شفاعت - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۸ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۸

2026-03-28T11:38:45Z

نمایش تغییرات

Aghajani: /* شفاعت شوندگان */

2020-11-29T06:29:35Z

‏شفاعت شوندگان

Aghajani: /* شفاعت کنندگان */

2020-11-29T06:28:10Z

‏شفاعت کنندگان

Aghajani: /* شفاعت کنندگان */

2020-11-29T06:20:34Z

‏شفاعت کنندگان

Aghajani: /* آیات شفاعت در قرآن */

2020-11-29T06:14:03Z

‏آیات شفاعت در قرآن

Zamani در ‏۲۲ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۳۶

2020-10-22T10:36:28Z

Zamani در ‏۲۲ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۲۵

2020-10-22T10:25:12Z

Zamani در ‏۲۲ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۴۵

2020-10-22T09:45:54Z

Zamani در ‏۲۲ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۱۹

2020-10-22T08:19:36Z

Zamani در ‏۲۲ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۱۸

2020-10-22T08:18:35Z

@@ سطر ۵۵: / سطر ۵۵: @@
 '''داشتن دین مورد رضایت الهی:'''
-در آیه 28 سوره انبیاء در مورد شفاعت فرشتگان آمده است: «لا یشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَى: شفاعت نمی کنند مگر برای کسی که خدا از او راضی و خشنود باشد.» از امام رضا علیه السلام در مورد این آیه سوال کردند. حضرت در پاسخ فرمود: معنايش اين است شفاعت نمى كنند جز براى كسى كه دين او مورد رضايت و پسند خدا باشد.<ref>امالى صدوق، ص 5.</ref>
+در آیه 28 سوره انبیاء در مورد شفاعت فرشتگان آمده است: {{متن قرآن|«لَا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَىٰ»}}: شفاعت نمی کنند مگر برای کسی که خدا از او راضی و خشنود باشد.» از امام رضا علیه السلام در مورد این آیه سوال کردند. حضرت در پاسخ فرمود: معنايش اين است شفاعت نمى كنند جز براى كسى كه دين او مورد رضايت و پسند خدا باشد.<ref>امالى صدوق، ص 5.</ref>
 اینکه چرا امام رضایت الهی را در این آیه به رضایت از دین شخص معنی نموده اند از دقت به این نکته مشخص می شود که فرد مؤمن و معتقد اگرچه گناهکار و دارای لغزش هایی باشد، ولی از جهت [[ایمان]] و عقیده‌اش مورد رضایت و خشنودی خدای متعال است.

