زبور - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* زبور کنونی */

2026-03-24T14:03:09Z

‏زبور کنونی

Mohammadi: /* زبور در قرآن */

2026-03-24T11:31:03Z

‏زبور در قرآن

Mohammadi در ‏۲۴ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۸

2026-03-24T11:28:50Z

Mohammadi در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۵

2025-12-30T07:15:51Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-21T11:26:15Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: ویرایش

2021-05-01T10:48:00Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۴۳

2020-02-23T10:43:33Z

Aghajani در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۵۱

2020-02-16T05:51:50Z

Aghajani در ‏۱۱ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۳۹

2019-11-11T06:39:07Z

Aghajani در ‏۱۱ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۳۹

2019-11-11T06:39:04Z

@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 مزامیر سه دسته است: ۱- وابسته به عبادت ۲- وابسته به أغانى دینى ۳- وابسته به مراثى و شکر و مدائح ملکى.<ref>بلاغی، حجة التفاسیر و بلاغ الإکسیر، تعلیقه‏۲ج‏۷، ص۴۴۵</ref> این کتاب همانند سایر کتب عهد جدید و قدیم از تحریف مصون نمانده، ولى می توان گفت: تا حدودى شکل خود را حفظ کرده است.
-[[اهل کتاب|اهل کتاب]] زبور فعلی را به [[حضرت داوود علیه السلام|حضرت داوود]] علیه السلام نسبت می دهند. اما بر اساس شواهد این کتاب از مؤلفین متعدد در عصرهاى متوالى است و فقط قسمتى از آن متعلق به داوود علیه السلام است <ref>بلاغی، حجة التفاسیر و بلاغ الإکسیر، تعلیقه‏۲ج‏۷، ص۴۴۵</ref> و از آن جمله مزمور چهل و پنجم است که راجع به [[پیامبر اسلام|پیغمبر اسلام]] و [[صحابی|اصحاب]] آن حضرت سخن گفته و [[قرآن]] نیز در [[آیه 105 سوره انبیاء|آیه ۱۰۵ سوره انبیاء]] باین بشارت زبور اشاره کرده است.<ref>بلاغی، قصص قرآن، ص۳۷۵</ref>
+[[اهل کتاب|اهل کتاب]] زبور فعلی را به [[حضرت داوود علیه السلام|حضرت داوود]] علیه السلام نسبت می دهند. اما بر اساس شواهد این کتاب از مؤلفین متعدد در عصرهاى متوالى است و فقط قسمتى از آن متعلق به داوود علیه السلام است <ref>همان</ref> و از آن جمله مزمور چهل و پنجم است که راجع به [[پیامبر اسلام|پیغمبر اسلام]] و [[صحابی|اصحاب]] آن حضرت سخن گفته و [[قرآن]] نیز در [[آیه 105 سوره انبیاء|آیه ۱۰۵ سوره انبیاء]] باین بشارت زبور اشاره کرده است.<ref>بلاغی، قصص قرآن، ص۳۷۵</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 '''ج.''' مورد دیگری که خداوند از زبور نام برده، [[آیه 105 سوره انبیاء|آیه ۱۰۵ سوره انبیاء]] است که می فرماید: «{{متن قرآن|وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ}}<ref>[[آیه 105 سوره انبیاء| سوره انبیاء، آیه ۱۰۵.]]</ref>؛ و همانا در زبور پس از تورات نوشتیم که سرانجام زمین را بندگان شایسته ما به ارث (حکومت) خواهند برد».
