سوره زمر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: ویرایش

2020-11-15T07:49:58Z

ویرایش

Akbari در ‏۴ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۰۲

2020-05-04T10:02:26Z

Akbari در ‏۳ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۲۲

2020-05-03T10:22:19Z

Akbari در ‏۲ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۰۸

2020-05-02T10:08:01Z

Aghajani در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۳۲

2019-12-30T12:32:19Z

Aghajani در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۳۱

2019-12-30T12:31:29Z

History of islam در ‏۳۱ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۲:۰۵

2016-10-31T12:05:09Z

مرضیه الله وکیل جزی: /* پیوست */

2014-02-13T08:37:08Z

‏پیوست

اله یاری در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۲۸

2014-01-04T07:28:04Z

اله یاری در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۰۷

2013-11-24T10:07:43Z

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 |تعداد آیه=۷۵
 }}
-سوره زمر سی و نهمین سوره از قرآن است و دارای 75 آیه است.
+'''«سوره زمر»''' سی و نهمین [[سوره]] از [[قرآن|قرآن کریم]] است و دارای ۷۵ [[آیه]] می باشد.
-==نزول==
+==نزول سوره==
-اين سوره را (غرَف) نيز گفته‌اند و همه آيات آن طبق گفته «مجاهد و قتاده و حسن» [[مکی]] می‌باشد و برخى گفته‌اند: سه آيه اين سوره در مدينه نازل شده كه درباره «وحشى» قاتل «حمزه» و از اول آيه (قُلْ يا عِبادِيَ) تا آخر آيه سوم می‌باشد.
+«سوره زمر» را «غُرَف» نیز گفته‌اند و همه آیات آن طبق گفته مجاهد، قتاده و حسن، [[سوره های مکی|مکی]] می‌باشد و برخى گفته‌اند: سه آیه این سوره در [[مدینه|مدینه]] نازل شده که درباره «وحشى» قاتل [[حضرت حمزه علیه السلام|حضرت حمزه]] و از اول آیه {{متن قرآن|«قُلْ یا عِبادِی»}} تا آخر آیه سوم می‌باشد.
-این سوره در ترتیب مصحف سی و نهمین سوره و در ترتیب نزول پنجاه و نهمین سوره قرآن کریم است که پیش از آن [[سوره سبا]] و پس از آن [[سوره غافر]] نازل شده است.
+این سوره در ترتیب مصحف، سی و نهمین سوره و در [[ترتیب نزول سوره ها|ترتیب نزول]]، پنجاه و نهمین سوره [[قرآن|قرآن کریم]] است که پیش از آن [[سوره سبا]] و پس از آن [[سوره غافر]] نازل شده است.
-==عدد آيات==
+==عدد آیات==
-«شاميان» اين سوره را هفتاد و پنج، «كوفيان» هفتاد و سه و ديگران هفتاد و دو آيه شماره كرده‌اند.
+«شامیان» این سوره را هفتاد و پنج [[آیه]]، «کوفیان» هفتاد و سه آیه و دیگران هفتاد و دو آیه شماره کرده‌اند.
-==فضيلت سوره==
+==محتوای سوره==
-# «ابى بن كعب» از [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله نقل كرده كه فرمود: هر كه بخواند سوره «زمر» را خداوند اميد او را قطع نكرده و ثواب ترسندگان را كه از خداوند مى‌ترسند به او مى‌بخشد.
+آن گاه در آیه ۳۰ اعلام مى‌دارد که: {{متن قرآن|«إِنَّک مَیتٌ وَ إِنَّهُمْ مَیتُونَ ...»}} و در آیه ۳۶ مى‌پرسد: {{متن قرآن|«أَ لَیسَ اللَّهُ بِکافٍ عَبْدَهُ وَ یخَوِّفُونَک بِالَّذِینَ مِنْ دُونِهِ»}} و در آیه ۳۹ تهدید مى‌کند به اینکه: {{متن قرآن|«قُلْ یا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلى‌ مَکانَتِکمْ إِنِّی عامِلٌ»}} و در آیه ۶۴ می‌فرماید: {{متن قرآن|«قُلْ أَ فَغَیرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّی أَعْبُدُ أَیهَا الْجاهِلُونَ»}} و همچنین اشارات دیگرى که همه دلالت بر این دارد که مشرکین از آن جناب خواسته بودند دست از دعوت به توحید بردارد.
-==  محتوای سوره ==
+آن گاه به استدلال بر یکتایى خدا در ربوبیت و الوهیت پرداخته، هم از طریق [[وحی|وحى]] و هم از طریق برهان عقلى، و هم از راه مقایسه بین مؤمنین و مشرکین، آن را اثبات می کند. و مقایسه مزبور مقایسه‌اى لطیف است. چند نوبت مؤمنین را به بهترین اوصاف ستوده، و به پاداشهایى که به زودى در [[آخرت]] دارند بشارت می دهد. و هر جا سخن از مشرکین به میان آورده - علاوه بر وبال اعمالشان، که در دنیا گریبانشان را می گیرد، وبالى نظیر آن وبالها که به سایر امت‌هاى گذشته به کیفر تکذیب آیات خدا رسید، و آن عبارت بود از خوارى در دنیا که البته [[عذاب]] آخرت قابل مقایسه با آن نیست- ایشان را به [[خسران نفس|خسران]] و عذاب آخرت بشارت می دهد.
