سوره یونس - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۹

2026-07-20T15:59:56Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-11-21T11:25:24Z

ویرایش

Zamani در ‏۸ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۱۷

2020-06-08T10:17:35Z

Akbari در ‏۴ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۵۰

2020-05-04T09:50:37Z

Akbari در ‏۳ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۵۱

2020-05-03T09:51:30Z

Akbari در ‏۲ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۰۰

2020-05-02T10:00:51Z

Zamani در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۲:۴۶

2018-12-26T12:46:07Z

History of islam در ‏۳۱ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۳۵

2016-10-31T11:35:55Z

Heidariyan47 در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۱۵، ساعت ۰۹:۴۷

2015-12-14T09:47:40Z

سید مهدی خدایی: /* منابع */

2015-11-30T11:32:22Z

‏منابع

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ==نزول سوره==
-سوره مبارکه «یونس» - همانطور که از آیاتش پیداست - در [[مکه]] نازل شده و از سوره‌ هایى است که [[نزول قرآن|نزول]] آن در اوائل [[مبعث حضرت محمد صلی الله علیه و آله|بعثت]] بوده و این سوره بطورى که از پیوستگى و اتصال آیات کریمه ‌اش پیداست، یکباره نازل شده است. ولى بعضى از مفسرین، سه [[آیه|آیه]] از این سوره را که از جملۀ {{متن قرآن|«فَإِنْ کنْتَ فِی شَک مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیک ...»}} شروع مى‌شود استثناء کرده و گفته‌ اند که این سه آیه در [[مدینه|مدینه]] نازل شده است. و بعضى دیگر آیه {{متن قرآن|«وَ مِنْهُمْ مَنْ یؤْمِنُ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ لا یؤْمِنُ بِهِ وَ رَبُّک أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِینَ»}} را استثناء کرده و گفته‌ اند در مدینه و درباره [[یهود|یهودیان]] نازل شده، ولیکن از الفاظ این آیات هیچ دلیلى بر این دو قول دیده نمی‌شود.
+سوره مبارکه «یونس» - همانطور که از آیاتش پیداست - در [[مکه]] نازل شده و از سوره‌ هایى است که [[نزول قرآن|نزول]] آن در اوائل [[مبعث حضرت محمد صلی الله علیه و آله|بعثت]] بوده و این سوره بطورى که از پیوستگى و اتصال آیات کریمه ‌اش پیداست، یکباره نازل شده است. ولى بعضى از مفسرین، سه [[آیه|آیه]] از این سوره را که از جملۀ {{متن قرآن|«فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ ...»}} شروع مى‌شود استثناء کرده و گفته‌ اند که این سه آیه در [[مدینه|مدینه]] نازل شده است. و بعضى دیگر آیه {{متن قرآن|«وَمِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ لَا يُؤْمِنُ بِهِ ۚ وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِينَ ﴿٤٠﴾»}} را استثناء کرده و گفته‌ اند در مدینه و درباره [[یهود|یهودیان]] نازل شده، ولیکن از الفاظ این آیات هیچ دلیلى بر این دو قول دیده نمی‌شود.
 این سوره در ترتیب مصحف، دهمین سوره و در [[ترتیب نزول سوره ها|ترتیب نزول]]، پنجاه و یکمین سوره [[قرآن|قرآن کریم]] است که پیش از آن [[سوره اِسراء|سوره اسراء]] و پس از آن [[سوره هود]] نازل شده است.
@@ سطر ۲۱: / سطر ۲۱: @@
 غرض این سوره که سوره براى بیان آن نازل شده، تاکید مسئله [[توحید|توحید]] است از راه بشارت و [[انذار]]. گویا این سوره بعد از آنکه مشرکین، مساله [[وحی|وحى]] را انکار کردند و [[قرآن]] را سحر خواندند نازل شده، و خدا در این سوره ادعاى آنان را به این بیان رد کرده که: قرآن کتابى است آسمانى و نازل شده به علم [[الله|خداى تعالى]]، و آنچه از معارف توحید که در آن است از قبیل وحدانیت خداى تعالى و [[علم الهی|علم]] و [[قدرت الهی|قدرت]] او، و اینکه خلقت منتهى به او است، و سنت‏هاى عجیبى که در خلقت عالم دارد، و اینکه خلق همگى با اعمالشان به سوى او بر مى‏ گردند، و در برابر آنچه کرده‌‏اند از خیر و شر جزاء داده مى‏‌شوند، امورى است که آیات آسمان و زمین بر آن دلالت دارد، و [[عقل]] سالم نیز به سوى آن راهنمایى مى‏ کند. پس، همه اینها معانى و معارفى است [[حق]]، و معلوم است که کلامى که بر چنین معارفى دلالت مى‌‏کند کلام حکیم است، و سحر فریبنده‌ی [[باطل]] نمى ‏تواند حاکى از چنین معارفى باشد.
