ستم ستیزی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* کیفر یارى نکردن مظلوم */

2025-04-21T18:30:46Z

‏کیفر یارى نکردن مظلوم

Mohammadi: /* پاداش یارى رسان */

2025-04-21T18:29:45Z

‏پاداش یارى رسان

Mohammadi: /* پاداش یارى رسان */

2025-04-21T18:29:06Z

‏پاداش یارى رسان

Mohammadi: /* یارى همه جانبه */

2025-04-21T18:27:04Z

‏یارى همه جانبه

Mohammadi: /* د) اراده الهى */

2025-04-21T17:19:28Z

‏د) اراده الهى

Mohammadi: /* ج) ظلم ستیزى مردم */

2025-04-21T17:14:09Z

‏ج) ظلم ستیزى مردم

Mohammadi: /* ب) ظلم ستیزى دولت */

2025-04-21T17:12:28Z

‏ب) ظلم ستیزى دولت

Mohammadi: /* الف) ظلم ستیزى ستم دیده */

2025-04-21T17:07:34Z

‏الف) ظلم ستیزى ستم دیده

Zamani در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۳

2025-04-16T13:13:16Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ ستم ستيزى را به ستم ستیزی منتقل کرد

2021-07-25T11:52:23Z

مهدی موسوی صفحهٔ ستم ستيزى را به ستم ستیزی منتقل کرد

@@ سطر ۶۷: / سطر ۶۷: @@
 گفتیم که یارى نرساندن به مظلوم از [[گناه|گناهان]] کبیره است و کیفر گناه کبیره در صورت عدم [[توبه]]، [[دوزخ]] خواهد بود. علاوه بر این در سخنان پیشوایان [[معصوم]] عقوبت‌هاى شدیدى براى ترک نصرت مظلوم پیش‌بینى شده است که به سه مورد اشاره می‌‌کنیم:
-*بیچارگى در دنیا و [[آخرت]]:‌‌ حضرت [[امام صادق]] علیه‌السلام می‌‌فرماید: «ما مـِنْ مـُؤْمـِنٍ یـَخـْذُلُ اَخاهُ وَ هـُوَ یـَقـْدِرُ عـَلى نـُصـْرَتـِهِ اِلاّ خـَذَلَهُ اللّهُ فـِى الدُّنـْیا وَالاْخِرَةِ؛<ref> همان، ج ۶۸، ص ۱۷.</ref> هر مؤمنى که با داشتن توانایى برادر مؤمنش را یارى نکند، خداوند او را در دنیا و آخرت خوار خواهد کرد».
+*بیچارگى در دنیا و [[آخرت]]:‌‌ حضرت [[امام صادق]] علیه‌السلام می‌‌فرماید: {{متن حدیث|«ما مـِنْ مـُؤْمـِنٍ یـَخـْذُلُ اَخاهُ وَ هـُوَ یـَقـْدِرُ عـَلى نـُصـْرَتـِهِ اِلاّ خـَذَلَهُ اللّهُ فـِى الدُّنـْیا وَالاْخِرَةِ»}}<ref> همان، ج ۶۸، ص ۱۷.</ref>؛ هر مؤمنى که با داشتن توانایى برادر مؤمنش را یارى نکند، خداوند او را در دنیا و آخرت خوار خواهد کرد».
-*نزول بلا: [[امام سجاد]] علیه‌السلام فرمود: «...اَلذُّنُوبُ الَّتى تُنْزِلُ الْبَلاءَ تَرْک اِغاثَةِ الْمَلْهُوفِ وَ تَرْک مُعاوَنَةِ الْمَظْلُومِ...؛<ref> بحارالانوار، ج ۷۳، ص ۳۷۵.</ref> از گناهانى که سبب نزول بلا می‌‌شود، ترک فریادرسى مظلوم و ترک یارى ستمدیده است».
+*نزول بلا: [[امام سجاد]] علیه‌السلام فرمود: {{متن حدیث|«...اَلذُّنُوبُ الَّتى تُنْزِلُ الْبَلاءَ تَرْک اِغاثَةِ الْمَلْهُوفِ وَ تَرْک مُعاوَنَةِ الْمَظْلُومِ...»}}<ref> بحارالانوار، ج ۷۳، ص ۳۷۵.</ref>؛ از گناهانى که سبب نزول بلا می‌‌شود، ترک فریادرسى مظلوم و ترک یارى ستمدیده است».
 *آتش برزخى:‌‌ امام صادق علیه‌السلام فرمود: «(ملائک) به مرد نیکوکارى که مرده بود، تازیانه‌اى زدند که بر اثر آن گورش مالامال آتش شد. به او گفتند: این کیفر آن است که یک [[نماز]] بى‌ [[وضو]] خواندى و به ضعیفى گذر کردى و او را یارى نرساندى!».<ref> همان، ج ۷۵، ص ۱۸.</ref> از سوى دیگر، ترک یارى مظلوم، نوعى کمک به ستمگر نیز محسوب می‌‌شود که آن نیز کیفرهاى سختى در پى دارد.<ref> براى اطلاع بیشتر ر.ک گناهان کبیره، شهید دستغیب، گناه شماره ۳۰.</ref>

