شعارهای عاشورا - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۶ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۵۲

2026-03-26T11:52:22Z

نمایش تغییرات

Mohammadi در ‏۷ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۲۷

2025-09-07T19:27:46Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-06-30T12:06:50Z

ویرایش

نمایش تغییرات

History of islam در ‏۲۴ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۴۶

2016-10-24T11:46:36Z

مرضیه الله وکیل جزی: /* منابع */

2013-11-17T07:45:37Z

‏منابع

Saeed zamani: تصحیح رده

2012-12-02T05:09:38Z

تصحیح رده

Saeed zamani: تصحیح رده

2012-12-01T11:14:16Z

تصحیح رده

Saeed zamani: تعیین رده

2012-11-20T05:49:54Z

تعیین رده

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۱۹

2012-10-30T10:19:16Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{بخشی از یک کتاب}} برخى از كلمات سیدالشهدا علیه السلام چه در فاصله مدينه تا ...' ایجاد کرد

2012-10-14T08:24:13Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{بخشی از یک کتاب}} برخى از كلمات سیدالشهدا علیه السلام چه در فاصله مدينه تا ...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{بخشی از یک کتاب}}

برخى از كلمات [[سیدالشهدا]] علیه السلام چه در فاصله [[مدينه]] تا [[كربلا]] و چه در روز [[عاشورا]]، داراى پيام هاى مؤثر و ديدگاه هاى الهام‌بخش براى جهاد و كرامت است.

اين سخنان يا در ضمن خطبه‌ها آمده است، يا رجزها و اشعار آن حضرت و حالت ‌شعارى به خود گرفته ‌است. مى‌توان هدف حسينى و انديشه‌ها و روحيه‌هاى عاشورايى را از آنها دريافت و آن ‌فرازهاى فروزان را شعارهاى نهضت عاشورا دانست. برخى از اين شعارها چنين است:

