شیوه‌های کافران در مبارزه با پیامبر اسلام (ص) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۲۲

2026-05-14T06:22:31Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ شيوه‌هاي كافران در مبارزه با پيامبر اسلام (ص) را به شیوه‌های کافران در مبارزه با پیامبر اسلام (ص) منتقل کرد

2020-08-03T10:53:57Z

مهدی موسوی صفحهٔ شيوه‌هاي كافران در مبارزه با پيامبر اسلام (ص) را به شیوه‌های کافران در مبارزه با پیامبر اسلام (ص) منتقل کرد

مهدی موسوی: ویرایش

2020-08-03T10:53:07Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲۱ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۲۹

2018-05-21T11:29:27Z

Zamani در ‏۱ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۰۸

2016-12-01T11:08:28Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۴۹

2013-02-12T10:49:04Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۴ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۱۵

2013-01-24T07:15:42Z

نمایش تغییرات

Saeed zamani: تعیین رده

2013-01-23T12:22:52Z

تعیین رده

Majid kamali در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۱:۳۳

2013-01-08T11:33:39Z

Majid kamali در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۱:۳۱

2013-01-08T11:31:44Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-کفّار در مبارزه با پیامبر صلی الله علیه و آله شیوه‌های گوناگونی را بکار می‌گرفتند. برای پی بردن به این شیوه‌ها از آیات [[قرآن]] استفاده می‌شود تا بهتر متوجه شویم که کفار چه شیوه‌های را در پیش گرفته‌اند.
+کفّار در مبارزه با [[ پیامبر]] صلی الله علیه و آله شیوه‌های گوناگونی را بکار می‌گرفتند. از آیات قرآن استفاده می‌شود که آنان از شیوه‌های زیر استفاده می‌کردند:
 ==کوبیدن شخصیت==
@@ سطر ۹۴: / سطر ۹۲: @@
 ==منابع==
 * [http://www.maarefquran.org/index.php/page,viewArticle/LinkID,9019 احمد جعفري، شيوه‌هاي كافران در مبارزه با پيامبر اسلام صلی الله علیه و آله، پایگاه مرکز و معارف قرآن]، بازیابی: 19 دی ماه 1391.
+{{شناختنامه رسول خدا (ص)}}
 [[رده:دشمنان پیامبر]]

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 کفّار در مبارزه با [[ پیامبر]] صلی الله علیه و آله شیوه‌های گوناگونی را بکار می‌گرفتند. از آیات قرآن استفاده می‌شود که آنان از شیوه‌های زیر استفاده می‌کردند:
+{{شناختنامه رسول خدا (ص)}}
 ==کوبیدن شخصیت==