@@ سطر ۵۷: / سطر ۵۷: @@
 مبارزه با [[ظلم|ستم]] و یارى رساندن به مظلوم، خود ارزشى والاست که باید بدون هیچ چشم‌داشتى مغتنم شمرده شود، گرچه خداوند حکیم آثار گرانقدرى را نیز در دو سرا براى این کردار شایسته قرار داده است از جمله:
-*زدودن [[گناه|گناهان]]:‌‌ [[امیرالمومنین|امیرمؤمنان]] صلوات اللّه علیه فرمود: متن حدیث|«مِنْ کفّاراتِ الذُّنُوبِ العِظامِ اِغاثَةُ الْمَلْهُوفِ وَالتَّنْفیسُ عَنِ الْمَکرُوبِ»}}<ref> بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۲۱.</ref>؛ فریادرسى مظلوم و رهاسازى فرد گرفتار از اسباب پوشاننده گناهان بزرگ است.
+*زدودن [[گناه|گناهان]]:‌‌ [[امیرالمومنین|امیرمؤمنان]] صلوات اللّه علیه فرمود: {{متن حدیث|«مِنْ کفّاراتِ الذُّنُوبِ العِظامِ اِغاثَةُ الْمَلْهُوفِ وَالتَّنْفیسُ عَنِ الْمَکرُوبِ»}}<ref> بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۲۱.</ref>؛ فریادرسى مظلوم و رهاسازى فرد گرفتار از اسباب پوشاننده گناهان بزرگ است.
-*توجه خدا: [[امام صادق]] علیه‌السلام فرمود: متن حدیث|«اَرْبَعَةٌ یَنْظُرُ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ اِلَیْهِمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ: مَنْ اَقالَ نادِماً اَوْ اَغاثَ لَهْفانَ...»}}<ref> همان، ص ۱۹.</ref>؛ خداوند عزوجل، در روز [[قیامت]] به چهار نفر نظر لطف می‌‌اندازد: (اول آنها) کسى است که انسان پشیمانى را [[عفو]] کند یا به فریاد بیچاره‌اى برسد....
+*توجه خدا: [[امام صادق]] علیه‌السلام فرمود: {{متن حدیث|«اَرْبَعَةٌ یَنْظُرُ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ اِلَیْهِمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ: مَنْ اَقالَ نادِماً اَوْ اَغاثَ لَهْفانَ...»}}<ref> همان، ص ۱۹.</ref>؛ خداوند عزوجل، در روز [[قیامت]] به چهار نفر نظر لطف می‌‌اندازد: (اول آنها) کسى است که انسان پشیمانى را [[عفو]] کند یا به فریاد بیچاره‌اى برسد....
-*استوارى قدم:‌‌ [[پیامبر اسلام|رسول اکرم]] صلی الله علیه و آله می‌‌فرماید: خداوند به [[حضرت داود]] علیه‌السلام فرمود: متن حدیث|«...لَیـْسَ مـِنْ عـَبـْدٍ یـُعینُ مـَظـْلُوماً اَوْ یـَمـْشى مـَعـَهُ فى مـَظـْلَمَتِهِ اِلاّ اُثْبِتَ قَدَمَیْهِ یَوْمَ تَزِلُّ الاَْقْدامُ»}}<ref> میزان الحکمة، ج ۵، ص ۶۱۵، به نقل از الدّر المنثور، ج ۲، ص ۲۵۵.</ref>؛ هیچ بنده‌اى نیست که ستمدیده‌اى را یارى رساند یا در رفع ستم از او گام بردارد جز این که گام‌هایش را در روزى که قدم‌ها بلغزد، استوار دارم.
+*استوارى قدم:‌‌ [[پیامبر اسلام|رسول اکرم]] صلی الله علیه و آله می‌‌فرماید: خداوند به [[حضرت داود]] علیه‌السلام فرمود: {{متن حدیث|«...لَیـْسَ مـِنْ عـَبـْدٍ یـُعینُ مـَظـْلُوماً اَوْ یـَمـْشى مـَعـَهُ فى مـَظـْلَمَتِهِ اِلاّ اُثْبِتَ قَدَمَیْهِ یَوْمَ تَزِلُّ الاَْقْدامُ»}}<ref> میزان الحکمة، ج ۵، ص ۶۱۵، به نقل از الدّر المنثور، ج ۲، ص ۲۵۵.</ref>؛ هیچ بنده‌اى نیست که ستمدیده‌اى را یارى رساند یا در رفع ستم از او گام بردارد جز این که گام‌هایش را در روزى که قدم‌ها بلغزد، استوار دارم.
 *اجر فراوان:‌‌ رسول گرامی ‌‌اسلام صلی الله علیه و آله فرمود: هر کس مؤمنى را کمک کند تا از غم و اندوه و گرفتارى نجات یابد، خداوند ده حسنه برایش می‌‌نویسد، ده درجه بر درجاتش می‌‌افزاید، [[ثواب]] آزادسازى ده بنده به او عطا می‌‌کند، ده بدى را از او دور می‌‌گرداند و روز قیامت [[شفاعت]] ده نفر را به او می‌‌سپارد.<ref> بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۲۰.</ref>
 *همنشینى با [[پیامبر اسلام|پیامبر]]: [[امام رضا]] علیه‌السلام از پدرانش از [[رسول خدا]] صلوات الله علیهم نقل می‌‌کند که فرمود: من، [[امام علی علیه السلام|على]]، [[شیعه|شیعیان]] و کسى که مظلومی‌‌ را مدد رساند با هم خواهیم بود.<ref> همان، ج ۶۸، ص ۱۹.</ref> امام صادق علیه‌السلام نیز فرمود: «مَنْ اَرادَ اَنْ یُدْخِلَهُ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ فى رَحْمَتِهِ وَ یُسْکنَهُ جَنَّتَهُ... وَلْیُعِنِ الضَّعیفَ؛<ref> همان، ج ۷۵، ص ۱۸.</ref> هر کس می‌‌خواهد خداوند بزرگ او را در باب رحمت خود وارد سازد و در بهشتش جاى دهد باید ضعیف را یارى رساند».

