سریه عبدالله بن جحش - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۵۰

2023-02-02T11:50:16Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۴۵

2020-04-30T07:45:59Z

Zamani: Zamani صفحهٔ سريه عبدالله را به سریه عبدالله بن جحش منتقل کرد

2020-04-30T07:45:20Z

Zamani صفحهٔ سريه عبدالله را به سریه عبدالله بن جحش منتقل کرد

Zamani در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۴۱

2020-04-30T07:41:43Z

Aghajani در ‏۱۷ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۰۰

2019-08-17T08:00:02Z

بهرامی: افزودن محتوا به کمک منبع جدید

2014-02-02T12:06:27Z

افزودن محتوا به کمک منبع جدید

بهرامی: افزودن 1 رده

2014-02-02T11:27:32Z

افزودن 1 رده

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۳ مهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۲۹

2013-05-13T05:29:37Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۱۷

2012-09-17T10:17:13Z

Saeed zamani: تعیین رده

2012-08-25T11:15:13Z

تعیین رده

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۴۵
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~==سريه عبدالله بن جحش==~~
−
	در ماه [[رجب]] سال دوم هجرت، [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله عمه زاده خود عبدالله بن جحش يكى از مهاجرين را مامور كرد با هشت نفر - و به گفته برخى دوازده نفر - از [[مدينه]] خارج شود و نامه اى سربسته بدو داد و فرمود: به سمت مكه برو و تا دو روز، نامه را باز نكن و پس از آن، نامه را باز كن و هر چه در آن نوشته بود بدان عمل نما.		در ماه [[رجب]] سال دوم هجرت، [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله عمه زاده خود عبدالله بن جحش يكى از مهاجرين را مامور كرد با هشت نفر - و به گفته برخى دوازده نفر - از [[مدينه]] خارج شود و نامه اى سربسته بدو داد و فرمود: به سمت مكه برو و تا دو روز، نامه را باز نكن و پس از آن، نامه را باز كن و هر چه در آن نوشته بود بدان عمل نما.