-دلیل بر آنچه گفتیم این است که خداى تعالى سوره مورد بحث را با گفتار در باره تکذیب دشمنان نسبت به [[قرآن|قرآن کریم]] آغاز نموده و فرموده: {{متن قرآن|«أَکانَ لِلنَّاسِ عَجَباً أَنْ أَوْحَینا... قالَ الْکافِرُونَ إِنَّ هذا لَساحِرٌ مُبِینٌ»}} و با لحنى چون: {{متن قرآن|«وَاتَّبِعْ ما یوحى‌ إِلَیک»}} ختم فرموده است، و آن آغاز و این انجام را در خلال آیات آن نیز چند بار تذکر داده، یکجا فرموده: {{متن قرآن|«وَ إِذا تُتْلى‌ عَلَیهِمْ آیاتُنا»}} و جاى دیگر فرموده: {{متن قرآن|«وَ ما کانَ هذَا الْقُرْآنُ أَنْ یفْتَرى‌ مِنْ دُونِ اللَّهِ ...»}}، و جاى دیگر فرموده: {{متن قرآن|«یا أَیهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْکمْ مَوْعِظَةٌ ...»}} و نیز فرموده: {{متن قرآن|«فَإِنْ کنْتَ فِی شَک مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیک ...»}}.
+دلیل بر آنچه گفتیم این است که خداى تعالى سوره مورد بحث را با گفتار در باره تکذیب دشمنان نسبت به [[قرآن|قرآن کریم]] آغاز نموده و فرموده: {{متن قرآن|«أَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا أَنْ أَوْحَيْنَا إِلَىٰ رَجُلٍ مِنْهُمْ أَنْ أَنْذِرِ النَّاسَ وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ قَالَ الْكَافِرُونَ إِنَّ هَٰذَا لَسَاحِرٌ مُبِينٌ ﴿٢﴾»}} و با لحنى چون: {{متن قرآن|«... إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ ...»}} ختم فرموده است، و آن آغاز و این انجام را در خلال آیات آن نیز چند بار تذکر داده، یکجا فرموده: {{متن قرآن|«وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا ...»}} و جاى دیگر فرموده: {{متن قرآن|«وَمَا كَانَ هَٰذَا الْقُرْآنُ أَنْ يُفْتَرَىٰ مِنْ دُونِ اللَّهِ ...»}}، و جاى دیگر فرموده: {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ ...»}} و نیز فرموده: {{متن قرآن|«فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ ...»}}.
 پس همین که می ‌بینیم این مطلب، یعنى سخن از حقانیت قرآن در چند جاى سوره تکرار شد و در اول و آخر آن آمده، باید بفهمیم که زمینه و اساس آیات این سوره همان پاسخگویى و رد انکار کفارى است که [[وحی|وحى]] بودن قرآن را انکار مى ‌کردند، و به همین جهت است که باز مى ‌بینیم تهدیدهایى که در این سوره آمده -که قسمت عمده سوره است- در باره مکذبین آیات خدا از این امت است، اینها هستند که تهدیدشان کرده است به قضاء بین آنان، و بین پیامبرشان (صلوات اللَّه علیه) و فرموده: این قضاء، سنتى است که خداى تعالى در بین هر امتى با پیغمبرش جارى کرده.
-و نیز می بینیم که سوره مورد بحث را با تعقیب همین جریان ختم نموده، بطورى که گویى بیان حقیقت نامبرده از مختصات این سوره است. بنابراین جا دارد که ما سوره یونس را به سوره انذار و قضاء عدل بین رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله و بین امتش معرفى کنیم و اتفاقا سوره با همین قضاء ختم شده، آنجا که خطاب به رسول گرامى خود فرموده: {{متن قرآن|«وَاصْبِرْ حَتَّى یحْکمَ اللَّهُ وَ هُوَ خَیرُ الْحاکمِینَ»}}.
+و نیز می بینیم که سوره مورد بحث را با تعقیب همین جریان ختم نموده، بطورى که گویى بیان حقیقت نامبرده از مختصات این سوره است. بنابراین جا دارد که ما سوره یونس را به سوره انذار و قضاء عدل بین رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله و بین امتش معرفى کنیم و اتفاقا سوره با همین قضاء ختم شده، آنجا که خطاب به رسول گرامى خود فرموده: {{متن قرآن|«... وَاصْبِرْ حَتَّىٰ يَحْكُمَ اللَّهُ ۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ ﴿١٠٩﴾»}}.
 ==فضیلت سوره ==