-"ذکر" در اصل به معنى یادآورى و یا چیزى که مایه تذکر و یادآورى است و در آیات قرآن به همین معنى بکار رفته. گاهى نیز به کتاب آسمانى حضرت موسى یعنى [[تورات]] اطلاق شده (مانند آیه ۴۸ [[سوره انبیاء]]: "«{{متن قرآن|وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَىٰ وَهَارُونَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاءً وَذِكْرًا لِلْمُتَّقِينَ}}<ref>[[آیه 48 سوره انبیاء| سوره انبیاء، آیه ۴۸.]]</ref>؛ و بى شک به موسى و هارون (کتاب) فرقان دادیم که براى پرهیزگاران روشنایى و یادآورى بود».") و گاه این عنوان در مورد [[قرآن]] استعمال شده، مانند آیه ۲۷ [[سوره تکویر]]: «{{متن قرآن|إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ}}<ref>[[آیه 27 سوره تکویر| سوره تکویر، آیه ۲۷.]]</ref>؛ و این (قرآن) جز تذکرى براى جهانیان نیست». لذا بعضى گفته اند که منظور از ذکر در آیه مورد بحث قرآن است و زبور تمام کتب انبیاء پیشین و کلمه من بعد تقریباً معادل کلمه "علاوه بر" در فارسى خواهد بود و به این ترتیب معنى آیه چنین مى شود: "ما علاوه بر قرآن در تمام کتب انبیاء پیشین نوشتیم که سرانجام سراسر روى زمین در اختیار بندگان صالح خدا قرار خواهد گرفت".
+"ذکر" در اصل به معنى یادآورى و یا چیزى که مایه تذکر و یادآورى است و در آیات قرآن به همین معنى بکار رفته. گاهى نیز به کتاب آسمانى حضرت موسى یعنى [[تورات]] اطلاق شده (مانند آیه ۴۸ [[سوره انبیاء]]: "«{{متن قرآن|وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَىٰ وَهَارُونَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاءً وَذِكْرًا لِلْمُتَّقِينَ}}<ref>[[آیه 48 سوره انبیاء|همان، آیه ۴۸.]]</ref>؛ و بى شک به موسى و هارون (کتاب) فرقان دادیم که براى پرهیزگاران روشنایى و یادآورى بود».") و گاه این عنوان در مورد [[قرآن]] استعمال شده، مانند آیه ۲۷ [[سوره تکویر]]: «{{متن قرآن|إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ}}<ref>[[آیه 27 سوره تکویر| سوره تکویر، آیه ۲۷.]]</ref>؛ و این (قرآن) جز تذکرى براى جهانیان نیست». لذا بعضى گفته اند که منظور از ذکر در آیه مورد بحث قرآن است و زبور تمام کتب انبیاء پیشین و کلمه من بعد تقریباً معادل کلمه "علاوه بر" در فارسى خواهد بود و به این ترتیب معنى آیه چنین مى شود: "ما علاوه بر قرآن در تمام کتب انبیاء پیشین نوشتیم که سرانجام سراسر روى زمین در اختیار بندگان صالح خدا قرار خواهد گرفت".
 ولى با توجه به تعبیراتى که در آیه بکار رفته، ظاهر این است که منظور از زبور، کتاب [[حضرت داوود علیه السلام|حضرت داود]] و ذکر به معنى تورات است، و با توجه به این که زبور بعد از تورات بوده، تعبیر "من بعد" نیز حقیقى است و به این ترتیب معنى آیه چنین مى شود، "ما در زبور بعد از تورات، چنین نوشتیم که این زمین را بندگان صالح ما به ارث خواهند برد".

