شیخ محسن خنفر نجفی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۸

2026-05-02T07:28:59Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ شيخ محسن خنفر نجفی را به شیخ محسن خنفر نجفی منتقل کرد

2020-08-11T09:46:49Z

مهدی موسوی صفحهٔ شيخ محسن خنفر نجفی را به شیخ محسن خنفر نجفی منتقل کرد

مهدی موسوی: ویرایش

2020-08-11T09:45:56Z

ویرایش

مهدی موسوی در ‏۱۱ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۲۴

2020-08-11T08:24:15Z

بهنام در ‏۱ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۱۹

2016-03-01T06:19:39Z

بهرامی: اصلاح الگو

2012-10-06T07:12:10Z

اصلاح الگو

بهرامی: اضافه کردن رده

2012-08-05T08:04:37Z

اضافه کردن رده

Majid kamali: صفحه‌ای جدید حاوی '{منبع اين نوشتار يک سايت است. آن را با نوشته خودتان جايگزين کنيد.} شيخ محسن ن...' ایجاد کرد

2012-07-16T13:02:52Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{<I>منبع اين نوشتار يک سايت است. آن را با نوشته خودتان جايگزين کنيد.</I>} شيخ محسن ن...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{<I>منبع اين نوشتار يک سايت است. آن را با نوشته خودتان جايگزين کنيد.</I>}

شيخ محسن نجفی یکی از علما و مراجع بزرگان شيعيان عراق بود. معظم له از شاگردان مرحوم کاشف الغطاء و موسی بن جعفر و حسن بن جعفر (فرزندان کاشف الغطاء) بود که خود به درجه استادی و اجتهاد رسيد. اين دانشمند زاهد و فقيه جامع از اهالی نجف بود و در زهد، ورع و تقوی زبانزد عموم مردم بود. با مرحوم صاحب جواهر معاصر بود و پس از فوت مرحوم صاحب جواهر در برهه ای از زمان از مراجع شيعيان گرديد. لکن اجل او را مهلت نداد و در سال 1271 در نجف اشرف وفات نمود. محدث قمی به نقل از محدث نوری و محدث کاظمينی شرحی از کرامات و فضائل و مراتب علمی شيخ مذکور را نقل می نمايند و اضافه می کنند که از کرامات مرحوم نجفی اين بود نانی را که طباخ آن زن حائض بود تا به دهان می برد متوجه می شد، و ميل نمی کرد و می فرمود طبع من خوردن آن را قبول نمی کند. عمری طولانی یافت و سالها در عداد مدرسين بود. شيخ محمد طه نجفی و سيد محمد هندی و افاضلی ديگر از مدرس او به مقام استادی رسيدند. خدايش درجات او عالی است متعالی فرمايد انشاء الله تعالی.

