شهادت امام باقر علیه السلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۳۰

2026-04-02T06:30:16Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-07-05T09:48:46Z

ویرایش

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی: 8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-12-16T05:16:27Z

8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

سید مهدی خدایی: /* امام باقر عليه السلام در بستر بيماري */

2019-12-16T05:04:52Z

‏امام باقر عليه السلام در بستر بيماري

Zamani در ‏۶ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۴۳

2019-08-06T07:43:28Z

History of islam در ‏۳۰ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۴:۱۱

2018-04-30T04:11:52Z

Zamani در ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۴۰

2016-09-03T06:40:54Z

Zamani در ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۳۹

2016-09-03T06:39:37Z

Zamani در ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۵:۲۸

2016-09-03T05:28:52Z

Zamani در ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۵:۰۴

2016-09-03T05:04:53Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
 {{تقویم|روز= 7 ذی الحجه|سال= سال 114 هجری قمری}}
-[[امام باقر علیه السلام|امام محمد باقر]] علیه السلام در هفتم [[ذی الحجه]] سال ۱۱۴ و به قولی در [[ربیع الاول]] سال ۱۱۴ به شهادت رسید. گفته شده که آن حضرت را حاکم [[مدینه]] ابراهیم بن ولید بن عبدالملک بن مروان به زهر شهید کرده است و به نظر می رسد اینکار به امر [[هشام بن عبدالملک]] (خلیفه وقت) صورت گرفته است.
+[[امام باقر علیه السلام|امام محمد باقر]] علیه‌السلام -مطابق نقل مشهور- در هفتم [[ذی الحجه]] سال ۱۱۴ هجری به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسید. گفته شده آن حضرت به امر [[هشام بن عبدالملک]] (خلیفه [[بنی امیه|اموی]]) و توسط [[ابراهیم بن ولید بن عبدالملک]] حاکم [[مدینه]] با زهر شهید شده است.
-==مسموم شدن حضرت==
+==مسموم شدن امام باقر==
-آن چه مسلم است این است که [[امام باقر علیه السلام|امام باقر]] علیه السلام با طرح مرموز و مخفیانه [[هشام بن عبدالملک]]، مسموم شده و به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسید، ولی عامل و چگونگی آن به روشنی مشخص نیست. بعضی می نویسند: ابراهیم بن ولید بن یزید بن عبدالملک (پسر برادر زاده هشام) آن حضرت را مسموم نمود. و بعضی می نویسند: زید بن حسن به دستور هشام، زهر را به زین اسب مالید و اسب را به حضور امام باقر علیه السلام آورد، و اصرار کرد که آن حضرت بر آن سوار گردد، آن حضرت ناگزیر بر آن سوار شد و آن زهر در بدن او اثر کرد، به گونه ای که ران هایش متورم شد و سه روز به سختی در بستر بیماری افتاد و سرانجام به شهادت رسید.
+آن چه مسلم است این است که [[امام باقر علیه السلام|امام باقر]] علیه السلام با طرح مرموز و مخفیانه [[هشام بن عبدالملک]]، مسموم شده و به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسید، ولی عامل و چگونگی آن به روشنی مشخص نیست. بعضی می نویسند: [[ابراهیم بن ولید بن عبدالملک]] (پسر برادرزاده هشام) آن حضرت را مسموم نمود. و بعضی می نویسند: زید بن حسن به دستور هشام، زهر را به زین اسب مالید و اسب را به حضور امام باقر علیه السلام آورد، و اصرار کرد که آن حضرت بر آن سوار گردد، آن حضرت ناگزیر بر آن سوار شد و آن زهر در بدن او اثر کرد، به گونه ای که ران هایش متورم شد و سه روز به سختی در بستر بیماری افتاد و سرانجام به شهادت رسید.
 {{بیت|از کف برفت صبر و نماندش دگر قرار|دین شد تهی ز مخزن اسرار کردگار}}
 {{بیت|از ضعف بر جبین منیرش عرق نشست|ارکان پنجمین امامت زهم شکست}}
-{{بیت|گاهی زبان به ذکر حق و گه شدی به هوش|از دل کشیده آه شرربار و شد خموش<ref> به نقل از کتاب سوگنامه آل محمد صلی الله علیه و آله.</ref>}}
+{{بیت|گاهی زبان به ذکر حق و گه شدی به هوش|از دل کشیده آه شرربار و شد خموش<ref> به نقل از کتاب سوگنامه آل محمد صلی الله علیه وآله.</ref>}}
-==پیشبینی شهادت==
+==پیشبینی شهادت امام باقر==
