سید محمدتقی خوانساری - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۳

2023-05-28T09:33:11Z

Mohammadi در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۹

2023-05-28T09:29:19Z

Mohammadi: /* آرشیو عکس و تصویر */

2023-05-27T19:29:53Z

‏آرشیو عکس و تصویر

Mohammadi: /* فعالیت‌های اجتماعی */

2023-05-27T19:06:55Z

‏فعالیت‌های اجتماعی

Mohammadi: /* فعالیت‌های اجتماعی */

2023-05-27T12:20:08Z

‏فعالیت‌های اجتماعی

Mohammadi در ‏۲۷ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۲

2023-05-27T11:32:50Z

Mohammadi: /* منابع */

2023-05-26T17:36:28Z

‏منابع

Mohammadi در ‏۲۵ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۱۴

2023-05-25T19:14:02Z

Zamani در ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۴۵

2021-06-14T11:45:58Z

Zamani در ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۴۵

2021-06-14T11:45:30Z

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 |مدفن = [[قم]]، [[حرم حضرت معصومه علیها السلام|حرم حضرت معصومه سلام الله علیها]]
 |اساتید =  [[آخوند خراسانی]]، [[سید محمدکاظم طباطبائی یزدی|سید محمدکاظم طباطبایی یزدی]]، [[میرزا محمدحسین نائینی|محمدحسین نائینی]]، [[آقا ضیاءالدین عراقی|آقا ضیاءالدین عراقی]]،...
-|شاگردان = [[امام خمینی]]، [[سید محمد محقق داماد]]، شیخ مرتضی حائری،...
+|شاگردان = [[امام خمینی]]، [[سید محمد محقق داماد]]، [[مرتضی حائری یزدی|مرتضی حائری]]،...
 |آثار = حاشیه بر [[عروة الوثقی]]، مختصر الاحکام،...
 }}
@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 سال های طولانی تدریس آیت الله خوانساری که از حوزه [[نجف]] آغاز گشت، جمع زیادی از آموختگان فضل او را همراه داشت. در سال های آخر تدریس هم درس خارج او چنان با عمق و دقت طرح می‎ شد که تنها شایستگانی چند یارای حضور در آن را یافتند.
-ایشان در دوره سطح و خارج شاگردان متعددی داشت از جمله؛ [[امام خمینی]]، [[سید محمد محقق داماد]]، شیخ مرتضی حائری، شیخ موسی زنجانی، ابراهیم خوئی، [[میرزا عبدالکریم حق شناس|عبدالکریم حق‌شناس]].
+ایشان در دوره سطح و خارج شاگردان متعددی داشت از جمله؛ [[امام خمینی]]، [[سید محمد محقق داماد]]، [[مرتضی حائری یزدی|مرتضی حائری]]، شیخ موسی زنجانی، ابراهیم خوئی، [[میرزا عبدالکریم حق شناس|عبدالکریم حق‌شناس]].
 ==فعالیت‌های اجتماعی==
@@ سطر ۱۰۷: / سطر ۱۰۷: @@
 </gallery>
-[[رده:علمای قرن چهاردهم]]
+[[رده:علمای قرن چهاردهم|خوانساری،سیدمحمدتقی]]
 [[رده:فقیهان]]
 [[رده:مدفونین در حرم حضرت معصومه (س)]]
 [[رده: مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 |زادگاه = خوانسار
 |وفات =  ۱۳۷۱ قمری
-|مدفن = [[قم]]، [[حرم حضرت معصومه علیها السلام|حرم حضرت معصومه]]
+|مدفن = [[قم]]، [[حرم حضرت معصومه علیها السلام|حرم حضرت معصومه سلام الله علیها]]
 |اساتید =  [[آخوند خراسانی]]، [[سید محمدکاظم طباطبائی یزدی|سید محمدکاظم طباطبایی یزدی]]، [[میرزا محمدحسین نائینی|محمدحسین نائینی]]، [[آقا ضیاءالدین عراقی|آقا ضیاءالدین عراقی]]،...
 |شاگردان = [[امام خمینی]]، [[سید محمد محقق داماد]]، شیخ مرتضی حائری،...

