سب و فحش دادن - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۶ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۱۷

2026-05-16T10:17:11Z

نمایش تغییرات

Mohammadi: /* جواب دشنام دهنده */

2025-03-25T09:59:37Z

‏جواب دشنام دهنده

Mohammadi: /* جواب دشنام دهنده */

2025-03-25T09:58:48Z

‏جواب دشنام دهنده

مهدی موسوی: ویرایش

2020-10-05T06:09:05Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۴۰

2020-06-29T10:40:10Z

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی: سنجش کیفی مقاله

2019-05-30T06:14:44Z

سنجش کیفی مقاله

مهدی موسوی: ویرایش

2019-05-09T07:52:04Z

ویرایش

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۲۸

2016-02-08T11:28:12Z

مرضیه الله وکیل جزی: /* فحش و ناسزا */

2013-02-18T10:17:24Z

‏فحش و ناسزا

بهرامی: تصحیح منبع

2013-01-20T12:39:56Z

تصحیح منبع

@@ سطر ۴۷: / سطر ۴۷: @@
 ==جواب دشنام دهنده==
-خداوند متعال در [[قرآن مجید]] می فرماید: {{متن قرآن|«وَعِبَادُ الرَّحْمَٰنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا»}}<ref>[[آیه 63 سوره فرقان|سوره فرقان،آیه ۶۳.]]</ref>؛ بندگان خالص خداوند کسانی هستند که در روی زمین به نرمی و راهوار راه می روند و زمانی که مخاطب انسان های جاهل قرار می گیرند به سلامت از کنار آنها درمی گذرند.
+خداوند متعال در [[قرآن مجید]] می فرماید: {{متن قرآن|«وَعِبَادُ الرَّحْمَٰنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا»}}<ref>[[آیه 63 سوره فرقان|سوره فرقان، آیه ۶۳.]]</ref>؛ بندگان خالص خداوند کسانی هستند که در روی زمین به نرمی و راهوار راه می روند و زمانی که مخاطب انسان های جاهل قرار می گیرند به سلامت از کنار آنها درمی گذرند.
 تا جایی که امکان دارد انسان باید در برخورد با این گونه انسان ها [[شرح صدر|سعه صدر]] داشته باشد و عکس العمل نشان ندهد و حتی آن ها را مورد مهر و ملاطفت قرار دهد و به درستی سیره معصومین ما بر این بوده است.
-یکى از بستگان [[امام زین العابدین]] علیه السلام در حضور جمعى به آن گرامی ناسزا گفت و رفت، امام به حاضران فرمود: گفتار او را شنیدید، اکنون دوست دارم همراه من بیایید تا پاسخ مرا بشنوید. گفتند: همراه شما مى آییم و چه خوب بود همان وقت که بدگویی می کرد شما و ما پاسخش را می دادیم. امام با آنان به سوى خانه ی آن ناسزاگو رفت، و در راه این [[آیه|آیه]] را که اوصاف عالى برخى از مؤمنان را شرح می دهد قرائت می فرمود: {{متن قرآن|«... وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ»}}<ref>[[آیه 134 سوره آل عمران|سوره آل عمران،آیه ۱۳۴.]]</ref>؛ ... و فرو خورندگان خشم و درگذرندگان از مردم و خداوند نیکوکاران را دوست می دارد.
+یکى از بستگان [[امام زین العابدین]] علیه السلام در حضور جمعى به آن گرامی ناسزا گفت و رفت، امام به حاضران فرمود: گفتار او را شنیدید، اکنون دوست دارم همراه من بیایید تا پاسخ مرا بشنوید. گفتند: همراه شما مى آییم و چه خوب بود همان وقت که بدگویی می کرد شما و ما پاسخش را می دادیم. امام با آنان به سوى خانه ی آن ناسزاگو رفت، و در راه این [[آیه|آیه]] را که اوصاف عالى برخى از مؤمنان را شرح می دهد قرائت می فرمود: {{متن قرآن|«... وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ»}}<ref>[[آیه 134 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۱۳۴.]]</ref>؛ ... و فرو خورندگان خشم و درگذرندگان از مردم و خداوند نیکوکاران را دوست می دارد.
 همراهان که نخست گمان دیگرى داشتند دریافتند امام برای تلافی نمى رود. به خانه آن مرد رسیدند و امام او را صدا زد و فرمود به او بگویید علی بن الحسین آمده است. او به گمان آن که امام علیه السلام براى تلافى آمده خود را آماده ى ستیز ساخت و بیرون آمد. امام فرمود: برادرم تو چند دقیقه پیش نزد من آمدى و حرف هایى زدى، اگر آن چه گفتى در من هست از خدا می خواهم مرا بیامرزد و اگر در من نیست از خدا می خواهم تو را بیامرزد. نرمش عظیم امام مرد را شرمنده ساخت، پیش آمد و پیشانى امام را بوسید و گفت: آنچه گفتم در شما نبود و اعتراف می کنم که خود به آن چه گفتم سزاوارترم.