منبع:سایت شعائر

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''شیخ محسن خنفر نجفی''' (۱۲۷۱-۱۱۷۶ ق) در اواخر قرن دوازدهم هجری متولد شد و در سنین جوانی به [[نجف]] هجرت نمود و یکی از علما و مراجع بزرگان [[شیعه|شیعیان]] در [[عراق]] شد. او از شاگردان مرحوم [[شیخ جعفر کاشف الغطاء|کاشف الغطاء]] و موسی بن جعفر و حسن بن جعفر (فرزندان کاشف الغطاء) بود که خود به درجه استادی و [[اجتهاد]] رسید. این دانشمند زاهد و [[فقیه|فقیه]] جامع، در [[زهد]]، [[ورع]] و [[تقوا|تقوی]] زبانزد عموم مردم بود.
+'''«شیخ محسن خنفر نجفی»''' (۱۲۷۱-۱۱۷۶ ق)، فقیه، اصولی، محدث، رجالی، ادیب و از مراجع بزرگ [[شیعه]] در قرن ۱۳ قمری و از شاگردان [[شیخ جعفر کاشف الغطاء]] بود. این عالم ربانی در [[فقه]]، [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]]، [[ریاضی]]، [[طب]] و [[علم کلام|کلام]] مهارت بسیار داشت و دارای حافظه‌ای قوی بود.
-==مقام علمی==
+شیخ محسن نجفی با مرحوم [[صاحب جواهر]] معاصر بود و پس از فوت او در برهه ای از زمان از مراجع تقلید [[شیعه|شیعیان]] در [[عراق]] گردید. او سالها در عداد مدرّسین نجف بود؛ [[محمد طه نجف|شیخ محمدطه نجفی]] و سید محمد هندی و [[میرزا حسین خلیلی تهرانی]] و افاضلی دیگر از مَدرس او بهره بردند و به مقام استادی رسیدند.
-شیخ محسن خنفر تمام کتاب «[[قانون (کتاب)|قانون]]» [[ابن سینا]] را با آن اصطلاحات و الفاظ در حفظ داشت. «[[وسائل الشیعه (کتاب)|وسایل الشیعه]]» را با تمام مستندات و سندهایش از بَر بود. سید محمد هندی (شاگردش) در این‌باره می‌گوید: «استاد متن [[حدیث]] را محافظت کرده و از حفظ داشت و خطای [[شیخ حر عاملی]] در وسایل‌الشیعه در تحریف و برگرداندن فاء و واو یا بالعکس را جبران می‌کرد.»
-شیخ در [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] اعجوبه ای بود و در [[ریاضی]] و [[طب]] و [[علم کلام|کلام]] مهارت بسیار داشت. او در تدریس طب یونانی، علوم ریاضی، حکمت، ادب عربی و تاریخ متخصص بود. در [[علم رجال]] نیز یگانه روزگار خویش به شمار می رفت و در تاریخ و ادب هم از علمای بارز زمان خویش محسوب می شد. از لحاظ حافظه هیچ کس را در روزگارش مانند وی نمی دانند. سیدمحمد هندی در معرفی خصوصیت استادش می‌گوید: «در زمان درس و بحث، از سایر علوم هر چیزی را که در مطلب دخالت داشت بیان می‌کرد.»
+مرحوم شیخ محسن خنفر نجفی، سرانجام در تاریخ ۲۹ [[ربیع الاول]] ۱۲۷۱ یا ۱۲۷۰ و به نقلی ۱۲۵۰ قمری، بعد از [[نماز عشا|نماز عشاء]] در [[نجف]] اشرف دار فانی را وداع گفت و در همان سرزمین پاک مدفون گردید.
-وی عمری طولانی یافت و سالها در عداد مدرّسین بود. [[محمد طه نجف|شیخ محمد طه نجفی]] و سید محمد هندی و میرزا حسین خلیلی تهرانی و افاضلی دیگر از مَدرس او به مقام استادی رسیدند.
+==مقام علمی==
-شیخ محسن نجفی با مرحوم [[صاحب جواهر]] معاصر بود و پس از فوت مرحوم صاحب جواهر در برهه ای از زمان از مراجع تقلید [[شیعه|شیعیان]] گردید.
