سوره مریم - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: ویرایش

2020-11-18T07:19:50Z

ویرایش

Zamani در ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۲۹

2020-07-26T11:29:03Z

Akbari در ‏۴ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۵۵

2020-05-04T09:55:42Z

Akbari در ‏۳ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۵۹

2020-05-03T09:59:56Z

Akbari در ‏۲ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۰۳

2020-05-02T10:03:10Z

Aghajani در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۴۴

2019-12-31T10:44:46Z

History of islam در ‏۳۱ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۴۹

2016-10-31T11:49:51Z

مرضیه الله وکیل جزی: /* پیوست */

2014-02-13T08:52:17Z

‏پیوست

اله یاری در ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۸:۰۵

2014-01-01T08:05:11Z

اله یاری در ‏۲۳ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۲:۱۰

2013-11-23T12:10:56Z

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 |تعداد آیه=۹۸
 }}
-سوره مریم نوزدهمین سوره قرآن است و دارای98 آیه است.
+'''«سوره مریم»''' نوزدهمین [[سوره]] از [[قرآن|قرآن کریم]] است و دارای ۹۸ [[آیه]] می باشد.
-==نزول==
+==نزول سوره==
-سوره مریم در مکه نازل شده است. این سوره در ترتیب مصحف نوزدهمین سوره و در ترتیب نزول چهل و چهارمین سوره قرآن کریم است که پیش از آن [[سوره ق]] و پس از آن [[سوره طه]] نازل شده است.
+سوره «مریم» در [[مکه]] نازل شده است. این سوره در ترتیب مصحف، نوزدهمین سوره و در [[ترتیب نزول سوره ها|ترتیب نزول]]، چهل و چهارمین سوره [[قرآن|قرآن کریم]] است که پیش از آن [[سوره ق]] و پس از آن [[سوره طه]] نازل شده است.
-== فضيلت سوره ==
+==محتوا و هدف سوره==
-ابى بن كعب، از پيامبر گرامى اسلام، نقل كرده است كه هر كس اين سوره را بخواند به عدد كسانى كه زكريا و يحيى و مريم و عيسى و موسى و هارون و ابراهيم و اسحاق و يعقوب را تصديق يا تكذيب كردند، و بعدد كسانى كه از خدا فرزند خواستند، و بعدد كسانى كه از خدا فرزند نخواستند، او را ده حسنه مى‌دهد.
+سپس نمونه‌هایی از لغزشهای اهل غَیّ و زورگوییهای آنان و آرای خارج از منطقشان از قبیل نفی [[معاد]]، و به خدا نسبت پسر داری دادن، و [[بت پرستی|بت پرستی]] و آنچه که از لوازم این لغزشها است از نکبت و [[عذاب]] را خاطر نشان می‌سازد. بنا بر این، می‌توان گفت بیان این سوره شبیه به بیان مدعیی است که برای اثبات دعوی خود مثال‌هایی می‌آورد. کانه گفته شده فلانی را و فلانی و فلانی که از اهل رشد و دارای موهبتی الهی بودند در زندگی این روش را داشتند که دل از شهوات [[نفس]] کنده و به سوی پروردگار خود متوجه شدند، و طریقه [[خضوع]] و [[خشوع]] را پیش گرفتند که هر وقت آیات پروردگارشان را متذکر می‌شدند از صمیم دل خاضع می‌گشتند. و طریقه آدمی به سوی رشد و موهبت همین است، لیکن اخلاف همین نامبردگان این طریقه را کنار گذاشتند، یعنی از عمل اعراض و به شهوات مذموم رو آوردند، و این رویه، ایشان را جز به سوی "غَیّ" که خلاف رشد است نکشانیده، جز بر [[باطل]] استوارترشان نمی کند، و سرانجامشان این می‌شود که رجوع به خدا را انکار، و شرکایی برای خدا اثبات نموده، سد راه دعوت هم می‌شوند و این جز به سوی نکبت و عذاب رهنمونشان نمی‌کند.
