سخاوت - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* سخاوت از دیدگاه معصومین */

2025-03-13T18:20:46Z

‏سخاوت از دیدگاه معصومین

مهدی موسوی: ویرایش

2020-10-10T12:34:37Z

ویرایش

بهنام در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۱۲

2016-02-17T06:12:36Z

Saeed zamani: تعیین رده

2012-08-25T11:00:52Z

تعیین رده

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۳۷

2012-07-22T08:37:01Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی 'کلیدواژگان: سخاوت، جود، صدقه '''جود و سخاوت''' واژه سخاوت از ریشه سَخا گرفته شده ...' ایجاد کرد

2012-07-21T10:52:20Z

صفحه‌ای جدید حاوی 'کلیدواژگان: سخاوت، جود، صدقه '''جود و سخاوت''' واژه سخاوت از ریشه سَخا گرفته شده ...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

کلیدواژگان: سخاوت، جود، صدقه

'''جود و سخاوت'''

واژه سخاوت از ریشه سَخا گرفته شده است. وقتی گفته می‌شود سَخا النارَ به این معنی است كه خاكستر آتش را از آتش پاك كنند تا بهتر بسوزد و روشن شود؛ همان‌ طور كه آتش اطراف خود را روشن كرده خانه را گرم نگه می‌دارد سخاوت نیز موجب روشنائی و گرم كردن جامعه و كانون خانواده‌ها و زمینه‌سازی برای بهره‌مندی بینوایان است.

جود و سخاوت از هنجارهای اخلاقی است كه دین [[اسلام]] بسیار بر آن تأكید نموده است.

[[امام صادق]] علیه‌السلام می‌فرماید: «السخّی الكریم الذی ینفق ماله فی حقٍّ؛ سخاوتمند كریم كسی است كه مال خود را در امور [[حق]] و شایسته به مصرف برساند».<ref> [[علامه مجلسی]]، [[بحارالانوار]]، بیروت، دار صادر، ج 71، ص 353.</ref>

البته باید مرز بین سخاوت و اسراف را شناخت و موارد آن‌ها را تشخیص داد.

چه [[امام حسن عسكری]] علیه‌السلام می‌فرماید: «ان للسّخاء مقداراً فان زاد علیه فهو سرفٌ؛ همانا سخاوت دارای اندازه است، اگر از آن اندازه گذشت اسراف خواهد بود».<ref> همان، ج 69، ص 407.</ref>

'''سخاوت از دیدگاه معصومین'''

پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله فرمود: «السخی قریب من الله، قریب من الناس، قریب من الجنه؛<ref> همان، ج 73، ص 308.</ref> انسان سخاوتمند به خدا و به مردم و به [[بهشت]] نزدیك است».

از این رو آن حضرت پس از [[مرگ]] حاتم طایی به پسر وی ‌فرمود: «از او به خاطر سخاوتمند بودنش عذاب سخت برداشته شد».

[[امام علی]] علیه‌السلام نیز فرمود: «السخاء یكسب المَحَبّة وَ يُزيِّن الاخلاق؛<ref> محمدی ری شهری، محمد، میزان الحكمه، تهران، دارالحدیث، ج 4، ص 220.</ref> سخاوت موجب جلب محبت افراد شده و اخلاق انسان‌ها را می‌آراید و زینت می‌دهد».

'''روش امامان در سخاوت'''

آورده‌اند فقیری به محضر [[امام صادق]] علیه‌السلام مشرف شد، آن حضرت چهارصد درهم به او عطا نمود. لحظاتی بعد امام كسی را به دنبالش فرستاد تا او را برگرداند. چون مرد برگشت، امام انگشتری به او داد و فرمود: این نگین ده هزار درهم ارزش دارد، هنگامی كه نیازمند شدی آن را به همین قیمت بفروش، او عرض كرد چرا این را با مبلغ اول یك جا به من ندادی و دوباره مرا احضار نمودی؟ امام صادق علیه‌السلام فرمود: پیغمبر اكرم صلی الله علیه و آله فرموده است: «خیرالصدقة ما ابقت غنيً؛ بهترین صدقه آن است كه موجب بی‌نیازی انسان نیازمند گردد».<ref> مجلسی، پیشین، ج 47، ص 61.</ref>