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 آیات و روایات افراد زیر را صاحب شفاعت دانسته است:
-*پیامبران: [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله فرموده اند: «يشفع الأنبياء في کل من کان يشهد لااله الا الله مخلصاً<ref>مسند احمد، ج 3 ، ص 12 نقل از سبحانی، منشور جاويد، ج8، ص384</ref>؛ پيامبران الهي براي کساني که از روي اخلاص به يگانگي خدا گواهي داده اند شفاعت مي کنند.»  و مفسران در [[تفسیر قرآن|تفسیر]] آیه «{{متن قرآن|«عَسَىٰ أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا»}}؛<ref>[[سوره اسراء]]/۷۹.</ref> امید است پروردگارت تو را به مقام پسندیده‌ای برانگیزد.» گفته‌اند: مقصود از مقام محمود، همان مقام شفاعت برای [[پیامبر اسلام]] است.<ref>ترجمه المیزان، ج ۱۷، ص ۴۱۰. </ref>
+*پیامبران: [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله فرموده اند: «يشفع الأنبياء في کل من کان يشهد لااله الا الله مخلصاً<ref>مسند احمد، ج 3 ، ص 12 نقل از سبحانی، منشور جاويد، ج8، ص384</ref>؛ پيامبران الهي براي کساني که از روي اخلاص به يگانگي خدا گواهي داده اند شفاعت مي کنند.»  و مفسران در [[تفسیر قرآن|تفسیر]] آیه {{متن قرآن|«عَسَىٰ أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا»}}؛<ref>[[سوره اسراء]]/۷۹.</ref> امید است پروردگارت تو را به مقام پسندیده‌ای برانگیزد.» گفته‌اند: مقصود از مقام محمود، همان مقام شفاعت برای [[پیامبر اسلام]] است.<ref>ترجمه المیزان، ج ۱۷، ص ۴۱۰. </ref>
 *[[امامان معصوم]] علیهم‌السلام: در ذیل آیه ۱۰۱ [[سوره شعراء]] روایات متعددی آمده که در بعضی از آنها صریحاً آمده که شافعان، امامان علیهم السلام هستند.<ref>نورالثقلین، ج۳، ص۲۰۸؛ ذیل آیه ۷۹ اسراء، مجمع البیان، ج۶، ص۶۷۱ ذیل همان آیه.</ref>
@@ سطر ۴۸: / سطر ۴۸: @@
 *علماء و شهدا: [[امام علی علیه السلام|حضرت علی]] علیه السلام می فرماید: «سه گروه هستند که از خدای متعال طلب شفاعت می‌کنند و شفاعتشان پذیرفته می‌شود؛ «الانبیاء ثم العلماء ثم الشهداء؛ انبیاء، پس از آنها علماء و پس از آنها شهدا».<ref>ترجمه المیزان، ج ۱۵، ص ۴۱۱.</ref>
-*[[فرشتگان]]: «{{متن قرآن|«وَكَمْ مِنْ مَلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لَا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا إِلَّا مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَرْضَىٰ»}}؛ و چه بسیار فرشتگانی که در آسمان ها هستند که شفاعتشان هیچ سودی نمی بخشد مگر پس از آنکه خدا برای هر که بخواهد و بپسندد، اجازه دهد.».<ref>[[سوره نجم]]/۲۶.</ref>
+*[[فرشتگان]]: {{متن قرآن|«وَكَمْ مِنْ مَلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لَا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا إِلَّا مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَرْضَىٰ»}}؛ و چه بسیار فرشتگانی که در آسمان ها هستند که شفاعتشان هیچ سودی نمی بخشد مگر پس از آنکه خدا برای هر که بخواهد و بپسندد، اجازه دهد.».<ref>[[سوره نجم]]/۲۶.</ref>
 ==شفاعت شوندگان==