-امام صادق (ع) فرمود: هر كس سوره مريم را بخواند، از دنيا نميرود تا اينكه نعمتى به او داده شود كه براى او و مال و فرزندش، وسيله بی ‌نيازى باشد. در آخرت نيز از اصحاب عيسى بن مريم است و اجر او در آخرت، به اندازه ملك سليمان است در اين جهان.<ref>ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‌15، ص140</ref>
+پس این سوره -همانطور که ملاحظه می‌فرمایید- با ذکر چند مثال آغاز و با گرفتن نتیجه‌ای کلی از آن مثلها، که مورد نظر بوده، خاتمه یافته است. و این نتیجه ‌گیری از جمله {{متن قرآن|«أُولئِک الَّذِینَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیهِمْ»}} شروع شده و تا چند آیه بعد ادامه می‌یابد.
-== هدف سوره ==
+پس این سوره مردم را به سه طائفه تقسیم می‌کند: ۱- آنهایی که خدا انعامشان کرد که یا [[پیامبران|انبیاء]] بودند و یا اهل اجتباء و هدایت ۲- اهل غَیّ، یعنی آنهایی که مایه و استعداد رشد خود را از دست دادند ۳- آن کسانی که [[توبه]] نموده و [[ایمان|ایمان]] آوردند، و [[عمل صالح]] کردند که به زودی به اهل نعمت و رشد می‌پیوندند. و آن گاه [[ثواب]] توبه تائبین و مسترشدین و عذاب غاویان که همنشینان [[شیطان|شیطان]] و از اولیای اویند را تذکر می‌دهد.<ref> ترجمه تفسیر المیزان، ج‌۱۴، ص۵ </ref>
-علامه طباطبائی در مورد هدف این سوره می گوید:
+==فضیلت سوره==
-:غرض اين سوره به طوری كه در آخرش بدان اشاره نموده می‌فرمايد:{{متن قرآن|«فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ وَ تُنْذِرَ بِهِ قَوْماً لُدًّا ...»}} بشارت و انذار است، چيزی كه هست همين غرض را در سياقی بديع و بسيار جالب ريخته نخست به داستان زكريا و يحيی و قصه مريم و عيسی و سرگذشت ابراهيم و اسحاق و يعقوب و ماجرای موسی و هارون و داستان اسماعيل و حكايت ادريس و سهمی كه به هر يك از ايشان از نعمت ولايت داده- كه يا نبوت بوده و ياصدق و اخلاص- اشاره كرده، آن گاه علت اين عنايت را چنين بيان فرموده كه اين بزرگواران خصلتهای برجسته‌ای داشته‌اند از آن جمله نسبت به پروردگارشان خاضع و خاشع بودند، و ليكن اخلاف ايشان از ياد خدا اعراض نموده به مساله توجه به پروردگار به كلی بی ‌اعتناء شدند، و به جای آن دنبال شهوت را گرفتند به همين جهت به زودی حالت" غی" را كه همان از دست دادن رشد است ديدار می‌كنند، مگر آنكه كسی از ايشان توبه كند و به پروردگار خود بازگشت نمايد كه او سرانجام به اهل نعمت میپيوندد.
+[[ابی بن کعب|ابى بن کعب]] از [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] نقل کرده است که هر کس سوره مریم را بخواند، به عدد کسانى که [[حضرت زکریا علیه السلام|زکریا]] و [[حضرت یحیی علیه السلام|یحیى]] و [[حضرت مریم|مریم]] و [[حضرت عیسی علیه السلام|عیسى]] و [[حضرت موسی علیه السلام|موسى]] و [[حضرت هارون علیه السلام|هارون]] و [[حضرت ابراهیم علیه السلام|ابراهیم]] و [[حضرت اسحاق علیه السلام|اسحاق]] و [[حضرت یعقوب علیه السلام|یعقوب]] را تصدیق یا تکذیب کردند، و بعدد کسانى که از [[الله|خدا]] فرزند خواستند، و بعدد کسانى که از خدا فرزند نخواستند، او را ده حسنه مى‌دهد.
-:سپس نمونه‌هايی از لغزشهای اهل غی و زورگوييهای آنان و آرای خارج از منطقشان از قبيل نفی معاد، و به خدا نسبت پسر داری دادن، و بت پرستيدن و آنچه كه از لوازم اين لغزشها است از نكبت و عذاب را خاطر نشان می‌سازد.
