صالحین - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۹ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۳۹

2026-03-19T17:39:07Z

مهدی موسوی در ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۵۶

2026-02-24T07:56:11Z

Mohammadi در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۸

2025-12-24T18:08:53Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-21T11:16:33Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: ویرایش

2020-06-13T12:26:15Z

ویرایش

Zamani در ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۲۶

2020-04-27T11:26:48Z

Aghajani در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۳۱

2020-02-17T11:31:00Z

سید مهدی خدایی: 8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-12-17T10:48:44Z

8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۱ مهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۸:۰۴

2014-05-21T08:04:12Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} صلاح، ضدّ فساد؛ لسان العرب، ج 7، ص 384. به معناى ...' ایجاد کرد

2014-05-20T11:26:57Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} صلاح، ضدّ فساد؛<ref> لسان العرب، ج 7، ص 384. </ref> به معناى ...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}
صلاح، ضدّ فساد؛<ref> لسان العرب، ج 7، ص 384. </ref> به معناى نيكى كردن و نيكوكار گشتن <ref> فرهنگ فارسى، ج 2، ص 2158، «صلاح». </ref> است

و صالح كسى است كه انجام دهنده صلاح و ملازم و متمسك به آن باشد.<ref> مجمع البيان، ج 3 - 4، ص 111. </ref> برخى گفته اند: صالحان كسانى اند كه در علم و ايمانشان به خدا و آنچه از نزد خدا آمده و نيز در صداقت، شهادت و توبه آنان خللى وارد نشده باشد و تمام عمر خود را در طاعت خدا و اموالشان را در راه رضاى او صرف نمايند. <ref> روح المعانى، ج 4، جزء 5، ص 114. </ref>

== صالحین در قرآن ==

در آیاتی از قرآن کریم، واژه های صالحین و صالحون به کا رفته است.

== مقام صالحان ==

به اين نكته بايد توجه داشت كه صالح بودن و در زمره آنان قرار داشتن غير از انجام دادن عمل صالح است. در آيه 9 عنكبوت(29) مى خوانيم: والّذين ءامنوا وعملوا الصّـلحـت لندخلنّهم فى الصّـلحين.
معلوم مى شود صالحان از مؤمنانِ داراى عمل صالح، مقامى والاتر دارند.

مقام صالحان، چنان ارجمند است كه خداوند در قرآن كريم، پيامبرانى چون ابراهيم، اسحاق، يعقوب (انبيا (21) 72)، لوط (انبيا (21) 75)، اسماعيل، ادريس و ذوالكفل(عليهم السلام)(انبيا (21) 85 و 86) را از صالحان دانسته است.

نيز به اين نكته هم بايد توجه داشت كه صالحان داراى مراتب اند؛ به اين معنا كه شامل انبيا و غير ايشان مى شود.

== فضایل صالحان ==

*امر به معروف
*نهی از منکر
*ایمان
*بندگی خدا
*بهره مندی از رحمت و تفضل و ولایت و نعمت الهی
*صبر
*وراثت بهشت و ...

