سید محمدقلی موسوی هندی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ محمد قليخان هندوستانی را به سید محمدقلی موسوی هندی منتقل کرد

2025-01-21T12:55:19Z

مهدی موسوی صفحهٔ محمد قليخان هندوستانی را به سید محمدقلی موسوی هندی منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۴

2025-01-21T12:54:35Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۵ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۱۲

2019-05-05T11:12:24Z

بهنام در ‏۱ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۲۲

2016-03-01T06:22:50Z

بهرامی: اصلاح الگو

2012-10-06T07:36:57Z

اصلاح الگو

بهرامی: اضافه کردن رده

2012-08-05T07:29:14Z

اضافه کردن رده

Majid kamali: صفحه‌ای جدید حاوی '{منبع اين نوشتار يک سايت است. آن را با نوشته خودتان جايگزين کنيد.} سيد محمد م...' ایجاد کرد

2012-07-16T13:02:56Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{<I>منبع اين نوشتار يک سايت است. آن را با نوشته خودتان جايگزين کنيد.</I>} سيد محمد م...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{<I>منبع اين نوشتار يک سايت است. آن را با نوشته خودتان جايگزين کنيد.</I>}

سيد محمد موسوی فرزند محمد حسين فرزند حامد حسين، یکی از آيات بزرگ شيعه در کشور هندوستان بود. اين سيد اجل اکمل، علامه متکلم اکبر، دانشمند متفکر ارشد، بهترين پهلوان مناظرات، حامل پيام حق در مباحثات، بيانگر حق و عدالت، نشانگر اسلام حقيقت، بالا برنده لوای شريعت، حامی پيامبر ختمی مرتبت صلی الله عليه و آله، یکی از بزرگان علمای مکتب ما در قرن سيزدهم هجری بود. اين گل خوشبوی آل رسول والد سادات ثلاث، که آن آيات عظام حامد حسين، اعجار حسين و سراج حسين که جانها به قربان حسين عليه السلام، همگان از لحاظ خدمات و تأليفات و بيانات و مباحثات در جهان اسلام کم نظير بودند. وجود عزيز آنها پيام آورانی جهان اسلام را و اتمام حجتی جهان بشريت خاصه هندوان را. اين سيد بزرگوار از شاگردان سيد دلدار بود، که از لحاظ علم و کمال فضل و بيان، گوی سبقت را از اقران خويش ربود و سالها در شعاع وسيع خود خدماتی ارزنده نمود، که آثار او دال بر احاطه دانشهای بی کران اوست. رساله عدالت یا عدالت علويه، برهان سعادت، کشف ضغاين، تشييد مطاعن. همچنين مصارع الافهام و تقريب الافهام از آثار گرانبهای اوست. معظم له مفتی مسلمانان هند بود. در سال 1188 به جهان ديده گشود و در سال 1268 (در هندوستان) از جهان فانی ديده فرو بست و به اجداد عظام خويش ملحق گشت. خاندان اين بزرگوار نيز چون سيد دلدار از اجله علمای هند بودند. بالاخص حامد حسين صاحب عبقات که اين فقير درجای خود متواضعانه به او عرض ادب می نمايد. و مؤدبانه دست او را می بوسد. چه آنکه امثال ايشان وزارت در بار مولا را برای هميشه ابلاغ گرفتند. و فقيران بُله را به ديار خراب تنها گذاشتند. هر چند ميدان وسيعی برای بازماندگان جهت ربودن گوی سبقت باقی گذاشتند و خود در ملأ اعلی نظاره گر زمينيان گشتند، و هنگام عروج مطهری و صدر شهيد و... به روانشان کفهای شادی زدند. و بر غافلان و بی خبران حسرتها خوردند.