# «على الاسلام السلام، اذ بليت الامة براع مثل يزيد»<ref>موسوعة كلمات الامام الحسين علیه السلام، ص 284.</ref> (اين را در پاسخ مروان در مدينه فرمود كه از آن حضرت مى‌خواست تا با يزيد بيعت كند).
# «والله لولم يكن ملجا و لا ماوى لما بايعت ‌يزيد بن معاوية‌»<ref>[[بحارالانوار]]، ج 44، ص 329، اعيان الشيعه، ج 1، ص 588.</ref> (در پاسخ برادرش‌ محمد حنفيه فرمود).
# «انى لا ارى الموت الا سعادة والحياة مع الظالمين الا برما»<ref>بحارالانوار، ج 44، ص 381.</ref> (خطاب به يارانش در كربلا).
# «الناس عبيد الدنيا والدين لعق على السنتهم يحوطونه مادرت معايشهم فاذا محصوابالبلاء قل الديانون‌»<ref>تحف العقول (چاپ جامعه مدرسين)، ص 245، بحارالانوار، ج 75، ص 117.</ref> (در مسير رفتن به كربلا در منزلگاه ذى حسم).
# «الا ترون ان الحق لايعمل به و ان الباطل لايتناهى عنه؟ فليرغب المؤمن في لقاء ربه ‌محقا...»<ref>مناقب، ابن شهر آشوب، ج 4، ص 68. </ref> (در كربلا خطاب به اصحاب خويش فرمود).
# «خط الموت على ولد آدم مخط القلادة على جيد الفتاة‌»<ref>لهوف، ص 53، بحارالانوار، ج 44، ص 366.</ref> (از سخنرانى [[امام ‌حسين]] علیه السلام در [[مكه]] پيش از خروج به سوى كوفه، در ميان جمعى از خانواده، ياران‌ و شيعيان خويش).
# «من راى سلطانا جائرا مستحلا لحرام الله، ناكثا عهده مخالفا لسنة رسول الله يعمل‌ فى عبادالله بالاثم والعدوان فلم يغير عليه بفعل ولا قول كان حقا على الله ان يدخله‌ مدخله‌»<ref>وقعة الطف، ص 172، موسوعة كلمات الامام الحسين علیه السلام، ص 361.</ref> (در منزلگاه بيضه در مسير كوفه، خطاب به سپاه حر).
# «ما الامام، الا العامل بالكتاب والآخذ بالقسط والدائن بالحق والحابس نفسه على ذات‌الله‌»<ref>بحارالانوار، ج 44، ص 334.</ref> (امام اين صفات امام راستين را در پاسخ به دعوتنامه‌هاى كوفيان نوشت و توسط مسلم بن عقيل به كوفه فرستاد).
# «سامضى و ما بالموت عار على الفتى اذا ما نوى حقا و جاهد مسلما»<ref>همان، ص 378.</ref> (شعر از ديگرى است، اما امام حسين‌ علیه السلام آن را در پاسخ به تهديدهاى حر، در مسير كوفه خواند).
# «رضى الله رضانا اهل البيت، نصبر على بلائه و يوفينا اجر الصابرين‌»<ref>همان، ص 366، اعيان الشيعه، ج 1، ص 539.</ref> (در خطبه‌اى‌ كه هنگام خروج از [[مكه]] ايراد نمود، خطاب به اصحاب و ياران فرمود. در آستانه‌ خروج<ref>همان.</ref> از مكه به سوى كوفه فرمود و راه خونين و آميخته به شهادت را ترسيم فرمود).
# «انما خرجت لطلب الاصلاح فى امة جدى‌»<ref>مناقب، ابن شهر آشوب، ج 4، ص 89.</ref> (در وصيت نامه سيدالشهدا علیه السلام به ‌برادرش محمد حنفيه آمده است كه قبل از خروج به سوى مدينه نوشت).
# «لا اعطيكم بيدى اعطاء الذليل و لا اقر اقرار العبيد (لاافر فرار العبيد)»<ref>مقتل الحسين، مقرم، ص 280.</ref> (در سخنرانى صبح عاشورا، خطاب به نيروهاى دشمن فرمود كه خواستار تسليم شدن آن حضرت بودند).
# «هيهات منا الذلة، يابى الله ذلك لنا و رسوله والمؤمنون...»<ref>نفس المهموم، ص 131، مقتل خوارزمى، ج 2، ص 7.</ref> (در خطاب به سپاه‌ دشمن فرمود، پس از آن كه خود را سر دوراهى ذلت و شهادت محير ديد).
# «فهل هو الا الموت؟ فمرحبا به‌»<ref>موسوعة كلمات الامام الحسين علیه السلام، ص 382.</ref>(در پاسخ عمر سعد كه نامه‌اى به آن حضرت‌ فرستاد و خواستار تسليم شدن بود).
# «صبرا بنى الكرام، فما الموت الا قنطرة تعبربكم عن البؤس والضراء الى الجنان‌الواسعة والنعيم الدائمة‌»<ref>نفس المهموم، ص 135، معانى الاخبار، ص 288.</ref> (خطاب به ياران فداكار خويش در صبح عاشورا، پس از آن كه تعدادى از اصحابش شهيد شدند كه روز عاشورا هنگام ‌پيكار با<ref>مناقب، ابن شهر آشوب، ج 1، ص 68.</ref> سپاه دشمن به عنوان رجز حماسى مى‌خواند و شهادت را بر ننگ تسليم، ترجيح مى‌داد).
# «موت فى عز خير من حياة في ذل‌»<ref>[[بحارالانوار]]، ج 44، ص 192.</ref> (كه مرگ سرخ، به از زندگى ننگين است).
# «ان لم يكن لكم دين و كنتم لاتخافون المعاد فكونوا احرارا فى دنياكم‌»<ref>همان، ج 45، ص 51.</ref> (در آخرين‌ لحظات پيش از شهادت، وقتى شنيد سپاه كوفه به طرف خيمه‌هاى حرم او حمله‌ كرده‌اند، خطاب به پيروان ابوسفيان چنان فرمود).
# «هل من ناصر ينصر ذريته الاطهار؟»<ref>ذريعة النجاة، ص 129.</ref> «هل من ذاب يذب عن حرم رسول الله؟»<ref>بحارالانوار، ج 45، ص 46.</ref> (وقتى سيدالشهدا علیه السلام اين نصرت خواهى و استغاثه را بر زبان آورد كه همه ياران و بستگانش شهيد شده بودند).