+و به همین منظور در این سوره -و مخصوصا در آخرش- روز [[قیامت|قیامت]] را به روشن‌ترین اوصافش وصف کرده، و در همین جا سوره را خاتمه داده است.<ref> ترجمه المیزان، ج‌۱۷، ص: ۳۵۴.</ref>
-از خلال آيات اين سوره برمی‌آيد كه مشركين معاصر رسول خدا (ص) از آن جناب درخواست كرده‌اند كه از دعوتش به سوى توحيد و از تعرض به خدايان ايشان صرف نظر كند، و گر نه نفرين خدايان گريبانش را خواهد گرفت. در پاسخ آنان اين سوره كه به وجهى قرين سوره" ص" است، نازل شده و به آن جناب تاكيد كرده كه دين خود را خالص براى خداى سبحان كند، و اعتنايى به خدايان مشركين نكند، و علاوه بر آن به مشركين اعلام نمايد كه مامور به توحيد و اخلاص دين است، توحيد و اخلاصى كه آيات و ادله وحى و عقل همه بر آن تواتر دارند. و لذا می‌بينيم خداى سبحان در خلال سوره چند نوبت كلام را متوجه اين مساله می‌سازد، مثلا در آغاز سوره می‌فرمايد:{{متن قرآن|«فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ»}} و باز در آيه بعدى می‌فرمايد:{{متن قرآن|«أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ»}} سپس در وسط سوره دوباره به اين مساله بر میگردد و می‌فرمايد:{{متن قرآن|«قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ»}} و باز در آيه 14 میفرمايد:
+==فضیلت سوره==
-{{متن قرآن|«قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِينِي»}} و در آيه 15 مى‌فرمايد:{{متن قرآن|«فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ»}}.
+*«[[ابی بن کعب|ابى بن کعب]]» از [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله نقل کرده که فرمود: هر که بخواند سوره «زمر» را، [[الله|خداوند]] امید او را قطع نکرده و [[ثواب]] ترسندگان را که از خداوند مى‌ترسند به او مى‌بخشد.
-آن گاه در آيه 30 اعلام مى‌دارد كه:{{متن قرآن|«إِنَّكَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ ...»}} و در آيه 36 مى‌پرسد:{{متن قرآن|«أَ لَيْسَ اللَّهُ بِكافٍ عَبْدَهُ وَ يُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ»}} و در آيه 39 تهديد مى‌كند به اينكه:{{متن قرآن|«قُلْ يا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلى‌ مَكانَتِكُمْ إِنِّي عامِلٌ»}} و در آيه 64 می‌فرمايد:{{متن قرآن|«قُلْ أَ فَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ أَيُّهَا الْجاهِلُونَ»}} و همچنين اشارات ديگرى كه همه دلالت بر اين دارد كه مشركين از آن جناب خواسته بودند دست از دعوت به توحيد بردارد.
+*«هارون بن خارجه» از «[[امام صادق]]» علیه السلام نقل کرده که فرمود: هر که بخواند سوره زمر را، خدا شرافت دنیا و [[آخرت]] را به او مى‌بخشد و او را بدون مال و فامیل عزیز مى‌گرداند تا هر که او را ببیند شکوهش به وى نموده شده و جسدش بر آتش حرام گردد ... و علاوه براى او دو چشمه جارى و دو چشمه جوشان و دو بوستان خرّم و [[حور العین|حوریان]] پرده نشین در خیمه ‌ها مى‌باشد.
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-*فضل بن حسن طبرسی، ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‌21، ص138.
-*محمد حسین طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان، ج‌17، ص: 354، قم 1374
+*فضل بن حسن طبرسی، ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج‌۲۱، ص۱۳۸.
-*[http://wiki.ahlolbait.com/index.php/%D8%AA%D8%B1%D8%AA%DB%8C%D8%A8_%D9%86%D8%B2%D9%88%D9%84_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D9%87%D8%A7 ترتیب نزول سوره ها]، در همین دانشنامه
+*محمد حسین طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان، ج‌۱۷، ص۳۵۴، قم ۱۳۷۴.
 ==پیوست==
-[[سوره زمر/متن و ترجمه]]
+[[سوره زمر/متن و ترجمه|'''سوره زمر/متن و ترجمه''']]
 {{فهرست سوره های قرآن
 |سوره=۳۹.[[سوره زمر|الزمر]]