@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۴: @@
 هر چه از اين ماجرا مى  گذشت  به ناراحتى عبدالله و همراهانش افزوده مى  شد و بيشتر مورد شماتت و ملامت قرار مى  گرفتند تا سرانجام [[وحى]] الهى در ضمن آيات زير به رسول خدا صلی الله علیه و آله نازل شد و زبان دشمنان را بست:
-{{قرآن در قاب|«يسئلونك عن الشهر الحرام قتال فيه قل قتال فيه كبير و صد عن سبيل الله و كفر به و المسجد الحرام و اخراج اهله منه اكبر عندالله و الفتنة اكبر من القتل و لا يزالون يقاتلونكم حتى يردوكم عن دينكم ان استطاعوا»|سوره=2|آیه=217}}.
+:{{متن قرآن|«يسئلونك عن الشهر الحرام قتال فيه قل قتال فيه كبير و صد عن سبيل الله و كفر به و المسجد الحرام و اخراج اهله منه اكبر عندالله و الفتنة اكبر من القتل و لا يزالون يقاتلونكم حتى يردوكم عن دينكم ان استطاعوا»}}؛ اى پيغمبر مردم از تو راجع به جنگ در ماه حرام سؤال مى  كنند بگو گناهى است  بزرگ و بازداشتن مردم از راه خدا و كفر به خداست ولى بيرون كردن اهل حرم خدا گناه بزرگترى است و فتنه گرى بزرگتر از قتل است، و اينان پيوسته با شما كارزار كنند تا شما را اگر بتوانند از دين خود بازگردانند...(سوره بقره، آیه217)
 يعنى شما اگر در ماه حرام اقدام به جنگ كرده ايد آنان گناه بزرگترى را مرتكب شده اند كه اهل مكه را به جرم پرستش خداوند از شهر و ديار خود بيرون كرده و از سوى ديگر مسلمانان مكه را زير شكنجه و فشار قرار داده تا دست از دين و آيين خود بردارند و چنين افرادى حق ندارند عبدالله و همراهانش را سرزنش و ملامت كنند.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۰۰
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~'''کلیدواژه: وقایع پس از هجرت، سريه عبدالله بن جحش'''~~
−
	==سريه عبدالله بن جحش==		==سريه عبدالله بن جحش==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 '''کلیدواژه: وقایع پس از هجرت، سريه عبدالله بن جحش'''
 ==سريه عبدالله بن جحش==
-در ماه [[رجب]] سال دوم هجرت، [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله عبدالله بن جحش يكى از مهاجرين را مامور كرد با هشت نفر - و به گفته برخى دوازده نفر - از [[مدينه]] خارج شود و نامه اى سربسته بدو داد و فرمود: به سمت مكه برو و تا دو روز، نامه را باز نكن و پس از آن، نامه را باز كن و هر چه در آن نوشته بود بدان عمل نما.
+در ماه [[رجب]] سال دوم هجرت، [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله عمه زاده خود عبدالله بن جحش يكى از مهاجرين را مامور كرد با هشت نفر - و به گفته برخى دوازده نفر - از [[مدينه]] خارج شود و نامه اى سربسته بدو داد و فرمود: به سمت مكه برو و تا دو روز، نامه را باز نكن و پس از آن، نامه را باز كن و هر چه در آن نوشته بود بدان عمل نما.
 عبدالله طبق دستور به راه افتاد و پس از دو روز، نامه را گشود و ديد در آن نوشته تا نخله - كه ميان مكه و طائف است - پيش برويد و در آن جا مترصد كاروان [[قريش]] باش و از اخبار ايشان ما را آگاه كن و همراهان خود را در رفتن بدان جا آزاد بگذار و كسى را براى رفتن مجبور نكن.
@@ سطر ۲۰: / سطر ۱۷: @@
 از آن سو عبدالله و همراهان او وقتى قرشيان را ديدند براى جنگ با آن ها به گفتگو و مشورت پرداختند. اينان كه پس از سال ها شكنجه و آزارى كه از دست مشركين ديده بودند و دستورى براى دفاع از خويش نداشتند، فرصتى براى انتقام و تلافى به دست آورده مايل بودند به هر كيفيتى شده اين فرصت را از دست ندهند و به جاى آن ضربت ها كه خورده بودند ضربتى به قريش بزنند، به خصوص عبدالله بن جحش كه خانه و اموالش را پس از مهاجرت به مكه همين قرشيان مصادره كرده و همه را به غارت برده بودند.
