سعیر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۵۹

2026-05-29T13:59:02Z

Mohammadi: /* «سعیر» در قرآن و حدیث */

2026-03-23T14:06:06Z

‏«سعیر» در قرآن و حدیث

Mohammadi در ‏۲۳ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۰۵

2026-03-23T14:05:27Z

Mohammadi در ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۱۰

2025-12-27T15:10:22Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-21T11:20:48Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: ویرایش

2020-10-21T12:03:50Z

ویرایش

Zamani: رده:جهنم

2020-02-17T13:25:29Z

رده:جهنم

Aghajani در ‏۱۱ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۰۵

2019-11-11T07:05:00Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۷ مهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۵:۴۴

2014-05-07T05:44:09Z

عربصالحی: /* منبع */

2014-05-06T10:42:58Z

‏منبع

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-یکی از نامهای [[دوزخ]] در [[قرآن|قرآن کریم]]، «سعیر» است که به معنی آتش فروزان می باشد.
+'''«سَعیر»''' به معنای آتش فروزان و شعله‌ور، یکی از نام‌های [[دوزخ]] یا وصف آن در [[قرآن|قرآن کریم]] است.
-==واژه شناسى «سعیر»==
+==واژه‌شناسى سعیر==
-این واژه در اصل به معناى افروخته شدن چیزى و بالا آمدن آن است. بدین جهت به آتشى که زبانه مى کشد و بالا مى آید، «سعیر» گفته مى شود. [[ابن فارس]] مى گوید: السین و العین و الراء أصل واحد یدلّ على اشتعال الشىء و اتّقاده و ارتفاعه. من ذلک السعیر سعیر النار.<ref>معجم مقاییس اللغة: ج۳، ص۷۵ (مادّه «سعر»).</ref> «س ع ر»، ریشه اى است که بر شعله کشیدن، آتش زدن و بالا رفتن دلالت دارد. از همین واژه است سعیر النار (شعله آتش).
+واژه «سَعیر» در اصل به معناى افروخته شدن چیزى و بالا آمدن آن است. بدین جهت به آتشى که زبانه مى کشد و بالا مى آید، «سعیر» گفته مى شود. [[ابن فارس]] مى گوید: «السین و العین و الراء أصل واحد یدلّ على اشتعال الشىء و اتّقاده و ارتفاعه. من ذلک السعیر سعیر النار».<ref>معجم مقاییس اللغة: ج۳، ص۷۵ (مادّه «سعر»).</ref> «س ع ر»، ریشه اى است که بر شعله کشیدن، آتش زدن و بالا رفتن دلالت دارد. از همین واژه است «سعیر النار» (شعله آتش).
-==«سعیر» در قرآن و حدیث==
+«سعیر» بر وزن «فعيل» در اينجا به گفته [[راغب اصفهانی]]، به معنى مفعول است و در بعضى [[آیات]] بجاى [[جهنم]] به کار رفته است.<ref>قاموس قرآن، علی‌اکبر قرشی، ج۳، ص۲۶۸.</ref>
-در [[قرآن]] واژه «سعیر»، شانزده بار<ref>با مشتقات آن، نوزده مرتبه مى شود: سُعُر، دو مرتبه و سُعّرت یک مرتبه و سعیر شانزده مرتبه.</ref> و فعل «سُعِّرتْ» یک بار آمده است. در قرآن، واژه «سعیر» گاهى در توصیف آتش [[دوزخ]] بکار رفته است. مانند [[آیه]]: «{{متن قرآن|... مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۖ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَاهُمْ سَعِيرًا}}<ref>[[آیه 97 سوره اسراء|سوره اسراء، آیه ۹۷.]]</ref>؛ ... جایگاهشان دوزخ است، هر زمان آتش آن فرونشیند، شعله تازه اى بر آنان مى افزاییم!».