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 ==کوبیدن شخصیت==
-کافران برای تحقیر و زیر سؤال بردن شخصیت [[پیامبران]]، آنان را تمسخر می‌کردند. [[قرآن کریم]] به این مطلب اشاره دارد و می‌فرماید: {{متن قرآن|«و ما یأتیهم من رسول الاّ کانوا به یستهزؤون»}}. <ref>[[سوره حجر]]/11.</ref>
+کافران برای تحقیر و زیر سؤال بردن شخصیت [[پیامبران]]، آنان را تمسخر می‌کردند. [[قرآن کریم]] به این مطلب اشاره دارد و می‌فرماید: {{متن قرآن|«وَمَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِؤُونَ»}}. <ref>[[سوره حجر]]/11.</ref>
-در آیه‌ای دیگر آمده است: {{متن قرآن|«و اذا رءآک الذین کفروا ان یتخذونک الاّ هزواً»}}؛ <ref>[[سوره انبیاء]]/36.</ref>هنگامی که کافران تو را بینند، کاری جز استهزاکردن تو ندارند.
+در آیه‌ای دیگر آمده است: {{متن قرآن|«وَإِذَا رَآكَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِن يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُوًا»}}؛ <ref>[[سوره انبیاء]]/36.</ref>هنگامی که کافران تو را بینند، کاری جز استهزاکردن تو ندارند.
-خداوند در ادامه همین آیه، به کیفیت استهزای [[کافران]] اشاره کرده و فرموده و آنها می‌گویند: {{متن قرآن|«أهذا الذی یذکر الهتکم»}}؛ آیا همین شخص است که خدایان شما را یاد می‌کند (یعنی درباره آنها بدگویی می‌کند و می‌گوید: آنها نفع و ضرری ندارند.)
+خداوند در ادامه همین آیه، به کیفیت استهزای [[کافران]] اشاره کرده و فرموده و آنها می‌گویند: {{متن قرآن|« أَهَذَا الَّذِي يَذْكُرُ آلِهَتَكُمْ»}}؛ آیا همین شخص است که خدایان شما را یاد می‌کند (یعنی درباره آنها بدگویی می‌کند و می‌گوید: آنها نفع و ضرری ندارند.)
 ابن ابی‌حاتم از سدی روایت کرده که گفت: [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله از ابوسفیان و [[ابوجهل]] می‌گذشت، دید آنان مشغول صحبت هستند. چون ابوجهل آن جناب را دید، خندید (و با حالت تمسخر) به [[ابوسفیان]] گفت: این است پیغمبر بنی‌ عبدمناف؟!<ref>درّالمنثور، سیوطی، ج5، ص553.</ref>
@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 ===ساحر و دروغگو===
-کافران وقتی دیدند با استهزا نمی‌توانند پیامبر را از هدف خود منصرف کنند و آیین اسلام روز به روز در حال توسعه است و در دل مشرکین و بت پرستان را فتح می‌کند، سحر و [[دروغ]] به آن حضرت نسبت دادند. در [[سوره ص]] آیه 4، خداوند به این اتهامات ناروا اشاره کرده و فرموده: {{متن قرآن|«و قال الکافرون هذا ساحر کذّاب»}}؛ و کافران گفتند: این (پیامبر) جادوگری بسیار دروغگو است.
+کافران وقتی دیدند با استهزا نمی‌توانند پیامبر را از هدف خود منصرف کنند و آیین اسلام روز به روز در حال توسعه است و در دل مشرکین و بت پرستان را فتح می‌کند، سحر و [[دروغ]] به آن حضرت نسبت دادند. در [[سوره ص]] آیه 4، خداوند به این اتهامات ناروا اشاره کرده و فرموده: {{متن قرآن|«وَقَالَ الْكَافِرُونَ هَذَا سَاحِرٌ كَذَّابٌ»}}؛ و کافران گفتند: این (پیامبر) جادوگری بسیار دروغگو است.