-[[کلینی]] به [[حدیث صحیح|سند صحیح]]  از [[زرارة بن اعین|زراره]] روایت کرده است که گفت: «روزی از حضرت [[امام باقر علیه السلام|امام محمد باقر]] علیه السلام شنیدم که فرمود: در خواب دیدم که بر سر کوهی ایستاده ام و مردم از هر طرف آن کوه به سوی من بالا می آمدند چون مردم بسیاری در اطراف آن کوه جمع شدند به ناگاه کوه بلند شد و مردم از هر طرف آن فرو می ریختند، تا آن که جماعتی بر آن کوه باقی ماندند و این اتفاق پنج مرتبه تکرار شد».
+[[شیخ کلینی]] به [[حدیث صحیح|سند صحیح]]  از [[زرارة بن اعین|زراره]] روایت کرده است که گفت: «روزی از حضرت [[امام باقر علیه السلام|امام محمد باقر]] علیه السلام شنیدم که فرمود: در خواب دیدم که بر سر کوهی ایستاده ام و مردم از هر طرف آن کوه به سوی من بالا می آمدند؛ چون مردم بسیاری در اطراف آن کوه جمع شدند به ناگاه کوه بلند شد و مردم از هر طرف آن فرو می ریختند، تا آن که جماعتی بر آن کوه باقی ماندند و این اتفاق پنج مرتبه تکرار شد».
 گویا آن حضرت این خواب را به وفات خود تعبیر فرموده بود، که بعد از گذشت پنج شب از این خواب به رحمت ایزدی پیوستند.
-در [[الکافی (کتاب)|کافی]] و [[بصائر الدرجات]] و سایر کتاب های معتبر روایت کرده اند که حضرت [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] علیه السلام فرمود: «که پدرم بیماری سختی گرفته بود و بیشتر مردم از بیماری حضرت ترسیدند و اهل بیت آن حضرت گریان شدند. امام باقر علیه السلام فرمود: من در این بیماری از دنیا نخواهم رفت زیرا دو نفر نزد من آمدند و به من چنین خبر دادند. پس از آن بیماری صحت یافت و مدتی سالم بود. پس روزى حضرت امام جعفر صادق علیه السّلام را طلبید و فرمود که: جمعى از اهل [[مدینه|مدینه]] را حاضر کن. چون ایشان را حاضر کردم فرمود: اى جعفر! چون من به عالم بقاء رحلت کنم مرا [[غسل]] بده و [[کفن|کفن]] بکن و در سه جامه که یکى رداى حبره بود که نماز جمعه در آن مى‌‏کرد، و یکى پیراهنى که خود مى‏‌پوشید و فرمود که عمامه بر سرم ببند و عمامه را از جامه‏‌هاى کفن حساب مکن، و قبر مرا چهار انگشت از زمین بلند کن، و آب بر قبر من بریز، و اهل مدینه را گواه گرفت. چون بیرون رفتند گفتم: اى پدر بزرگوار! آنچه مى ‏فرمودى به عمل مى ‏آوردم و به گواه گرفتن احتیاج نبود. حضرت فرمود که: اى فرزند! براى این گواه گرفتم که بدانند تویى وصىّ من و در [[امامت]] با تو منازعه نکنند. پس گفتم: اى پدر بزرگوار! من امروز تو را از همه روز صحیح‏تر مى ‏یابم و آزارى در تو مشاهده نمى‌‏کنم. حضرت فرمود: آن دو کس که در آن مرض مرا خبر دادند که صحّت مى‌‏یابم در این مرض به نزد من آمدند و گفتند: در این مرض به عالم بقاء رحلت مى‌‏نمایى».
+در «[[الکافی (کتاب)|الکافی]]» و «[[بصائر الدرجات]]» و سایر کتاب های معتبر روایت کرده اند که [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] علیه السلام فرمود: «که پدرم بیماری سختی گرفته بود و بیشتر مردم از بیماری حضرت ترسیدند و اهل بیت آن حضرت گریان شدند. حضرت باقر علیه السلام فرمود: من در این بیماری از دنیا نخواهم رفت، زیرا دو نفر نزد من آمدند و به من چنین خبر دادند. پس از آن بیماری صحت یافت و مدتی سالم بود. پس روزى حضرت جعفر صادق علیه السّلام را طلبید و فرمود که: جمعى از اهل [[مدینه|مدینه]] را حاضر کن. چون ایشان را حاضر کردم فرمود: اى جعفر! چون من به عالم بقاء رحلت کنم مرا [[غسل]] بده و [[کفن|کفن]] بکن و در سه جامه که یکى رداى حبره بود که [[نماز جمعه]] در آن مى‌‏کرد، و یکى پیراهنى که خود مى‏‌پوشید و فرمود که عمامه بر سرم ببند و عمامه را از جامه‏‌هاى کفن حساب مکن، و قبر مرا چهار انگشت از زمین بلند کن، و آب بر [[قبر]] من بریز، و اهل مدینه را گواه گرفت. چون بیرون رفتند گفتم: اى پدر بزرگوار! آنچه مى ‏فرمودى به عمل مى ‏آوردم و به گواه گرفتن احتیاج نبود. حضرت فرمود که: اى فرزند! براى این گواه گرفتم که بدانند تویى وصىّ من و در [[امامت]] با تو منازعه نکنند. پس گفتم: اى پدر بزرگوار! من امروز تو را از همه روز صحیح‏تر مى ‏یابم و آزارى در تو مشاهده نمى‌‏کنم. حضرت فرمود: آن دو کس که در آن مرض مرا خبر دادند که صحّت مى‌‏یابم، در این مرض به نزد من آمدند و گفتند: در این مرض به عالم بقاء رحلت مى‌‏نمایى».
 آن حضرت ساعات آخر عمر، کفن های خود را که پارچه سفیدی که با آن [[احرام]] به جا آورده بود مشخص نمود.
