سعد بن عبدالله اشعری قمی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۰

2022-03-02T10:50:32Z

مهدی موسوی: ویرایش

2021-12-22T12:24:56Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: /* شاگردان وی */

2021-12-22T07:44:56Z

‏شاگردان وی

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۴۶

2021-12-22T06:46:31Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ اشعری سعد بن عبدالله را به سعد بن عبدالله اشعری قمی منتقل کرد

2021-12-20T09:27:58Z

مهدی موسوی صفحهٔ اشعری سعد بن عبدالله را به سعد بن عبدالله اشعری قمی منتقل کرد

بهنام در ‏۲۱ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۸:۴۵

2016-02-21T08:45:53Z

نمایش تغییرات

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۱۸

2012-09-25T09:18:03Z

بهرامی: اضافه کردن رده

2012-08-13T09:59:12Z

اضافه کردن رده

شیرین سادات حسینی: صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}}
2012-07-16T13:10:11Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} <keywords content='کلید واژه: سعد بن عبدالله اشعری، آثار سعد بن عبدال...' ایجاد کرد
نمایش تغییرات

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 *[[جعفر بن محمد قولویه|جعفر بن محمد بن قولویه قمى]]: استاد [[شیخ مفید]] و راوى موثق شیعه بود. درباره او گفته اند: «هر چه مردم به فقاهت و علم توصیف شوند، او برتر از همه آن‌هاست». [[کامل الزیارات (کتاب)|کامل الزیارات]] از جمله آثار اوست.<ref>طبقات اعلام الشیعه، ج ۱، ص ۷۶.</ref>
 *احمد بن محمد بن یحیى عطار: احمد از پدرش [[محمد بن یحیی عطار قمی|محمد بن یحیى عطار]]، [[عبدالله بن جعفر حمیری|عبدالله بن جعفر حمیرى]] و سعد بن عبدالله روایت نقل کرده است. او استاد شیخ صدوق بود.<ref>همان، ج ۱، ص ۵۷.</ref>
-*ابویعلى حمزه بن قاسم علوى عباسى: او صاحب کتاب‌هایى حدیثى است. کتاب «المنتخبات» اثر استادش، سعد بن عبدالله اشعرى را روایت کرده است.<ref>همان، ج ۱، ص ۱۲۳.
+*[[حمزة بن قاسم علوی|ابویعلى حمزه بن قاسم علوى عباسى]]: او صاحب کتاب‌هایى حدیثى است. کتاب «المنتخبات» اثر استادش، سعد بن عبدالله اشعرى را روایت کرده است.<ref>همان، ج ۱، ص ۱۲۳.
 </ref>
@@ سطر ۹۴: / سطر ۹۴: @@
 برخى از روایات منقول از او را که در کتب فقهى شیعه ثبت شده است، در اینجا ذکر می شود:
-* سعد از [[امام باقر]] علیه‌السلام این گونه روایت مى کند: «اسلام بر پنج امر استوار است: اقامه [[نماز]]، اداى [[زکات]]، [[حج]]، [[روزه]] و [[ولایت]] ما اهل بیت، خداوند به جز ولایت در چهار امر دیگر رخصت داده است...».<ref>خصال صدوق، ص ۲۷۸؛ وسائل الشیعه، ج ۱، ص ۲۳.</ref>
+*سعد از [[امام باقر]] علیه‌السلام این گونه روایت مى کند: «اسلام بر پنج امر استوار است: اقامه [[نماز]]، اداى [[زکات]]، [[حج]]، [[روزه]] و [[ولایت]] ما اهل بیت، خداوند به جز ولایت در چهار امر دیگر رخصت داده است...».<ref>خصال صدوق، ص ۲۷۸؛ وسائل الشیعه، ج ۱، ص ۲۳.</ref>
