سوره احزاب - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۴

2026-07-11T14:24:59Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-11-07T11:37:52Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Akbari در ‏۴ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۰۰

2020-05-04T10:00:19Z

Akbari در ‏۳ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۱۸

2020-05-03T10:18:22Z

Akbari در ‏۲ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۰۶

2020-05-02T10:06:29Z

Aghajani در ‏۲۹ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۲۵

2019-12-29T12:25:52Z

Aghajani در ‏۲۹ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۲۲

2019-12-29T12:22:13Z

Zamani در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۲:۴۱

2018-12-26T12:41:39Z

History of islam در ‏۳۱ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۲:۰۱

2016-10-31T12:01:52Z

Heidariyan47 در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۰:۰۰

2015-12-14T10:00:08Z

@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۴: @@
 ==وجه تسمیه سوره ==
-نام‌گذارى این [[سوره]] به «احزاب» از این‌رو است که آیات ۹‌ـ‌۲۵ این سوره، درباره [[غزوه احزاب|جنگ احزاب]] است و کلمه «احزاب» دو بار در [[آیه|آیه‌]] ۲۰ و یک بار در آیه‌ ۲۲ آمده و مقصود از آن، گروه‌هاى کافرى است که از قبایل مهم براى از بین بردن [[اسلام]] و [[پیامبر اسلام|پیغمبر اکرم]] صلى الله علیه و آله متحد شده، و جنگ احزاب را آغاز کردند: {{متن قرآن|«یَحسَبونَ الاَحزابَ لَم یَذهَبوا و اِن یَأتِ الاَحزابُ یَوَدّوا لَو اَنَّهُم بادونَ فِى الاَعرابِ یَسـَلونَ عَن اَنبائِکم ولَو کانوا فیکم ما‌قـتَلوا اِلاّ قَلیلا... ولَمّا رَءَاالمُؤمِنونَ الاَحزابَ قالوا هذا ما وعَدَنَا اللّهُ و رَسولُهُ‌...»}}. (احزاب، ۲۰‌ و ‌۲۲)
+نام‌گذارى این [[سوره]] به «احزاب» از این‌رو است که آیات ۹‌ـ‌۲۵ این سوره، درباره [[غزوه احزاب|جنگ احزاب]] است و کلمه «احزاب» دو بار در [[آیه|آیه‌]] ۲۰ و یک بار در آیه‌ ۲۲ آمده و مقصود از آن، گروه‌هاى کافرى است که از قبایل مهم براى از بین بردن [[اسلام]] و [[پیامبر اسلام|پیغمبر اکرم]] صلى الله علیه و آله متحد شده، و جنگ احزاب را آغاز کردند: {{متن قرآن|«يَحْسَبُونَ الْأَحْزَابَ لَمْ يَذْهَبُوا ۖ وَإِنْ يَأْتِ الْأَحْزَابُ يَوَدُّوا لَوْ أَنَّهُمْ بَادُونَ فِي الْأَعْرَابِ يَسْأَلُونَ عَنْ أَنْبَائِكُمْ ۖ وَلَوْ كَانُوا فِيكُمْ مَا قَاتَلُوا إِلَّا قَلِيلًا 💠 ... 💠 وَلَمَّا رَأَى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هَٰذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ ...»}}(احزاب، ۲۰‌ و ‌۲۲).
 ==محتواى سوره ==
@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 ==آیات مشهور سوره ==
-برخى از آیات این سوره از آیات نامدار و مشهور به حساب مى‌آید. آیه‌ ۶ این سوره که [[ارث]] را بر اساس خویشاوندى به رسمیت مى‌شناسد: {{متن قرآن|«و‌اولُوا الاَرحامِ بَعضُهُم اَولى بِبَعض»}} به «[[آیه اولواالأرحام|آیه اُولواالأرحام]]»<ref> نهج الحق، ص‌ ۲۰۳.</ref> و آیه ‌۱۵: {{متن قرآن|«و‌ما کنّا مُعَذِّبینَ حَتّى نَبعَثَ رَسولا»}} به «آیه نفى ‌تعذیب»<ref> نهایة الافکار، ج‌ ۲، ص‌ ۲۰۶.</ref> و آیه‌ ۲۱: {{متن قرآن|«لَقَد کانَ لَکم فى رَسولِ‌اللّهِ اُسوَةٌ حَسَنَةٌ»}} به «آیه تأسّى» مشهور شده است.<ref> جواهرالکلام، ج‌ ۱۴، ص‌ ۱۵۶.</ref>
