شیر علی بنایی هروی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۲ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۰۴:۵۹

2020-08-12T04:59:51Z

عربصالحی در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۲۳

2013-10-21T07:23:07Z

Saeed zamani: کمال الدین شیر علی بنایی هروی را به شیر علی بنایی هروی منتقل کرد

2013-07-21T07:57:02Z

کمال الدین شیر علی بنایی هروی را به شیر علی بنایی هروی منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی: /* منابع */

2013-07-21T07:42:23Z

‏منابع

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|اثر آفرینان}} '''''کمال الدین شیر علی بنایی هروی''''' قرن: 9 و...' ایجاد کرد

2013-07-17T08:31:30Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|اثر آفرینان}} '''''کمال الدین شیر علی بنایی هروی''''' قرن: 9 و...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[اثر آفرینان]]}}

'''''کمال الدین شیر علی بنایی هروی'''''

قرن: 9

وفات: (918 ق)

خطاط، موسیقیدان، شاعر و عارف. در شهر [[هرات]] متولد شد و از مشاهیر شعراى آن شهر است كه به جهت معمار و بنابودن پدرش بنائى تخلص مى‌كرده است. به وى ملاى شاعران هم لقب داده‌اند. بنایى در جوانى جزو شاعران دستگاه امیر علی شیر نوایى درآمده بود و سپس به دربار سلطان یعقوب آق‌قویونلو، و بعد از آن در سمرقند نزد سطان على میرزا رفت و قصیده‌اى به زبان مروزى به نام «مجمع الغرایب» در مدح او گفت و زمانى هم مداح محمود سلطان بود.

وى در زمان استیلاى محمدخان شیبانى منصب ملك‌الشعرایى دربار او را یافت. بعد به هرات بازگشت و در زمان امیر نجم ثانى در قتل عامى كه به فرمان شاه اسماعیل صورت گرفت او هم در آن میان كشته شد. وى در قصیده، غزل و مثنوى دست داشت و حالى تخلص مى‌كرد. وى استاد نظیره‌سازى است. غالب اشعار سعدى حافظ را استقبال كرد. «دیوان» قصاید و غزلیات او شامل شش هزار بیت است. دیگر سروده‌هاى وى عبارت‌اند از: «مثنویهاى باغ ارم/ بهرام و بهروز»؛ «شیبانى نامه». وى در پایان عمر به موسیقى پرداخت و آهنگ‌ساز زبردستى شد و دو رساله در ادوار موسیقى نگاشت. علامه دوانى درباره‌ى وى گفته است: «وى دانشمند شاعران و شاعر دانشمندان است».

==منابع==
* [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج2، ص71.

[[رده:شعرا]]
[[رده:عارفان]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 '''''کمال الدین شیر علی بنایی هروی'''''
-قرن: 9
+وفات: (۹۱۸ ق)
-وفات: (918 ق)
+خطاط، موسیقیدان، شاعر و [[عارف]]. در شهر هرات متولد شد و از مشاهیر شعراى آن شهر است که به جهت معمار و بنا بودن پدرش، «بنائى» [[تخلص]] مى ‌کرده است. به وى ملاى شاعران هم لقب داده‌ اند.
-خطاط، موسیقیدان، شاعر و عارف. در شهر [[هرات]] متولد شد و از مشاهیر شعراى آن شهر است كه به جهت معمار و بنابودن پدرش بنائى [[تخلص]] مى ‌كرده است. به وى ملاى شاعران هم لقب داده‌ اند. بنایى در جوانى جزو شاعران دستگاه امیر علی شیر نوایى درآمده بود و سپس به دربار سلطان یعقوب آق‌قویونلو، و بعد از آن در سمرقند نزد سطان على میرزا رفت و قصیده ‌اى به زبان مروزى به نام «مجمع الغرایب» در [[مدح]] او گفت و زمانى هم مداح محمود سلطان بود.
+بنایى در جوانى جزو شاعران دستگاه امیر علی شیر نوایى درآمده بود و سپس به دربار سلطان یعقوب آق‌قویونلو، و بعد از آن در سمرقند نزد سطان على میرزا رفت و [[قصیده]] ‌اى به زبان مروزى به نام «مجمع الغرایب» در مدح او گفت و زمانى هم مداح سلطان محمود بود. او در زمان استیلاى محمدخان شیبانى منصب ملک‌ الشعرایى دربار او را یافت. بعد به هرات بازگشت و در زمان امیر نجم ثانى در قتل عامى که به فرمان شاه اسماعیل صورت گرفت او هم در آن میان کشته شد.
-وى در زمان استیلاى محمدخان شیبانى منصب ملك‌ الشعرایى دربار او را یافت. بعد به هرات بازگشت و در زمان امیر نجم ثانى در قتل عامى كه به فرمان شاه اسماعیل صورت گرفت او هم در آن میان كشته شد. وى در [[قصیده]]، [[غزل]] و [[مثنوى]] دست داشت و حالى تخلص مى ‌كرد. وى استاد نظیره‌ سازى است. غالب اشعار سعدى حافظ را استقبال كرد. «دیوان» قصاید و غزلیات او شامل شش هزار بیت است. دیگر سروده ‌هاى وى عبارت‌اند از: «مثنویهاى باغ ارم/ بهرام و بهروز»؛ «شیبانى نامه». وى در پایان عمر به موسیقى پرداخت و آهنگ‌ساز زبردستى شد و دو رساله در ادوار موسیقى نگاشت. علامه دوانى درباره ‌ى وى گفته است: «وى دانشمند شاعران و شاعر دانشمندان است».
+هروى در [[قصیده]]، [[غزل]] و [[مثنوى]] دست داشت و «حالى» تخلص مى ‌کرد. وى استاد نظیره‌ سازى است. غالب اشعار [[سعدی]] و [[حافظ شیرازی|حافظ]] را استقبال کرد. «[[دیوان (شعر)|دیوان]]» قصاید و غزلیات او شامل شش هزار [[بیت (شعر)|بیت]] است. دیگر سروده ‌هاى وى عبارت‌اند از: «مثنویهاى باغ ارم/ بهرام و بهروز» و «شیبانى نامه».
 ==منابع==
 {{شعر فارسی}}
 [[رده:شعرای پارسی گو]]