@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
 از برخی از آیاتی که در مورد شفاعت در قرآن آمده است می توان ویژگی های شفاعت کنندگان را بدست آورد. آیات زیر نمونه هایی از این آیات هستند:
-*آیه 86 سوره زخرف: «وَ لا یمْلِکُ الَّذِینَ یدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَةَ إِلاَّ مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ یعْلَمُونَ» این آیه بیان می دارد که کسانی که مشرکین غیر از خدا می‌خوانند قادر بر شفاعت نیستند. و در پایان آیه ویژگی گروهی که می توانند شفاعت کنند را اینگونه بیان می دارد: «مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ یعْلَمُونَ» این بخش از آیه معمولا به یکی از دو صورت زیر معنا شده است:
+*آیه 86 سوره زخرف: {{متن قرآن|«وَلَا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ»}} این آیه بیان می دارد که کسانی که مشرکین غیر از خدا می‌خوانند قادر بر شفاعت نیستند. و در پایان آیه ویژگی گروهی که می توانند شفاعت کنند را اینگونه بیان می دارد: «{{متن قرآن|«مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ»}} این بخش از آیه معمولا به یکی از دو صورت زیر معنا شده است:
 *#كسانى كه شهادت بحق مى‌‏دهند و عالم به حق هم هستند يعنى هم به زبان می‌آورند و هم در دل معتقد بحق هستند.<ref>اطيب البيان فى تفسير القرآن ، ج‏12، ص64؛ منهج الصادقين فى إلزام المخالفين، ج‏8، ص268.</ref>
 *#کسانی که شهادت به توحید می دهند و به حقیقت حال و عمل کسی که برایش شفاعت می‌کنند عالم هستند.<ref>طباطبائی، المیزان، ج18، ص127</ref>
-*آیه 109 سوره طه: «یوْمَئِذٍ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ إِلاَّ مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمن؛ در آن روز شفاعت کسی سودی ندهد مگر آنکه [خدای] رحمان به او اذن دهد و گفتارش را [در مورد شفاعت از دیگران] بپسندد.» مطابق با این آیه کسانی می توانند شفاعت کنند که از خدا اذن شفاعت داشته باشند.
+*آیه 109 سوره طه: {{متن قرآن|«يَوْمَئِذٍ لَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ»}}؛ در آن روز شفاعت کسی سودی ندهد مگر آنکه [خدای] رحمان به او اذن دهد و گفتارش را [در مورد شفاعت از دیگران] بپسندد.» مطابق با این آیه کسانی می توانند شفاعت کنند که از خدا اذن شفاعت داشته باشند.
-*آیه 87 سوره مریم: «لا یمْلِکُونَ الشَّفاعَةَ إِلاَّ مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمَن عَهْداً؛ آنان هرگز مالک شفاعت نیستند؛ مگر کسی که نزد خداوند رحمان، عهد و پیمانی دارد.» این آیه شفاعت کردن را تنها خاص کسانی می داند که نزد خدا عهدی دارند. در مورد عهد مورد اشاره در آیه دیدگاه‌های متفاوتی بیان شده است از جمله:
+*آیه 87 سوره مریم: {{متن قرآن|«لَا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمَٰنِ عَهْدًا»}}؛ آنان هرگز مالک شفاعت نیستند؛ مگر کسی که نزد خداوند رحمان، عهد و پیمانی دارد.» این آیه شفاعت کردن را تنها خاص کسانی می داند که نزد خدا عهدی دارند. در مورد عهد مورد اشاره در آیه دیدگاه‌های متفاوتی بیان شده است از جمله:
 *#عهد ايمان به خدا و تصديق به نبوت است
 *#عهد همان وعده شفاعتى است كه به طورى كه از اخبار بر مى‌‏آيد به امثال انبياء و امامان و مؤمنين و ملائكه داده.
@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 آیات و روایات افراد زیر را صاحب شفاعت دانسته است:
-*پیامبران: [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله فرموده اند: «يشفع الأنبياء في کل من کان يشهد لااله الا الله مخلصاً<ref>مسند احمد، ج 3 ، ص 12 نقل از سبحانی، منشور جاويد، ج8، ص384</ref>؛ پيامبران الهي براي کساني که از روي اخلاص به يگانگي خدا گواهي داده اند شفاعت مي کنند.»  و مفسران در [[تفسیر قرآن|تفسیر]] آیه «{{متن قرآن|«عَسَى أَن یبْعَثَک رَبُّک مَقَامًا مَّحْمُودًا»}}؛<ref>[[سوره اسراء]]/۷۹.</ref> امید است پروردگارت تو را به مقام پسندیده‌ای برانگیزد.» گفته‌اند: مقصود از مقام محمود، همان مقام شفاعت برای [[پیامبر اسلام]] است.<ref>ترجمه المیزان، ج ۱۷، ص ۴۱۰. </ref>
+*پیامبران: [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله فرموده اند: «يشفع الأنبياء في کل من کان يشهد لااله الا الله مخلصاً<ref>مسند احمد، ج 3 ، ص 12 نقل از سبحانی، منشور جاويد، ج8، ص384</ref>؛ پيامبران الهي براي کساني که از روي اخلاص به يگانگي خدا گواهي داده اند شفاعت مي کنند.»  و مفسران در [[تفسیر قرآن|تفسیر]] آیه «{{متن قرآن|«عَسَىٰ أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا»}}؛<ref>[[سوره اسراء]]/۷۹.</ref> امید است پروردگارت تو را به مقام پسندیده‌ای برانگیزد.» گفته‌اند: مقصود از مقام محمود، همان مقام شفاعت برای [[پیامبر اسلام]] است.<ref>ترجمه المیزان، ج ۱۷، ص ۴۱۰. </ref>
 *[[امامان معصوم]] علیهم‌السلام: در ذیل آیه ۱۰۱ [[سوره شعراء]] روایات متعددی آمده که در بعضی از آنها صریحاً آمده که شافعان، امامان علیهم السلام هستند.<ref>نورالثقلین، ج۳، ص۲۰۸؛ ذیل آیه ۷۹ اسراء، مجمع البیان، ج۶، ص۶۷۱ ذیل همان آیه.</ref>
@@ سطر ۴۸: / سطر ۴۸: @@
 *علماء و شهدا: [[امام علی علیه السلام|حضرت علی]] علیه السلام می فرماید: «سه گروه هستند که از خدای متعال طلب شفاعت می‌کنند و شفاعتشان پذیرفته می‌شود؛ «الانبیاء ثم العلماء ثم الشهداء؛ انبیاء، پس از آنها علماء و پس از آنها شهدا».<ref>ترجمه المیزان، ج ۱۵، ص ۴۱۱.</ref>
-*[[فرشتگان]]: «{{متن قرآن|«وَکم مِّن مَّلَک فِی السَّمَاوَاتِ لَا تُغْنِی شَفَاعَتُهُمْ شَیئًا إِلَّا مِن بَعْدِ أَن یأْذَنَ اللَّهُ لِمَن یشَاء وَیرْضَى»}}؛ و چه بسیار فرشتگانی که در آسمان ها هستند که شفاعتشان هیچ سودی نمی بخشد مگر پس از آنکه خدا برای هر که بخواهد و بپسندد، اجازه دهد.».<ref>[[سوره نجم]]/۲۶.</ref>
+*[[فرشتگان]]: «{{متن قرآن|«وَكَمْ مِنْ مَلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لَا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا إِلَّا مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَرْضَىٰ»}}؛ و چه بسیار فرشتگانی که در آسمان ها هستند که شفاعتشان هیچ سودی نمی بخشد مگر پس از آنکه خدا برای هر که بخواهد و بپسندد، اجازه دهد.».<ref>[[سوره نجم]]/۲۶.</ref>
 ==شفاعت شوندگان==

