه" چیزی است که انسان آن را به قصد قربت از مالش خارج می‌کند، مثل [[زکات]]، ولی در اصل صدقه در امری است که شخص بدون آنکه مجبور باشد خود انجام دهد و زکات در امر واجب گفته می‌شود. و گاهی واجب هم صدقه گفته می شود در جایی که صدقه دهنده قصدش صدق در کردارش باشد.<ref> مفردات راغب، ص۴۸۰ </ref>

@@ سطر ۸۴: / سطر ۸۴: @@
 |رده= دارد
 }}
 [[رده:اخلاق اجتماعی پسندیده]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده: مقاله های مهم]]