زیارت پیاده امام حسین علیه السلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: ویرایش

2021-05-17T06:54:10Z

ویرایش

Saeed zamani: تعیین رده

2012-11-17T05:31:08Z

تعیین رده

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۴۳

2012-10-30T09:43:08Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{بخشی از یک کتاب}} آنچه در راه طلب خسته نگردد هرگز پاى پر آبله و باديه پيماى من ا...' ایجاد کرد

2012-10-11T09:21:23Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{بخشی از یک کتاب}} آنچه در راه طلب خسته نگردد هرگز پاى پر آبله و باديه پيماى من ا...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{بخشی از یک کتاب}}

آنچه در راه طلب خسته نگردد هرگز پاى پر آبله و باديه پيماى من است.

غير از عشق و محبت، كه پاى زائر را پياده به مرقد حسين‌ علیه السلام مى‌كشاند و رنج‌ سفر و خوف و خطر را به جان مى‌خرد، پياده روى براى [[زيارت]] [[سیدالشهدا]]، ثواب بسيار دارد و مورد تاكيد پيشوايان دين است.

اما صادق‌ علیه السلام فرموده است: «من خرج من منزله يريد زيارة قبر الحسين بن على علیه السلام ان كان ماشيا كتبت له بكل خطوة حسنة و محا عنه سيئة...»<ref>[[بحارالانوار]]، ج 98، ص 28، المزار، شيخ مفيد، ص 30.</ref> هر كس به قصد زيارت [[امام حسين‌]] علیه السلام پياده از خانه‌اش خارج شود، خداوند در مقابل هر گام براى او حسنه‌اى مى‌نويسد و گناهى از او مى‌زدايد.

يكى از زائران هميشگى حسين‌ علیه السلام كه هر ماه آن حضرت را [[زيارت]] مى‌كرده، بخاطر پيرى و ناتوانى، يك بار نتوانست برود. نوبت بعد كه پياده پس از چند روز راهپيمايى به ‌حرم مى‌رسد و سلام مى‌دهد و نماز زيارت مى‌خواند در خواب آن حضرت را مى‌بيند كه به وى مى‌گويد: چرا به من جفا كردى، تو كه نيكوكار بودى...<ref>همان، ص 16.</ref> اين شدت عنايت ائمه‌ را به زائر پياده مى‌رساند.

معاوية بن وهب (از اصحاب [[امام صادق]] عليه السلام) مى‌گويد: خدمت آن حضرت رسيدم. در مصلاى خود در خانه‌اش نشسته بود و پس از [[نماز]] با خداوند راز و نياز مى‌كرد.

از جمله (در [[دعا]] نسبت به زائران قبر حسين‌ علیه السلام) مى‌گفت: «خداى زائران قبر حسين را بيامرز اينان كه در اين راه، پول خرج مى‌كنند، بدن هاى خود رادر اين راه در معرض قرار مى‌دهند... خدايا رحمت كن بر چهره‌هايى كه آفتاب، رنگ آن ها را تغيير داده، صورت هايى كه متوجه قبر ابا عبدالله است، چشمهايى كه در محبت ما اشك ‌مى‌ريزد... خدايا اين جان ها و بدن ها را به تو مى‌سپارم تا كنار حوض كوثر به هم برسيم...».<ref>همان، ص 52 و 8.</ref>

اين سنت زيارت پياده، از زمان ائمه بوده و تاكنون نيز ادامه دارد و اجر بيشمارى براى‌ آن نقل شده است. فاضل دربندى مى‌نويسد: اين پياده بودن، يا به جهت فقير بودن زائر است كه نشان مى‌دهد اين زيارت، برخاسته از شوق و محبت است يا به جهت آنست كه‌ زائر، خود را در برابر سلطان اقليم جوانمردى و خورشيد سپهر عصمت و شهادت كوچك ‌مى‌شمارد و در راه او، رنج ‌سفر پياده را بر خود هموار مى‌كند و هر دو ارزشمند است.<ref>اسرار الشهادة، فاضل دربندى، ص 136، (چاپ سنگى).</ref>

در عراق، از سالها پيش چنين رسم است كه هيئت ها، دسته‌ها و كاروان هايى كوچك يا بزرگ در ايام خاصى از [[بصره]]، [[بغداد]] و عمدتا از نجف براى [[زيارت]] [[كربلا]] پياده حركت‌ مى‌كنند.

