سند ولایتعهدی امام رضا (علیه السلام) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۴۳

2026-06-02T10:43:10Z

نمایش تغییرات

Mohammadi: /* نوشته شاهدان */

2020-11-09T18:09:52Z

‏نوشته شاهدان

Mohammadi: /* متن نوشته شده توسط امام رضا */

2020-11-09T18:05:52Z

‏متن نوشته شده توسط امام رضا

Mohammadi: /* متن سند پذیرفتن ولایتعهدی */

2020-11-09T17:51:01Z

‏متن سند پذیرفتن ولایتعهدی

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ سند ولایتعهدی امام رضا (علیه السلام ) را به سند ولایتعهدی امام رضا (علیه السلام) منتقل کرد

2020-11-02T07:30:42Z

مهدی موسوی صفحهٔ سند ولایتعهدی امام رضا (علیه السلام ) را به سند ولایتعهدی امام رضا (علیه السلام) منتقل کرد

مهدی موسوی: ویرایش

2020-11-02T07:30:13Z

ویرایش

نمایش تغییرات

History of islam در ‏۳۰ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۴:۲۰

2018-04-30T04:20:25Z

Ali hoghooghi: /* متن نوشته شده توسط مأمون در این سند */

2016-08-20T09:42:19Z

‏متن نوشته شده توسط مأمون در این سند

Ali hoghooghi: /* منابع */

2016-08-20T09:41:23Z

‏منابع

Ali hoghooghi: /* نوشته شاهدان */

2016-08-20T09:38:10Z

‏نوشته شاهدان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۰۹
سطر ۴۲:		سطر ۴۲:

	===نوشته شاهدان===		===نوشته شاهدان===
		+	[[پرونده:سکه‌های ولایت‌عهدی.jpg\|250px\|thumb\|left\|درهم‌های نقره به نام مبارک [[امام رضا علیه السلام\|امام رضا علیه السلام]]]]
	[[فضل بن سهل]] وزیر مأمون نوشت: «ترسیم کرد امیر المؤمنین -اطال اللّه بقائه- قرائت این صفحه را که صفحه عهد و پیمان است، امید اینکه به آسانى از پل [[صراط]] بگذرد. پشت و روى این صفحه را در حرم سرور ما [[پیامبر اسلام\|رسول خدا]] صلّى اللّه علیه و آله بین روضه و منبر در محل دید و گوش بزرگان [[بنی هاشم\|بنى هاشم]] و سایر اولیا و لشکریان قرار دادند، بعد از استیفاى شرایط بیعت بر آنها به آنچه امیر المؤمنین بر آنها و بر جمیع مسلمین حجت را واجب گردانیده و از جهت بطلان شبهه که مورد اعتراض افکار جاهلین باشد: ما کانَ اللَّهُ لِیذَرَ الْمُؤْمِنِینَ عَلى‌ ما أَنْتُمْ عَلَیه‌»<ref> آل عمران/ ۱۷۹</ref>.		[[فضل بن سهل]] وزیر مأمون نوشت: «ترسیم کرد امیر المؤمنین -اطال اللّه بقائه- قرائت این صفحه را که صفحه عهد و پیمان است، امید اینکه به آسانى از پل [[صراط]] بگذرد. پشت و روى این صفحه را در حرم سرور ما [[پیامبر اسلام\|رسول خدا]] صلّى اللّه علیه و آله بین روضه و منبر در محل دید و گوش بزرگان [[بنی هاشم\|بنى هاشم]] و سایر اولیا و لشکریان قرار دادند، بعد از استیفاى شرایط بیعت بر آنها به آنچه امیر المؤمنین بر آنها و بر جمیع مسلمین حجت را واجب گردانیده و از جهت بطلان شبهه که مورد اعتراض افکار جاهلین باشد: ما کانَ اللَّهُ لِیذَرَ الْمُؤْمِنِینَ عَلى‌ ما أَنْتُمْ عَلَیه‌»<ref> آل عمران/ ۱۷۹</ref>.

