سلامتی جسم در اسلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* اهمیت سلامتی در اسلام */

2024-12-25T10:36:40Z

‏اهمیت سلامتی در اسلام

مهدی موسوی در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۱۷

2023-12-26T07:17:03Z

Zamani در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۰۶

2023-12-26T05:06:57Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-10-27T07:50:40Z

ویرایش

Zamani در ‏۷ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۱۱

2019-05-07T08:11:54Z

Zamani در ‏۱۸ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۴:۴۲

2018-04-18T04:42:13Z

Zamani: امتیاز متوسط

2016-02-02T12:46:17Z

امتیاز متوسط

Zamani در ‏۲۰ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۵۱

2015-05-20T11:51:29Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲ مارس ۲۰۱۳، ساعت ۱۱:۱۶

2013-03-02T11:16:21Z

نمایش تغییرات

Saeed zamani: ایجاد

2013-02-21T07:29:53Z

ایجاد

صفحهٔ تازه

{{نیازمند ویرایش فنی}}
در آیین مقدس اسلام، سلامتی از جایگاه و ارزش ویزه برخوردار است، زیرا بدن انسان بسان مرکب روح و ابزار تکامل انسان است. از این رو قرآن و منابع روائی حاوی دستورات بسیاری در خصوص صحت و سلامتی است

==اهمیت حفظ سلامتی در اسلام==
در اسلام، احادیث و رهنمودهای فراوانی از بزرگان دین، جهت حفظ صحّت و تقویت بدن و پرداختن به آن، وارد شده است؛ از جمله می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

"الصّحّة افضل النّعم؛

صحت و سلامتی از هر نعمت دیگری بهتر و ارزشمندتر است."

"العجب لغفلة الحسّاد عن سلامة الاجساد؛

از این که حسودان در فکر سلامتی خویش نیستند، سخت در شگفتم."

"و انّ لبدنک علیک حقّاً؛

بی شک بدن تو بر تو حقوقی دارد [که باید آن ها را ادا کنی و به آن رسیدگی نمایی]."

"المومن القویّ خیر و احب من المومن الضّعیف؛

مومنی که قوی و نیرومند باشد، در نظر من از مومنی که ضعیف باشد، بهتر و دوست داشتنی تر است."

در اسلام، حفظ صحت و سلامت واجب شمرده شده است. حتی اگر عباداتی، مانند نماز و روزه واجب، برای انسان مضر باشد، نه تنها جایز است ترک شود، بلکه واجب است که ترک شود، و در چنین مواردی، کار واجب به کار حرام مبدّل می گردد.

از نظر اسلام، چنانچه کسی به سلامتی دیگران لطمه وارد کند، چنانچه عمدی باشد، باید به سختی مجازات شود، و چنانچه عمدی نباشد نیز، باید مجازات مالی شده و دیه آن عضوی را که آسیب دیده، به صاحبش بپردازد.

همچنین در اسلام، هر چیز زیان آوری که به جسم انسان لطمه وارد آورد، تحریم شده و این یک قاعده فقهی است که:

" کلّ مضرّحرام؛

هر چیزی که ضرر دارد، حرام است."

شهید مطهری در این مورد می نویسد:

"جای شک و تردید نیست که تعلیمات اسلام بر اساس حفظ و رشد و سلامت جسم است. علت حرمت بسیاری از این امور، مضر بودن آن ها به حال بدن است. یکی از مسلّمات فقه، این است که بسیاری از این امور به این دلیل تحریم شده اند که برای جسم انسان ضرر دارند.

یک اصل کلی هم برای فقها مطرح است که هر چیزی که محرز بشود که برای جسم انسان مضر است- ولو هیچ دلیلی از قرآن و سنت نداشته باشد- قطعاً حرام است. البته این را هم می گویند که زیان ها بعضی معتدبه هستند و بعضی غیر معتدبه؛ یعنی زیان آن قدر کم است که قابل اعتنا نیست.

اسلام در تکالیف خود حرج ایجاد نمی کند؛ یعنی این مقدارها را از نظر اسلام تحریم نمی کنند، به صورت مکروه ذکر می شود، یا می گویند: ترکش مستحب است، ولی اگر یک چیزی زیانش قطعی باشد و مسلّم بشود که زیان دارد، از نظر اسلام قطعاً حرام است..."

"اسلام آن جا که یک امر واجب (مانند روزه) احیاناً برای بدن مضر تشخیص داده شود، تکلیف آن را ساقط می کند، بلکه چنین روزه ای را حرام می داند. هر اعتیادی که برای بدن مضر باشد، از نظر اسلام حرام است. آداب و سنن بسیاری، در اسلام به خاطر بهداشت و سلامت بدن و ضع شده است."

"در سنّت، زیاد می بینیم که خوردن فلان میوه یا فلان سبزی، مثلاً مستحب است، چون دندان ها را محکم می کند؛ دیگری فلان بیماری را از بدن بیرون می برد، و این موارد در سنّت زیاد است که ملاک یک حرام یا یک مستحب و با یک مکروه، زیان رساندن یا مفید بودن و یا مفید نبودن است. فلان چیز برای معده خوب است، مستحب است."

