زید بن علی بن الحسین - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Zamani در ‏۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۶

2025-08-02T10:26:58Z

Zamani در ‏۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۳

2025-08-02T10:23:00Z

نمایش تغییرات

Zamani: اصلاح پی نوشت ها

2025-08-02T10:00:28Z

اصلاح پی نوشت ها

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۱

2025-08-02T08:41:26Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۹

2025-08-02T07:39:17Z

Zamani: باز نویسی قیام زید به کمک مقاله قیام زید بن علی

2025-08-02T07:34:30Z

باز نویسی قیام زید به کمک مقاله قیام زید بن علی

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۳۴

2025-07-26T12:34:48Z

Zamani در ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۱

2025-07-26T12:01:07Z

Zamani در ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۷

2025-07-26T10:57:00Z

Zamani در ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۱

2025-07-26T10:41:50Z

نمایش تغییرات

@@ سطر ۱۲۳: / سطر ۱۲۳: @@
 <references />
 ==منابع==
-*ابن اثیر، علی بن محمد؛ الکامل فی التاریخ، بیروت، دارصادر - داربیروت، ۱۹۶۵.
+*اصول کافی، کلینی، چاپ اسلامیه.
-*ابن اعثم کوفی؛ الفتوح، تحقیق علی شیری، بیروت، دارالأضواء، چاپ اول، ۱۹۹۱.
+*الصحيفة السجادية، دفتر نشر الهادى‏، قم‏، 1376 ش‏.
-*ابن مسکویه، ابوعلی؛ تجارب الامم، تحقیق ابوالقاسم امامی، تهران، سروش، چاپ دوم، ۱۳۷۹ش.
+*الفتوح، ابن اعثم کوفی؛ تحقیق علی شیری، بیروت، دارالأضواء، چاپ اول، ۱۹۹۱.
-*اصول کافی، کلینی، چاپ اسلامیه
+*الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، علی بن محمد؛ بیروت، دارصادر - داربیروت، ۱۹۶۵.
 *ترجمه عيون أخبار الرضا عليه السلام‏، مستفيد، حميد رضا و غفارى، على اكبر، نشر صدوق‏، تهران‏، 1372 ش‏
 *دیدگاه ائمه(ع) درباره شخصیت و قیام زید بن‌علی (بر اساس سیر و بستر تاریخی مناسبات زید بن‌علی و پیشوایان امامیه (ع))، محمد حسین وحیدی، سایت تخصصی شیعه شناسی [https://shiastudy.ir/%D9%81%D8%B1%D9%82-%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9/%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%87/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A7%D8%A6%D9%85%D9%87-%D8%B9-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D9%88-%D9%82%DB%8C%D8%A7%D9%85-%D8%B2%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D9%86%E2%80%8C%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D9%88-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A8%D8%A7%D8%AA-%D8%B2%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D9%86%E2%80%8C%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D9%88-%D9%BE%DB%8C%D8%B4%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87-%D8%B9]
-*روزشمار تاریخ اسلام، تقی واردی، قم، دارالثقلین، ج2، ص286 تا 300
+*روزشمار تاریخ اسلام، تقی واردی، قم، دارالثقلین.
 *"زید بن علی بن الحسین"، ویکی نور.
 *"زید شهید منتقم خون اهل بیت علیهم السلام"، محمدجواد طبسى، مجله فرهنگ زیارت، ۱۳۹۰، شماره ۱۰.
 *قاموس الرجال، محمدتقي تستری، قم، مؤسسة النشر الاسلامي التابعة لجماعة المدرسين، چاپ دوم
 *مناقب آل ابی طالب علیهم السلام، ابن شهرآشوب، محمد بن على، قم، نشر علامه، چاپ اول، ۱۳۷۹ق.
-*طبری، محمد بن جریر؛ تاریخ الطبری، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، دارالتراث، چاپ دوم، 1967م.
 [[رده:وقایع ماه صفر]]
 [[رده:سال ۱۲۰ هجری قمری]]
 [[رده:امامزادگان]]
 [[رده:وابستگان امام سجاد علیه السلام]]

