سید محمد مولانا - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* آرشیو عکس و تصویر */

2023-05-24T09:41:50Z

‏آرشیو عکس و تصویر

Mohammadi: /* آرشیو عکس و تصویر */

2023-05-24T09:38:33Z

‏آرشیو عکس و تصویر

Mohammadi: /* آثار و تألیفات */

2023-05-24T08:15:32Z

‏آثار و تألیفات

Mohammadi: /* آرشیو عکس و تصویر */

2023-05-23T18:11:48Z

‏آرشیو عکس و تصویر

Mohammadi در ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۰۱

2023-05-23T18:01:35Z

Mohammadi: /* منابع */

2023-05-23T17:55:19Z

‏منابع

مهدی موسوی در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۳۰

2021-10-21T11:30:24Z

مهدی موسوی در ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۱۷

2021-04-11T07:17:40Z

مهدی موسوی: ویرایش

2021-02-24T11:15:49Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ سيد محمد مولانا را به سید محمد مولانا منتقل کرد

2020-11-23T07:56:41Z

مهدی موسوی صفحهٔ سيد محمد مولانا را به سید محمد مولانا منتقل کرد

@@ سطر ۲۴۴: / سطر ۲۴۴: @@
 </gallery>
-[[رده:علمای قرن چهاردهم]]
+[[رده:علمای قرن چهاردهم|مولانا،سید محمد]]
 [[رده:فقیهان]]
 [[رده:مراجع تقلید]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۸
سطر ۲۴۶:		سطر ۲۴۶:
	[[رده:علمای قرن چهاردهم]]		[[رده:علمای قرن چهاردهم]]
	[[رده:فقیهان]]		[[رده:فقیهان]]
		+	[[رده:مراجع تقلید]]
		+	[[رده:منجمان]]
		+	[[رده:محدثان]]
		+	[[رده:مدفونین در حرم امام علی علیه السلام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۵
سطر ۱۱۲:		سطر ۱۱۲:

	سید محمد مولانا در طول زندگانی ارزشمند خویش، از هر فرصتی در جهت نگارش و تألیف، سود جسته و حاصل این تلاش و کوشش پیگیر، پیدایش آثار سودمندی است. او در زمینه‌های [[فقه]]، [[اصول فقه‌‌‌‌\|اصول]]، [[فلسفه]]، [[کلام]]، [[رجال]]، [[تفسیر]] و ادبیات، اثرات ماندگاری از خود به یادگار گذاشته است. برخی از آثار وی در زمان حیاتش به چاپ رسیده و برخی دیگر، بعد از وفات او توسط فرزند ارشدش [[سید علی مولانا]] چاپ و نشر یافته است.		سید محمد مولانا در طول زندگانی ارزشمند خویش، از هر فرصتی در جهت نگارش و تألیف، سود جسته و حاصل این تلاش و کوشش پیگیر، پیدایش آثار سودمندی است. او در زمینه‌های [[فقه]]، [[اصول فقه‌‌‌‌\|اصول]]، [[فلسفه]]، [[کلام]]، [[رجال]]، [[تفسیر]] و ادبیات، اثرات ماندگاری از خود به یادگار گذاشته است. برخی از آثار وی در زمان حیاتش به چاپ رسیده و برخی دیگر، بعد از وفات او توسط فرزند ارشدش [[سید علی مولانا]] چاپ و نشر یافته است.
		+	[[پرونده:سیدمولانا.jpg\|thumb\|left\|مفتاح المطالب في شرح كتاب المكاسب، شرح عربی بر کتاب مکاسب محرمه شیخ انصاری - یکی از آثار آیت الله العظمی مولانا]]

	آثار علمی ایشان عبارت است از:		آثار علمی ایشان عبارت است از:

