زنان مطرح در واقعه عاشورا - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۱۸

2025-09-15T17:18:56Z

Zamani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۶

2025-07-24T11:06:09Z

Zamani در ‏۷ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۲

2023-08-07T12:12:20Z

مهدی موسوی: ویرایش

2021-05-05T11:04:26Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۵ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۳۰

2021-05-05T08:30:24Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۱۷

2018-09-23T10:17:48Z

Zamani: زنان مطرح در واقعه عاشور و پس از آن را به زنان مطرح در واقعه عاشورا منتقل کرد

2013-12-12T07:20:54Z

زنان مطرح در واقعه عاشور و پس از آن را به زنان مطرح در واقعه عاشورا منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۰۲

2013-12-12T07:02:11Z

نمایش تغییرات

Zamani: اصلاح رده

2013-11-17T09:20:34Z

اصلاح رده

عربصالحی در ‏۱۷ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۴۳

2013-11-17T08:43:04Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 یکى از مباحث قابل طرح در مورد حادثه [[روز عاشورا|عاشورا]]، نقش زنان در این واقعه است. [[مرتضی مطهری|شهید مطهرى]]، در کتاب [[حماسه حسینی (کتاب)|حماسه حسینى]]، مى گوید: «تاریخ [[کربلا|کربلا]]، یک تاریخ و حادثه مذکر ـ مؤنّث است. حادثه اى است که مرد و زن، هر دو، در آن نقش دارند؛ ولى مرد، در مدار خودش و زن، در مدار خودش». در مقاله زیر نام زنان مطرح در واقعه عاشورا و پس از آن آمده است.
 ==زنان مطرح در حادثه عاشورا==
@@ سطر ۲۱: / سطر ۲۲: @@
 [[رباب همسر امام حسین علیه السلام|رَباب]]، همسر باوفاى [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام و مادر [[حضرت سکینه سلام الله علیها|سکینه]] و عبداللَّه بن الحسین (کودکى که در آغوش امام علیه السلام به شهادت رسید) است. علاقه امام به وى، از شعرى که براى او و سکینه سروده، آشکار مى‌شود:
-لَعَمرُک إنَّنی لَاُحِبُّ داراً * تُضَیفُها سُکینَةُ وَالرَّبابُ
+{{متن حدیث|«لَعَمرُک إنَّنی لَاُحِبُّ داراً * تُضَیفُها سُکینَةُ وَالرَّبابُ}}
-اُحِبُّهُما وَ أبذُلُ بَعدُ مالی‌ * وَلَیس لِلائِمی فیها عِتابُ؛
+{{متن حدیث|اُحِبُّهُما وَ أبذُلُ بَعدُ مالی‌ * وَلَیس لِلائِمی فیها عِتابُ»}}
 به جانت سوگند، من خانه‌اى را دوست دارم‌ که سَکینه و رَباب در آن پذیرایى کنند. من آن دو را دوست دارم و دارایى‌ام را [براى آنها] مى‌دهم ‌و سرزنشگرم را یاراى سرزنش نیست.
@@ سطر ۱۲۵: / سطر ۱۲۶: @@
 [[سید بن طاووس|سید ابن طاووس]] از بشیر نقل مى‌کند که: هیچگاه به اندازه آن روز، مرد و زن گریان و پس از [[رحلت پیامبر اسلام|رحلت پیامبر خدا]] صلى اللَّه علیه و آله روزى تلخ‌تر از آن روز براى مسلمانان ندیدم‌.
-'''راویان خبر شهادت امام حسین از پیامبر:'''
+'''راویان خبر شهادت امام حسین علیه السلام از پیامبر صلى اللَّه علیه و آله:'''
 [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلى اللَّه علیه و آله بر اساس اسرار غیبى، اخبار گوناگونى درباره شهادت [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام و حادثه کربلا به افرادى ارائه کرده است. زنانى که این اخبار را از پیامبر صلى اللَّه علیه و آله شنیده و نقل کرده‌اند، عبارت اند از: [[ام سلمه|امّ سلمه]]، سلمى همسر ابورافع، [[زینب دختر جحش|زینب بنت جحش]]، [[صفیه دختر عبد المطلب|صفیه بنت عبدالمطلب]] و [[عایشه|عایشه دختر ابوبکر]].
@@ سطر ۱۶۹: / سطر ۱۷۰: @@
 '''همسر و مادر شهید:'''
-این زن فداکار، پس از آن که شوهرش [[عمرو بن جناده انصاری|عمرو بن جُناده]] در رکاب [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]](ع) به شهادت رسید، فرزند جوانش را به میدان فرستاد. بخشى از نقل خوارزمى، چنین است:
+این زن فداکار، پس از آن که شوهرش [[عمرو بن جناده انصاری|عمرو بن جُناده]] در رکاب [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]]علیه السلام به شهادت رسید، فرزند جوانش را به میدان فرستاد. بخشى از نقل خوارزمى، چنین است:
 پس از شهادت عمرو بن جُناده مادر به او گفت: فرزند عزیزم! به میدان برو و پیشِ روى فرزند پیامبر خدا صلى اللَّه علیه و آله بجنگ تا کشته شوى. او گفت: چنین مى‌کنم! حسین علیه السلام فرمود: «این، جوانى است که پدرش شهید شده است. شاید مادرش از به میدان آمدنش [براى نبرد]، خشنود نباشد». آن جوان گفت: اى فرزند پیامبر خدا! مادرم به من فرمان داده است [که به میدان بیایم‌]... در ادامه نقل هم آمده که چون سر پسرش را به سوى او افکندند، آن را به سوى دشمن افکند و سپس خود نیز عمودى در دست گرفت و به دشمن حمله نمود. خوارزمى در آخر، آورده است: حسین علیه السلام فرمان داد تا او را [از میدانْ] بازگردانند و آنگاه برایش دعا کرد.