+برخى از آیات این سوره از آیات نامدار و مشهور به حساب مى‌آید. آیه‌ ۶ این سوره که [[ارث]] را بر اساس خویشاوندى به رسمیت مى‌شناسد: {{متن قرآن|«... وَأُولُو الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَىٰ بِبَعْضٍ ...»}} به «[[آیه اولواالأرحام|آیه اُولواالأرحام]]»<ref> نهج الحق، ص‌ ۲۰۳.</ref> و آیه‌ ۲۱: {{متن قرآن|«لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ ...»}} به «آیه تأسّى» مشهور شده است.<ref> جواهرالکلام، ج‌ ۱۴، ص‌ ۱۵۶.</ref>
-همچنین آیه ‌۳۳ این سوره را «[[آیه تطهیر]]» نام نهاده‌اند:<ref> مجمع‌البیان، ج‌ ۸‌، ص‌ ۵۶۰؛ تتمة المراجعات، ص‌ ۷.</ref> {{متن قرآن|«اِنَّما یُریدُاللّهُ لِیُذهِبَ عَنکمُ الرِّجسَ اَهلَ البَیتِ و یُطَهِّرَکم تَطهیرا»}}. در ذیل این آیه بحث‌هاى کلامى فراوانى طرح شده است و [[شیعه]] با استناد به این آیه و روایات [[شأن نزول]]، بر [[امامت]] و [[عصمت]] [[اهل ‌بیت]] علیهم‌السلام استدلال کرده است.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ ۸‌، ص‌ ۵۵۹؛ المیزان، ج‌ ۱۶، ص‌ ۳۱۰.</ref>
+همچنین آیه ‌۳۳ این سوره را «[[آیه تطهیر]]» نام نهاده‌اند:<ref> مجمع‌البیان، ج‌ ۸‌، ص‌ ۵۶۰؛ تتمة المراجعات، ص‌ ۷.</ref> {{متن قرآن|«... إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا»}}. در ذیل این آیه بحث‌هاى کلامى فراوانى طرح شده است و [[شیعه]] با استناد به این آیه و روایات [[شأن نزول]]، بر [[امامت]] و [[عصمت]] [[اهل ‌بیت]] علیهم‌السلام استدلال کرده است.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ ۸‌، ص‌ ۵۵۹؛ المیزان، ج‌ ۱۶، ص‌ ۳۱۰.</ref>
-آیات ۲۸‌ـ‌۲۹ این سوره را که زنان پیامبر را میان انتخاب دنیا و برگزیدن خدا و پیامبرش مخیر کرده است «آیات تخییر» گفته‌اند:<ref> بحارالانوار، ج‌ ۲۲، ص‌ ۱۸۲.</ref> {{متن قرآن|«یاَیُّهَا النَّبىُّ قُل لاَِزوجِک اِن کنتُنَّ تُرِدنَ الحَیوةَ الدُّنیا... * و اِن کنتُنَّ تُرِدنَ اللّهَ و رَسولَهُ‌...»}}.
+آیات ۲۸‌ـ‌۲۹ این سوره را که زنان پیامبر را میان انتخاب دنیا و برگزیدن خدا و پیامبرش مخیر کرده است «آیات تخییر» گفته‌اند:<ref> بحارالانوار، ج‌ ۲۲، ص‌ ۱۸۲.</ref> {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا ... 💠 وَإِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ ...»}}.
-آیه ‌۵۶ را نیز «[[آیه صلوات]]»<ref> نهج الحق، ص‌ ۱۸۷.</ref> خوانده‌اند؛ {{متن قرآن|«اِنَّ اللّهَ و مَلئِکتَهُ یُصَلّونَ عَلَى النَّبىِّ یاَیُّهَا الَّذینَ ءامَنوا صَلّوا عَلَیهِ و سَلِّموا تَسلیما»}}؛ و آیه ‌۷۲ که از پذیرش امانتى بزرگ به وسیله انسان خبر مى‌دهد به «[[آیه امانت|آیه امانت]]» شهرت دارد:<ref> الاتقان، ج‌ ۱، ص‌ ۶۶؛ تتمة المراجعات، ص‌ ۵۳.</ref> {{متن قرآن|«اِنّا عَرَضنَا الاَمانَةَ عَلَى السَّموتِ والاَرضِ والجِبالِ فَاَبَینَ اَن یَحمِلنَها واَشفَقنَ مِنها وحَمَلَهَا الاِنسـنُ اِنَّه کانَ ظَلومـًا جَهولا»}}.
+آیه ‌۵۶ را نیز «[[آیه صلوات]]»<ref> نهج الحق، ص‌ ۱۸۷.</ref> خوانده‌اند؛ {{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ ۚ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا»}}؛ و آیه ‌۷۲ که از پذیرش امانتى بزرگ به وسیله انسان خبر مى‌دهد به «[[آیه امانت|آیه امانت]]» شهرت دارد:<ref> الاتقان، ج‌ ۱، ص‌ ۶۶؛ تتمة المراجعات، ص‌ ۵۳.</ref> {{متن قرآن|«إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنْسَانُ ۖ إِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا»}}.
 ==پانویس==