-* در حدیثى دیگر از [[امام کاظم]] علیه‌السلام نقل مى کند که: «خداوند در همه اوقات نماز، این مردم مخالفان [[عترت]] را نفرین مى کند، زیرا آنان حقوق ما را پایمال و ولایتمان را تکذیب کردند».<ref>وسائل الشیعه، ج ۱، ص ۱۲۳.</ref>
+*در حدیثى دیگر از [[امام کاظم]] علیه‌السلام نقل مى کند که: «خداوند در همه اوقات نماز، این مردم مخالفان [[عترت]] را نفرین مى کند، زیرا آنان حقوق ما را پایمال و ولایتمان را تکذیب کردند».<ref>وسائل الشیعه، ج ۱، ص ۱۲۳.</ref>
-* [[امام صادق]] علیه‌السلام به نقل از رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: «ما من صلاة یحضر وقتها الا نادى ملک بین یدى الله، ایها الناس قوموا الی نیرانکم التى اوقدتموها على ظهورکم فاطفؤها بصلاتکم» هرگاه زمان برپایى [[نماز]] فرارسد، فرشته اى ندا مى دهد ای مردم بپا خیزید و با برپایى نماز، آتش‌هایى را که به وسیله گناهانتان برافروخته اید خاموش سازید».<ref>التهذیب، ج ۲، ص ۲۳۸.</ref>
+*[[امام صادق]] علیه‌السلام به نقل از رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: «ما من صلاة یحضر وقتها الا نادى ملک بین یدى الله، ایها الناس قوموا الی نیرانکم التى اوقدتموها على ظهورکم فاطفؤها بصلاتکم» هرگاه زمان برپایى [[نماز]] فرارسد، فرشته اى ندا مى دهد ای مردم بپا خیزید و با برپایى نماز، آتش‌هایى را که به وسیله گناهانتان برافروخته اید خاموش سازید».<ref>التهذیب، ج ۲، ص ۲۳۸.</ref>
-* امام صادق علیه‌السلام از قول [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله فرمود: «[[جبرئیل|جبرئیل]] بر من نازل شد و گفت: اى محمد هر کس از امت تو در راه خدا بجنگد و در این راه بلایى به او برسد، یا دچار سردردى شود، خداوند براى او ثواب [[شهادت در راه خدا|شهادت]] مى نویسد (پاداش شهید به او مى دهد)».<ref>وسائل الشیعه، ج ۱۵، ص ۱۸.</ref>
+*امام صادق علیه‌السلام از قول [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله فرمود: «[[جبرئیل|جبرئیل]] بر من نازل شد و گفت: اى محمد هر کس از امت تو در راه خدا بجنگد و در این راه بلایى به او برسد، یا دچار سردردى شود، خداوند براى او ثواب [[شهادت در راه خدا|شهادت]] مى نویسد (پاداش شهید به او مى دهد)».<ref>وسائل الشیعه، ج ۱۵، ص ۱۸.</ref>
-* [[امام باقر]] علیه‌السلام فرمود: «قتل دو گونه است: قتلى که کفاره گناهان است و قتلى که موجب بالا رفتن مرتبه مى شود. جنگ نیز دو گونه است، نبرد با کفار براى آن که به اسلام روى آورند و جنگ با گروهى که به مسلمانان تجاوز کنند».<ref>همان، ج ۱۵، ص ۲۸.</ref>
+*[[امام باقر]] علیه‌السلام فرمود: «قتل دو گونه است: قتلى که کفاره گناهان است و قتلى که موجب بالا رفتن مرتبه مى شود. جنگ نیز دو گونه است، نبرد با کفار براى آن که به اسلام روى آورند و جنگ با گروهى که به مسلمانان تجاوز کنند».<ref>همان، ج ۱۵، ص ۲۸.</ref>
-* اشعرى همچنین در روایتى از [[امام باقر]] علیه‌السلام مى گوید: «من کان ظاهره ارجح من باطنه خفّ میزانه» اگر ظاهر کسى آراسته تر از باطنش بود، کفه اعمالش در روز قیامت سبک تر است».<ref>امالى صدوق، ص ۳۷۹.</ref>