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 |تعداد آیه=۱۰۹
 }}
-سوره یونس دهمین سوره قرآن است ودارای 109 آیه است.
+'''«سوره یونس»''' دهمین [[سوره]] از [[قرآن|قرآن کریم]] است و دارای ۱۰۹ [[آیه]] می باشد.
-==نزول سوره یونس==
+==نزول سوره==
-اين سوره مباركه - همانطور كه از آياتش پيداست - در [[مكه]] نازل شده و از سوره‌ هايى است كه نزول آن در اوائل [[بعثت]] بوده و اين سوره بطورى كه از پيوستگى و اتصال آيات كريمه ‌اش پيداست يكباره نازل شده است. ولى بعضى از مفسرين سه آيه از اين سوره را كه از جمله{{متن قرآن|«"  فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ ..."»}} شروع مى‌شود استثناء كرده و گفته‌ اند كه اين سه آيه در مدينه نازل شده است. و بعضى  ديگر آيه{{متن قرآن|«" وَ مِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ لا يُؤْمِنُ بِهِ وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِينَ"»}}  را استثناء كرده و گفته‌ اند در [[مدينه]] و درباره [[يهوديان]] نازل شده، وليكن از الفاظ اين آيات هيچ دليلى بر اين دو قول ديده نمی‌شود.
+سوره مبارکه «یونس» - همانطور که از آیاتش پیداست - در [[مکه]] نازل شده و از سوره‌ هایى است که [[نزول قرآن|نزول]] آن در اوائل [[مبعث حضرت محمد صلی الله علیه و آله|بعثت]] بوده و این سوره بطورى که از پیوستگى و اتصال آیات کریمه ‌اش پیداست، یکباره نازل شده است. ولى بعضى از مفسرین، سه [[آیه|آیه]] از این سوره را که از جملۀ {{متن قرآن|«فَإِنْ کنْتَ فِی شَک مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیک ...»}} شروع مى‌شود استثناء کرده و گفته‌ اند که این سه آیه در [[مدینه|مدینه]] نازل شده است. و بعضى دیگر آیه {{متن قرآن|«وَ مِنْهُمْ مَنْ یؤْمِنُ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ لا یؤْمِنُ بِهِ وَ رَبُّک أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِینَ»}} را استثناء کرده و گفته‌ اند در مدینه و درباره [[یهود|یهودیان]] نازل شده، ولیکن از الفاظ این آیات هیچ دلیلى بر این دو قول دیده نمی‌شود.
-این سوره در ترتیب مصحف دهمین سوره و در ترتیب نزول پنجاه و یکیمین سوره قرآن کریم است که پیش از آن [[سوره اسراء]] و پس از آن [[سوره هود]] نازل شده است.
+این سوره در ترتیب مصحف، دهمین سوره و در [[ترتیب نزول سوره ها|ترتیب نزول]]، پنجاه و یکمین سوره [[قرآن|قرآن کریم]] است که پیش از آن [[سوره اِسراء|سوره اسراء]] و پس از آن [[سوره هود]] نازل شده است.
-==فضيلت سوره یونس==
+==محتوا و هدف سوره ==
-ابى بن كعب از [[رسول خدا]] صلى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه فرمود: هر كس اين سوره را بخواند ده حسنه خدا بدو عطا مي كند به شماره هر كس كه [[يونس پيغمبر]] را تصديق كرده و يا تكذيب نموده و بشماره هر كس كه همراه [[فرعون]] غرق شده است. و از [[امام صادق]]  علیه السلام روايت شده كه فرمود: هر كه [[سوره يونس]] را در هر دو ماه يا سه ماه (يكبار) بخواند ترس آنكه وى از جاهلان باشد براى او نيست و در روز قيامت از مقربان خواهد بود.
+دلیل بر آنچه گفتیم این است که خداى تعالى سوره مورد بحث را با گفتار در باره تکذیب دشمنان نسبت به [[قرآن|قرآن کریم]] آغاز نموده و فرموده: {{متن قرآن|«أَکانَ لِلنَّاسِ عَجَباً أَنْ أَوْحَینا... قالَ الْکافِرُونَ إِنَّ هذا لَساحِرٌ مُبِینٌ»}} و با لحنى چون: {{متن قرآن|«وَاتَّبِعْ ما یوحى‌ إِلَیک»}} ختم فرموده است، و آن آغاز و این انجام را در خلال آیات آن نیز چند بار تذکر داده، یکجا فرموده: {{متن قرآن|«وَ إِذا تُتْلى‌ عَلَیهِمْ آیاتُنا»}} و جاى دیگر فرموده: {{متن قرآن|«وَ ما کانَ هذَا الْقُرْآنُ أَنْ یفْتَرى‌ مِنْ دُونِ اللَّهِ ...»}}، و جاى دیگر فرموده: {{متن قرآن|«یا أَیهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْکمْ مَوْعِظَةٌ ...»}} و نیز فرموده: {{متن قرآن|«فَإِنْ کنْتَ فِی شَک مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیک ...»}}.
-==هدف سوره یونس==