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 ==زبور در قرآن==
-'''الف.''' {{متن قرآن|«إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَىٰ نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَعِيسَىٰ وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ ۚ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا}}<ref>[[آیه 163 سوره نساء|سوره نساء،آیه ۱۶۳.]]</ref>؛ ما به تو وحى فرستادیم همانگونه که به نوح و پیامبران بعد از او وحى فرستادیم و (نیز) به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط (بنى اسرائیل) و عیسى و ایوب و یونس و هارون و سلیمان وحى نمودیم و به داود زبور دادیم».
+'''الف.''' «{{متن قرآن|إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَىٰ نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَعِيسَىٰ وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ ۚ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا}}<ref>[[آیه 163 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۱۶۳.]]</ref>؛ ما به تو وحى فرستادیم همانگونه که به نوح و پیامبران بعد از او وحى فرستادیم و (نیز) به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط (بنى اسرائیل) و عیسى و ایوب و یونس و هارون و سلیمان وحى نمودیم و به داود زبور دادیم».
 از آیات [[قرآن]] و [[حدیث|روایات]] اسلامى استفاده مى شود کتب آسمانى که بر پیامبران نازل گردید، دو گونه بود: نخست کتابهایى که [[احکام شرعی|احکام]] تشریعى در آن بود و اعلام آئین جدید می کرد. اینها پنج کتاب بیشتر نبود که بر پنج پیامبر [[اولواالعزم]] نازل گردید و دیگر کتابهایى بود که احکام تازه دربرنداشت بلکه مشتمل بر نصایح و اندرزها و راهنمایی ها و توصیه و دعاها بود و کتاب "زبور" از این دسته بود. هم اکنون کتاب "مزامیر داود" یا "زبور داود" که ضمن کتب "عهد قدیم" مذکور است، نیز گواه این حقیقت مى باشد.
-'''ب.''' قرآن کریم در آیه دیگر می فرماید: {{متن قرآن|«وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَىٰ بَعْضٍ ۖ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا}}<ref>[[آیه 55 سوره اسراء|سوره اسراء،آیه ۵۵.]]</ref>؛ ما بعضى از پیامبران را بر بعض دیگرى فضیلت بخشیدیم و به داود کتاب زبور دادیم».
+'''ب.''' قرآن کریم در آیه دیگر می فرماید: «{{متن قرآن|وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَىٰ بَعْضٍ ۖ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا}}<ref>[[آیه 55 سوره اسراء|سوره اسراء، آیه ۵۵.]]</ref>؛ ما بعضى از پیامبران را بر بعض دیگرى فضیلت بخشیدیم و به داود کتاب زبور دادیم».
 این که چرا در جایی که سخن از فضیلت برخی از پیامبران بر برخی دیگر است از میان همه پیامبران، سخن از "داود" و "زبور" به میان آمده، ممکن است به خاطر جهات زیر باشد:
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 *بعضى از [[یهود]] مى گفتند: بعد از [[حضرت موسی علیه السلام|موسى]] نزول کتاب دیگرى ممکن نیست، قرآن به آنها پاسخ مى گوید که ما به داود زبور دادیم، چرا شما از نزول قرآن تعجب مى کنید؟ (البته کتاب داود کتاب احکام نبود بلکه کتاب اخلاق بود ولى هر چه بود بعد از تورات و از طرف خداوند نازل شده بود). به هر حال هیچ مانعى ندارد که تمام جهات چهارگانه فوق دلیل بر انتخاب داود و زبور در این جمله از میان همه پیامبران و همه کتب آسمانى باشد.