== پانویس ==

{{پانویس}}
==منابع==
فرهنگ قرآن، جلد 18، صص 220-209.
[[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 و صالحین جزو کسانی هستند که مشمول نعمت و عنایت خدا قرار گرفته اند: {{متن قرآن|«وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ ۚ وَحَسُنَ أُولَٰئِكَ رَفِيقًا»}}.<ref>[[سوره نساء]]/۶۹.</ref>
-مقام صالحان، چنان ارجمند است که خداوند در قرآن کریم، [[پیامبران|پیامبرانى]] چون [[حضرت ابراهیم]]، [[حضرت اسحاق]]، [[حضرت یعقوب]]، {{متن قرآن|«وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ نَافِلَةً ۖ وَكُلًّا جَعَلْنَا صَالِحِينَ»}}<ref>[[سوره انبیاء]]/۷۲.</ref> [[حضرت لوط]]، {{متن قرآن|«وَأَدْخَلْنَاهُ فِي رَحْمَتِنَا ۖ إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ»}}<ref>سوره انبیاء/۷۵.</ref> [[حضرت اسماعیل]]، [[حضرت ادریس]] و [[حضرت ذوالکفل]] علیهم السلام {{متن قرآن|«وَأَدْخَلْنَاهُمْ فِي رَحْمَتِنَا ۖ إِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحِينَ»}}<ref>سوره انبیاء/۸۶.</ref> را از صالحان دانسته است.
+مقام صالحان، چنان ارجمند است که خداوند در قرآن کریم، [[پیامبران|پیامبرانى]] چون [[حضرت ابراهیم]]، [[حضرت اسحاق]]، [[حضرت یعقوب]]، {{متن قرآن|«وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ نَافِلَةً ۖ وَكُلًّا جَعَلْنَا صَالِحِينَ»}}<ref>[[سوره انبیاء]]/۷۲.</ref> [[حضرت لوط]]، {{متن قرآن|«وَأَدْخَلْنَاهُ فِي رَحْمَتِنَا ۖ إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ»}}<ref>همان/۷۵.</ref> [[حضرت اسماعیل]]، [[حضرت ادریس]] و [[حضرت ذوالکفل]] علیهم السلام {{متن قرآن|«وَأَدْخَلْنَاهُمْ فِي رَحْمَتِنَا ۖ إِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحِينَ»}}<ref>همان/۸۶.</ref> را از صالحان دانسته است.
 همچنین در آياتى ديگر مى‌بینيم که ملحق شدن به «صالحان»، از جمله دعاهاى پیامبران الهی بوده است؛ از جمله از قول [[حضرت ابراهيم]] می فرماید: {{متن قرآن|«رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ»}}<ref>[[سوره شعراء]]/۸۳.</ref> و [[حضرت يوسف]]: {{متن قرآن|«تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ»}}<ref>[[سوره یوسف]]/١٠١.</ref> و [[حضرت سلیمان]]: {{متن قرآن|«وَ أَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبادِكَ الصَّالِحِينَ»}}.<ref>[[سوره نمل]]/۱۹.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{متوسط}}
-صلاح، ضد [[فساد]]؛<ref>لسان العرب، ج۷، ص۳۸۴.</ref> به معناى نیکى کردن و نیکوکار گشتن<ref>فرهنگ فارسى، ج۲، ص۲۱۵۸، «صلاح».</ref> است. و صالح کسى است که انجام دهنده صلاح و ملازم و متمسک به آن باشد.<ref>مجمع البیان، ج۳-۴، ص۱۱۱.</ref> برخى گفته اند: صالحان کسانى اند که در علم و ایمانشان به [[الله|خدا]] و آنچه از نزد خدا آمده و نیز در صداقت، شهادت و [[توبه]] آنان خللى وارد نشده باشد و تمام عمر خود را در طاعت خدا و اموالشان را در راه رضاى او صرف نمایند.<ref>روح المعانى، ج۴، جزء۵، ص۱۱۴.</ref>
+«صلاح» ضد «[[فساد]]»،<ref>لسان العرب، ج۷، ص۳۸۴.</ref> به معناى نیکى کردن و نیکوکار گشتن<ref>فرهنگ فارسى، ج۲، ص۲۱۵۸، «صلاح».</ref> است. و «صالح» کسى است که انجام دهنده صلاح و ملازم و متمسک به آن باشد.<ref>مجمع البیان، ج۳-۴، ص۱۱۱.</ref> برخى گفته‌اند: صالحان کسانى هستند که در علم و ایمانشان به [[الله|خدا]] و آنچه از نزد خدا آمده و نیز در صداقت، شهادت و [[توبه]] آنان خللى وارد نشده باشد و تمام عمر خود را در طاعت خدا و اموالشان را در راه رضاى او صرف نمایند.<ref>روح المعانى، ج۴، جزء۵، ص۱۱۴.</ref>