+*اشعرى همچنین در روایتى از [[امام باقر]] علیه‌السلام مى گوید: «من کان ظاهره ارجح من باطنه خفّ میزانه» اگر ظاهر کسى آراسته تر از باطنش بود، کفه اعمالش در روز قیامت سبک تر است».<ref>امالى صدوق، ص ۳۷۹.</ref>
-* سعد اشعری در حدیثى طولانى به نقل از [[امام على]] علیه‌السلام مى گوید: بهترین وسیله براى نزدیکى به بارگاه خداوندى چند چیز است: [[ایمان|ایمان]] به خدا و رسول صلی الله علیه و آله؛ اقامه [[نماز]] (نشان [[شریعت]] و دین)؛ اداى [[زکات]] (از واجبات الهى)؛ [[روزه]] ماه مبارک [[رمضان]] (حافظ انسان از عذاب [[آخرت]])؛ انجام فریضه [[حج]] (برطرف کننده فقر و بازدارنده از گناه)؛ پذیرش کلمه [[توحید|توحید]] تنها وسیله کسب قدرت براى تشخیص [[حق]] و [[باطل]]؛ رفت و آمد با خویشاوندان (عامل فزونى مال و تأخیر در [[مرگ]])؛ [[جهاد]] در راه خدا؛ کمک به نیازمندان به صورت پنهانى (محوکننده گناهان و فرونشاننده غضب الهى)؛ انجام کارهاى خیر (نجات از مردنِ بد، حافظ از پرتگاه) پس [[صدقه]] بدهید زیرا خداوند صدقه‌دهندگان را یارى مى کند؛ پرهیز از [[دروغ]]، زیرا دروغ در مقابل ایمان قرار دارد. راستگو در ساحل نجات و بزرگوارى (سوق دهنده به سوى پرتگاه رسوایى و هلاکت)؛ گفتار نیک تا بدان معروف گردید و به این وسیله اهل خیر باشید؛ [[امانت‌داری|امانتدارى]] در مقابل کسى که به شما اعتماد کرده است؛ معاشرت با کسانى که ارتباط با شما را قطع کرده اند و چشم‌پوشى بزرگوارانه از خطاى کسى که به شما بدى کرده است.<ref>علل الشرایع، ص ۲۴۷.</ref>
+*سعد اشعری در حدیثى طولانى به نقل از [[امام على]] علیه‌السلام مى گوید: بهترین وسیله براى نزدیکى به بارگاه خداوندى چند چیز است: [[ایمان|ایمان]] به خدا و رسول صلی الله علیه و آله؛ اقامه [[نماز]] (نشان [[شریعت]] و دین)؛ اداى [[زکات]] (از واجبات الهى)؛ [[روزه]] ماه مبارک [[رمضان]] (حافظ انسان از عذاب [[آخرت]])؛ انجام فریضه [[حج]] (برطرف کننده فقر و بازدارنده از گناه)؛ پذیرش کلمه [[توحید|توحید]] تنها وسیله کسب قدرت براى تشخیص [[حق]] و [[باطل]]؛ رفت و آمد با خویشاوندان (عامل فزونى مال و تأخیر در [[مرگ]])؛ [[جهاد]] در راه خدا؛ کمک به نیازمندان به صورت پنهانى (محوکننده گناهان و فرونشاننده غضب الهى)؛ انجام کارهاى خیر (نجات از مردنِ بد، حافظ از پرتگاه) پس [[صدقه]] بدهید زیرا خداوند صدقه‌دهندگان را یارى مى کند؛ پرهیز از [[دروغ]]، زیرا دروغ در مقابل ایمان قرار دارد. راستگو در ساحل نجات و بزرگوارى (سوق دهنده به سوى پرتگاه رسوایى و هلاکت)؛ گفتار نیک تا بدان معروف گردید و به این وسیله اهل خیر باشید؛ [[امانت‌داری|امانتدارى]] در مقابل کسى که به شما اعتماد کرده است؛ معاشرت با کسانى که ارتباط با شما را قطع کرده اند و چشم‌پوشى بزرگوارانه از خطاى کسى که به شما بدى کرده است.<ref>علل الشرایع، ص ۲۴۷.</ref>
 ==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
 * [[ستارگان حرم (کتاب)|ستارگان حرم]]، جلد ۴، نویسنده: على‌اکبر رضایى.
 [[رده: علمای قرن سوم]]