از مجموعه اين جملات نورانى و حماسى كه شعارهاى حسين‌ علیه السلام در نهضتش‌ به شمار مى‌آيد، تاكيد آن امام بر مفاهيم و ارزش هاى زير به دست مى‌آيد: نابودى اسلام در شرايط سلطه يزيدى، حرمت بيعت با كسى چون يزيد، شرافت [[مرگ]] سرخ بر زندگى‌ ذلت بار، اندك بودن انسان هاى راستين در صحنه امتحان، لزوم شهادت طلبى در عصر حاكميت باطل، زينت بودن شهادت براى انسان، تكليف مبارزه با سلطه جور و طغيان، اوصاف پيشواى حق، تسليم و رضا در برابر خواسته خداوند، همراهى شهادت طلبان در مبارزات حق جويانه، حرمت ذلت پذيرى براى آزادگان و فرزانگان مؤمن، پل بودن مرگ‌ براى عبور به بهشت برين، آزادگى و جوانمردى، يارى خواهى از همه و هميشه در راه‌ احقاق حق و...

بقا و جاودانگى عاشورا، در سايه همين تعليمات و آرمانهاست كه در كلام آن حضرت ‌جلوه‌گر است و نهضت هاى ضد ستم و ضد استبداد، همواره از اين پيام ها و درونمايه‌ها الهام‌ گرفته‌اند.

درس آزادى به دنيا داد رفتار حسين بذر همت در جهان افشاند، افكار حسين «گر ندارى دين به عالم، لااقل آزاده باش‌» اين كلام نغز مى‌باشد ز گفتار حسين «مرگ با عزت ز عيش در مذلت بهتر است‌» نغمه‌اى مى‌باشد از لعل دربار حسين.<ref>حسين پيشواى انسانها، ص 70 (شعر از فضل الله صلواتى).</ref>

