ریا - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* پیامدهای ریاکاری */

2025-05-31T10:41:04Z

‏پیامدهای ریاکاری

Mohammadi: /* پیامدهای ریاکاری */

2025-05-31T10:24:00Z

‏پیامدهای ریاکاری

Mohammadi: /* ریا در قرآن */

2025-05-31T10:19:56Z

‏ریا در قرآن

Mohammadi: /* ریا در قرآن */

2025-05-31T09:56:11Z

‏ریا در قرآن

Mohammadi: /* ریا در قرآن */

2025-05-31T08:26:33Z

‏ریا در قرآن

Mohammadi: /* ریا در قرآن */

2025-05-31T08:25:21Z

‏ریا در قرآن

مهدی موسوی: ویرایش

2021-06-21T07:58:14Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۷ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۲۶

2020-03-07T08:26:36Z

Aghajani در ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۵۸

2019-09-28T07:58:18Z

سید مهدی خدایی در ‏۲۴ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۳۳

2016-01-24T10:33:21Z

@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۵: @@
 {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُبْطِلُوا صَدَقَاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْأَذَىٰ كَالَّذِي يُنْفِقُ مَالَهُ رِئَاءَ النَّاسِ ...»}}<ref name=":۰۰" />؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید بخشش های خود را با منت و آزار باطل نسازید! همانند کسی که مال خود را برای نشان دادن به مردم انفاق می‌کند...
-[[امام صادق]] علیه السلام فرمود: {{متن حدیث|«...کلُّ الْبِرِّ مَقْبُولٌ إِلَّا مَا کانَ رِئَاء...»}}<ref>بحارالانوار، ج۷۵، ص۲۸۱.</ref>؛ تمام کارهای نیک مورد قبول خدا است جز عملی که از روی ریا باشد.
+[[امام صادق]] علیه السلام فرمود: {{متن حدیث|«...کلُّ الْبِرِّ مَقْبُولٌ إِلَّا مَا کانَ رِئَاء...»}}<ref>بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۲۸۱.</ref>؛ تمام کارهای نیک مورد قبول خدا است جز عملی که از روی ریا باشد.
-در روایت دیگری از آن بزرگوار نقل شده است که فرمود: {{متن حدیث|«... قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَنَا خَیرُ شَرِیک مَنْ أَشْرَک مَعِی غَیرِی فِی عَمَلٍ عَمِلَهُ لَمْ أَقْبَلْهُ إِلَّا مَا کانَ لِی خَالِصا»}}<ref>کافی، ج۲، ص۲۹۵.</ref>؛ خدای عزّوجلّ می فرماید: من بهترین شریکم. پس ـ ای بنده من ـ دیگری را در عبادت من شریک مساز زیرا هر کس در عملی که انجام می دهد دیگری را شریک سازد تمام اعمال او را نمی پذیرم جز عملی که خالص برای من باشد.
+در روایت دیگری از آن بزرگوار نقل شده است که فرمود: {{متن حدیث|«... قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَنَا خَیرُ شَرِیک مَنْ أَشْرَک مَعِی غَیرِی فِی عَمَلٍ عَمِلَهُ لَمْ أَقْبَلْهُ إِلَّا مَا کانَ لِی خَالِصا»}}<ref>کافی، ج ۲، ص ۲۹۵.</ref>؛ خدای عزّوجلّ می فرماید: من بهترین شریکم. پس ـ ای بنده من ـ دیگری را در عبادت من شریک مساز زیرا هر کس در عملی که انجام می دهد دیگری را شریک سازد تمام اعمال او را نمی پذیرم جز عملی که خالص برای من باشد.
