شهادت حضرت فاطمه علیهاالسلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۱

2025-11-24T14:21:38Z

مهدی موسوی در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۹

2025-11-24T10:29:00Z

نمایش تغییرات

Mohammadi: /* مراسم کفن و دفن حضرت زهرا */

2024-12-24T09:54:23Z

‏مراسم کفن و دفن حضرت زهرا

Mohammadi: /* آخرین لحظات زندگى حضرت زهرا */

2024-12-24T08:15:33Z

‏آخرین لحظات زندگى حضرت زهرا

Mohammadi: /* آخرین لحظات زندگى حضرت زهرا */

2024-12-24T08:15:03Z

‏آخرین لحظات زندگى حضرت زهرا

Mohammadi: /* وصیت حضرت زهرا علیهاالسلام */

2024-12-24T08:13:48Z

‏وصیت حضرت زهرا علیهاالسلام

Mohammadi: /* وصیت حضرت زهرا علیهاالسلام */

2024-12-18T12:04:01Z

‏وصیت حضرت زهرا علیهاالسلام

Mohammadi: /* آخرین لحظات زندگى حضرت زهرا */

2024-12-18T12:02:43Z

‏آخرین لحظات زندگى حضرت زهرا

Mohammadi: /* مراسم کفن و دفن حضرت زهرا */

2024-12-18T12:00:54Z

‏مراسم کفن و دفن حضرت زهرا

Mohammadi: /* مراسم کفن و دفن حضرت زهرا */

2024-12-18T11:59:23Z

‏مراسم کفن و دفن حضرت زهرا

@@ سطر ۷۵: / سطر ۷۵: @@
 *[[وصیت حضرت زهرا|وصیت حضرت زهرا (علیهاالسلام)]]
 *[[ایام فاطمیه|ایام فاطمیه]]
 [[Category:حضرت فاطمه سلام الله علیها]]
 [[رده: تاریخ صدر اسلام]]