==پانویس==
<references/>

==منابع==
جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
@@ سطر ۵: / سطر ۷: @@
 این سخنان یا در ضمن [[خطبه|خطبه‌ها]] آمده است، یا رجزها و اشعار آن حضرت و حالت ‌شعارى به خود گرفته ‌است. مى‌توان هدف حسینى و اندیشه‌ها و روحیه‌هاى عاشورایى را از آنها دریافت و آن ‌فرازهاى فروزان را شعارهاى نهضت عاشورا دانست. برخى از این شعارها چنین است:
-#«على الاسلام السلام، اذ بُلیت الامة براع مثل یزید»<ref>موسوعة کلمات الامام الحسین علیه السلام، ص ۲۸۴.</ref> (این را در پاسخ [[مروان بن حکم|مروان]] در مدینه فرمود که از آن حضرت مى‌خواست تا با [[یزید بن معاویه|یزید]] بیعت کند).
+#{{متن حدیث|«على الاسلام السلام، اذ بُلیت الامة براع مثل یزید»}}<ref>موسوعة کلمات الامام الحسین علیه السلام، ص ۲۸۴.</ref> (این را در پاسخ [[مروان بن حکم|مروان]] در مدینه فرمود که از آن حضرت مى‌خواست تا با [[یزید بن معاویه|یزید]] بیعت کند).
-#«والله لو لم یکن ملجأ و لا ماوى لما بایعت ‌یزید بن معاویة‌»<ref>بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۳۲۹، اعیان الشیعه، ج ۱، ص ۵۸۸.</ref> (در پاسخ برادرش‌ [[محمد بن حنفیه|محمد حنفیه]] فرمود).
+#{{متن حدیث|«والله لو لم یکن ملجأ و لا ماوى لما بایعت ‌یزید بن معاویة‌»}}<ref>بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۳۲۹، اعیان الشیعه، ج ۱، ص ۵۸۸.</ref> (در پاسخ برادرش‌ [[محمد بن حنفیه|محمد حنفیه]] فرمود).
-#«انى لا ارى الموت الا سعادة والحیاة مع الظالمین الا برما»<ref>بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۳۸۱.</ref> (خطاب به یارانش در کربلا).
+#{{متن حدیث|«انى لا ارى الموت الا سعادة والحیاة مع الظالمین الا برما»}}<ref>بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۳۸۱.</ref> (خطاب به یارانش در کربلا).
-#«الناس عبید الدنیا والدین لعق على السنتهم یحوطونه ما درّت معایشهم فاذا مُحّصوا بالبلاء قلّ الدیانون‌»<ref>تحف العقول (چاپ جامعه مدرسین)، ص ۲۴۵، بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۱۱۷.</ref> (در مسیر رفتن به کربلا در منزلگاه [[ذو حسم|ذى حسم]]).
+#{{متن حدیث|«الناس عبید الدنیا والدین لعق على السنتهم یحوطونه ما درّت معایشهم فاذا مُحّصوا بالبلاء قلّ الدیانون‌»}}<ref>تحف العقول (چاپ جامعه مدرسین)، ص ۲۴۵، بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۱۱۷.</ref> (در مسیر رفتن به کربلا در منزلگاه [[ذو حسم|ذى حسم]]).
-#«الا ترون ان الحق لا یعمل به و ان الباطل لایتناهى عنه؟ فلیرغب المؤمن فی لقاء ربه ‌محقا...»<ref>مناقب، ابن شهر آشوب، ج ۴، ص ۶۸. </ref> (در کربلا خطاب به اصحاب خویش فرمود).
+#{{متن حدیث|«الا ترون ان الحق لا یعمل به و ان الباطل لایتناهى عنه؟ فلیرغب المؤمن فی لقاء ربه ‌محقا...»}}<ref>مناقب، ابن شهر آشوب، ج ۴، ص ۶۸. </ref> (در کربلا خطاب به اصحاب خویش فرمود).
