زهیر بن قین بجلی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Zamani در ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۲

2025-07-20T13:42:22Z

Mohammadi در ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۱

2025-07-08T12:01:41Z

Mohammadi: /* نقش زهیر در حادثه کربلا */

2025-07-08T10:59:27Z

‏نقش زهیر در حادثه کربلا

مهدی موسوی: ویرایش

2021-05-09T06:58:39Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۳۱

2020-09-19T11:31:23Z

Zamani در ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۱۹

2020-09-19T11:19:28Z

Zamani: Zamani صفحهٔ زهیر بن القین البجلی را به زهیر بن قین بجلی که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2020-09-19T10:20:14Z

Zamani صفحهٔ زهیر بن القین البجلی را به زهیر بن قین بجلی که تغییرمسیر بود منتقل کرد

Zamani در ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۴۴

2020-09-19T09:44:12Z

Aghajani در ‏۱۷ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۴۱

2019-08-17T09:41:01Z

Zamani در ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۱۴، ساعت ۱۳:۱۷

2014-09-29T13:17:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۲
سطر ۱:		سطر ۱:
	'''زُهَیر بن قَین بَجَلی''' از بزرگان [[کوفه]] و از طرفداران خلیفه سوم [[عثمان بن عفان]] بود. او در برخی جنگ‌های مسلمانان در زمان عثمان، فرماندهی سپاه [[اسلام]] را بر عهده داشت.<ref> مرضیه محمدزاده، شهیدان جاوید، نشر بصیرت، ص ۴۰۰.</ref> زهیر سرانجام در راه بازگشت از [[مکه]] در پی دعوت [[امام حسین علیه السلام\|امام حسین]] (علیه السلام)، به آن حضرت پیوست و در واقعه [[کربلا]] به فیض [[شهادت در راه خدا\|شهادت]] رسید.		'''زُهَیر بن قَین بَجَلی''' از بزرگان [[کوفه]] و از طرفداران خلیفه سوم [[عثمان بن عفان]] بود. او در برخی جنگ‌های مسلمانان در زمان عثمان، فرماندهی سپاه [[اسلام]] را بر عهده داشت.<ref> مرضیه محمدزاده، شهیدان جاوید، نشر بصیرت، ص ۴۰۰.</ref> زهیر سرانجام در راه بازگشت از [[مکه]] در پی دعوت [[امام حسین علیه السلام\|امام حسین]] (علیه السلام)، به آن حضرت پیوست و در واقعه [[کربلا]] به فیض [[شهادت در راه خدا\|شهادت]] رسید.
−	~~[[پرونده:Zuhair.jpg\|thumb\|330px\|left\|تصویرسازی نماز روز عاشورا - اثری از استاد بهنام شیرمحمدی]]~~

	==پیوستن زهیر به قافله کربلا ==		==پیوستن زهیر به قافله کربلا ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۱
سطر ۱:		سطر ۱:
	'''زُهَیر بن قَین بَجَلی''' از بزرگان [[کوفه]] و از طرفداران خلیفه سوم [[عثمان بن عفان]] بود. او در برخی جنگ‌های مسلمانان در زمان عثمان، فرماندهی سپاه [[اسلام]] را بر عهده داشت.<ref> مرضیه محمدزاده، شهیدان جاوید، نشر بصیرت، ص ۴۰۰.</ref> زهیر سرانجام در راه بازگشت از [[مکه]] در پی دعوت [[امام حسین علیه السلام\|امام حسین]] (علیه السلام)، به آن حضرت پیوست و در واقعه [[کربلا]] به فیض [[شهادت در راه خدا\|شهادت]] رسید.		'''زُهَیر بن قَین بَجَلی''' از بزرگان [[کوفه]] و از طرفداران خلیفه سوم [[عثمان بن عفان]] بود. او در برخی جنگ‌های مسلمانان در زمان عثمان، فرماندهی سپاه [[اسلام]] را بر عهده داشت.<ref> مرضیه محمدزاده، شهیدان جاوید، نشر بصیرت، ص ۴۰۰.</ref> زهیر سرانجام در راه بازگشت از [[مکه]] در پی دعوت [[امام حسین علیه السلام\|امام حسین]] (علیه السلام)، به آن حضرت پیوست و در واقعه [[کربلا]] به فیض [[شهادت در راه خدا\|شهادت]] رسید.
		+	[[پرونده:Zuhair.jpg\|thumb\|330px\|left\|تصویرسازی نماز روز عاشورا - اثری از استاد بهنام شیرمحمدی]]