-'''ج.''' مورد دیگری که خداوند از زبور نام برده، [[آیه 105 سوره انبیاء|آیه ۱۰۵ سوره انبیاء]] است که می فرماید: {{متن قرآن|«وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ}}<ref>[[آیه 105 سوره انبیاء| سوره انبیاء،آیه ۱۰۵ .]]</ref>؛ و همانا در زبور پس از تورات نوشتیم که سرانجام زمین را بندگان شایسته ما به ارث (حکومت) خواهند برد».
+'''ج.''' مورد دیگری که خداوند از زبور نام برده، [[آیه 105 سوره انبیاء|آیه ۱۰۵ سوره انبیاء]] است که می فرماید: «{{متن قرآن|وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ}}<ref>[[آیه 105 سوره انبیاء| سوره انبیاء، آیه ۱۰۵.]]</ref>؛ و همانا در زبور پس از تورات نوشتیم که سرانجام زمین را بندگان شایسته ما به ارث (حکومت) خواهند برد».
-"ذکر" در اصل به معنى یادآورى و یا چیزى که مایه تذکر و یادآورى است و در آیات قرآن به همین معنى بکار رفته. گاهى نیز به کتاب آسمانى حضرت موسى یعنى [[تورات]] اطلاق شده (مانند آیه ۴۸ [[سوره انبیاء]]: "{{متن قرآن|«وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَىٰ وَهَارُونَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاءً وَذِكْرًا لِلْمُتَّقِينَ}}<ref>[[آیه 48 سوره انبیاء| سوره انبیاء،آیه ۴۸.]]</ref>؛ و بى شک به موسى و هارون (کتاب) فرقان دادیم که براى پرهیزگاران روشنایى و یادآورى بود».") و گاه این عنوان در مورد [[قرآن]] استعمال شده، مانند آیه ۲۷ [[سوره تکویر]]: {{متن قرآن|«إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ}}<ref>[[آیه 27 سوره تکویر| سوره تکویر،آیه ۲۷.]]</ref>؛ و این (قرآن) جز تذکرى براى جهانیان نیست». لذا بعضى گفته اند که منظور از ذکر در آیه مورد بحث قرآن است و زبور تمام کتب انبیاء پیشین و کلمه من بعد تقریباً معادل کلمه "علاوه بر" در فارسى خواهد بود و به این ترتیب معنى آیه چنین مى شود: "ما علاوه بر قرآن در تمام کتب انبیاء پیشین نوشتیم که سرانجام سراسر روى زمین در اختیار بندگان صالح خدا قرار خواهد گرفت".
+"ذکر" در اصل به معنى یادآورى و یا چیزى که مایه تذکر و یادآورى است و در آیات قرآن به همین معنى بکار رفته. گاهى نیز به کتاب آسمانى حضرت موسى یعنى [[تورات]] اطلاق شده (مانند آیه ۴۸ [[سوره انبیاء]]: "«{{متن قرآن|وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَىٰ وَهَارُونَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاءً وَذِكْرًا لِلْمُتَّقِينَ}}<ref>[[آیه 48 سوره انبیاء| سوره انبیاء، آیه ۴۸.]]</ref>؛ و بى شک به موسى و هارون (کتاب) فرقان دادیم که براى پرهیزگاران روشنایى و یادآورى بود».") و گاه این عنوان در مورد [[قرآن]] استعمال شده، مانند آیه ۲۷ [[سوره تکویر]]: «{{متن قرآن|إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ}}<ref>[[آیه 27 سوره تکویر| سوره تکویر، آیه ۲۷.]]</ref>؛ و این (قرآن) جز تذکرى براى جهانیان نیست». لذا بعضى گفته اند که منظور از ذکر در آیه مورد بحث قرآن است و زبور تمام کتب انبیاء پیشین و کلمه من بعد تقریباً معادل کلمه "علاوه بر" در فارسى خواهد بود و به این ترتیب معنى آیه چنین مى شود: "ما علاوه بر قرآن در تمام کتب انبیاء پیشین نوشتیم که سرانجام سراسر روى زمین در اختیار بندگان صالح خدا قرار خواهد گرفت".
 ولى با توجه به تعبیراتى که در آیه بکار رفته، ظاهر این است که منظور از زبور، کتاب [[حضرت داوود علیه السلام|حضرت داود]] و ذکر به معنى تورات است، و با توجه به این که زبور بعد از تورات بوده، تعبیر "من بعد" نیز حقیقى است و به این ترتیب معنى آیه چنین مى شود، "ما در زبور بعد از تورات، چنین نوشتیم که این زمین را بندگان صالح ما به ارث خواهند برد".