+==سعیر در قرآن و حدیث==
-و گاهی این واژه در برابر «جنّت ([[بهشت]])» قرار گرفته است، مانند: «{{متن قرآن|... فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ}}<ref>[[آیه 7 سوره شوری|سوره شوری، آیه ۷.]]</ref> ؛ ... گروهى در بهشت و گروهى در آتش سوزان اند».
+در [[قرآن]] واژه «سعیر»، شانزده بار<ref>با مشتقات آن، نوزده مرتبه مى شود: «سُعُر»، دو مرتبه و «سُعّرَت» یک مرتبه و «سعیر» شانزده مرتبه.</ref> و فعل «سُعِّرتْ» یک بار آمده است. در قرآن، واژه «سعیر» گاهى در توصیف آتش [[دوزخ]] بکار رفته است، مانند [[آیه]]: {{متن قرآن|«... مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۖ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَاهُمْ سَعِيرًا»}}<ref>[[آیه 97 سوره اسراء|سوره اسراء، آیه ۹۷]].</ref>؛ ... جایگاهشان دوزخ است، هر زمان آتش آن فرونشیند، شعله تازه اى بر آنان مى افزاییم!. و می فرماید: {{متن قرآن|«... وَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيرِ»}}.<ref>[[آیه 5 سوره ملک|سوره ملک، آیه ۵]].</ref>
-و تعبیر {{متن قرآن|«... أَصْحَابِ السَّعِيرِ»}}<ref>[[آیه 6 سوره فاطر| سوره فاطر، آیه ۶.]]</ref>، [[سوره ملک]]: ۱۰ـ۱۱. در چند آیه دیگر، قرینه است که «سعیر» علاوه بر معناى وصفى، یکى از نامهاى دوزخ نیز هست.
+و گاهی این واژه در برابر «جنّت ([[بهشت]])» قرار گرفته است، مانند: «{{متن قرآن|... فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَ فَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ»}}<ref>[[آیه 7 سوره شوری|سوره شوری، آیه ۷]].</ref>؛ ... گروهى در بهشت و گروهى در آتش سوزان اند.
-در [[حدیث|احادیث]] نیز از دوزخ با عنوان «سعیر» یاد شده است، مانند: «حرّ السعیر» و «عذاب السعیر».<ref>ر.ک: ص۲۷. (فصل یکم: نامهاى دوزخ/ سعیر «آتش پرشراره»).</ref>
+و تعبیر «اصحاب السعير» در آیات متعدد، مانند {{متن قرآن|«... إِنَّمَا يَدْعُو حِزْبَهُ لِيَكُونُوا مِنْ أَصْحَابِ السَّعِيرِ»}}<ref>[[آیه 6 سوره فاطر| سوره فاطر، آیه ۶]].</ref> و {{متن قرآن|«وَقَالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِي أَصْحَابِ السَّعِيرِ»}}<ref>[[آیه 10 سوره ملک|سوره ملک، آیات ۱۰ـ۱۱]].</ref>، قرینه است که «سعیر» علاوه بر معناى وصفى، یکى از نامهاى دوزخ نیز هست.
 ==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
-*محمد محمدی ری شهری، بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حدیث، ج۲، قم: دارالحدیث، چاپ اول، ۱۳۸۹ش، ص۵۵، در دسترس در [http://lib.qhu.ac.ir/n2021-e25195-p55.html پایگاه اطلاع رسانی حدیث شیعه]، بازیابی: ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۳.
+*بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حدیث، محمد محمدی ری‌شهری، قم، دارالحدیث، ۱۳۸۹ش، ج۲، ص۵۵، در دسترس در [http://lib.qhu.ac.ir/n2021-e25195-p55.html پایگاه اطلاع‌رسانی حدیث شیعه]، بازیابی: ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۳.
 {{قرآن}}
 [[رده: واژگان قرآنی]]
 [[رده:جهنم]]