@@ سطر ۸۹: / سطر ۸۹: @@
 مالک بن نُسَیر، از حمله کنندگان به [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام در [[کربلا]] بود. او پس از ضربه زدن به سر امام علیه السلام، کلاه امام را غارت کرد و آن را به خانه برد. همسرش به شدت از تحفه‌اى که او به منزل برده بود، ابراز انزجار کرد.
-'''امّ وَهْب، همسر عبداللَّه بن عُمَیر کلبى‌:'''
+'''امّ وَهْب، همسر [[عبدالله بن عمیر کلبی|عبداللَّه بن عُمَیر کلبى‌]]:'''
 [[ام وهب|امّ وَهْب]] تنها زن شهید در کربلا است. هنگامى که همسر شجاعش قصد خود را براى پیوستن به لشکر امام علیه السلام اعلام کرد، وى ضمن تشویق شوهرش از وى خواست که همراهش برود.
-در [[تاریخ طبری (کتاب)|تاریخ الطبرى]]، ماجراى این بانو در [[روز عاشورا]]، چنین آورده شده است: اُمّ وَهْب، همسر او نیز عمود خیمه‌اى را برداشت و به سوى شوهرش رفت و به او گفت: پدر و مادرم، فدایت باد! براى پاکانِ نسل محمد صلى اللَّه علیه و آله بجنگ. او نیز به سوى زنش آمد و وى را نزد زنان بازگرداند؛ اما زن، به لباس او چسبید و گفت: من، تو را وانمى‌نهم تا آن که همراه تو جان بدهم. امام حسین علیه السلام او را ندا داد و فرمود: «براى خانواده شما، پاداش نیکو باد! خدا، رحمتت کند! به نزد زنان بازگرد و کنار آنان بنشین که جنگ بر زنان، واجب نیست». اُمّ وَهْب هم به سوى زنان، بازگشت... سپس از هر سو بر حسین علیه السلام و یارانش، هجوم آوردند و [[وهب بن عبدالله کلبی|[عبداللَّه] کلبى]]، کشته شد... همسر کلْبى به سوى شوهرش آمد و نزد او نشست و غبار را از او زُدود و گفت: بهشت، گوارایت باد! [[شمر|شمر بن ذى الجوشن]] به غلامش رستم گفت: با عمود خیمه بر سرش بکوب. او بر سرِ آن زن کوبید و سرش شکست و سپس همانجا، جان داد.
+در [[تاریخ طبری (کتاب)|تاریخ الطبرى]]، ماجراى این بانو در [[روز عاشورا]]، چنین آورده شده است: اُمّ وَهْب، همسر او نیز عمود خیمه‌اى را برداشت و به سوى شوهرش رفت و به او گفت: پدر و مادرم، فدایت باد! براى پاکانِ نسل محمد صلى اللَّه علیه و آله بجنگ. او نیز به سوى زنش آمد و وى را نزد زنان بازگرداند؛ اما زن، به لباس او چسبید و گفت: من، تو را وانمى‌نهم تا آن که همراه تو جان بدهم. امام حسین علیه السلام او را ندا داد و فرمود: «براى خانواده شما، پاداش نیکو باد! خدا، رحمتت کند! به نزد زنان بازگرد و کنار آنان بنشین که جنگ بر زنان، واجب نیست». اُمّ وَهْب هم به سوى زنان، بازگشت... سپس از هر سو بر حسین علیه السلام و یارانش، هجوم آوردند و [عبداللَّه] کلبى]، کشته شد... همسر کلْبى به سوى شوهرش آمد و نزد او نشست و غبار را از او زُدود و گفت: بهشت، گوارایت باد! [[شمر|شمر بن ذى الجوشن]] به غلامش رستم گفت: با عمود خیمه بر سرش بکوب. او بر سرِ آن زن کوبید و سرش شکست و سپس همانجا، جان داد.
 گفتنى است که در [[الأمالی شیخ صدوق (کتاب)|الأمالى صدوق]] از امّ وهبى دیگر، ماجرایى نقل شده که شباهت‌ها و تفاوت‌هایى با نقل طبرى دارد. چنان که برخى از محقّقان مطرح ساخته‌اند، ممکن است این دو در اصل یک نفر باشند که در این صورت از نظر ما نقل طبرى رجحان دارد.