-کلینی به [[حدیث حسن|سند حسن]]  روایت کرده است که حضرت امام محمد باقر علیه السلام هشتصد درهم برای تعزیه و ماتم خود [[وصیت]] فرمود. و به [[حدیث موثق|سند موثق]] از حضرت امام صادق علیه السلام روایت کرده است که پدرم گفت: «ای جعفر از مال من برای ندبه کنندگان [[وقف]] کن که ده سال در [[منا|منی]] در موسم [[حج]] بر من ندبه و گریه کنند و رسم ماتم را تجدید نمایند و بر مظلومیت من زاری کنند».
+کلینی به [[حدیث حسن|سند حسن]]  روایت کرده است که حضرت امام محمد باقر علیه السلام هشتصد درهم برای تعزیه و ماتم خود [[وصیت]] فرمود. و به [[حدیث موثق|سند موثق]] از حضرت امام صادق علیه السلام روایت کرده است که پدرم گفت: «ای جعفر از مال من برای ندبه کنندگان [[وقف]] کن که ده سال در [[منا]] در موسم [[حج]] بر من ندبه و گریه کنند و رسم ماتم را تجدید نمایند و بر مظلومیت من زاری کنند».
-کلینی به سند معتبر نیز روایت کرده است که چون امام محمد باقر علیه السلام به جهان باقی رحلت نمود، حضرت امام صادق علیه السلام فرمود: «که هر شب در حجره ای که آن حضرت در آن وفات یافته بود، چراغ می افروختند».
+شیخ کلینی به [[سند حدیث|سند]] معتبر نیز روایت کرده است که چون امام محمد باقر علیه السلام به جهان باقی رحلت نمود، حضرت امام صادق علیه السلام فرمود: «هر شب در حجره ای که آن حضرت در آن وفات یافته بود، چراغ می افروختند».
 == تاریخ و محل شهادت ==
-[[شیخ عباس قمی]] می گوید: که در تاریخ وفات [[امام باقر علیه السلام|امام باقر]] علیه السلام اختلاف است و وفات ایشان در روز دوشنبه هفتم [[ذی الحجه]] سال صد و چهاردهم به سن پنجاه و هفت سالگی در [[مدینه|مدینه]] مشرفه اتفاق افتاد. وفات ایشان در ایام [[خلافت]] هشام بن عبدالملک بود و گفته شده که آن حضرت را ابراهیم بن ولید بن عبدالملک بن مروان به زهر شهید کرده و شاید به امر هشام بوده است.
+[[شیخ عباس قمی]] می گوید: در تاریخ وفات [[امام باقر علیه السلام|امام باقر]] علیه السلام اختلاف است و وفات ایشان در روز دوشنبه هفتم [[ذی الحجه]] سال ۱۱۴ هجری -و به قولی در ماه [[ربیع الاول]]- به سن پنجاه و هفت سالگی در [[مدینه|مدینه]] مشرفه اتفاق افتاد. وفات ایشان در ایام [[خلافت]] [[هشام بن عبدالملک]] بود و گفته شده که آن حضرت را [[ابراهیم بن ولید بن عبدالملک]] به زهر شهید کرده و شاید به امر هشام بوده است.
-قبر مقدس آن حضرت به اتفاق همگی در [[بقیع]]، پهلوی پدرش [[امام سجاد علیه السلام|امام سجاد]] علیه السلام و عم بزرگوار خود، [[امام حسن]] علیه السلام قرار دارد.
+قبر مقدس آن حضرت به اتفاق همگی در [[بقیع]]، پهلوی پدرش [[امام سجاد علیه السلام|امام سجاد]] علیه السلام و عمّ بزرگوار خود، [[امام حسن]] علیه السلام قرار دارد.
-دوران [[امامت]] امام محمد باقر علیه السلام از سال ۹۵ هجری -که سال درگذشت [[امام سجاد علیه السلام|امام زین العابدین]] علیه السلام است- آغاز شد و تا سال ۱۱۴ هجری یعنی مدت ۱۹ سال و چند ماه ادامه داشت.<ref> به نقل از کتاب [[منتهی الآمال]].</ref>
+دوران [[امامت]] امام محمد باقر علیه السلام از سال ۹۵ هجری -که سال درگذشت [[امام سجاد علیه السلام|امام زین العابدین]] علیه السلام است- آغاز شد و تا سال ۱۱۴ هجری یعنی مدت ۱۹ سال و چند ماه ادامه داشت.<ref> به نقل از کتاب [[منتهی الآمال]]، شیخ عباس قمی.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۳۶: / سطر ۳۶: @@
 '''منابع بیشتر:'''
-* [http://lib.ahlolbait.com/parvan/resource/31855/ وقایع الایام، شیخ عباس قمی، ۷ ذی الحجه].
+* [http://lib.ahlolbait.com/parvan/resource/31855/ وقایع الایام، شیخ عباس قمی، ۷ ذی‌الحجه].
 {{شناختنامه امام محمد باقر (ع)}}
@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۳: @@
 [[رده:سال ۱۱۴ هجری قمری]]
 [[Category:امام باقر علیه السلام]]
-[[رده: مقاله های مهم]]
+[[رده: تاریخ اسلام]]
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{تقویم|روز= 7 ذی الحجه|سال= سال 114 هجری قمری}}
 [[امام محمد باقر علیه السلام]] در هفتم [[ذی الحجه]] سال 114 و به قولی در [[ربيع الاول]] و يا [[ربیع الثانی]] سال 114 به شهادت رسيد. گفته شده که آن حضرت را حاكم [[مدينه]] ابراهيم بن وليد بن عبدالملک بن مروان به زهر شهيد کرده است و به نظر می رسد اینکار به امر هشام بن عبدالملک (خلیفه وقت) صورت گرفته است.
@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۱: @@
 [[رده:سال ۱۱۴ هجری قمری]]
 [[Category:امام باقر علیه السلام]]