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 وفات: (918 ق)
-خطاط، موسیقیدان، شاعر و عارف. در شهر [[هرات]] متولد شد و از مشاهیر شعراى آن شهر است كه به جهت معمار و بنابودن پدرش بنائى تخلص مى‌كرده است. به وى ملاى شاعران هم لقب داده‌اند. بنایى در جوانى جزو شاعران دستگاه امیر علی شیر نوایى درآمده بود و سپس به دربار سلطان یعقوب آق‌قویونلو، و بعد از آن در سمرقند نزد سطان على میرزا رفت و قصیده‌اى به زبان مروزى به نام «مجمع الغرایب» در مدح او گفت و زمانى هم مداح محمود سلطان بود.
+خطاط، موسیقیدان، شاعر و عارف. در شهر [[هرات]] متولد شد و از مشاهیر شعراى آن شهر است كه به جهت معمار و بنابودن پدرش بنائى [[تخلص]] مى ‌كرده است. به وى ملاى شاعران هم لقب داده‌ اند. بنایى در جوانى جزو شاعران دستگاه امیر علی شیر نوایى درآمده بود و سپس به دربار سلطان یعقوب آق‌قویونلو، و بعد از آن در سمرقند نزد سطان على میرزا رفت و قصیده ‌اى به زبان مروزى به نام «مجمع الغرایب» در [[مدح]] او گفت و زمانى هم مداح محمود سلطان بود.
-وى در زمان استیلاى محمدخان شیبانى منصب ملك‌الشعرایى دربار او را یافت. بعد به هرات بازگشت و در زمان امیر نجم ثانى در قتل عامى كه به فرمان شاه اسماعیل صورت گرفت او هم در آن میان كشته شد. وى در قصیده، غزل و مثنوى دست داشت و حالى تخلص مى‌كرد. وى استاد نظیره‌سازى است. غالب اشعار سعدى حافظ را استقبال كرد. «دیوان» قصاید و غزلیات او شامل شش هزار بیت است. دیگر سروده‌هاى وى عبارت‌اند از: «مثنویهاى باغ ارم/ بهرام و بهروز»؛ «شیبانى نامه». وى در پایان عمر به موسیقى پرداخت و آهنگ‌ساز زبردستى شد و دو رساله در ادوار موسیقى نگاشت. علامه دوانى درباره‌ى وى گفته است: «وى دانشمند شاعران و شاعر دانشمندان است».
+وى در زمان استیلاى محمدخان شیبانى منصب ملك‌ الشعرایى دربار او را یافت. بعد به هرات بازگشت و در زمان امیر نجم ثانى در قتل عامى كه به فرمان شاه اسماعیل صورت گرفت او هم در آن میان كشته شد. وى در [[قصیده]]، [[غزل]] و [[مثنوى]] دست داشت و حالى تخلص مى ‌كرد. وى استاد نظیره‌ سازى است. غالب اشعار سعدى حافظ را استقبال كرد. «دیوان» قصاید و غزلیات او شامل شش هزار بیت است. دیگر سروده ‌هاى وى عبارت‌اند از: «مثنویهاى باغ ارم/ بهرام و بهروز»؛ «شیبانى نامه». وى در پایان عمر به موسیقى پرداخت و آهنگ‌ساز زبردستى شد و دو رساله در ادوار موسیقى نگاشت. علامه دوانى درباره ‌ى وى گفته است: «وى دانشمند شاعران و شاعر دانشمندان است».
 ==منابع==
 * [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج2، ص71.
 [[رده:خطاطان]]
 [[رده:عارفان]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۵۷
(بدون تفاوت)