@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
 «بسم اللّه الرّحمن الرّحیم، الحمد للّه الفعّال لما یشاء، و لا معقّب لحکمه، و لا رادّ لقضائه، یعلم خائنة الاعین و ما تخفى الصّدور، و صلاته على نبیه محمّد خاتم النّبیین و آله الطّیبین الطّاهرین.
-مى ‌گویم: و من على بن موسى بن جعفر هستم. بدرستى که او (مأمون) - که خدا او را به استقامت کمک کند و در راه حق موفق بدارد- حق ما را شناخت به آنچه که دیگران نسبت به آن جاهل بودند. پس ارحامى را که قطع شده بود پیوند داد، و نفوسى را که ترسیده بودند ایمنى بخشید، بلکه وقتى به تلف نزدیک بودند آنها را احیا کرد، و در حالتى که محتاج و فقیر بودند آنها را توانا و غنى ساخت. و این براى رضاى پروردگار جهانیان است که جز از او پاداش نمى‌ خواهد، و زود باشد که خدا شاکران را جزاى خوب دهد و مزد نیکوکاران را ضایع نکند.
+مى ‌گویم: و من [[امام رضا|على]] بن [[امام کاظم|موسى]] بن [[امام صادق|جعفر]] هستم. بدرستى که او (مأمون) - که [[خدا]] او را به استقامت کمک کند و در راه حق موفق بدارد- حق ما را شناخت به آنچه که دیگران نسبت به آن جاهل بودند. پس ارحامى را که قطع شده بود پیوند داد، و نفوسى را که ترسیده بودند ایمنى بخشید، بلکه وقتى به تلف نزدیک بودند آنها را احیا کرد، و در حالتى که محتاج و فقیر بودند آنها را توانا و غنى ساخت. و این براى رضاى پروردگار جهانیان است که جز از او پاداش نمى‌ خواهد، و زود باشد که خدا شاکران را جزاى خوب دهد و مزد نیکوکاران را ضایع نکند.
 و او عهد خلافت و امارت کبراى خود را به من واگذار کرد اگر بعد از او باقى بمانم. چه بسا کسى که عقده‌ اى را مى ‌گشاید و خداى سبحان امر به بستن آن مى ‌کند و اگر کوزه شکست خدا پیوستن و استوارى آن را مى ‌خواهد، پس به حقیقت مباح مى ‌گرداند حرام او را، و حلال مى ‌کند حرام او را. پس اگر امام را سرزنش نمایند و حرمت اسلام را پاره کنند- چنانکه در گذشته کردند (یعنى [[امام علی علیه السلام|امام على]])- صبر نسبت به این امور پیش آمده در پیش مى‌ گیرند، که شیوه او این است که ذکر شد و متعرّض ضررها نمى ‌شود به جهت ترس از پراکندگى و تفرقه مسلمانان، و از جهت نزدیک بودن به زمان [[جاهلیت|جاهلیت]] و منتظر فرصت بودن که ممکن است آفتى بسرعت به وجود آید.
-و من خداى را بر نفس خود گواه مى‌ گیرم که اگر متولّى امر مسلمانان گردم و خلافت به حوزه من در آید درباره مردم به طور عام و درباره [[حکومت بنی عباس|بنى عباس]] به طور خاص عمل کنم به طاعت خدا و طاعت [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلّى اللّه علیه و آله، و خون حرامى را نریزم، و فرجى را مباح نکنم، و مالى را حلال نگردانم مگر آن خونى را که حدود خدا به ریختن آن حکم کند، و فرایض او آن را مباح داند. و آنچه سعى و طاقت من است مبذول دارم و نفس خود را بر آن عهد استوار گردانم که خداى تعالى از آن پرسد و مى ‌فرماید: وَ أَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ کانَ مَسْؤُلًا.<ref>سوره اسراء/ ۳۴</ref> و اگر احداث کنم یا تبدیل یا تغییر کنم مستحق غیر شوم و متعرّض عقوبت گردم، و از خشم خدا به خدا پناه مى‌برم و در توفیق به اطاعت او به او رو مى‌آورم و از او مى‌خواهم که بین من و معصیتش حایل شود و به من و مسلمانان عافیت عطا فرماید.
+و من خداى را بر نفس خود گواه مى‌ گیرم که اگر متولّى امر مسلمانان گردم و [[خلافت]] به حوزه من در آید درباره مردم به طور عام و درباره [[حکومت بنی عباس|بنى عباس]] به طور خاص عمل کنم به طاعت خدا و طاعت [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلّى اللّه علیه و آله، و خون حرامى را نریزم، و فرجى را مباح نکنم، و مالى را حلال نگردانم مگر آن خونى را که حدود خدا به ریختن آن حکم کند، و فرایض او آن را مباح داند. و آنچه سعى و طاقت من است مبذول دارم و نفس خود را بر آن عهد استوار گردانم که خداى تعالى از آن پرسد و مى ‌فرماید: وَ أَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ کانَ مَسْؤُلًا.<ref>سوره اسراء/ ۳۴</ref> و اگر احداث کنم یا تبدیل یا تغییر کنم مستحق غیر شوم و متعرّض عقوبت گردم، و از خشم خدا به خدا پناه مى‌برم و در توفیق به اطاعت او به او رو مى‌آورم و از او مى‌خواهم که بین من و معصیتش حایل شود و به من و مسلمانان عافیت عطا فرماید.
 و جامعه و جَفر هر دو دلالت بر ضدّ این کنند. وَ ما أَدْرِی ما یفْعَلُ بِی وَ لا بِکمْ<ref>سوره احقاف/ ۹</ref>، إِنِ الْحُکمُ إِلَّا لِلَّهِ یقُصُّ الْحَقَّ وَ هُوَ خَیرُ الْفاصِلِینَ.<ref>سوره انعام/ ۵۷</ref> لیکن من امتثال امر امیر المؤمنین نمودم و اختیار رضاى او کردم، خدا مرا و او را حفظ کند. و خدا را بر نفس خود گواه گرفتم به این، کفى‌ بِاللَّهِ شَهِیداً؛ (و تنها گواهى خدا کافى است).