+شیخ خنفر از لحاظ حافظه هیچ کس را در روزگارش مانند وی نمی دانند؛ تمام کتاب «[[القانون فی الطب (کتاب)|قانون]]» [[ابن سینا]] را با آن اصطلاحات و الفاظ در حفظ داشت. همچنین «[[وسائل الشیعه (کتاب)|وسایل الشیعه]]» را با تمام مستندات و سندهایش از بَر بود. سید محمد هندی در این‌باره می‌گوید: «استاد متن [[حدیث]] را محافظت کرده و از حفظ داشت و خطای [[شیخ حر عاملی]] در «وسایل‌ الشیعه» در تحریف و برگرداندن فاء و واو یا بالعکس را جبران می‌کرد.»
 ==آثار و تألیفات==
-شیخ محسن در عرصه ی نگارش نیز فعال بود و از دروس ایشان تقریراتی نیز توسط شاگردانش نوشته شده است. از جمله تألیفات وی:
+شیخ محسن نجفی در عرصه نگارش نیز فعال بود و از دروس ایشان تقریراتی نیز توسط شاگردانش نوشته شده است. از جمله تألیفات وی عبارتند از:
-*کتاب مقاصد النجاة (رساله عملیه اش به زبان فارسی)،
+*مقاصد النجاة ([[رساله]] عملیه به زبان فارسی)،
 *کشف العقائد فی العبادات،
 *شرح قسم معاملات از کتاب «[[قواعد الأحکام (کتاب)|قواعد الاحکام]]» [[علامه حلی]]،
@@ سطر ۲۱: / سطر ۳۸: @@
 ==از دیدگاه عالمان==
-*شیخ محمد حرزالدین مؤلف «معارف الرجال» می‌نویسد: او متخصص در تدریس [[طب]] یونانی و علوم [[ریاضی]] و [[حکمت]] و تاریخ و [[ادبیات عرب]] و [[شعر]] و ادب بود. شعر را نیکو می‌سرود. وی هم‌چنین از قول آیةالله میرزا حسین خلیلی می‌نویسد: استادمان عالم محقق، [[فقیه]] اصولی ماهر، آگاه بر علوم [[علم رجال|رجال]] و [[حدیث]] و بحاث زمان خویش بود و جایگاه ارجمند علمی‌اش بالاتر از آن است که در نوشتار در آید.
+*شیخ محمد حرزالدین مؤلف «معارف الرجال» می‌نویسد: او متخصص در تدریس [[طب]] یونانی و علوم [[ریاضی]] و [[حکمت]] و [[تاریخ]] و [[ادبیات عرب]] و ادب بود و [[شعر]] را نیکو می‌سرود. وی هم‌چنین از قول آیةالله [[میرزا حسین خلیلی تهرانی]] می‌نویسد: استادمان عالم محقق، [[فقیه]] اصولی ماهر، آگاه بر علوم [[علم رجال|رجال]] و [[حدیث]] و بحّاث زمان خویش بود و جایگاه ارجمند علمی‌اش بالاتر از آن است که در نوشتار در آید.
-*[[سید حسن صدر]] می‌نویسد: عالم علامه و فقیه و [[محدث]] بزرگ و رجالی سترگ طویل الباع و پر اطلاع بود بر همه مسایل استحضار فراوان داشت و در زمان او کسی در فقه و حدیث و رجال به پایه وی نمی‌رسید. او در بحث فقه خود، اقوال فقها را از زمان اصحاب [[ائمه اطهار|ائمه]] تا زمان خود بازگو می‌کرد. در یک کلام او عالم متبحری بود که در متأخرین نظیرش به جز علامه [[شیخ اسدالله کاظمینی]] صاحب «مقابس الانوار» دیده نشد.
+*[[سید حسن صدر]] می‌نویسد: عالم علامه و فقیه و [[محدث]] بزرگ و رجالی سترگ طویل الباع و پر اطلاع بود. بر همه مسایل استحضار فراوان داشت و در زمان او کسی در [[فقه]] و [[حدیث]] و رجال به پایه وی نمی‌رسید. او در بحث فقه خود، اقوال فقها را از زمان اصحاب [[ائمه اطهار|ائمه]] تا زمان خود بازگو می‌کرد. در یک کلام او عالم متبحری بود که در متأخرین نظیرش به جز علامه [[شیخ اسدالله کاظمینی]] صاحب «مقابس الانوار» دیده نشد.
-*موسوی کاظمی در احسن الودیعه می‌نویسد: وی از بزرگان علمای محققین و اعاظم فقهای مجتهدین کثیرالذکر و دائم‌الفکر و مداوم بر [[طهارت]] بود. در [[علم]] و [[تقوا]] به جایگاه بلندی دست یافت. او دارای کرامات بسیار و مقامات عالی بود که برخی از آن‌ را [[محدث نوری|حاجی نوری]] در دارالسلام ذکر نموده است.