@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 سعد از محضر بزرگان حديث بهره مند گشته. او استادان متعدد داشته است كه عبارتند از:
-* 1- ابوعلى حسن بن عرفه عبدى بغدادى (متوفى 257 هـ.ق‌‌) اديب و محدث و صاحب آثارى در حديث و... از جمله كتاب الجزء است وى در سال 257 در [[سامرا]] درگذشت.(8)
+# ابوعلى حسن بن عرفه عبدى بغدادى (متوفى 257 هـ.ق‌‌) اديب و محدث و صاحب آثارى در حديث و... از جمله كتاب الجزء است وى در سال 257 در [[سامرا]] درگذشت.(8)
+# ابوجعفر محمد بن عبدالملك دقيقى واسطى (متوفى 266 هـ.ق‌‌) او ساكن [[بغداد]] بود و تا زمان مرگش به كسب [[حديث]] پرداخت.(9)
-* 2- ابوجعفر محمد بن عبدالملك دقيقى واسطى (متوفى 266 هـ.ق‌‌) او ساكن [[بغداد]] بود و تا زمان مرگش به كسب [[حديث]] پرداخت.(9)
+# ابوحاتم محمد بن ادريس رازى (متوفى 277).
 محمد در شهر رى به دنيا آمد. او به [[عراق]] و [[شام]] و [[مصر]] و شهرهاى روم سفر كرد و در فهم [[حديث]] و شناخت سند تبحر يافت. آنگاه به جمع‌آورى روايات و بررسى رجال آن پرداخت. آثارى نيز از وى در زمينه هاى تفسير و فقه بر جاى مانده است.(10)
@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۰: @@
 '''استادان شيعى اشعرى'''
-* 1- ابومقاتل سيل ديلمى (نقيب رى)؛ او راوى از [[امام هادى]] علیه‌السلام و مؤلف كتاب «الاحتجاج فى الامامة» مشتمل بر حديث و بحث‌هاى كلامى است.(11)
+# ابومقاتل سيل ديلمى (نقيب رى)؛ او راوى از [[امام هادى]] علیه‌السلام و مؤلف كتاب «الاحتجاج فى الامامة» مشتمل بر حديث و بحث‌هاى كلامى است.(11)
+# ابومقاتل ضرير؛ از شاعران بزرگ عصر خود بود، او قصيده مشهور رى درباره حسن بن زيد كه در طبرستان قيام كرد (250-270) و به حكومت رسيد، سرود.(12)
-* 2- ابومقاتل ضرير؛ از شاعران بزرگ عصر خود بود، او قصيده مشهور رى درباره حسن بن زيد كه در طبرستان قيام كرد (250-270) و به حكومت رسيد، سرود.(12)
+# احمد بن محمد بن خالد برقى (متوفى 274 يا 280 هـ.ق‌‌)؛ راوى بزرگ و معروف شيعى و از اصحاب [[امام جواد]] و [[امام هادى]] علیهم‌السلام بود و در [[قم]] سكونت داشت. احمد نزديك به يكصد كتاب قهى، تاريخى، انساب و رجال و غيره تأليف كرد.(13)
+# على بن مهزيار؛
-* 3- احمد بن محمد بن خالد برقى (متوفى 274 يا 280 هـ.ق‌‌)؛ راوى بزرگ و معروف شيعى و از اصحاب [[امام جواد]] و [[امام هادى]] علیهم‌السلام بود و در [[قم]] سكونت داشت. احمد نزديك به يكصد كتاب قهى، تاريخى، انساب و رجال و غيره تأليف كرد.(13)
+# ابراهيم بن مهزيار؛
+# ابوايوب مكى.
 شمار محدثانى كه سعد اشعرى از آن‌ها روايت نقل كرده، به بيش از 34 نفر مى رسد.(14)
@@ سطر ۱۴۰: / سطر ۱۳۳: @@