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 [[علی بن عیسی اربلی|على بن عیسى]] در [[کشف الغمة (کتاب)|کشف الغمه]] می‌‌نویسد، [[امام على]] علیه‌السلام گفت: یا اسماء! او را غسل بده و کفن کن، نیز حنوط کن. آنگاه بر او [[نماز میت|نماز]] خواندند و شبانه در [[بقیع]] دفن کردند. فاطمه سلام الله علیها بعد از نماز عصر فوت کرده بود.<ref> کشف الغمه، ج ۱، ص ۵۰۱.</ref>
-[[مفضل بن عمر جعفی|مفضل]] می‌‌گوید: به [[امام صادق]] علیه‌السلام عرض کردم: چه کسى فاطمه را غسل داد، فرمود: {{متن حدیث|[[امیرالمومنین]] علیه‌السلام. من از این مطلب تعجب کردم، فرمود: گویا از آن چه به تو خبر دادم در شگفت شدى. عرض کردم: قربانت گردم! چنین است. فرمود: «او صدیقه ([[معصوم]]) است و جز معصوم نباید او را غسل دهد. مگر نمی‌‌دانى که [[حضرت مریم علیهاالسلام|مریم]] را جز [[حضرت عیسی علیه السلام|عیسى]] غسل نداد».}} <ref>کافی، چاپ اسلامیه، ج۳، ص ۱۵۹</ref>
+[[مفضل بن عمر جعفی|مفضل]] می‌‌گوید: به [[امام صادق]] علیه‌السلام عرض کردم: چه کسى فاطمه را غسل داد، فرمود: [[امیرالمومنین]] علیه‌السلام. من از این مطلب تعجب کردم، فرمود: گویا از آن چه به تو خبر دادم در شگفت شدى. عرض کردم: قربانت گردم! چنین است. فرمود: «او صدیقه ([[معصوم]]) است و جز معصوم نباید او را غسل دهد. مگر نمی‌‌دانى که [[حضرت مریم علیهاالسلام|مریم]] را جز [[حضرت عیسی علیه السلام|عیسى]] غسل نداد». <ref>کافی، چاپ اسلامیه، ج۳، ص ۱۵۹</ref>
 امام على علیه‌السلام چون خواست بند کفن را ببندد، صدا زد: یا زینب، یا ام‌کلثوم، یا حسن، یا حسین! بیایید با مادرتان وداع کنید. دیگر او را نخواهید دید. یتیمان زهرا علیهاالسلام خود را روى جنازه مادر انداختند. او را می‌‌بوسیدند و می‌‌گریستند. على علیه‌السلام یتیمان را از روى جنازه مادر برداشت.<ref> بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۱۷۹.</ref> [[امام حسن|حسن]] و [[امام حسین|حسین]] علیهماالسلام، [[عباس بن عبدالمطلب|عباس]]، فضل، [[مقداد بن اسود|مقداد]]، [[سلمان فارسی|سلمان]]، [[ابوذر غفاری|ابوذر]]، [[عمار یاسر|عمار]]، [[عقیل بن ابیطالب|عقیل]]، بُریده، [[حذیفة بن یمان|حذیفه]] و [[ابن مسعود]] در [[تشییع جنازه|تشییع جنازه]] شرکت نمودند.<ref> بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۱۸۳.</ref>
@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 عمر به ابوبکر گفت: نگفتم که چنین می‌‌کنند. عباس گفت: چون خود آن حضرت وصیت نموده بود که شبانه دفنش کنند، ما هم طبق وصیت عمل نمودیم. عمر گفت: دشمنى و حسد شما [[بنی هاشم|بنى‌هاشم]] تمام شدنى نیست. من تصمیم دارم قبر فاطمه را بشکافم و بر او نماز بخوانم. امام على گفت: اى عمر! به خدا سوگند! اگر بخواهى چنین کارى انجام دهى، با شمشیر خونت را می‌‌ریزم. وقتى عمر وضع را خطرناک دید، از تصمیمش ‍ منصرف گشت.<ref> بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۱۹۹.</ref>
-حسین بن على فرمود: {{متن حدیث|«چون فاطمه وفات یافت، امیرمومنان او را مخفیانه به خاک سپرد و جاى قبرش را ناپدید نمود. سپس رو به جانب قبر رسول الله صلی الله علیه و آله نمود و گفت: سلام بر تو اى رسول خدا! از جانب من و از جانب دخترت و دیدار کننده‌ات و آن که در خاک رفته و از من جدا شده و در بقعه تو آمده و خدا زود آمدن او را نزد تو برایش برگزیده است! یا رسول الله به همین زودى دختر از همدست شدن امت بر ربودن حقش به تو گزارش خواهد داد. همه سرگذشت را از او بپرس و گزارش را بخواه، زیرا چه بسا درددل‌هایى داشت که چون آتش در سینه‌اش می‌‌جوشید و در دنیا راهى براى گفتن و شرح دادن آن نیافت ولى اکنون می‌‌گوید و خداوند هم داورى می‌‌فرماید و او بهترین داوران است».}} <ref> اصول کافى، ج ۲، ص ۳۵۷.</ref>
+حسین بن على فرمود: «چون فاطمه وفات یافت، امیرمومنان او را مخفیانه به خاک سپرد و جاى قبرش را ناپدید نمود. سپس رو به جانب قبر رسول الله صلی الله علیه و آله نمود و گفت: سلام بر تو اى رسول خدا! از جانب من و از جانب دخترت و دیدار کننده‌ات و آن که در خاک رفته و از من جدا شده و در بقعه تو آمده و خدا زود آمدن او را نزد تو برایش برگزیده است! یا رسول الله به همین زودى دختر از همدست شدن امت بر ربودن حقش به تو گزارش خواهد داد. همه سرگذشت را از او بپرس و گزارش را بخواه، زیرا چه بسا درددل‌هایى داشت که چون آتش در سینه‌اش می‌‌جوشید و در دنیا راهى براى گفتن و شرح دادن آن نیافت ولى اکنون می‌‌گوید و خداوند هم داورى می‌‌فرماید و او بهترین داوران است». <ref> اصول کافى، ج ۲، ص ۳۵۷.</ref>
 ==تاریخ شهادت حضرت زهرا==