@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 حضرت فرمود: آن دو كس كه در آن مرض مرا خبر دادند كه صحّت مى‌‏يابم در اين مرض به نزد من آمدند و گفتند: در اين مرض به عالم بقاء رحلت مى‌‏نمايى.
-علت فرمايش حضرت آن است که زمين هاي مدينه سخت بودند به جاي آن که [[قبر]] را به اندازه قد متوسط انسان گود کنند، معمولاً براي قبر در آن زمين ها لحد درمي آوردند يعني حفره اي به اندازه جسد در ديوار قبر در سمت [[قبله]] درست مي کردند و چون امام صادق عليه السلام فربه و چاق بودند و در ديوار قبر به سختي جاي مي گرفتند، لذا وصيت کردند که زمين را براي اين امر گود نمايند تا ايشان به آساني و بدون مشکل در قبر شريفشان جاي گيرند.
+علت فرمايش حضرت آن است که زمين هاي مدينه سخت بودند به جاي آن که [[قبر]] را به اندازه قد متوسط انسان گود کنند، معمولاً براي قبر در آن زمين ها لحد درمي آوردند يعني حفره اي به اندازه جسد در ديوار قبر در سمت [[قبله]] درست مي کردند و چون امام باقر عليه السلام فربه و چاق بودند و در ديوار قبر به سختي جاي مي گرفتند، لذا وصيت کردند که زمين را براي اين امر گود نمايند تا ايشان به آساني و بدون مشکل در قبر شريفشان جاي گيرند.
 کليني به سند حسن  روايت کرده است که حضرت امام محمد باقر عليه السلام هشتصد درهم براي [[تعزيه]] و ماتم خود [[وصيت]] فرمود. و به سند موثق از حضرت امام صادق عليه السلام روايت کرده است که پدرم گفت: اي جعفر از مال من براي ندبه کنندگان وقف کن که ده سال در مني در موسم [[حج]] بر من ندبه و گريه کنند و رسم ماتم را تجديد نمايند و بر مظلوميت من زاري کنند.
@@ سطر ۴۱: / سطر ۳۹: @@
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 '''منابع بیشتر:'''