@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 ==آیات شفاعت در قرآن==
 آیات شفاعت در قرآن را می توان در این چهار دسته قرار داد:
-*'''آیاتی که شفاعت را نفی می‌کنند''' مثل: {{متن قرآن|«یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُواْ أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاکم مِّن قَبْلِ أَن یأْتِی یوْمٌ لابَیعٌ فِیهِ وَلاَ خُلَّةٌ وَلاَ شَفَاعَةٌ وَالْکافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ»}}؛<ref>[[سوره بقره]]/ ۲۵۴.</ref> ای کسانی که ایمان آورده‌اید از آنچه به شما روزی داده‌ایم، [[انفاق]] کنید پیش از آن که روزی فرا رسد که در آن نه خرید و فروش است و نه دوستی و نه شفاعت و...
+*'''آیاتی که شفاعت را نفی می‌کنند''' مثل: {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لَا بَيْعٌ فِيهِ وَلَا خُلَّةٌ وَلَا شَفَاعَةٌ وَالْكَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ»}}؛<ref>[[سوره بقره]]/ ۲۵۴.</ref> ای کسانی که ایمان آورده‌اید از آنچه به شما روزی داده‌ایم، [[انفاق]] کنید پیش از آن که روزی فرا رسد که در آن نه خرید و فروش است و نه دوستی و نه شفاعت و...
-*'''آیاتی که شفاعت را مختص خدا می‌دانند''' مثل: {{متن قرآن|«قُل لِّلَّه الشَّفَاعَةُ جَمِیعًا لَّهُ مُلْک السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ»}}؛<ref>[[سوره زمر]]/ ۴۴.</ref> بگو تمام شفاعت از آن خداست (زیرا) حاکمیت آسمان‌ها در زمین از آن اوست.
+*'''آیاتی که شفاعت را مختص خدا می‌دانند''' مثل: {{متن قرآن|«قُلْ لِلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ»}}؛<ref>[[سوره زمر]]/ ۴۴.</ref> بگو تمام شفاعت از آن خداست (زیرا) حاکمیت آسمان‌ها در زمین از آن اوست.
-*'''آیاتی که شفاعت را برای دیگران و مشروط به اذن الهی می‌دانند''' مثل: {{متن قرآن|«وَلَا تَنفَعُ الشَّفَاعَةُ عِندَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُ»}}؛<ref>[[سوره سباء]]/۲۳.</ref> هیچ شفاعتی نزد او جزء به کسانی که اذن داده، سودی ندارد.
+*'''آیاتی که شفاعت را برای دیگران و مشروط به اذن الهی می‌دانند''' مثل: {{متن قرآن|«وَلَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ عِنْدَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُ»}}؛<ref>[[سوره سباء]]/۲۳.</ref> هیچ شفاعتی نزد او جزء به کسانی که اذن داده، سودی ندارد.
-*'''آیاتی که برای شفاعت شوندگان شرایطی را بیان می‌کنند''' مثل: {{متن قرآن|«...وَلَا یشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَى وَهُم مِّنْ خَشْیتِهِ مُشْفِقُونَ»}}؛<ref>[[سوره انبیاء]]/ ۲۸.</ref> ...و آنها جز برای کسانی که خدا راضی (به شفاعت او) است، شفاعت نمی‌کنند و از ترس او بیمناکند.
+*'''آیاتی که برای شفاعت شوندگان شرایطی را بیان می‌کنند''' مثل: {{متن قرآن|«...وَلَا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَىٰ وَهُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ»}}؛<ref>[[سوره انبیاء]]/ ۲۸.</ref> ...و آنها جز برای کسانی که خدا راضی (به شفاعت او) است، شفاعت نمی‌کنند و از ترس او بیمناکند.
 با بررسی آیات شفاعت بدست می‌آید که منظور از آیات نفی کننده شفاعت این است که کسی به عنوان مستقل چنین حقی را ندارد و منظور از آیات اثبات کننده شفاعت این است که اصلاً و ذاتاً شفاعت برای خداست و برای غیر خدا با اذن و تملیک اوست.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-'''شفاعت''' به معنای میانجیگری اولیای الهی برای اهل ایمان در [[آخرت]] در نزد خداست تا به واسطه این شفاعت  گناهان شخص مورد بخشش قرار گیرد و رحمت خدا شامل حال او شود. قرآن تنها کسانی را که از طرف خدا اجازه شفاعت را داشته باشند قادر به شفاعت می‌داند. همچنین برای بهره مندی از شفاعت شرایطی را بیان می‌نماید.
+'''شفاعت''' به معنای میانجیگری اولیای الهی برای اهل ایمان در [[آخرت]] در نزد خداست تا به واسطه این شفاعت  گناهان شخص مورد بخشش قرار گیرد و رحمت خدا شامل حال او شود. [[قرآن]] تنها کسانی را که از طرف خدا اجازه شفاعت را داشته باشند قادر به شفاعت می‌داند. همچنین برای بهره مندی از شفاعت شرایطی را بیان می‌نماید.
-شفاعت از عقاید مسلم [[اسلام|اسلامی]] و مورد اتفاق [[شیعه]] و [[اهل سنت]] است. اما فرقه وهابیت معتقد است در خواست شفاعت از کسی که از دنیا رفته است شرک است.
+شفاعت از عقاید مسلم [[اسلام|اسلامی]] و مورد اتفاق [[شیعه]] و [[اهل سنت]] است. اما فرقه [[وهابیت]] معتقد است در خواست شفاعت از کسی که از دنیا رفته است [[شرک]] است.
 ==مفهوم شفاعت ==
@@ سطر ۱۰۸: / سطر ۱۰۸: @@
 ==دیدگاه وهابیت در مورد شفاعت==
-وهابی ها گر چه معتقدند پیامبران علیهم السلام، فرشتگان و اولیای خدا، در روز رستاخیز حق شفاعت دارند؛ اما درخواست شفاعت از شفیعان را در حالتی که در عالم برزخ به سر می برند، شرک می دانند.<ref>الدرر السنیه، ج۱، ص۲۳۱</ref>
+[[وهابیت|وهابی ها]] گر چه معتقدند پیامبران علیهم السلام، فرشتگان و اولیای خدا، در روز رستاخیز حق شفاعت دارند؛ اما درخواست شفاعت از شفیعان را در حالتی که در عالم برزخ به سر می برند، شرک می دانند.<ref>الدرر السنیه، ج۱، ص۲۳۱</ref>
 اما به نظر شیعه درخواست از غیر خدا به خودی خود مستلزم شرک نیست و شرک ورزیدن در جایی است که اعتقاد به الوهیت و ربوبیت و مستقل دیدن چیزی وجود داشته باشد.