 ===خیالاتی===
-گاهی هم می‌گفتند: پیامبر خیالاتی شده و آنچه را به عنوان [[وحی]] ادعا می‌کند، چیزی جز خواب‌های پریشان و آشفته نیست؛ بلکه حتی خواب پریشان هم ندیده و [[دروغ]] می‌گوید. خداوند در [[سوره انبیاء]]، آیه 5 به این نکته اشاره کرده و فرموده است: {{متن قرآن|«قالوا اضغاث احلام بل افتریه»}}؛ گفتند: خواب‌های پریشانی است بلکه دروغ بسته است.
+گاهی هم می‌گفتند: پیامبر خیالاتی شده و آنچه را به عنوان [[وحی]] ادعا می‌کند، چیزی جز خواب‌های پریشان و آشفته نیست؛ بلکه حتی خواب پریشان هم ندیده و [[دروغ]] می‌گوید. خداوند در [[سوره انبیاء]]، آیه 5 به این نکته اشاره کرده و فرموده است: {{متن قرآن|«قَالُواْ أَضْغَاثُ أَحْلاَمٍ بَلِ افْتَرَاهُ»}}؛ گفتند: خواب‌های پریشانی است بلکه دروغ بسته است.
 ===شاعر===
-سخنان پیامبر صلی الله علیه و آله بسیار زیبا و گیرا بود و باعث جذب بسیاری شده بود. کافران برای جلوگیری از تأثیر آن، می‌گفتند: او شاعر است و سخنانی ظاهر فریب می‌گوید؛ ولی حرف‌هایش بی‌محتوا است: {{متن قرآن|«بل هو شاعر»}}.<ref>[[سوره انبیاء]]/5.</ref>
+سخنان پیامبر صلی الله علیه و آله بسیار زیبا و گیرا بود و باعث جذب بسیاری شده بود. کافران برای جلوگیری از تأثیر آن، می‌گفتند: او شاعر است و سخنانی ظاهر فریب می‌گوید؛ ولی حرف‌هایش بی‌محتوا است: {{متن قرآن|«بَلْ هُوَ شَاعِرٌ»}}.<ref>[[سوره انبیاء]]/5.</ref>
 ===مجنون===
-گاهی نیز برای خنثی کردن تأثیر حرف‌های پیامبر صلی الله علیه و آله، نسبت جنون به آن حضرت می‌دادند تا به این وسیله، مردم را از پیرامون آن حضرت پراکنده کنند. به این مطلب در آیه 6، [[سوره حجر]] اشاره شده است: {{متن قرآن|«و قالوا یا ایها الذی نزل علیه الذّکر انّک لمجنون»}}؛ و گفتند: ای کسی که ذکر (قرآن) بر تو نازل شده! مسلماً تو دیوانه‌ای.
+گاهی نیز برای خنثی کردن تأثیر حرف‌های پیامبر صلی الله علیه و آله، نسبت جنون به آن حضرت می‌دادند تا به این وسیله، مردم را از پیرامون آن حضرت پراکنده کنند. به این مطلب در آیه 6، [[سوره حجر]] اشاره شده است: {{متن قرآن|«وَقَالُواْ يَا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ»}}؛ و گفتند: ای کسی که ذکر (قرآن) بر تو نازل شده! مسلماً تو دیوانه‌ای.
 ===کاهن===
@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 ==تبعید==
-برخی آیات مانند: {{متن قرآن|«الا تقاتلون قوماً نکثوا ایمانهم و همّوا باخراج الرّسول و...»}}.<ref>[[سوره توبه]]/13.</ref> خبر از توطئة دیگر مشرکین می‌دهد که تصمیم گرفتند پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله را از [[مکه]] اخراج کنند و به عبارت دیگر، آن حضرت را تبعید نمایند که البته این تصمیم شوم خود را عملی هم کردند.