	==پیوستن زهیر به قافله کربلا ==		==پیوستن زهیر به قافله کربلا ==

@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 '''<I>۲- پیشنهاد جنگ در بین راه:</I>'''
-کاروان حسینى به موازات سپاهیان حرّ حرکت مى کرد که ناگه از دور سوارى نمایان شد. او پیک [[عبیدالله بن زیاد|ابن زیاد]] بود و نامه اى از سوى وى  براى حرّ آورده بود. در آن نامه، ابن زیاد نوشته بود: با رسیدن  این نامه بر حسین بن على فشار بیاور و او را در بیابانى بى آب  و علف فرود آر. حرّ متن نامه را براى امام خواند و آن حضرت را در جریان ماموریت  خویش قرار داد. امام فرمود: پس بگذار ما در بیابان [[نینوا|نینوا]] یا [[غاضریه|غاضریات]] و یا شفیه فرود آییم. حر، گفت: نمى توانم با این پیشنهاد شما موافقت کنم؛ زیرا من  دیگر در تصمیم گیرى آزاد نیستم و همین نامه رسان جاسوس ابن  زیاد است... در این هنگام، زهیر بن قین گفت: براى ما جنگیدن با این گروه  اندک از نبرد با افراد بسیارى که پشت  سر آنهاست آسان تر است. به خدا سوگند، طولى نخواهد کشید که لشکریان بسیارى براى حمایت  از اینان مى رسد و دیگر ما در برابر آنان توان مقاومت نخواهیم  داشت. امام علیه السلام در پاسخ به پیشنهاد زهیر فرمود: «ما کنت لأبدأهم بالقتال؛ من هرگز شروع کننده جنگ نخواهم بود».<ref>سخنان حسین بن على، ص ۱۱۷.</ref>
+کاروان حسینى به موازات سپاهیان حرّ حرکت مى کرد که ناگه از دور سوارى نمایان شد. او پیک [[عبیدالله بن زیاد|ابن زیاد]] بود و نامه اى از سوى وى  براى حرّ آورده بود. در آن نامه، ابن زیاد نوشته بود: با رسیدن  این نامه بر حسین بن على فشار بیاور و او را در بیابانى بى آب  و علف فرود آر. حرّ متن نامه را براى امام خواند و آن حضرت را در جریان ماموریت  خویش قرار داد. امام فرمود: پس بگذار ما در بیابان [[نینوا|نینوا]] یا [[غاضریه|غاضریات]] و یا شفیه فرود آییم. حر، گفت: نمى توانم با این پیشنهاد شما موافقت کنم؛ زیرا من  دیگر در تصمیم گیرى آزاد نیستم و همین نامه رسان جاسوس ابن  زیاد است... در این هنگام، زهیر بن قین گفت: براى ما جنگیدن با این گروه  اندک از نبرد با افراد بسیارى که پشت  سر آنهاست آسان تر است. به خدا سوگند، طولى نخواهد کشید که لشکریان بسیارى براى حمایت  از اینان مى رسد و دیگر ما در برابر آنان توان مقاومت نخواهیم  داشت. امام علیه السلام در پاسخ به پیشنهاد زهیر فرمود: {{متن حدیث|«ما کنت لأبدأهم بالقتال»}}<ref>سخنان حسین بن على، ص ۱۱۷.</ref>؛ من هرگز شروع کننده جنگ نخواهم بود.
-'''<I>۳- دفاع از امام حسین در حین ماموریت:</I>'''
+'''<I>۳- دفاع از امام حسین علیه السلام در حین ماموریت:</I>'''
 در عصر [[تاسوعا]]، هنگامى که [[عمر بن سعد]] یارانش را فرمان داد تا به اردوگاه [[امام حسین علیه السلام|حسین بن على]] نزدیک شوند، حضرت به برادرش [[حضرت عباس علیه السلام|عباس]]  فرمود: عباس جانم، سوار شو، آن‌ها را ملاقات کن و بپرس براى چه آمده اند؟
@@ سطر ۳۹: / سطر ۳۹: @@
 زهیر گفت: از موقعیتى که اکنون دارم، درنمى یابى که از شیعیانم. به خدا نه من نامه اى به حسین نوشتم و نه هرگز پیکى  در پى اش فرستادم و نه وعده یارى اش دادم؛‌ در راه با او برخوردم، به یاد [[رسول خدا]] و موقعیت وى افتادم و دانستم که به  سوى دشمن مى آید... پس بر آن شدم یارى اش کنم، در حزب او درآیم و جانم را فدایش  سازم؛ براى آن که شما حق خدا و رسولش را ضایع کردید.<ref> رموز الشهاده، ص ۹۹.</ref>