در خواست سلامت و قوّه بدن از خداوند، جزء دعای مسلمانان است، چنان چه در دعای ابوحمزه ثمالی می خوانیم:

"اللّهم اعطنی السّعة فی الرّزق ... و الصّحّة فی الجسم و القوّة فی البدن؛

خداوندا! وسعت در روزی... و سلامتی در جسم و قوّت و توانایی در بدن را به من ارزانی فرما!"

و به طور خلاصه، ارزش بدن و سلامت آن در اسلام به حدی است که بعضی از دانشمندان اسلامی گفته اند: پیامبران الهی در آغاز نبوّت و رسالت خود باید سالم و از نقص بدنی، دور و بر کنار باشند.<ref> اهمیت سلامتی و تربیت بدن، از نظر فقه و سنّت برگرفته شده از کتاب «ورزش در اسلام»، حسین صبوری ، [http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=11765 سایت تبیان] </ref>

== آداب تغذیه در اسلام ==
موضوع غذا و تغذیه در قرآن كریم ازچنان اهمیتی برخوردار است كه در بیش از 300 آیه به طور مستقیم یا غیر مستقیم مطرح شده است. قرآن صریحا انسان را به توجه و مراقبت در خصوص غذای خود سفارش می كند(عبس/ 24) كلمه «فلینظر» تنها 4 بار در قرآن به كار رفته است كه دو مورد آن دربارهٔ غذای انسان(كهف /19)،یك مورد درباره عمل او(حج/15) و مورد دیگر درباره چگونگی خلقت او می باشد.(طارق/ 5) با اندیشه و تأمل در آیهٔ«فلینظر الأنسان إلی طعامه» كه مهم ترین دلیل قرآنی بر اهمیت و لزوم توجه به غذا می‌باشد، علاوه بر اثر مهمی كه تفكر در مراحل تولید و مصرف غذا در از میان بردن كفر و تقویت روحیه اطاعت از خدا و شكر در برابر نعمت های او دارد، نكات بهداشتی و اصول ارزشمند دیگری برداشت می‌شود.<ref> نرجس خادمی، فرهنگ تغذیه در قرآن و حدیث، فصلنامه بینات، شماره59 در دسترس در [http://qurancity.ir/tabid/283/id804/42711/Default.aspx دانشنامه اینترنتی قرآن] </ref>

در روایات نیز احادیث بسیاری با موضوعات همچون بر زبان آوردن نام خدا، تشویق به کم خوری، نهی از پرخوری، توجه به نوع غذا و دقت در انتخاب آن، دو وعده غذا خوردن در شبانه روز، خوردنی های حلال و حرام، خواص گیاهان، میوه ها و سایر خوراکی ها و ... وارد شده است.

==دستورات بهداشتی اسلام ==
در اسلام، احادیث فراوانی در باره استحمام و نظافت، و مسواک زدن، و همچنین سایر دستورات بهداشتی، وارد شده است.

==دستورات اسلام در خصوص فرزندداری ==

در اسلام، دستورات فراوانی در خصوص انتخاب همسر، زمان و مکان و نحوه آمیزش، تغذیه مادر در دوران بارداری وجود دارد، که از ناقص الخلقه بودن نوزاد جلوگیری نموده و باعث می شود که کودک، قوی، زیبا و باهوش باشد.

همچنین شیر مادر به عنوان بهترین غذا برای نوزاد و کودک شیر خوار معرفی شده، تا کودک بهتر رشد نموده، هوشش بیش تر شده و در مقابل بیماری های مصون تر باشد.<ref> اهمیت سلامتی و تربیت بدن، از نظر فقه و سنّت برگرفته شده از کتاب «ورزش در اسلام»، حسین صبوری ، [http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=11765 سایت تبیان] </ref>

==پانویس==
{{پانویس}}

[[رده:آداب و سنن]]

[[رده:ارزش های اسلامی]]