نقل كرده‌‌اند منصور دوانیقی از خلفای عباسی، حضرت موسی بن جعفر علیه‌السلام را ناگزیر كرد كه در روز عید نوروز در مجلسی بنشیند و هدایای مردم را كه برای خلیفه می‌آورند، بپذیرد. امام هم در آن مجلس نشست مردم هدیه بسیاری آوردند، در ساعت آخر روز پیرمرد مخلصی به محضر امام آمد و تبریك گفت و عرض كردم: دستم از زمان دنیا تهی است و نتوانستم هدیه‌ای برای شما بیاورم، در عوض سه بیت شعری كه جدم در مرثیه جد شما [[امام حسین]] علیه‌السلام سروده، می‌خوانم و به شما هدیه می‌كنم و سپس اشعارش را خواند.

[[امام كاظم]] علیه‌السلام به او فرمود: هدیه‌ات را پذیرفتم، در اینجا بنشین خداوند به تو بركت دهد. آنگاه امام به خدمتگزار فرمود: نزد خلیفه برو، بپرس با هدایا چه كنم چون خدمتگزار بازگشت گفت: منصور می‌گوید: اختیار آن‌ها با خودت باشد. امام نیز همه آن‌ها را به آن پیرمرد بخشید.<ref> [[ابن شهر آشوب]]، مناقب آل ابی طالب، ج 4، ص 319.</ref>

از سوی دیگر رعایت حد سخاوت نیز در سیره آن بزرگواران مورد غفلت نبوده است چنان كه روزی فقیری از [[امام صادق]] علیه‌السلام تقاضای كمك كرد، امام نیز به او مال فراوانی دادند پس از وی دو فقیر دیگر آمده، امام به هر كدام آن‌ها به همان میزان كمك نمودند. امام چون فرد چهارمی می‌آمد امام چیزی به او نداد و فرمود: خداوند به شما وسعت دهد، سپس اضافه نمودند: اگر كسی سی یا چهل هزار درهم داشته باشد و همه را در راه خیر مصرف نماید و چیزی برای خود باقی نگذارد جزء كسانی است كه دعایشان به اجابت نمی‌رسد.<ref> [[شیخ حر عاملی]]، وسائل الشیعه، ج 6، ص 293.</ref>

==پانویس ==
<references />
===منابع===

هیئت تحریریه سایت پژوهه.