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 |آثار = حاشیه بر [[عروة الوثقی]]، مختصر الاحکام،...
 }}
-==ولادت ==
+==ولادت==
 سید محمدتقی خوانساری فرزند علامه سید اسدالله موسوی خوانساری، در ماه [[رمضان]] سال ۱۲۶۷ قمری در خوانسار [[اصفهان]] به دنیا آمد. سلسله نسب او به [[امام موسی کاظم علیه السلام|امام موسی بن جعفر]] علیه السلام می رسد.
@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۴: @@
 بعد از ارتحال این دو استاد، او از درس های اصول آیت الله [[میرزا محمدحسین نائینی|محمدحسین نائینی]] و آیت الله [[آقا ضیاءالدین عراقی|آقا ضیاءالدین عراقی]] بهره برد. او در گرفتن اجتهادنامه خود از اساتیدش کوششی نکرد. اما آقا ضیاء عراقی - که بارها مقام این شاگردش را ارج نهاده و گفته بود: «حفظ مقام و نگهداری شئونات آقای خوانساری را مانند علمای متأخر بر خود فرض می‎ دانم»- هنگامی که بعدها به [[ایران]] بازگشته بود، اجتهادنامه وی را از نجف برایش فرستاد. افزون بر این، آقای خوانساری از این استاد خود [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه]] روایی نیز یافته بود.<ref> همان؛ نقباءالبشر، آقا بزرگ تهرانی، ج ۱، ص ۲۴۶؛ مجله نور علم، شماره اول، دوره دوم، ص ۹۸؛ علماء معاصرین، واعظ خیابانی تبریزی، ص ۲۱۱؛ تاریخ قم، ص ۲۵۲.</ref>
-== تدریس و شاگردان ==
+==تدریس و شاگردان==
 سال های طولانی تدریس آیت الله خوانساری که از حوزه [[نجف]] آغاز گشت، جمع زیادی از آموختگان فضل او را همراه داشت. در سال های آخر تدریس هم درس خارج او چنان با عمق و دقت طرح می‎ شد که تنها شایستگانی چند یارای حضور در آن را یافتند.
 ایشان در دوره سطح و خارج شاگردان متعددی داشت از جمله؛ [[امام خمینی]]، [[سید محمد محقق داماد]]، شیخ مرتضی حائری، شیخ موسی زنجانی، ابراهیم خوئی، [[میرزا عبدالکریم حق شناس|عبدالکریم حق‌شناس]].
-== فعالیت‌های اجتماعی ==
+==فعالیت‌های اجتماعی==
 '''مرجعیت:'''
@@ سطر ۷۶: / سطر ۷۶: @@
 <references />
 ==منابع==
 *تلخیص از کتاب فقهای نامدار شیعه، عقیقی بخشایشی، ص۴۱۲.
 *ویکی شیعه.
@@ سطر ۹۴: / سطر ۹۵: @@
 ==آرشیو عکس و تصویر==
 <gallery mode="packed" heights="170">
-پرونده:اراکی (12).jpg|محمدعلی مصلحی اراکی و  [[سید محمدتقی خوانساری]]
+پرونده:سیدخوانساری (5).jpg|سید محمدتقی موسوی خوانساری در جوانی
 </gallery>