@@ سطر ۵۷: / سطر ۵۷: @@
 مبارزه با [[ظلم|ستم]] و یارى رساندن به مظلوم، خود ارزشى والاست که باید بدون هیچ چشم‌داشتى مغتنم شمرده شود، گرچه خداوند حکیم آثار گرانقدرى را نیز در دو سرا براى این کردار شایسته قرار داده است از جمله:
-*زدودن [[گناه|گناهان]]:‌‌ [[امیرالمومنین|امیرمؤمنان]] صلوات اللّه علیه فرمود: «مِنْ کفّاراتِ الذُّنُوبِ العِظامِ اِغاثَةُ الْمَلْهُوفِ وَالتَّنْفیسُ عَنِ الْمَکرُوبِ؛<ref> بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۲۱.</ref> فریادرسى مظلوم و رهاسازى فرد گرفتار از اسباب پوشاننده گناهان بزرگ است».
+*زدودن [[گناه|گناهان]]:‌‌ [[امیرالمومنین|امیرمؤمنان]] صلوات اللّه علیه فرمود: متن حدیث|«مِنْ کفّاراتِ الذُّنُوبِ العِظامِ اِغاثَةُ الْمَلْهُوفِ وَالتَّنْفیسُ عَنِ الْمَکرُوبِ»}}<ref> بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۲۱.</ref>؛ فریادرسى مظلوم و رهاسازى فرد گرفتار از اسباب پوشاننده گناهان بزرگ است.
-*توجه خدا: [[امام صادق]] علیه‌السلام فرمود: «اَرْبَعَةٌ یَنْظُرُ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ اِلَیْهِمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ: مَنْ اَقالَ نادِماً اَوْ اَغاثَ لَهْفانَ...؛<ref> همان، ص ۱۹.</ref> خداوند عزوجل، در روز [[قیامت]] به چهار نفر نظر لطف می‌‌اندازد: (اول آنها) کسى است که انسان پشیمانى را [[عفو]] کند یا به فریاد بیچاره‌اى برسد...».
+*توجه خدا: [[امام صادق]] علیه‌السلام فرمود: متن حدیث|«اَرْبَعَةٌ یَنْظُرُ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ اِلَیْهِمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ: مَنْ اَقالَ نادِماً اَوْ اَغاثَ لَهْفانَ...»}}<ref> همان، ص ۱۹.</ref>؛ خداوند عزوجل، در روز [[قیامت]] به چهار نفر نظر لطف می‌‌اندازد: (اول آنها) کسى است که انسان پشیمانى را [[عفو]] کند یا به فریاد بیچاره‌اى برسد....
-*استوارى قدم:‌‌ [[پیامبر اسلام|رسول اکرم]] صلی الله علیه و آله می‌‌فرماید: خداوند به [[حضرت داود]] علیه‌السلام فرمود: «...لَیـْسَ مـِنْ عـَبـْدٍ یـُعینُ مـَظـْلُوماً اَوْ یـَمـْشى مـَعـَهُ فى مـَظـْلَمَتِهِ اِلاّ اُثْبِتَ قَدَمَیْهِ یَوْمَ تَزِلُّ الاَْقْدامُ؛<ref> میزان الحکمة، ج ۵، ص ۶۱۵، به نقل از الدّر المنثور، ج ۲، ص ۲۵۵.</ref> هیچ بنده‌اى نیست که ستمدیده‌اى را یارى رساند یا در رفع ستم از او گام بردارد جز این که گام‌هایش را در روزى که قدم‌ها بلغزد، استوار دارم».
+*استوارى قدم:‌‌ [[پیامبر اسلام|رسول اکرم]] صلی الله علیه و آله می‌‌فرماید: خداوند به [[حضرت داود]] علیه‌السلام فرمود: متن حدیث|«...لَیـْسَ مـِنْ عـَبـْدٍ یـُعینُ مـَظـْلُوماً اَوْ یـَمـْشى مـَعـَهُ فى مـَظـْلَمَتِهِ اِلاّ اُثْبِتَ قَدَمَیْهِ یَوْمَ تَزِلُّ الاَْقْدامُ»}}<ref> میزان الحکمة، ج ۵، ص ۶۱۵، به نقل از الدّر المنثور، ج ۲، ص ۲۵۵.</ref>؛ هیچ بنده‌اى نیست که ستمدیده‌اى را یارى رساند یا در رفع ستم از او گام بردارد جز این که گام‌هایش را در روزى که قدم‌ها بلغزد، استوار دارم.
 *اجر فراوان:‌‌ رسول گرامی ‌‌اسلام صلی الله علیه و آله فرمود: هر کس مؤمنى را کمک کند تا از غم و اندوه و گرفتارى نجات یابد، خداوند ده حسنه برایش می‌‌نویسد، ده درجه بر درجاتش می‌‌افزاید، [[ثواب]] آزادسازى ده بنده به او عطا می‌‌کند، ده بدى را از او دور می‌‌گرداند و روز قیامت [[شفاعت]] ده نفر را به او می‌‌سپارد.<ref> بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۲۰.</ref>
 *همنشینى با [[پیامبر اسلام|پیامبر]]: [[امام رضا]] علیه‌السلام از پدرانش از [[رسول خدا]] صلوات الله علیهم نقل می‌‌کند که فرمود: من، [[امام علی علیه السلام|على]]، [[شیعه|شیعیان]] و کسى که مظلومی‌‌ را مدد رساند با هم خواهیم بود.<ref> همان، ج ۶۸، ص ۱۹.</ref> امام صادق علیه‌السلام نیز فرمود: «مَنْ اَرادَ اَنْ یُدْخِلَهُ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ فى رَحْمَتِهِ وَ یُسْکنَهُ جَنَّتَهُ... وَلْیُعِنِ الضَّعیفَ؛<ref> همان، ج ۷۵، ص ۱۸.</ref> هر کس می‌‌خواهد خداوند بزرگ او را در باب رحمت خود وارد سازد و در بهشتش جاى دهد باید ضعیف را یارى رساند».

