شکور (اسم الله) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۹ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۲۵

2026-03-19T18:25:08Z

Mohammadi در ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۹

2025-12-25T10:09:54Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-04-10T08:53:49Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: ویرایش

2022-02-26T08:40:45Z

ویرایش

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ شکور را به شکور (اسم الله) منتقل کرد

2022-02-26T05:45:17Z

مهدی موسوی صفحهٔ شکور را به شکور (اسم الله) منتقل کرد

مهدی موسوی: ویرایش

2020-07-26T12:22:52Z

ویرایش

Zamani در ‏۲۴ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۱۶

2014-08-24T06:16:36Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۱۲

2013-02-25T08:12:59Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} شكور، مبالغه شاك...' ایجاد کرد

2013-02-16T12:08:43Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} شكور، مبالغه شاك...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}

{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}

شكور، مبالغه شاكر، از اسماى خداوند است، به اين معنا كه بر شكر بنده جزا دهد، بندگان خود را بسيار ستايد و بر اندكى طاعت ثواب دهد. <ref> روح الارواح فى شرح اسماء الملك الفتّاح، ص 324. </ref>

اين واژه، چهار بار به صورت صفت خدا، در قرآن ذكر شده است:
*فاطر (35) 30؛
*فاطر (35) 34؛
*شورى (42) 23؛
*تغابن (64) 17