@@ سطر ۲۴۳: / سطر ۲۴۳: @@
 </gallery>
-[[رده:علمای قرن چهاردهم|مولانا،سید محمد]]
+[[رده:علمای قرن چهاردهم]]
 [[رده:فقیهان]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''آیت الله سید محمد مولانا''' (۱۳۶۳-۱۲۹۴ ق)، [[فقیه]] مجاهد [[شیعه]] در قرن ۱۴ قمری و از شاگردان [[محمد فاضل شربیانی|فاضل شربیانی]] بود. وی از جمله عالمانی است که با تألیف کتاب های گوناگون در زمینه های مختلف و پرورش شاگردان ممتاز در حوزه درسی از جمله [[علامه امینی]]، خدمت بزرگی به جامعه اسلامی نمود.
+'''آیت الله العظمی سید محمد مولانا''' (۱۲۹۴ - ۱۳۶۳ ق)، [[فقیه]] مجاهد [[شیعه]] در قرن ۱۴ قمری و از شاگردان [[محمد فاضل شربیانی|فاضل شربیانی]] بود. وی از جمله عالمانی است که با تألیف کتاب های گوناگون در زمینه های مختلف و پرورش شاگردان ممتاز در حوزه درسی از جمله [[علامه امینی]]، خدمت بزرگی به جامعه اسلامی نمود.
 {{شناسنامه عالم
 ||نام کامل = سید محمد موسوی مولانا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۵۵
سطر ۲۳۸:		سطر ۲۳۸:
	*[[گلشن ابرار (کتاب)\|گلشن ابرار]]، ج۴، ص۳۵۳، نویسنده: محمد الوانساز خویی.		*[[گلشن ابرار (کتاب)\|گلشن ابرار]]، ج۴، ص۳۵۳، نویسنده: محمد الوانساز خویی.

−	[[رده:علمای قرن چهاردهم]]	+	==آرشیو عکس و تصویر==
		+	<gallery mode="packed" heights="170">
		+	پرونده:انگجی+ (5).jpg\|نشسته از راست: ناشناس، [[سید ابوالحسن انگجی\|سید ابوالحسن حسینی انگجی تبریزی]]، [[سید محمد مولانا\|سید محمد موسوی مولانا]] و ناشناس
		+	</gallery>
		+
		+	[[رده:علمای قرن چهاردهم\|مولانا،سید محمد]]
		+	[[رده:فقیهان]]

@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 ==تحصیل و اساتید==
-سید محمد مولانا در [[تبریز]] مشغول به تحصیل شد. در جوانی وارد [[حوزه علمیه|حوزه علمیه]] گردید و از محضر بزرگان علم و فقاهت همچون، ملا علی علیاری<ref> ستارگان درخشان، حسین دوستی، ص ۱۶۶.</ref> (۱۲۳۶ ـ ۱۳۲۷ ق)، صاحب «بهجة الآمال فی شرح زبدة المقال» بهره ها برد. هنوز هیجده بهار از عمرش سپری نشده بود، که در بیستم [[ربیع الثانی]] (۱۳۱۲ ه.ق) به همراه پدرش، میر عبدالکریم موتمن الشریعه، برای ادامه تحصیل به [[نجف]] اشرف هجرت نمود و تا سال (۱۳۲۱ ه.ق) در آن دیار سکنی گزید.
+سید محمد مولانا در [[تبریز]] مشغول به تحصیل شد. در جوانی وارد [[حوزه علمیه|حوزه علمیه]] گردید و از محضر بزرگان علم و فقاهت همچون، [[ملا علی علیاری تبریزی|ملا علی علیاری]]<ref> ستارگان درخشان، حسین دوستی، ص ۱۶۶.</ref> (۱۲۳۶ ـ ۱۳۲۷ ق)، صاحب «بهجة الآمال فی شرح زبدة المقال» بهره ها برد. هنوز هیجده بهار از عمرش سپری نشده بود، که در بیستم [[ربیع الثانی]] (۱۳۱۲ ه.ق) به همراه پدرش، میر عبدالکریم موتمن الشریعه، برای ادامه تحصیل به [[نجف]] اشرف هجرت نمود و تا سال (۱۳۲۱ ه.ق) در آن دیار سکنی گزید.
 وی بعد از ورود به حوزه نجف اشرف دروس سطح [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] را از محضر استادنی بهره برد که عبارتند از:

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 |آثار = اثنا عشره مسأله مهمه، الاجتهاد والتقلید، احکام الوصیه، ارشاد الانام فی اثبات النبوة العامه والخاصه،...
 }}
-==ولادت و خاندان ==
+==ولادت و خاندان==
 سید محمد موسوی تبریزی مشهور به «مولانا»، در اول [[ربیع الاول]] ۱۲۹۴ ه.ق (مطابق ۲۷ اسفند ۱۲۵۵ ه.ش) در [[تبریز]] به دنیا آمد. پدرش، عالم فاضل و وارسته، میر عبدالکریم موسوی تبریزی، مشهور به «مؤتمن الشریعه» از عالمان نام آور آن دیار و دارای خطی زیبا و طبعی روان بود.
@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 نسب شریف این خاندان، به [[امام کاظم]] علیه السلام می رسد. [[آیت الله مرعشی نجفی]] در مورد نسب آیت الله محمد مولانا می نویسد: «سید جلیل القدر، سید محمد؛ مشهور به مولانا تبریزی فرزند میر عبدالکریم شیخ الاسلام، فرزند میر محمدتقی شیخ الاسلام، فرزند میر جعفر شیخ الاسلام، فرزند علامه ادیب و شاعر خطیب؛ سید احمد شیخ الاسلام، که نسبشان به عارف مشهور معین الدین علی ابوالقاسم موسوی، مشهور به شاه قاسم الانوار تبریزی می رسد».<ref> المسلسلات فی الاجازات، سید محمود مرعشی نجفی، ج ۲، ص ۳۸۹.</ref>
-==تحصیل و اساتید ==
+==تحصیل و اساتید==
 سید محمد مولانا در [[تبریز]] مشغول به تحصیل شد. در جوانی وارد [[حوزه علمیه|حوزه علمیه]] گردید و از محضر بزرگان علم و فقاهت همچون، ملا علی علیاری<ref> ستارگان درخشان، حسین دوستی، ص ۱۶۶.</ref> (۱۲۳۶ ـ ۱۳۲۷ ق)، صاحب «بهجة الآمال فی شرح زبدة المقال» بهره ها برد. هنوز هیجده بهار از عمرش سپری نشده بود، که در بیستم [[ربیع الثانی]] (۱۳۱۲ ه.ق) به همراه پدرش، میر عبدالکریم موتمن الشریعه، برای ادامه تحصیل به [[نجف]] اشرف هجرت نمود و تا سال (۱۳۲۱ ه.ق) در آن دیار سکنی گزید.
@@ سطر ۶۳: / سطر ۶۳: @@
 وی در دوران نه سال اقامتش در [[نجف]]، با همه قشرهای مردم به ویژه با فرهیختگان دینی به خوبی رفتار می کرد و به [[خوش خویی|خوش خلقی]] معروف بود. او از روی عشق و علاقه ای که به دانشمندان مذهبی نشان می داد، آنان را با لفظ «مولانا» مورد خطاب قرار می داد و کم کم در اثر کثرت استعمال این لفظ به «مولانا» معروف گردید.<ref> زندگی نامه آیت الله مولانا، خطی.</ref>
-==تدریس و شاگردان ==
+==تدریس و شاگردان==
 سید محمد مولانا در سال ۱۳۲۱ ه.ق به زادگاه خویش [[تبریز]] مراجعت نمود و مشغول تدریس [[فقه]] جعفری و ترویج [[احکام]] [[شریعت]] نبوی و تألیف و تصنیف گردید.<ref> زندگی نامه آیت الله مولانا، خطی.</ref>
@@ سطر ۷۱: / سطر ۷۱: @@
 سید محمد مولانا در طول چهل سال تدریس، شاگردان فرزانه ای پرورش داد که در این جا از آنان یاد می کنیم:
-*۱. [[علامه امینی|علامه عبدالحسین امینی]]. (۱۲۸۱ ـ ۱۳۴۹ ه.ق)
+*۱. [[علامه امینی|علامه عبدالحسین امینی]]. (۱۲۸۱ ـ ۱۳۴۹ ه.ش)
 *۲. سید مرتضی ایروانی.<ref> آشنای جانان، محمد الوانساز خویی، خطی؛ گنجینه دانشمندان، ج ۴، ص ۳۸۲.</ref> (۱۲۸۴ ـ ۱۳۶۹ ه.ق)
@@ سطر ۱۰۹: / سطر ۱۰۹: @@