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 ==آیات شفاعت در قرآن==
-*آیاتی که شفاعت را نفی می‌کنند مثل: {{متن قرآن|«یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُواْ أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاکم مِّن قَبْلِ أَن یأْتِی یوْمٌ لابَیعٌ فِیهِ وَلاَ خُلَّةٌ وَلاَ شَفَاعَةٌ وَالْکافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ»}}؛<ref>[[سوره بقره]]/ ۲۵۴.</ref> ای کسانی که ایمان آورده‌اید از آنچه به شما روزی داده‌ایم، [[انفاق]] کنید پیش از آن که روزی فرا رسد که در آن نه خرید و فروش است و نه دوستی و نه شفاعت و...
+*'''آیاتی که شفاعت را مختص خدا می‌دانند''' مثل: {{متن قرآن|«قُل لِّلَّه الشَّفَاعَةُ جَمِیعًا لَّهُ مُلْک السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ»}}؛<ref>[[سوره زمر]]/ ۴۴.</ref> بگو تمام شفاعت از آن خداست (زیرا) حاکمیت آسمان‌ها در زمین از آن اوست.
-*آیاتی که شفاعت را مختص [[خدای متعال]] می‌دانند: {{متن قرآن|«قُل لِّلَّه الشَّفَاعَةُ جَمِیعًا لَّهُ مُلْک السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ»}}؛<ref>[[سوره زمر]]/ ۴۴.</ref> بگو تمام شفاعت از آن خداست (زیرا) حاکمیت آسمان‌ها در زمین از آن اوست.
+*'''آیاتی که شفاعت را برای دیگران و مشروط به اذن الهی می‌دانند''' مثل: {{متن قرآن|«وَلَا تَنفَعُ الشَّفَاعَةُ عِندَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُ»}}؛<ref>[[سوره سباء]]/۲۳.</ref> هیچ شفاعتی نزد او جزء به کسانی که اذن داده، سودی ندارد.
-*آیاتی که شفاعت را برای دیگران و مشروط به اذن الهی می‌دانند: {{متن قرآن|«وَلَا تَنفَعُ الشَّفَاعَةُ عِندَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُ»}}؛<ref>[[سوره سباء]]/۲۳.</ref> هیچ شفاعتی نزد او جزء به کسانی که اذن داده، سودی ندارد.
+*'''آیاتی که برای شفاعت شوندگان شرایطی را بیان می‌کنند''' مثل: {{متن قرآن|«...وَلَا یشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَى وَهُم مِّنْ خَشْیتِهِ مُشْفِقُونَ»}}؛<ref>[[سوره انبیاء]]/ ۲۸.</ref> ...و آنها جز برای کسانی که خدا راضی (به شفاعت او) است، شفاعت نمی‌کنند و از ترس او بیمناکند.
 با بررسی آیات شفاعت بدست می‌آید که منظور از آیات نفی کننده شفاعت این است که کسی به عنوان مستقل چنین حقی را ندارد و منظور از آیات اثبات کننده شفاعت این است که اصلاً و ذاتاً شفاعت برای خداست و برای غیر خدا با اذن و تملیک اوست.
@@ سطر ۹۷: / سطر ۹۷: @@
 اثری که وعده شفاعت در افراد می‌گذارد، زنده کردن حسّ امیدواری در افراد گناه‌کار است تا آنان با دیدن [[گناه|گناهان]] و جرائم خود دچار ناامیدی و یأس از رحمت بی‌کران الهی نگردند.<ref>ترجمه المیزان، ج۱۴، ص۲۵۱.</ref> مانند همان اثری که اعتقاد به [[توبه]] و پذیرش از سوی خداوند متعال در انسان‌ها می‌گذارد.
-==اشکالی به شفاعت و پاسخ به آن==
+==اعتقاد به شفاعت در بین مذاهب اسلامی==
 وهابی ها گر چه معتقدند پیامبران علیهم السلام، فرشتگان و اولیای خدا، در روز رستاخیز حق شفاعت دارند؛ اما درخواست شفاعت از شفیعان را در حالتی که در عالم برزخ به سر می برند، شرک می دانند.<ref>الدرر السنیه، ج۱، ص۲۳۱</ref>
 اما به نظر شیعه درخواست از غیر خدا به خودی خود مستلزم شرک نیست و شرک ورزیدن در جایی است که اعتقاد به الوهیت و ربوبیت و مستقل دیدن چیزی وجود داشته باشد.
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
+*سبحانی، جعفر، منشور جاوید، قم، مؤسسه امام صادق علیه السلام.
 *طيب، عبدالحسين، اطيب البيان في تفسير القرآن، تهران، اسلام، 1369 ش، چاپ 2.
 *طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، انتشارات اسلامی جامعۀ مدرسین حوزه علمیه، پنجم، ۱۴۱۷ق.
 *کاشانی، ملا فتح الله، تفسیر منهج الصادقین فی الزام المخالفین، تهران، کتابفروشی محمد حسن علمی، ۱۳۳۶ش.
-*سبحانی، جعفر، منشور جاوید، قم، مؤسسه امام صادق علیه السلام.
+*کاظم احمد زاده، شفاعت، [http://www.pajoohe.ir دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: ۱۴ بهمن ۱۳۹۱.
 {{اعتقادات شیعه}}