-#«خطّ الموت على ولد آدم مخط القلادة على جید الفتاة‌»<ref>لهوف، ص ۵۳، بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۳۶۶.</ref> (از سخنرانى [[امام ‌حسین]] علیه السلام در [[مکه]] پیش از خروج به سوى کوفه، در میان جمعى از خانواده، یاران‌ و [[شیعه|شیعیان]] خویش).
+#{{متن حدیث|«خطّ الموت على ولد آدم مخط القلادة على جید الفتاة‌»}}<ref>لهوف، ص ۵۳، بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۳۶۶.</ref> (از سخنرانى [[امام ‌حسین]] علیه السلام در [[مکه]] پیش از خروج به سوى کوفه، در میان جمعى از خانواده، یاران‌ و [[شیعه|شیعیان]] خویش).
-#«من راى سلطانا جائرا مستحلّا لحرام الله، ناکثا عهده، مخالفا لسنة رسول الله، یعمل‌ فى عبادالله بالاثم و العدوان، فلم یغیر علیه بفعل ولا قول، کان حقّا على الله ان یدخله‌ مُدخله‌»<ref>وقعة الطف، ص ۱۷۲، موسوعة کلمات الامام الحسین علیه السلام، ص ۳۶۱.</ref> (در منزلگاه بیضه در مسیر [[کوفه|کوفه]]، خطاب به سپاه [[حر بن یزید ریاحی|حر]]).
+#{{متن حدیث|«من راى سلطانا جائرا مستحلّا لحرام الله، ناکثا عهده، مخالفا لسنة رسول الله، یعمل‌ فى عبادالله بالاثم و العدوان، فلم یغیر علیه بفعل ولا قول، کان حقّا على الله ان یدخله‌ مُدخله‌»}}<ref>وقعة الطف، ص ۱۷۲، موسوعة کلمات الامام الحسین علیه السلام، ص ۳۶۱.</ref> (در منزلگاه بیضه در مسیر [[کوفه|کوفه]]، خطاب به سپاه [[حر بن یزید ریاحی|حر]]).
-#«ما الامام الا العامل بالکتاب والآخذ بالقسط والدائن بالحق والحابس نفسه على ذات‌الله‌»<ref>بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۳۳۴.</ref> (امام این صفات [[امام]] راستین را در پاسخ به دعوتنامه‌هاى کوفیان نوشت و توسط [[مسلم بن عقیل|مسلم بن عقیل]] به کوفه فرستاد).
+#{{متن حدیث|«ما الامام الا العامل بالکتاب والآخذ بالقسط والدائن بالحق والحابس نفسه على ذات‌الله‌»}}<ref>بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۳۳۴.</ref> (امام این صفات [[امام]] راستین را در پاسخ به دعوتنامه‌هاى کوفیان نوشت و توسط [[مسلم بن عقیل|مسلم بن عقیل]] به کوفه فرستاد).
-#«سأمضى و ما بالموت عار على الفتى * اذا ما نوى حقا و جاهد مسلما»<ref>همان، ص ۳۷۸.</ref> (شعر از دیگرى است، اما امام حسین‌ علیه السلام آن را در پاسخ به تهدیدهاى حر، در مسیر کوفه خواند).
+#{{متن حدیث|«سأمضى و ما بالموت عار على الفتى * اذا ما نوى حقا و جاهد مسلما»}}<ref>همان، ص ۳۷۸.</ref> (شعر از دیگرى است، اما امام حسین‌ علیه السلام آن را در پاسخ به تهدیدهاى حر، در مسیر کوفه خواند).
-#«رضى الله رضانا اهلَ البیت، نصبر على بلائه و یوفینا اجر الصابرین‌»<ref>همان، ص ۳۶۶، اعیان الشیعه، ج ۱، ص ۵۳۹.</ref> (در خطبه‌اى‌ که هنگام خروج از [[مکه]] ایراد نمود، خطاب به اصحاب و یاران فرمود.
+#{{متن حدیث|«رضى الله رضانا اهلَ البیت، نصبر على بلائه و یوفینا اجر الصابرین‌»}}<ref>همان، ص ۳۶۶، اعیان الشیعه، ج ۱، ص ۵۳۹.</ref> (در خطبه‌اى‌ که هنگام خروج از [[مکه]] ایراد نمود، خطاب به اصحاب و یاران فرمود.
-#« مَن کانَ باذِلا فینا مُهْجَتَهُ وَ مُوَطّنا عَلی لِقاء اللهِ نَفْسَهُ فَلْیرْحَلْ مَعَنا»<ref>همان</ref> (در آستانه خروج از مکه به سوی کوفه فرمود و راه خونین و آمیخته به شهادت را ترسیم فرمود).