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 ==زبور در قرآن==
-'''الف.''' {{متن قرآن|«إِنَّا أَوْحَینَا إِلَیک کمَا أَوْحَینَا إِلَىٰ نُوحٍ وَالنَّبِیینَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَوْحَینَا إِلَىٰ إِبْرَاهِیمَ وَإِسْمَاعِیلَ وَإِسْحَاقَ وَیعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَعِیسَىٰ وَأَیوبَ وَیونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَیمَانَ وَآتَینَا دَاوُودَ زَبُورًا»}}؛ ما به تو وحى فرستادیم همانگونه که به نوح و پیامبران بعد از او وحى فرستادیم و (نیز) به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط (بنى اسرائیل) و عیسى و ایوب و یونس و هارون و سلیمان وحى نمودیم و به داود زبور دادیم. ([[سوره نساء]]، ۱۶۳)
+'''الف.''' {{متن قرآن|«إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَىٰ نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَعِيسَىٰ وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ ۚ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا}}<ref>[[آیه 163 سوره نساء|سوره نساء،آیه ۱۶۳.]]</ref>؛ ما به تو وحى فرستادیم همانگونه که به نوح و پیامبران بعد از او وحى فرستادیم و (نیز) به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط (بنى اسرائیل) و عیسى و ایوب و یونس و هارون و سلیمان وحى نمودیم و به داود زبور دادیم».
 از آیات [[قرآن]] و [[حدیث|روایات]] اسلامى استفاده مى شود کتب آسمانى که بر پیامبران نازل گردید، دو گونه بود: نخست کتابهایى که [[احکام شرعی|احکام]] تشریعى در آن بود و اعلام آئین جدید می کرد. اینها پنج کتاب بیشتر نبود که بر پنج پیامبر [[اولواالعزم]] نازل گردید و دیگر کتابهایى بود که احکام تازه دربرنداشت بلکه مشتمل بر نصایح و اندرزها و راهنمایی ها و توصیه و دعاها بود و کتاب "زبور" از این دسته بود. هم اکنون کتاب "مزامیر داود" یا "زبور داود" که ضمن کتب "عهد قدیم" مذکور است، نیز گواه این حقیقت مى باشد.
-'''ب.''' قرآن کریم در آیه دیگر می فرماید: {{متن قرآن|«وَرَبُّک أَعْلَمُ بِمَنْ فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِیینَ عَلَىٰ بَعْضٍ وَآتَینَا دَاوُودَ زَبُورًا»}}؛ ([[سوره اسراء]]، ۵۵) ما بعضى از پیامبران را بر بعض دیگرى فضیلت بخشیدیم و به داود کتاب زبور دادیم.
+'''ب.''' قرآن کریم در آیه دیگر می فرماید: {{متن قرآن|«وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَىٰ بَعْضٍ ۖ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا}}<ref>[[آیه 55 سوره اسراء|سوره اسراء،آیه ۵۵.]]</ref>؛ ما بعضى از پیامبران را بر بعض دیگرى فضیلت بخشیدیم و به داود کتاب زبور دادیم».
 این که چرا در جایی که سخن از فضیلت برخی از پیامبران بر برخی دیگر است از میان همه پیامبران، سخن از "داود" و "زبور" به میان آمده، ممکن است به خاطر جهات زیر باشد:
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 *بعضى از [[یهود]] مى گفتند: بعد از [[حضرت موسی علیه السلام|موسى]] نزول کتاب دیگرى ممکن نیست، قرآن به آنها پاسخ مى گوید که ما به داود زبور دادیم، چرا شما از نزول قرآن تعجب مى کنید؟ (البته کتاب داود کتاب احکام نبود بلکه کتاب اخلاق بود ولى هر چه بود بعد از تورات و از طرف خداوند نازل شده بود). به هر حال هیچ مانعى ندارد که تمام جهات چهارگانه فوق دلیل بر انتخاب داود و زبور در این جمله از میان همه پیامبران و همه کتب آسمانى باشد.