+[[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] (ع) فرمود: هر کس این سوره را بخواند، از دنیا نمی رود تا اینکه نعمتى به او داده شود که براى او و مال و فرزندش، وسیله بی ‌نیازى باشد. در [[آخرت]] نیز از اصحاب [[حضرت عیسی علیه السلام|عیسى بن مریم]] است و اجر او در آخرت، به اندازه ملک [[حضرت سلیمان علیه السلام|سلیمان]] است در این جهان.<ref>ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج‌۱۵، ص۱۴۰</ref>
-:بنا بر اين، می‌توان گفت بيان اين سوره شبيه به بيان مدعيی است كه برای اثبات دعوی خود مثال‌هايی می‌آورد. كانه گفته شده فلانی را و فلانی و فلانی كه از اهل رشد و دارای موهبتی الهی بودند در زندگی اين روش را داشتند كه دل از شهوات نفس كنده و به سوی پروردگار خود متوجه شدند، و طريقه خضوع و خشوع را پيش گرفتند كه هر وقت آيات پروردگارشان را متذكر می‌شدند از صميم دل خاضع می‌گشتند. و طريقه آدمی به سوی رشد و موهبت همين است، ليكن اخلاف همين نامبردگان اين طريقه را كنار گذاشتند، يعنی از عمل اعراض و به شهوات مذموم رو آوردند، و اين رويه، ايشان را جز به سوی" غی" كه خلاف رشد است نكشانيده، جز بر باطل استوارترشان نمیكند، و سرانجامشان اين می‌شود كه رجوع به خدا را انكار، و شركايی برای خدا اثبات نموده، سد راه دعوت هم می‌شوند و اين جز به سوی نكبت و عذاب رهنمونشان نمی‌كند.
+==پانویس==
-:پس اين سوره- همانطور كه ملاحظه می‌فرماييد- با ذكر چند مثال آغاز و با گرفتن نتيجه‌ای كلی از آن مثلها، كه مورد نظر بوده، خاتمه يافته است. و اين نتيجه ‌گيری از جمله{{متن قرآن|« أُولئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ»}}  شروع شده و تا چند آيه بعد ادامه می‌يابد.
+<references />
-:پس اين سوره مردم را به سه طائفه تقسيم می‌كند: 1- آنهايی كه خدا انعامشان كرد كه يا انبياء بودند و يا اهل اجتباء و هدايت 2- اهل غی، يعنی آنهايی كه مايه و استعداد رشد خود را از دست دادند 3- آن كسانی كه توبه نموده ايمان آوردند، و عمل صالح كردند كه به زودی به اهل نعمت و رشد می‌پيوندند. و آن گاه ثواب توبه تائبين و مسترشدين و عذاب غاوياكه همنشينان شيطان و از اوليای اويند- را تذكر می‌دهد<ref> ترجمه تفسیر المیزان، ج‌14، ص5 </ref>
+==منابع==
-== منابع ==
+*فضل بن حسن طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ترجمه گروه مترجمان، انتشارات فراهانی، تهران، ۱۳۶۰ش.
-*فضل بن حسن طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ترجمه گروه مترجمان، انتشارات فراهانی، تهران، 1360ش
+*طباطبایى، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، ترجمه سید محمد باقر موسوى همدانى، قم، دفتر انتشارات اسلامى جامعه‏‌ى مدرسین حوزه علمیه قم، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش.
-*طباطبايى، سيد محمد حسين، تفسير الميزان، ترجمه سيد محمد باقر موسوى همدانى، قم، دفتر انتشارات اسلامى جامعه‏‌ى مدرسين حوزه علميه قم، چاپ پنجم، 1374 ش.
+*[http://wiki.ahlolbait.com/index.php/%D8%AA%D8%B1%D8%AA%DB%8C%D8%A8_%D9%86%D8%B2%D9%88%D9%84_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D9%87%D8%A7 ترتیب نزول سوره ها]، در همین دانشنامه.
 ==پیوست==
-[[سوره مریم/متن و ترجمه]]
+[[سوره مریم/متن و ترجمه|'''سوره مریم/متن و ترجمه''']]
 {{فهرست سوره های قرآن
 |سوره=۱۹.[[سوره مریم|مريم]]