+برخی آیات مانند: {{متن قرآن|«أَلاَ تُقَاتِلُونَ قَوْمًا نَّكَثُواْ أَيْمَانَهُمْ وَهَمُّواْ بِإِخْرَاجِ الرَّسُولِ وَ...»}}.<ref>[[سوره توبه]]/13.</ref> خبر از توطئة دیگر مشرکین می‌دهد که تصمیم گرفتند پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله را از [[مکه]] اخراج کنند و به عبارت دیگر، آن حضرت را تبعید نمایند که البته این تصمیم شوم خود را عملی هم کردند.
 ==تحمیل جنگ==
@@ سطر ۶۲: / سطر ۶۲: @@
 وقتی هدف‌ها و راه‌ها از هم جدا شوند، امید بازگشت و رجوع از بین می‌رود و راه وحدت و هماهنگی بسته ‌می‌شود. اسلام مکتبی زنده و جهانی است که اصلاح نظامات اجتماعی و اقتصادی دنیا را به شیوه خاصی دنبال می‌کند. اسلام مانند مکاتب دیگر در چارچوب جامعه و نژاد محصور نیست؛ بلکه برای عموم جهانیان است و مسلمانان به پیروی از تعالیم اسلام، وظیفه دارند. در راه نجات توده‌های محروم و ستمدیده، استقرار صلح و عدالت و آشنا شدن مردم جهان با برنامه‌های زندگی بکوشند.
-مجاهدین اسلام در صدد آن نیستند که از راه جهاد، دست به کشورگشایی بزنند و یا حکومتی را سرنگون و حکومتی مثل آن یا بدتر از آن را ایجاد کنند؛ بلکه جهاد، تلاش بشر دوستانه و بی‌شائبه‌ای است که در راه خدا و تکامل انسان‌ها و نجات توده‌ای ضعیف انجام می‌یابد تا فتنه‌ها زدوده و صلح عمومی برقرار شود: {{متن قرآن|«و قاتلوهم حتّی لاتکون فتنة»}}<ref>[[سوره بقره]]/193.</ref>؛ و با آنها پیکار کنید تا فتنه (بت پرستی و سلب آزادی از مردم) باقی نماند.
+مجاهدین اسلام در صدد آن نیستند که از راه جهاد، دست به کشورگشایی بزنند و یا حکومتی را سرنگون و حکومتی مثل آن یا بدتر از آن را ایجاد کنند؛ بلکه جهاد، تلاش بشر دوستانه و بی‌شائبه‌ای است که در راه خدا و تکامل انسان‌ها و نجات توده‌ای ضعیف انجام می‌یابد تا فتنه‌ها زدوده و صلح عمومی برقرار شود: {{متن قرآن|«وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لاَتَكُونَ فِتْنَةٌ»}}<ref>[[سوره بقره]]/193.</ref>؛ و با آنها پیکار کنید تا فتنه (بت پرستی و سلب آزادی از مردم) باقی نماند.
 فطرت انسان حکم می‌کند که علف‌های هرزه و عضوهای فاسد اجتماع باید قطع شود تا زمینه برای نجات و سعادت توده‌های محروم فراهم آید.
@@ سطر ۶۸: / سطر ۶۸: @@
 ===اهمیت جنگ و جهاد در اسلام===
-در آیین اسلام، جنگ به عنوان یک هدف مطرح نیست؛ بلکه برای جلوگیری از تجاوزها و ستمگری‌ها و نیز باز شدن راه برای سعادت انسان‌های شایسته، «جهاد» آخرین وسیله است. [[قرآن]] در این باره می‌فرماید: {{متن قرآن|«ولو لادفع الله النّاس بعضهم ببعض لفسدت الارض»}}<ref>[[سوره بقره]]/251.</ref>؛ اگر خدا برخی از مردم را به وسیله برخی دیگر دفع نمی‌کرد، زمین تباه و فاسد می‌شد.
+در آیین اسلام، جنگ به عنوان یک هدف مطرح نیست؛ بلکه برای جلوگیری از تجاوزها و ستمگری‌ها و نیز باز شدن راه برای سعادت انسان‌های شایسته، «جهاد» آخرین وسیله است. [[قرآن]] در این باره می‌فرماید: {{متن قرآن|«وَلَوْلاَ دَفْعُ اللّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الأَرْضُ...»}}<ref>[[سوره بقره]]/251.</ref>؛ اگر خدا برخی از مردم را به وسیله برخی دیگر دفع نمی‌کرد، زمین تباه و فاسد می‌شد.