@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 ==سخاوت از دیدگاه معصومین==
-* [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله فرمود: «السخی قریب من الله، قریب من الناس، قریب من الجنه؛<ref> همان، ج ۷۳، ص ۳۰۸.</ref> انسان سخاوتمند به خدا و به مردم و به [[بهشت]] نزدیک است». از این رو آن حضرت پس از مرگ [[حاتم طائی|حاتم طایی]] به پسر وی ‌فرمود: «از او به خاطر سخاوتمند بودنش [[عذاب]] سخت برداشته شد».
+* [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله فرمود: {{متن حدیث|«السخی قریب من الله، قریب من الناس، قریب من الجنه»}}؛ انسان سخاوتمند به خدا و به مردم و به [[بهشت]] نزدیک است. از این رو آن حضرت پس از مرگ [[حاتم طائی|حاتم طایی]] به پسر وی ‌فرمود: «از او به خاطر سخاوتمند بودنش [[عذاب]] سخت برداشته شد.
-* رسول گرامى صلی الله علیه و آله: «اَنَّ السَّخَاءَ شَجَرَةٌ مِنْ اَشجَارِ الجنّة لَها اَغصَانٌ مُتدَلّیةٌ فى الدُّنیا فَمَنْ کانَ سَخِیاً تَعَلَّقَ بِغُصْنٍ مِنْ اَغْصَانِهَا فَسَاقَهُ ذَلِک الغُصْنُ اِلَى الجَنَّةِ؛ سخاوت درختى از درختان بهشت است، براى آن شاخه هائى است که در دنیا آویزان است. کسى که سخى شد به شاخه اى از شاخه هاى آن چنگ انداخته و آن شاخه او را بسوى بهشت مى کشاند.»
+* رسول گرامى صلی الله علیه و آله: {{متن حدیث|«اَنَّ السَّخَاءَ شَجَرَةٌ مِنْ اَشجَارِ الجنّة لَها اَغصَانٌ مُتدَلّیةٌ فى الدُّنیا فَمَنْ کانَ سَخِیاً تَعَلَّقَ بِغُصْنٍ مِنْ اَغْصَانِهَا فَسَاقَهُ ذَلِک الغُصْنُ اِلَى الجَنَّةِ»}}؛ سخاوت درختى از درختان بهشت است، براى آن شاخه هائى است که در دنیا آویزان است. کسى که سخى شد به شاخه اى از شاخه هاى آن چنگ انداخته و آن شاخه او را بسوى بهشت مى کشاند.
-* [[امام علی]] علیه‌السلام نیز فرمود: «السخاء یکسب المَحَبّة وَ یُزیِّن الاخلاق؛<ref> محمدی ری شهری، محمد، میزان الحکمه، تهران، دارالحدیث، ج ۴، ص ۲۲۰.</ref> سخاوت موجب جلب محبت افراد شده و اخلاق انسان‌ها را می‌آراید و زینت می‌دهد».
+* [[امام علی]] علیه‌السلام نیز فرمود: {{متن حدیث|«السخاء یکسب المَحَبّة وَ یُزیِّن الاخلاق»}}؛<ref> محمدی ری شهری، محمد، میزان الحکمه، تهران، دارالحدیث، ج ۴، ص ۲۲۰.</ref> سخاوت موجب جلب محبت افراد شده و اخلاق انسان‌ها را می‌آراید و زینت می‌دهد.
-* [[امام صادق]] علیه‌السلام می‌فرماید: «السخّی الکریم الذی ینفق ماله فی حقٍّ؛ سخاوتمند کریم کسی است که مال خود را در امور [[حق]] و شایسته به مصرف برساند».<ref> علامه مجلسی، بحارالانوار، بیروت، دار صادر، ج ۷۱، ص ۳۵۳.</ref>
+* [[امام صادق]] علیه‌السلام می‌فرماید: {{متن حدیث|«السخّی الکریم الذی ینفق ماله فی حقٍّ»}}؛ سخاوتمند کریم کسی است که مال خود را در امور [[حق]] و شایسته به مصرف برساند.<ref> علامه مجلسی، بحارالانوار، بیروت، دار صادر، ج ۷۱، ص ۳۵۳.</ref>
-* امام صادق علیه السلام: «سخاوت از اخلاق [[پیامبران|انبیاء]] علیهم السلام است و ستون [[ایمان|ایمان]] محسوب مى شود و مؤمنى نیست مگر اینکه سخى است و سخى نیست مگر اینکه صاحب مقام [[یقین|یقین]] به معارف الهى و داراى همتى عالى است؛ زیرا سخاوت پرتو و شعاع نورِ یقین است و کسى که مقصود و هدف سخاوت را که رسیدن به مقام قرب حق است شناخت، آنچه بذل مى کند گرچه زیاد باشد بر او آسان است».<ref>مصباح الشریعه.</ref>
