سريه عمرو و حارث - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۱۹

2020-10-19T10:19:32Z

بهرامی: افزودن 1 رده

2014-02-02T11:27:07Z

افزودن 1 رده

مرضیه الله وکیل جزی: ویرایش فنی

2012-09-18T05:11:52Z

ویرایش فنی

Saeed zamani: تعیین رده

2012-08-25T11:19:15Z

تعیین رده

شیرین سادات حسینی: صفحه‌ای جدید حاوی '
2012-07-16T12:40:05Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' <keywords content='کلید واژه: سريه عمرو بن كعب، سريه حارث بن عمير، تبلیغ اسلام، وقایع سا...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه
==سریه عمرو و حارث==

پس از این که [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله از [[عمرة القضاء]] مراجعت فرمود چند ماه در [[مدینه]] توقف کرد و در این مدت بیشتر توجه آن حضرت به سوى شمال عربستان و بسط و توسعه [[اسلام]] در آن نواحى معطوف بود. زیرا از سمت جنوب با قرارداد صلح حدیبیه خیالش تا حدودى آسوده شده بود و از آن سو به خوبى مى دانست که با گذشت یکى دو سال خود به خود مردم مکه مسلمان خواهند شد و مقدمات فتح مکه فراهم مى شود، اما قسمت شمال عربستان که تحت نفوذ دو قدرت بزرگ آن زمان یعنى [[ایران]] و [[روم]] بود محیط مساعدى براى [[تبلیغ اسلام]] به شمار مى رفت به خصوص قسمت غربى آن که تحت نفوذ دولت روم و [[دین مسیح]] بود آمادگى بیشترى براى پذیرش اسلام داشتند.

از این رو فکر رسول خدا بدان سو معطوف گردید و گروهى را به سرکردگى [[عمرو بن کعب غفارى]] براى تبلیغ اسلام به ناحیه [[شام]] به جایى به نام «[[ذات الطلح ]]» فرستاد ولى مردم آن ناحیه دعوت آن ها را نپذیرفته و در صدد قتل آنان - که جمعاً پانزده نفر بودند - بر آمدند و بجز عمرو بن کعب همگى به قتل رسیدند و عمرو بن کعب نیز با زحمتى توانست خود را از معرکه نجات دهد و جان سالم به در برد.

به دنبال آن نیز پیغمبر اسلام [[حارث بن عمیر]] را با گروهى به سوى [[شرحبیل بن غسان]] که فرماندار شهر بصرى(1) از طرف امپراتور روم بود، فرستاد و نامه اى هم به منظور دعوت به اسلام بدو نوشت ولى [[شر حبیل حارث]] را با همراهان وى به قتل رسانید.

این دو ماجرا سبب اندوه پیغمبر و خشم مسلمانان مدینه و آمادگى آن ها براى جنگ با [[امپراتور روم]] گردید و در ماه [[جمادی الاول]] سال هشتم هجرت رسول خدا صلی الله علیه و آله لشکر مجهزى را به [[جنگ رومیان]] به [[موته]] که سر حد [[شام]] بود فرستاد.

پی نوشت

(1). بصری - بر وزن کبری - نام شهری در نزدیکی شام بوده است.