+پس همین که می ‌بینیم این مطلب، یعنى سخن از حقانیت قرآن در چند جاى سوره تکرار شد و در اول و آخر آن آمده، باید بفهمیم که زمینه و اساس آیات این سوره همان پاسخگویى و رد انکار کفارى است که [[وحی|وحى]] بودن قرآن را انکار مى ‌کردند، و به همین جهت است که باز مى ‌بینیم تهدیدهایى که در این سوره آمده -که قسمت عمده سوره است- در باره مکذبین آیات خدا از این امت است، اینها هستند که تهدیدشان کرده است به قضاء بین آنان، و بین پیامبرشان (صلوات اللَّه علیه) و فرموده: این قضاء، سنتى است که خداى تعالى در بین هر امتى با پیغمبرش جارى کرده.
-:دليل بر آنچه گفتيم اين است كه خداى تعالى سوره مورد بحث را با گفتار در باره تكذيب دشمنان نسبت به قرآن كريم آغاز نموده و فرموده: {{متن قرآن|«"أَكانَ لِلنَّاسِ عَجَباً أَنْ أَوْحَيْنا... قالَ الْكافِرُونَ إِنَّ هذا لَساحِرٌ مُبِينٌ"»}} و با لحنى چون: {{متن قرآن|«"وَاتَّبِعْ ما يُوحى‌ إِلَيْكَ"»}} ختم فرموده است، و آن آغاز و اين انجام را در خلال آيات آن نيز چند بار تذكر داده، يكجا فرموده: {{متن قرآن|«"وَ إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِمْ آياتُنا"»}} و جاى ديگر فرموده: {{متن قرآن|«"وَ ما كانَ هذَا الْقُرْآنُ أَنْ يُفْتَرى‌ مِنْ دُونِ اللَّهِ ..."»}}، و جاى ديگر فرموده: {{متن قرآن|«"يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ ..."، و نيز فرموده: " فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ ...".»}}
+و نیز می بینیم که سوره مورد بحث را با تعقیب همین جریان ختم نموده، بطورى که گویى بیان حقیقت نامبرده از مختصات این سوره است. بنابراین جا دارد که ما سوره یونس را به سوره انذار و قضاء عدل بین رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله و بین امتش معرفى کنیم و اتفاقا سوره با همین قضاء ختم شده، آنجا که خطاب به رسول گرامى خود فرموده: {{متن قرآن|«وَاصْبِرْ حَتَّى یحْکمَ اللَّهُ وَ هُوَ خَیرُ الْحاکمِینَ»}}.
-:پس همين كه می ‌بينيم اين مطلب، يعنى سخن از حقانيت قرآن در چند جاى سوره تكرار شد و در اول و آخر آن آمده، بايد بفهميم كه زمينه و اساس آيات اين سوره همان پاسخگويى و رد انكار كفارى است كه وحى بودن قرآن را انكار مى ‌كردند، و به همين جهت است كه باز مى ‌بينيم تهديدهايى كه در اين سوره آمده- كه قسمت عمده سوره است- در باره مكذبين آيات خدا از اين امت است، اينها هستند كه تهديدشان كرده است به قضاء بين آنان، و بين پيامبرشان (صلوات اللَّه عليه) و فرموده: اين قضاء، سنتى است كه خداى تعالى در بين هر امتى با پيغمبرش جارى كرده. و نيز میبينيم كه سوره مورد بحث را با تعقيب همين جريان ختم نموده، بطورى كه گويى بيان حقيقت نامبرده از مختصات اين سوره است.
+[[ابی بن کعب|ابى بن کعب]] از [[رسول خدا]] صلى اللَّه علیه و آله روایت کرده که فرمود: هر کس این سوره را بخواند، ده حسنه [[الله|خدا]] بدو عطا می کند به شماره هر کس که [[حضرت یونس علیه السلام|یونس پیغمبر]] را تصدیق کرده و یا تکذیب نموده و بشماره هر کس که همراه [[فرعون]] غرق شده است.
 ==منابع==
-* [[فضل بن حسن طبرسی]]، [[مجمع البيان في تفسير القرآن]]، ترجمه گروه مترجمان، انتشارات فراهانی، تهران، 1360ش، ج‌11، ص25.
+*[[فضل بن حسن طبرسی]]، [[مجمع البیان فی تفسیر القرآن]]، ترجمه گروه مترجمان، انتشارات فراهانی، تهران، ۱۳۶۰ش، ج‌۱۱، ص۲۵.
-* [[محمدحسین طباطبایی]]، [[تفسیر المیزان]]، ترجمه محمد باقر موسوی همدانی، قم 1374، ج‌10، ص6.
+*[[محمدحسین طباطبایی]]، [[تفسیر المیزان]]، ترجمه محمد باقر موسوی همدانی، قم ۱۳۷۴، ج‌۱۰، ص۶.
-*[[محمدحسین طباطبایی]]، الميزان في تفسير القرآن، ج‏10، ص7
+*[[محمدحسین طباطبایی]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج‏۱۰، ص۷.
-* [http://wiki.ahlolbait.com/index.php/%D8%AA%D8%B1%D8%AA%DB%8C%D8%A8_%D9%86%D8%B2%D9%88%D9%84_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D9%87%D8%A7 ترتیب نزول سوره ها]، در همین دانشنامه.
+*[http://wiki.ahlolbait.com/index.php/%D8%AA%D8%B1%D8%AA%DB%8C%D8%A8_%D9%86%D8%B2%D9%88%D9%84_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D9%87%D8%A7 ترتیب نزول سوره ها]، در همین دانشنامه.
 ==پیوست==
-* [[سوره یونس/متن و ترجمه]]
+[[سوره یونس/متن و ترجمه|'''سوره یونس/متن و ترجمه''']]
 {{فهرست سوره های قرآن
 |سوره=۱۰.[[سوره یونس|يونس]]