+*موسوی کاظمی در «احسن الودیعه» می‌نویسد: وی از بزرگان علمای محققین و اعاظم فقهای مجتهدین کثیرالذکر و دائم‌الفکر و مداوم بر [[طهارت]] بود. در [[علم]] و [[تقوا]] به جایگاه بلندی دست یافت. او دارای کرامات بسیار و مقامات عالی بود که برخی از آن‌ را [[محدث نوری|حاجی نوری]] در «دار السلام» ذکر نموده است.
-*[[حاج شیخ عباس قمی|محدث قمی]] به نقل از [[محدث نوری]] و محدث کاظمینی شرحی از کرامات و فضائل و مراتب علمی شیخ محسن نجفی را نقل می نمایند و اضافه می کنند: از کرامات مرحوم نجفی این بود که نانی را که طباخ آن زن حائض بود، تا به دهان می برد متوجه می شد و میل نمی کرد و می فرمود طبع من خوردن آن را قبول نمی کند.
+*[[شیخ عباس قمی]] به نقل از [[محدث نوری]] و محدث کاظمینی شرحی از کرامات و فضائل و مراتب علمی شیخ محسن نجفی را نقل می نمایند و اضافه می کنند: از کرامات مرحوم نجفی این بود که نانی را که طباخ آن زن حائض بود، تا به دهان می برد متوجه می شد و میل نمی کرد و می فرمود طبع من خوردن آن را قبول نمی کند.
 ==منابع==
 *سایت شعائر
-*سایت افق حوزه <br />
+*سایت افق حوزه
-[[رده:علمای قرن سیزدهم]]
+[[رده:علمای قرن سیزدهم]][[رده:علماء شیعه]][[رده:فقیهان]][[رده:اصولیون]][[رده:محدثان]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-شيخ محسن خنفر نجفی در اواخر قرن دوازدهم هجری متولد شد و در سنین جوانی به [[نجف]] هجرت نمود و یکی از علما و مراجع بزرگان [[شیعه|شيعيان]] در [[عراق]] شد. او از شاگردان مرحوم [[شیخ جعفر کاشف الغطاء|کاشف الغطاء]] و موسی بن جعفر و حسن بن جعفر (فرزندان کاشف الغطاء) بود که خود به درجه استادی و [[اجتهاد]] رسيد. اين دانشمند زاهد و [[فقیه|فقيه]] جامع، در [[زهد]]، [[ورع]] و [[تقوا|تقوی]] زبانزد عموم مردم بود.
+'''شیخ محسن خنفر نجفی''' (۱۲۷۱-۱۱۷۶ ق) در اواخر قرن دوازدهم هجری متولد شد و در سنین جوانی به [[نجف]] هجرت نمود و یکی از علما و مراجع بزرگان [[شیعه|شیعیان]] در [[عراق]] شد. او از شاگردان مرحوم [[شیخ جعفر کاشف الغطاء|کاشف الغطاء]] و موسی بن جعفر و حسن بن جعفر (فرزندان کاشف الغطاء) بود که خود به درجه استادی و [[اجتهاد]] رسید. این دانشمند زاهد و [[فقیه|فقیه]] جامع، در [[زهد]]، [[ورع]] و [[تقوا|تقوی]] زبانزد عموم مردم بود.
-== مقام علمی ==
+==مقام علمی==
-شيخ محسن خنفر تمام کتاب «قانون» [[ابن سینا]] را با آن اصطلاحات و الفاظ در حفظ داشت. [[وسائل الشیعه (کتاب)|وسایل الشیعه]] را با تمام مستندات و سندهایش از بَر بود. سید محمد هندی (شاگردش) در این‌باره می‌گوید: «استاد متن [[حدیث]] را محافظت کرده و از حفظ داشت و خطای [[شیخ حر عاملی]] در وسایل‌الشیعه در تحریف و برگرداندن فاء و واو یا بالعکس را تدارک و جبران می‌کرد.»
+شیخ محسن خنفر تمام کتاب «[[قانون (کتاب)|قانون]]» [[ابن سینا]] را با آن اصطلاحات و الفاظ در حفظ داشت. «[[وسائل الشیعه (کتاب)|وسایل الشیعه]]» را با تمام مستندات و سندهایش از بَر بود. سید محمد هندی (شاگردش) در این‌باره می‌گوید: «استاد متن [[حدیث]] را محافظت کرده و از حفظ داشت و خطای [[شیخ حر عاملی]] در وسایل‌الشیعه در تحریف و برگرداندن فاء و واو یا بالعکس را جبران می‌کرد.»