@@ سطر ۳۹: / سطر ۳۹: @@
 زید در روز چهارشنبه اول [[صفر]] سال ۱۲۱ (یا ۱۲۲) هجری، قیام خود را آغاز نمود.<ref>تجارب الامم، پیشین، ص۱۴۲.</ref> و لشکر خود را به سوی شهر حرکت داد. نخستین برخورد در اطراف کوفه در منطقه صیادین (صائدین) انجام شد که به پیروزی یاران زید انجامید.<ref>تجارب الامم، پیشین، ص۲۴۳ و الکامل فی التاریخ، پیشین، ص ۲۴۴ و مقاتل الطالبیین، پیشین، ص۱۳۴.</ref> با پیشروی یاران زید، جنگ به کوفه کشیده شد و زید به همراه تنی چند از یاران یارانش توانستند، خود را تا در مسجد برسانند آنان به دستور زید پرچمها و علمهای خود را به اهتزاز درآورده، داخل مسجد کردند تا مردم داخل مسجد پرچمها را ببینند.<ref>تاریخ الطبری، پیشین، ص۱۸۴ و مقاتل الطالبیین، پیشین، ص۱۳۵.</ref> در این زمان نصر بن خزیمه از یاران زید فریاد زد: «ای اهل مسجد از خواری و ذلت به عزت درآیید، خارج شوید به سوی دین و دنیا چرا که اکنون نه دنیایی دارید و نه دینی».<ref>تاریخ الطبری، پیشین، ص۱۸۴ و الفتوح، پیشین، ص۲۹۱ و الکامل فی التاریخ، پیشین، ص۲۴۵ و ابن کثیر، ابوالفداء اسماعیل بن عمر؛ البدایه والنهایه، بیروت، دارالفکر، ۱۹۸۶، ج۹، ص۳۳۰.</ref>
-اما کوفیان به این ندای او پاسخی ندادند و حرکتی از خود نشان ندادند تا اینکه لشکر تازه نفس یوسف بن عمر از راه رسیدند و به سوی مسجد آمدند و با زید و یارانش به نبرد پرداختند.<ref>تاریخ الطبری، پیشین، ص۱۸۴ و مقاتل الطالبیین، پیشین، ص۱۳۵.</ref> زید و یارانش خود را به محله دیگر شهر (دار الرزق) رساندند،<ref>همان و تجارب الامم، پیشین، ص۱۴۵.</ref> و به جنگ ادامه دادند که نبرد در این منطقه نیز با پیروزی زید و یارانش همراه بود.<ref>تاریخ الطبری، پیشین، ص۱۸۵ و تجارب الامم، پیشین، ص۱۴۵ و مقاتل الطالبیین، پیشین، ص۱۳۵.</ref> اولین روز جنگ با موفقیت نسبی یاران زید به پایان رسید. شب هنگام یوسف بن عمر جلسه نظامی تشکیل داد و در آن شب تصمیم گرفتند، فردا با لشکری مجهز هر طور که شده به غائله خاتمه دهند.<ref>تاریخ الطبری، پیشین، ص۱۸۵ و مقاتل الطالبیین، پیشین، ص۱۳۵.</ref> در دومین روز جنگ، نصر بن خزیمه بدست نایل بن فروه به شهادت رسید.<ref> تاریخ الطبری، پیشین، ص۱۸۵ و تجارب الامم، پیشین، ص۱۴۶ والفتوح، پیشین، ص۲۹۱ والکامل فی التاریخ، پیشین، ص۲۴۵ و مقاتل الطالبیین، پیشین، ص۱۳۶.</ref> شهادت او در روحیه زید بسیار اثر گذاشت و او را به شدت متأثر کرد.<ref>مقاتل الطالبیین، پیشین، ص۱۳۶.</ref>
+اما کوفیان به این ندای او پاسخی ندادند و حرکتی از خود نشان ندادند تا اینکه لشکر تازه نفس یوسف بن عمر از راه رسیدند و به سوی مسجد آمدند و با زید و یارانش به نبرد پرداختند.<ref>تاریخ الطبری، پیشین، ص۱۸۴ و مقاتل الطالبیین، پیشین، ص۱۳۵.</ref> زید و یارانش خود را به محله دیگر شهر (دار الرزق) رساندند،<ref>همان و تجارب الامم، پیشین، ص۱۴۵.</ref> و به جنگ ادامه دادند که نبرد در این منطقه نیز با پیروزی زید و یارانش همراه بود.<ref>تاریخ الطبری، پیشین، ص۱۸۵ و تجارب الامم، پیشین، ص۱۴۵ و مقاتل الطالبیین، پیشین، ص۱۳۵.</ref> اولین روز جنگ با موفقیت نسبی یاران زید به پایان رسید.