@@ سطر ۳۹: / سطر ۳۹: @@
 درس خارج برای ایشان تدارک گردید و قرار شد ادامه درس استادش حائری را بگوید. رفته رفته این شخصیت برجسته مورد اقبال جامعه ایرانی قرار گرفت و با طرح جواز رجوع در مسائل احتیاطی به ایشان از طرف آیت الله [[سید ابوالحسن اصفهانی]]، دامنه مرجعیت او گسترش یافت. اما با این همه او و آیت الله صدر و آیت الله حجت برای حاکم نمودن وحدت رهبری دینی مردم و زدودن شائبه ‎های تفرقه، [[آیت الله بروجردی]] را به قم خواندند و با اصرار زیاد او را بر این مسند نشاندند.
 آثار علمی ایشان غیر از آن رساله ‎های [[فتوا|فتوایی]] که نظریات فقهی ایشان را در برداشت، تقریرات درس های خارجی بود که شاگردانش جمع آوری کرده بودند. از آن جمله درس «طهارت» ایشان بود که به همت شاگرد برجسته ‎اش آیت الله [[آیت الله محمد علی اراکی|محمدعلی اراکی]] و درس «صلوة» که از سوی شاگرد فرزانه دیگرشان آقا مجتبی عراقی نگارش یافت.
 '''نماز باران:'''
@@ سطر ۵۸: / سطر ۵۸: @@
 تا شهریور ۱۳۲۸ شمسی هفت سال می‎ گذشت که [[ایران]] از [[حج]] محروم بود. در آن سال حضور روحانیان که تشنه ‎تر از همه می ‎نمودند در این حج، حضوری پرجلوه بود. حضوری آن چنان که حج آن سال را حجة العلماء نامیدند. روحانیان بزرگی چون آیت الله میرزا محمد فیض و تنی چند از علمای برجسته در این حرکت به چشم می‎ خوردند. آیت الله خوانساری هم به دعوت یکی از بازاریان [[تهران]] به این کاروان پیوست. در همان روزهای نخست ورود ایشان به [[مکه]] وحدت آفرین گشت و با اعلام ثبوت رؤیت ماه از طرف ایشان اختلاف رخت بربست و وقتی هم که جمعی از [[شیعه|شیعیان]] از او تقاضای برپایی جماعت نمودند، او بی ‎اعتنا به درخواست ایشان، به [[نماز جماعت]] برادران [[اهل سنت]] رفت. چه آن که این حج برای همبستگی بود و دلبستگی و دمیدن روح برادری، تا در سایه وحدتی ظاهری روح ها به وحدت رسند.
 در [[مدینه]]، محل اقامت آیت الله خوانساری جای آمد و شد هیأت ‎ها و کاروان های مذاهب مختلف بود. از جمله آنها هیأت علمای [[مصر]] به سرپرستی شیخ حسن البناء، مرشد عام جمعیت اخوان المسلمین بود. گفتگوهای دوستانه ‎ای آغاز گشت و تلاش آیت الله خوانساری در نزدیکی و ایجاد تفاهم هر چه بیشتر بود. در پاسخ به این خبر اخوان وحدت، خطبای مصری هم با او، همصدا گردیدند.<ref> مجموعه حکمت، ص ۴۳-۴۶؛ آثار الحجه، ج ۱، ص ۱۵۳ و ۱۵۴.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۰
سطر ۴۱:		سطر ۴۱:

	آثار علمی ایشان غیر از آن رساله ‎های [[فتوا\|فتوایی]] که نظریات فقهی ایشان را در برداشت، تقریرات درس های خارجی بود که شاگردانش جمع آوری کرده بودند. از آن جمله درس «طهارت» ایشان بود که به همت شاگرد برجسته ‎اش آیت الله [[آیت الله محمد علی اراکی\|محمدعلی اراکی]] و درس «صلوة» که از سوی شاگرد فرزانه دیگرشان آقا مجتبی عراقی نگارش یافت.		آثار علمی ایشان غیر از آن رساله ‎های [[فتوا\|فتوایی]] که نظریات فقهی ایشان را در برداشت، تقریرات درس های خارجی بود که شاگردانش جمع آوری کرده بودند. از آن جمله درس «طهارت» ایشان بود که به همت شاگرد برجسته ‎اش آیت الله [[آیت الله محمد علی اراکی\|محمدعلی اراکی]] و درس «صلوة» که از سوی شاگرد فرزانه دیگرشان آقا مجتبی عراقی نگارش یافت.
		+	[[پرونده:KhakFaraj.jpg\|thumb\|left\|اقامه نماز باران توسط آیت الله العظمی خوانساری در خاکفرج قم]]

	'''نماز باران:'''		'''نماز باران:'''

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{خوب}}'''آیت الله سید محمدتقی خوانساری''' (۱۳۷۱-۱۲۶۷ ق)، عالم ربانی و مجاهد [[شیعه]] در قرن ۱۴ هجری و از شاگردان [[آقا ضیاءالدین عراقی|آقا ضیاءالدین عراقی]] بود و [[امام خمینی]] و [[سید محمد محقق داماد]] از جمله شاگردان او هستند. سید محمد تقی خوانساری از مراجع شیعه بود. از حوادث مهم زندگی سید خوانساری، [[نماز باران|نماز بارانی]] بود که توسط ایشان در هنگام قحطی شهر [[قم]] خوانده شد و ریزش باران را در پی داشت.
+{{خوب}}
 {{شناسنامه عالم
 ||نام کامل = سید محمدتقی موسوی خوانساری

@@ سطر ۸۸: / سطر ۸۸: @@
 |رده= دارد
 }}
 [[رده:علمای قرن چهاردهم]]

@@ سطر ۷۷: / سطر ۷۷: @@
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده
-|شناسه= ضعیف
+|شناسه= خوب
 |عنوان بندی مناسب= متوسط
 |کفایت منابع و پی نوشت ها= متوسط