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 و گاهی این واژه در برابر «جنّت ([[بهشت]])» قرار گرفته است، مانند: «{{متن قرآن|... فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ}}<ref>[[آیه 7 سوره شوری|سوره شوری، آیه ۷.]]</ref> ؛ ... گروهى در بهشت و گروهى در آتش سوزان اند».
-و تعبیر {{متن قرآن|«... أَصْحَابِ السَّعِيرِ»}}<ref>[[آیه 6 سوره فاطر| سوره فاطر، آیه ۶.]]</ref>، [[سوره ملک]]: ۱۰ـ۱۱.</ref> در چند آیه دیگر، قرینه است که «سعیر» علاوه بر معناى وصفى، یکى از نامهاى دوزخ نیز هست.
+و تعبیر {{متن قرآن|«... أَصْحَابِ السَّعِيرِ»}}<ref>[[آیه 6 سوره فاطر| سوره فاطر، آیه ۶.]]</ref>، [[سوره ملک]]: ۱۰ـ۱۱. در چند آیه دیگر، قرینه است که «سعیر» علاوه بر معناى وصفى، یکى از نامهاى دوزخ نیز هست.
 در [[حدیث|احادیث]] نیز از دوزخ با عنوان «سعیر» یاد شده است، مانند: «حرّ السعیر» و «عذاب السعیر».<ref>ر.ک: ص۲۷. (فصل یکم: نامهاى دوزخ/ سعیر «آتش پرشراره»).</ref>

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 ==«سعیر» در قرآن و حدیث==
-در [[قرآن]] واژه «سعیر»، شانزده بار<ref>با مشتقات آن، نوزده مرتبه مى شود: سُعُر، دو مرتبه و سُعّرت یک مرتبه و سعیر شانزده مرتبه.</ref> و فعل «سُعِّرتْ» یک بار آمده است. در قرآن، واژه «سعیر» گاهى در توصیف آتش [[دوزخ]] بکار رفته است. مانند [[آیه]]: {{متن قرآن|«... مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۖ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَاهُمْ سَعِيرًا}}<ref>[[آیه 97 سوره اسراء|سوره اسراء،آیه ۹۷.]]</ref> ؛... جایگاهشان دوزخ است، هر زمان آتش آن فرونشیند، شعله تازه اى بر آنان مى افزاییم!».
+در [[قرآن]] واژه «سعیر»، شانزده بار<ref>با مشتقات آن، نوزده مرتبه مى شود: سُعُر، دو مرتبه و سُعّرت یک مرتبه و سعیر شانزده مرتبه.</ref> و فعل «سُعِّرتْ» یک بار آمده است. در قرآن، واژه «سعیر» گاهى در توصیف آتش [[دوزخ]] بکار رفته است. مانند [[آیه]]: «{{متن قرآن|... مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۖ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَاهُمْ سَعِيرًا}}<ref>[[آیه 97 سوره اسراء|سوره اسراء، آیه ۹۷.]]</ref>؛ ... جایگاهشان دوزخ است، هر زمان آتش آن فرونشیند، شعله تازه اى بر آنان مى افزاییم!».
-و گاهی این واژه در برابر «جنّت ([[بهشت]])» قرار گرفته است، مانند: {{متن قرآن|«... فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ}}<ref>[[آیه 7 سوره شوری|سوره شوری،آیه ۷.]]</ref> ؛... گروهى در بهشت و گروهى در آتش سوزان اند».
+و گاهی این واژه در برابر «جنّت ([[بهشت]])» قرار گرفته است، مانند: «{{متن قرآن|... فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ}}<ref>[[آیه 7 سوره شوری|سوره شوری، آیه ۷.]]</ref> ؛ ... گروهى در بهشت و گروهى در آتش سوزان اند».
-و تعبیر {{متن قرآن|«...أَصْحَابِ السَّعِيرِ»}}<ref>[[آیه 6 سوره فاطر| سوره فاطر،آیه ۶.]]</ref>، [[سوره ملک]]: ۱۰ـ۱۱.</ref> در چند آیه دیگر، قرینه است که «سعیر» علاوه بر معناى وصفى، یکى از نامهاى دوزخ نیز هست.
+و تعبیر {{متن قرآن|«... أَصْحَابِ السَّعِيرِ»}}<ref>[[آیه 6 سوره فاطر| سوره فاطر، آیه ۶.]]</ref>، [[سوره ملک]]: ۱۰ـ۱۱.</ref> در چند آیه دیگر، قرینه است که «سعیر» علاوه بر معناى وصفى، یکى از نامهاى دوزخ نیز هست.
 در [[حدیث|احادیث]] نیز از دوزخ با عنوان «سعیر» یاد شده است، مانند: «حرّ السعیر» و «عذاب السعیر».<ref>ر.ک: ص۲۷. (فصل یکم: نامهاى دوزخ/ سعیر «آتش پرشراره»).</ref>