-و نیز فرمود: {{متن حدیث|«... کلُّ رِیاءٍ شِرْک إِنَّهُ مَنْ عَمِلَ لِلنَّاسِ کانَ ثَوَابُهُ عَلَی النَّاسِ وَ مَنْ عَمِلَ لِلَّهِ کانَ ثَوَابُهُ عَلَی اللَّهِ»}}<ref>همان، ص۲۹۳.</ref>؛ هر گونه ریایی شرک است، هر کس برای مردم کار کند پاداشش به عهده مردم است و هر کس برای خدا کار کند ثوابش بر خدا است.
+و نیز فرمود: {{متن حدیث|«... کلُّ رِیاءٍ شِرْک إِنَّهُ مَنْ عَمِلَ لِلنَّاسِ کانَ ثَوَابُهُ عَلَی النَّاسِ وَ مَنْ عَمِلَ لِلَّهِ کانَ ثَوَابُهُ عَلَی اللَّهِ»}}<ref>همان، ص ۲۹۳.</ref>؛ هر گونه ریایی شرک است، هر کس برای مردم کار کند پاداشش به عهده مردم است و هر کس برای خدا کار کند ثوابش بر خدا است.
-محمد بن عرفه می گوید: [[امام رضا]] علیه السلام به من فرمود: {{متن حدیث|«... وَ یحَک یا ابْنَ عَرَفَةَ اعْمَلُوا لِغَیرِ رِیاءٍ و َلَا سُمْعَةٍ فَإِنَّهُ مَنْ عَمِلَ لِغَیرِاللَّهِ وَکلَهُ اللَّهُ إِلَی مَا عَمِل...»}}<ref>همان، ص۲۹۳.</ref>؛ وای بر تو ای پسر عرفه کار کنید نه به منظور ریا و کسب شهرت زیرا هر کس که برای غیر خدا کار کند خدا او را به کاری که انجام داده وامی گذارد... .
+محمد بن عرفه می گوید: [[امام رضا]] علیه السلام به من فرمود: {{متن حدیث|«... وَ یحَک یا ابْنَ عَرَفَةَ اعْمَلُوا لِغَیرِ رِیاءٍ و َلَا سُمْعَةٍ فَإِنَّهُ مَنْ عَمِلَ لِغَیرِاللَّهِ وَکلَهُ اللَّهُ إِلَی مَا عَمِل...»}}<ref>همان.</ref>؛ وای بر تو ای پسر عرفه کار کنید نه به منظور ریا و کسب شهرت زیرا هر کس که برای غیر خدا کار کند خدا او را به کاری که انجام داده وامی گذارد... .
-در حدیثی از پیامبر اکرم صلی اللّه علیه و آله و سلم می خوانیم: {{متن حدیث|«... إِنَّ الْمَلَک لَیصْعَدُ بِعَمَلِ الْعَبْدِ مُبْتَهِجاً بِهِ فَإِذَا صَعِدَ بِحَسَنَاتِهِ یقُولُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ اجْعَلُوهَا فِی سِجِّینٍ إِنَّهُ لَیسَ إِیای أَرَادَ بِهَا...»}}<ref>همان، ص۲۹۴.</ref>؛ فرشته عمل بنده ای را بالا می برد و از آن خوشحال و مسرور است ولی چون آن عمل را که به صورت کارهای نیک است بالا می برد خدای عزّوجلّ می فرماید: آن اعمال را در سجّین: دیوان اعمال گنهکاران بگذارید زیرا این اعمال را به خاطر من انجام نداده بلکه برای ریا و خودنمایی بوده است.
+در حدیثی از پیامبر اکرم صلی اللّه علیه و آله و سلم می خوانیم: {{متن حدیث|«... إِنَّ الْمَلَک لَیصْعَدُ بِعَمَلِ الْعَبْدِ مُبْتَهِجاً بِهِ فَإِذَا صَعِدَ بِحَسَنَاتِهِ یقُولُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ اجْعَلُوهَا فِی سِجِّینٍ إِنَّهُ لَیسَ إِیای أَرَادَ بِهَا...»}}<ref>همان، ص ۲۹۴.</ref>؛ فرشته عمل بنده ای را بالا می برد و از آن خوشحال و مسرور است ولی چون آن عمل را که به صورت کارهای نیک است بالا می برد خدای عزّوجلّ می فرماید: آن اعمال را در سجّین: دیوان اعمال گنهکاران بگذارید زیرا این اعمال را به خاطر من انجام نداده بلکه برای ریا و خودنمایی بوده است.
 '''۲. محرومیّت از محبّت خدا:'''