به ويژه در ايام زيارتى خاص مثل نيمه [[شعبان]]، اول [[رجب]]، ايام [[عاشورا]] و اربعين‌ بيشتر و پرشكوهتر است و اغلب، راه كنار ساحل فرات را انتخاب مى‌كنند كه از نجف تا كربلا 18 فرسنگ است و چند روز طول مى‌كشد.

در اين كاروان هاى زيارتى پياده، علماى ‌بزرگ هم شركت مى‌كردند همچون ميرزاى نايينى، آيت الله كمپانى، سيد محسن امين و بسيارى از علماى معاصر. در اين مسير، ديدار با عشاير و فعاليت هاى تبليغى هم انجام ‌مى‌گرفت و شعارهايى هم مطرح مى‌شد و روضه‌خوانى برگزار مى‌گشت.

در ايام حكومت ها بعثي ها، اين پياده روي هاى پرشكوه، آن هم از طريق جاده غيررسمى ‌كنار فرات، رنگ مبارزه و مخالفت با رژيم عراق هم به خود مى‌گرفت و يك بار هم در ايام ‌اربعين حسينى در سال 1397 ق. به درگيري هاى سخت ميان نيروهاى بعثى با انقلابيون ‌[[شيعه]] و كاروانهاى زيارتى در طول راه و در حرم ابا عبدالله الحسين‌ علیه السلام انجاميد و كشته‌ها و مجروحان بسيارى داد<ref>شرح مبسوط ماجرا در كتاب‌ «انتفاضة صفر الاسلاميه‌» از رعد الموسوى آمده است.</ref> و به‌ «اربعين خونين‌» معروف شد.

در كوى عشق، درد و بلا كم نمى‌شود از باغ خلد، برگ و نوا كم نمى‌شود. تيغ شهادتست دلگرم را علاج اين تشنگى به آب بقاء كم نمى‌شود قاصد، تسلى دل عاشق نمى‌دهد شوق حرم به قبله نما، كم نمى‌شود.<ref>كليات صائب تبريزى، غزل 1523.</ref>

==پانویس==
<references/>

==منابع==
جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۳۱
سطر ۳۰:		سطر ۳۰:
	==منابع==		==منابع==
	جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.		جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.
		+
		+	[[رده:زیارت امام حسین علیه السلام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۴۳
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{~~بخشی از یک~~ کتاب}}	+	{{مدخل دائره المعارف\|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]}}