-'''ج.''' مورد دیگری که خداوند از زبور نام برده، [[آیه 105 سوره انبیاء|آیه ۱۰۵ سوره انبیاء]] است که می فرماید: {{متن قرآن|«وَلَقَدْ کتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکرِ أَنَّ الْأَرْضَ یرِثُهَا عِبَادِی الصَّالِحُونَ»}}؛ و همانا در زبور پس از تورات نوشتیم که سرانجام زمین را بندگان شایسته ما به ارث (حکومت) خواهند برد.
+'''ج.''' مورد دیگری که خداوند از زبور نام برده، [[آیه 105 سوره انبیاء|آیه ۱۰۵ سوره انبیاء]] است که می فرماید: {{متن قرآن|«وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ}}<ref>[[آیه 105 سوره انبیاء| سوره انبیاء،آیه ۱۰۵ .]]</ref>؛ و همانا در زبور پس از تورات نوشتیم که سرانجام زمین را بندگان شایسته ما به ارث (حکومت) خواهند برد».
-"ذکر" در اصل به معنى یادآورى و یا چیزى که مایه تذکر و یادآورى است و در آیات قرآن به همین معنى بکار رفته. گاهى نیز به کتاب آسمانى حضرت موسى یعنى [[تورات]] اطلاق شده (مانند آیه ۴۸ [[سوره انبیاء]]: "{{متن قرآن|وَلَقَدْ آتَینَا مُوسَىٰ وَ هَارُونَ الْفُرْقَانَ وَ ضِیاءً وَ ذِکرًا لِلْمُتَّقِینَ}}؛ و بى شک به موسى و هارون (کتاب) فرقان دادیم که براى پرهیزگاران روشنایى و یادآورى بود.") و گاه این عنوان در مورد [[قرآن]] استعمال شده، مانند آیه ۲۷ [[سوره تکویر]]: {{متن قرآن|«إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکرٌ لِلْعَالَمِینَ»}}؛ و این (قرآن) جز تذکارى براى جهانیان نیست. لذا بعضى گفته اند که منظور از ذکر در آیه مورد بحث قرآن است و زبور تمام کتب انبیاء پیشین و کلمه من بعد تقریباً معادل کلمه "علاوه بر" در فارسى خواهد بود و به این ترتیب معنى آیه چنین مى شود: "ما علاوه بر قرآن در تمام کتب انبیاء پیشین نوشتیم که سرانجام سراسر روى زمین در اختیار بندگان صالح خدا قرار خواهد گرفت".
+"ذکر" در اصل به معنى یادآورى و یا چیزى که مایه تذکر و یادآورى است و در آیات قرآن به همین معنى بکار رفته. گاهى نیز به کتاب آسمانى حضرت موسى یعنى [[تورات]] اطلاق شده (مانند آیه ۴۸ [[سوره انبیاء]]: "{{متن قرآن|«وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَىٰ وَهَارُونَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاءً وَذِكْرًا لِلْمُتَّقِينَ}}<ref>[[آیه 48 سوره انبیاء| سوره انبیاء،آیه ۴۸.]]</ref>؛ و بى شک به موسى و هارون (کتاب) فرقان دادیم که براى پرهیزگاران روشنایى و یادآورى بود».") و گاه این عنوان در مورد [[قرآن]] استعمال شده، مانند آیه ۲۷ [[سوره تکویر]]: {{متن قرآن|«إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ}}<ref>[[آیه 27 سوره تکویر| سوره تکویر،آیه ۲۷.]]</ref>؛ و این (قرآن) جز تذکرى براى جهانیان نیست». لذا بعضى گفته اند که منظور از ذکر در آیه مورد بحث قرآن است و زبور تمام کتب انبیاء پیشین و کلمه من بعد تقریباً معادل کلمه "علاوه بر" در فارسى خواهد بود و به این ترتیب معنى آیه چنین مى شود: "ما علاوه بر قرآن در تمام کتب انبیاء پیشین نوشتیم که سرانجام سراسر روى زمین در اختیار بندگان صالح خدا قرار خواهد گرفت".
 ولى با توجه به تعبیراتى که در آیه بکار رفته، ظاهر این است که منظور از زبور، کتاب [[حضرت داوود علیه السلام|حضرت داود]] و ذکر به معنى تورات است، و با توجه به این که زبور بعد از تورات بوده، تعبیر "من بعد" نیز حقیقى است و به این ترتیب معنى آیه چنین مى شود، "ما در زبور بعد از تورات، چنین نوشتیم که این زمین را بندگان صالح ما به ارث خواهند برد".