منبع:سایت شعائر

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-سيد محمد موسوی فرزند محمد حسين فرزند حامد حسين، یکی از آيات بزرگ شيعه در کشور هندوستان بود. اين سيد اجل اکمل، علامه متکلم اکبر، دانشمند متفکر ارشد، بهترين پهلوان مناظرات، حامل پيام حق در مباحثات، بيانگر حق و عدالت، نشانگر اسلام حقيقت، بالا برنده لوای شريعت، حامی پيامبر ختمی مرتبت صلی الله عليه و آله، یکی از بزرگان علمای مکتب ما در قرن سيزدهم هجری بود. اين گل خوشبوی آل رسول والد سادات ثلاث، که آن آيات عظام حامد حسين، اعجار حسين و سراج حسين که جانها به قربان حسين عليه السلام، همگان از لحاظ خدمات و تأليفات و بيانات و مباحثات در جهان اسلام کم نظير بودند. وجود عزيز آنها پيام آورانی جهان اسلام را و اتمام حجتی جهان بشريت خاصه هندوان را. اين سيد بزرگوار از شاگردان سيد دلدار بود، که از لحاظ علم و کمال فضل و بيان، گوی سبقت را از اقران خويش ربود و سالها در شعاع وسيع خود خدماتی ارزنده نمود، که آثار او دال بر احاطه دانشهای بی کران اوست. رساله عدالت یا عدالت علويه، برهان سعادت، کشف ضغاين، تشييد مطاعن. همچنين مصارع الافهام و تقريب الافهام از آثار گرانبهای اوست. معظم له مفتی مسلمانان هند بود. در سال 1188 به جهان ديده گشود و در سال 1268 (در هندوستان) از جهان فانی ديده فرو بست و به اجداد عظام خويش ملحق گشت. خاندان اين بزرگوار نيز چون سيد دلدار از اجله علمای هند بودند. بالاخص حامد حسين صاحب عبقات که اين فقير درجای خود متواضعانه به او عرض ادب می نمايد. و مؤدبانه دست او را می بوسد. چه آنکه امثال ايشان وزارت در بار مولا را برای هميشه ابلاغ گرفتند. و فقيران بُله را به ديار خراب تنها گذاشتند. هر چند ميدان وسيعی برای بازماندگان جهت ربودن گوی سبقت باقی گذاشتند و خود در ملأ اعلی نظاره گر زمينيان گشتند، و هنگام عروج مطهری و صدر شهيد و... به روانشان کفهای شادی زدند. و بر غافلان و بی خبران حسرتها خوردند.
+سید محمد موسوی فرزند محمد حسین فرزند حامد حسین، یکی از آیات بزرگ [[شیعه]] در کشور [[هند|هندوستان]] بود. این سید اجل اکمل، علامه متکلم اکبر، دانشمند متفکر ارشد، بهترین پهلوان مناظرات، حامل پیام حق در مباحثات، بیانگر حق و عدالت، نشانگر [[اسلام]] حقیقت، بالا برنده لوای [[شریعت]]، حامی [[پیامبر اسلام|پیامبر ختمی مرتبت]] صلی الله علیه و آله، یکی از بزرگان علمای مکتب ما در قرن سیزدهم هجری بود.
-==منابع==
+این گل خوشبوی آل رسول والد سادات ثلاث، که آن آیات عظام حامد حسین، اعجاز حسین و سراج حسین که جانها به قربان [[امام حسین علیه السلام|حسین]] علیه السلام، همگان از لحاظ خدمات و تألیفات و بیانات و مباحثات در جهان اسلام کم نظیر بودند. وجود عزیز آنها پیام آورانی جهان اسلام را و اتمام حجتی جهان بشریت خاصه هندوان را.
 سایت شعائر
 [[رده:علمای قرن سیزدهم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 سيد محمد موسوی فرزند محمد حسين فرزند حامد حسين، یکی از آيات بزرگ شيعه در کشور هندوستان بود. اين سيد اجل اکمل، علامه متکلم اکبر، دانشمند متفکر ارشد، بهترين پهلوان مناظرات، حامل پيام حق در مباحثات، بيانگر حق و عدالت، نشانگر اسلام حقيقت، بالا برنده لوای شريعت، حامی پيامبر ختمی مرتبت صلی الله عليه و آله، یکی از بزرگان علمای مکتب ما در قرن سيزدهم هجری بود. اين گل خوشبوی آل رسول والد سادات ثلاث، که آن آيات عظام حامد حسين، اعجار حسين و سراج حسين که جانها به قربان حسين عليه السلام، همگان از لحاظ خدمات و تأليفات و بيانات و مباحثات در جهان اسلام کم نظير بودند. وجود عزيز آنها پيام آورانی جهان اسلام را و