+* امام صادق علیه السلام: «سخاوت از اخلاق [[پیامبران|انبیاء]] علیهم السلام است و ستون [[ایمان|ایمان]] محسوب مى شود و مؤمنى نیست مگر اینکه سخى است و سخى نیست مگر اینکه صاحب مقام [[یقین|یقین]] به معارف الهى و داراى همتى عالى است؛ زیرا سخاوت پرتو و شعاع نورِ یقین است و کسى که مقصود و هدف سخاوت را که رسیدن به مقام قرب حق است شناخت، آنچه بذل مى کند گرچه زیاد باشد بر او آسان است.<ref>مصباح الشریعه.</ref>
-* آورده‌اند فقیری به محضر [[امام صادق]] علیه‌السلام مشرف شد، آن حضرت چهارصد درهم به او عطا نمود. لحظاتی بعد امام کسی را به دنبالش فرستاد تا او را برگرداند. چون مرد برگشت، امام انگشتری به او داد و فرمود: این نگین ده هزار درهم ارزش دارد، هنگامی که نیازمند شدی آن را به همین قیمت بفروش، او عرض کرد چرا این را با مبلغ اول یک جا به من ندادی و دوباره مرا احضار نمودی؟ امام صادق علیه‌السلام فرمود: [[پیامبر اسلام|پیغمبر اکرم]] صلی الله علیه و آله فرموده است: «خیرالصدقة ما ابقت غنیً؛ بهترین [[صدقه]] آن است که موجب بی‌نیازی انسان نیازمند گردد».<ref> مجلسی، پیشین، ج ۴۷، ص ۶۱.</ref>
+* آورده‌اند فقیری به محضر [[امام صادق]] علیه‌السلام مشرف شد، آن حضرت چهارصد درهم به او عطا نمود. لحظاتی بعد امام کسی را به دنبالش فرستاد تا او را برگرداند. چون مرد برگشت، امام انگشتری به او داد و فرمود: این نگین ده هزار درهم ارزش دارد، هنگامی که نیازمند شدی آن را به همین قیمت بفروش، او عرض کرد چرا این را با مبلغ اول یک جا به من ندادی و دوباره مرا احضار نمودی؟ امام صادق علیه‌السلام فرمود: [[پیامبر اسلام|پیغمبر اکرم]] صلی الله علیه و آله فرموده است: {{متن حدیث|«خیرالصدقة ما ابقت غنیً»}}<ref> مجلسی، پیشین، ج ۴۷، ص ۶۱.</ref>؛ بهترین [[صدقه]] آن است که موجب بی‌نیازی انسان نیازمند گردد.
 * نقل کرده‌‌اند [[منصور (خلیفه عباسی)|منصور دوانیقی]] از خلفای [[حکومت بنی عباس|عباسی]]، [[امام موسی کاظم علیه السلام|حضرت موسی بن جعفر]] علیه‌السلام را ناگزیر کرد که در روز [[عید نوروز]] در مجلسی بنشیند و هدایای مردم را که برای [[خلیفه|خلیفه]] می‌آورند، بپذیرد. امام هم در آن مجلس نشست مردم هدیه بسیاری آوردند، در ساعت آخر روز پیرمرد مخلصی به محضر امام آمد و تبریک گفت و عرض کردم: دستم از مال دنیا تهی است و نتوانستم هدیه‌ای برای شما بیاورم، در عوض سه [[بیت (شعر)|بیت]] شعری که جدم در [[مرثیه]] جد شما [[امام حسین]] علیه‌السلام سروده، می‌خوانم و به شما هدیه می‌کنم و سپس اشعارش را خواند. [[امام کاظم]] علیه‌السلام به او فرمود: هدیه‌ات را پذیرفتم، در اینجا بنشین خداوند به تو [[برکت|برکت]] دهد. آنگاه امام به خدمتگزار فرمود: نزد خلیفه برو، بپرس با هدایا چه کنم؟ چون خدمتگزار بازگشت گفت: منصور می‌گوید: اختیار آن‌ها با خودت باشد. امام نیز همه آن‌ها را به آن پیرمرد بخشید.<ref> ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج ۴، ص ۳۱۹.</ref>