-'''<I>۴- یادآورى به قمر بنى‌هاشم:</I>'''
+'''<I>۴- یادآورى به قمر بنى‌هاشم سلام الله:</I>'''
 پس از برگشتن سپاه [[عمر بن سعد|عمر سعد]] به اردوگاه خویش، این بار صداى [[شمر|شمر بن ذى الجوشن]] به گوش رسید که با صداى بلند مى گفت: کجایند فرزندان خواهر ما، کجاست عباس و برادرانش؟ [[امام حسین]] علیه السلام فرمود: جوابش دهید، گرچه فاسق باشد.
@@ سطر ۷۳: / سطر ۷۳: @@
 من زهیرم و فرزند قین هستم و با شمشیر خود شما را از حسین علیه السلام دور مى سازم.
-سپس به طرف امام بازگشت و چون در مقابل امام قرار گرفت، چنین  گفت: فدتک نفسى هادیا مهدیا الیوم القى جدک النبیا و حسنا والمرتضى علیا و ذاالجناحین الشهید حیا؛ جانم فدایت  باد که هدایت  یافت و هدایت گردید. امروز جدت  پیامبر را ملاقات مى کنم، همچنین برادرت [[امام حسن علیه السلام|حسن]] و پدرت [[امام علی علیه السلام|على مرتضى]] و آن شهید زنده اى را که خداوند دو بال به او بخشید، ملاقات خواهم  کرد.
+سپس به طرف امام بازگشت و چون در مقابل امام قرار گرفت، چنین  گفت: "فدتک نفسى هادیا مهدیا الیوم القى جدک النبیا و حسنا والمرتضى علیا و ذاالجناحین الشهید حیا"؛ جانم فدایت  باد که هدایت  یافت و هدایت گردید. امروز جدت  پیامبر را ملاقات مى کنم، همچنین برادرت [[امام حسن علیه السلام|حسن]] و پدرت [[امام علی علیه السلام|على مرتضى]] و آن شهید زنده اى را که خداوند دو بال به او بخشید، ملاقات خواهم  کرد.
 گویا زهیر با این جملات با امام وداع کرد و بار دیگر رهسپار میدان نبرد شد. او همچنان به پیکار ادامه داد تا این که کثیر بن  عبدالله شعبى و مهاجر بن اوس بر وى حمله بردند و او را به  شهادت رساندند.<ref> تاریخ طبرى، ج۳، ص۳۲۸.</ref>
@@ سطر ۷۹: / سطر ۷۹: @@
 '''''۸- حضور امام حسین بر بالین زهیر:'''''
-[[ابن شهر آشوب]] مى نویسد: پس از شهادت زهیر، [[امام حسین]] علیه السلام بر بالین وى آمد و چنین فرمود: «لایبعدنک یا زهیر و لعن الله  قاتلیک لعن الذین مسخوا قرده و خنازیر؛ اى زهیر، خداوند تو را از رحمتش دور نگرداند و قاتلانت را لعنت کند. شبیه آن لعنتى  که مسخ شدگان به شکل بوزینه گان و خوکان را فراگرفت».<ref>مناقب آل ابى طالب، ج۴، ص۱۰۳.</ref>
+[[ابن شهر آشوب]] مى نویسد: پس از شهادت زهیر، [[امام حسین]] علیه السلام بر بالین وى آمد و چنین فرمود: {{متن حدیث|«لایبعدنک یا زهیر و لعن الله  قاتلیک لعن الذین مسخوا قرده و خنازیر»}}<ref>مناقب آل ابى طالب، ج۴، ص۱۰۳.</ref>؛ اى زهیر، خداوند تو را از رحمتش دور نگرداند و قاتلانت را لعنت کند. شبیه آن لعنتى  که مسخ شدگان به شکل بوزینه گان و خوکان را فراگرفت.
 ==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۳۱
سطر ۱:		سطر ۱:
−	'''زُهَیر بن قَین بَجَلی''' یکی از شهدای ~~کربلاست~~. قافله او در راه بازگشت از مکه در منطقه زرود اردو زدند و زهیر در پی دعوت امام حسین علیه السلام از او در نیمه راه قافله کربلا به آن حضرت پیوست و در واقعه کربلا به فیض شهادت رسید.	+	'''زُهَیر بن قَین بَجَلی''' از بزرگان کوفه و یکی از شهدای کربلا بود. قافله او در راه بازگشت از مکه در منطقه زرود اردو زدند و زهیر در پی دعوت امام حسین علیه السلام از او در نیمه راه قافله کربلا به آن حضرت پیوست و در واقعه کربلا به فیض شهادت رسید.