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 سوره مریم نوزدهمین سوره قرآن است و دارای98 آیه است.
 ==نزول==
-سوره مریم به اتفاق همه، [[مکی]] است.
+سوره مریم در مکه نازل شده است. این سوره در ترتیب مصحف نوزدهمین سوره و در ترتیب نزول چهل و چهارمین سوره قرآن کریم است که پیش از آن [[سوره ق]] و پس از آن [[سوره طه]] نازل شده است.
-این سوره در ترتیب مصحف نوزدهمین سوره و در ترتیب نزول چهل و چهارمین سوره قرآن کریم است که پیش از آن [[سوره ق]] و پس از آن [[سوره طه]] نازل شده است.
+== فضيلت سوره ==
-== شماره آيات: ==
+ابى بن كعب، از پيامبر گرامى اسلام، نقل كرده است كه هر كس اين سوره را بخواند به عدد كسانى كه زكريا و يحيى و مريم و عيسى و موسى و هارون و ابراهيم و اسحاق و يعقوب را تصديق يا تكذيب كردند، و بعدد كسانى كه از خدا فرزند خواستند، و بعدد كسانى كه از خدا فرزند نخواستند، او را ده حسنه مى‌دهد.
-ابى بن كعب، از پيامبر گرامى اسلام، نقل كرده است كه هر كس اين سوره را بخواند به عدد كسانى كه زكريا و يحيى و مريم و عيسى و موسى و هارون و ابراهيم و اسحاق و يعقوب را تصديق يا تكذيب كردند، و بعدد كسانى كه از خدا فرزند خواستند، و بعدد كسانى كه از خدا فرزند نخواستند، او را ده حسنه مى‌دهد.
+امام صادق (ع) فرمود: هر كس سوره مريم را بخواند، از دنيا نميرود تا اينكه نعمتى به او داده شود كه براى او و مال و فرزندش، وسيله بی ‌نيازى باشد. در آخرت نيز از اصحاب عيسى بن مريم است و اجر او در آخرت، به اندازه ملك سليمان است در اين جهان.<ref>ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‌15، ص140</ref>
 == هدف سوره ==
-غرض اين سوره به طوری كه در آخرش بدان اشاره نموده می‌فرمايد:{{متن قرآن|«فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ وَ تُنْذِرَ بِهِ قَوْماً لُدًّا ...»}} بشارت و انذار است، چيزی كه هست همين غرض را در سياقی بديع و بسيار جالب ريخته نخست به داستان زكريا و يحيی و قصه مريم و عيسی و سرگذشت ابراهيم و اسحاق و يعقوب و ماجرای موسی و هارون و داستان اسماعيل و حكايت ادريس و سهمی كه به هر يك از ايشان از نعمت ولايت داده- كه يا نبوت بوده و ياصدق و اخلاص- اشاره كرده، آن گاه علت اين عنايت را چنين بيان فرموده كه اين بزرگواران خصلتهای برجسته‌ای داشته‌اند از آن جمله نسبت به پروردگارشان خاضع و خاشع بودند، و ليكن اخلاف ايشان از ياد خدا اعراض نموده به مساله توجه به پروردگار به كلی بی ‌اعتناء شدند، و به جای آن دنبال شهوت را گرفتند به همين جهت به زودی حالت" غی" را كه همان از دست دادن رشد است ديدار می‌كنند، مگر آنكه كسی از ايشان توبه كند و به پروردگار خود بازگشت نمايد كه او سرانجام به اهل نعمت میپيوندد.
+:سپس نمونه‌هايی از لغزشهای اهل غی و زورگوييهای آنان و آرای خارج از منطقشان از قبيل نفی معاد، و به خدا نسبت پسر داری دادن، و بت پرستيدن و آنچه كه از لوازم اين لغزشها است از نكبت و عذاب را خاطر نشان می‌سازد.
-سپس نمونه‌هايی از لغزشهای اهل غی و زورگوييهای آنان و آرای خارج از منطقشان از قبيل نفی معاد، و به خدا نسبت پسر داری دادن، و بت پرستيدن و آنچه كه از لوازم اين لغزشها است از نكبت و عذاب را خاطر نشان می‌سازد.
+:بنا بر اين، می‌توان گفت بيان اين سوره شبيه به بيان مدعيی است كه برای اثبات دعوی خود مثال‌هايی می‌آورد. كانه گفته شده فلانی را و فلانی و فلانی كه از اهل رشد و دارای موهبتی الهی بودند در زندگی اين روش را داشتند كه دل از شهوات نفس كنده و به سوی پروردگار خود متوجه شدند، و طريقه خضوع و خشوع را پيش گرفتند كه هر وقت آيات پروردگارشان را متذكر می‌شدند از صميم دل خاضع می‌گشتند. و طريقه آدمی به سوی رشد و موهبت همين است، ليكن اخلاف همين نامبردگان اين طريقه را كنار گذاشتند، يعنی از عمل اعراض و به شهوات مذموم رو آوردند، و اين رويه، ايشان را جز به سوی" غی" كه خلاف رشد است نكشانيده، جز بر باطل استوارترشان نمیكند، و سرانجامشان اين می‌شود كه رجوع به خدا را انكار، و شركايی برای خدا اثبات نموده، سد راه دعوت هم می‌شوند و اين جز به سوی نكبت و عذاب رهنمونشان نمی‌كند.
+:پس اين سوره- همانطور كه ملاحظه می‌فرماييد- با ذكر چند مثال آغاز و با گرفتن نتيجه‌ای كلی از آن مثلها، كه مورد نظر بوده، خاتمه يافته است. و اين نتيجه ‌گيری از جمله{{متن قرآن|« أُولئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ»}}  شروع شده و تا چند آيه بعد ادامه می‌يابد.
 ==پانویس==
 <references/>
 == منابع ==
-*فضل بن حسن طبرسی، ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‌15، ص: 140
+*فضل بن حسن طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ترجمه گروه مترجمان، انتشارات فراهانی، تهران، 1360ش
-*محمد حسین طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان، ج‌14، ص: 5، قم 1374
+*طباطبايى، سيد محمد حسين، تفسير الميزان، ترجمه سيد محمد باقر موسوى همدانى، قم، دفتر انتشارات اسلامى جامعه‏‌ى مدرسين حوزه علميه قم، چاپ پنجم، 1374 ش.
 *[http://wiki.ahlolbait.com/index.php/%D8%AA%D8%B1%D8%AA%DB%8C%D8%A8_%D9%86%D8%B2%D9%88%D9%84_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D9%87%D8%A7 ترتیب نزول سوره ها]، در همین دانشنامه