 * از سوی دیگر رعایت حد سخاوت نیز در سیره آن بزرگواران مورد غفلت نبوده است چنان که روزی فقیری از [[امام صادق]] علیه‌السلام تقاضای کمک کرد، امام نیز به او مال فراوانی دادند پس از وی دو فقیر دیگر آمده، امام به هر کدام آن‌ها به همان میزان کمک نمودند. اما چون فرد چهارمی می‌آمد امام چیزی به او نداد و فرمود: خداوند به شما وسعت دهد، سپس اضافه نمودند: اگر کسی سی یا چهل هزار درهم داشته باشد و همه را در راه خیر مصرف نماید و چیزی برای خود باقی نگذارد، جزء کسانی است که دعایشان به اجابت نمی‌رسد.<ref> شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج ۶، ص ۲۹۳.</ref>
-* بنابراین باید مرز بین سخاوت و [[اسراف]] را شناخت و موارد آن‌ها را تشخیص داد. [[امام حسن عسکری]] علیه‌السلام می‌فرماید: «ان للسّخاء مقداراً فان زاد علیه فهو سرفٌ؛ همانا سخاوت دارای اندازه است، اگر از آن اندازه گذشت اسراف خواهد بود».<ref> همان، ج ۶۹، ص ۴۰۷.</ref>
+* بنابراین باید مرز بین سخاوت و [[اسراف]] را شناخت و موارد آن‌ها را تشخیص داد. [[امام حسن عسکری]] علیه‌السلام می‌فرماید: {{متن حدیث|«ان للسّخاء مقداراً فان زاد علیه فهو سرفٌ»}}<ref> همان، ج ۶۹، ص ۴۰۷.</ref>؛ همانا سخاوت دارای اندازه است، اگر از آن اندازه گذشت اسراف خواهد بود.
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-==جود و سخاوت==
+«سخاوت» ضد صفت [[بخل]] است و آن، ثمره [[زهد]] و بی توجهی به دنیاست و به معنی بذل و بخشش در امور مالی یا غیرمالی می باشد. سخاوت یک حالت نفسانی است که انسان را بر آن می دارد بدون منع درونی [[احسان]] و [[انفاق]] نماید. «سخاوت» از فضایل [[اخلاق|اخلاقی]] است که دین [[اسلام]] بسیار بر آن تأکید نموده است.
-واژه سخاوت از ریشه سَخا گرفته شده است. وقتی گفته می‌شود سَخا النارَ به این معنی است كه خاكستر آتش را از آتش پاك كنند تا بهتر بسوزد و روشن شود؛ همان‌ طور كه آتش اطراف خود را روشن كرده خانه را گرم نگه می‌دارد سخاوت نیز موجب روشنائی و گرم كردن جامعه و كانون خانواده‌ها و زمینه‌سازی برای بهره‌مندی بینوایان است.
+==فضیلت سخاوت==
-جود و سخاوت از هنجارهای اخلاقی است كه دین [[اسلام]] بسیار بر آن تأكید نموده است.
+سخاوت مشهورترین صفات اخلاقی [[انبیاء|انبیا]] و اولیاست. جود و سخاوت از هنجارهای [[اخلاق|اخلاقی]] است که دین [[اسلام]] بسیار بر آن تأکید نموده، زیرا موجب روشنائی و گرم کردن جامعه و زمینه‌سازی برای بهره‌مندی بینوایان است.
-[[امام صادق]] علیه‌السلام می‌فرماید: «السخّی الكریم الذی ینفق ماله فی حقٍّ؛ سخاوتمند كریم كسی است كه مال خود را در امور [[حق]] و شایسته به مصرف برساند».<ref> [[علامه مجلسی]]، [[بحارالانوار]]، بیروت، دار صادر، ج 71، ص 353.</ref>
+فضایل سخاوت در روایات عبارت است از:
-البته باید مرز بین سخاوت و اسراف را شناخت و موارد آن‌ها را تشخیص داد.
+۱- از اخلاق انبیاء است.
-چه [[امام حسن عسكری]] علیه‌السلام می‌فرماید: «ان للسّخاء مقداراً فان زاد علیه فهو سرفٌ؛ همانا سخاوت دارای اندازه است، اگر از آن اندازه گذشت اسراف خواهد بود».<ref> همان، ج 69، ص 407.</ref>
+۲- ستون [[ایمان|ایمان]] می باشد.
-==سخاوت از دیدگاه معصومین==
+۳- سخاوتمند به معارف الهی [[یقین]] دارد.
-پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله فرمود: «السخی قریب من الله، قریب من الناس، قریب من الجنه؛<ref> همان، ج 73، ص 308.</ref> انسان سخاوتمند به خدا و به مردم و به [[بهشت]] نزدیك است».