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 ==«سعیر» در قرآن و حدیث==
-در [[قرآن]] واژه «سعیر»، شانزده بار<ref>با مشتقات آن، نوزده مرتبه مى شود: سُعُر، دو مرتبه و سُعّرت یک مرتبه و سعیر شانزده مرتبه.</ref> و فعل «سُعِّرتْ» یک بار آمده است. در قرآن، واژه «سعیر» گاهى در توصیف آتش [[دوزخ]] بکار رفته است. مانند [[آیه]]: {{متن قرآن|«مَّأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ کلَّمَا خَبَتْ زِدْنَهُمْ سَعِیرًا»}}؛<ref>[[سوره اسراء]]: آیه ۹۷.</ref> جایگاهشان دوزخ است، هر زمان آتش آن فرونشیند، شعله تازه اى بر آنان مى افزاییم!
+در [[قرآن]] واژه «سعیر»، شانزده بار<ref>با مشتقات آن، نوزده مرتبه مى شود: سُعُر، دو مرتبه و سُعّرت یک مرتبه و سعیر شانزده مرتبه.</ref> و فعل «سُعِّرتْ» یک بار آمده است. در قرآن، واژه «سعیر» گاهى در توصیف آتش [[دوزخ]] بکار رفته است. مانند [[آیه]]: {{متن قرآن|«... مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۖ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَاهُمْ سَعِيرًا}}<ref>[[آیه 97 سوره اسراء|سوره اسراء،آیه ۹۷.]]</ref> ؛... جایگاهشان دوزخ است، هر زمان آتش آن فرونشیند، شعله تازه اى بر آنان مى افزاییم!».
-و گاهی این واژه در برابر «جنّت ([[بهشت]])» قرار گرفته است، مانند: {{متن قرآن|«فَرِیقٌ فِى الْجَنَّةِ وَ فَرِیقٌ فِى السَّعِیرِ»}}؛<ref>[[سوره شوری]]: آیه۷.</ref> گروهى در بهشت و گروهى در آتش سوزان اند.
+و گاهی این واژه در برابر «جنّت ([[بهشت]])» قرار گرفته است، مانند: {{متن قرآن|«... فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ}}<ref>[[آیه 7 سوره شوری|سوره شوری،آیه ۷.]]</ref> ؛... گروهى در بهشت و گروهى در آتش سوزان اند».
-و تعبیر {{متن قرآن|«أَصْحَابِ السَّعِیرِ»}}<ref>[[سوره فاطر]]: آیه۶، [[سوره ملک]]: ۱۰ـ۱۱.</ref> در چند آیه دیگر، قرینه است که «سعیر» علاوه بر معناى وصفى، یکى از نامهاى دوزخ نیز هست.
+و تعبیر {{متن قرآن|«...أَصْحَابِ السَّعِيرِ»}}<ref>[[آیه 6 سوره فاطر| سوره فاطر،آیه ۶.]]</ref>، [[سوره ملک]]: ۱۰ـ۱۱.</ref> در چند آیه دیگر، قرینه است که «سعیر» علاوه بر معناى وصفى، یکى از نامهاى دوزخ نیز هست.
 در [[حدیث|احادیث]] نیز از دوزخ با عنوان «سعیر» یاد شده است، مانند: «حرّ السعیر» و «عذاب السعیر».<ref>ر.ک: ص۲۷. (فصل یکم: نامهاى دوزخ/ سعیر «آتش پرشراره»).</ref>