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 در [[اسلام]]، [[احادیث]] و رهنمودهای فراوانی از بزرگان دین، جهت حفظ صحت و تقویت بدن و پرداختن به آن وارد شده است؛ از جمله می توان به موارد ذیل اشاره نمود:
-*[[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه وآله: «المُؤمِنُ القَوِیُّ خَیرٌ و أحَبُّ إلَی اللّه مِنَ المُؤمِنِ الضَّعیفِ»؛<ref>صحیح مسلم، ج۴ ص۳۴؛ مسند ابن حنبل، ج۳ ص۲۹۵.</ref> مؤمنِ نیرومند نزد خداوند بهتر و محبوب تر از مؤمن ضعیف است.
+*[[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه وآله: {{متن حدیث|«المُؤمِنُ القَوِیُّ خَیرٌ و أحَبُّ إلَی اللّه مِنَ المُؤمِنِ الضَّعیفِ»}}؛<ref>صحیح مسلم، ج۴ ص۳۴؛ مسند ابن حنبل، ج۳ ص۲۹۵.</ref> مؤمنِ نیرومند نزد خداوند بهتر و محبوب تر از مؤمن ضعیف است.
-*[[امام علی علیه السلام|امام علی]] علیه السلام: «اَلصِّحَّةُ اَفضَلُ النِّعَمِ»؛<ref>غرر الحکم، ص۴۸۳.</ref> صحت و سلامتی از هر نعمت دیگری بهتر و ارزشمندتر است.
+*[[امام علی علیه السلام|امام علی]] علیه السلام: {{متن حدیث|«اَلصِّحَّةُ اَفضَلُ النِّعَمِ»}}؛<ref>غرر الحکم، ص۴۸۳.</ref> صحت و سلامتی از هر نعمت دیگری بهتر و ارزشمندتر است.
-*امام علی علیه السلام: «الْعَجَبُ لِغَفْلَةِ الْحُسَّادِ عَنْ سَلَامَةِ الْأَجْسَادِ»؛<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۲۵.</ref> از این که حسودان در فکر سلامتی خویش نیستند، در شگفتم.
+*امام علی علیه السلام: {{متن حدیث|«الْعَجَبُ لِغَفْلَةِ الْحُسَّادِ عَنْ سَلَامَةِ الْأَجْسَادِ»}}؛<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۲۵.</ref> از این که حسودان در فکر سلامتی خویش نیستند، در شگفتم.
-*[[امام رضا علیه السلام|امام رضا]] علیه السلام: «إنّ لِبَدنکَ علیکَ حقّاً»؛<ref>عیون اخبار الرضا، ج۲ ص۵۸ا.</ref> بی شک بدن تو بر تو حقوقی دارد (که باید آنها را ادا کنی و به آن رسیدگی نمایی).
+*[[امام رضا علیه السلام|امام رضا]] علیه السلام: {{متن حدیث|«إنّ لِبَدنکَ علیکَ حقّاً»}}؛<ref>عیون اخبار الرضا، ج۲ ص۵۸ا.</ref> بی شک بدن تو بر تو حقوقی دارد (که باید آنها را ادا کنی و به آن رسیدگی نمایی).
 از نظر دین اسلام، حفظ صحت و سلامت [[واجب]] شمرده شده است؛ و هر چیز زیان آوری که به جسم انسان لطمه وارد آورد، تحریم شده و این یک [[قواعد فقهی|قاعده فقهی]] است که: "کلّ مُضرّ حرامٌ؛ هر چیزی که ضرر دارد، [[حرام]] است."
@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 حتی از نظر اسلام، چنانچه کسی به سلامتی دیگران لطمه وارد کند، اگر عمدی باشد، باید مجازات شود و اگر عمدی نباشد نیز باید مجازات مالی شده و [[دیه]] آن عضوی را که آسیب دیده، به صاحبش بپردازد.
-درخواست سلامت و قوّه بدن از خداوند نیز، جزء [[دعا|دعای]] مسلمانان است، چنانچه در [[دعای ابوحمزه ثمالی]] می خوانیم: "اللّهم اعطنی السّعة فی الرّزق... والصّحّة فی الجسم والقوّة فی البدن؛ خداوندا! وسعت در روزی... و سلامتی در جسم و قوّت و توانایی در بدن را به من ارزانی فرما!".<ref>مفاتیح الجنان، دعای ابوحمزه ثمالی.</ref>
+درخواست سلامت و قوّه بدن از خداوند نیز، جزء [[دعا|دعای]] مسلمانان است، چنانچه در [[دعای ابوحمزه ثمالی]] می خوانیم: {{متن حدیث|"اللّهم اعطنی السّعة فی الرّزق... والصّحّة فی الجسم والقوّة فی البدن"}}؛ خداوندا! وسعت در روزی... و سلامتی در جسم و قوّت و توانایی در بدن را به من ارزانی فرما!.<ref>مفاتیح الجنان، دعای ابوحمزه ثمالی.</ref>
 ==مطالب مرتبط==
 *[[آداب تغذیه در اسلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{متوسط}}
-در آیین مقدس [[اسلام]]، سلامتی از جایگاه و ارزش ویژه برخوردار است، زیرا بدن [[انسان]]، بسان مرکب [[روح]] و ابزار تکامل انسان است. از این رو [[قرآن]] و منابع روائی، حاوی دستورات بسیاری در خصوص صحت و سلامتی است.