@@ سطر ۴۷: / سطر ۴۷: @@
 ==جواب دشنام دهنده==
-خداوند متعال در [[قرآن مجید]] می فرماید: {{متن قرآن|«وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِینَ یمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا»}}؛ بندگان خالص خداوند کسانی هستند که در روی زمین به نرمی و راهوار راه می روند و زمانی که مخاطب انسان های جاهل قرار می گیرند به سلامت از کنار آنها درمی گذرند.<ref>[[سوره فرقان]]،آیه ۶۳</ref>
+خداوند متعال در [[قرآن مجید]] می فرماید: {{متن قرآن|«وَعِبَادُ الرَّحْمَٰنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا»}}<ref>[[آیه 63 سوره فرقان|سوره فرقان،آیه ۶۳.]]</ref>؛ بندگان خالص خداوند کسانی هستند که در روی زمین به نرمی و راهوار راه می روند و زمانی که مخاطب انسان های جاهل قرار می گیرند به سلامت از کنار آنها درمی گذرند.
 تا جایی که امکان دارد انسان باید در برخورد با این گونه انسان ها [[شرح صدر|سعه صدر]] داشته باشد و عکس العمل نشان ندهد و حتی آن ها را مورد مهر و ملاطفت قرار دهد و به درستی سیره معصومین ما بر این بوده است.
-یکى از بستگان [[امام زین العابدین]] علیه السلام در حضور جمعى به آن گرامی ناسزا گفت و رفت، امام به حاضران فرمود: گفتار او را شنیدید، اکنون دوست دارم همراه من بیایید تا پاسخ مرا بشنوید. گفتند: همراه شما مى آییم و چه خوب بود همان وقت که بدگویی می کرد شما و ما پاسخش را می دادیم. امام با آنان به سوى خانه ی آن ناسزاگو رفت، و در راه این [[آیه|آیه]] را که اوصاف عالى برخى از مؤمنان را شرح می دهد قرائت می فرمود: {{متن قرآن|«وَالْکاظِمینَ الْغَیظِ والْعافینَ عَنِ النّاسِ وَاللهُ یحِبُّ الْمُحْسِنینَ»}}؛ و فرو خورندگان خشم و درگذرندگان از مردم و خداوند نیکوکاران را دوست می دارد. <ref>[[سوره آل عمران]]،آیه ۱۳۴</ref>
+یکى از بستگان [[امام زین العابدین]] علیه السلام در حضور جمعى به آن گرامی ناسزا گفت و رفت، امام به حاضران فرمود: گفتار او را شنیدید، اکنون دوست دارم همراه من بیایید تا پاسخ مرا بشنوید. گفتند: همراه شما مى آییم و چه خوب بود همان وقت که بدگویی می کرد شما و ما پاسخش را می دادیم. امام با آنان به سوى خانه ی آن ناسزاگو رفت، و در راه این [[آیه|آیه]] را که اوصاف عالى برخى از مؤمنان را شرح می دهد قرائت می فرمود: {{متن قرآن|«... وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ»}}<ref>[[آیه 134 سوره آل عمران|سوره آل عمران،آیه ۱۳۴.]]</ref>؛ ... و فرو خورندگان خشم و درگذرندگان از مردم و خداوند نیکوکاران را دوست می دارد.
 همراهان که نخست گمان دیگرى داشتند دریافتند امام برای تلافی نمى رود. به خانه آن مرد رسیدند و امام او را صدا زد و فرمود به او بگویید علی بن الحسین آمده است. او به گمان آن که امام علیه السلام براى تلافى آمده خود را آماده ى ستیز ساخت و بیرون آمد. امام فرمود: برادرم تو چند دقیقه پیش نزد من آمدى و حرف هایى زدى، اگر آن چه گفتى در من هست از خدا می خواهم مرا بیامرزد و اگر در من نیست از خدا می خواهم تو را بیامرزد. نرمش عظیم امام مرد را شرمنده ساخت، پیش آمد و پیشانى امام را بوسید و گفت: آنچه گفتم در شما نبود و اعتراف می کنم که خود به آن چه گفتم سزاوارترم.