-چنان كه پيش از اين داستانش گذشت - و از طرفى روز آخر ماه رجب و از ماه هايى بود كه عرب ها جنگ در آن را جايز نمى  دانستند و سرانجام پس از گفتگوى مختصرى نتوانستند فرصت را از دست داده و خوددارى كنند و [[واقد بن عبدالله تميمى]] - يكى از همراهان عبدالله - تيرى به سوى قرشيان انداخت و [[عمرو بن حضرمى]] را به قتل رسانيد و به دنبال او مسلمانان ديگر نيز حمله كرده و عثمان بن عبدالله و حكم بن كيسان را دستگير ساخته نوفل بن عبدالله نيز فرار كرده به مكه گريخت و بدين ترتيب فرستادگان رسول خدا صلی الله علیه و آله با دو اسير و اموال كاروان به مدينه آمدند.
+و از طرفى روز آخر ماه رجب و از ماه هايى بود كه عرب ها جنگ در آن را جايز نمى  دانستند و سرانجام پس از گفتگوى مختصرى نتوانستند فرصت را از دست داده و خوددارى كنند و [[واقد بن عبدالله تميمى]] - يكى از همراهان عبدالله - تيرى به سوى قرشيان انداخت و [[عمرو بن حضرمى]] را به قتل رسانيد و به دنبال او مسلمانان ديگر نيز حمله كرده و عثمان بن عبدالله و حكم بن كيسان را دستگير ساخته نوفل بن عبدالله نيز فرار كرده به مكه گريخت و بدين ترتيب فرستادگان رسول خدا صلی الله علیه و آله با دو اسير و اموال كاروان به مدينه آمدند.
 اما وقتى به مدينه آمدند با اعتراض رسول خدا صلی الله علیه و آله كه بدان ها فرمود: «من به شما نگفته بودم در ماه [[حرام]] جنگ كنيد».
@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۵: @@
 اين ماجرا تدريجا به صورت حربه اى به دست مشركين و يهوديان افتاد تا عليه [[پیامبر اسلام]] و مسلمانان تبليغ كنند و بگويند: محمد و پيروانش حرمت ماه حرام را شكسته و دست  به قتل و خونريزى در ماه رجب زده اند.
-هر چه از اين ماجرا مى  گذشت  به ناراحتى عبدالله و همراهانش افزوده مى  شد و بيشتر مورد شماتت و ملامت قرار مى  گرفتند تا سرانجام [[وحى]] الهى در ضمن آيات زير به رسول خدا صلی الله علیه و آله نازل شد و زبان دشمنان را بست: «يسئلونك عن الشهر الحرام قتال فيه قل قتال فيه كبير و صد عن سبيل الله و كفر به و المسجد الحرام و اخراج اهله منه اكبر عندالله و الفتنة اكبر من القتل و لا يزالون يقاتلونكم حتى يردوكم عن دينكم ان استطاعوا...».<ref> [[سوره بقره]]، آيه 217. </ref>
+هر چه از اين ماجرا مى  گذشت  به ناراحتى عبدالله و همراهانش افزوده مى  شد و بيشتر مورد شماتت و ملامت قرار مى  گرفتند تا سرانجام [[وحى]] الهى در ضمن آيات زير به رسول خدا صلی الله علیه و آله نازل شد و زبان دشمنان را بست:
 اى پيغمبر مردم از تو راجع به جنگ در ماه حرام سؤال مى  كنند بگو گناهى است  بزرگ و بازداشتن مردم از راه خدا و كفر به خداست ولى بيرون كردن اهل حرم خدا گناه بزرگترى است و فتنه گرى بزرگتر از قتل است، و اينان پيوسته با شما كارزار كنند تا شما را اگر بتوانند از دين خود بازگردانند...
@@ سطر ۳۸: / سطر ۳۶: @@
 و چون آن دو را آزاد كردند پيغمبر اسلام نيز آن دو اسير را آزاد ساخت و حكم بن كيسان - يكى از آن دو اسير - پس از آن آزاد شدن مسلمان گرديد و به مكه نرفت و هم چنان در مدينه ماند تا در جنگ  «[[بئر معونة ]]» [[شهيد]] گرديد، و آن ديگر يعنى عثمان بن عبدالله به مكه بازگشت و در همان جا بود تا به حال كفر از دنيا برفت.
-==پانویس==
+نکته: غنيمت اين سريه نخستين غنيمتى بود كه به دست مسلمانان رسيد و «عمروبن حضرمى» نخستين كافرى بود كه به دست مسلمانان كشته شد و «عثمان» و «حكم» نخستين اسيرانى بودند كه به دست مسلمانان اسير شدند.
 ==منابع==
-هاشم رسولى محلاتى، زندگانى حضرت محمد صلی الله علیه و آله، ص291.
+*هاشم رسولى محلاتى، زندگانى حضرت محمد صلی الله علیه و آله، ص291.
+*محمد ابراهیم آیتی، چکیده تاریخ پیامبر اکرم(ص)، به کوشش ابوالقاسم گرجی.
 [[رده:جنگ های صدر اسلام]]
 [[رده:سریه های پیامبر اکرم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۱۱:۲۷
سطر ۴۵:		سطر ۴۵:

	[[رده:جنگ های صدر اسلام]]		[[رده:جنگ های صدر اسلام]]
		+	[[رده:سریه های پیامبر اکرم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۴۵
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۱۵
سطر ۴۵:		سطر ۴۵:

	(1). [[سوره بقره]]، آيه 217.		(1). [[سوره بقره]]، آيه 217.
		+
		+	[[رده:جنگ های صدر اسلام]]