-نبرد سخت زید و یارانش در صبح این روز نیز با پیروزی زید و یارانش تمام شد.<ref>الکامل فی التاریخ، پیشین، ص۱۳۵.</ref>  اما در ادامه جنگ عمال اموی چون دیدند که سواران و پیادگان آنها را یارای نبرد با سواران و پیادگان زید و یارانش نیست، از یوسف بن عمر تقاضای تیرانداز کردند.<ref>تاریخ الطبری، پیشین، ص۱۸۵-۱۸۶ و تجارب الامم، پیشین، ص۱۴۶ و مقاتل الطالبیین، پیشین، ص۱۳۷.</ref> با اعزام گروههای تیرانداز به صحنه جنگ و آغاز تیراندازی، کار بر زید و یارانش دشوار گردید. در این روز معاویة بن اسحاق فرمانده دیگر زید نیز به شهادت رسید<ref>تاریخ الطبری، پیشین، ص۱۸۶ و تجارب الامم، پیشین، ص۱۴۶ والفتوح، پیشین، ص۲۹۲.</ref> و او را غرق در اندوه کرد. غروب این روز زید نیز بر اثر اصابت تیری که به پیشانی او اصابت کرد، به شدت مجروح گردید.<ref>تاریخ الطبری، پیشین، ص۱۸۶ و تجارب الامم، پیشین، ص۱۴۶ و مقاتل الطالبیین، پیشین، ص۱۳۷.</ref>
+نبرد سخت زید و یارانش در صبح روز دوم نیز پیروزی زید و یارانش را به دنبال داشت.<ref>الکامل فی التاریخ، پیشین، ص۱۳۵.</ref> اما در ادامه جنگ عمال اموی چون دیدند که سواران و پیادگان آنها را یارای نبرد با سواران و پیادگان زید و یارانش نیست، از یوسف بن عمر تقاضای تیرانداز کردند.<ref>تاریخ الطبری، پیشین، ص۱۸۵-۱۸۶ و تجارب الامم، پیشین، ص۱۴۶ و مقاتل الطالبیین، پیشین، ص۱۳۷.</ref> با اعزام گروههای تیرانداز به صحنه جنگ و آغاز تیراندازی، کار بر زید و یارانش دشوار گردید. در این روز معاویة بن اسحاق فرمانده دیگر زید نیز به شهادت رسید<ref>تاریخ الطبری، پیشین، ص۱۸۶ و تجارب الامم، پیشین، ص۱۴۶ والفتوح، پیشین، ص۲۹۲.</ref> و او را غرق در اندوه کرد. غروب این روز زید نیز بر اثر اصابت تیری که به پیشانی او اصابت کرد، به شدت مجروح گردید.<ref>تاریخ الطبری، پیشین، ص۱۸۶ و تجارب الامم، پیشین، ص۱۴۶ و مقاتل الطالبیین، پیشین، ص۱۳۷.</ref>
 پس از مجروحیت زید، یارانش او را به منزل یکی از اصحاب به نام حران بن ابی کریمه برده،<ref>مقاتل الطالبیین، پیشین، ص۱۳۷ و تاریخ الطبری، پیشین، ص۱۸۶.</ref> برای معالجه اش طبیب آوردند؛ اما متأسفانه تلاش طبیب برای مداوای زید ثمری نداشت و او پس از بیرون کشیده شدن تیر از پیشانی‌اش،<ref>انساب والاشراف، پیشین، ص۲۵۱ و مقاتل الطالبیین، پیشین، ص۱۳۷ و تاریخ الطبری، پیشین، ص۱۸۶.</ref> در روز جمعه سوم [[صفر]] سال صد و بیست و یک هجری،<ref>مقاتل الطالبیین، پیشین، ص۱۳۹.</ref> در سن چهل و دو<ref>ابن سعد؛ الطبقات الکبری، تحقیق محمد بن صامل السلمی، طائف، مکتبة الصدیق، چاپ اول، ۱۹۹۳، ج۵، ص۲۵۱ و شیخ مفید؛ الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، قم، کنگره شیخ مفید، ۱۴۱۳، ج۲، ص۱۷۴ و مقاتل الطالبیین، پیشین، ص۱۲۷.</ref> یا چهل و شش سالگی به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسید.<ref>محلی، حمید بن احمد؛ الحدائق الوردیة فی مناقب الأئمة الزیدیه، مکتبة بدر، صنعاء، چاپ اول، ۱۴۲۳ و زید بن علی؛ مسند امام زید علیه السلام، بیروت، دارمکتبة الحیاة، ص۱۰.</ref>