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 ==متن سند پذیرفتن ولایتعهدی ==
-در سال ۲۰۰ هجری [[امام رضا علیه السلام|امام رضا]] (علیه السلام) به اجبار از [[مدینه]] به مرو آمدند. در مرو [[مأمون]]، ابتدا پیشنهاد [[خلافت]] را به حضرت داد که با واکنش منفی امام رضا (علیه السلام) رو به رو شد. پس از آن مأمون به امام [[ولایتعهدى امام رضا علیه السلام | ولایتعهدی]] خود را پیشنهاد داد. این پیشنهاد نیز با واکنش منفی امام رو به رو شد، ولی  با اصرار فراوان مأمون و تهدید به قتل امام در صورت نپذیرفتن ولایتعهدی، حضرت مجبور به پذیرش آن شدند. پس از پذیرفتن ولایتعهدی، این امر را در سندی رسمی نوشتند و امام و مأمون آن را امضا کردند، در حالی که بزرگان کشوری و لشکری عباسی ناظر بر آن بودند.
+در سال ۲۰۰ هجری [[امام رضا علیه السلام|امام رضا]] (علیه السلام) به اجبار از [[مدینه]] به مرو آمدند. در مرو [[مأمون]]، ابتدا پیشنهاد [[خلافت]] را به حضرت داد که با واکنش منفی امام رضا (علیه السلام) رو به رو شد. پس از آن مأمون به امام [[ولایتعهدى امام رضا علیه السلام | ولایتعهدی]] خود را پیشنهاد داد. این پیشنهاد نیز با واکنش منفی امام رو به رو شد، ولی  با اصرار فراوان مأمون و تهدید به قتل امام در صورت نپذیرفتن ولایتعهدی، حضرت مجبور به پذیرش آن شدند. پس از پذیرفتن ولایتعهدی، این امر را در سندی رسمی نوشتند و امام و مأمون آن را امضا کردند، در حالی که بزرگان کشوری و لشکری [[عباسیان|عباسی]] ناظر بر آن بودند.
 === متن سند نوشته شده توسط مأمون ===

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 === متن نوشته شده توسط مأمون در این سند ===
-{{شناختنامه امام رضا (ع)}}
 «اين نوشته ‌اى است كه عبد اللّه بن هارون الرشيد امير المؤمنين براى على بن موسى بن جعفر نوشته است. اما بعد: خداى عزّ و جل اسلام را به عنوان دين برگزيد و از بندگانش رسولانى را برگزيد كه نشان دهنده راه او و راهنماى مردم به سوى او باشند.اولين آنان بشارت به آخرين آنها داد و آخرين آنها گذشتگان آنان را تصديق كرد تا نبوّت به محمّد صلّى اللّه عليه و آله منتهى شد. پس از توقف پيامبران، و اطفاى علم، و انقطاع وحى، و نزديك شدن ساعت ،  خدا نبوّت را به او ختم كرد و او را براى آنها شاهد و مسلط بر آنها قرار داد، و كتاب مقدسش را بر او فرو فرستاد كه باطل نه از قبل و نه از بعد در آن‌ راه نيافته است. وحيى از حكيم پسنديده به آنچه حلال و حرام، و وعد و وعيد، و آگاهيدن و بر حذر داشتن، و امر به آن و نهى از آن است. براى اينكه دليل قاطعى از او بر خلقش باشد تا اينكه كسى كه بايد هلاك شود با دليلى روشن هلاك شود، و كسى كه بايد زنده باشد با دليلى روشن زنده باشد، و خدا شنونده و داناست.
@@ سطر ۵۴: / سطر ۵۴: @@
 == منابع ==
 پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا عليه السلام، ترجمه حياة الامام الرضا(ع) ، باقر شريف قرشى / مترجم سيد محمد صالحى‌ ، جلد دوم ، انشارات اسلامیة ، تهران ، 1382 ش ‌
 [[رده:امام رضا علیه السلام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۹:۴۲
سطر ۵:		سطر ۵:

	=== متن نوشته شده توسط مأمون در این سند ===		=== متن نوشته شده توسط مأمون در این سند ===
		+	{{شناختنامه امام رضا (ع)}}
	«اين نوشته ‌اى است كه عبد اللّه بن هارون الرشيد امير المؤمنين براى على بن موسى بن جعفر نوشته است. اما بعد: خداى عزّ و جل اسلام را به عنوان دين برگزيد و از بندگانش رسولانى را برگزيد كه نشان دهنده راه او و راهنماى مردم به سوى او باشند.اولين آنان بشارت به آخرين آنها داد و آخرين آنها گذشتگان آنان را تصديق كرد تا نبوّت به محمّد صلّى اللّه عليه و آله منتهى شد. پس از توقف پيامبران، و اطفاى علم، و انقطاع وحى، و نزديك شدن ساعت ، خدا نبوّت را به او ختم كرد و او را براى آنها شاهد و مسلط بر آنها قرار داد، و كتاب مقدسش را بر او فرو فرستاد كه باطل نه از قبل و نه از بعد در آن‌ راه نيافته است. وحيى از حكيم پسنديده به آنچه حلال و حرام، و وعد و وعيد، و آگاهيدن و بر حذر داشتن، و امر به آن و نهى از آن است. براى اينكه دليل قاطعى از او بر خلقش باشد تا اينكه كسى كه بايد هلاك شود با دليلى روشن هلاك شود، و كسى كه بايد زنده باشد با دليلى روشن زنده باشد، و خدا شنونده و داناست.		«اين نوشته ‌اى است كه عبد اللّه بن هارون الرشيد امير المؤمنين براى على بن موسى بن جعفر نوشته است. اما بعد: خداى عزّ و جل اسلام را به عنوان دين برگزيد و از بندگانش رسولانى را برگزيد كه نشان دهنده راه او و راهنماى مردم به سوى او باشند.اولين آنان بشارت به آخرين آنها داد و آخرين آنها گذشتگان آنان را تصديق كرد تا نبوّت به محمّد صلّى اللّه عليه و آله منتهى شد. پس از توقف پيامبران، و اطفاى علم، و انقطاع وحى، و نزديك شدن ساعت ، خدا نبوّت را به او ختم كرد و او را براى آنها شاهد و مسلط بر آنها قرار داد، و كتاب مقدسش را بر او فرو فرستاد كه باطل نه از قبل و نه از بعد در آن‌ راه نيافته است. وحيى از حكيم پسنديده به آنچه حلال و حرام، و وعد و وعيد، و آگاهيدن و بر حذر داشتن، و امر به آن و نهى از آن است. براى اينكه دليل قاطعى از او بر خلقش باشد تا اينكه كسى كه بايد هلاك شود با دليلى روشن هلاك شود، و كسى كه بايد زنده باشد با دليلى روشن زنده باشد، و خدا شنونده و داناست.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۳۰
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۹:۴۱
سطر ۵۳:		سطر ۵۳:
	== منابع ==		== منابع ==
	پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا عليه السلام، ترجمه حياة الامام الرضا(ع) ، باقر شريف قرشى / مترجم سيد محمد صالحى‌ ، جلد دوم ، انشارات اسلامیة ، تهران ، 1382 ش ‌		پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا عليه السلام، ترجمه حياة الامام الرضا(ع) ، باقر شريف قرشى / مترجم سيد محمد صالحى‌ ، جلد دوم ، انشارات اسلامیة ، تهران ، 1382 ش ‌
		+
		+	[[رده:امام رضا علیه السلام]]

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 === نوشته شاهدان ===
-و گواه بر جانب راست، يحيى بن اكثم بر مضمون اين نوشته شهادت مى‌ دهد بر پشت و روى اين نامه، و از خداى متعال مى‌خواهد كه براى‌
+فضل بن سهل وزير مأمون نوشت: «ترسيم كرد امير المؤمنين- اطال اللّه بقائه- قرائت اين صفحه را كه صفحه عهد و پيمان است، اميد اينكه به آسانى از پل صراط بگذرد. پشت و روى اين صفحه را در حرم سرور ما رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بين روضه و منبر در محل ديد و گوش بزرگان بنى هاشم و ساير اوليا و لشكريان قرار دادند بعد از استيفاى شرايط بيعت بر آنها به آنچه امير المؤمنين بر آنها و بر جميع مسلمين حجت را واجب گردانيده و از جهت بطلان شبهه كه مورد اعتراض افكار جاهلين باشد: ما كانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلى‌ ما أَنْتُمْ عَلَيْه‌<ref> آل عمران/ 179</ref>.»
 ==پانویس==