== پانویس ==
{{پانویس}}

== منابع ==
فرهنگ قرآن، ج 17، ص 435.
[[رده:واژگان قرآنی]]
[[رده:اسماء و صفات الهی]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 لفظ «[[شکور]]» -که با '''شاکر''' هم معنی است- در [[قرآن]] در دوازده مورد آمده و در پاره اى از موارد وصف خدا قرار گرفته و احیاناً با اسم «[[غفور (اسم الله)|غفور]]» و «[[حلیم (اسم الله)|حلیم]]» همراه مى باشد، چنان که مى فرماید:
-*{{متن قرآن|«لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ ۚ إِنَّهُ غَفُورٌ شَكُورٌ}}<ref>[[آیه 30 سوره فاطر|سوره فاطر،آیه۳۰.]]</ref>؛ تا خداوند اجر و پاداش کامل به آنها دهد و از فضلش بر آنها بیفزاید که او آمرزنده و شکرگزاراست».
+*«{{متن قرآن|لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ ۚ إِنَّهُ غَفُورٌ شَكُورٌ}}<ref>[[آیه 30 سوره فاطر|سوره فاطر، آیه ۳۰.]]</ref>؛ تا خداوند اجر و پاداش کامل به آنها دهد و از فضلش بر آنها بیفزاید که او آمرزنده و شکرگزاراست».
-*{{متن قرآن|«...إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ}}<ref>[[آیه 34 سوره فاطر|سوره فاطر،آیه ۳۴.]]</ref>؛... پروردگار ما آمرزنده و شکر پذیر است».
+*«{{متن قرآن|... إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ}}<ref>[[آیه 34 سوره فاطر|همان، آیه ۳۴.]]</ref>؛ ... پروردگار ما آمرزنده و شکر پذیر است».
-*{{متن قرآن|«... وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ}}<ref>[[آیه 23 سوره شوری|سوره شوری،آیه ۲۳.]]</ref>؛... و هر کس کار نیکی انجام دهد، بر نیکی‌اش می‌افزاییم؛ چرا که خداوند آمرزنده و سپاسگزار است».
+*«{{متن قرآن|... وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ}}<ref>[[آیه 23 سوره شوری|سوره شوری، آیه ۲۳.]]</ref>؛ ... و هر کس کار نیکی انجام دهد، بر نیکی‌اش می‌افزاییم؛ چرا که خداوند آمرزنده و سپاسگزار است».
-*{{متن قرآن|«إِنْ تُقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا يُضَاعِفْهُ لَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۚ وَاللَّهُ شَكُورٌ حَلِيمٌ}}<ref>[[آیه 17 سوره تغابن|سوره تغابن،آیه ۱۷.]]</ref>؛اگر به خدا وام نیکو دهید، خدا آن را براى شما افزایش مى دهد و خدا شکرپذیر و بردبار است».
+*«{{متن قرآن|إِنْ تُقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا يُضَاعِفْهُ لَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۚ وَاللَّهُ شَكُورٌ حَلِيمٌ}}<ref>[[آیه 17 سوره تغابن|سوره تغابن، آیه ۱۷.]]</ref>؛ اگر به خدا وام نیکو دهید، خدا آن را براى شما افزایش مى دهد و خدا شکرپذیر و بردبار است».
 حقیقت «[[شکر]]» این است که انسان به کار نیکى که در حق وى انجام مى شود، ارج نهد یعنى ارزش نعمت را بشناسد و شناخت خود را اظهار کند، در این صورت باید دید مفاد «شکور» و «شاکر» در [[خدا]] چیست؟ خدا که منعم و احسان کننده است و کسى در حق او کار نیکى انجام نمى دهد. و به تعبیر دیگر: (شکر) عکس العملى است نسبت به کار نیکى که در حق شخص انجام مى شود؛ در این صورت چگونه مى توان خدا را «شاکر» و «شکور» خواند؟
@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 برخى گفته اند: به کار بردن این دو وصف در مورد خدا مجاز و به معنى پاداش دادن به نیکوکاران است. ولى ممکن است این دو لفظ را به همان معناى حقیقى در حق خدا بکار بریم و مجوّز آن این است که خدا از باب تفضّل خود را «شاکر» و «شکور» مى خواند، همان طور که از بندگان خدا وام مى طلبد، در حالى که همه صفحه وجود از آنِ او است.
-در اینجا [[علامه طباطبایى|علامه طباطبائى]] (قدس سره) سخنى دارد که این نظر را تأیید مى کند، مى فرماید: «خداوند نیکوکار و قدیم الإحسان است و همه خیرات از وجود او سرچشمه مى گیرد، کسى بر او حقى ندارد تا از او انتظار شکر داشته باشد، ولى در عین حال، خداى بزرگوار اعمال نیک بندگان خود را نوعى احسان در حق خویش تلقى مى کند، آنگاه پاداش اعمال آنها را شکر مى نامد. و روى این اصل مى فرماید: {{متن قرآن|«هَلْ جَزَاءُ الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ»}}<ref>[[آیه 60 سوره الرحمن|سوره الرحمن،آیه ۶۰.]]</ref>،و در آیه دیگر مى فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّ هَٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُورًا}}<ref>[[آیه 22 سوره انسان|سوره انسان،آیه ۲۲.]]</ref>؛این پاداشى مقرر شما است و از سعى شما تقدیر مى شود».
+در اینجا [[علامه طباطبایى|علامه طباطبائى]] (قدس سره) سخنى دارد که این نظر را تأیید مى کند، مى فرماید: «خداوند نیکوکار و قدیم الإحسان است و همه خیرات از وجود او سرچشمه مى گیرد، کسى بر او حقى ندارد تا از او انتظار شکر داشته باشد، ولى در عین حال، خداى بزرگوار اعمال نیک بندگان خود را نوعى احسان در حق خویش تلقى مى کند، آنگاه پاداش اعمال آنها را شکر مى نامد. و روى این اصل مى فرماید: {{متن قرآن|«هَلْ جَزَاءُ الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ»}}<ref>[[آیه 60 سوره الرحمن|سوره الرحمن، آیه ۶۰.]]</ref>،و در آیه دیگر مى فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّ هَٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُورًا}}<ref>[[آیه 22 سوره انسان|سوره انسان، آیه ۲۲.]]</ref>؛ این پاداشى مقرر شما است و از سعى شما تقدیر مى شود».
 ==پانویس==
 {{پانویس}}