@@ سطر ۱۰۰: / سطر ۱۰۰: @@
 مأمون گفت: يا ابا الحسن! آيا رواياتى در مذمّت افرادى كه به ناحقّ ادّعاى امامت مى‌‏كنند، وارد نشده است؟ حضرت فرمود: زيد ادّعاى ناحقّ نمى‏‌كرد او متّقى ‏تر از اين بود كه چنين كند، او مى‏‌گفت: شما را به شخصى مرضى و پسنديده از آل محمّد دعوت مى‌‏كنم، آن رواياتى كه وارد شده در مورد افرادى است كه ادّعا مى‏‌كنند خداوند آنان را به امامت تعيين كرده است و مردم را به غير دين خدا دعوت كرده و آنها را از راه خدا منحرف مى‌‏سازند. قسم به خدا كه زيد از مخاطبين اين آيه بود: «وَ جاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ هُوَ اجْتَباكُمْ» (در راه خدا- آن طور كه شايسته جهاد در راه خداست- جهاد كنيد او شما را برگزيده است) (حجّ/78).<ref>شيخ صدوق، عيون اخبارالرضا، بيروت، مؤسسه الاعلمي للمطبوعات، 1404 هـ ق، ج1، ص225، باب 25. ترجمه از: ترجمه عيون أخبار الرضا عليه السلام‏، مستفيد، حميد رضا و غفارى، على اكبر، نشر صدوق‏، تهران‏، 1372 ش‏، ص516 و 517‏</ref>
-جمع بین این روایات با روایت های قبلی آن است که ائمه علیهم السلام با قیام زید مخالف بودند اما وقتی او در هر صورت قیام کرد از شیعیانی که در کوفه بوده و ندای یاری طلبی او را می شنیده‌اند انتظار داشته‌اند که او را تنها نگذارند و یاریش دهند. چه او برای خدا قیام نموده بود و قصدش اقامه حق بود.
+جمع بین این روایات با روایت های قبلی آن است که ائمه علیهم السلام با قیام زید مخالف بودند اما وقتی او در هر صورت قیام کرد از شیعیانی که در کوفه بوده و ندای یاری طلبی او را می شنیده‌اند انتظار داشته‌اند که او را تنها نگذارند و یاریش دهند و از این رو امام صادق علیه السلام فرمودند : «وای به حال کسی که ندای او را شنید، ولی اجابت نکرد» و نفرمودند: «وای به حال کسی که او را یاری نکرد» و با این بیان تأکید کردند که شنونده ندای وی پس از قیام باید به او پاسخ می داد و او را که در بین دشمنان اهل بیت علیهم السلام تنها نمی گذاشت.
 ==زیدیه==
-پس از درگذشت زید، شیعیانی که معتقد به اندیشه قیام به سیف و خروج علیه حاکم ظالم بودند، زید را به عنوان امام بدون نص دانسته و به زیدیه معروف شدند.<ref>عبدالله بن حمزه حسنی، الشافی، ج ۳ص ۱۰۹ و ۱۱۰.</ref>
+پس از درگذشت زید، شیعیانی که معتقد به اندیشه قیام به سیف و خروج علیه حاکم ظالم بودند، زید را به عنوان امام بدون نص دانسته و به زیدیه معروف شدند.<ref>عبدالله بن حمزه حسنی، الشافی، ج۳، ص ۱۰۹ و ۱۱۰.</ref>
 ==مقالات مرتبط==
@@ سطر ۱۱۱: / سطر ۱۱۱: @@
 <references />
 ==منابع==
+*اصول کافی، کلینی، چاپ اسلامیه
-*مؤسسه تبیان، نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام.
+*ترجمه عيون أخبار الرضا عليه السلام‏، مستفيد، حميد رضا و غفارى، على اكبر، نشر صدوق‏، تهران‏، 1372 ش‏
 *"زید بن علی بن الحسین"، ویکی نور.
 *"زید شهید منتقم خون اهل بیت علیهم السلام"، محمدجواد طبسى، مجله فرهنگ زیارت، ۱۳۹۰، شماره ۱۰.
-*"دلایل قیام زید و اجازه امام صادق علیه السلام به ایشان"، مرکز مطالعات و پاسخ‌گويي به شبهات حوزه های علمیه قم.
+*الصحيفة السجادية، دفتر نشر الهادى‏، قم‏، 1376 ش‏.
 *قاموس الرجال، محمدتقي تستری، قم، مؤسسة النشر الاسلامي التابعة لجماعة المدرسين، چاپ دوم
 *مناقب آل ابی طالب علیهم السلام، ابن شهرآشوب، محمد بن على، قم، نشر علامه، چاپ اول، ۱۳۷۹ق.
 [[رده:وقایع ماه صفر]]
 [[رده:سال ۱۲۰ هجری قمری]]
 [[رده:امامزادگان]]
 [[رده:وابستگان امام سجاد علیه السلام]]