 ==صالحین در قرآن==
-در آیاتی از [[قرآن|قرآن کریم]]، واژه های صالحین و صالحون بکار رفته است. به این نکته باید توجه داشت که صالح بودن و در زمره آنان قرار داشتن، غیر از انجام دادن [[عمل صالح]] است. در آیه ۹ [[سوره عنکبوت]] مى خوانیم: {{متن قرآن|«وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِحِينَ}}
+در آیاتی از [[قرآن|قرآن کریم]]، واژه های «صالحین» و «صالحون» بکار رفته است. به این نکته باید توجه داشت که صالح بودن و در زمره آنان قرار داشتن، غیر از انجام دادن [[عمل صالح]] است. در آیه ۹ [[سوره عنکبوت]] مى خوانیم: {{متن قرآن|«وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِحِينَ»}}؛<ref>[[سوره عنکبوت]]/۹.</ref> معلوم مى شود صالحان از مؤمنانِ داراى عمل صالح، مقامى والاتر دارند.
-مقام صالحان، چنان ارجمند است که خداوند در قرآن کریم، [[پیامبران|پیامبرانى]] چون [[حضرت ابراهیم]]، [[حضرت اسحاق]]، [[حضرت یعقوب]]،<ref>[[سوره انبیاء]]/۷۲.</ref> [[حضرت لوط]]،<ref>سوره انبیاء/۷۵.</ref> [[حضرت اسماعیل]]، [[حضرت ادریس]] و [[حضرت ذوالکفل]] علیهم السلام<ref>سوره انبیاء/۸۵و۸۶.</ref> را از صالحان دانسته است.
+و صالحین جزو کسانی هستند که مشمول نعمت و عنایت خدا قرار گرفته اند: {{متن قرآن|«وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ ۚ وَحَسُنَ أُولَٰئِكَ رَفِيقًا»}}.<ref>[[سوره نساء]]/۶۹.</ref>
-نیز به این نکته هم باید توجه داشت که صالحان داراى مراتب اند؛ به این معنا که شامل [[پیامبران|انبیا]] و غیر ایشان مى شود.
+مقام صالحان، چنان ارجمند است که خداوند در قرآن کریم، [[پیامبران|پیامبرانى]] چون [[حضرت ابراهیم]]، [[حضرت اسحاق]]، [[حضرت یعقوب]]، {{متن قرآن|«وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ نَافِلَةً ۖ وَكُلًّا جَعَلْنَا صَالِحِينَ»}}<ref>[[سوره انبیاء]]/۷۲.</ref> [[حضرت لوط]]، {{متن قرآن|«وَأَدْخَلْنَاهُ فِي رَحْمَتِنَا ۖ إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ»}}<ref>سوره انبیاء/۷۵.</ref> [[حضرت اسماعیل]]، [[حضرت ادریس]] و [[حضرت ذوالکفل]] علیهم السلام {{متن قرآن|«وَأَدْخَلْنَاهُمْ فِي رَحْمَتِنَا ۖ إِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحِينَ»}}<ref>سوره انبیاء/۸۶.</ref> را از صالحان دانسته است.
-==فضایل صالحان==
+همچنین در آياتى ديگر مى‌بینيم که ملحق شدن به «صالحان»، از جمله دعاهاى پیامبران الهی بوده است؛ از جمله از قول [[حضرت ابراهيم]] می فرماید: {{متن قرآن|«رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ»}}<ref>[[سوره شعراء]]/۸۳.</ref> و [[حضرت يوسف]]: {{متن قرآن|«تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ»}}<ref>[[سوره یوسف]]/١٠١.</ref> و [[حضرت سلیمان]]: {{متن قرآن|«وَ أَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبادِكَ الصَّالِحِينَ»}}.<ref>[[سوره نمل]]/۱۹.</ref>
 *اهل [[امر به معروف و نهی از منکر|امر به معروف و نهی از منکر]]
 *اهل [[ایمان]]
@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۹: @@
 *بهره مندی از رحمت و تفضل و ولایت و نعمت الهی
 *اهل [[صبر]]
-*اهل [[بهشت]] و...
+*اهل [[بهشت]].
 ==پانویس==
@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۸: @@
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده: مقاله های مرتبط به دانشنامه]]
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده
@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۲: @@
 |رده= دارد
 }}