 *۱۹. سید یوسف راثی هاشمی.<ref> نامداران تاریخ، ج ۲، ص ۳۸۰.</ref> (۱۲۸۷ ـ ۱۳۷۳ ه.ق)
-==آثار و تألیفات ==
+==آثار و تألیفات==
 سید محمد مولانا در طول زندگانی ارزشمند خویش، از هر فرصتی در جهت نگارش و تألیف، سود جسته و حاصل این تلاش و کوشش پیگیر، پیدایش آثار سودمندی است. او در زمینه‌های [[فقه]]، [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]]، [[فلسفه]]، [[کلام]]، [[رجال]]، [[تفسیر]] و ادبیات، اثرات ماندگاری از خود به یادگار گذاشته است. برخی از آثار وی در زمان حیاتش به چاپ رسیده و برخی دیگر، بعد از وفات او توسط فرزند ارشدش [[سید علی مولانا]] چاپ و نشر یافته است.
@@ سطر ۲۰۷: / سطر ۲۰۷: @@
 مولانا، پس از هفتاد و هفت روز تبعید، سرانجام در ۱۳ [[رجب]] (۱۳۴۷ ه.ق) از تبعید خلاصی یافت و در بیستم رجب همان سال وارد تبریز گردید.<ref> زندگی نامه آیت الله مولانا، خطی.</ref>
-==خصوصیات اخلاقی ==
+==خصوصیات اخلاقی==
 نیک مرد زاهد، آیت الله سید محمد مولانا در کارهای روزانه، نظم و ترتیب خاصی داشت. بیشتر وقتش را صرف تألیف، تحشیه، تعلیقه، مطالعه و تدریس می نمود. هیچ گاه بدون مطالعه تدریس نمی کرد و بدون جهت درس های خود را تعطیل نمی نمود. فقط دو ـ سه روز آخر که بیماری اش رو به وخامت گذاشته بود درس ها را تعطیل کرد.<ref> همان.</ref>
@@ سطر ۲۲۱: / سطر ۲۲۱: @@
 ==مولانا از نظر عالمان==
-* مورخ و رجالی معروف ملا علی واعظ خیابانی در مورد صفات پسندیده وی، می نگارد: «آن مرحوم، از اکابر مجتهدین تبریز و مرجع [[احکام]] و [[فتوا|فتاوی]]، محقق، مدقق، ثقه، [[فقیه]]، اصولی، عالم، فاضل، عادل، متواضع، متخلق به [[اخلاق]] حمیده، منصف در مقام مباحثه و غیرمجادل در مواقع مذاکره، نظیر او در این اوصاف ندیدم. مقبول تمام طبقات ناس و محبوب قاطبه انام، با این تفرق آراء و تشتت اهواء و حواس پیوسته، مشغول تدریس و تألیف و تصنیف، بالجمله عالم حقیقی و فقیه واقعی بود. قدس الله سره و اکمل بره».<ref> علمای معاصرین ملا علی واعظ خیابانی، ص ۱۹۱؛ معجم الرجال الفکر والادب، هادی امینی، ج ۳، ص ۱۸۳؛ معجم المولفی، عمررضا کحاله، ج ۱۰، ص ۱۹۱.</ref>
+*مورخ و رجالی معروف ملا علی واعظ خیابانی در مورد صفات پسندیده وی، می نگارد: «آن مرحوم، از اکابر مجتهدین تبریز و مرجع [[احکام]] و [[فتوا|فتاوی]]، محقق، مدقق، ثقه، [[فقیه]]، اصولی، عالم، فاضل، عادل، متواضع، متخلق به [[اخلاق]] حمیده، منصف در مقام مباحثه و غیرمجادل در مواقع مذاکره، نظیر او در این اوصاف ندیدم. مقبول تمام طبقات ناس و محبوب قاطبه انام، با این تفرق آراء و تشتت اهواء و حواس پیوسته، مشغول تدریس و تألیف و تصنیف، بالجمله عالم حقیقی و فقیه واقعی بود. قدس الله سره و اکمل بره».<ref> علمای معاصرین ملا علی واعظ خیابانی، ص ۱۹۱؛ معجم الرجال الفکر والادب، هادی امینی، ج ۳، ص ۱۸۳؛ معجم المولفی، عمررضا کحاله، ج ۱۰، ص ۱۹۱.</ref>