@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 ==آخرین لحظات زندگى حضرت زهرا==
-[[اسماء دختر عمیس|اسماء]] می‌‌گوید: هنگامی ‌‌که وفات فاطمه علیهاالسلام نزدیک شد به من فرمود: {{متن حدیث|[[جبرئیل]] در زمان وفات پدرم قدرى کافور برایش آورد. آن را سه قسمت نمود، یک قسمت براى خودش برداشت و یک قسمت را براى على گذاشت و یک قسمت را به من داد که در فلان مکان گذاشته‌ام. اکنون بدان احتیاج دارم، آن را حاضر کن.}} اسماء کافور را آورد آن حضرت خود را شستشو داد و [[وضو]] گرفت و به اسماء فرمود: لباس‌هاى نمازم را حاضر کن و بوى خوش برایم بیاور. اسماء لباس ها را حاضر نمود پس لباس‌ها را پوشید و بوى خوش استعمال کرد و رو به [[قبله]] در بسترش خوابید و به اسماء فرمود: من استراحت می‌‌کنم ساعتى صبر کن سپس مرا صدا بزن. اگر جواب نشنیدى، بدان که از دنیا رفته‌ام، على را زود خبر کن.
+[[اسماء دختر عمیس|اسماء]] می‌‌گوید: هنگامی ‌‌که وفات فاطمه علیهاالسلام نزدیک شد به من فرمود: [[جبرئیل]] در زمان وفات پدرم قدرى کافور برایش آورد. آن را سه قسمت نمود، یک قسمت براى خودش برداشت و یک قسمت را براى على گذاشت و یک قسمت را به من داد که در فلان مکان گذاشته‌ام. اکنون بدان احتیاج دارم، آن را حاضر کن. اسماء کافور را آورد آن حضرت خود را شستشو داد و [[وضو]] گرفت و به اسماء فرمود: لباس‌هاى نمازم را حاضر کن و بوى خوش برایم بیاور. اسماء لباس ها را حاضر نمود پس لباس‌ها را پوشید و بوى خوش استعمال کرد و رو به [[قبله]] در بسترش خوابید و به اسماء فرمود: من استراحت می‌‌کنم ساعتى صبر کن سپس مرا صدا بزن. اگر جواب نشنیدى، بدان که از دنیا رفته‌ام، على را زود خبر کن.
 اسماء می‌‌گوید: قدرى صبر کردم، آنگاه به در حجره آمدم، زهرا را صدا زدم ولى جوابى نشنیدم. وقتى روپوش را از صورتش کنار زدم، دیدم که از دنیا رفته است. ناگاه [[امام حسن علیه السلام|حسن]] و [[امام حسین علیه السلام|حسین]] علیهماالسلام وارد شدند. احوال مادرشان را پرسیدند و گفتند: اکنون موقع خواب مادرمان نیست. گفتم: اى عزیزانم! مادرتان از دنیا رفته است. حسن و حسین روى جنازه مادر افتادند و آن را می‌‌بوسیدند و گریه می‌‌کردند. یتیمان زهرا به جانب مسجد شتافتند تا پدرشان را از جریان باخبر کنند. زمانى که خبر مرگ زهرا به على رسید، از شدت غم و اندوه بى‌تاب گردید و فرمود: اى دختر پیامبر! وجود تو تسلى‌بخش من بود، بعد از تو از که تسلیت جویم!<ref> بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۱۸۶.</ref>