@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 ==منابع==
 *محمد محمدی ری شهری، بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حدیث، ج۲، قم: دارالحدیث، چاپ اول، ۱۳۸۹ش، ص۵۵، در دسترس در [http://lib.qhu.ac.ir/n2021-e25195-p55.html پایگاه اطلاع رسانی حدیث شیعه]، بازیابی: ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۳.
+{{قرآن}}
 [[رده: واژگان قرآنی]]
 [[رده:جهنم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۲۵
سطر ۲۰:		سطر ۲۰:

	[[رده: واژگان قرآنی]]		[[رده: واژگان قرآنی]]
		+	[[رده:جهنم]]

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ولى قرار گرفتن اين واژه در برابر «جنّت (بهشت)» مانند: {{متن قرآن|«فَرِيقٌ فِى الْجَنَّةِ وَ فَرِيقٌ فِى السَّعِيرِ»}}؛<ref>[[سوره شوری]]: آيه۷.</ref> گروهى در بهشت و گروهى در آتش سوزان اند.
-و تعبير «أصحاب السعير» <ref>[[سوره فاطر]]: آيه۶، [[سوره ملك]]: ۱۰ـ۱۱.</ref> در چند آيه ديگر قرينه اند كه «سعير» علاوه بر معناى وصفى، يكى از نامهاى دوزخ نيز هست. در احاديث نيز از دوزخ با عنوان «سعير» ياد شده است، مانند: «حرّ السعير» و «عذاب السعير».<ref>ر.ك: ص۲۷. (فصل يكم: نامهاى دوزخ/ سعير «آتش پرشراره».</ref>
+و تعبير {{متن قرآن|«أَصْحَابِ السَّعِيرِ»}} <ref>[[سوره فاطر]]: آيه۶، [[سوره ملك]]: ۱۰ـ۱۱.</ref> در چند آيه ديگر قرينه اند كه «سعير» علاوه بر معناى وصفى، يكى از نامهاى دوزخ نيز هست. در احاديث نيز از دوزخ با عنوان «سعير» ياد شده است، مانند: «حرّ السعير» و «عذاب السعير».<ref>ر.ك: ص۲۷. (فصل يكم: نامهاى دوزخ/ سعير «آتش پرشراره».</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{نیازمند ویرایش فنی}}
+یکی از نامهای دوزخ در قرآن، «سعير» است.
-== واژه شناسى «سعير» ==
+==واژه شناسى «سعير»==
-اين واژه در اصل به معناى افروخته شدن چيزى و بالا آمدن آن است . بدين جهت به آتشى كه زبانه مى كشد و بالا مى آيد ، «سعير» گفته مى شود . ابن فارس مى گويد : السين و العين و الراء أصل واحد يدلّ على اشتعال الشى ء و اتّقاده و ارتفاعه . من ذلك السعير سعير النار . <ref> معجم مقاييس اللغة : ج ۳ ص ۷۵ (مادّه «سعر») </ref> . س ع ر ، ريشه اى است كه بر شعله كشيدن ، آتش زدن و بالا رفتن دلالت دارد . از همين واژه است سعير النار (شعله آتش) .
+اين واژه در اصل به معناى افروخته شدن چيزى و بالا آمدن آن است. بدين جهت به آتشى كه زبانه مى كشد و بالا مى آيد، «سعير» گفته مى شود. ابن فارس مى گويد: السين و العين والراء أصل واحد يدلّ على اشتعال الشىء و اتّقاده و ارتفاعه. من ذلك السعير سعير النار.<ref>معجم مقاييس اللغة: ج۳، ص۷۵. (مادّه «سعر»)</ref> س ع ر، ريشه اى است كه بر شعله كشيدن، آتش زدن و بالا رفتن دلالت دارد. از همين واژه است سعير النار. (شعله آتش)