+در آیین مقدس [[اسلام]]، سلامتی از جایگاه و ارزش ویژه برخوردار است، زیرا بدن [[انسان]]، بسان مرکب [[روح]] و ابزار تکامل انسان است. از این رو [[قرآن]] و [[احادیث]]، حاوی دستورات بسیاری در خصوص صحت و سلامتی است.
 ==اهمیت سلامتی در اسلام==
@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 در [[اسلام]]، [[احادیث]] و رهنمودهای فراوانی از بزرگان دین، جهت حفظ صحت و تقویت بدن و پرداختن به آن وارد شده است؛ از جمله می توان به موارد ذیل اشاره نمود:
-*"الصّحّة افضل النّعم؛ صحت و سلامتی از هر نعمت دیگری بهتر و ارزشمندتر است."
+*[[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه وآله: «المُؤمِنُ القَوِیُّ خَیرٌ و أحَبُّ إلَی اللّه مِنَ المُؤمِنِ الضَّعیفِ»؛<ref>صحیح مسلم، ج۴ ص۳۴؛ مسند ابن حنبل، ج۳ ص۲۹۵.</ref> مؤمنِ نیرومند نزد خداوند بهتر و محبوب تر از مؤمن ضعیف است.
-*"العجب لغفلة الحسّاد عن سلامة الاجساد؛ از این که حسودان در فکر سلامتی خویش نیستند، سخت در شگفتم."
+*[[امام علی علیه السلام|امام علی]] علیه السلام: «اَلصِّحَّةُ اَفضَلُ النِّعَمِ»؛<ref>غرر الحکم، ص۴۸۳.</ref> صحت و سلامتی از هر نعمت دیگری بهتر و ارزشمندتر است.
-*"و انّ لبدنک علیک حقّاً؛ بی شک بدن تو بر تو حقوقی دارد (که باید آنها را ادا کنی و به آن رسیدگی نمایی)."
+*امام علی علیه السلام: «الْعَجَبُ لِغَفْلَةِ الْحُسَّادِ عَنْ سَلَامَةِ الْأَجْسَادِ»؛<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۲۵.</ref> از این که حسودان در فکر سلامتی خویش نیستند، در شگفتم.
-*"المومن القویّ خیر و احب من المومن الضّعیف؛ مومنی که قوی و نیرومند باشد، در نظر من از مومنی که ضعیف باشد بهتر و دوست داشتنی تر است."
+*[[امام رضا علیه السلام|امام رضا]] علیه السلام: «إنّ لِبَدنکَ علیکَ حقّاً»؛<ref>عیون اخبار الرضا، ج۲ ص۵۸ا.</ref> بی شک بدن تو بر تو حقوقی دارد (که باید آنها را ادا کنی و به آن رسیدگی نمایی).
-در اسلام، حفظ صحت و سلامت واجب شمرده شده است. حتی اگر عباداتی، مانند [[روزه]]، برای انسان مضر باشد، نه تنها جایز است ترک شود، بلکه [[واجب]] است که ترک شود و در چنین مواردی، کار واجب به کار [[حرام]] مبدل می گردد.
+از نظر دین اسلام، حفظ صحت و سلامت [[واجب]] شمرده شده است؛ و هر چیز زیان آوری که به جسم انسان لطمه وارد آورد، تحریم شده و این یک [[قواعد فقهی|قاعده فقهی]] است که: "کلّ مُضرّ حرامٌ؛ هر چیزی که ضرر دارد، [[حرام]] است."
-از نظر اسلام، چنانچه کسی به سلامتی دیگران لطمه وارد کند، چنانچه عمدی باشد، باید به سختی مجازات شود و چنانچه عمدی نباشد نیز باید مجازات مالی شده و دیه آن عضوی را که آسیب دیده، به صاحبش بپردازد. همچنین در اسلام هر چیز زیان آوری که به جسم انسان لطمه وارد آورد، تحریم شده و این یک قاعده فقهی است که: "کلّ مضرّ حرام؛ هر چیزی که ضرر دارد، حرام است."
+[[شهید مطهری]] در این مورد می نویسد: "اسلام آنجا که یک امر واجب (مانند [[روزه]]) احیاناً برای بدن مضر تشخیص داده شود، [[تکلیف]] آن را ساقط می کند، بلکه چنین روزه ای را حرام می داند. هر اعتیادی که برای بدن مضر باشد، از نظر اسلام حرام است. آداب و سنن بسیاری، در اسلام به خاطر بهداشت و سلامت بدن وضع شده است...".<ref>مجموعه آثار، مرتضی مطهری، ج ۲ ص ۲۸۵.</ref>