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 لفظ «[[شکور]]» -که با '''شاکر''' هم معنی است- در [[قرآن]] در دوازده مورد آمده و در پاره اى از موارد وصف خدا قرار گرفته و احیاناً با اسم «[[غفور (اسم الله)|غفور]]» و «[[حلیم (اسم الله)|حلیم]]» همراه مى باشد، چنان که مى فرماید:
-*{{متن قرآن|«لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّهُ غَفُورٌ شَكُورٌ»}} ([[سوره فاطر|فاطر]]/۳۰). تا خداوند اجر و پاداش کامل به آنها دهد و از فضلش بر آنها بیفزاید که او آمرزنده و شکرگزار است.
+*{{متن قرآن|«لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ ۚ إِنَّهُ غَفُورٌ شَكُورٌ}}<ref>[[آیه 30 سوره فاطر|سوره فاطر،آیه۳۰.]]</ref>؛ تا خداوند اجر و پاداش کامل به آنها دهد و از فضلش بر آنها بیفزاید که او آمرزنده و شکرگزاراست».
-*{{متن قرآن|«... إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَکورٌ»}}. ([[سوره فاطر|فاطر]]/۳۴) «پروردگار ما آمرزنده و شکر پذیر است».
+*{{متن قرآن|«...إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ}}<ref>[[آیه 34 سوره فاطر|سوره فاطر،آیه ۳۴.]]</ref>؛... پروردگار ما آمرزنده و شکر پذیر است».
-*{{متن قرآن|«... وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ»}} ([[سوره شورى|شورى]]/۲۳). و هر کس کار نیکی انجام دهد، بر نیکی‌اش می‌افزاییم؛ چرا که خداوند آمرزنده و سپاسگزار است.
+*{{متن قرآن|«... وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ}}<ref>[[آیه 23 سوره شوری|سوره شوری،آیه ۲۳.]]</ref>؛... و هر کس کار نیکی انجام دهد، بر نیکی‌اش می‌افزاییم؛ چرا که خداوند آمرزنده و سپاسگزار است».
-*{{متن قرآن|«إِنْ تُقْرِضُوا اللّهَ قَرْضَاً حَسَناً یضاعِفْهُ لَکمْ وَ یغْفِرْ لَکمْ وَ اللّهُ شَکورٌ حَلِیمٌ»}}. ([[سوره تغابن|تغابن]]/۱۷) اگر به خدا وام نیکو دهید، خدا آن را براى شما افزایش مى دهد و خدا شکرپذیر و بردبار است.
+*{{متن قرآن|«إِنْ تُقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا يُضَاعِفْهُ لَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۚ وَاللَّهُ شَكُورٌ حَلِيمٌ}}<ref>[[آیه 17 سوره تغابن|سوره تغابن،آیه ۱۷.]]</ref>؛اگر به خدا وام نیکو دهید، خدا آن را براى شما افزایش مى دهد و خدا شکرپذیر و بردبار است».
 حقیقت «[[شکر]]» این است که انسان به کار نیکى که در حق وى انجام مى شود، ارج نهد یعنى ارزش نعمت را بشناسد و شناخت خود را اظهار کند، در این صورت باید دید مفاد «شکور» و «شاکر» در [[خدا]] چیست؟ خدا که منعم و احسان کننده است و کسى در حق او کار نیکى انجام نمى دهد. و به تعبیر دیگر: (شکر) عکس العملى است نسبت به کار نیکى که در حق شخص انجام مى شود؛ در این صورت چگونه مى توان خدا را «شاکر» و «شکور» خواند؟
@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 برخى گفته اند: به کار بردن این دو وصف در مورد خدا مجاز و به معنى پاداش دادن به نیکوکاران است. ولى ممکن است این دو لفظ را به همان معناى حقیقى در حق خدا بکار بریم و مجوّز آن این است که خدا از باب تفضّل خود را «شاکر» و «شکور» مى خواند، همان طور که از بندگان خدا وام مى طلبد، در حالى که همه صفحه وجود از آنِ او است.
-در اینجا [[علامه طباطبایى|علامه طباطبائى]] (قدس سره) سخنى دارد که این نظر را تأیید مى کند، مى فرماید: «خداوند نیکوکار و قدیم الإحسان است و همه خیرات از وجود او سرچشمه مى گیرد، کسى بر او حقى ندارد تا از او انتظار شکر داشته باشد، ولى در عین حال، خداى بزرگوار اعمال نیک بندگان خود را نوعى احسان در حق خویش تلقى مى کند، آنگاه پاداش اعمال آنها را شکر مى نامد. و روى این اصل مى فرماید: {{متن قرآن|«هَلْ جَزاءُ الإِحْسانِ إِلاَّ الإِحْسانُ»}} ([[سوره الرحمن|رحمن]]/۶۰)، و در آیه دیگر مى فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّ هذا کانَ لَکمْ جَزاءً وَ کانَ سَعْیکمْ مَشْکوراً»}} ([[سوره انسان|انسان]]/۲۲) «این پاداشى مقرر شما است و از سعى شما تقدیر مى شود».
+در اینجا [[علامه طباطبایى|علامه طباطبائى]] (قدس سره) سخنى دارد که این نظر را تأیید مى کند، مى فرماید: «خداوند نیکوکار و قدیم الإحسان است و همه خیرات از وجود او سرچشمه مى گیرد، کسى بر او حقى ندارد تا از او انتظار شکر داشته باشد، ولى در عین حال، خداى بزرگوار اعمال نیک بندگان خود را نوعى احسان در حق خویش تلقى مى کند، آنگاه پاداش اعمال آنها را شکر مى نامد. و روى این اصل مى فرماید: {{متن قرآن|«هَلْ جَزَاءُ الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ»}}<ref>[[آیه 60 سوره الرحمن|سوره الرحمن،آیه ۶۰.]]</ref>،و در آیه دیگر مى فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّ هَٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُورًا}}<ref>[[آیه 22 سوره انسان|سوره انسان،آیه ۲۲.]]</ref>؛این پاداشى مقرر شما است و از سعى شما تقدیر مى شود».
 ==پانویس==
 {{پانویس}}