@@ سطر ۸۴: / سطر ۸۴: @@
 ==منبع==
 [http://www.downloadbook.org/maasumin/np/fohsh.htm گروهی از پژوهشگران، سب و فحش دادن، سایت دانلود بوک، بخش با معصومین]، بازیابی :1 بهمن 1391.
 [[رده:اخلاق اجتماعی]]
 [[رده:صفات ناپسند]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۲۸
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
		+	{{و}}
	{{الگو:منبع الکترونیکی پایگاه معتبر}}		{{الگو:منبع الکترونیکی پایگاه معتبر}}

@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 يكی از اصحاب پيامبر گفته است: خداوند با حيا و كريم است عفّت می ورزد و نه تنها الفاظ ركيك را در كلامش نمی آورد بلكه در اين امور به كنايه سخن می گويد، اين ادب و عفّت كلام در [[قرآن]] و كلام الهی مخصوص به امور زناشويی نيست بلكه حتی از قضاء حاجت و بول و غايط هم به كنايه تعبير می كند و اين رمز گونه صحبت كردن به مراتب از صريح و بی پرده سخن گفتن شايسته تراست.
-اما تعبيرهای كه مثل حيوان بودن يا پائين تر از حيوان {{متن قرآن|«أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ إِنْ هُمْ إِلاّ كَالاَْنْع امِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلاً»}} [[سوره فرقان]]: 44 و غيره در [[قرآن كريم]] آمده برای بيان واقعيت است.
+اما تعبيرهای كه مثل حيوان بودن يا پائين تر از حيوان {{متن قرآن|«أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا»}} [[سوره فرقان]]: 44 و غيره در [[قرآن كريم]] آمده برای بيان واقعيت است.
 يعنی فردی كه گناهكار است و غرق در ماديات بدون گوش شنوای حق و تعقل در آن و بدون صفات و آداب انسانی، در واقع حيوان است و همچون حيوان زندگی می كند.
@@ سطر ۷۵: / سطر ۷۵: @@
 '''<I> جواب دشنام دهنده چيست </I>'''
-خداوند متعال در [[قرآن مجيد]] می فرمايد: {{متن قرآن|«وَ عِبادُالرَّحْمنِ الَّذينَ يَمْشُونَ عَلَی الْأَرْضِ هَوْناً و َإِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاما»}}؛ بندگان خالص خداوند كسانی هستند كه در روی زمين به نرمی و راهوار راه می روند و زمانی كه مخاطب انسان های جاهل قرار می گيرند به سلامت از كنار آنها درمی گذرند. ([[سوره فرقان]]: 63)
+خداوند متعال در [[قرآن مجيد]] می فرمايد: {{متن قرآن|«وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا»}}؛ بندگان خالص خداوند كسانی هستند كه در روی زمين به نرمی و راهوار راه می روند و زمانی كه مخاطب انسان های جاهل قرار می گيرند به سلامت از كنار آنها درمی گذرند. ([[سوره فرقان]]: 63)
 تا جايی كه امكان دارد انسان بايد در برخورد با اين گونه انسان ها سعه صدر داشته باشد و عكس العمل نشان ندهد وحتی آن ها را مورد مهر و ملاطفت قرار دهد و به درستی سيره معصومين ما بر اين بوده است.