@@ سطر ۴۹: / سطر ۴۹: @@
 در بعد حیثیت و [[آبرو]] نیز هیچ مؤمنى نباید مورد ستم واقع شود و همه موظفند در حضور یا غیاب هم‌کیشان خود از آنان دفاع کنند و حرمتشان را پاس دارند چرا که ضربه زدن به عرض و آبروى مؤمن به مراتب از ستم مادى و ظاهرى شکننده‌تر است.
-[[امام باقر]] علیه‌السلام در این باره می‌‌فرماید: «مـَنِ اغـْتیبَ عـِنْدَهُ اَخُوهُ الْمُؤْمِنُ فَلَمْ یَنْصُرْهُ وَلَمْ یَدْفَعْ عَنْهُ وَ هُوَ یَقْدِرُ عَلى نُصْرَتِهِ وَ عَوْنِهِ خَفَضَحَهُ اللّهُ فِى الدُّنْیا وَ الاْخِرَةِ؛<ref> همان، ص ۲۵۴.</ref> کسى که نزد او از برادر مؤمنش [[غیبت (گناه)|غیبت]] شود پس یاریش نکند و از او دفاع ننماید در حالى که بر نصرت و یارى او تواناست، خداوند در دنیا و آخرت او را بى‌مقدار سازد».
+[[امام باقر]] علیه‌السلام در این باره می‌‌فرماید: {{متن حدیث|«مـَنِ اغـْتیبَ عـِنْدَهُ اَخُوهُ الْمُؤْمِنُ فَلَمْ یَنْصُرْهُ وَلَمْ یَدْفَعْ عَنْهُ وَ هُوَ یَقْدِرُ عَلى نُصْرَتِهِ وَ عَوْنِهِ خَفَضَحَهُ اللّهُ فِى الدُّنْیا وَ الاْخِرَةِ»}}<ref> همان، ص ۲۵۴.</ref>؛ کسى که نزد او از برادر مؤمنش [[غیبت (گناه)|غیبت]] شود پس یاریش نکند و از او دفاع ننماید در حالى که بر نصرت و یارى او تواناست، خداوند در دنیا و آخرت او را بى‌مقدار سازد».
 یادآور می‌‌شویم که یارى مظلوم منحصر به درخواست او نیز نمی‌‌شود و به صرف اطلاع باید بدان اقدام کرد حتى اگر خود او از کسى یارى نخواهد.