@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 ==هدف سوره یونس==
-غرض اين سوره، يعنى آن هدفى كه سوره براى بيان آن نازل شده، عبارت است از تاكيد مردم به التزام به [[توحيد]]، و اين تاكيد را از راه بشارت و انذار انجام داده، گويا اين سوره بعد از آنكه مشركين، مساله [[وحى]] را انكار كردند و قرآن را [[سحر]] خواندند نازل شده، و ادعاى آنان را به اين بيان رد كرده كه: قرآن كتابى است آسمانى و [[نزول قرآن|نازل]] شده به علم خداى تعالى و آنچه از معارف [[توحيد]] كه در آن است از قبيل وحدانيت خداى تعالى و علم و قدرت او و اين كه خلقت منتهى به او است و سنت‌هاى عجيبى كه در خلقت عالم دارد و اين كه خلق همگى با اعمالشان به سوى او برمى ‌گردند و در برابر آنچه كرده‌ اند جزاء داده مى ‌شوند - خير باشد جزاى خير داده مى ‌شوند و شر باشد جزاى شر - همه و همه امورى است كه آيات آسمان و زمين بر آن دلالت دارد، و عقل سالم نيز به سوى آن راهنمايى مى‌ كند. پس، همه اين ها معانى و معارفى است حق و معلوم است كه كلامى كه بر چنين معارفى دلالت مى‌ كند كلام حكيم است و سحر باطلى كه با عباراتى شيرين و فريبنده زينت شده نمى ‌تواند حاكى از چنين معارفى باشد.
+:دليل بر آنچه گفتيم اين است كه خداى تعالى سوره مورد بحث را با گفتار در باره تكذيب دشمنان نسبت به قرآن كريم آغاز نموده و فرموده: {{متن قرآن|«"أَكانَ لِلنَّاسِ عَجَباً أَنْ أَوْحَيْنا... قالَ الْكافِرُونَ إِنَّ هذا لَساحِرٌ مُبِينٌ"»}} و با لحنى چون: {{متن قرآن|«"وَاتَّبِعْ ما يُوحى‌ إِلَيْكَ"»}} ختم فرموده است، و آن آغاز و اين انجام را در خلال آيات آن نيز چند بار تذكر داده، يكجا فرموده: {{متن قرآن|«"وَ إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِمْ آياتُنا"»}} و جاى ديگر فرموده: {{متن قرآن|«"وَ ما كانَ هذَا الْقُرْآنُ أَنْ يُفْتَرى‌ مِنْ دُونِ اللَّهِ ..."»}}، و جاى ديگر فرموده: {{متن قرآن|«"يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ ..."، و نيز فرموده: " فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ ...".»}}
-دليل بر آنچه گفتيم اين است كه خداى تعالى سوره مورد بحث را با گفتار در باره تكذيب دشمنان نسبت به قرآن كريم آغاز نموده و فرموده: {{متن قرآن|«"أَكانَ لِلنَّاسِ عَجَباً أَنْ أَوْحَيْنا... قالَ الْكافِرُونَ إِنَّ هذا لَساحِرٌ مُبِينٌ"»}} و با لحنى چون: {{متن قرآن|«"وَاتَّبِعْ ما يُوحى‌ إِلَيْكَ"»}} ختم فرموده است، و آن آغاز و اين انجام را در خلال آيات آن نيز چند بار تذكر داده، يكجا فرموده: {{متن قرآن|«"وَ إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِمْ آياتُنا"»}} و جاى ديگر فرموده: {{متن قرآن|«"وَ ما كانَ هذَا الْقُرْآنُ أَنْ يُفْتَرى‌ مِنْ دُونِ اللَّهِ ..."»