	آنچه در راه طلب خسته نگردد هرگز پاى پر آبله و باديه پيماى من است.		آنچه در راه طلب خسته نگردد هرگز پاى پر آبله و باديه پيماى من است.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائره المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
-آنچه در راه طلب خسته نگردد هرگز پاى پر آبله و باديه پيماى من است.
+پیاده روى براى [[زیارت]] حضرت [[سیدالشهدا]] علیه السلام، [[ثواب]] بسیار دارد و مورد تاکید پیشوایان دین است. [[امام صادق‌]] علیه السلام فرموده است: «من خرج من منزله یرید زیارة قبر الحسین بن على علیه السلام ان کان ماشیا کتبت له بکل خطوة حسنة و محا عنه سیئة...»<ref>بحارالانوار، ج ۹۸، ص ۲۸، المزار، شیخ مفید، ص ۳۰.</ref> هر کس به قصد زیارت [[امام حسين‌]] علیه السلام پیاده از خانه‌اش خارج شود، خداوند در مقابل هر گام براى او حسنه‌اى مى‌نویسد و گناهى از او مى‌زداید.
-غير از عشق و محبت، كه پاى زائر را پياده به مرقد حسين‌ علیه السلام مى‌كشاند و رنج‌ سفر و خوف و خطر را به جان مى‌خرد، پياده روى براى [[زيارت]] [[سیدالشهدا]]، ثواب بسيار دارد و مورد تاكيد پيشوايان دين است.
+معاویة بن وهب (از اصحاب [[امام صادق]] علیه السلام) مى‌گوید: خدمت آن حضرت رسیدم. در مصلاى خود در خانه‌اش نشسته بود و پس از [[نماز]] با خداوند راز و نیاز مى‌کرد. از جمله (در [[دعا]] نسبت به زائران قبر حسین‌ علیه السلام) مى‌گفت: «خداى زائران قبر حسین را بیامرز اینان که در این راه، پول خرج مى‌کنند، بدن هاى خود را در این راه در معرض قرار مى‌دهند... خدایا رحمت کن بر چهره‌هایى که آفتاب، رنگ آنها را تغییر داده، صورت هایى که متوجه قبر ابا عبدالله است، چشمهایى که در محبت ما اشک ‌مى‌ریزد... خدایا این جان ها و بدن ها را به تو مى‌سپارم تا کنار [[کوثر|حوض کوثر]] به هم برسیم...».<ref>همان، ص ۵۲ و ۸.</ref>
-اما صادق‌ علیه السلام فرموده است: «من خرج من منزله يريد زيارة قبر الحسين بن على علیه السلام ان كان ماشيا كتبت له بكل خطوة حسنة و محا عنه سيئة...»<ref>[[بحارالانوار]]، ج 98، ص 28، المزار، شيخ مفيد، ص 30.</ref> هر كس به قصد زيارت [[امام حسين‌]] علیه السلام پياده از خانه‌اش خارج شود، خداوند در مقابل هر گام براى او حسنه‌اى مى‌نويسد و گناهى از او مى‌زدايد.
+این سنت زیارت پیاده، از زمان [[ائمه اطهار|ائمه]] بوده و تاکنون نیز ادامه دارد و اجر بیشمارى براى‌ آن نقل شده است. [[فاضل دربندی|فاضل دربندى]] مى‌نویسد: این پیاده بودن، یا به جهت فقیر بودن زائر است که نشان مى‌دهد این زیارت، برخاسته از شوق و محبت است یا به جهت آنست که‌ زائر، خود را در برابر سلطان اقلیم جوانمردى و خورشید سپهر [[عصمت]] و شهادت کوچک ‌مى‌شمارد و در راه او، رنج ‌سفر پیاده را بر خود هموار مى‌کند و هر دو ارزشمند است.<ref>اسرار الشهادة، فاضل دربندى، ص ۱۳۶، (چاپ سنگى).</ref>
-يكى از زائران هميشگى حسين‌ علیه السلام كه هر ماه آن حضرت را [[زيارت]] مى‌كرده، بخاطر پيرى و ناتوانى، يك بار نتوانست برود. نوبت بعد كه پياده پس از چند روز راهپيمايى به ‌حرم مى‌رسد و سلام مى‌دهد و نماز زيارت مى‌خواند در خواب آن حضرت را مى‌بيند كه به وى مى‌گويد: چرا به من جفا كردى، تو كه نيكوكار بودى...<ref>همان، ص 16.</ref> اين شدت عنايت ائمه‌ را به زائر پياده مى‌رساند.
+در [[عراق]]، از سالها پیش چنین رسم است که هیئت ها، دسته‌ها و کاروان هایى کوچک یا بزرگ در ایام خاصى از [[بصره]]، [[بغداد]] و عمدتا از [[نجف]] براى زیارت [[کربلا]] پیاده حرکت‌ مى‌کنند. به ویژه در ایام زیارتى خاص مثل نیمه [[شعبان]]، اول [[رجب]]، ایام [[عاشورا]] و [[اربعین]] بیشتر و پرشکوهتر است و اغلب، راه کنار ساحل [[فرات]] را انتخاب مى‌کنند که از نجف تا کربلا ۱۸ فرسنگ است و چند روز طول مى‌کشد.