@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 [[کلينی]] به سند صحيح  از زراره روايت کرده است که گفت روزي از حضرت امام محمد باقر عليه السلام شنيدم که فرمود: در خواب ديدم که بر سر کوهي ايستاده ام و مردم از هر طرف آن کوه به سوي من بالا مي آمدند چون مردم بسياري در اطراف آن کوه جمع شدند به ناگاه کوه بلند شد و مردم از هر طرف آن فرو مي ريختند، تا آن که جماعتي بر آن کوه باقي ماندند و اين اتفاق پنج مرتبه تکرار شد، گويا آن حضرت اين خواب را به وفات خود تعبير فرموده بود، که بعد از گذشت پنج شب از اين خواب به رحمت ايزدي پيوستند.
-در کافي و [[بصائر الدرجات]] و ساير کتاب هاي معتبر روايت کرده اند که حضرت امام صادق عليه السلام فرمود: که پدرم بيماري سختي گرفته بود و بيشتر مردم از بيماري حضرت ترسيدند و اهل بيت آن حضرت را به گريه درآمدند که امام باقر عليه السلام فرمود: من در اين بيماري از [[دنیا]] نخواهم رفت زيرا دو نفر نزد من آمدند و به من چنين خبر دادند پس از آن بيماري صحت يافت و مدتي و سالم بود. و براي من زمين را بشکاف و گود کن زيرا که من فربه هستم و در زمين [[مدينه]] براي من نمي توان لحد ساخت.
+در کافي و [[بصائر الدرجات]] و ساير کتاب هاي معتبر روايت کرده اند که حضرت امام صادق عليه السلام فرمود: که پدرم بيماري سختي گرفته بود و بيشتر مردم از بيماري حضرت ترسيدند و اهل بيت آن حضرت گريان شدند. امام باقر عليه السلام فرمود: من در اين بيماري از [[دنیا]] نخواهم رفت زيرا دو نفر نزد من آمدند و به من چنين خبر دادند پس از آن بيماري صحت يافت و مدتي سالم بود.
 علت فرمايش حضرت آن است که زمين هاي مدينه سخت بودند به جاي آن که [[قبر]] را به اندازه قد متوسط انسان گود کنند، معمولاً براي قبر در آن زمين ها لحد درمي آوردند يعني حفره اي به اندازه جسد در ديوار قبر در سمت [[قبله]] درست مي کردند و چون امام صادق عليه السلام فربه و چاق بودند و در ديوار قبر به سختي جاي مي گرفتند، لذا وصيت کردند که زمين را براي اين امر گود نمايند تا ايشان به آساني و بدون مشکل در قبر شريفشان جاي گيرند.