	==زهیر پیش از پیوستن به امام==		==زهیر پیش از پیوستن به امام==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-زهیر بن قین از ياران بزرگ و باوفاى [[امام حسين]] علیه السلام است که پیش از واقعه کربلا در ميان قبيله خود، كه در [[كوفه]] سكونت داشتند، مى زيست. وى را زهير بن قين بن قيس انمارى بجلى مى خواندند.<ref>ابصارالعين، ص 161.</ref> قافله او در راه بازگشت از مکه در منطقه زرود اردو زدند و زهیر در پی دعوت امام حسین علیه السلام از او در نیمه راه قافله کربلا به آن حضرت پیوست و در واقعه کربلا به فیض شهادت رسید.
+'''زُهَیر بن قَین بَجَلی''' یکی از شهدای کربلاست. قافله او در راه بازگشت از مکه در منطقه زرود اردو زدند و زهیر در پی دعوت امام حسین علیه السلام از او در نیمه راه قافله کربلا به آن حضرت پیوست و در واقعه کربلا به فیض شهادت رسید.
 ==ويژگي‌هاى زهير بن قين==
@@ سطر ۱۴: / سطر ۲۸: @@
 زهير در راه [[مكه]] تا [[كوفه]]، هنگامى از خدمت [[امام حسين]] علیه السلام بازگشت، همسر و يارانش را مخاطب قرار داد و گفت: من تصميم گرفته ام همراه حسين باشم تا جانم را فدايش سازم و...<ref>[[بحارالانوار]]، ج 44، ص 372.</ref>
 ==نقش زهير در حادثه كربلا==
 '''<I>1- حمايت از امام در ذو حسم:</I>'''
@@ سطر ۷۷: / سطر ۷۳: @@
 ما شما را به يارى او و كناره گيرى از سركش فرزند سركش  عبيدالله بن زياد مى خوانيم، زيرا جز بدى از آن‌ها نديده و نبينند؛ چشمان شما را ميل مى كشند، دست و پاى شما را مى برند، شما را بر دار مى آويزند، گوش و بينى مى برند و نيكان و دانشمندان شما چون [[حجر بن عدى]] و اصحابش و [[هانى بن عروه]] و مانند وى را مى كشند. در پاسخ، او را دشنام دادند، ابن زياد را ستودند و گفتند: به  خدا بازنمى گرديم تا آقايت و همراهانش را بكشيم يا نزد امير عبيدالله ببريم.
-زهير گفت: اى بندگان خدا؛‌ پسر فاطمه به دوستى و نصرت از زاده  سميه شايسته تر است. اگر يارى اش نمى كنيد، به خدا پناهتان باد؛‌ ولى او را نكشيد و به يزيد واگذاريد به جانم سوگند، كه يزيد با نكشتن حسين هم از طاعت  شما راضى است. شمر تيرى سمت وى  افكند و گفت: خاموش باش، ما را از پرگويى خسته كردى.
+زهير گفت: اى بندگان خدا؛‌ پسر فاطمه به دوستى و نصرت از زاده سميه شايسته تر است. اگر يارى اش نمى كنيد، به خدا پناهتان باد؛‌ ولى او را نكشيد و به يزيد واگذاريد به جانم سوگند، كه يزيد با نكشتن حسين هم از طاعت  شما راضى است. شمر تيرى سمت وى  افكند و گفت: خاموش باش، ما را از پرگويى خسته كردى.
 زهير گفت: اى بدوى زاده، با تو سخن نمى گويم؛‌ همانا تو از چهارپايانى. به خدا، گمان ندارم دو آيه از [[قرآن]] درست  بدانى. مژده ات باد به رسوايى و عذاب دردناك [[قيامت]]. شمر گفت: خدا يك ساعت ديگر خودت و آقايت را خواهد كشت.
@@ سطر ۱۰۴: / سطر ۱۰۰: @@
 [[ابن شهر آشوب]] مى نويسد: پس از شهادت زهير، [[امام حسين]] علیه السلام بر بالين وى آمد و چنين فرمود: «لايبعدنك يا زهير و لعن الله  قاتليك لعن الذين مسخوا قرده و خنازير؛ اى زهير، خداوند تو را از رحمتش دور نگرداند و قاتلانت را لعنت كند. شبيه آن لعنتى  كه مسخ شدگان به شكل بوزينه گان و خوكان را فراگرفت».<ref>مناقب آل ابى طالب، ج4، ص103.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۱۱: / سطر ۱۰۵: @@
 ==منابع==
-محمدجواد طبسى، فرهنگ كوثر، شماره 26، ارديبهشت 1378.
+*محمدجواد طبسى، فرهنگ كوثر، شماره 26، ارديبهشت 1378.
+*مرضیه محمدزاده، شهیدان جاوید، نشر بصیرت، ص 400-408.
 {{الگو:واقعه عاشورا}}
 [[رده:شهدای کربلا]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۲۰
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۴۴
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~----~~	+	زهیر بن قین از ياران بزرگ و باوفاى [[امام حسين]] علیه السلام است که پیش از واقعه کربلا در ميان قبيله خود، كه در [[كوفه]] سكونت داشتند، مى زيست. وى را زهير بن قين بن قيس انمارى بجلى مى خواندند.<ref>ابصارالعين، ص 161.</ref> قافله او در راه بازگشت از مکه در منطقه زرود اردو زدند و زهیر در پی دعوت امام حسین علیه السلام از او در نیمه راه قافله کربلا به آن حضرت پیوست و در واقعه کربلا به فیض شهادت رسید.
−	زهیر بن قین از ياران بزرگ و باوفاى [[امام حسين]] علیه السلام که است که پیش از واقعه کربلا در ميان قبيله خود، كه در [[كوفه]] سكونت داشتند، مى زيست. وى را زهير بن قين بن قيس انمارى بجلى مى خواندند.<ref>ابصارالعين، ص 161.</ref> قافله او در راه بازگشت از مکه در منطقه زرود اردو زدند و زهیر در پی دعوت امام حسین علیه السلام از او در نیمه راه قافله کربلا به آن حضرت پیوست و در واقعه کربلا به فیض شهادت رسید.
−