+۴- خدا سخاوتمند را دوست دارد.
-از این رو آن حضرت پس از [[مرگ]] حاتم طایی به پسر وی ‌فرمود: «از او به خاطر سخاوتمند بودنش عذاب سخت برداشته شد».
+۵- موجب نزدیک شدن به [[بهشت]] می شود.
-[[امام علی]] علیه‌السلام نیز فرمود: «السخاء یكسب المَحَبّة وَ یُزیِّن الاخلاق؛<ref> محمدی ری شهری، محمد، میزان الحكمه، تهران، دارالحدیث، ج 4، ص 220.</ref> سخاوت موجب جلب محبت افراد شده و اخلاق انسان‌ها را می‌آراید و زینت می‌دهد».
+۶- باعث دوستی و محبت مردم می شود.
-==روش امامان در سخاوت==
+۷- موجب دوری از آتش [[جهنم]] می شود.
-آورده‌اند فقیری به محضر [[امام صادق]] علیه‌السلام مشرف شد، آن حضرت چهارصد درهم به او عطا نمود. لحظاتی بعد امام كسی را به دنبالش فرستاد تا او را برگرداند. چون مرد برگشت، امام انگشتری به او داد و فرمود: این نگین ده هزار درهم ارزش دارد، هنگامی كه نیازمند شدی آن را به همین قیمت بفروش، او عرض كرد چرا این را با مبلغ اول یك جا به من ندادی و دوباره مرا احضار نمودی؟ امام صادق علیه‌السلام فرمود: پیغمبر اكرم صلی الله علیه و آله فرموده است: «خیرالصدقة ما ابقت غنیً؛ بهترین صدقه آن است كه موجب بی‌نیازی انسان نیازمند گردد».<ref> مجلسی، پیشین، ج 47، ص 61.</ref>
+۸- نشانه [[شجاعت]] می باشد و ....
-نقل كرده‌‌اند منصور دوانیقی از خلفای عباسی، حضرت موسی بن جعفر علیه‌السلام را ناگزیر كرد كه در روز عید نوروز در مجلسی بنشیند و هدایای مردم را كه برای خلیفه می‌آورند، بپذیرد. امام هم در آن مجلس نشست مردم هدیه بسیاری آوردند، در ساعت آخر روز پیرمرد مخلصی به محضر امام آمد و تبریك گفت و عرض كردم: دستم از زمان دنیا تهی است و نتوانستم هدیه‌ای برای شما بیاورم، در عوض سه بیت شعری كه جدم در مرثیه جد شما [[امام حسین]] علیه‌السلام سروده، می‌خوانم و به شما هدیه می‌كنم و سپس اشعارش را خواند.
+==سخاوت از دیدگاه معصومین==
-[[امام كاظم]] علیه‌السلام به او فرمود: هدیه‌ات را پذیرفتم، در اینجا بنشین خداوند به تو بركت دهد. آنگاه امام به خدمتگزار فرمود: نزد خلیفه برو، بپرس با هدایا چه كنم چون خدمتگزار بازگشت گفت: منصور می‌گوید: اختیار آن‌ها با خودت باشد. امام نیز همه آن‌ها را به آن پیرمرد بخشید.<ref> [[ابن شهر آشوب]]، مناقب آل ابی طالب، ج 4، ص 319.</ref>
+* [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله فرمود: «السخی قریب من الله، قریب من الناس، قریب من الجنه؛<ref> همان، ج ۷۳، ص ۳۰۸.</ref> انسان سخاوتمند به خدا و به مردم و به [[بهشت]] نزدیک است». از این رو آن حضرت پس از مرگ [[حاتم طائی|حاتم طایی]] به پسر وی ‌فرمود: «از او به خاطر سخاوتمند بودنش [[عذاب]] سخت برداشته شد».
-از سوی دیگر رعایت حد سخاوت نیز در سیره آن بزرگواران مورد غفلت نبوده است چنان كه روزی فقیری از [[امام صادق]] علیه‌السلام تقاضای كمك كرد، امام نیز به او مال فراوانی دادند پس از وی دو فقیر دیگر آمده، امام به هر كدام آن‌ها به همان میزان كمك نمودند. امام چون فرد چهارمی می‌آمد امام چیزی به او نداد و فرمود: خداوند به شما وسعت دهد، سپس اضافه نمودند: اگر كسی سی یا چهل هزار درهم داشته باشد و همه را در راه خیر مصرف نماید و چیزی برای خود باقی نگذارد جزء كسانی است كه دعایشان به اجابت نمی‌رسد.<ref> [[شیخ حر عاملی]]، وسائل الشیعه، ج 6، ص 293.</ref>