@@ سطر ۹۴: / سطر ۹۴: @@
 وجود برخی روایات در مورد زید و قیام او در بین روایات ائمه علیهم السلام موجب شده است که برخی قیام زید را مورد تایید ائمه علیهم السلام بدانند از جمله روایات زیر:
-فضیل بن یسار گوید در صبح روزی که زید قیام نمود به او رسیدم. پس شنیدم که می گفت چه کسی من را بر کشتن این سپاهیان شامی کمک می کند؟ قسم به کسی که محمد را به حق بشارت دهند و انذار کننده فرستاد هیچ کس از شما  مرا در کشتن آنان یاری ندهد مگر اینکه در روز قیامت دست او را می گیرم و با او در بهشت داخل می شوم به اذن خدای متعال. پس چون او رضی الله عنه کشته شد شتری کرایه کردم و به سمت مدینه حرکت کردم و خدمت امام صادق علیه السلام رسیدم و با خودم گفتم والله او را به قتل زید خبر نمی دهم که برایش جزع می کند. پس وقتی به خدمت او رسیدم گفت عمویم زید چه کرد؟ پس گریه گلویم را گرفت. فرمود: او را کشتند؟ گفتم: بله قسم به خدا او را کشتند. گفت: و او را به دار آویختند؟ گفتم بله به خدا قسم او را به دار آویختند. پس شروع کرد به گریه کردن و اشکهایش بر دو طرف گونه هایش جاری شد. سپس گفت ای فضیل با عمویم زید در جنگ با شامیان شرکت کردی؟ گفتم بله گفت چه تعداد از آنها را کشتی؟ گفتم: 6 نفر را فرمود: و شاید که در درستی کشتن آنها شک داری؟ گفتم اگر شک داشتم آنها را نمی کشتم. فرمود: «خداوند مرا در اين خون ها شريك گرداند، به خدا سوگند عمويم زيد روش [[حضرت علی]] علیه السلام و يارانش را در پيش گرفتند.»<ref>تستري، محمدتقي، قاموس الرجال، قم، مؤسسة النشر الاسلامي التابعة لجماعة المدرسين، چاپ دوم، ج 4، ص 570.</ref>
+از عبدالله بن سیابه روایت شده که فرستاده‌ای از بسام صیرفی با نامه‌ای آمد که در آن نوشته بود: اما بعد، زید بن علی روز چهارشنبه، اول صفر، خروج کرد و چهارشنبه و پنجشنبه در قید حیات بود و روز جمعه کشته شد و فلانی و فلانی با او کشته شدند. پس ما بر امام صادق علیه السلام وارد شدیم و نامه را به او دادیم. او آن را خواند و گریست! سپس فرمود: ما از خداییم و به سوی او بازمی‌گردیم! از خدا برای عمویم پاداش می‌طلبم، او عموی خوبی بود! عمویم مردی برای دنیا و آخرت ما بود. به خدا سوگند، عمویم شهید از دنیا رفت، مانند شهیدانی که با پیامبر، علی، حسن و حسین علیهم السلام به شهادت رسیدند.<ref>قاموس الرجال، تستري، محمدتقي، ج 4، ص 569.</ref>