@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۵: @@
 ===د) اراده الهى===
-چه بسا گستردگى زمینه‌هاى ستم و تنومندى درخت [[ظلم]]، توان مردم و حکومت‌ها را از رویارویى با آن بگیرد یا ستمگر دور از دسترس مردم و حکومت‌ها دست به بیداد بزند، در چنین مواردى اراده ستم‌سوز‌ الهى کارساز خواهد بود و ذات مقدس او با الطاف بیکران خویش به یارى مظلوم می‌‌شتابد و او را از چنگ ستمگر رهایى می‌‌بخشد و بیدادگر را به کیفر می‌‌رساند؛ علاوه بر آیات متعدد [[قرآن]]،<ref>ر.ک:‌‌ المعجم المفهرس، قرآن مجید، واژه ظلم</ref> در [[حدیث قدسی|حدیث قدسى]] نیز آمده:‌‌ «یا موسى... لا تـَرْضَ بـِالظُّلْمِ وَلا تـَکـُنْ ظالِماً فـَاِنـّى لِلظـّالِمِ بـِمَرْصَدٍ حَتّى اُدیلَ مِنْهُ الْمَظْلُومَ؛<ref> بحارالانوار، ج ۱۳، ص ۳۳۷.</ref> اى [[حضرت موسی علیه السلام|موسى]]! به ستم راضى نشو و خود نیز ستم نکن که من در کمین ستمگرم تا انتقام مظلوم را از او بگیرم».
+چه بسا گستردگى زمینه‌هاى ستم و تنومندى درخت [[ظلم]]، توان مردم و حکومت‌ها را از رویارویى با آن بگیرد یا ستمگر دور از دسترس مردم و حکومت‌ها دست به بیداد بزند، در چنین مواردى اراده ستم‌سوز‌ الهى کارساز خواهد بود و ذات مقدس او با الطاف بیکران خویش به یارى مظلوم می‌‌شتابد و او را از چنگ ستمگر رهایى می‌‌بخشد و بیدادگر را به کیفر می‌‌رساند؛ علاوه بر آیات متعدد [[قرآن]]،<ref>ر.ک:‌‌ المعجم المفهرس، قرآن مجید، واژه ظلم</ref> در [[حدیث قدسی|حدیث قدسى]] نیز آمده:‌‌ {{متن حدیث|«یا موسى... لا تـَرْضَ بـِالظُّلْمِ وَلا تـَکـُنْ ظالِماً فـَاِنـّى لِلظـّالِمِ بـِمَرْصَدٍ حَتّى اُدیلَ مِنْهُ الْمَظْلُومَ»}}<ref> بحارالانوار، ج ۱۳، ص ۳۳۷.</ref>؛ اى [[حضرت موسی علیه السلام|موسى]]! به ستم راضى نشو و خود نیز ستم نکن که من در کمین ستمگرم تا انتقام مظلوم را از او بگیرم.
-[[امام صادق]] علیه‌السلام نیز به نقل از پدر بزرگوارش می‌‌فرماید: «اِنَّ اللّهَ تَبارَک وَ تَعالى حَکمٌ عَدْلٌ یَأخُذُ لِلْمَظْلُومِ مِنَ الظّالِمِ؛<ref> همان، ج ۷۸، ص ۳۸۲.</ref> خداوند بزرگ داور دادگرى است که داد ستمدیده را از ستمگر می‌‌ستاند».
+[[امام صادق]] علیه‌السلام نیز به نقل از پدر بزرگوارش می‌‌فرماید: {{متن حدیث|«اِنَّ اللّهَ تَبارَک وَ تَعالى حَکمٌ عَدْلٌ یَأخُذُ لِلْمَظْلُومِ مِنَ الظّالِمِ»}}<ref> همان، ج ۷۸، ص ۳۸۲.</ref>؛ خداوند بزرگ داور دادگرى است که داد ستمدیده را از ستمگر می‌‌ستاند.
 ==یارى همه جانبه==