+* آورده‌اند فقیری به محضر [[امام صادق]] علیه‌السلام مشرف شد، آن حضرت چهارصد درهم به او عطا نمود. لحظاتی بعد امام کسی را به دنبالش فرستاد تا او را برگرداند. چون مرد برگشت، امام انگشتری به او داد و فرمود: این نگین ده هزار درهم ارزش دارد، هنگامی که نیازمند شدی آن را به همین قیمت بفروش، او عرض کرد چرا این را با مبلغ اول یک جا به من ندادی و دوباره مرا احضار نمودی؟ امام صادق علیه‌السلام فرمود: [[پیامبر اسلام|پیغمبر اکرم]] صلی الله علیه و آله فرموده است: «خیرالصدقة ما ابقت غنیً؛ بهترین [[صدقه]] آن است که موجب بی‌نیازی انسان نیازمند گردد».<ref> مجلسی، پیشین، ج ۴۷، ص ۶۱.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
-هیئت تحریریه سایت پژوهه، مقاله سخاوت
+* پایگاه اطلاع رسانی دفتر آیت الله مکارم شیرازی.
 [[رده:اخلاق اجتماعی]]
 [[رده:صفات پسندیده]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-کلیدواژگان: سخاوت، جود، صدقه
+==جود و سخاوت==
 واژه سخاوت از ریشه سَخا گرفته شده است. وقتی گفته می‌شود سَخا النارَ به این معنی است كه خاكستر آتش را از آتش پاك كنند تا بهتر بسوزد و روشن شود؛ همان‌ طور كه آتش اطراف خود را روشن كرده خانه را گرم نگه می‌دارد سخاوت نیز موجب روشنائی و گرم كردن جامعه و كانون خانواده‌ها و زمینه‌سازی برای بهره‌مندی بینوایان است.
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۱: @@
 چه [[امام حسن عسكری]] علیه‌السلام می‌فرماید: «ان للسّخاء مقداراً فان زاد علیه فهو سرفٌ؛ همانا سخاوت دارای اندازه است، اگر از آن اندازه گذشت اسراف خواهد بود».<ref> همان، ج 69، ص 407.</ref>
-'''سخاوت از دیدگاه معصومین'''
+==سخاوت از دیدگاه معصومین==
 پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله فرمود: «السخی قریب من الله، قریب من الناس، قریب من الجنه؛<ref> همان، ج 73، ص 308.</ref> انسان سخاوتمند به خدا و به مردم و به [[بهشت]] نزدیك است».
@@ سطر ۲۱: / سطر ۱۹: @@
 [[امام علی]] علیه‌السلام نیز فرمود: «السخاء یكسب المَحَبّة وَ یُزیِّن الاخلاق؛<ref> محمدی ری شهری، محمد، میزان الحكمه، تهران، دارالحدیث، ج 4، ص 220.</ref> سخاوت موجب جلب محبت افراد شده و اخلاق انسان‌ها را می‌آراید و زینت می‌دهد».
-'''روش امامان در سخاوت'''
+==روش امامان در سخاوت==
 آورده‌اند فقیری به محضر [[امام صادق]] علیه‌السلام مشرف شد، آن حضرت چهارصد درهم به او عطا نمود. لحظاتی بعد امام كسی را به دنبالش فرستاد تا او را برگرداند. چون مرد برگشت، امام انگشتری به او داد و فرمود: این نگین ده هزار درهم ارزش دارد، هنگامی كه نیازمند شدی آن را به همین قیمت بفروش، او عرض كرد چرا این را با مبلغ اول یك جا به من ندادی و دوباره مرا احضار نمودی؟ امام صادق علیه‌السلام فرمود: پیغمبر اكرم صلی الله علیه و آله فرموده است: «خیرالصدقة ما ابقت غنیً؛ بهترین صدقه آن است كه موجب بی‌نیازی انسان نیازمند گردد».<ref> مجلسی، پیشین، ج 47، ص 61.</ref>
@@ سطر ۳۳: / سطر ۳۱: @@
 ==پانویس ==
 <references />
 ==منابع==
 هیئت تحریریه سایت پژوهه، مقاله سخاوت