-[[شهید مطهری]] در این مورد می نویسد: "جای شک و تردید نیست که تعلیمات اسلام بر اساس حفظ و رشد و سلامت جسم است. علت حرمت بسیاری از این امور، مضر بودن آنها به حال بدن است. یکی از مسلمات [[فقه]]، این است که بسیاری از این امور به این دلیل تحریم شده اند که برای جسم انسان ضرر دارند. یک اصل کلی هم برای [[فقها]] مطرح است که هر چیزی که محرز بشود که برای جسم انسان مضر است - ولو هیچ دلیلی از [[قرآن]] و [[سنت]] نداشته باشد - قطعاً حرام است. البته این را هم می گویند که زیانها بعضی «معتد به» هستند و بعضی «غیر معتد به»؛ یعنی زیان آن قدر کم است که قابل اعتنا نیست. اسلام در تکالیف خود حرج ایجاد نمی کند؛ یعنی این مقدارها را از نظر اسلام تحریم نمی کنند، به صورت [[مکروه]] ذکر می شود یا می گویند: ترکش [[مستحب]] است، ولی اگر یک چیزی زیانش قطعی باشد و مسلّم بشود که زیان دارد، از نظر اسلام قطعاً حرام است...".
+"جای شک و تردید نیست که تعلیمات اسلام بر اساس حفظ و رشد و سلامت جسم است. علت حرمت بسیاری از این امور، مضر بودن آنها به حال بدن است. یکی از مسلمات [[فقه]]، این است که بسیاری از این امور به این دلیل تحریم شده اند که برای جسم انسان ضرر دارند. یک اصل کلی هم برای [[فقها]] مطرح است که هر چیزی که محرز بشود که برای جسم انسان مضر است - ولو هیچ دلیلی از [[قرآن]] و [[سنت]] نداشته باشد - قطعاً حرام است. البته این را هم می گویند که زیانها بعضی «معتد به» هستند و بعضی «غیر معتد به»؛ یعنی زیان آن قدر کم است که قابل اعتنا نیست. اسلام در تکالیف خود حرج ایجاد نمی کند؛ یعنی این مقدارها را از نظر اسلام تحریم نمی کنند، به صورت [[مکروه]] ذکر می شود یا می گویند: ترکش [[مستحب]] است، ولی اگر یک چیزی زیانش قطعی باشد و مسلّم بشود که زیان دارد، از نظر اسلام قطعاً حرام است... . در [[سنت|سنّت]]، زیاد می بینیم که خوردن فلان میوه یا فلان سبزی، مثلاً مستحب است چون دندان ها را محکم می کند؛ دیگری فلان بیماری را از بدن بیرون می برد و این موارد در سنّت زیاد است که ملاک یک [[حرام]] یا یک مستحب و با یک مکروه، زیان رساندن یا مفید بودن و یا مفید نبودن است. فلان چیز برای معده خوب است، مستحب است".<ref>مجموعه آثار شهید مطهری، ج ۲۲، ص ۸۵۳-۸۵۴.</ref>
-"اسلام آنجا که یک امر واجب (مانند روزه) احیاناً برای بدن مضر تشخیص داده شود، تکلیف آن را ساقط می کند، بلکه چنین روزه ای را حرام می داند. هر اعتیادی که برای بدن مضر باشد، از نظر اسلام حرام است. آداب و سنن بسیاری، در اسلام به خاطر بهداشت و سلامت بدن وضع شده است."
+حتی از نظر اسلام، چنانچه کسی به سلامتی دیگران لطمه وارد کند، اگر عمدی باشد، باید مجازات شود و اگر عمدی نباشد نیز باید مجازات مالی شده و [[دیه]] آن عضوی را که آسیب دیده، به صاحبش بپردازد.
 *[[آداب تغذیه در اسلام]]
 *[[آداب انعقاد نطفه]]
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
+==منابع==
 [[رده:آداب تغذیه]]
 [[رده:ارزش های اسلامی]]
 [[رده:مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 *"المومن القویّ خیر و احب من المومن الضّعیف؛ مومنی که قوی و نیرومند باشد، در نظر من از مومنی که ضعیف باشد بهتر و دوست داشتنی تر است."
-در اسلام، حفظ صحت و سلامت واجب شمرده شده است. حتی اگر عباداتی، مانند [[نماز]] و [[روزه]]، برای انسان مضر باشد، نه تنها جایز است ترک شود، بلکه [[واجب]] است که ترک شود و در چنین مواردی، کار واجب به کار [[حرام]] مبدل می گردد.
+در اسلام، حفظ صحت و سلامت واجب شمرده شده است. حتی اگر عباداتی، مانند [[روزه]]، برای انسان مضر باشد، نه تنها جایز است ترک شود، بلکه [[واجب]] است که ترک شود و در چنین مواردی، کار واجب به کار [[حرام]] مبدل می گردد.
 از نظر اسلام، چنانچه کسی به سلامتی دیگران لطمه وارد کند، چنانچه عمدی باشد، باید به سختی مجازات شود و چنانچه عمدی نباشد نیز باید مجازات مالی شده و دیه آن عضوی را که آسیب دیده، به صاحبش بپردازد. همچنین در اسلام هر چیز زیان آوری که به جسم انسان لطمه وارد آورد، تحریم شده و این یک قاعده فقهی است که: "کلّ مضرّ حرام؛ هر چیزی که ضرر دارد، حرام است."