-== واژه «سعير» در قرآن و حديث ==
+==واژه «سعير» در قرآن و حديث==
-در قرآن ، واژه «سعير» ، شانزده بار  <ref> با مشتقات آن ، نوزده مرتبه مى شود : سُعُر ، دو مرتبه و سُعّرت يك مرتبه و سعير ، شانزده مرتبه . </ref> و واژه «سُعِّرتْ» ، يك بار آمده است . در قرآن ، واژه «سعير» گاهى در توصيف آتش دوزخ ، به كار رفته است مانند : «مَّأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَـهُمْ سَعِيرًا .  <ref> اسرا : آيه ۹۷ </ref> .جايگاهشان دوزخ است . هر زمان آتش آن فرو نشيند ، شعله تازه اى بر آنان مى افزاييم !» . ولى قرار گرفتن اين واژه در برابر «جنّت (بهشت)» مانند : «فَرِيقٌ فِى الْجَنَّةِ وَ فَرِيقٌ فِى السَّعِيرِ .<ref>  شورا : آيه ۷ </ref> .گروهى در بهشت و گروهى در آتش سوزان اند» . و تعبير «أصحاب السعير»  <ref> فاطر : آيه ۶ ، ملك : ۱۰ ـ ۱۱ . </ref> در چند آيه ديگر ، قرينه اند كه «سعير» علاوه بر معناى وصفى ، يكى از نام هاى دوزخ نيز هست . در احاديث نيز از دوزخ با عنوان «سعير» ياد شده است ، مانند : «حرّ السعير» و «عذاب السعير» . <ref> ر . ك : ص ۲۷ (فصل يكم : نام هاى دوزخ / سعير «آتش پرشراره» </ref>
+در قرآن واژه «سعير»، شانزده بار<ref>با مشتقات آن، نوزده مرتبه مى شود: سُعُر، دو مرتبه و سُعّرت يك مرتبه و سعير شانزده مرتبه.</ref> و واژه «سُعِّرتْ» يك بار آمده است. در قرآن، واژه «سعير» گاهى در توصيف آتش دوزخ بكار رفته است. مانند: {{متن قرآن|«مَّأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَهُمْ سَعِيرًا»}}؛<ref>[[سوره اسراء]]: آيه ۹۷.</ref> جايگاهشان دوزخ است. هر زمان آتش آن فرونشيند، شعله تازه اى بر آنان مى افزاييم!
-==پانویس ==
+ولى قرار گرفتن اين واژه در برابر «جنّت (بهشت)» مانند: {{متن قرآن|«فَرِيقٌ فِى الْجَنَّةِ وَ فَرِيقٌ فِى السَّعِيرِ»}}؛<ref>[[سوره شوری]]: آيه۷.</ref> گروهى در بهشت و گروهى در آتش سوزان اند.
-== منبع ==
+و تعبير «أصحاب السعير» <ref>[[سوره فاطر]]: آيه۶، [[سوره ملك]]: ۱۰ـ۱۱.</ref> در چند آيه ديگر قرينه اند كه «سعير» علاوه بر معناى وصفى، يكى از نامهاى دوزخ نيز هست. در احاديث نيز از دوزخ با عنوان «سعير» ياد شده است، مانند: «حرّ السعير» و «عذاب السعير».<ref>ر.ك: ص۲۷. (فصل يكم: نامهاى دوزخ/ سعير «آتش پرشراره».</ref>
-*محمد محمدی ری شهری،بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث ج2،قم:دارالحدیث،چاپ : 	اول،1389 ش،ص55،در دسترس در[http://lib.qhu.ac.ir/n2021-e25195-p55.html پایگاه اطلاع رسانی حدیث شیعه]، بازیابی: 16 اردیبهشت 1393.
 [[رده: واژگان قرآنی]]