@@ سطر ۳۳: / سطر ۳۳: @@
 '''۱. بطلان عمل:'''
-{{متن قرآن|«یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَتُبْطِلُواْ صَدَقَاتِکم بِالْمَنِّ وَالأذَى کالَّذِی ینفِقُ مَالَهُ رِئَاء النَّاسِ...»}}؛ ([[سوره بقره]]/۲۶۴) ای کسانی که ایمان آورده‌اید بخشش های خود را با منت و آزار باطل نسازید! همانند کسی که مال خود را برای نشان دادن به مردم انفاق می‌کند...
+{{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُبْطِلُوا صَدَقَاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْأَذَىٰ كَالَّذِي يُنْفِقُ مَالَهُ رِئَاءَ النَّاسِ ...»}}<ref name=":۰۰" />؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید بخشش های خود را با منت و آزار باطل نسازید! همانند کسی که مال خود را برای نشان دادن به مردم انفاق می‌کند...
-[[امام صادق]] علیه السلام فرمود: ...کلُّ الْبِرِّ مَقْبُولٌ إِلَّا مَا کانَ رِئَاء...؛ تمام کارهای نیک مورد قبول خدا است جز عملی که از روی ریا باشد.<ref>بحارالانوار، ج۷۵، ص۲۸۱.</ref>
+[[امام صادق]] علیه السلام فرمود: {{متن حدیث|«...کلُّ الْبِرِّ مَقْبُولٌ إِلَّا مَا کانَ رِئَاء...»}}<ref>بحارالانوار، ج۷۵، ص۲۸۱.</ref>؛ تمام کارهای نیک مورد قبول خدا است جز عملی که از روی ریا باشد.
-در روایت دیگری از آن بزرگوار نقل شده است که فرمود: ... قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَنَا خَیرُ شَرِیک مَنْ أَشْرَک مَعِی غَیرِی فِی عَمَلٍ عَمِلَهُ لَمْ أَقْبَلْهُ إِلَّا مَا کانَ لِی خَالِصا؛ خدای عزّوجلّ می فرماید: من بهترین شریکم. پس ـ ای بنده من ـ دیگری را در عبادت من شریک مساز زیرا هر کس در عملی که انجام می دهد دیگری را شریک سازد تمام اعمال او را نمی پذیرم جز عملی که خالص برای من باشد.<ref>کافی، ج۲، ص۲۹۵.</ref>
+در روایت دیگری از آن بزرگوار نقل شده است که فرمود: {{متن حدیث|«... قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَنَا خَیرُ شَرِیک مَنْ أَشْرَک مَعِی غَیرِی فِی عَمَلٍ عَمِلَهُ لَمْ أَقْبَلْهُ إِلَّا مَا کانَ لِی خَالِصا»}}<ref>کافی، ج۲، ص۲۹۵.</ref>؛ خدای عزّوجلّ می فرماید: من بهترین شریکم. پس ـ ای بنده من ـ دیگری را در عبادت من شریک مساز زیرا هر کس در عملی که انجام می دهد دیگری را شریک سازد تمام اعمال او را نمی پذیرم جز عملی که خالص برای من باشد.
-و نیز فرمود: ... کلُّ رِیاءٍ شِرْک إِنَّهُ مَنْ عَمِلَ لِلنَّاسِ کانَ ثَوَابُهُ عَلَی النَّاسِ وَ مَنْ عَمِلَ لِلَّهِ کانَ ثَوَابُهُ عَلَی اللَّهِ؛ هر گونه ریایی شرک است، هر کس برای مردم کار کند پاداشش به عهده مردم است و هر کس برای خدا کار کند ثوابش بر خدا است.<ref>کافی، ج۲، ص۲۹۳.</ref>
+و نیز فرمود: {{متن حدیث|«... کلُّ رِیاءٍ شِرْک إِنَّهُ مَنْ عَمِلَ لِلنَّاسِ کانَ ثَوَابُهُ عَلَی النَّاسِ وَ مَنْ عَمِلَ لِلَّهِ کانَ ثَوَابُهُ عَلَی اللَّهِ»}}<ref>همان، ص۲۹۳.</ref>؛ هر گونه ریایی شرک است، هر کس برای مردم کار کند پاداشش به عهده مردم است و هر کس برای خدا کار کند ثوابش بر خدا است.