@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 [[امام صادق]] علیه‌السلام از پدرش حضرت [[امام باقر]] علیه‌السلام نقل می‌‌کند که فرمود: اگر پادشاه ستمگرى بخواهد فردى را بى‌سبب کتک بزند یا بکشد یا به او ستم کند، شما اگر نمی‌‌توانید به ستمدیده یارى رسانید، نباید در آنجا حضور یابید، زیرا اگر مؤمن نزد مؤمن مظلومی ‌‌باشد [[واجب]] است او را کمک کند...<ref> بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۱۷.</ref>
-حضرت [[امام رضا]] علیه‌السلام نیز می‌‌فرماید: «...سِرْ خَمْسَةَ اَمْیالٍ انْصُرْ مَظْلُوماً وَ سِرْ سِتَّةَ اَمْیالٍ اَغِثْ مَلْهُوفاً؛<ref> همان، ج ۷۴، ص ۲۱.</ref> (اگر شده) پنج میل راه برو و مظلومی‌ ‌را کمک کن و شش میل راه برو و به فریاد ستمدیده‌اى برس!».
+حضرت [[امام رضا]] علیه‌السلام نیز می‌‌فرماید: {{متن حدیث|«...سِرْ خَمْسَةَ اَمْیالٍ انْصُرْ مَظْلُوماً وَ سِرْ سِتَّةَ اَمْیالٍ اَغِثْ مَلْهُوفاً»}}<ref> همان، ج ۷۴، ص ۲۱.</ref>؛ (اگر شده) پنج میل راه برو و مظلومی‌ ‌را کمک کن و شش میل راه برو و به فریاد ستمدیده‌اى برس!.
-مردم در این وادى آن قدر باید حساس و پرتلاش باشند که اگر در عمل از عهده برکندن ستم برنیامدند، حداقل در اندیشه آن باشند و در دل به آن تن درندهند وگرنه شریک جرم ستمگران خواهند بود. زیرا امام صادق علیه‌السلام می‌‌فرماید: «اَلْعامِلُ بِالظُّلْمِ وَالْمُعینُ لَهُ وَالرّاضى بِهِ شُرَکاءُ فیهِ؛<ref> بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۳۷۷.</ref> ستم کننده، دستیار او و آن که به ستم راضى باشد، در آن ظلم سهیمند».
+مردم در این وادى آن قدر باید حساس و پرتلاش باشند که اگر در عمل از عهده برکندن ستم برنیامدند، حداقل در اندیشه آن باشند و در دل به آن تن درندهند وگرنه شریک جرم ستمگران خواهند بود. زیرا امام صادق علیه‌السلام می‌‌فرماید: {{متن حدیث|«اَلْعامِلُ بِالظُّلْمِ وَالْمُعینُ لَهُ وَالرّاضى بِهِ شُرَکاءُ فیهِ»}}<ref> بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۳۷۷.</ref>؛ ستم کننده، دستیار او و آن که به ستم راضى باشد، در آن ظلم سهیمند.
 ===د) اراده الهى===