-معاوية بن وهب (از اصحاب [[امام صادق]] عليه السلام) مى‌گويد: خدمت آن حضرت رسيدم. در مصلاى خود در خانه‌اش نشسته بود و پس از [[نماز]] با خداوند راز و نياز مى‌كرد.
+در این کاروان هاى زیارتى پیاده، علماى ‌بزرگ هم شرکت مى‌کردند، همچون [[میرزا محمدحسین نائینی|میرزاى نایینى]]، [[محمدحسین غروی اصفهانی|آیت الله کمپانى]]، [[سید محسن امین|سید محسن امین]] و بسیارى از علماى معاصر. در این مسیر، دیدار با عشایر و فعالیت هاى تبلیغى هم انجام ‌مى‌گرفت و شعارهایى هم مطرح مى‌شد و [[روضه خوانی|روضه‌خوانى]] برگزار مى‌گشت.
-از جمله (در [[دعا]] نسبت به زائران قبر حسين‌ علیه السلام) مى‌گفت: «خداى زائران قبر حسين را بيامرز اينان كه در اين راه، پول خرج مى‌كنند، بدن هاى خود رادر اين راه در معرض قرار مى‌دهند... خدايا رحمت كن بر چهره‌هايى كه آفتاب، رنگ آن ها را تغيير داده، صورت هايى كه متوجه قبر ابا عبدالله است، چشمهايى كه در محبت ما اشك ‌مى‌ريزد... خدايا اين جان ها و بدن ها را به تو مى‌سپارم تا كنار حوض كوثر به هم برسيم...».<ref>همان، ص 52 و 8.</ref>
+در ایام حکومت بعثی ها، این پیاده روی هاى پرشکوه، آن هم از طریق جاده غیررسمى ‌کنار فرات، رنگ مبارزه و مخالفت با رژیم عراق هم به خود مى‌گرفت و یک بار هم در ایام ‌اربعین حسینى در سال ۱۳۹۷ ق. به درگیری هاى سخت میان نیروهاى بعثى با انقلابیون ‌[[شیعه]] و کاروانهاى زیارتى در طول راه و در [[حرم امام حسین علیه السلام|حرم ابا عبدالله الحسین‌]] علیه السلام انجامید و کشته‌ها و مجروحان بسیارى داد<ref>شرح مبسوط ماجرا در کتاب‌ «انتفاضة صفر الاسلامیه‌» از رعد الموسوى آمده است.</ref> و به‌ «اربعین خونین‌» معروف شد.
-اين سنت زيارت پياده، از زمان ائمه بوده و تاكنون نيز ادامه دارد و اجر بيشمارى براى‌ آن نقل شده است. فاضل دربندى مى‌نويسد: اين پياده بودن، يا به جهت فقير بودن زائر است كه نشان مى‌دهد اين زيارت، برخاسته از شوق و محبت است يا به جهت آنست كه‌ زائر، خود را در برابر سلطان اقليم جوانمردى و خورشيد سپهر عصمت و شهادت كوچك ‌مى‌شمارد و در راه او، رنج ‌سفر پياده را بر خود هموار مى‌كند و هر دو ارزشمند است.<ref>اسرار الشهادة، فاضل دربندى، ص 136، (چاپ سنگى).</ref>
+در کوى عشق، درد و بلا کم نمى‌شود * از باغ خلد، برگ و نوا کم نمى‌شود
-در عراق، از سالها پيش چنين رسم است كه هيئت ها، دسته‌ها و كاروان هايى كوچك يا بزرگ در ايام خاصى از [[بصره]]، [[بغداد]] و عمدتا از نجف براى [[زيارت]] [[كربلا]] پياده حركت‌ مى‌كنند.
+تیغ شهادتست دل گرم را علاج * این تشنگى به آب بقاء کم نمى‌شود
-به ويژه در ايام زيارتى خاص مثل نيمه [[شعبان]]، اول [[رجب]]، ايام [[عاشورا]] و اربعين‌ بيشتر و پرشكوهتر است و اغلب، راه كنار ساحل فرات را انتخاب مى‌كنند كه از نجف تا كربلا 18 فرسنگ است و چند روز طول مى‌كشد.
+قاصد، تسلى دل عاشق نمى‌دهد * شوق حرم به قبله نما، کم نمى‌شود<ref>کلیات صائب تبریزى، غزل ۱۵۲۳.</ref>
-در اين كاروان هاى زيارتى پياده، علماى ‌بزرگ هم شركت مى‌كردند همچون ميرزاى نايينى، آيت الله كمپانى، سيد محسن امين و بسيارى از علماى معاصر. در اين مسير، ديدار با عشاير و فعاليت هاى تبليغى هم انجام ‌مى‌گرفت و شعارهايى هم مطرح مى‌شد و روضه‌خوانى برگزار مى‌گشت.
+آنچه در راه طلب خسته نگردد هرگز * پاى پر آبله و بادیه پیماى من است
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
 جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.
 [[رده:زیارت امام حسین علیه السلام]]