 پس در بینش اسلامی، «جهاد» به منظور از بین بردن فساد و تباهی و محو مفسدان تشریع شده است؛ آنها که بر سر راه سعادت انسان‌های بی‌شماری نشسته و اجازه پیروی از حق را به آنها نمی‌دهند. همان گونه که جرّاح، عضو فاسد بدن ر قطع می‌کند تا بیماری به سایر اعضا سرایت نکند، پیامبر نیز به دستور خدا مأموریت دارد تا با طاغوت‌هایی که بر سر راه دعوت اسلامی، مانع ایجاد کرده‌اند و نمی‌گذارند عقاید حقّة توحیدی گسترش یابد، مبارزه کند و زنجیر بردگی و بندگی را از دست و پای مردم بی‌شمار باز کند و آنها بتوانند راه خود را با آزادی عمل طی کنند.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 کفّار در مبارزه با پیامبر صلی الله علیه و آله شیوه‌های گوناگونی را به کار می‌گرفتند. برای پی بردن به این شیوه‌ها از آیات قرآن استفاده می‌شود تا بهتر متوجه شویم که کفار چه شیوه‌های را در پیش گرفته‌اند.
 کفّار در مبارزه با[[ پیامبر]] صلی الله علیه و آله شیوه‌های گوناگونی را به کار می‌گرفتند. از ایات قرآن استفاده می‌شود که آنان از شیوه‌های زیر استفاده می‌کردند:
@@ سطر ۵۳: / سطر ۵۵: @@
 ==منابع==
-* [http://www.maarefquran.org/index.php/page,viewArticle/LinkID,9019 احمد جعفري، شيوه‌هاي كافران در مبارزه با پيامبر اسلام (ص)، پایگاه مرکز و معارف قرآ«]، بازیابی: 19 دیماه 1391.
+* [http://www.maarefquran.org/index.php/page,viewArticle/LinkID,9019 احمد جعفري، شيوه‌هاي كافران در مبارزه با پيامبر اسلام (ص)، پایگاه مرکز و معارف قرآن]، بازیابی: 19 دیماه 1391.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 کفّار در مبارزه با پیامبر صلی الله علیه و آله شیوه‌های گوناگونی را به کار می‌گرفتند. برای پی بردن به این شیوه‌ها از آیات قرآن استفاده می‌شود تا بهتر متوجه شویم که کفار چه شیوه‌های را در پیش گرفته‌اند.
-کفّار در مبارزه با پیامبر صلی الله علیه و آله شیوه‌های گوناگونی را به کار می‌گرفتند. از ایات قرآن استفاده می‌شود که آنان از شیوه‌های زیر استفاده می‌کردند:
+کفّار در مبارزه با[[ پیامبر]] صلی الله علیه و آله شیوه‌های گوناگونی را به کار می‌گرفتند. از ایات قرآن استفاده می‌شود که آنان از شیوه‌های زیر استفاده می‌کردند:
 == کوبیدن شخصیت==
 کافران برای تحقیر و زیر سؤال بردن شخصیت پیامبران، آنان را تمسخر می‌کردند. قرآن کریم به این مطلب اشاره دارد و می‌فرماید:
 )و ما یأتیهم من رسول الاّ کانوا به یستهزؤون( <ref>. حجر / 11.</ref>در ایه‌ای دیگر آمده است:
-)و اذا رءآک الذین کفروا ان یتخذونک الاّ هزواً( <ref>. انبیاء / 36.</ref>هنگامی که کافران تو را بینند، کاری جز استهزا کردن تو ندارند. خداوند در ادامه همین ایه، به کیفیت استهزای کافران اشاره کرده و فرموده:و آنها می‌گویند:أهذا الذی یذکر الهتکم؛ ایا همین شخص است که خدایان شما را یاد می‌کند (یعنی درباره آنها بدگویی می‌کند و می‌گوید:آنها نفع و ضرری ندارند.)