 شیخ در [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] اعجوبه ای بود و در [[ریاضی]] و [[طب]] و [[علم کلام|کلام]] مهارت بسیار داشت. او در تدریس طب یونانی، علوم ریاضی، حکمت، ادب عربی و تاریخ متخصص بود. در [[علم رجال]] نیز یگانه روزگار خویش به شمار می رفت و در تاریخ و ادب هم از علمای بارز زمان خویش محسوب می شد. از لحاظ حافظه هیچ کس را در روزگارش مانند وی نمی دانند. سیدمحمد هندی در معرفی خصوصیت استادش می‌گوید: «در زمان درس و بحث، از سایر علوم هر چیزی را که در مطلب دخالت داشت بیان می‌کرد.»
-وی عمری طولانی یافت و سالها در عداد مدرّسين بود. شيخ [[محمد طه نجف|محمد طه نجفی]] و سيد محمد هندی و میرزا حسین خلیلی تهرانی و افاضلی ديگر از مَدرس او به مقام استادی رسيدند.
+وی عمری طولانی یافت و سالها در عداد مدرّسین بود. [[محمد طه نجف|شیخ محمد طه نجفی]] و سید محمد هندی و میرزا حسین خلیلی تهرانی و افاضلی دیگر از مَدرس او به مقام استادی رسیدند.
-== آثار و تألیفات ==
+شیخ محسن نجفی با مرحوم [[صاحب جواهر]] معاصر بود و پس از فوت مرحوم صاحب جواهر در برهه ای از زمان از مراجع تقلید [[شیعه|شیعیان]] گردید.
 شیخ محسن در عرصه ی نگارش نیز فعال بود و از دروس ایشان تقریراتی نیز توسط شاگردانش نوشته شده است. از جمله تألیفات وی:
-* کتاب مقاصد النجاة (رساله عملیه اش به زبان فارسی)،
+*کتاب مقاصد النجاة (رساله عملیه اش به زبان فارسی)،
-* کشف العقائد فی العبادات،
+*کشف العقائد فی العبادات،
-* شرح قسم معاملات از کتاب «[[قواعد الأحکام (کتاب)|قواعد الاحکام]]» [[علامه حلی]]،
+*شرح قسم معاملات از کتاب «[[قواعد الأحکام (کتاب)|قواعد الاحکام]]» [[علامه حلی]]،
-* کتابی در رد بر [[اخباریان|اخباری ها]]،
+*کتابی در ردّ بر [[اخباریان]]،
-* کتابی در [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول فقه]] و روش استنباط.
+*کتابی در [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول فقه]] و روش استنباط.
-== از دیدگاه تراجم‌نویسان ==
+==از دیدگاه عالمان==
-* مؤلف معارف الرجال می‌نویسد: او متخصص در تدریس طب یونانی و علوم ریاضی و حکمت و تاریخ و ادبیات عرب و شعر و ادب بود. شعر را نیکو می‌سرود. وی هم‌چنین از قول آیةالله میرزا حسین خلیلی می‌نویسد: استادمان عالم محقق، فقیه اصولی ماهر، آگاه بر علوم رجال و حدیث و بحاث زمان خویش بود و جایگاه ارجمند علمی‌اش بالاتر از آن است که در نوشتار در آید.
+*شیخ محمد حرزالدین مؤلف «معارف الرجال» می‌نویسد: او متخصص در تدریس [[طب]] یونانی و علوم [[ریاضی]] و [[حکمت]] و تاریخ و [[ادبیات عرب]] و [[شعر]] و ادب بود. شعر را نیکو می‌سرود. وی هم‌چنین از قول آیةالله میرزا حسین خلیلی می‌نویسد: استادمان عالم محقق، [[فقیه]] اصولی ماهر، آگاه بر علوم [[علم رجال|رجال]] و [[حدیث]] و بحاث زمان خویش بود و جایگاه ارجمند علمی‌اش بالاتر از آن است که در نوشتار در آید.
-* [[سید حسن صدر]] می‌نویسد: عالم علامه و فقیه و [[محدث]] بزرگ و رجالی سترگ طویل الباع و پر اطلاع بود بر همه مسایل استحضار فراوان داشت و در زمان او کسی در فقه و حدیث و رجال به پایه وی نمی‌رسید. او در بحث فقه خود، اقوال فقها را از زمان اصحاب [[ائمه اطهار|ائمه]] تا زمان خود بازگو می‌کرد. در یک کلام او عالم متبحری بود که در متأخرین نظیرش به جز علامه شیخ اسدالله صاحب مقابیس دیده نشد.