+#{{متن حدیث|«مَن کانَ باذِلا فینا مُهْجَتَهُ وَ مُوَطّنا عَلی لِقاء اللهِ نَفْسَهُ فَلْیرْحَلْ مَعَنا»}}<ref>همان</ref> (در آستانه خروج از مکه به سوی کوفه فرمود و راه خونین و آمیخته به شهادت را ترسیم فرمود).
-#«انما خرجتُ لطلب الاصلاح فى امة جدى‌»<ref>مناقب، ابن شهر آشوب، ج ۴، ص ۸۹.</ref> (در وصیت نامه سیدالشهدا علیه السلام به ‌برادرش محمد حنفیه آمده است که قبل از خروج به سوى مدینه نوشت).
+#{{متن حدیث|«انما خرجتُ لطلب الاصلاح فى امة جدى‌»}}<ref>مناقب، ابن شهر آشوب، ج ۴، ص ۸۹.</ref> (در وصیت نامه سیدالشهدا علیه السلام به ‌برادرش محمد حنفیه آمده است که قبل از خروج به سوى مدینه نوشت).
-#«لا اعطیکم بیدى اعطاء الذلیل و لا أقرّ اقرار العبید (لا افر فرار العبید)»<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص ۲۸۰.</ref> (در سخنرانى صبح عاشورا، خطاب به نیروهاى دشمن فرمود که خواستار تسلیم شدن آن حضرت بودند).
+#{{متن حدیث|«لا اعطیکم بیدى اعطاء الذلیل و لا أقرّ اقرار العبید (لا افر فرار العبید)»}}<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص ۲۸۰.</ref> (در سخنرانى صبح عاشورا، خطاب به نیروهاى دشمن فرمود که خواستار تسلیم شدن آن حضرت بودند).
-#«هیهات منّا الذلة، یابى الله ذلک لنا و رسوله و المؤمنون...»<ref>نفس المهموم، ص ۱۳۱، مقتل خوارزمى، ج ۲، ص ۷.</ref> (در خطاب به سپاه‌ دشمن فرمود، پس از آن که خود را سر دوراهى ذلت و شهادت محیر دید).
+#{{متن حدیث|«هیهات منّا الذلة، یابى الله ذلک لنا و رسوله و المؤمنون...»}}<ref>نفس المهموم، ص ۱۳۱، مقتل خوارزمى، ج ۲، ص ۷.</ref> (در خطاب به سپاه‌ دشمن فرمود، پس از آن که خود را سر دوراهى ذلت و شهادت محیر دید).
-#«فهل هو الا الموت؟ فمرحبا به‌»<ref>موسوعة کلمات الامام الحسین علیه السلام، ص ۳۸۲.</ref> (در پاسخ [[عمر بن سعد|عمر سعد]] که نامه‌اى به آن حضرت‌ فرستاد و خواستار تسلیم شدن بود).
+#{{متن حدیث|«فهل هو الا الموت؟ فمرحبا به‌»}}<ref>موسوعة کلمات الامام الحسین علیه السلام، ص ۳۸۲.</ref> (در پاسخ [[عمر بن سعد|عمر سعد]] که نامه‌اى به آن حضرت‌ فرستاد و خواستار تسلیم شدن بود).
-#«صبرا بنى الکرام، فما الموت الا قنطرة تعبربکم عن البؤس والضراء الى الجنان‌الواسعة والنعیم الدائمة‌»<ref>نفس المهموم، ص ۱۳۵، معانى الاخبار، ص ۲۸۸.</ref> (خطاب به یاران فداکار خویش در صبح عاشورا، پس از آن که تعدادى از اصحابش شهید شدند که روز عاشورا هنگام ‌پیکار با سپاه دشمن به عنوان رجز حماسى مى‌خواند و شهادت را بر ننگ تسلیم، ترجیح مى‌داد).
+#{{متن حدیث|«صبرا بنى الکرام، فما الموت الا قنطرة تعبربکم عن البؤس والضراء الى الجنان‌الواسعة والنعیم الدائمة‌»}}<ref>نفس المهموم، ص ۱۳۵، معانى الاخبار، ص ۲۸۸.</ref> (خطاب به یاران فداکار خویش در صبح عاشورا، پس از آن که تعدادى از اصحابش شهید شدند که روز عاشورا هنگام ‌پیکار با سپاه دشمن به عنوان رجز حماسى مى‌خواند و شهادت را بر ننگ تسلیم، ترجیح مى‌داد).