	==ويژگي‌هاى زهير بن قين==		==ويژگي‌هاى زهير بن قين==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۴۱
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~'''کلیدواژه: کربلا، واقعه عاشورا، یاران امام حسین علیه السلام، شهدای کربلا، زهير بن قين بجلى'''~~
	----		----
	زهیر بن قین از ياران بزرگ و باوفاى [[امام حسين]] علیه السلام که است که پیش از واقعه کربلا در ميان قبيله خود، كه در [[كوفه]] سكونت داشتند، مى زيست. وى را زهير بن قين بن قيس انمارى بجلى مى خواندند.<ref>ابصارالعين، ص 161.</ref> قافله او در راه بازگشت از مکه در منطقه زرود اردو زدند و زهیر در پی دعوت امام حسین علیه السلام از او در نیمه راه قافله کربلا به آن حضرت پیوست و در واقعه کربلا به فیض شهادت رسید.		زهیر بن قین از ياران بزرگ و باوفاى [[امام حسين]] علیه السلام که است که پیش از واقعه کربلا در ميان قبيله خود، كه در [[كوفه]] سكونت داشتند، مى زيست. وى را زهير بن قين بن قيس انمارى بجلى مى خواندند.<ref>ابصارالعين، ص 161.</ref> قافله او در راه بازگشت از مکه در منطقه زرود اردو زدند و زهیر در پی دعوت امام حسین علیه السلام از او در نیمه راه قافله کربلا به آن حضرت پیوست و در واقعه کربلا به فیض شهادت رسید.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 '''کلیدواژه: کربلا، واقعه عاشورا، یاران امام حسین علیه السلام، شهدای کربلا، زهير بن قين بجلى'''
-او از ياران بزرگ و باوفاى [[امام حسين]] علیه السلام و مردى شايسته و شريف بود؛ رزمنده اى دلير و جنگجويى توانا شمرده مى شد و در ميان قبيله خود، كه در [[كوفه]] سكونت داشتند، مى زيست. وى را زهير بن قين بن قيس انمارى بجلى مى خواندند.<ref>ابصارالعين، ص 161.</ref>
+==ويژگي‌هاى زهير بن قين==
-'''ويژگي‌هاى زهير بن قين'''
+* 1- زهیر بن قین مردى شايسته و شريف بود؛ رزمنده اى دلير و جنگجويى توانا شمرده مى شد. شجاعت و پايمردى زهير وى را بر آن داشت در كنار مدفعان  اسلام قرار گيرد. او در برخى فتوحات اسلامى شركت جست و افتخاراتى بزرگ به ثبت رساند. [[علامه سماوى]] در اين باره  مى نويسد: «له فى المغازى مواقف مشهوره و مواطن مشهوده ».<ref>همان.</ref>
 در جنگ‌ها مواضع مشهور و جايگاه مشهودى داشته است. از موارد شركت زهير در فتوحات همانا شركت در غزوه بلنجر است  كه خاطره اى نيز از آن باز گفته است. و در آينده به آن خواهيم  پرداخت. نمونه ديگرش حضور در كربلاست. او به حق بازوى تواناى امام شمرده  مى شد. رشادت و دلاورى او چنان بود كه امام حسين علیه السلام در [[روز عاشورا]]، هنگام تنظيم سپاه خود كه بيش از هفتاد نفر بودند، وى  را بر ميمنه گمارد؛ حبيب را در ميسره جاى داد، خود در قلب  سپاه قرار گرفت و پرچم را به برادرش عباس سپرد.<ref>همان، ص 165.</ref>