@@ سطر ۷۵: / سطر ۷۵: @@
 *على خراسانی، دائرةالمعارف قرآن کریم، جلد 2، ص 263-266.
 {{فهرست سوره های قرآن
-|سوره=۳۳.[[سوره احزاب/متن و ترجمه|الأحزاب]]
+|سوره=۳۳.[[سوره احزاب|الأحزاب]]
-|قبلی=۳۲.[[سوره سجده/متن و ترجمه|السجدة]]
+|قبلی=۳۲.[[سوره سجده|السجدة]]
-|بعدی=۳۴.[[سوره سبأ/متن و ترجمه|سبإ]]
+|بعدی=۳۴.[[سوره سبأ|سبإ]]
 }}
 {{قرآن}}
 [[رده: سوره های قرآن]]

@@ سطر ۷۴: / سطر ۷۴: @@
 ==منابع==
 *على خراسانی، دائرةالمعارف قرآن کریم، جلد 2، ص 263-266.
-{{فهرست سوره های قرآن}}
+{{فهرست سوره های قرآن
 {{قرآن}}
 [[رده: سوره های قرآن]]

@@ سطر ۷۴: / سطر ۷۴: @@
 ==منابع==
 *على خراسانی، دائرةالمعارف قرآن کریم، جلد 2، ص 263-266.
+{{فهرست سوره های قرآن}}
 {{قرآن}}
 [[رده: سوره های قرآن]]