+)و اذا رءآک الذین کفروا ان یتخذونک الاّ هزواً( <ref>. انبیاء / 36.</ref>هنگامی که کافران تو را بینند، کاری جز استهزا کردن تو ندارند. خداوند در ادامه همین ایه، به کیفیت استهزای [[کافران]] اشاره کرده و فرموده:و آنها می‌گویند:أهذا الذی یذکر الهتکم؛ ایا همین شخص است که خدایان شما را یاد می‌کند (یعنی درباره آنها بدگویی می‌کند و می‌گوید:آنها نفع و ضرری ندارند.)
-ابن ابی‌حاتم، از سدی روایت کرده که گفت:رسول خدا صلی الله علیه و آله از ابوسفیان و ابوجهل می‌گذشت، دید آنان مشغول صحبت هستند. چون ابوجهل آن جناب را دید، خندید (و با حالت تمسخر) به ابوسفیان گفت:این است پیغمبر بنی‌عبد مناف؟! <ref>. درّالمنثور، سیوطی، ج 5، ص 553.</ref>
+ابن ابی‌حاتم، از سدی روایت کرده که گفت:رسول خدا صلی الله علیه و آله از ابوسفیان و [[ابوجهل]] می‌گذشت، دید آنان مشغول صحبت هستند. چون ابوجهل آن جناب را دید، خندید (و با حالت تمسخر) به [[ابوسفیان]] گفت:این است پیغمبر بنی‌عبد مناف؟! <ref>. درّالمنثور، سیوطی، ج 5، ص 553.</ref>
-در روایتی دیگر آمده که استهزاکنندگان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله پنج نفر بودند:ولید بن مغیرة مخزومی، عاص بن وائل، اسود بن عبد یغوث، اسود بن المطلب، و حارث بن الطلاطلة ثقفی.<ref>. خصال، صدوق، ص 278.</ref>
+در روایتی دیگر آمده که استهزاکنندگان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله پنج نفر بودند:ولید بن مغیرة مخزومی، عاص بن وائل، اسود بن عبد یغوث، [[اسود بن المطلب]]، و حارث بن الطلاطلة ثقفی.<ref>. خصال، صدوق، ص 278.</ref>
 == نسبت‌های ناروا==
 ===ساحر و دروغگو===
@@ سطر ۲۰: / سطر ۲۰: @@
 ===کاهن===
 کاهن کسی است که از اخبار گذشتة پنهان، از روی ظن خبر می‌دهد<ref>. مفردات راغب.</ref> و چون کاری که بر اساس گمان است، گاهی درست و گاهی نادرست در می‌اید، لذا رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:«من أتی عرّافاً او کاهناً فصدقه بما قال فقد کفر بما انزل علی ابی‌القاسم».
-مرحوم طبرسی در ذیل ایه، فرموده:کاهن، کسی است که با به خدمت گرفتن جنّ، مدّعی علم غیب است. شیخ انصاری در مکاسب محرمه، در مسئلة کهانت، فرموده:کاهن، کسی است که دوستی از جن دارد و خبرها را برایش می‌آورد. بنابراین، ترجمه ایه به این صورت است:«پس اندرز ده که تو به لطف پروردگارت، نه کاهنی و نه دیوانه»؛ یعنی پیشگویی‌های تو نه بر اساس کهانت است و نه از روی بی‌عقلی؛ بلکه این پیشگویی‌ها، مستند به وحی است.
+مرحوم طبرسی در ذیل ایه، فرموده:کاهن، کسی است که با به خدمت گرفتن جنّ، مدّعی علم غیب است. [[شیخ انصاری]] در مکاسب محرمه، در مسئلة کهانت، فرموده:کاهن، کسی است که دوستی از جن دارد و خبرها را برایش می‌آورد. بنابراین، ترجمه ایه به این صورت است:«پس اندرز ده که تو به لطف پروردگارت، نه کاهنی و نه دیوانه»؛ یعنی پیشگویی‌های تو نه بر اساس کهانت است و نه از روی بی‌عقلی؛ بلکه این پیشگویی‌ها، مستند به وحی است.
 == مجادله با پیامبر==