@@ سطر ۳۷: / سطر ۳۷: @@
+*
 *[[فرهنگ قرآن (کتاب)|فرهنگ قرآن]]، جلد پانزدهم.
+{{قرآن}}
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:کتابهای آسمانی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-زبور، كتاب مخصوص نازل شده بر حضرت داود عليه السلام
+'''زبور''' نام كتاب آسمانى [[حضرت داوود علیه السلام]] است كه نام آن در آيه 163 از سوره (نساء) و آيه 106 از سوره‏ «انبياء» و آيه 55 از سوره «بنى اسرائيل» در قرآن كريم ذكر شده است.
+==زبور در قرآن==
-==زبور کتاب آسمانی داوود(ع)==
+{{متن قرآن|«إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَىٰ نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَعِيسَىٰ وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا»}}؛ ما به تو وحى فرستادیم همانگونه که به نوح و پیامبران بعد از او وحى فرستادیم و (نیز) به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط (بنى اسرائیل) و عیسى و ایوب و یونس و هارون و سلیمان وحى نمودیم و به داود زبور دادیم. ([[سوره نساء]]، آیه 163)
 از آیات قرآن و روایات اسلامى استفاده مى شود کتب آسمانى که بر پیامبران نازل گردید، دو گونه بود: نخست کتابهایى که [[احکام تشریعى]] در آن بود و اعلام آئین جدید می کرد. اینها پنج کتاب بیشتر نبود که بر پنج پیامبر [[اولواالعزم]] نازل گردید و دیگر کتابهایى بود که احکام تازه دربرنداشت بلکه مشتمل بر نصایح و اندرزها و راهنمایی ها و توصیه و دعاها بود و کتاب "زبور" از این دسته بود - هم اکنون کتاب "مزامیر داود" یا "زبور داود" که ضمن کتب "عهد قدیم" مذکور است، نیز گواه این حقیقت مى باشد، گرچه این کتاب همانند سایر کتب عهد جدید و قدیم از تحریف، مصون نمانده ولى می توان گفت: تا حدودى شکل خود را حفظ کرده است، این کتاب مشتمل بر صد و پنجاه فصل است که هر کدام مزمور نامیده مى شود، و سراسر شکل اندرز و دعا و مناجات دارد.
 قرآن کریم در آیه دیگر می فرماید: {{متن قرآن|«وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَىٰ بَعْضٍ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا»}}؛ ([[سوره اسراء]]، 55) ما بعضى از پیامبران را بر بعض دیگرى فضیلت بخشیدیم و به داود کتاب زبور دادیم.
-این که چرا از میان همه پیامبران، سخن از "داود" و "زبور" به میان آمده، ممکن است به خاطر جهات زیر باشد:
+این که چرا در جایی که سخن از فضیلت برخی از پیامبران بر برخی دیگر است از میان همه پیامبران، سخن از "داود" و "زبور" به میان آمده، ممکن است به خاطر جهات زیر باشد:
 # زبور داود از میان کتب پیامبران این ویژگى را دارد که تمام آن مناجات و نیایش و اندرز است و با قول احسن و گفتار نیکو که در آیات قبل به آن دستور داده شد، از همه متناسبتر مى باشد.
 # در زبور داود خبر از حکومت صالحان و نیکان داده شده هر چند ظاهرا مردمى تهى دست و فقیر و یتیم باشند و این با دعوت پیامبر صلی الله علیه و آله و مؤمنان راستین که غالباً در زمره تهى دستان بودند کاملاً هماهنگ است و پاسخى است به ایراد مشرکان.
 # با این که داود داراى حکومت عظیم و کشور پهناورى بود، خداوند این را افتخار او قرار نمى دهد بلکه کتاب زبور را افتخار او مى شمرد تا مشرکان بدانند عظمت یک انسان به مال و ثروت و داشتن قدرت و حکومت ظاهرى نیست و یتیم و بى مال بودن دلیلى بر تحقیر نخواهد شد.
 # بعضى از یهود مى گفتند: بعد از موسى نزول کتاب دیگرى ممکن نیست، قرآن به آنها پاسخ مى گوید که ما به داود زبور دادیم، چرا شما از نزول قرآن تعجب مى کنید؟ (البته کتاب داود کتاب احکام نبود بلکه کتاب اخلاق بود ولى هر چه بود بعد از تورات و از طرف خداوند نازل شده بود). به هر حال هیچ مانعى ندارد که تمام جهات چهارگانه فوق دلیل بر انتخاب داود و زبور در این جمله از میان همه پیامبران و همه کتب آسمانى باشد.
 مورد دیگری که خداوند از زبور نام برده است آیه 105 سوره انبیاء است که می فرماید: {{متن قرآن|«وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ»}}؛ ([[سوره انبیاء]]، آیه 105) و همانا در زبور پس از تورات نوشتیم که سرانجام زمین را بندگان شایسته ما به ارث (حکومت) خواهند برد.