@@ سطر ۵۴: / سطر ۵۴: @@
 ==آیات مشهور سوره احزاب==
-برخى از آیات این سوره از آیات نامدار و مشهور به حساب مى‌آید. آیه‌ 6 این سوره كه ارث را بر اساس خویشاوندى به رسمیت مى‌شناسد: «و‌اولُوا الاَرحامِ بَعضُهُم اَولى بِبَعض» به «آیه اُولواالأَرحام»<ref> نهج الحق، ص‌ 203.</ref> و آیه ‌15: «و‌ما كُنّا مُعَذِّبینَ حَتّى نَبعَثَ رَسولا» به «آیه نفى ‌تعذیب»<ref> نهایة الافكار، ج‌ 2، ص‌ 206.</ref> و آیه‌ 21: «لَقَد كانَ لَكُم فى رَسولِ‌اللّهِ اُسوَةٌ حَسَنَةٌ» به «آیه تأسّى» مشهور شده است.<ref> جواهرالكلام، ج‌ 14، ص‌ 156.</ref>
+برخى از آیات این سوره از آیات نامدار و مشهور به حساب مى‌آید. آیه‌ 6 این سوره كه ارث را بر اساس خویشاوندى به رسمیت مى‌شناسد: {{متن قرآن|«و‌اولُوا الاَرحامِ بَعضُهُم اَولى بِبَعض»}} به «آیه اُولواالأَرحام»<ref> نهج الحق، ص‌ 203.</ref> و آیه ‌15: {{متن قرآن|«و‌ما كُنّا مُعَذِّبینَ حَتّى نَبعَثَ رَسولا»}} به «آیه نفى ‌تعذیب»<ref> نهایة الافكار، ج‌ 2، ص‌ 206.</ref> و آیه‌ 21: {{متن قرآن|«لَقَد كانَ لَكُم فى رَسولِ‌اللّهِ اُسوَةٌ حَسَنَةٌ»}} به «آیه تأسّى» مشهور شده است.<ref> جواهرالكلام، ج‌ 14، ص‌ 156.</ref>
-آیه ‌33 این سوره را آیه تطهیر نام نهاده‌اند:<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 8‌، ص‌ 560؛ تتمة المراجعات، ص‌ 7.</ref> «اِنَّما یُریدُاللّهُ لِیُذهِبَ عَنكُمُ الرِّجسَ اَهلَ البَیتِ و یُطَهِّرَكُم تَطهیرا».
+آیه ‌33 این سوره را آیه تطهیر نام نهاده‌اند:<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 8‌، ص‌ 560؛ تتمة المراجعات، ص‌ 7.</ref> {{متن قرآن|«اِنَّما یُریدُاللّهُ لِیُذهِبَ عَنكُمُ الرِّجسَ اَهلَ البَیتِ و یُطَهِّرَكُم تَطهیرا»}}.
 در ذیل این آیه بحث‌هاى كلامى فراوانى طرح شده است و [[شیعه]] با استناد به این آیه و روایات شأن نزول بر امامت و عصمت [[اهل ‌بیت]] علیهم‌السلام استدلال كرده است. <ref> مجمع‌البیان، ج‌ 8‌، ص‌ 559؛ المیزان، ج‌ 16، ص‌ 310.</ref>
-آیات 28‌ـ‌29 این سوره را كه زنان پیامبر را میان انتخاب دنیا و برگزیدن خدا و پیامبرش مخیر كرده است آیات تخییر گفته‌اند:<ref> [[بحارالانوار]]، ج‌ 22، ص‌ 182.</ref> «یاَیُّهَا النَّبىُّ قُل لاَِزوجِكَ اِن كُنتُنَّ تُرِدنَ الحَیوةَ الدُّنیا... × و اِن كُنتُنَّ تُرِدنَ اللّهَ و رَسولَهُ‌...».
+آیات 28‌ـ‌29 این سوره را كه زنان پیامبر را میان انتخاب دنیا و برگزیدن خدا و پیامبرش مخیر كرده است آیات تخییر گفته‌اند:<ref> [[بحارالانوار]]، ج‌ 22، ص‌ 182.</ref> {{متن قرآن|«یاَیُّهَا النَّبىُّ قُل لاَِزوجِكَ اِن كُنتُنَّ تُرِدنَ الحَیوةَ الدُّنیا... × و اِن كُنتُنَّ تُرِدنَ اللّهَ و رَسولَهُ‌...»}}.
-آیه ‌56 را «آیه صلوات»<ref> نهج الحق، ص‌ 187.</ref> خوانده‌اند؛ «اِنَّ اللّهَ و مَلئِكَتَهُ یُصَلّونَ عَلَى النَّبىِّ یاَیُّهَا الَّذینَ ءامَنوا صَلّوا عَلَیهِ و سَلِّموا تَسلیما» و سرانجام آیه ‌72 كه از پذیرش امانتى بزرگ به وسیله انسان خبر مى‌دهد به «آیه امانت» شهرت دارد:<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 66؛ تتمة المراجعات، ص‌ 53.</ref> «اِنّا عَرَضنَا الاَمانَةَ عَلَى السَّموتِ والاَرضِ والجِبالِ فَاَبَینَ اَن یَحمِلنَها واَشفَقنَ مِنها وحَمَلَهَا الاِنسـنُ اِنَّه كانَ ظَلومـًا جَهولا». (=>‌آیات نام‌دار)
+آیه ‌56 را «آیه صلوات»<ref> نهج الحق، ص‌ 187.</ref> خوانده‌اند؛ {{متن قرآن|«اِنَّ اللّهَ و مَلئِكَتَهُ یُصَلّونَ عَلَى النَّبىِّ یاَیُّهَا الَّذینَ ءامَنوا صَلّوا عَلَیهِ و سَلِّموا تَسلیما»}} و سرانجام آیه ‌72 كه از پذیرش امانتى بزرگ به وسیله انسان خبر مى‌دهد به «آیه امانت» شهرت دارد:<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 66؛ تتمة المراجعات، ص‌ 53.</ref> {{متن قرآن|«اِنّا عَرَضنَا الاَمانَةَ عَلَى السَّموتِ والاَرضِ والجِبالِ فَاَبَینَ اَن یَحمِلنَها واَشفَقنَ مِنها وحَمَلَهَا الاِنسـنُ اِنَّه كانَ ظَلومـًا جَهولا»}}. (=>‌آیات نام‌دار)
 بر اساس نقلى از [[امام صادق]] علیه‌السلام هر كس [[سوره احزاب]] را فراوان قرائت كند، روز قیامت در همسایگى پیامبر و خاندان آن حضرت خواهد‌بود.<ref> [[مجمع‌البیان]]، ج‌ 8‌، ص‌ 524؛ البرهان، ج‌ 4، ص‌ 407.</ref>