@@ سطر ۴۸: / سطر ۴۸: @@
 [[سوره مریم/متن و ترجمه]]
 {{فهرست سوره های قرآن
-|سوره=۱۹.[[سوره مریم/متن و ترجمه|مريم]]
+|سوره=۱۹.[[سوره مریم|مريم]]
-|قبلی=۱۸.[[سوره کهف/متن و ترجمه|الكهف]]
+|قبلی=۱۸.[[سوره کهف|الكهف]]
-|بعدی=۲۰.[[سوره طه/متن و ترجمه|طه]]
+|بعدی=۲۰.[[سوره طه|طه]]
 }}
 {{قرآن}}
 [[رده:سوره های قرآن]]

@@ سطر ۴۷: / سطر ۴۷: @@
 ==پیوست==
 [[سوره مریم/متن و ترجمه]]
-{{فهرست سوره های قرآن}}
+{{فهرست سوره های قرآن
 {{قرآن}}
 [[رده:سوره های قرآن]]

@@ سطر ۴۷: / سطر ۴۷: @@
 ==پیوست==
 [[سوره مریم/متن و ترجمه]]
+{{فهرست سوره های قرآن}}
 {{قرآن}}
 [[رده:سوره های قرآن]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''منبع:''' ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‌15، ص: 140
+{{شناسنامه سوره
+|نام=مریم
-'''نویسنده:'''
+این سوره در ترتیب مصحف نوزدهمین سوره و در ترتیب نزول چهل و چهارمین سوره قرآن کریم است که پیش از آن [[سوره ق]] و پس از آن [[سوره طه]] نازل شده است.
 == شماره آيات: ==
@@ سطر ۳۴: / سطر ۴۳: @@
 *فضل بن حسن طبرسی، ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‌15، ص: 140
 *محمد حسین طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان، ج‌14، ص: 5، قم 1374
 ==پیوست==
 [[سوره مریم/متن و ترجمه سوره|متن و ترجمه سوره]]
 [[رده:سوره های قرآن]]