-* علامه متتبع، [[محمدعلی مدرس تبریزی|میرزا محمدعلی مدرس خیابانی]]، در مورد ایشان می نویسد: «از علمای تبریز عصر حاضر و از اصدقای این نگارنده می باشد که دارای اخلاق فاضله و ملکات حمیده بود... و دارای [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه]] اجتهادی و روایتی از اساتید خود می باشد».<ref> ریحانه الأدب، میرزا محمدعلی مدرس تبریزی، ج ۲، ص ۸۶؛ المسلسلات فی الجازات، ج ۲، ص ۳۸۸.</ref>
+*علامه متتبع، [[محمدعلی مدرس تبریزی|میرزا محمدعلی مدرس خیابانی]]، در مورد ایشان می نویسد: «از علمای تبریز عصر حاضر و از اصدقای این نگارنده می باشد که دارای اخلاق فاضله و ملکات حمیده بود... و دارای [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه]] اجتهادی و روایتی از اساتید خود می باشد».<ref> ریحانه الأدب، میرزا محمدعلی مدرس تبریزی، ج ۲، ص ۸۶؛ المسلسلات فی الجازات، ج ۲، ص ۳۸۸.</ref>
-* مؤلف مفاخر آذربایجان، در مورد ایشان می نگارد: «این مرد بزرگ از جهات گوناگون مانند علوّ طبع، استغنای از همه، بی اعتنایی به ریاست، صراحت لهجه، زبان صدق و گویا، قلم و بیان شیوا و رسا، قیافه جذاب، سیمای دلنشین و آراستگی به صفات کریمه دیگر از قبیل [[توکل]]، [[شجاعت]] و امثال این ها، در میان اقران خود کم نظیر و ممتاز بودند».<ref> مفاخر آذربایجان، عبدالرحیم عقیقی بخشایشی، ج ۵، ص ۲۸۵۳؛ زعماء الشیعه، خطی.</ref>
+*مؤلف مفاخر آذربایجان، در مورد ایشان می نگارد: «این مرد بزرگ از جهات گوناگون مانند علوّ طبع، استغنای از همه، بی اعتنایی به ریاست، صراحت لهجه، زبان صدق و گویا، قلم و بیان شیوا و رسا، قیافه جذاب، سیمای دلنشین و آراستگی به صفات کریمه دیگر از قبیل [[توکل]]، [[شجاعت]] و امثال این ها، در میان اقران خود کم نظیر و ممتاز بودند».<ref> مفاخر آذربایجان، عبدالرحیم عقیقی بخشایشی، ج ۵، ص ۲۸۵۳؛ زعماء الشیعه، خطی.</ref>
-* آیت الله [[سید شهاب الدین مرعشی نجفی|مرعشی نجفی]] در اجازه نوه صاحب ترجمه (آیت الله [[سید ابوالحسن مولانا]]) چنین می نگارد: «...از کسانی که من از آن ها روایت می کنم، با اجازه و قرائت علامه ذوفنون مولف و مصنف بزرگواری است که مطالب (علمی) را با اسلوب و روش نیکو بیان می کند. فقیه و اصولی و رجالی بلندمرتبه ای است حجه الاسلام، آیت الله سید محمد بن عبدالکریم موسوی تبریزی، مشهور به «مولانا» و این سید جلیل القدر، یکی از حسنات زمان و افتخارات بلاد آذربایجان می باشد».<ref> طنین تعهد، کریم فیضی تبریزی، ص ۲۶.</ref>
+*آیت الله [[سید شهاب الدین مرعشی نجفی|مرعشی نجفی]] در اجازه نوه صاحب ترجمه (آیت الله [[سید ابوالحسن مولانا]]) چنین می نگارد: «...از کسانی که من از آن ها روایت می کنم، با اجازه و قرائت علامه ذوفنون مولف و مصنف بزرگواری است که مطالب (علمی) را با اسلوب و روش نیکو بیان می کند. فقیه و اصولی و رجالی بلندمرتبه ای است حجه الاسلام، آیت الله سید محمد بن عبدالکریم موسوی تبریزی، مشهور به «مولانا» و این سید جلیل القدر، یکی از حسنات زمان و افتخارات بلاد آذربایجان می باشد».<ref> طنین تعهد، کریم فیضی تبریزی، ص ۲۶.</ref>