 در روایتی از [[امام رضا]] علیه السلام است که در پاسخ به [[مأمون]] فرمود: « همانا زید از علمای آل محمد بود. به خاطر خدای عز و جل غضب نمود و دشمنان خدا را کشت تا اینکه در راه او کشته شد. پدرم موسى بن جعفر عليهما السّلام برايم نقل كرد كه از پدرش جعفر بن محمّد بن علىّ عليهم السّلام چنين شنيد: خداوند عمويم زيد را رحمت كند، زيرا او مردم را به رضا (شخص پسنديده) از آل محمّد دعوت مى‌‏كرد و اگر پيروز مى‌‏شد، به آنچه مردم را بدان دعوت مى‏‌كرد، وفا مى‏‌نمود. و با من در باره قيامش مشورت نمود و من به او گفتم: عمو جان! اگر راضى هستى كه كشته شوى و در محلّه كناسه و جسدت‏ را بردار آويزان كنند، اين كار را انجام بده. و بعد از رفتن زيد، حضرت صادق عليه السّلام فرمود: واى بر كسى كه فرياد او را بشنود و او را يارى نكند.
@@ سطر ۱۰۰: / سطر ۱۰۰: @@
 مأمون گفت: يا ابا الحسن! آيا رواياتى در مذمّت افرادى كه به ناحقّ ادّعاى امامت مى‌‏كنند، وارد نشده است؟ حضرت فرمود: زيد ادّعاى ناحقّ نمى‏‌كرد او متّقى ‏تر از اين بود كه چنين كند، او مى‏‌گفت: شما را به شخصى مرضى و پسنديده از آل محمّد دعوت مى‌‏كنم، آن رواياتى كه وارد شده در مورد افرادى است كه ادّعا مى‏‌كنند خداوند آنان را به امامت تعيين كرده است و مردم را به غير دين خدا دعوت كرده و آنها را از راه خدا منحرف مى‌‏سازند. قسم به خدا كه زيد از مخاطبين اين آيه بود: «وَ جاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ هُوَ اجْتَباكُمْ» (در راه خدا- آن طور كه شايسته جهاد در راه خداست- جهاد كنيد او شما را برگزيده است) (حجّ/78).<ref>شيخ صدوق، عيون اخبارالرضا، بيروت، مؤسسه الاعلمي للمطبوعات، 1404 هـ ق، ج1، ص225، باب 25. ترجمه از: ترجمه عيون أخبار الرضا عليه السلام‏، مستفيد، حميد رضا و غفارى، على اكبر، نشر صدوق‏، تهران‏، 1372 ش‏، ص516 و 517‏</ref>
-جمع بین این روایات با روایت های پیش ان است که ائمه علیهم السلام با قیام زید مخالف بودند اما وقتی او در هر صورت قیام کرد از شیعیانی که در کوفه بوده و ندای یاری طلبی او را می شنیده اند انتظار داشته اند که او را تنها نگذارند و یاریش دهند.
+جمع بین این روایات با روایت های قبلی آن است که ائمه علیهم السلام با قیام زید مخالف بودند اما وقتی او در هر صورت قیام کرد از شیعیانی که در کوفه بوده و ندای یاری طلبی او را می شنیده‌اند انتظار داشته‌اند که او را تنها نگذارند و یاریش دهند. چه او برای خدا قیام نموده بود و قصدش اقامه حق بود.
 ==زیدیه==
@@ سطر ۱۱۹: / سطر ۱۱۹: @@
 *قاموس الرجال، محمدتقي تستری، قم، مؤسسة النشر الاسلامي التابعة لجماعة المدرسين، چاپ دوم
 *ترجمه عيون أخبار الرضا عليه السلام‏، مستفيد، حميد رضا و غفارى، على اكبر، نشر صدوق‏، تهران‏، 1372 ش‏
+*الصحيفة السجادية، دفتر نشر الهادى‏، قم‏، 1376 ش‏.
 [[رده:وقایع ماه صفر]]
 [[رده:سال ۱۲۰ هجری قمری]]
 [[رده:امامزادگان]]
 [[رده:وابستگان امام سجاد علیه السلام]]