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 ===ب) ظلم ستیزى دولت===
-دولت‌ها موظفند زمینه هر گونه ستمگرى و ستم‌پذیرى را در جامعه نابود کنند و به هیچ کس اجازه کمترین ستم را ندهند. ضرورت چنین اقدامی‌ ‌نیاز به هیچ برهانى ندارد و مورد تأکید خردمندان است. [[امام علی علیه السلام|حضرت امیر]] در مقام [[خلافت]] با صلابت و تأکید می‌‌فرماید: «...وَ اَیْمُ اللّهِ لاََنْصَحَنَّ لِلْخَصْمِ وَلاََنْصِفَنَّ لِلْمَظْلُومِ؛<ref> بحارالانوار، ج ۳۲، ص ۳۳.</ref> به خدا سوگند، براى دشمن خیرخواهى کرده داد مظلوم را خواهم ستاند».
+دولت‌ها موظفند زمینه هر گونه ستمگرى و ستم‌پذیرى را در جامعه نابود کنند و به هیچ کس اجازه کمترین ستم را ندهند. ضرورت چنین اقدامی‌ ‌نیاز به هیچ برهانى ندارد و مورد تأکید خردمندان است. [[امام علی علیه السلام|حضرت امیر]] در مقام [[خلافت]] با صلابت و تأکید می‌‌فرماید: {{متن حدیث|«...وَ اَیْمُ اللّهِ لاََنْصَحَنَّ لِلْخَصْمِ وَلاََنْصِفَنَّ لِلْمَظْلُومِ»}}<ref> بحارالانوار، ج ۳۲، ص ۳۳.</ref>؛ به خدا سوگند، براى دشمن خیرخواهى کرده داد مظلوم را خواهم ستاند.
-اصلى‌ترین کار حکومت علوى، اقامه [[عدالت]] در همه ابعاد آن و ستیز با ستم بود؛ [[ابن عباس]] می‌‌گوید: [[امیرالمومنین|امیرمؤمنان]] صلوات الله علیه، هنگام عزیمت به [[جنگ جمل]] در محلى به نام (ذى قار) نشسته و کفش خود را وصله می‌‌زد، از من پرسید: قیمت این کفش چقدر است؟ گفتم:‌‌ هیچ ارزشى ندارد. فرمود: «وَاللّهِ لَهِىَ اَحَبُّ اِلَىَّ مِنْ اِمْرَتِکمْ اِلاّ اَنْ اُقیمَ حَقّاً اَوْ اَدْفَعَ باطِلاً؛<ref> نهج البلاغه، خطبه ۳۳، ص ۱۱۱.</ref> به خدا سوگند این کفش بى‌ارزش از حکومت بر شما نزد من باارزش‌تر است، مگر این که حقى را بر پاى دارم یا از باطلى جلوگیرى کنم».
+اصلى‌ترین کار حکومت علوى، اقامه [[عدالت]] در همه ابعاد آن و ستیز با ستم بود؛ [[ابن عباس]] می‌‌گوید: [[امیرالمومنین|امیرمؤمنان]] صلوات الله علیه، هنگام عزیمت به [[جنگ جمل]] در محلى به نام (ذى قار) نشسته و کفش خود را وصله می‌‌زد، از من پرسید: قیمت این کفش چقدر است؟ گفتم:‌‌ هیچ ارزشى ندارد. فرمود: {{متن حدیث|«وَاللّهِ لَهِىَ اَحَبُّ اِلَىَّ مِنْ اِمْرَتِکمْ اِلاّ اَنْ اُقیمَ حَقّاً اَوْ اَدْفَعَ باطِلاً»}}<ref> [https://ahlolbait.com/content/13407/%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%D8%AD-%D8%AE%D8%B7%D8%A8%D9%87-33-%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%BA%D9%87%D8%9B-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D9%88%D9%84-%D8%A8%D8%B9%D8%AB%D8%AA-%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%DA%A9%D8%B1%D9%85 نهج البلاغه، خطبه ۳۳.]</ref>؛ به خدا سوگند این کفش بى‌ارزش از حکومت بر شما نزد من باارزش‌تر است، مگر این که حقى را بر پاى دارم یا از باطلى جلوگیرى کنم.
-سعید بن قیس همدانى نیز می‌‌گوید: در روزى گرم و سوزان امیرمؤمنان علیه‌السلام را در سایه دیوارى دیدم، پرسیدم:‌‌ چرا در چنین ساعتى از منزل بیرون آمده‌اى؟ پاسخ داد: «ما خَرَجْتُ اِلاّ لاُِعینَ مَظْلُوماً اَوْ اُغیثَ مَلْهُوفاً؛<ref> بحارالانوار، ج ۴۰، ص ۱۱۳.</ref> بیرون نیامدم جز این که ستمدیده‌اى را کمک کنم یا به فریاد دادخواهى برسم».
+سعید بن قیس همدانى نیز می‌‌گوید: در روزى گرم و سوزان امیرمؤمنان علیه‌السلام را در سایه دیوارى دیدم، پرسیدم:‌‌ چرا در چنین ساعتى از منزل بیرون آمده‌اى؟ پاسخ داد: {{متن حدیث|«ما خَرَجْتُ اِلاّ لاُِعینَ مَظْلُوماً اَوْ اُغیثَ مَلْهُوفاً»}}<ref> بحارالانوار، ج ۴۰، ص ۱۱۳.</ref>؛ بیرون نیامدم جز این که ستمدیده‌اى را کمک کنم یا به فریاد دادخواهى برسم.
 ===ج) ظلم ستیزى مردم===