@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 ==آخرین لحظات زندگى حضرت زهرا==
-[[اسماء دختر عمیس|اسماء]] می‌‌گوید: هنگامی ‌‌که وفات فاطمه علیهاالسلام نزدیک شد به من فرمود: {{متن حدیث|[[جبرئیل]] در زمان وفات پدرم قدرى کافور برایش آورد. آن را سه قسمت نمود، یک قسمت براى خودش برداشت و یک قسمت را براى على گذاشت و یک قسمت را به من داد که در فلان مکان گذاشته‌ام. اکنون بدان احتیاج دارم، آن را حاضر کن.}} اسماء کافور را آورد آن حضرت خود را شستشو داد و [[وضو]] گرفت و به اسماء فرمود: {{متن حدیث|لباس‌هاى نمازم را حاضر کن و بوى خوش برایم بیاور.}} اسماء لباس ها را حاضر نمود پس لباس‌ها را پوشید و بوى خوش استعمال کرد و رو به [[قبله]] در بسترش خوابید و به اسماء فرمود: {{متن حدیث|من استراحت می‌‌کنم ساعتى صبر کن سپس مرا صدا بزن. اگر جواب نشنیدى، بدان که از دنیا رفته‌ام، على را زود خبر کن.}}
+[[اسماء دختر عمیس|اسماء]] می‌‌گوید: هنگامی ‌‌که وفات فاطمه علیهاالسلام نزدیک شد به من فرمود: {{متن حدیث|[[جبرئیل]] در زمان وفات پدرم قدرى کافور برایش آورد. آن را سه قسمت نمود، یک قسمت براى خودش برداشت و یک قسمت را براى على گذاشت و یک قسمت را به من داد که در فلان مکان گذاشته‌ام. اکنون بدان احتیاج دارم، آن را حاضر کن.}} اسماء کافور را آورد آن حضرت خود را شستشو داد و [[وضو]] گرفت و به اسماء فرمود: لباس‌هاى نمازم را حاضر کن و بوى خوش برایم بیاور. اسماء لباس ها را حاضر نمود پس لباس‌ها را پوشید و بوى خوش استعمال کرد و رو به [[قبله]] در بسترش خوابید و به اسماء فرمود: من استراحت می‌‌کنم ساعتى صبر کن سپس مرا صدا بزن. اگر جواب نشنیدى، بدان که از دنیا رفته‌ام، على را زود خبر کن.
 اسماء می‌‌گوید: قدرى صبر کردم، آنگاه به در حجره آمدم، زهرا را صدا زدم ولى جوابى نشنیدم. وقتى روپوش را از صورتش کنار زدم، دیدم که از دنیا رفته است. ناگاه [[امام حسن علیه السلام|حسن]] و [[امام حسین علیه السلام|حسین]] علیهماالسلام وارد شدند. احوال مادرشان را پرسیدند و گفتند: اکنون موقع خواب مادرمان نیست. گفتم: اى عزیزانم! مادرتان از دنیا رفته است. حسن و حسین روى جنازه مادر افتادند و آن را می‌‌بوسیدند و گریه می‌‌کردند. یتیمان زهرا به جانب مسجد شتافتند تا پدرشان را از جریان باخبر کنند. زمانى که خبر مرگ زهرا به على رسید، از شدت غم و اندوه بى‌تاب گردید و فرمود: اى دختر پیامبر! وجود تو تسلى‌بخش من بود، بعد از تو از که تسلیت جویم!<ref> بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۱۸۶.</ref>