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 ==صالحین در قرآن==
-در آیاتی از [[قرآن|قرآن کریم]]، واژه های صالحین و صالحون بکار رفته است. به این نکته باید توجه داشت که صالح بودن و در زمره آنان قرار داشتن، غیر از انجام دادن [[عمل صالح]] است. در آیه ۹ [[سوره عنکبوت]] مى خوانیم: {{متن قرآن|«وَالَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِی الصَّالِحِینَ»}}؛ معلوم مى شود صالحان از مؤمنانِ داراى عمل صالح، مقامى والاتر دارند.
+در آیاتی از [[قرآن|قرآن کریم]]، واژه های صالحین و صالحون بکار رفته است. به این نکته باید توجه داشت که صالح بودن و در زمره آنان قرار داشتن، غیر از انجام دادن [[عمل صالح]] است. در آیه ۹ [[سوره عنکبوت]] مى خوانیم: {{متن قرآن|«وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِحِينَ}}
 مقام صالحان، چنان ارجمند است که خداوند در قرآن کریم، [[پیامبران|پیامبرانى]] چون [[حضرت ابراهیم]]، [[حضرت اسحاق]]، [[حضرت یعقوب]]،<ref>[[سوره انبیاء]]/۷۲.</ref> [[حضرت لوط]]،<ref>سوره انبیاء/۷۵.</ref> [[حضرت اسماعیل]]، [[حضرت ادریس]] و [[حضرت ذوالکفل]] علیهم السلام<ref>سوره انبیاء/۸۵و۸۶.</ref> را از صالحان دانسته است.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۶
سطر ۳۹:		سطر ۳۹:
	\|رده= دارد		\|رده= دارد
	}}		}}
		+	{{قرآن}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{متوسط}}
-صلاح، ضد فساد؛<ref>لسان العرب، ج7، ص384.</ref> به معناى نيكى كردن و نيكوكار گشتن<ref>فرهنگ فارسى، ج2، ص2158، «صلاح».</ref> است.
+صلاح، ضد [[فساد]]؛<ref>لسان العرب، ج۷، ص۳۸۴.</ref> به معناى نیکى کردن و نیکوکار گشتن<ref>فرهنگ فارسى، ج۲، ص۲۱۵۸، «صلاح».</ref> است. و صالح کسى است که انجام دهنده صلاح و ملازم و متمسک به آن باشد.<ref>مجمع البیان، ج۳-۴، ص۱۱۱.</ref> برخى گفته اند: صالحان کسانى اند که در علم و ایمانشان به [[الله|خدا]] و آنچه از نزد خدا آمده و نیز در صداقت، شهادت و [[توبه]] آنان خللى وارد نشده باشد و تمام عمر خود را در طاعت خدا و اموالشان را در راه رضاى او صرف نمایند.<ref>روح المعانى، ج۴، جزء۵، ص۱۱۴.</ref>
 ==صالحین در قرآن==
-در آیاتی از قرآن کریم، واژه های صالحین و صالحون بکار رفته است.
+در آیاتی از [[قرآن|قرآن کریم]]، واژه های صالحین و صالحون بکار رفته است. به این نکته باید توجه داشت که صالح بودن و در زمره آنان قرار داشتن، غیر از انجام دادن [[عمل صالح]] است. در آیه ۹ [[سوره عنکبوت]] مى خوانیم: {{متن قرآن|«وَالَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِی الصَّالِحِینَ»}}؛ معلوم مى شود صالحان از مؤمنانِ داراى عمل صالح، مقامى والاتر دارند.
-مقام صالحان، چنان ارجمند است كه خداوند در [[قرآن كريم]]، پيامبرانى چون [[حضرت ابراهيم]]، [[حضرت اسحاق]]، [[حضرت يعقوب]] ([[سوره انبياء]](21)/72)، [[حضرت لوط]] ([[سوره انبياء]](21)/75)، [[حضرت اسماعيل]]، [[حضرت ادريس]] و [[حضرت ذوالكفل]] عليهم السلام ([[سوره انبياء]](21)/85و86) را از صالحان دانسته است.