 در حديثى ديگر از [[امام كاظم]] علیه‌السلام نقل مى كند كه: «فرمودند: خداوند در همه اوقات [[نماز]]، اين مردم مخالفان عترت را نفرين مى كند، زيرا آنان حقوق ما را پايمال و ولايتمان را تكذيب كردند».(40)
-تأليف كتاب «فرق الشيعه» يا «المقالات والفراق» هم كه به بحث درباره فرقه هاى مختلف شيعى و جداكردن آن‌ها از شيعه اثنى عشرى مى پردازد، نشان ديگرى از شيفتگى او به ولايت است. در قسمتى از كتاب مى نويسد: «اولين گروه فرقه شيعه، فرقه على بن ابيطالب علیه‌السلام است. ياران آن حضرت در زمان پيامبر نيز به «شيعه» معروف بودند. اين گروه كه تنها امامت آن حضرت را پذيرفته، از ايشان اطاعت كردند، [[شخصیت ها]]ى برجسته اى مانند [[مقداد]]، [[سلمان]]، [[ابوذر]] و عمار در ميانشان بودند. پس از رحلت پيامبر گرامى اسلام صلی الله علیه و آله شيعه به سه گروه تقسيم شدند، فرقه اى از آنان عقيده دارند كه [[امام على]] علیه‌السلام امام و پيشوا است و به فرموده خدا و رسول اطاعت از او واجب است و تبعيت ديگران بر مردم جايز نيست كسى كه از فرمان‌هاى او اطاعت كند به فرمان الهى گردن نهاده و هر كه از او سرپيچى كند خدا را عصيان كرده است، زيرا فرستاده خدا او را با همه اسم و نسبش در ميان مردم معرفى كرد و زمام مردم را به او سپرد ولايت و دوستى او را واجب گردانيد و او را از خود مردم نسبت به ايشان شايسته تر دانست علم رجال و حرام معارف، دين، علوم آثار و غيبى و همه آنچه را كه مردم بدان نيازمندند در سينه او به وديعه گذارد».(41)
+تأليف كتاب «فرق الشيعه» يا «المقالات والفراق» هم كه به بحث درباره فرقه هاى مختلف شيعى و جداكردن آن‌ها از شيعه اثنى عشرى مى پردازد، نشان ديگرى از شيفتگى او به ولايت است. در قسمتى از كتاب مى نويسد: «اولين گروه فرقه شيعه، فرقه على بن ابيطالب علیه‌السلام است. ياران آن حضرت در زمان پيامبر نيز به «شيعه» معروف بودند. اين گروه كه تنها امامت آن حضرت را پذيرفته، از ايشان اطاعت كردند، شخصیت هاى برجسته اى مانند [[مقداد]]، [[سلمان]]، [[ابوذر]] و عمار در ميانشان بودند. پس از رحلت پيامبر گرامى اسلام صلی الله علیه و آله شيعه به سه گروه تقسيم شدند، فرقه اى از آنان عقيده دارند كه [[امام على]] علیه‌السلام امام و پيشوا است و به فرموده خدا و رسول اطاعت از او واجب است و تبعيت ديگران بر مردم جايز نيست كسى كه از فرمان‌هاى او اطاعت كند به فرمان الهى گردن نهاده و هر كه از او سرپيچى كند خدا را عصيان كرده است، زيرا فرستاده خدا او را با همه اسم و نسبش در ميان مردم معرفى كرد و زمام مردم را به او سپرد ولايت و دوستى او را واجب گردانيد و او را از خود مردم نسبت به ايشان شايسته تر دانست علم رجال و حرام معارف، دين، علوم آثار و غيبى و همه آنچه را كه مردم بدان نيازمندند در سينه او به وديعه گذارد».(41)