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 شفاعت از عقاید مسلم [[اسلام|اسلامی]] و مورد اتفاق [[شیعه]] و [[اهل سنت]] است. اما فرقه وهابیت معتقد است در خواست شفاعت از کسی که از دنیا رفته است شرک است.
-==شفاعت در لغت و اصطلاح==
+==مفهوم شفاعت ==
-'''شفاعت''' از ماده «شفع» به معنای ضمیمه کردن چیزی به مثل آن است.<ref>مفردات فی غریب القرآن ماده شفع، راغب اصفهانی.</ref> با توجه به این عبارت، باید نوعی شباهت و همانندی در میان آن دو بوده باشد، هر چند تفاوت هائی نیز در میان آن دو چیز دیده شود.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، پیام قرآن، ج۶، ص۵۲۴.</ref>
+'''شفاعت''' از «شَفع» به معنای جفت (در مقابل «وِتر» به معنای تک) گرفته شده و در اصطلاح به معناى واسطه قرار گرفتن شفيع براى رساندن درخواست کننده شفاعت به خيرى يا در امان نگه داشتن او از شرى است. گویا شفیع اعتبار و کمالی که خود دارد را ضميمه صلاحيت ناتمام خواهنده شفاعت می کند تا او را به خیری برساند یا از او دفع شری بکند.
 «شفاعت» عبارت است از این که در روز [[قیامت]]، [[پیامبران]] و اولیاء و صالحان درباره کسانی که پیوند ایمانی خود را با خدا قطع ننموده و از طرفی رابطه معنوی خود را با شفاعت کنندگان درگاه الهی حفظ کرده‌اند، وساطت و میانجیگری خواهند کرد.<ref>سبحانی، جعفر، منشور جاوید؛ قم، موسسه امام صادق علیه السلام، ۱۳۸۳، چاپ اول، ج۸، ص۲۰۷.</ref>