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{متوسط}}
-در آیین مقدس اسلام، سلامتی از جایگاه و ارزش ویژه برخوردار است زیرا بدن انسان بسان مرکب روح و ابزار تکامل انسان است. از این رو قرآن و منابع روائی حاوی دستورات بسیاری در خصوص صحت و سلامتی است.
+در آیین مقدس [[اسلام]]، سلامتی از جایگاه و ارزش ویژه برخوردار است، زیرا بدن [[انسان]]، بسان مرکب [[روح]] و ابزار تکامل انسان است. از این رو [[قرآن]] و منابع روائی، حاوی دستورات بسیاری در خصوص صحت و سلامتی است.
-==اهمیت حفظ سلامتی در اسلام==
+==اهمیت سلامتی در اسلام==
 در [[اسلام]]، [[احادیث]] و رهنمودهای فراوانی از بزرگان دین، جهت حفظ صحت و تقویت بدن و پرداختن به آن وارد شده است؛ از جمله می توان به موارد ذیل اشاره نمود:
-* "الصّحّة افضل النّعم؛ صحت و سلامتی از هر نعمت دیگری بهتر و ارزشمندتر است."
+*"الصّحّة افضل النّعم؛ صحت و سلامتی از هر نعمت دیگری بهتر و ارزشمندتر است."
-* "العجب لغفلة الحسّاد عن سلامة الاجساد؛ از این که حسودان در فکر سلامتی خویش نیستند، سخت در شگفتم."
+*"العجب لغفلة الحسّاد عن سلامة الاجساد؛ از این که حسودان در فکر سلامتی خویش نیستند، سخت در شگفتم."
-* "و انّ لبدنک علیک حقّاً؛ بی شک بدن تو بر تو حقوقی دارد (که باید آنها را ادا کنی و به آن رسیدگی نمایی)."
+*"و انّ لبدنک علیک حقّاً؛ بی شک بدن تو بر تو حقوقی دارد (که باید آنها را ادا کنی و به آن رسیدگی نمایی)."
-* "المومن القویّ خیر و احب من المومن الضّعیف؛ مومنی که قوی و نیرومند باشد، در نظر من از مومنی که ضعیف باشد بهتر و دوست داشتنی تر است."
+*"المومن القویّ خیر و احب من المومن الضّعیف؛ مومنی که قوی و نیرومند باشد، در نظر من از مومنی که ضعیف باشد بهتر و دوست داشتنی تر است."
-در اسلام، حفظ صحت و سلامت واجب شمرده شده است. حتی اگر عباداتی، مانند [[نماز]] و [[روزه]] واجب، برای انسان مضر باشد نه تنها جایز است، ترک شود بلکه واجب است که ترک شود و در چنین مواردی، کار واجب به کار حرام مبدل می گردد.
+در اسلام، حفظ صحت و سلامت واجب شمرده شده است. حتی اگر عباداتی، مانند [[نماز]] و [[روزه]]، برای انسان مضر باشد، نه تنها جایز است ترک شود، بلکه [[واجب]] است که ترک شود و در چنین مواردی، کار واجب به کار [[حرام]] مبدل می گردد.
-از نظر اسلام، چنانچه کسی به سلامتی دیگران لطمه وارد کند، چنانچه عمدی باشد باید به سختی مجازات شود و چنانچه عمدی نباشد نیز باید مجازات مالی شده و دیه آن عضوی را که آسیب دیده، به صاحبش بپردازد. همچنین در اسلام هر چیز زیان آوری که به جسم انسان لطمه وارد آورد، تحریم شده و این یک قاعده فقهی است که:
+از نظر اسلام، چنانچه کسی به سلامتی دیگران لطمه وارد کند، چنانچه عمدی باشد، باید به سختی مجازات شود و چنانچه عمدی نباشد نیز باید مجازات مالی شده و دیه آن عضوی را که آسیب دیده، به صاحبش بپردازد. همچنین در اسلام هر چیز زیان آوری که به جسم انسان لطمه وارد آورد، تحریم شده و این یک قاعده فقهی است که: "کلّ مضرّ حرام؛ هر چیزی که ضرر دارد، حرام است."
-* "کلّ مضرّحرام؛ هر چیزی که ضرر دارد، حرام است."
+[[شهید مطهری]] در این مورد می نویسد: "جای شک و تردید نیست که تعلیمات اسلام بر اساس حفظ و رشد و سلامت جسم است. علت حرمت بسیاری از این امور، مضر بودن آنها به حال بدن است. یکی از مسلمات [[فقه]]، این است که بسیاری از این امور به این دلیل تحریم شده اند که برای جسم انسان ضرر دارند. یک اصل کلی هم برای [[فقها]] مطرح است که هر چیزی که محرز بشود که برای جسم انسان مضر است - ولو هیچ دلیلی از [[قرآن]] و [[سنت]] نداشته باشد - قطعاً حرام است. البته این را هم می گویند که زیانها بعضی «معتد به» هستند و بعضی «غیر معتد به»؛ یعنی زیان آن قدر کم است که قابل اعتنا نیست. اسلام در تکالیف خود حرج ایجاد نمی کند؛ یعنی این مقدارها را از نظر اسلام تحریم نمی کنند، به صورت [[مکروه]] ذکر می شود یا می گویند: ترکش [[مستحب]] است، ولی اگر یک چیزی زیانش قطعی باشد و مسلّم بشود که زیان دارد، از نظر اسلام قطعاً حرام است...".
-[[شهید مطهری]] در این مورد می نویسد: "جای شک و تردید نیست که تعلیمات اسلام بر اساس حفظ و رشد و سلامت جسم است. علت حرمت بسیاری از این امور، مضر بودن آنها به حال بدن است. یکی از مسلمات فقه، این است که بسیاری از این امور به این دلیل تحریم شده اند که برای جسم انسان ضرر دارند.
+"اسلام آنجا که یک امر واجب (مانند روزه) احیاناً برای بدن مضر تشخیص داده شود، تکلیف آن را ساقط می کند، بلکه چنین روزه ای را حرام می داند. هر اعتیادی که برای بدن مضر باشد، از نظر اسلام حرام است. آداب و سنن بسیاری، در اسلام به خاطر بهداشت و سلامت بدن وضع شده است."
 "در سنّت، زیاد می بینیم که خوردن فلان میوه یا فلان سبزی، مثلاً مستحب است چون دندان ها را محکم می کند؛ دیگری فلان بیماری را از بدن بیرون می برد و این موارد در سنّت زیاد است که ملاک یک [[حرام]] یا یک مستحب و با یک مکروه، زیان رساندن یا مفید بودن و یا مفید نبودن است. فلان چیز برای معده خوب است، مستحب است."
-درخواست سلامت و قوّه بدن از خداوند، جزء دعای مسلمانان است، چنانچه در دعای ابوحمزه ثمالی می خوانیم:
+درخواست سلامت و قوّه بدن از خداوند، جزء [[دعا|دعای]] مسلمانان است، چنانچه در [[دعای ابوحمزه ثمالی]] می خوانیم: "اللّهم اعطنی السّعة فی الرّزق... والصّحّة فی الجسم والقوّة فی البدن؛ خداوندا! وسعت در روزی... و سلامتی در جسم و قوّت و توانایی در بدن را به من ارزانی فرما!"