@@ سطر ۱۲۵: / سطر ۱۲۵: @@
 [[سید بن طاووس|سید ابن طاووس]] از بشیر نقل مى‌کند که: هیچگاه به اندازه آن روز، مرد و زن گریان و پس از [[رحلت پیامبر اسلام|رحلت پیامبر خدا]] صلى اللَّه علیه و آله روزى تلخ‌تر از آن روز براى مسلمانان ندیدم‌.
-'''روایان خبر شهادت امام حسین از پیامبر:'''
+'''راویان خبر شهادت امام حسین از پیامبر:'''
 [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلى اللَّه علیه و آله بر اساس اسرار غیبى، اخبار گوناگونى درباره شهادت [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام و حادثه کربلا به افرادى ارائه کرده است. زنانى که این اخبار را از پیامبر صلى اللَّه علیه و آله شنیده و نقل کرده‌اند، عبارت اند از: [[ام سلمه|امّ سلمه]]، سلمى همسر ابورافع، [[زینب دختر جحش|زینب بنت جحش]]، [[صفیه دختر عبد المطلب|صفیه بنت عبدالمطلب]] و [[عایشه|عایشه دختر ابوبکر]].

@@ سطر ۱۵۳: / سطر ۱۵۳: @@
 در أنساب الأشراف، چنين آمده است: يزيد، سر حسين عليه السلام را براى زنانش فرستاد و دخترش عاتكه - كه بعدها، مادر يزيد بن عبدالملك شد -، آن را گرفت و شست و روغن ماليد و خوش‌بويش كرد. يزيد به او گفت : اين، چه كارى است؟ گفت: سر پسرعمويم را آشفته و پريشان برايم فرستادى. آن را مرتب و خوش‌بو كردم.
-==ماريه، از طايفه عبدالقيس‌==
+==ماريه، از طايفه عبد القيس==
-ماريه، زنى شيعه است كه در جوّ نامناسب بصره - كه با اهل بيت عليهم السلام ميانه‌اى نداشتند - خانه‌اش مدتى محل تجمع و گفتگوى طرفداران امام حسين عليه السلام بوده است. ثمره اين تجمّع، حركت سه نفر (يزيد بن ثبيت و دو پسرش عبداللَّه و عبيداللَّه) به [[مكه]] و همراه شدن با قافله شهيدان كربلا بود. همسرش با او درگير شد و با اعتراض او را ترك كرد. چه بسا همين كار، چشم بصيرت اين بانو را بازنمود و اسرارى را شهود كرد.
+ماريه، زنى شيعه است كه در جوّ نامناسب بصره - كه با اهل بيت عليهم السلام ميانه‌اى نداشتند - خانه‌اش مدتى محل تجمع و گفتگوى طرفداران امام حسين عليه السلام بوده است. ثمره اين تجمّع، حركت سه نفر (يزيد بن ثبيت و دو پسرش عبداللَّه و عبيداللَّه) به [[مكه]] و همراه شدن با قافله شهيدان كربلا بود.
 طبرى چنين نقل مى‌كند: حسين عليه السلام كشته شد و سرش را همان روز با خولى بن يزيد و حُمَيد بن مسلم اَزدى به سوى عبيداللَّه بن زياد فرستادند. خولى، آن را آورد و خواست به كاخ برود كه درِ آن را بسته ديد. به خانه‌اش رفت و سر را زير تَشتى در خانه‌شان گذاشت. او دو زن داشت: زنى از بنى اسد و زن ديگرى از قبيله حضرميان به نام نوار، دختر مالك بن عقرب. آن شب، نوبت زن حضرمى بود.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۹:۲۰
سطر ۱۸۰:		سطر ۱۸۰:

	{{واقعه عاشورا}}		{{واقعه عاشورا}}
−	[[رده:~~امام حسین علیه السلام~~]]	+	[[رده:واقعه عاشورا]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۲۰
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۴۳
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}
		+	يكى از مباحث قابل طرح نقش زنان در حادثه عاشورا است كه در روزگار ما بسيار حائز اهمّيت است در مقاله زیر نام زنان مطرح در واقعه عاشورا و پس از آن آمده است.
	== امّ البنين‌ ==		== امّ البنين‌ ==
	فاطمه كِلابى ، مادر چهار شيرمرد از فرزندان امير مؤمنان عليه السلام، يعنى : عبّاس و سه برادر ديگرش ومشهور به «اُمّ البنين» است . در مقاتل الطالبيّين آمده است :		فاطمه كِلابى ، مادر چهار شيرمرد از فرزندان امير مؤمنان عليه السلام، يعنى : عبّاس و سه برادر ديگرش ومشهور به «اُمّ البنين» است . در مقاتل الطالبيّين آمده است :