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 ==قیام و شهادت زید==
-از برخى روایات بدست مى‌ آید که [[شیعه|شیعیان]] و دوستداران [[اهل البیت|اهل  بیت]] علیهم‌السلام در [[کوفه]] با آگاهى از روحیه مبارزه‌ جویى [[زید بن علی بن الحسین|زید بن  على]] علیه‌السلام و مخالفت پنهان و آشکار او با دستگاه [[خلافت]] بنى‌ امیه، از او دعوت کردند که از [[مدینه|مدینه]] به کوفه رفته و رهبریت قیام ضد اموى را بر عهده گیرد. زید با برادر بزرگوارش [[امام باقر علیه السلام|امام محمدباقر]] علیه‌السلام در این  باره مشورت کرد. امام علیه‌السلام وى را از زودهنگام بودن قیام و بى‌ نتیجه بودن آن باخبر کرد.<ref> مسند زید بن علی علیه‌السلام، ص ۱۹۰.</ref>
+از برخى روایات بدست مى‌ آید که [[شیعه|شیعیان]] و دوستداران [[اهل البیت|اهل  بیت]] علیهم‌السلام در [[کوفه]] با آگاهى از روحیه مبارزه‌ جویى [[زید بن علی بن الحسین|زید بن  على]] علیه‌السلام و مخالفت پنهان و آشکار او با دستگاه [[خلافت]] بنى‌ امیه، از او دعوت کردند که از [[مدینه|مدینه]] به کوفه رفته و رهبریت قیام ضد اموى را بر عهده گیرد. زید با برادر بزرگوارش [[امام باقر علیه السلام|امام محمدباقر]] علیه‌السلام در این  باره مشورت کرد و امام علیه‌السلام او را از این کار باز داشت.
-به همین جهت، زید به احترام نظر امام و برادرش امام باقر علیه‌السلام در حیات آن حضرت اقدام به قیام و مبارزه نکرد. اما چند سال پس از [[شهادت امام باقر علیه السلام|شهادت امام باقر]] علیه‌السلام که زورگویى‌ ها و رفتارهاى تبعیض ‌آمیز عامل خلیفه در مدینه غیرقابل تحمل شده بود، زید به [[شام]] رفت تا از دست وى در نزد [[هشام بن عبدالملک|هشام  بن  عبدالملک]] شکایت نماید. ولى هشام نه تنها به شکایت‌ هاى زید اعتنایى نکرد، بلکه او را از شام بیرون نمود. این امر سبب گردید که زید، تصمیم نهایى خود را بگیرد و به سوى کوفه رهسپار گردد تا در جمع مبارزان این شهر با دستگاه خلافت به مبارزه و قیام برخیزد.