-* نوه فرزانه اش پرفسور حمید مولانا،<ref> زندگی نامه آیت الله مولانا، خطی.</ref> در مورد صفات و مبارزات جد عالی قدرش می نویسد: «برای اولین بار در کودکی و در تبریز بود که کلمات و واژه های «دولت غاصب»، «مشروعیت»، «مشروطه» و «حقانیت» را از زبان پدربزرگم، محروم آیت الله العظمی سید محمد مولانا شنیده و آموختم. او به مشروعیت دولت های «ملی» مانند پهلوی اعتقاد نداشت و تا آن جا که می توانست با آن مبارزه می کرد. وی در مدت اقامت و تحصیل در [[نجف]] و [[بین النهرین]]، از استکبار جهانی و تجاوز انگلستان و سایر قوای اروپایی به مردم و سرزمین های اسلامی شخصاً آگاه بوده و دیده بود که چگونه مشروطه را مسخ کرده و دزدیده اند! او و دانشورانی مانند او نمونه «جامعه مدنی اسلامی» و ابعاد عرضی و شرعی آن بودند. من درس اولیه «جامعه، دولت» و شکاف این دو در ممالک اسلامی را از او آموختم».<ref> همان.</ref>
+*نوه فرزانه اش پرفسور حمید مولانا،<ref> زندگی نامه آیت الله مولانا، خطی.</ref> در مورد صفات و مبارزات جد عالی قدرش می نویسد: «برای اولین بار در کودکی و در تبریز بود که کلمات و واژه های «دولت غاصب»، «مشروعیت»، «مشروطه» و «حقانیت» را از زبان پدربزرگم، محروم آیت الله العظمی سید محمد مولانا شنیده و آموختم. او به مشروعیت دولت های «ملی» مانند پهلوی اعتقاد نداشت و تا آن جا که می توانست با آن مبارزه می کرد. وی در مدت اقامت و تحصیل در [[نجف]] و [[بین النهرین]]، از استکبار جهانی و تجاوز انگلستان و سایر قوای اروپایی به مردم و سرزمین های اسلامی شخصاً آگاه بوده و دیده بود که چگونه مشروطه را مسخ کرده و دزدیده اند! او و دانشورانی مانند او نمونه «جامعه مدنی اسلامی» و ابعاد عرضی و شرعی آن بودند. من درس اولیه «جامعه، دولت» و شکاف این دو در ممالک اسلامی را از او آموختم».<ref> همان.</ref>
-* نوه فاضلش [[سید ابوالحسن مولانا]]، در مورد صفات جد بزگوارش می نگارد: «جد بزرگوار ما آیت الله العظمی مولانا از بزرگان علمای تبریز، مرجع احکام و فتاوی، مدقق، فقیه، اصولی، رجالی و در حسن خلق پسندیده و کم نظیر بود».<ref> همان.</ref>
+*نوه فاضلش [[سید ابوالحسن مولانا]]، در مورد صفات جد بزگوارش می نگارد: «جد بزرگوار ما آیت الله العظمی مولانا از بزرگان علمای تبریز، مرجع احکام و فتاوی، مدقق، فقیه، اصولی، رجالی و در حسن خلق پسندیده و کم نظیر بود».<ref> همان.</ref>
-==وفات ==
+==وفات==
 عالم ربانی، سید محمد مولانا، سرانجام پس از شصت و نه سال عمر با برکت، در شب جمعه ۱۸ [[جمادی الاول]] ۱۳۶۳ ه.ق (برابر با ۲۱ اردیبهشت ۱۳۲۳ ش) بدرود حیات گفت. پیکر مطهر او در [[تبریز]] به صورت موقت دفن گردید و پس از مدتی به [[نجف]] اشرف منتقل و در جوار مرقد مطهر جد بزرگوارش، [[امام علی]] (علیه السلام)، به خاک سپرده شد.<ref> همان؛ زعماء الشیعه، خطی.</ref>
@@ سطر ۲۳۵: / سطر ۲۳۵: @@
 <references />
 ==منابع==
-* تلخیص از کتاب [[گلشن ابرار (کتاب)|گلشن ابرار]]، ج۴، ص۳۵۳، نویسنده: محمد الوانساز خویی.
 [[رده:علمای قرن چهاردهم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۵۶
(بدون تفاوت)