+*[[سید حسن صدر]] می‌نویسد: عالم علامه و فقیه و [[محدث]] بزرگ و رجالی سترگ طویل الباع و پر اطلاع بود بر همه مسایل استحضار فراوان داشت و در زمان او کسی در فقه و حدیث و رجال به پایه وی نمی‌رسید. او در بحث فقه خود، اقوال فقها را از زمان اصحاب [[ائمه اطهار|ائمه]] تا زمان خود بازگو می‌کرد. در یک کلام او عالم متبحری بود که در متأخرین نظیرش به جز علامه [[شیخ اسدالله کاظمینی]] صاحب «مقابس الانوار» دیده نشد.
-* موسوی کاظمی در احسن الودیعه می‌نویسد: وی از بزرگان علمای محققین و اعاظم فقهای مجتهدین کثیرالذکر و دائم‌الفکر و مداوم بر [[طهارت]] بود. در [[علم]] و [[تقوا]] به جایگاه بلندی دست یافت. او دارای کرامات بسیار و مقامات عالی بود که برخی از آن‌را [[محدث نوری|حاجی نوری]] در دارالسلام ذکر نموده است.
+*موسوی کاظمی در احسن الودیعه می‌نویسد: وی از بزرگان علمای محققین و اعاظم فقهای مجتهدین کثیرالذکر و دائم‌الفکر و مداوم بر [[طهارت]] بود. در [[علم]] و [[تقوا]] به جایگاه بلندی دست یافت. او دارای کرامات بسیار و مقامات عالی بود که برخی از آن‌ را [[محدث نوری|حاجی نوری]] در دارالسلام ذکر نموده است.
-* [[حاج شیخ عباس قمی|محدث قمی]] به نقل از [[محدث نوری]] و محدث کاظمينی شرحی از کرامات و فضائل و مراتب علمی شيخ محسن نجفی را نقل می نمايند و اضافه می کنند: از کرامات مرحوم نجفی اين بود که نانی را که طباخ آن زن حائض بود، تا به دهان می برد متوجه می شد و ميل نمی کرد و می فرمود طبع من خوردن آن را قبول نمی کند.
+*[[حاج شیخ عباس قمی|محدث قمی]] به نقل از [[محدث نوری]] و محدث کاظمینی شرحی از کرامات و فضائل و مراتب علمی شیخ محسن نجفی را نقل می نمایند و اضافه می کنند: از کرامات مرحوم نجفی این بود که نانی را که طباخ آن زن حائض بود، تا به دهان می برد متوجه می شد و میل نمی کرد و می فرمود طبع من خوردن آن را قبول نمی کند.
 ==منابع==
 *سایت شعائر
-* سایت شعائر
+*سایت افق حوزه <br />
 [[رده:علمای قرن سیزدهم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-شيخ محسن نجفی یکی از علما و مراجع بزرگان شيعيان عراق بود. معظم له از شاگردان مرحوم کاشف الغطاء و موسی بن جعفر و حسن بن جعفر (فرزندان کاشف الغطاء) بود که خود به درجه استادی و اجتهاد رسيد. اين دانشمند زاهد و فقيه جامع از اهالی نجف بود و در زهد، ورع و تقوی زبانزد عموم مردم بود. با مرحوم صاحب جواهر معاصر بود و پس از فوت مرحوم صاحب جواهر در برهه ای از زمان از مراجع شيعيان گرديد. لکن اجل او را مهلت نداد و در سال 1271 در نجف اشرف وفات نمود. محدث قمی به نقل از محدث نوری و محدث کاظمينی شرحی از کرامات و فضائل و مراتب علمی شيخ مذکور را نقل می نمايند و اضافه می کنند که از کرامات مرحوم نجفی اين بود نانی را که طباخ آن زن حائض بود تا به دهان می برد متوجه می شد، و ميل نمی کرد و می فرمود طبع من خوردن آن را قبول نمی کند. عمری طولانی یافت و سالها در عداد مدرسين بود. شيخ محمد طه نجفی و سيد محمد هندی و افاضلی ديگر از مدرس او به مقام استادی رسيدند. خدايش درجات او عالی است متعالی فرمايد انشاء الله تعالی.