+به همین جهت، زید به احترام نظر امام و برادرش امام باقر علیه‌السلام در حیات آن حضرت اقدام به قیام و مبارزه نکرد. اما چند سال پس از [[شهادت امام باقر علیه السلام|شهادت امام باقر]] علیه‌السلام، زورگویى‌ ها و رفتارهاى تبعیض ‌آمیز عامل خلیفه در مدینه موجب شد که زید به [[شام]] رفت تا از دست وى در نزد [[هشام بن عبدالملک|هشام  بن  عبدالملک]] شکایت نماید. ولى هشام نه تنها به شکایت‌ هاى زید اعتنایى نکرد، بلکه او را از شام بیرون نمود. این امر سبب گردید که زید، تصمیم نهایى خود را بگیرد و به سوى کوفه رهسپار گردد تا در جمع مبارزان این شهر با دستگاه خلافت به مبارزه و قیام برخیزد.
-وى پس از آن که وارد کوفه شد، مردم این شهر را به طور پنهانى به مبارزه دعوت کرد و عده اى به او پیوستند، ولى زید تعداد آنان را براى یک مبارزه کافى نمى‌ دانست. به همین جهت پس از چهار ماه اقامت در کوفه، تصمیم به خروج از این شهر گرفت تا به مدینه برگردد. اما شیعیان و مخالفان بنى‌ امیه که از تصمیم او آگاهى یافته بودند، به سراغش رفته و او را در [[قادسیه]] یافتند و از وى درخواست کردند که به کوفه برگردد و آنان او را به طور جدى یارى خواهند داد و نیروى رزمى و تجهیزات جنگى لازم را برایش فراهم خواهند کرد.
+پس از آن که وارد کوفه شد، مردم این شهر را به طور پنهانى به مبارزه دعوت کرد و عده اى به او پیوستند، ولى زید تعداد آنان را براى یک مبارزه کافى نمى‌ دانست. به همین جهت پس از چهار ماه اقامت در کوفه، تصمیم به خروج از این شهر گرفت تا به مدینه برگردد. اما شیعیان و مخالفان بنى‌ امیه که از تصمیم او آگاهى یافته بودند، به سراغش رفته و او را در [[قادسیه]] یافتند و از وى درخواست کردند که به کوفه برگردد و آنان او را به طور جدى یارى خواهند داد و نیروى رزمى و تجهیزات جنگى لازم را برایش فراهم خواهند کرد.
 زید بن  على علیه‌السلام دوباره به [[کوفه]] برگشت و به مدت ده ماه در این شهر اقامت نمود و دو ماه از آن را به [[بصره]] رفته و مردم این منطقه را نیز به مبارزه دعوت کرد. تشکیلات و نیروسازى زید چنان با برنامه و پنهان کارى پیش مى‌ رفت که [[یوسف بن عمر ثقفی|یوسف  بن  عمر]]، استاندار کوفه، با تمام تلاشى که بکار مى‌ بست، اطلاعات چندانى از او بدست نمى‌ آورد. تا این که هشام نامه اى به استاندار کوفه نوشت و او را از خطر قریب الوقوع زید بن  على علیه‌السلام باخبر گردانید.