@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۳: @@
 [[سوره زمر/متن و ترجمه]]
 {{فهرست سوره های قرآن
-|سوره=۳۹.[[سوره زمر/متن و ترجمه|الزمر]]
+|سوره=۳۹.[[سوره زمر|الزمر]]
-|قبلی=۳۸.[[سوره ص/متن و ترجمه|ص]]
+|قبلی=۳۸.[[سوره ص|ص]]
-|بعدی=۴۰.[[سوره غافر/متن و ترجمه|غافر]]
+|بعدی=۴۰.[[سوره غافر|غافر]]
 }}
 {{قرآن}}
 [[رده:سوره های قرآن]]

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 ==پیوست==
 [[سوره زمر/متن و ترجمه]]
-{{فهرست سوره های قرآن}}
+{{فهرست سوره های قرآن
 {{قرآن}}
 [[رده:سوره های قرآن]]

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 ==پیوست==
 [[سوره زمر/متن و ترجمه]]
+{{فهرست سوره های قرآن}}
 {{قرآن}}
 [[رده:سوره های قرآن]]

@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 از خلال آيات اين سوره برمی‌آيد كه مشركين معاصر رسول خدا (ص) از آن جناب درخواست كرده‌اند كه از دعوتش به سوى توحيد و از تعرض به خدايان ايشان صرف نظر كند، و گر نه نفرين خدايان گريبانش را خواهد گرفت. در پاسخ آنان اين سوره كه به وجهى قرين سوره" ص" است، نازل شده و به آن جناب تاكيد كرده كه دين خود را خالص براى خداى سبحان كند، و اعتنايى به خدايان مشركين نكند، و علاوه بر آن به مشركين اعلام نمايد كه مامور به توحيد و اخلاص دين است، توحيد و اخلاصى كه آيات و ادله وحى و عقل همه بر آن تواتر دارند. و لذا می‌بينيم خداى سبحان در خلال سوره چند نوبت كلام را متوجه اين مساله می‌سازد، مثلا در آغاز سوره می‌فرمايد:{{متن قرآن|«فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ»}} و باز در آيه بعدى می‌فرمايد:{{متن قرآن|«أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ»}} سپس در وسط سوره دوباره به اين مساله بر میگردد و می‌فرمايد:{{متن قرآن|«قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ»}} و باز در آيه 14 میفرمايد:
-{{متن قرآن|«قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِينِي" و در آيه 15 مى‌فرمايد:{{متن قرآن|«فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ»}}.
+{{متن قرآن|«قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِينِي»}} و در آيه 15 مى‌فرمايد:{{متن قرآن|«فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ»}}.
 آن گاه در آيه 30 اعلام مى‌دارد كه:{{متن قرآن|«إِنَّكَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ ...»}} و در آيه 36 مى‌پرسد:{{متن قرآن|«أَ لَيْسَ اللَّهُ بِكافٍ عَبْدَهُ وَ يُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ»}} و در آيه 39 تهديد مى‌كند به اينكه:{{متن قرآن|«قُلْ يا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلى‌ مَكانَتِكُمْ إِنِّي عامِلٌ»}} و در آيه 64 می‌فرمايد:{{متن قرآن|«قُلْ أَ فَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ أَيُّهَا الْجاهِلُونَ»}} و همچنين اشارات ديگرى كه همه دلالت بر اين دارد كه مشركين از آن جناب خواسته بودند دست از دعوت به توحيد بردارد.