@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۸: @@
 زهير در راه [[مكه]] تا [[كوفه]]، هنگامى از خدمت [[امام حسين]] علیه السلام بازگشت، همسر و يارانش را مخاطب قرار داد و گفت: من تصميم گرفته ام همراه حسين باشم تا جانم را فدايش سازم و...<ref>[[بحارالانوار]]، ج 44، ص 372.</ref>
-'''پيوستن به حسين علیه السلام'''
+==پيوستن به حسين علیه السلام==
 زهير بن قين در سال شصت هجرى به مقصد فريضه [[حج]]، همراه همسر و گروهى از يارانش، [[كوفه]] را ترك كرد. او، پس از انجام فريضه حج، مكه را ترك گفت و رهسپار كوفه شد. زهير و يارانش آنقدر تند مى رفتند كه در كوتاهترين زمان نزديك  منزلگاه رسيدند. آن‌ها همواره مى كوشيدند كه قدرى دورتر از محل  استقرار موقت [[امام حسين]] علیه السلام فرود آيند.
@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۴: @@
 سلمان گفت: اگر سيد جوانان آل محمد را درك كرديد، به يارى او خوشحال تر باشيد از آن چه كه امروز بر آن دست  يافتيد. و اكنون  من با شما خداحافظى مى كنم.<ref>ارشاد مفيد، ص 204.</ref> آرى او با اهل و يارانش خداخافظى كرد تا به دنبال گمشده اى كه سال‌ها در پى اش بود، برود. او همه چيز و همه كس را رها كرد و رفت تا حسينى شود و جان خود را نثار حسين و مكتب و عقيده وى كند.
-'''نقش زهير در حادثه كربلا'''
+==نقش زهير در حادثه كربلا==
 زهير همسر خود را طلاق گفت، از ياران خود جدا شد، به اردوگاه  حسينى پيوست و در شمار سربازان شيفته و فدايى [[امام حسين]] علیه السلام جاى گرفت. او در طول مسير در موارد گوناگون، از جاى برمى خاست  و به تاييد سخنان امام مى پرداخت. بخشى از مواردى كه زهير ارادت راستين خود را به نمايش گزارد، چنين است:
@@ سطر ۱۰۵: / سطر ۱۰۴: @@
 گويا زهير با اين جملات با امام وداع كرد و بار ديگر رهسپار ميدان نبرد شد. او همچنان به پيكار ادامه داد تا اين كه كثير بن  عبدالله شعبى و مهاجر بن اوس بر وى حمله بردند و او را به  شهادت رساندند.<ref> تاريخ طبرى، ج3، ص328.</ref>
-'''حضور امام بر بالين زهير'''
+==حضور امام حسین علیه السلام بر بالين زهير==
 [[ابن شهر آشوب]] مى نويسد: پس از شهادت زهير، [[امام حسين]] علیه السلام بر بالين وى آمد و چنين فرمود: «لايبعدنك يا زهير و لعن الله  قاتليك لعن الذين مسخوا قرده و خنازير؛ اى زهير، خداوند تو را از رحمتش دور نگرداند و قاتلانت را لعنت كند. شبيه آن لعنتى  كه مسخ شدگان به شكل بوزينه گان و خوكان را فراگرفت».<ref>مناقب آل ابى طالب، ج4، ص103.</ref>