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ===الف) ظلم ستیزى ستم دیده===
-در دیدگاه [[اسلام]]، ستم‌پذیرى نیز چون ستمگرى محکوم است و هیچ کس حق ندارد زمینه ستم‌کشى خویش را فراهم آورد و در برابر ستمگر، نرمش و سازش نشان دهد؛ در [[قرآن]] مجید می‌‌خوانیم:‌‌ «...لاتَظْلِمُونَ وَلاتُظْلَمُونَ؛<ref> [[سوره بقره]](۲)، آیه ۲۷۹.</ref> ستم نمی‌‌کنید و ستم نمی‌‌کشید».
+در دیدگاه [[اسلام]]، ستم‌پذیرى نیز چون ستمگرى محکوم است و هیچ کس حق ندارد زمینه ستم‌کشى خویش را فراهم آورد و در برابر ستمگر، نرمش و سازش نشان دهد؛ در [[قرآن]] مجید می‌‌خوانیم:‌‌ {{متن قرآن|«...  لَا تَظْلِمُونَ وَلَا تُظْلَمُونَ»}}<ref>[[آیه 279 سوره بقره|سوره بقره، آیه  ۲۷۹.]]</ref>؛ ستم نمی‌‌کنید و ستم نمی‌‌کشید.
 بر این اساس، هر مسلمانى که مورد هجوم ظالم قرار می‌‌گیرد باید در حد توان مقاومت کند، دیگران را به یارى خویش ‍طلبد و یا از تیررس ستمگر فرار نماید.<ref> [[سوره نساء]](۴)، آیه ۱۴۸، [[سوره نحل]] همان، ج ۷۸، ص ۳۸۲.، آیه ۴۱، [[سوره حج]] همان، ج ۷۵، ص ۱۸.، آیه ۳۹.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-{{بخشی از یک کتاب}}
+{{بخشی از یک کتاب|کتاب=اصول اخلاق اجتماعی}}
 [[انسان]] در برخورد با همنوعان خویش، یکى از این چهار حالت را می‌‌تواند داشته باشد؛ ستمگر باشد، به ستمگران مدد رساند، بى‌تفاوت باشد، با ستم پیشه‌گان بستیزد. بدون تردید سه حالت نخست، از نظر [[دین]] و خرد، زشت و محکوم است و تنها راه چهارم، فراروى انسان مؤمن باز است و او موظف است همه همت خویش را بکار گیرد که با ستمگر -هر که باشد- به ستیز برخیزد و ریشه [[ظلم|ستم]] را هر جا باشد، بخشکاند و چنین روحیه‌اى در دیدگاه [[عقل]] و [[شرع]] از اصول خدشه‌ناپذیر [[اخلاق اجتماعی|اخلاق اجتماعى]] است که [[امام على]] علیه‌السلام آن را بهترین نوع [[عدالت]] معرفى می‌‌کند: «اَحْسَنُ الْعَدْلِ اِعانَةُ الْمَظْلُومِ؛<ref> شرح غررالحکم، ج ۲، ص ۳۹۴.</ref> بهترین شکل عدالت یارى کردن به ستمدیده است».

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۵۲
(بدون تفاوت)