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 ==وجه تسمیه سوره احزاب==
-نام‌گذارى این سوره به احزاب از این‌رو است كه آیات 9‌ـ‌25 این سوره، درباره جنگ احزاب است و كلمه «احزاب» دو بار در آیه‌ 20 و یك بار در آیه‌ 22 آمده و مقصود از آن گروه‌هاى كافرى است كه از قبایل مهم براى یك سره از بین بردن اسلام و پیغمبر اكرم صلى الله علیه و آله متحد شده، جنگ احزاب را آغاز كردند: «یَحسَبونَ الاَحزابَ لَم یَذهَبوا و اِن یَأتِ الاَحزابُ یَوَدّوا لَو اَنَّهُم بادونَ فِى الاَعرابِ یَسـَلونَ عَن اَنبائِكُم ولَو كانوا فیكُم ما‌قـتَلوا اِلاّ قَلیلا... ولَمّا رَءَاالمُؤمِنونَ الاَحزابَ قالوا هذا ما وعَدَنَا اللّهُ و رَسولُهُ‌...». ([[سوره احزاب]]/33، 20‌ و ‌22)
+نام‌گذارى این سوره به احزاب از این‌رو است كه آیات 9‌ـ‌25 این سوره، درباره جنگ احزاب است و كلمه «احزاب» دو بار در آیه‌ 20 و یك بار در آیه‌ 22 آمده و مقصود از آن گروه‌هاى كافرى است كه از قبایل مهم براى یك سره از بین بردن اسلام و پیغمبر اكرم صلى الله علیه و آله متحد شده، جنگ احزاب را آغاز كردند: {{متن قرآن|«یَحسَبونَ الاَحزابَ لَم یَذهَبوا و اِن یَأتِ الاَحزابُ یَوَدّوا لَو اَنَّهُم بادونَ فِى الاَعرابِ یَسـَلونَ عَن اَنبائِكُم ولَو كانوا فیكُم ما‌قـتَلوا اِلاّ قَلیلا... ولَمّا رَءَاالمُؤمِنونَ الاَحزابَ قالوا هذا ما وعَدَنَا اللّهُ و رَسولُهُ‌...»}}. ([[سوره احزاب]]/33، 20‌ و ‌22)
 == ارتباط سوره احزاب با سوره سجده ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}
 {{شناسنامه سوره
 |نام=احزاب
@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۰: @@
 |تعداد آیه=۷۳
 }}
 سوره احزاب سى و سومین سوره قرآن است و دارای 73 آیه است.

@@ سطر ۷۱: / سطر ۷۱: @@
 ==پیوند==
-[[سوره احزاب/متن و ترجمه سوره|متن و ترجمه سوره]]
+[[سوره احزاب/متن و ترجمه]]
 ==پانویس==