 '''ديدار با ماه و مشترى '''
@@ سطر ۱۸۰: / سطر ۱۷۳: @@
 درباره مجموعه روايت‌هاى سعد موضوعاتى مختلف يافت مى شود اما به نظر مى رسد به مسائل اخلاقى و درس‌هايى همچون [[ايمان]]، [[تقوا]]، توجه به قيامت و... عنايت ويژه اى داشته است. وى در حديثى طولانى به نقل از [[امام على]] علیه‌السلام مى گويد: بهترين وسيله براى نزديكى به بارگاه خداوندى چند چيز است:
-* 1- ايمان به خدا و رسول صلی الله علیه و آله؛
+# ايمان به خدا و رسول صلی الله علیه و آله؛
+# اقامه [[نماز]] (نشان [[شريعت]] و دين)؛
-* 2- اقامه [[نماز]] (نشان [[شريعت]] و دين)؛
+# اداى [[زكات]] (از واجبات الهى)؛
+# [[روزه]] ماه مبارك [[رمضان]] (حافظ انسان از عذاب [[آخرت]])؛
-* 3- اداى [[زكات]] (از واجبات الهى)؛
+# انجام فريضه [[حج]] (برطرف كننده فقر و بازدارنده از گناه)؛
+# پذيرش كلمه توحيد تنها وسيله كسب قدرت براى تشخيص [[حق]] و [[باطل]]؛
-* 4- [[روزه]] ماه مبارك [[رمضان]] (حافظ انسان از عذاب [[آخرت]])؛
+# رفت و آمد با خويشاوندان (عامل فزونى مال و تأخير در مرگ)؛
+# جهاد در راه خدا؛
-* 5- انجام فريضه [[حج]] (برطرف كننده فقر و بازدارنده از گناه)؛
+# كمك به نيازمندان به صورت پنهانى (محوكننده گناهان و فرونشاننده غضب الهى)؛
+# انجام كارهاى خير (نجات از مردنِ بد، حافظ از پرتگاه) پس [[صدقه]] بدهيد زيرا خداوند صدقه‌دهندگان را يارى مى كند.
-* 6- پذيرش كلمه توحيد تنها وسيله كسب قدرت براى تشخيص [[حق]] و [[باطل]]؛
+# پرهيز از دروغ، زيرا دروغ در مقابل [[ايمان]] قرار دارد. راستگو در ساحل نجات و بزرگوارى (سوق دهنده به سوى پرتگاه رسوايى و هلاكت)؛
+# گفتار نيك تا بدان معروف گرديد و به اين وسيله اهل خير باشيد.
-* 7- رفت و آمد با خويشاوندان (عامل فزونى مال و تأخير در مرگ)؛
+# امانتدارى در مقابل كسى كه به شما اعتماد كرده است.
+# معاشرت با كسانى كه ارتباط با شما را قطع كرده اند و چشم‌پوشى بزرگوارانه از خطاى كسى كه به شما بدى كرده است.(51)
 اشعرى همچنين در روايتى از [[امام باقر]] علیه‌السلام مى گويد: «من كان ظاهره ارجح من باطنه خف ميزانه» اگر ظاهر كسى آراسته تر از باطنش بود، كفه اعمالش در روز قيامت سبك تر است».(52)
@@ سطر ۳۲۷: / سطر ۳۰۷: @@
 (56). مراقد المعارف، ج 1، ص 324.
 [[رده: علمای قرن سوم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۵۹
سطر ۳۲۷:		سطر ۳۲۷:

	(56). مراقد المعارف، ج 1، ص 324.		(56). مراقد المعارف، ج 1، ص 324.
		+	[[رده: علمای قرن سوم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۲۷
(بدون تفاوت)