 "ذکر" در اصل به معنى یادآورى و یا چیزى که مایه تذکر و یادآورى است و در آیات قرآن به همین معنى بکار رفته، گاهى نیز به کتاب آسمانى موسى یعنى [[تورات]] اطلاق شده (مانند آیه 48 [[سوره انبیاء]]: "ولقد آتینا موسى و هارون الفرقان و ضیاء و ذکرا للمتقین؛ و بى شک به موسى و هارون (کتاب) فرقان دادیم که براى پرهیزگاران روشنایى و یادآورى بود.")
@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 و گاه این عنوان در مورد قرآن استعمال شده، مانند آیه 27 [[سوره تکویر]]: {{متن قرآن|«إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ»}}؛ و این (قرآن) جز تذکارى براى جهانیان نیست. لذا بعضى گفته اند که منظور از ذکر در آیه مورد بحث قرآن است و زبور تمام کتب انبیاء پیشین و کلمه من بعد تقریباً معادل کلمه "علاوه بر" در فارسى خواهد بود و به این ترتیب معنى آیه چنین مى شود: "ما علاوه بر قرآن در تمام کتب انبیاء پیشین نوشتیم که سرانجام سراسر روى زمین در اختیار بندگان صالح خدا قرار خواهد گرفت".
 ولى با توجه به تعبیراتى که در آیه بکار رفته، ظاهر این است که منظور از زبور، کتاب داود و ذکر به معنى تورات است، و با توجه به این که زبور بعد از تورات بوده، تعبیر "من بعد" نیز حقیقى است و به این ترتیب معنى آیه چنین مى شود، "ما در زبور بعد از تورات، چنین نوشتیم که این زمین را بندگان صالح ما به ارث خواهند برد".
-==منابع==
+==پانویس==
-* دائرة المعارف طهور.
 * فرهنگ قرآن، جلد پانزدهم.
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:کتابهای آسمانی]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ==زبور کتاب آسمانی داوود(ع)==
-خداوند می فرماید: {{متن قرآن|«إإِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَىٰ نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَعِيسَىٰ وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ ۚ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا»}}؛ ما به تو وحى فرستادیم همانگونه که به نوح و پیامبران بعد از او وحى فرستادیم و (نیز) به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط (بنى اسرائیل) و عیسى و ایوب و یونس و هارون و سلیمان وحى نمودیم و به داود زبور دادیم. ([[سوره نساء]]، آیه 163) این آیه بیان می کند که زبور از کتب آسمانى است و خداوند آن را به داود داده است.
+خداوند می فرماید: {{متن قرآن|«إإِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَىٰ نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَعِيسَىٰ وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا»}}؛ ما به تو وحى فرستادیم همانگونه که به نوح و پیامبران بعد از او وحى فرستادیم و (نیز) به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط (بنى اسرائیل) و عیسى و ایوب و یونس و هارون و سلیمان وحى نمودیم و به داود زبور دادیم. ([[سوره نساء]]، آیه 163) این آیه بیان می کند که زبور از کتب آسمانى است و خداوند آن را به داود داده است.
 از آیات قرآن و روایات اسلامى استفاده مى شود کتب آسمانى که بر پیامبران نازل گردید، دو گونه بود: نخست کتابهایى که [[احکام تشریعى]] در آن بود و اعلام آئین جدید می کرد. اینها پنج کتاب بیشتر نبود که بر پنج پیامبر [[اولواالعزم]] نازل گردید و دیگر کتابهایى بود که احکام تازه دربرنداشت بلکه مشتمل بر نصایح و اندرزها و راهنمایی ها و توصیه و دعاها بود و کتاب "زبور" از این دسته بود - هم اکنون کتاب "مزامیر داود" یا "زبور داود" که ضمن کتب "عهد قدیم" مذکور است، نیز گواه این حقیقت مى باشد، گرچه این کتاب همانند سایر کتب عهد جدید و قدیم از تحریف، مصون نمانده ولى می توان گفت: تا حدودى شکل خود را حفظ کرده است، این کتاب مشتمل بر صد و پنجاه فصل است که هر کدام مزمور نامیده مى شود، و سراسر شکل اندرز و دعا و مناجات دارد.