اتمام حجتی جهان بشريت خاصه هندوان را. اين سيد بزرگوار از شاگردان سيد دلدار بود، که از لحاظ علم و کمال فضل و بيان، گوی سبقت را از اقران خويش ربود و سالها در شعاع وسيع خود خدماتی ارزنده نمود، که آثار او دال بر احاطه دانشهای بی کران اوست. رساله عدالت یا عدالت علويه، برهان سعادت، کشف ضغاين، تشييد مطاعن. همچنين مصارع الافهام و تقريب الافهام از آثار گرانبهای اوست. معظم له مفتی مسلمانان هند بود. در سال 1188 به جهان ديده گشود و در سال 1268 (در هندوستان) از جهان فانی ديده فرو بست و به اجداد عظام خويش ملحق گشت. خاندان اين بزرگوار نيز چون سيد دلدار از اجله علمای هند بودند. بالاخص حامد حسين صاحب عبقات که اين فقير درجای خود متواضعانه به او عرض ادب می نمايد. و مؤدبانه دست او را می بوسد. چه آنکه امثال ايشان وزارت در بار مولا را برای هميشه ابلاغ گرفتند. و فقيران بُله را به ديار خراب تنها گذاشتند. هر چند ميدان وسيعی برای بازماندگان جهت ربودن گوی سبقت باقی گذاشتند و خود در ملأ اعلی نظاره گر زمينيان گشتند، و هنگام عروج مطهری و صدر شهيد و... به روانشان کفهای شادی زدند. و بر غافلان و بی خبران حسرتها خوردند.
-== منبع ==
+==منابع==
 سایت شعائر
 [[رده:علمای قرن سیزدهم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{<I>منبع اين نوشتار يک سايت است. آن را با نوشته خودتان جايگزين کنيد.</I>}
+{{الگو:منبع الکترونیکی پایگاه معتبر}}
 سيد محمد موسوی فرزند محمد حسين فرزند حامد حسين، یکی از آيات بزرگ شيعه در کشور هندوستان بود. اين سيد اجل اکمل، علامه متکلم اکبر، دانشمند متفکر ارشد، بهترين پهلوان مناظرات، حامل پيام حق در مباحثات، بيانگر حق و عدالت، نشانگر اسلام حقيقت، بالا برنده لوای شريعت، حامی پيامبر ختمی مرتبت صلی الله عليه و آله، یکی از بزرگان علمای مکتب ما در قرن سيزدهم هجری بود. اين گل خوشبوی آل رسول والد سادات ثلاث، که آن آيات عظام حامد حسين، اعجار حسين و سراج حسين که جانها به قربان حسين عليه السلام، همگان از لحاظ خدمات و تأليفات و بيانات و مباحثات در جهان اسلام کم نظير بودند. وجود عزيز آنها پيام آورانی جهان اسلام را و اتمام حجتی جهان بشريت خاصه هندوان را. اين سيد بزرگوار از شاگردان سيد دلدار بود، که از لحاظ علم و کمال فضل و بيان، گوی سبقت را از اقران خويش ربود و سالها در شعاع وسيع خود خدماتی ارزنده نمود، که آثار او دال بر احاطه دانشهای بی کران اوست. رساله عدالت یا عدالت علويه، برهان سعادت، کشف ضغاين، تشييد مطاعن. همچنين مصارع الافهام و تقريب الافهام از آثار گرانبهای اوست. معظم له مفتی مسلمانان هند بود. در سال 1188 به جهان ديده گشود و در سال 1268 (در هندوستان) از جهان فانی ديده فرو بست و به اجداد عظام خويش ملحق گشت. خاندان اين بزرگوار نيز چون سيد دلدار از اجله علمای هند بودند. بالاخص حامد حسين صاحب عبقات که اين فقير درجای خود متواضعانه به او عرض ادب می نمايد. و مؤدبانه دست او را می بوسد. چه آنکه امثال ايشان وزارت در بار مولا را برای هميشه ابلاغ گرفتند. و فقيران بُله را به ديار خراب تنها گذاشتند. هر چند ميدان وسيعی برای بازماندگان جهت ربودن گوی سبقت باقی گذاشتند و خود در ملأ اعلی نظاره گر زمينيان گشتند، و هنگام عروج مطهری و صدر شهيد و... به روانشان کفهای شادی زدند. و بر غافلان و بی خبران حسرتها خوردند.
-منبع:سایت شعائر
+== منبع ==
 [[رده:علمای قرن سیزدهم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۲۹
سطر ۴:		سطر ۴:

	منبع:سایت شعائر		منبع:سایت شعائر
		+	[[رده:علمای قرن سیزدهم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۵
(بدون تفاوت)