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 سوره احزاب سى و سومین سوره قرآن است و دارای 73 آیه است.
 ==نزول==
 سوره احزاب مدنى و نودمین سوره در ترتیب نزول و سى و سومین سوره در ترتیب مصحف است كه پس از [[سوره انفال]] و پیش از [[سوره مائده]] نازل شده<ref> بصائر ذوى التمییز، ج‌ 1، ص‌ 377؛ المعجم الاحصائى، ج‌ 1، ص‌ 298 و 306؛ التحریر والتنویر، ج‌ 21، ص‌ 245.</ref> و داراى 73 آیه و 1280 كلمه‌ است.<ref> بصائر ذوى التمییز، ج‌ 1، ص‌ 377؛ التحریر والتنویر، ج‌ 21، ص 245.</ref>
 ==وجه تسمیه سوره احزاب==
 نام‌گذارى این سوره به احزاب از این‌رو است كه آیات 9‌ـ‌25 این سوره، درباره جنگ احزاب است و كلمه «احزاب» دو بار در آیه‌ 20 و یك بار در آیه‌ 22 آمده و مقصود از آن گروه‌هاى كافرى است كه از قبایل مهم براى یك سره از بین بردن اسلام و پیغمبر اكرم صلى الله علیه و آله متحد شده، جنگ احزاب را آغاز كردند: «یَحسَبونَ الاَحزابَ لَم یَذهَبوا و اِن یَأتِ الاَحزابُ یَوَدّوا لَو اَنَّهُم بادونَ فِى الاَعرابِ یَسـَلونَ عَن اَنبائِكُم ولَو كانوا فیكُم ما‌قـتَلوا اِلاّ قَلیلا... ولَمّا رَءَاالمُؤمِنونَ الاَحزابَ قالوا هذا ما وعَدَنَا اللّهُ و رَسولُهُ‌...». ([[سوره احزاب]]/33، 20‌ و ‌22)
@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۸: @@
 برخى آغاز سوره احزاب را با پایان سوره پیشین (سجده) مرتبط دانسته‌اند زیرا آن سوره با امر به پیغمبر اكرم صلى الله علیه و آله به اعراض از كافران و انتظار كیفر آنان به پایان رسیده و این سوره با امر به تقوا و پیروى نكردن از كافران و منافقان آغاز شده است.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 8‌، ص‌ 524؛ اسرار ترتیب القرآن، ص‌ 124.</ref>
-==فضاى نزول==
+==فضاى نزول سوره احزاب==
 حوادث مطرح شده در این سوره بین سال دوم و پنجم هجرت روى داده است كه به ‌سبب نوپا بودن حكومت اسلامى در مدینه مسلمانان دوران سختى داشتند و مشركان، یهودیان و منافقان به آنان آسیب مى‌رساندند. طى این مدت جنگ احزاب و بنى‌قریظه رخ داد و رفته رفته حكومت اسلامى در مدینه و نیز قوانین اجتماعى اسلامى بیشتر تثبیت شد.<ref> اهداف كل سوره، ج‌ 1، ص‌ 525.</ref>
@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۴: @@
 سوره احزاب همچنان‌ كه ویژگى‌هاى دیگر سوره‌هاى مدنى را دارد، محتوایش نیز با فضاى برهه نزول هماهنگ است.
-==محتواى سوره==
+==محتواى سوره احزاب==
 نقطه اتصال میان آیات این سوره را مى‌توان از یك سو كوشش [[پیامبر اسلام]] براى تثبیت قوانین اجتماعى و مبارزه با رسوم جاهلى و از سوى دیگر تلاش مشترك مشركان، یهودیان و منافقان در دسیسه علیه حكومت اسلامى از طریق یورش نظامى، اخلال گرى در اوضاع اجتماعى مسلمانان و تضعیف جایگاه رهبرى پیغمبر اكرم صلى الله علیه و آله دانست.
@@ سطر ۵۳: / سطر ۵۶: @@
 در پایانِ سوره از افكنده شدن بارِ سنگین امانت و تكلیف الهى بر دوش انسان خبر داده و نتیجه نفاق و شرك را عذاب الهى و ثمره ایمان را غفران و رحمت الهى برشمرده است. [[علامه ‌طباطبایى]] این سوره را مشتمل بر معارف، [[احكام]]، داستان‌ها، پندها و موعظه‌هاى گوناگونى مى‌داند.<ref> المیزان، ج‌ 16، ص‌ 273.</ref>
-==آیات مشهور==
+==آیات مشهور سوره احزاب==
 برخى از آیات این سوره از آیات نامدار و مشهور به حساب مى‌آید. آیه‌ 6 این سوره كه ارث را بر اساس خویشاوندى به رسمیت مى‌شناسد: «و‌اولُوا الاَرحامِ بَعضُهُم اَولى بِبَعض» به «آیه اُولواالأَرحام»<ref> نهج الحق، ص‌ 203.</ref> و آیه ‌15: «و‌ما كُنّا مُعَذِّبینَ حَتّى نَبعَثَ رَسولا» به «آیه نفى ‌تعذیب»<ref> نهایة الافكار، ج‌ 2، ص‌ 206.</ref> و آیه‌ 21: «لَقَد كانَ لَكُم فى رَسولِ‌اللّهِ اُسوَةٌ حَسَنَةٌ» به «آیه تأسّى» مشهور شده است.<ref> جواهرالكلام، ج‌ 14، ص‌ 156.</ref>