===منبع===

هاشم رسولی محلاتی, زندگانی حضرت محمد صلی الله علیه و آله

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-==سریه عمرو و حارث==
+پس از این که [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله از [[عمرة القضاء]] مراجعت فرمود، چند ماه در [[مدینه]] توقف کرد و در این مدت بیشتر توجه آن حضرت به سوى شمال [[عربستان]] و بسط و توسعه [[اسلام]] در آن نواحى معطوف بود. زیرا از سمت جنوب با قرارداد [[صلح حديبيه|صلح حدیبیه]] خیالش تا حدودى آسوده شده بود و از آن سو به خوبى مى دانست که با گذشت یکى دو سال خود به خود مردم [[مکه]] مسلمان خواهند شد و مقدمات [[فتح مکه]] فراهم مى شود، اما قسمت شمال عربستان که تحت نفوذ دو قدرت بزرگ آن زمان یعنى [[ایران]] و روم بود، محیط مساعدى براى تبلیغ اسلام به شمار مى رفت، به خصوص قسمت غربى آن که تحت نفوذ دولت روم و دین [[مسیحیت|مسیح]] بود آمادگى بیشترى براى پذیرش اسلام داشتند.
-پس از این که [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله از [[عمرة القضاء]] مراجعت فرمود چند ماه در [[مدینه]] توقف کرد و در این مدت بیشتر توجه آن حضرت به سوى  شمال عربستان و بسط و توسعه [[اسلام]] در آن نواحى معطوف بود. زیرا از سمت جنوب با قرارداد صلح حدیبیه خیالش تا حدودى آسوده شده بود و از آن سو به خوبى مى  دانست که با گذشت  یکى دو سال خود به خود مردم مکه مسلمان خواهند شد و مقدمات فتح مکه فراهم مى  شود، اما قسمت  شمال عربستان که تحت نفوذ دو قدرت بزرگ آن زمان یعنى [[ایران]] و [[روم]] بود محیط مساعدى براى [[تبلیغ اسلام]] به شمار مى  رفت  به خصوص قسمت غربى آن که تحت نفوذ دولت روم و [[دین مسیح]] بود آمادگى بیشترى براى پذیرش اسلام داشتند.
+از این رو فکر رسول خدا بدان سو معطوف گردید و گروهى را به سرکردگى «عمرو بن کعب غفارى» براى تبلیغ اسلام به ناحیه [[شام]] به جایى به نام «ذات الطلح» فرستاد، ولى مردم آن ناحیه دعوت آن ها را نپذیرفته و در صدد قتل آنان - که جمعاً پانزده نفر بودند - بر آمدند و بجز عمرو بن کعب همگى به قتل رسیدند و عمرو بن کعب نیز با زحمتى توانست خود را از معرکه نجات دهد و جان سالم به در برد.
-از این رو فکر رسول خدا بدان سو معطوف گردید و گروهى را به سرکردگى [[عمرو بن کعب غفارى]] براى تبلیغ اسلام به ناحیه [[شام]] به جایى به نام  «[[ذات الطلح]]» فرستاد ولى مردم آن ناحیه دعوت آن ها را نپذیرفته و در صدد قتل آنان - که جمعاً پانزده نفر بودند - بر آمدند و بجز عمرو بن کعب همگى به قتل رسیدند و عمرو بن کعب نیز با زحمتى توانست  خود را از معرکه نجات دهد و جان سالم به در برد.
+به دنبال آن نیز [[پیامبر اسلام|پیغمبر اسلام]] «حارث بن عمیر» را با گروهى به سوى شرحبیل بن غسان که فرماندار شهر بُصرى<ref>بصری - بر وزن کبری - نام شهری در نزدیکی شام بوده است.</ref> از طرف امپراتور روم بود، فرستاد و نامه اى هم به منظور دعوت به اسلام بدو نوشت ولى شر حبیل، حارث را با همراهان وى به قتل رسانید.
-به دنبال آن نیز پیغمبر اسلام [[حارث بن عمیر]] را با گروهى به سوى [[شرحبیل بن  غسان]] که فرماندار شهر بصرى<ref>بصری - بر وزن کبری - نام شهری در نزدیکی شام بوده است.</ref> از طرف امپراتور روم بود، فرستاد و نامه  اى هم به منظور دعوت به اسلام بدو نوشت ولى [[شر حبیل حارث]] را با همراهان وى به قتل رسانید.
+این دو ماجرا سبب اندوه پیغمبر و خشم مسلمانان مدینه و آمادگى آن ها براى جنگ با امپراتور روم گردید و در ماه [[جمادی الاول]] سال هشتم هجرت، رسول خدا صلی الله علیه و آله لشکر مجهزى را به جنگ رومیان به [[موته]] که سر حد [[شام]] بود فرستاد.
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
 هاشم رسولی محلاتی، زندگانی حضرت محمد صلی الله علیه و آله.
 [[رده:جنگ های صدر اسلام]]
 [[رده:سریه های پیامبر اکرم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۱۱:۲۷
سطر ۱۶:		سطر ۱۶:

	[[رده:جنگ های صدر اسلام]]		[[رده:جنگ های صدر اسلام]]
		+	[[رده:سریه های پیامبر اکرم]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 پس از این که [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله از [[عمرة القضاء]] مراجعت فرمود چند ماه در [[مدینه]] توقف کرد و در این مدت بیشتر توجه آن حضرت به سوى  شمال عربستان و بسط و توسعه [[اسلام]] در آن نواحى معطوف بود. زیرا از سمت جنوب با قرارداد صلح حدیبیه خیالش تا حدودى آسوده شده بود و از آن سو به خوبى مى  دانست که با گذشت  یکى دو سال خود به خود مردم مکه مسلمان خواهند شد و مقدمات فتح مکه فراهم مى  شود، اما قسمت  شمال عربستان که تحت نفوذ دو قدرت بزرگ آن زمان یعنى [[ایران]] و [[روم]] بود محیط مساعدى براى [[تبلیغ اسلام]] به شمار مى  رفت  به خصوص قسمت غربى آن که تحت نفوذ دولت روم و [[دین مسیح]] بود آمادگى بیشترى براى پذیرش اسلام داشتند.
-از این رو فکر رسول خدا بدان سو معطوف گردید و گروهى را به سرکردگى [[عمرو بن کعب غفارى]] براى تبلیغ اسلام به ناحیه [[شام]] به جایى به نام  «[[ذات الطلح ]]» فرستاد ولى مردم آن ناحیه دعوت آن ها را نپذیرفته و در صدد قتل آنان - که جمعاً پانزده نفر بودند - بر آمدند و بجز عمرو بن کعب همگى به قتل رسیدند و عمرو بن کعب نیز با زحمتى توانست  خود را از معرکه نجات دهد و جان سالم به در برد.
+از این رو فکر رسول خدا بدان سو معطوف گردید و گروهى را به سرکردگى [[عمرو بن کعب غفارى]] براى تبلیغ اسلام به ناحیه [[شام]] به جایى به نام  «[[ذات الطلح]]» فرستاد ولى مردم آن ناحیه دعوت آن ها را نپذیرفته و در صدد قتل آنان - که جمعاً پانزده نفر بودند - بر آمدند و بجز عمرو بن کعب همگى به قتل رسیدند و عمرو بن کعب نیز با زحمتى توانست  خود را از معرکه نجات دهد و جان سالم به در برد.
-به دنبال آن نیز پیغمبر اسلام [[حارث بن عمیر]] را با گروهى به سوى [[شرحبیل بن  غسان]] که فرماندار شهر بصرى(1) از طرف امپراتور روم بود، فرستاد و نامه  اى هم به منظور دعوت به اسلام بدو نوشت ولى [[شر حبیل حارث]] را با همراهان وى به قتل رسانید.
+به دنبال آن نیز پیغمبر اسلام [[حارث بن عمیر]] را با گروهى به سوى [[شرحبیل بن  غسان]] که فرماندار شهر بصرى<ref>بصری - بر وزن کبری - نام شهری در نزدیکی شام بوده است.</ref> از طرف امپراتور روم بود، فرستاد و نامه  اى هم به منظور دعوت به اسلام بدو نوشت ولى [[شر حبیل حارث]] را با همراهان وى به قتل رسانید.
 این دو ماجرا سبب اندوه پیغمبر و خشم مسلمانان مدینه و آمادگى آن ها براى جنگ با [[امپراتور روم]] گردید و در ماه [[جمادی الاول]] سال هشتم هجرت رسول خدا صلی الله علیه و آله لشکر مجهزى را به [[جنگ رومیان]] به [[موته]] که سر حد [[شام]] بود فرستاد.
-پی  نوشت
+==پانویس==
+<references/>
 [[رده:جنگ های صدر اسلام]]

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 (1). بصری - بر وزن کبری - نام شهری در نزدیکی شام بوده است.
-===منبع===
+==منبع==
 هاشم رسولی محلاتی, زندگانی حضرت محمد صلی الله علیه و آله