@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 ==وصیت حضرت زهرا علیهاالسلام==
-حضرت زهرا سلام الله علیها در روزهاى آخر حیات خود، به [[امام على]] علیه‌السلام چنین [[وصیت حضرت زهرا|وصیت]] فرمود: {{متن حدیث|«اى پسرعموى رسول خدا! وصیت می‌‌کنم که اولاً بعد از من با «[[امامه دختر ابی العاص|امامه]]» [[ازدواج]] کن زیرا نسبت به طفلان من، مانند خودم مهربان است. مردها بدون زن نمی‌‌توانند زندگى کنند. مرا شبانه [[غسل]] بده و [[کفن|کفن]] کن و به خاک بسپار، اجازه نده اشخاصى که حقم را غصب کردند و اذیت و آزارم نمودند بر من [[نماز]] بخوانند یا به [[تشییع جنازه|تشییع]] جنازه‌ام حاضر شوند زیرا دشمن من و دشمن رسول الله هستند. و براى من [[تابوت|تابوتى]] تهیه کن که بدنم پیدا نباشد».}}<ref> بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۱۹۲.</ref>
+حضرت زهرا سلام الله علیها در روزهاى آخر حیات خود، به [[امام على]] علیه‌السلام چنین [[وصیت حضرت زهرا|وصیت]] فرمود: «اى پسرعموى رسول خدا! وصیت می‌‌کنم که اولاً بعد از من با «[[امامه دختر ابی العاص|امامه]]» [[ازدواج]] کن زیرا نسبت به طفلان من، مانند خودم مهربان است. مردها بدون زن نمی‌‌توانند زندگى کنند. مرا شبانه [[غسل]] بده و [[کفن|کفن]] کن و به خاک بسپار، اجازه نده اشخاصى که حقم را غصب کردند و اذیت و آزارم نمودند بر من [[نماز]] بخوانند یا به [[تشییع جنازه|تشییع]] جنازه‌ام حاضر شوند زیرا دشمن من و دشمن رسول الله هستند. و براى من [[تابوت|تابوتى]] تهیه کن که بدنم پیدا نباشد».<ref> بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۱۹۲.</ref>
-همچنین از [[ابن عباس]] روایت شده: زمانى که حضرت زهرا سلام الله علیها از دنیا رفت، امام على علیه‌السلام آمد و روپوش را کنار زد و کنار حضرت، وصیت‌نامه کتبى را مشاهده نمود: {{متن حدیث|«بسم الله الرحمن الرحیم، این وصیت‌نامه فاطمه دختر رسول خدا است به یگانگى خداوند شهادت می‌‌دهم و شهادت می‌‌دهم که محمد صلی الله علیه و آله رسول خداست، [[بهشت]] و [[دوزخ]] حق است و در وجود [[قیامت]] شکى نیست. خداوند مردگان را مبعوث می‌‌کند. یا على! خدا مرا همسر تو قرار داد تا در دنیا و [[آخرت]] با هم باشیم. اختیار در دست تو است. یا على! در شب مرا غسل بده و کفن کن و حنوط نما و به خاک بسپار، به احدى اطلاع مده اکنون با شما وداع می‌‌کنم. سلام مرا به فرزندانم که تا قیامت به وجود می‌‌آیند برسان».}}<ref>بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۲۱۴.</ref>
+همچنین از [[ابن عباس]] روایت شده: زمانى که حضرت زهرا سلام الله علیها از دنیا رفت، امام على علیه‌السلام آمد و روپوش را کنار زد و کنار حضرت، وصیت‌نامه کتبى را مشاهده نمود: «بسم الله الرحمن الرحیم، این وصیت‌نامه فاطمه دختر رسول خدا است به یگانگى خداوند شهادت می‌‌دهم و شهادت می‌‌دهم که محمد صلی الله علیه و آله رسول خداست، [[بهشت]] و [[دوزخ]] حق است و در وجود [[قیامت]] شکى نیست. خداوند مردگان را مبعوث می‌‌کند. یا على! خدا مرا همسر تو قرار داد تا در دنیا و [[آخرت]] با هم باشیم. اختیار در دست تو است. یا على! در شب مرا غسل بده و کفن کن و حنوط نما و به خاک بسپار، به احدى اطلاع مده اکنون با شما وداع می‌‌کنم. سلام مرا به فرزندانم که تا قیامت به وجود می‌‌آیند برسان».<ref>بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۲۱۴.</ref>
 ==آخرین لحظات زندگى حضرت زهرا==