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{خوب}}'''آیت الله سید محمدتقی خوانساری''' (۱۳۷۱-۱۲۶۷ ق)، عالم ربانی و مجاهد [[شیعه]] در قرن ۱۴ هجری و از شاگردان [[آقا ضیاءالدین عراقی|آقا ضیاءالدین عراقی]] بود. از حوادث مهم زندگی سید خوانساری، [[نماز باران|نماز بارانی]] بود که توسط ایشان در هنگام قحطی شهر [[قم]] خوانده شد. [[امام خمینی]] و [[سید محمد محقق داماد]] از جمله شاگردان او هستند.
+{{خوب}}'''آیت الله سید محمدتقی خوانساری''' (۱۳۷۱-۱۲۶۷ ق)، عالم ربانی و مجاهد [[شیعه]] در قرن ۱۴ هجری و از شاگردان [[آقا ضیاءالدین عراقی|آقا ضیاءالدین عراقی]] بود و [[امام خمینی]] و [[سید محمد محقق داماد]] از جمله شاگردان او هستند. سید محمد تقی خوانساری از مراجع شیعه بود. از حوادث مهم زندگی سید خوانساری، [[نماز باران|نماز بارانی]] بود که توسط ایشان در هنگام قحطی شهر [[قم]] خوانده شد و ریزش باران را در پی داشت.
 {{شناسنامه عالم
 ||نام کامل = سید محمدتقی خوانساری
@@ سطر ۴۵: / سطر ۴۵: @@
 یکی از حوادث مهم که از آثار معنوی آقای خوانساری از نگاه دینی است، [[نماز باران|نماز بارانی]] بود که او آن را اقامه نمود تا تجلی [[دعا]] و [[نماز]] را در زندگی به گونه ‎ای ملموس آشکار کند. در شهریور ۱۳۲۰ که متفقین در [[ایران]] به طور انبوه حضور یافتند، موجی از قحطی و نابسامانی در کشور به راه افتاد. قسمتی از سپاه متفقین در منطقه خاک‌فرج [[قم]] استقرار یافت و بعد از مدتی کنترل شهر در دست آنان قرار گرفت. اشغال هنوز ادامه داشت که زمین های مساعد و وسیع شهر قم - که به صورت دیم کشت می ‎شد - با گذشت دو ماه بهاری از سال ۱۳۲۳ هنوز تشنه بودند. با بروز این خشکسالی، موقعیت غذایی مردم بحرانی شد. اهالی قم، چاره در خواندن [[نماز باران]] دیدند. آنان به جستجوی امامی برآمدند تا آنها را به ساحل اجابت رساند و با خلوص و صفایش خواستن را معنی بخشد.
-مردم راهی خانه ‎های آقایان [[سید صدرالدین صدر|صدر]]، [[سید محمد حجت کوه کمره ای|حجت]] و '''خوانساری''' شدند. آقایان صدر و حجت در پاسخ مردم گفتند اگر شما وظیفه ‎های شرعی خود را بجا آورید، آسمان و زمین دستهایشان بر شما گشوده خواهد بود. اما آقای خوانساری نتوانست جواب نه بگوید و مردم هم گمان بردند او موافق با خواندن نماز باران است. به همین علت اطلاعیه ‎هایی در سطح شهر نصب گردید که آقای خوانساری در روز جمعه [[نماز باران|نماز استسقا]] خواهد خواند. گروهی ایشان را از پایان بدکار بیم دادند، اما او گفت حالا که چنین شده، خواندن این نماز بر من تکلیفی است و هر چه صلاح باشد همان واقع خواهد شد.
+مردم راهی خانه ‎های آقایان [[سید صدرالدین صدر|صدر]]، [[سید محمد حجت کوه کمره ای|حجت]] و '''خوانساری''' شدند. آقایان صدر و حجت در پاسخ مردم گفتند اگر شما وظیفه ‎های شرعی خود را بجا آورید، آسمان و زمین دستهایشان بر شما گشوده خواهد بود. اما آقای خوانساری نتوانست جواب نه بگوید و مردم هم گمان بردند او موافق با خواندن نماز باران است. به همین علت اطلاعیه ‎هایی در سطح شهر نصب گردید که آقای خوانساری در روز جمعه [[نماز باران|نماز استسقا]] خواهد خواند. گروهی ایشان را از پایان بد کار بیم دادند، اما او گفت حالا که چنین شده، خواندن این نماز بر من تکلیفی است و هر چه صلاح باشد همان واقع خواهد شد.