-#المَوتُ خَیرٌ مِنْ رُکوبِ العارِوَالعارُ اَولی مِنْ دُخُولِ النارِ»<ref>مناقب ، ابن شهرآشوب ، ج ۱ ، ص ۶۸ </ref> (که روز عاشورا هنگام پیکار با سپاه دشمن به عنوان رجز حماسی می خواند و شهادت را بر ننگ تسلیم و ننگ را بر آتش دوزخ ، ترجیح می داد).
+#{{متن حدیث|«المَوتُ خَیرٌ مِنْ رُکوبِ العارِوَالعارُ اَولی مِنْ دُخُولِ النارِ»}}<ref>مناقب ، ابن شهرآشوب ، ج ۱ ، ص ۶۸ </ref> (که روز عاشورا هنگام پیکار با سپاه دشمن به عنوان رجز حماسی می خواند و شهادت را بر ننگ تسلیم و ننگ را بر آتش دوزخ ، ترجیح می داد).
-#«موت فى عزّ خیر من حیاة فی ذل‌ّ»<ref>بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۱۹۲.</ref> (که مرگ سرخ، به از زندگى ننگین است).
+#{{متن حدیث|«موت فى عزّ خیر من حیاة فی ذل‌ّ»}}<ref>بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۱۹۲.</ref> (که مرگ سرخ، به از زندگى ننگین است).
-#«ان لم یکن لکم دین و کنتم لاتخافون المعاد فکونوا احرارا فى دنیاکم‌»<ref>همان، ج ۴۵، ص ۵۱.</ref> (در آخرین‌ لحظات پیش از شهادت، وقتى شنید سپاه کوفه به طرف خیمه‌هاى حرم او حمله‌ کرده‌اند، خطاب به پیروان [[ابوسفیان|ابوسفیان]] چنان فرمود).
+#{{متن حدیث|«ان لم یکن لکم دین و کنتم لاتخافون المعاد فکونوا احرارا فى دنیاکم‌»}}<ref>همان، ج ۴۵، ص ۵۱.</ref> (در آخرین‌ لحظات پیش از شهادت، وقتى شنید سپاه کوفه به طرف خیمه‌هاى حرم او حمله‌ کرده‌اند، خطاب به پیروان [[ابوسفیان|ابوسفیان]] چنان فرمود).
-#«هل مِن ناصر ینصر ذریته الاطهار؟»<ref>ذریعة النجاة، ص ۱۲۹.</ref> «هل من ذابٍّ یذبّ عن حرم رسول الله؟»<ref>بحارالانوار، ج ۴۵، ص ۴۶.</ref> (وقتى [[سیدالشهداء|سیدالشهدا]] علیه السلام این نصرت خواهى و استغاثه را بر زبان آورد که همه یاران و بستگانش شهید شده بودند).
+#{{متن حدیث|«هل مِن ناصر ینصر ذریته الاطهار؟»}}<ref>ذریعة النجاة، ص ۱۲۹.</ref> «هل من ذابٍّ یذبّ عن حرم رسول الله؟»<ref>بحارالانوار، ج ۴۵، ص ۴۶.</ref> (وقتى [[سیدالشهداء|سیدالشهدا]] علیه السلام این نصرت خواهى و استغاثه را بر زبان آورد که همه یاران و بستگانش شهید شده بودند).
 از مجموعه این جملات نورانى و حماسى که شعارهاى حسین‌ علیه السلام در نهضتش‌ به شمار مى‌آید، تاکید آن امام بر مفاهیم و ارزش هاى زیر به دست مى‌آید: نابودى [[اسلام]] در شرایط سلطه یزیدى، حرمت بیعت با کسى چون [[یزید بن معاویه|یزید]]، شرافت مرگ سرخ بر زندگى‌ [[ذلت نفس|ذلت]] بار، اندک بودن انسان هاى راستین در صحنه امتحان، لزوم شهادت طلبى در عصر حاکمیت [[باطل]]، زینت بودن [[شهادت در راه خدا|شهادت]] براى انسان، تکلیف مبارزه با سلطه جور و طغیان، اوصاف پیشواى [[حق]]، [[تسلیم|تسلیم]] و رضا در برابر خواسته [[الله|خداوند]]، همراهى شهادت طلبان در مبارزات حق جویانه، حرمت ذلت پذیرى براى آزادگان و فرزانگان مؤمن، پل بودن [[مرگ|مرگ‌]] براى عبور به [[بهشت]] برین، آزادگى و جوانمردى، یارى خواهى از همه و همیشه در راه‌ احقاق حق و...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۴۵
سطر ۳۷:		سطر ۳۷:

	[[رده:شعارهای عاشورائی]]		[[رده:شعارهای عاشورائی]]
		+	{{الگو:واقعه عاشورا}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۰۹
سطر ۳۶:		سطر ۳۶:
	جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.		جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.

−	[[رده:~~گفتارهای~~ عاشورائی]]	+	[[رده:شعارهای عاشورائی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۱۴
سطر ۳۶:		سطر ۳۶:
	جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.		جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.

−	[[رده:~~واقعه عاشورا~~]]	+	[[رده:گفتارهای عاشورائی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{مدخل دائره المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
+{{مدخل دائرة المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
 برخى از كلمات [[سیدالشهدا]] علیه السلام چه در فاصله [[مدينه]] تا [[كربلا]] و چه در روز [[عاشورا]]، داراى پيام هاى مؤثر و ديدگاه هاى الهام‌بخش براى جهاد و كرامت است.
@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۵: @@
 ==منابع==
 جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.

@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 # «ما الامام، الا العامل بالكتاب والآخذ بالقسط والدائن بالحق والحابس نفسه على ذات‌الله‌»<ref>بحارالانوار، ج 44، ص 334.</ref> (امام اين صفات امام راستين را در پاسخ به دعوتنامه‌هاى كوفيان نوشت و توسط مسلم بن عقيل به كوفه فرستاد).
 # «سامضى و ما بالموت عار على الفتى اذا ما نوى حقا و جاهد مسلما»<ref>همان، ص 378.</ref> (شعر از ديگرى است، اما امام حسين‌ علیه السلام آن را در پاسخ به تهديدهاى حر، در مسير كوفه خواند).
-# «رضى الله رضانا اهل البيت، نصبر على بلائه و يوفينا اجر الصابرين‌»<ref>همان، ص 366، اعيان الشيعه، ج 1، ص 539.</ref> (در خطبه‌اى‌ كه هنگام خروج از [[مكه]] ايراد نمود، خطاب به اصحاب و ياران فرمود. در آستانه‌ خروج<ref>همان.</ref> از مكه به سوى كوفه فرمود و راه خونين و آميخته به شهادت را ترسيم فرمود).
+# «رضى الله رضانا اهل البيت، نصبر على بلائه و يوفينا اجر الصابرين‌»<ref>همان، ص 366، اعيان الشيعه، ج 1، ص 539.</ref> (در خطبه‌اى‌ كه هنگام خروج از [[مكه]] ايراد نمود، خطاب به اصحاب و ياران فرمود.
 # «انما خرجت لطلب الاصلاح فى امة جدى‌»<ref>مناقب، ابن شهر آشوب، ج 4، ص 89.</ref> (در وصيت نامه سيدالشهدا علیه السلام به ‌برادرش محمد حنفيه آمده است كه قبل از خروج به سوى مدينه نوشت).
 # «لا اعطيكم بيدى اعطاء الذليل و لا اقر اقرار العبيد (لاافر فرار العبيد)»<ref>مقتل الحسين، مقرم، ص 280.</ref> (در سخنرانى صبح عاشورا، خطاب به نيروهاى دشمن فرمود كه خواستار تسليم شدن آن حضرت بودند).
 # «هيهات منا الذلة، يابى الله ذلك لنا و رسوله والمؤمنون...»<ref>نفس المهموم، ص 131، مقتل خوارزمى، ج 2، ص 7.</ref> (در خطاب به سپاه‌ دشمن فرمود، پس از آن كه خود را سر دوراهى ذلت و شهادت محير ديد).
 # «فهل هو الا الموت؟ فمرحبا به‌»<ref>موسوعة كلمات الامام الحسين علیه السلام، ص 382.</ref>(در پاسخ عمر سعد كه نامه‌اى به آن حضرت‌ فرستاد و خواستار تسليم شدن بود).
-# «صبرا بنى الكرام، فما الموت الا قنطرة تعبربكم عن البؤس والضراء الى الجنان‌الواسعة والنعيم الدائمة‌»<ref>نفس المهموم، ص 135، معانى الاخبار، ص 288.</ref> (خطاب به ياران فداكار خويش در صبح عاشورا، پس از آن كه تعدادى از اصحابش شهيد شدند كه روز عاشورا هنگام ‌پيكار با<ref>مناقب، ابن شهر آشوب، ج 1، ص 68.</ref> سپاه دشمن به عنوان رجز حماسى مى‌خواند و شهادت را بر ننگ تسليم، ترجيح مى‌داد).
+# «صبرا بنى الكرام، فما الموت الا قنطرة تعبربكم عن البؤس والضراء الى الجنان‌الواسعة والنعيم الدائمة‌»<ref>نفس المهموم، ص 135، معانى الاخبار، ص 288.</ref> (خطاب به ياران فداكار خويش در صبح عاشورا، پس از آن كه تعدادى از اصحابش شهيد شدند كه روز عاشورا هنگام ‌پيكار با سپاه دشمن به عنوان رجز حماسى مى‌خواند و شهادت را بر ننگ تسليم، ترجيح مى‌داد).
 # «موت فى عز خير من حياة في ذل‌»<ref>[[بحارالانوار]]، ج 44، ص 192.</ref> (كه مرگ سرخ، به از زندگى ننگين است).
 # «ان لم يكن لكم دين و كنتم لاتخافون المعاد فكونوا احرارا فى دنياكم‌»<ref>همان، ج 45، ص 51.</ref> (در آخرين‌ لحظات پيش از شهادت، وقتى شنيد سپاه كوفه به طرف خيمه‌هاى حرم او حمله‌ كرده‌اند، خطاب به پيروان ابوسفيان چنان فرمود).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۱۹
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{~~بخشی از یک~~ کتاب}}	+	{{مدخل دائره المعارف\|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]}}

	برخى از كلمات [[سیدالشهدا]] علیه السلام چه در فاصله [[مدينه]] تا [[كربلا]] و چه در روز [[عاشورا]]، داراى پيام هاى مؤثر و ديدگاه هاى الهام‌بخش براى جهاد و كرامت است.		برخى از كلمات [[سیدالشهدا]] علیه السلام چه در فاصله [[مدينه]] تا [[كربلا]] و چه در روز [[عاشورا]]، داراى پيام هاى مؤثر و ديدگاه هاى الهام‌بخش براى جهاد و كرامت است.