}}، و جاى ديگر فرموده: {{متن قرآن|«"يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ ..."، و نيز فرموده: " فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ ...".»}}
+:پس همين كه می ‌بينيم اين مطلب، يعنى سخن از حقانيت قرآن در چند جاى سوره تكرار شد و در اول و آخر آن آمده، بايد بفهميم كه زمينه و اساس آيات اين سوره همان پاسخگويى و رد انكار كفارى است كه وحى بودن قرآن را انكار مى ‌كردند، و به همين جهت است كه باز مى ‌بينيم تهديدهايى كه در اين سوره آمده- كه قسمت عمده سوره است- در باره مكذبين آيات خدا از اين امت است، اينها هستند كه تهديدشان كرده است به قضاء بين آنان، و بين پيامبرشان (صلوات اللَّه عليه) و فرموده: اين قضاء، سنتى است كه خداى تعالى در بين هر امتى با پيغمبرش جارى كرده. و نيز میبينيم كه سوره مورد بحث را با تعقيب همين جريان ختم نموده، بطورى كه گويى بيان حقيقت نامبرده از مختصات اين سوره است.
 ==منابع==
-* [[فضل بن حسن طبرسی]]، ترجمه [[مجمع البيان في تفسير القرآن]]، ج‌11، ص25.
+* [[فضل بن حسن طبرسی]]، [[مجمع البيان في تفسير القرآن]]، ترجمه گروه مترجمان، انتشارات فراهانی، تهران، 1360ش، ج‌11، ص25.
-* [[محمدحسین طباطبایی]]، ترجمه [[تفسیر المیزان]]، ج‌10، ص6، قم 1374.
+* [[محمدحسین طباطبایی]]، [[تفسیر المیزان]]، ترجمه محمد باقر موسوی همدانی، قم 1374، ج‌10، ص6.
 * [http://wiki.ahlolbait.com/index.php/%D8%AA%D8%B1%D8%AA%DB%8C%D8%A8_%D9%86%D8%B2%D9%88%D9%84_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D9%87%D8%A7 ترتیب نزول سوره ها]، در همین دانشنامه.

@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۳: @@
 * [[سوره یونس/متن و ترجمه]]
 {{فهرست سوره های قرآن
-|سوره=۱۰.[[سوره یونس/متن و ترجمه|يونس]]
+|سوره=۱۰.[[سوره یونس|يونس]]
-|قبلی=۹.[[سوره توبه/متن و ترجمه|التوبة]]
+|قبلی=۹.[[سوره توبه|التوبة]]
-|بعدی=۱۱.[[سوره هود/متن و ترجمه|هود]]
+|بعدی=۱۱.[[سوره هود|هود]]
 }}
 {{قرآن}}
 [[رده:سوره های قرآن]]

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 * [[سوره یونس/متن و ترجمه]]
-{{فهرست سوره های قرآن}}
+{{فهرست سوره های قرآن
 {{قرآن}}
 [[رده:سوره های قرآن]]