@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 * [[شکر]]
 {{اسماء الله}}
+{{قرآن}}
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 <references />

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
+'''«شکور»'''، مبالغه «[[شاکر (اسم الله)|شاکر]]» از اسماى [[الله|خداوند]] است، به این معنا که بر [[شکر|شکر]] بنده جزا دهد، بندگان خود را بسیار ستاید و بر اندکى طاعت [[ثواب]] دهد.<ref>روح الارواح فى شرح اسماء الملک الفتّاح، ص ۳۲۴. </ref>
-'''شکور'''، مبالغه شاکر از اسماى [[الله|خداوند]] است، به این معنا که بر [[شکر|شکر]] بنده جزا دهد، بندگان خود را بسیار ستاید و بر اندکى طاعت [[ثواب]] دهد.<ref>روح الارواح فى شرح اسماء الملک الفتّاح، ص ۳۲۴. </ref>
+لفظ «[[شکور]]» -که با '''شاکر''' هم معنی است- در [[قرآن]] در دوازده مورد آمده و در پاره اى از موارد وصف خدا قرار گرفته و احیاناً با اسم «[[غفور (اسم الله)|غفور]]» و «[[حلیم (اسم الله)|حلیم]]» همراه مى باشد، چنان که مى فرماید:
-این واژه، چهار بار به صورت صفت خدا در [[قرآن]] ذکر شده است:
+*{{متن قرآن|«لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّهُ غَفُورٌ شَكُورٌ»}} ([[سوره فاطر|فاطر]]/۳۰). تا خداوند اجر و پاداش کامل به آنها دهد و از فضلش بر آنها بیفزاید که او آمرزنده و شکرگزار است.
-*[[سوره فاطر]](۳۵)، ۳۰.
+حقیقت «[[شکر]]» این است که انسان به کار نیکى که در حق وى انجام مى شود، ارج نهد یعنى ارزش نعمت را بشناسد و شناخت خود را اظهار کند، در این صورت باید دید مفاد «شکور» و «شاکر» در [[خدا]] چیست؟ خدا که منعم و احسان کننده است و کسى در حق او کار نیکى انجام نمى دهد. و به تعبیر دیگر: (شکر) عکس العملى است نسبت به کار نیکى که در حق شخص انجام مى شود؛ در این صورت چگونه مى توان خدا را «شاکر» و «شکور» خواند؟
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۸: @@
 *[[فرهنگ قرآن (کتاب)|فرهنگ قرآن]]، ج ۱۷، ص ۴۳۵.
 {{اسماء الله}}
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
-شكور، مبالغه شاكر از اسماى خداوند است، به اين معنا كه بر شكر بنده جزا دهد، بندگان خود را بسيار ستايد و بر اندكى طاعت [[ثواب]] دهد.<ref>روح الارواح فى شرح اسماء الملك الفتّاح، ص 324. </ref>
+'''شکور'''، مبالغه شاکر از اسماى [[الله|خداوند]] است، به این معنا که بر [[شکر|شکر]] بنده جزا دهد، بندگان خود را بسیار ستاید و بر اندکى طاعت [[ثواب]] دهد.<ref>روح الارواح فى شرح اسماء الملک الفتّاح، ص ۳۲۴. </ref>
-اين واژه، چهار بار به صورت صفت خدا در [[قرآن]] ذكر شده است:
+این واژه، چهار بار به صورت صفت خدا در [[قرآن]] ذکر شده است:
-* [[سوره فاطر]](35)، 30.
+*[[سوره فاطر]](۳۵)، ۳۰.
-* [[سوره فاطر]](35)، 34.
+*[[سوره فاطر]](۳۵)، ۳۴.
-* [[سوره شورى]](42)، 23.
+*[[سوره شورى]](۴۲)، ۲۳.
-* [[سوره تغابن]](64)، 17.
+*[[سوره تغابن]](۶۴)، ۱۷.
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
-==منابع==
+*[[فرهنگ قرآن (کتاب)|فرهنگ قرآن]]، ج ۱۷، ص ۴۳۵.
 {{اسماء الله}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۴۵
(بدون تفاوت)