+مقام صالحان، چنان ارجمند است که خداوند در قرآن کریم، [[پیامبران|پیامبرانى]] چون [[حضرت ابراهیم]]، [[حضرت اسحاق]]، [[حضرت یعقوب]]،<ref>[[سوره انبیاء]]/۷۲.</ref> [[حضرت لوط]]،<ref>سوره انبیاء/۷۵.</ref> [[حضرت اسماعیل]]، [[حضرت ادریس]] و [[حضرت ذوالکفل]] علیهم السلام<ref>سوره انبیاء/۸۵و۸۶.</ref> را از صالحان دانسته است.
-نيز به اين نكته هم بايد توجه داشت كه صالحان داراى مراتب اند؛ به اين معنا كه شامل انبيا و غير ايشان مى شود.
+نیز به این نکته هم باید توجه داشت که صالحان داراى مراتب اند؛ به این معنا که شامل [[پیامبران|انبیا]] و غیر ایشان مى شود.
 ==فضایل صالحان==
-* امر به معروف
+*اهل [[امر به معروف و نهی از منکر|امر به معروف و نهی از منکر]]
-* نهی از منکر
+*اهل [[ایمان]]
-* ایمان
+*اهل بندگی [[الله|خدا]]
-* بندگی خدا
+*بهره مندی از رحمت و تفضل و ولایت و نعمت الهی
-* بهره مندی از رحمت و تفضل و ولایت و نعمت الهی
+*اهل [[صبر]]
-* صبر
+*اهل [[بهشت]] و...
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-* فرهنگ قرآن، جلد18، صص220-209.
+*[[فرهنگ قرآن (کتاب)|فرهنگ قرآن]]، جلد۱۸، صص۲۲۰-۲۰۹.
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ==مقام صالحان==
-به اين نكته بايد توجه داشت كه صالح بودن و در زمره آنان قرار داشتن غير از انجام دادن عمل صالح است. در آيه 9 [[سوره عنكبوت]](29) مى خوانيم: {{متن قرآن|«والّذين ءامنوا وعملوا الصّلحت لندخلنّهم فى الصّلحين»}}؛ معلوم مى شود صالحان از مؤمنانِ داراى عمل صالح، مقامى والاتر دارند.
+به اين نكته بايد توجه داشت كه صالح بودن و در زمره آنان قرار داشتن غير از انجام دادن عمل صالح است. در آيه 9 [[سوره عنكبوت]](29) مى خوانيم: {{متن قرآن|«وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِحِينَ»}}؛ معلوم مى شود صالحان از مؤمنانِ داراى عمل صالح، مقامى والاتر دارند.
 مقام صالحان، چنان ارجمند است كه خداوند در [[قرآن كريم]]، پيامبرانى چون [[حضرت ابراهيم]]، [[حضرت اسحاق]]، [[حضرت يعقوب]] ([[سوره انبياء]](21)/72)، [[حضرت لوط]] ([[سوره انبياء]](21)/75)، [[حضرت اسماعيل]]، [[حضرت ادريس]] و [[حضرت ذوالكفل]] عليهم السلام ([[سوره انبياء]](21)/85و86) را از صالحان دانسته است.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۴۸
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{متوسط}}
		+
	صلاح، ضد فساد؛<ref>لسان العرب، ج7، ص384.</ref> به معناى نيكى كردن و نيكوكار گشتن<ref>فرهنگ فارسى، ج2، ص2158، «صلاح».</ref> است.		صلاح، ضد فساد؛<ref>لسان العرب، ج7، ص384.</ref> به معناى نيكى كردن و نيكوكار گشتن<ref>فرهنگ فارسى، ج2، ص2158، «صلاح».</ref> است.

سطر ۳۲:		سطر ۳۴:

	[[رده:واژگان قرآنی]]		[[رده:واژگان قرآنی]]
		+	[[رده: مقاله های مهم]]
		+	{{سنجش کیفی
		+	\|سنجش=شده
		+	\|شناسه= ضعیف
		+	\|عنوان بندی مناسب= خوب
		+	\|کفایت منابع و پی نوشت ها= ضعیف
		+	\|رعایت سطح مخاطب عام= خوب
		+	\|رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
		+	\|جامعیت= متوسط
		+	\|رعایت اختصار= خوب
		+	\|سیر منطقی= خوب
		+	\|کیفیت پژوهش= متوسط
		+	\|رده= دارد
		+	}}