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 ==  محتوای سوره ==
-از خلال آيات اين سوره برمی‌آيد كه مشركين معاصر رسول خدا (ص) از آن جناب درخواست كرده‌اند كه از دعوتش به سوى توحيد و از تعرض به خدايان ايشان صرف نظر كند، و گر نه نفرين خدايان گريبانش را خواهد گرفت. در پاسخ آنان اين سوره كه به وجهى قرين سوره" ص" است، نازل شده و به آن جناب تاكيد كرده كه دين خود را خالص براى خداى سبحان كند، و اعتنايى به خدايان مشركين نكند، و علاوه بر آن به مشركين اعلام نمايد كه مامور به توحيد و اخلاص دين است، توحيد و اخلاصى كه آيات و ادله وحى و عقل همه بر آن تواتر دارند. و لذا می‌بينيم خداى سبحان در خلال سوره چند نوبت كلام را متوجه اين مساله می‌سازد، مثلا در آغاز سوره می‌فرمايد:" فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ" و باز در آيه بعدى می‌فرمايد:" أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ" سپس در وسط سوره دوباره به اين مساله بر میگردد و می‌فرمايد:" قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ" و باز در آيه 14 میفرمايد:
+از خلال آيات اين سوره برمی‌آيد كه مشركين معاصر رسول خدا (ص) از آن جناب درخواست كرده‌اند كه از دعوتش به سوى توحيد و از تعرض به خدايان ايشان صرف نظر كند، و گر نه نفرين خدايان گريبانش را خواهد گرفت. در پاسخ آنان اين سوره كه به وجهى قرين سوره" ص" است، نازل شده و به آن جناب تاكيد كرده كه دين خود را خالص براى خداى سبحان كند، و اعتنايى به خدايان مشركين نكند، و علاوه بر آن به مشركين اعلام نمايد كه مامور به توحيد و اخلاص دين است، توحيد و اخلاصى كه آيات و ادله وحى و عقل همه بر آن تواتر دارند. و لذا می‌بينيم خداى سبحان در خلال سوره چند نوبت كلام را متوجه اين مساله می‌سازد، مثلا در آغاز سوره می‌فرمايد:{{متن قرآن|«فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ»}} و باز در آيه بعدى می‌فرمايد:{{متن قرآن|«أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ»}} سپس در وسط سوره دوباره به اين مساله بر میگردد و می‌فرمايد:{{متن قرآن|«قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ»}} و باز در آيه 14 میفرمايد:
-" قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِينِي" و در آيه 15 مى‌فرمايد:" فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ".
+{{متن قرآن|«قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِينِي" و در آيه 15 مى‌فرمايد:{{متن قرآن|«فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ»}}.
-آن گاه در آيه 30 اعلام مى‌دارد كه:" إِنَّكَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ ..." و در آيه 36 مى‌پرسد:" أَ لَيْسَ اللَّهُ بِكافٍ عَبْدَهُ وَ يُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ" و در آيه 39 تهديد مى‌كند به اينكه:" قُلْ يا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلى‌ مَكانَتِكُمْ إِنِّي عامِلٌ" و در آيه 64 می‌فرمايد:" قُلْ أَ فَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ أَيُّهَا الْجاهِلُونَ" و همچنين اشارات ديگرى كه همه دلالت بر اين دارد كه مشركين از آن جناب خواسته بودند دست از دعوت به توحيد بردارد.
+آن گاه در آيه 30 اعلام مى‌دارد كه:{{متن قرآن|«إِنَّكَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ ...»}} و در آيه 36 مى‌پرسد:{{متن قرآن|«أَ لَيْسَ اللَّهُ بِكافٍ عَبْدَهُ وَ يُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ»}} و در آيه 39 تهديد مى‌كند به اينكه:{{متن قرآن|«قُلْ يا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلى‌ مَكانَتِكُمْ إِنِّي عامِلٌ»}} و در آيه 64 می‌فرمايد:{{متن قرآن|«قُلْ أَ فَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ أَيُّهَا الْجاهِلُونَ»}} و همچنين اشارات ديگرى كه همه دلالت بر اين دارد كه مشركين از آن جناب خواسته بودند دست از دعوت به توحيد بردارد.
 آن گاه به استدلال بر يكتايى خدا در ربوبيت و الوهيت پرداخته، هم از طريق وحى و هم از طريق برهان عقلى، و هم از راه مقايسه بين مؤمنين و مشركين، آن را اثبات میكند. و مقايسه مزبور مقايسه‌اى لطيف است. چند نوبت مؤمنين را به بهترين اوصاف ستوده، و به پاداشهايى كه به زودى در آخرت دارند بشارت میدهد. و هر جا سخن از مشركين به ميان آورده- علاوه بر وبال اعمالشان، كه در دنيا گريبانشان را میگيرد، وبالى نظير آن وبالها كه به ساير امت‌هاى گذشته به كيفر تكذيب آيات خدا رسيد، و آن عبارت بود از خوارى در دنيا كه البته عذاب آخرت قابل مقايسه با آن نيست- ايشان را به خسران و عذاب آخرت بشارت میدهد.