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 آن چه مسلم است اين است که امام باقر عليه السلام با طرح مرموز و مخفيانه هشام بن عبدالملک، مسموم شده و به [[شهادت]] رسيد، ولي عامل و چگونگي آن به روشني مشخص نيست. بعضي مي نويسند: ابراهيم بن وليد بن يزيد بن عبدالملک (پسر برادر زاده هشام) آن حضرت را مسموم نمود. و بعضي مي نويسند: زيد بن حسن به دستور هشام، زهر را به زين اسب ماليد و اسب را به حضور امام باقر عليه السلام آورد، و اصرار کرد که آن حضرت بر آن سوار گردد، آن حضرت ناگزير بر آن سوار شد و آن زهر در بدن او اثر کرد، به گونه اي که ران هايش متورم شد و سه روز به سختي در بستر بيماري افتاد و سرانجام به شهادت رسيد.
-{{شناختنامه امام محمد باقر (ع)}}
 آن حضرت ساعات آخر عمر، کفن هاي خود را که پارچه سفيدي که با آن احرام به جا آورده بود مشخص نمود.
@@ سطر ۳۶: / سطر ۳۶: @@
 [http://lib.ahlolbait.com/parvan/resource/31855/ وقايع الايام شيخ عباس قمي، 7 ذی الحجه].
 [[رده:وقایع ماه ذی الحجه]]
 [[رده:سال ۱۱۴ هجری قمری]]
 [[Category:امام باقر علیه السلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{شناختنامه امام محمد باقر (ع)}}
-مطابق با خبر مشهور اين واقعه در 7 [[ذی الحجه]] سال 114 اتفاق افتاد اگر چه اسناد ديگري هم در اين زمينه وجود دارد. گفته شده که آن حضرت را ابراهيم بن وليد بن عبدالملک بن مروان به زهر شهيد کرده است و و به نظر می رسد اینکار به امر هشام بن عبدالملک (خلیفه وقت) صورت گرفته است.
+[[امام محمد باقر علیه السلام]] در هفتم [[ذی الحجه]] سال 114 و به قولی در [[ربيع الاول]] و يا [[ربیع الثانی]] سال 114 به شهادت رسيد. گفته شده که آن حضرت را حاكم [[مدينه]] ابراهيم بن وليد بن عبدالملک بن مروان به زهر شهيد کرده است و به نظر می رسد اینکار به امر هشام بن عبدالملک (خلیفه وقت) صورت گرفته است.
 ==مسموم شدن امام باقر عليه السلام==
@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 [[شيخ عباس قمي]] مي گويند: که در تاريخ وفات آن حضرت اختلافست و وفات ايشان در روز دوشنبه هفتم [[ذی الحجه]] سال صد و چهاردهم به سن پنجاه و هفت سالگي در مدينه مشرفه اتفاق افتاد. وفات ايشان در ايام خلافت هشام بن عبدالملک بود و گفته شده که آن حضرت را ابراهيم بن وليد بن عبدالملک بن مروان به زهر شهيد کرده و شايد به امر هشام بوده است. قبر مقدس آن حضرت به اتفاق همگي در [[بقيع]]، پهلوي پدر و عم بزرگوار خود، حضرت [[امام حسن]] عليه السلام قرار دارد.
 دوران امامت امام محمد باقر علیه السلام از سال 95 هجري که سال درگذشت امام زين العابدين علیه السلام است آغاز شد و تا سال 114 ه. يعني مدت 19 سال و چند ماه ادامه داشته است.<ref> به نقل از کتاب [[منتهی الآمال]].</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۵:۰۴
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~'''کلیدواژه:~~ امام محمد باقر علیه السلام، شهادت امام محمد باقر علیه السلام، محل دفن امام محمد باقر علیه السلام، علت نامگذاری امام باقر، مسموم شدن امام محمد باقر، القاب و کنیه امام محمد باقر، امامت امام محمد باقر علیه السلام'''	+	{{شناختنامه امام محمد باقر (ع)}}
−
	مطابق با خبر مشهور اين واقعه در 7 [[ذی الحجه]] سال 114 اتفاق افتاد اگر چه اسناد ديگري هم در اين زمينه وجود دارد. گفته شده که آن حضرت را ابراهيم بن وليد بن عبدالملک بن مروان به زهر شهيد کرده است و و به نظر می رسد اینکار به امر هشام بن عبدالملک (خلیفه وقت) صورت گرفته است.		مطابق با خبر مشهور اين واقعه در 7 [[ذی الحجه]] سال 114 اتفاق افتاد اگر چه اسناد ديگري هم در اين زمينه وجود دارد. گفته شده که آن حضرت را ابراهيم بن وليد بن عبدالملک بن مروان به زهر شهيد کرده است و و به نظر می رسد اینکار به امر هشام بن عبدالملک (خلیفه وقت) صورت گرفته است.