+شيخ محسن خنفر نجفی در اواخر قرن دوازدهم هجری متولد شد و در سنین جوانی به [[نجف]] هجرت نمود و یکی از علما و مراجع بزرگان [[شیعه|شيعيان]] در [[عراق]] شد. او از شاگردان مرحوم [[شیخ جعفر کاشف الغطاء|کاشف الغطاء]] و موسی بن جعفر و حسن بن جعفر (فرزندان کاشف الغطاء) بود که خود به درجه استادی و [[اجتهاد]] رسيد. اين دانشمند زاهد و [[فقیه|فقيه]] جامع، در [[زهد]]، [[ورع]] و [[تقوا|تقوی]] زبانزد عموم مردم بود.
 ==منابع==
 سایت شعائر
 [[رده:علمای قرن سیزدهم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 شيخ محسن نجفی یکی از علما و مراجع بزرگان شيعيان عراق بود. معظم له از شاگردان مرحوم کاشف الغطاء و موسی بن جعفر و حسن بن جعفر (فرزندان کاشف الغطاء) بود که خود به درجه استادی و اجتهاد رسيد. اين دانشمند زاهد و فقيه جامع از اهالی نجف بود و در زهد، ورع و تقوی زبانزد عموم مردم بود. با مرحوم صاحب جواهر معاصر بود و پس از فوت مرحوم صاحب جواهر در برهه ای از زمان از مراجع شيعيان گرديد. لکن اجل او را مهلت نداد و در سال 1271 در نجف اشرف وفات نمود. محدث قمی به نقل از محدث نوری و محدث کاظمينی شرحی از کرامات و فضائل و مراتب علمی شيخ مذکور را نقل می نمايند و اضافه می کنند که از کرامات مرحوم نجفی اين بود نانی را که طباخ آن زن حائض بود تا به دهان می برد متوجه می شد، و ميل نمی کرد و می فرمود طبع من خوردن آن را قبول نمی کند. عمری طولانی یافت و سالها در عداد مدرسين بود. شيخ محمد طه نجفی و سيد محمد هندی و افاضلی ديگر از مدرس او به مقام استادی رسيدند. خدايش درجات او عالی است متعالی فرمايد انشاء الله تعالی.
-== منبع ==
+==منابع==
 سایت شعائر
 [[رده:علمای قرن سیزدهم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{<I>منبع اين نوشتار يک سايت است. آن را با نوشته خودتان جايگزين کنيد.</I>}
+{{الگو:منبع الکترونیکی پایگاه معتبر}}
 شيخ محسن نجفی یکی از علما و مراجع بزرگان شيعيان عراق بود. معظم له از شاگردان مرحوم کاشف الغطاء و موسی بن جعفر و حسن بن جعفر (فرزندان کاشف الغطاء) بود که خود به درجه استادی و اجتهاد رسيد. اين دانشمند زاهد و فقيه جامع از اهالی نجف بود و در زهد، ورع و تقوی زبانزد عموم مردم بود. با مرحوم صاحب جواهر معاصر بود و پس از فوت مرحوم صاحب جواهر در برهه ای از زمان از مراجع شيعيان گرديد. لکن اجل او را مهلت نداد و در سال 1271 در نجف اشرف وفات نمود. محدث قمی به نقل از محدث نوری و محدث کاظمينی شرحی از کرامات و فضائل و مراتب علمی شيخ مذکور را نقل می نمايند و اضافه می کنند که از کرامات مرحوم نجفی اين بود نانی را که طباخ آن زن حائض بود تا به دهان می برد متوجه می شد، و ميل نمی کرد و می فرمود طبع من خوردن آن را قبول نمی کند. عمری طولانی یافت و سالها در عداد مدرسين بود. شيخ محمد طه نجفی و سيد محمد هندی و افاضلی ديگر از مدرس او به مقام استادی رسيدند. خدايش درجات او عالی است متعالی فرمايد انشاء الله تعالی.
-منبع:سایت شعائر
+== منبع ==
 [[رده:علمای قرن سیزدهم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۱ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۴۶
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۰۴
سطر ۴:		سطر ۴:

	منبع:سایت شعائر		منبع:سایت شعائر
		+	[[رده:علمای قرن سیزدهم]]