-"اللّهم اعطنی السّعة فی الرّزق... والصّحّة فی الجسم والقوّة فی البدن؛ خداوندا! وسعت در روزی... و سلامتی در جسم و قوّت و توانایی در بدن را به من ارزانی فرما!"
+و به طور خلاصه، ارزش بدن و سلامت آن در اسلام به حدی است که بعضی از دانشمندان اسلامی گفته اند: [[پیامبران]] الهی در آغاز [[نبوت ]] خود باید سالم و از نقص بدنی، دور و برکنار باشند.<ref>اهمیت سلامتی و تربیت بدن، از نظر فقه و سنت برگرفته شده از کتاب «ورزش در اسلام»، حسین صبوری، [http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=11765 سایت تبیان].</ref>
-و به طور خلاصه ارزش بدن و سلامت آن در اسلام به حدی است که بعضی از دانشمندان اسلامی گفته اند: [[پیامبران]] الهی در آغاز [[نبوت ]] و [[رسالت]] خود باید سالم و از نقص بدنی، دور و برکنار باشند.<ref>اهمیت سلامتی و تربیت بدن، از نظر فقه و سنت برگرفته شده از کتاب «ورزش در اسلام»، حسین صبوری، [http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=11765 سایت تبیان].</ref>
+==آداب تغذیه در اسلام==
-==آداب تغذیه در اسلام==
+موضوع غذا و تغذیه در [[قرآن کریم]] از چنان اهمیتی برخوردار است که در بیش از ۳۰۰ [[آیه]] به طور مستقیم یا غیرمستقیم مطرح شده است. قرآن صریحاً [[انسان]] را به توجه و مراقبت در خصوص غذای خود سفارش می کند: {{متن قرآن|«فَلْینظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ»}} ([[سوره عبس]]/۲۴). کلمه «فلینظر» تنها ۴ بار در قرآن به کار رفته است که دو مورد آن درباره غذای انسان ([[سوره کهف]]/۱۹)، یک مورد درباره عمل او ([[سوره حج]]/۱۵) و مورد دیگر درباره چگونگی خلقت او می باشد ([[سوره طارق]]/۵).
-موضوع غذا و تغذیه در [[قرآن كریم]] از چنان اهمیتی برخوردار است كه در بیش از 300 آیه به طور مستقیم یا غیرمستقیم مطرح شده است. قرآن صریحاً انسان را به توجه و مراقبت در خصوص غذای خود سفارش می كند. ([[سوره عبس]]/ 24) كلمه «فلینظر» تنها 4 بار در [[قرآن]] به كار رفته است كه دو مورد آن درباره غذای انسان ([[سوره كهف]]/19)، یك مورد درباره عمل او ([[سوره حج]]/15) و مورد دیگر درباره چگونگی خلقت او می باشد.([[سوره طارق]]/5) با اندیشه و تأمل در آیه {{متن قرآن|«فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ»}} كه مهمترین دلیل قرآنی بر اهمیت و لزوم توجه به غذا می‌باشد، علاوه بر اثر مهمی كه تفكر در مراحل تولید و مصرف غذا در از میان بردن كفر و تقویت روحیه اطاعت از خدا و شكر در برابر نعمت های او دارد، نكات بهداشتی و اصول ارزشمند دیگری برداشت می‌شود.<ref> نرجس خادمی، فرهنگ تغذیه در قرآن و حدیث، فصلنامه بینات، شماره59 در دسترس در [http://qurancity.ir/tabid/283/id804/42711/Default.aspx دانشنامه اینترنتی قرآن].</ref>
+با اندیشه و تأمل در آیه {{متن قرآن|«فَلْینظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ»}} که مهمترین دلیل قرآنی بر اهمیت و لزوم توجه به غذا می‌باشد، علاوه بر اثر مهمی که تفکر در مراحل تولید و مصرف غذا در از میان بردن [[کفر|کفر]] و تقویت روحیه اطاعت از [[الله|خدا]] و [[شکر|شکر]] در برابر نعمت های او دارد، نکات بهداشتی و اصول ارزشمند دیگری برداشت می‌شود.<ref> نرجس خادمی، فرهنگ تغذیه در قرآن و حدیث، فصلنامه بینات، شماره۵۹ در دسترس در [http://qurancity.ir/tabid/283/id804/42711/Default.aspx دانشنامه اینترنتی قرآن].</ref>
-در روایات نیز [[احادیث]] بسیاری با موضوعات همچون بر زبان آوردن نام خدا، تشویق به کم خوری، نهی از پرخوری، توجه به نوع غذا و دقت در انتخاب آن، دو وعده غذا خوردن در شبانه روز، خوردنی های حلال و حرام، خواص گیاهان، میوه ها و سایر خوراکی ها و... وارد شده است.
+در روایات نیز [[احادیث]] بسیاری با موضوعاتی همچون بر زبان آوردن نام خدا، تشویق به کم خوری، نهی از پرخوری، توجه به نوع غذا و دقت در انتخاب آن، دو وعده غذا خوردن در شبانه روز، خوردنی های [[حلال]] و [[حرام]]، خواص گیاهان، میوه ها و سایر خوراکی ها و... وارد شده است.
-==دستورات بهداشتی اسلام==
+==دستورات بهداشتی ==
 در اسلام، احادیث فراوانی درباره استحمام و نظافت و مسواک زدن و همچنین سایر دستورات بهداشتی، وارد شده است.
-==دستورات اسلام در خصوص فرزندداری==
+==فرزندداری در اسلام==
 در اسلام، دستورات فراوانی در خصوص انتخاب همسر، زمان و مکان و نحوه آمیزش، تغذیه مادر در دوران بارداری وجود دارد که از ناقص الخلقه بودن نوزاد جلوگیری نموده و باعث می شود که کودک، قوی، زیبا و باهوش باشد.
-همچنین شیر مادر به عنوان بهترین غذا برای نوزاد و کودک شیرخوار معرفی شده تا کودک بهتر رشد نموده، هوشش بیشتر شده و در مقابل بیماری های مصون تر باشد.<ref>اهمیت سلامتی و تربیت بدن، از نظر فقه و سنت برگرفته شده از کتاب «ورزش در اسلام»، حسین صبوری، [http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=11765 سایت تبیان].</ref>
+همچنین [[شیردادن|شیر]] مادر به عنوان بهترین غذا برای نوزاد و کودک شیرخوار معرفی شده تا کودک بهتر رشد نموده، هوشش بیشتر شده و در مقابل بیماری های مصون تر باشد.<ref>اهمیت سلامتی و تربیت بدن، از نظر فقه و سنت برگرفته شده از کتاب «ورزش در اسلام»، حسین صبوری، [http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=11765 سایت تبیان].</ref>
 *[[آداب تغذیه در اسلام]]
 *[[آداب انعقاد نطفه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۱۱
سطر ۵۸:		سطر ۵۸:
	[[رده:آداب تغذیه]]		[[رده:آداب تغذیه]]
	[[رده:ارزش های اسلامی]]		[[رده:ارزش های اسلامی]]
		+	[[رده:مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۴:۴۲
سطر ۴۸:		سطر ۴۸:

	همچنین شیر مادر به عنوان بهترین غذا برای نوزاد و کودک شیرخوار معرفی شده تا کودک بهتر رشد نموده، هوشش بیشتر شده و در مقابل بیماری های مصون تر باشد.<ref>اهمیت سلامتی و تربیت بدن، از نظر فقه و سنت برگرفته شده از کتاب «ورزش در اسلام»، حسین صبوری، [http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=11765 سایت تبیان].</ref>		همچنین شیر مادر به عنوان بهترین غذا برای نوزاد و کودک شیرخوار معرفی شده تا کودک بهتر رشد نموده، هوشش بیشتر شده و در مقابل بیماری های مصون تر باشد.<ref>اهمیت سلامتی و تربیت بدن، از نظر فقه و سنت برگرفته شده از کتاب «ورزش در اسلام»، حسین صبوری، [http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=11765 سایت تبیان].</ref>
		+
		+	==مقاله های مرتبط==
		+	*[[آداب تغذیه در اسلام]]
		+	*[[آداب انعقاد نطفه]]

	==پانویس==		==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۲:۴۶
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{متوسط}}
	در آیین مقدس اسلام، سلامتی از جایگاه و ارزش ویژه برخوردار است زیرا بدن انسان بسان مرکب روح و ابزار تکامل انسان است. از این رو قرآن و منابع روائی حاوی دستورات بسیاری در خصوص صحت و سلامتی است.		در آیین مقدس اسلام، سلامتی از جایگاه و ارزش ویژه برخوردار است زیرا بدن انسان بسان مرکب روح و ابزار تکامل انسان است. از این رو قرآن و منابع روائی حاوی دستورات بسیاری در خصوص صحت و سلامتی است.