 با نزدیک شدن لحظه موعود، [[بهائیت|بهائیان]] شهر، متفقین را به انگیزه‎ های این حرکت بدبین نمودند تا جایی که این نیروها در پوششی دفاعی رفتند. در روز موعود، جمعیت از گوشه و کنار شهر روانه شدند تا به صحرای خاک‌فرج که در نیم کیلومتری شهر قم قرار داشت و مصلای آن محسوب می‎ شد بروند. آیت الله خوانساری هم با طمأنینه و آرامش مخصوص و در حالی که پاها را برهنه کرده و تحت الحنک انداخته بود با عده ‎ای از همراهان به سمت آن نقطه حرکت نمودند.
-جمعیت افزون بر بیست هزار نفر بود و ۲/۳ ساکنان شهر را دربر می ‎گرفت. با عبور آرام مردم از کنار پادگان، شائبه‎ های تردید زدوده شد و توطئه بهائیان بی‎اثر ماند. آن روز نماز خوانده شد، اما اثری از اجابت دیده نشد. آیت الله خوانساری که بارها عطوفت و مهربانی پایان ناپذیر خدا را با همه وجود خود درک کرده بود، به خوبی می‎ دانست که خواستن را با اصرار معنا بخشد. چه آن که اگر خواهش باشد، اجابت حتمی است. او بعد از پایان درس و بحث از شاگردانش خواست که تا همپای او نماز بارانی دیگر بخوانند. این بار نماز در باغ های پشت قبرستان نو بپا گشت. غروب یکشنبه فرارسید و آسمان بی ‎تکه ابری سرخ گونگی خورشید را به نظاره نشست. گزارش هواشناسان غربی که در پادگان خاکفرج بودند گویای این بود که بارشی روی نخواهد داد. دین ناباوران زبان به تمسخر گشودند.
+جمعیت افزون بر بیست هزار نفر بود و ۲/۳ ساکنان شهر را دربر می ‎گرفت. با عبور آرام مردم از کنار پادگان، شائبه‎ های تردید زدوده شد و توطئه بهائیان بی‎ اثر ماند. آن روز نماز خوانده شد، اما اثری از اجابت دیده نشد. آیت الله خوانساری که بارها عطوفت و مهربانی پایان ناپذیر خدا را با همه وجود خود درک کرده بود، به خوبی می‎ دانست که خواستن را با اصرار معنا بخشد. چه آن که اگر خواهش باشد، اجابت حتمی است. او بعد از پایان درس و بحث از شاگردانش خواست که تا همپای او نماز بارانی دیگر بخوانند. این بار نماز در باغ های پشت قبرستان نو بپا گشت. غروب یکشنبه فرارسید و آسمان بی ‎تکه ابری سرخ گونگی خورشید را به نظاره نشست. گزارش هواشناسان غربی که در پادگان خاکفرج بودند گویای این بود که بارشی روی نخواهد داد. دین ناباوران زبان به تمسخر گشودند.
 استاد رسولی در خاطره خود می ‎گوید: «آن روز گذشت و ما مطابق معمول به [[نماز جماعت]] آیت الله خوانساری در [[مدرسه فیضیه]] رفتیم. اکنون یادم نیست که به چه مناسبتی شب ها در مدرسه فیضیه بعد از نماز، جلسه [[روضه خوانی]] و سخنرانی بود. مرحوم حاج محمدتقی اشراقی به منبر رفت و هنوز اوایل سخنرانی ایشان بود که باران شروع شد... آن شب باران مفصلی آمد». این باران چنان گسترده و بی ‎امان بود که تا آن وقت چنین بارشی را کسی سراغ نداشت. بی ‎سیم ‎های پادگان خاکفرج بکار افتاد و خبر این حادثه شگفت به جهان مخابره شد و در مدتی کوتاه پس از تأیید آن از طرف مقامهای رسمی لندن و آمریکا، از طریق رادیو انعکاس جهانی یافت.<ref> مجله حوزه، ش ۱۲، ص ۲۸ و ش ۳۶، ص ۳۷؛ علماء معاصرین، ص ۳۱۲؛ مجله مجموعه حکمت، ص ۲۲، ۲۹-۳۵؛ مجله کیهان فرهنگی، سال سوم، ش ۱۲، ص ۷.</ref>