 وقتی مخالفین دیدند که با استهزا و نسبت‌های ناروا، کاری از پیش نمی‌برند، به فکر مجادله افتادند و سعی کردند تا مطالبی باطل به مردم القا کنند و ذهن آنان را از سخنان پوچ پرکنند و دیگر جایی برای پذیرش سخن حق پیامبر در آن باقی نماند؛ مثلاً می‌گفتند:امکان ندارد که به انسانی، از طرف خدا وحی شود؛ زیرا اگر این کار شدنی بود، باید به ما هم که انسان هستیم، وحی می‌شد. پس ادعای پیامبر، مبنی بر وحی از طرف خدا، کذب و دروغ است. کافران می‌گفتند:اگر خدا می‌خواست پیامبری بفرستد، باید فرشته‌ای را مأمور این کار می‌کرد. گاهی آنان می‌گفتند:این چگونه پیامبری است که در بازار راه می‌رود، غذا می‌خورد؟! چرا فرشته‌ای بر او نازل نمی‌شود تا به او کمک کند و یا چرا گنج و باغ‌های سرسبز ندارد؟ البته همة این سخنان از باب استبعاد است و تنها عده‌ای از مردم که قدرت استدلال ندارند، تسلیم چنین سخنان پوچی می‌شوند.<ref>. ر.ک:اسراء / 94؛ انعام / 112؛ فرقان / 8.</ref>
@@ سطر ۴۵: / سطر ۴۵: @@
 تاریخ، این مطلب را ثابت کرده که ادیان به زور شمشیر پیشرفت نکرده‌اند. روزی که نصارا، اندلس را فتح کردند، عرب‌های آن سرزمین کشته شدن و آوارگی را بر ترک دین خود ترجیح دادند و به هیچ وجه زیر بار مذهب دیگری نرفتند.
-باری، قرآن به وسیلة شمشیر پیشرفت نکرده، بلکه تنها به وسیلة دعوت و تبلیغ بود. همین تبلیغ بود که ملت‌های ترک و مغول با اینکه اعراب را مغلوب کرده بودند، اما آنان را مسلمان کرد. عرب فقط از هندوستان عبور کرد، ام چنان اسلام در آن گسترش یافت که هم اکنون بیش از پنجاه میلیون مسلمان در این مملکت وجود دارد. این در حالی است که انگلستان هنگامی که هند مستعمرة آن بود، با وسایل بسیار مجهز و فرستادن کشیش، به تبلیغ مذهب مسیح پرداخت؛ ولی روز به روز بر تعداد مسلمانان این سرزمین افزوده شد.
+باری، قرآن به وسیلة شمشیر پیشرفت نکرده، بلکه تنها به وسیلة دعوت و تبلیغ بود. همین تبلیغ بود که ملت‌های ترک و مغول با اینکه اعراب را مغلوب کرده بودند، اما آنان را مسلمان کرد. عرب فقط از هندوستان عبور کرد، ام چنان [[اسلام]] در آن گسترش یافت که هم اکنون بیش از پنجاه میلیون مسلمان در این مملکت وجود دارد. این در حالی است که انگلستان هنگامی که هند مستعمرة آن بود، با وسایل بسیار مجهز و فرستادن کشیش، به تبلیغ مذهب مسیح پرداخت؛ ولی روز به روز بر تعداد مسلمانان این سرزمین افزوده شد.
-همچنین در مملکت پهناور چین، که عرب حتی به یک وجب از زمین آن حمله نبرد، پیشرفت قرآن کمتر از هندوستان نبود؛ ولی اسلام با چنان سرعتی در این سرزمین پیشرفت کرد که متجاوز از بیست میلیون مسلمان دارد.<ref>. ر.ک:تاریخ اسلام و عرب، گوستاولوبون، ص 144 – 147.</ref>
+همچنین در مملکت پهناور چین، که عرب حتی به یک وجب از زمین آن حمله نبرد، پیشرفت قرآن کمتر از هندوستان نبود؛ ولی اسلام با چنان سرعتی در این سرزمین پیشرفت کرد که متجاوز از بیست میلیون [[مسلمان]] دارد.<ref>. ر.ک:تاریخ اسلام و عرب، گوستاولوبون، ص 144 – 147.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۵۳
(بدون تفاوت)