-محمد بن عرفه می گوید: [[امام رضا]] علیه السلام به من فرمود: ... وَ یحَک یا ابْنَ عَرَفَةَ اعْمَلُوا لِغَیرِ رِیاءٍ و َلَا سُمْعَةٍ فَإِنَّهُ مَنْ عَمِلَ لِغَیرِاللَّهِ وَکلَهُ اللَّهُ إِلَی مَا عَمِل...؛ وای بر تو ای پسر عرفه کار کنید نه به منظور ریا و کسب شهرت زیرا هر کس که برای غیر خدا کار کند خدا او را به کاری که انجام داده وامی گذارد... .<ref>کافی، ج۲، ص۲۹۳.</ref>
+محمد بن عرفه می گوید: [[امام رضا]] علیه السلام به من فرمود: {{متن حدیث|«... وَ یحَک یا ابْنَ عَرَفَةَ اعْمَلُوا لِغَیرِ رِیاءٍ و َلَا سُمْعَةٍ فَإِنَّهُ مَنْ عَمِلَ لِغَیرِاللَّهِ وَکلَهُ اللَّهُ إِلَی مَا عَمِل...»}}<ref>همان، ص۲۹۳.</ref>؛ وای بر تو ای پسر عرفه کار کنید نه به منظور ریا و کسب شهرت زیرا هر کس که برای غیر خدا کار کند خدا او را به کاری که انجام داده وامی گذارد... .
-در حدیثی از پیامبر اکرم صلی اللّه علیه و آله و سلم می خوانیم: ... إِنَّ الْمَلَک لَیصْعَدُ بِعَمَلِ الْعَبْدِ مُبْتَهِجاً بِهِ فَإِذَا صَعِدَ بِحَسَنَاتِهِ یقُولُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ اجْعَلُوهَا فِی سِجِّینٍ إِنَّهُ لَیسَ إِیای أَرَادَ بِهَا...؛ فرشته عمل بنده ای را بالا می برد و از آن خوشحال و مسرور است ولی چون آن عمل را که به صورت کارهای نیک است بالا می برد خدای عزّوجلّ می فرماید: آن اعمال را در سجّین: دیوان اعمال گنهکاران بگذارید زیرا این اعمال را به خاطر من انجام نداده بلکه برای ریا و خودنمایی بوده است.<ref>کافی، ج۲، ص۲۹۴.</ref>
+در حدیثی از پیامبر اکرم صلی اللّه علیه و آله و سلم می خوانیم: {{متن حدیث|«... إِنَّ الْمَلَک لَیصْعَدُ بِعَمَلِ الْعَبْدِ مُبْتَهِجاً بِهِ فَإِذَا صَعِدَ بِحَسَنَاتِهِ یقُولُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ اجْعَلُوهَا فِی سِجِّینٍ إِنَّهُ لَیسَ إِیای أَرَادَ بِهَا...»}}<ref>همان، ص۲۹۴.</ref>؛ فرشته عمل بنده ای را بالا می برد و از آن خوشحال و مسرور است ولی چون آن عمل را که به صورت کارهای نیک است بالا می برد خدای عزّوجلّ می فرماید: آن اعمال را در سجّین: دیوان اعمال گنهکاران بگذارید زیرا این اعمال را به خاطر من انجام نداده بلکه برای ریا و خودنمایی بوده است.
 '''۲. محرومیّت از محبّت خدا:'''
-{{متن قرآن|«... إِنَّ اللّهَ لاَ یحِبُّ مَن کانَ مُخْتَالاً فَخُورًا... وَالَّذِینَ ینفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ رِئَـاء النَّاسِ...»}}؛ ([[سوره نساء]]/۳۶-۳۸) خداوند کسی را که متکبر و فخرفروش است دوست نمی‌دارد... و آنها کسانی هستند که احوال خود را برای نشان دادن به مردم انفاق می کنند...
+{{متن قرآن|«... إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا<ref>[[آیه 36 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۳۶.]]</ref> ... وَالَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ رِئَاءَ النَّاسِ ...<ref name=":۰۰۰" />»}}؛ خداوند کسی را که متکبر و فخرفروش است دوست نمی‌دارد... و آنها کسانی هستند که احوال خود را برای نشان دادن به مردم انفاق می کنند...
 '''۳.''' '''ریا موجب همدمی با شیطان:'''
-{{متن قرآن|«وَالَّذِینَ ینفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ رِئَـاء النَّاسِ وَلاَ یؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَلاَ بِالْیوْمِ الآخِرِ وَمَن یکنِ الشَّیطَانُ لَهُ قَرِینًا فَسَاء قِرِینًا»}}؛ ([[سوره نساء]]/۳۸) و آنها کسانی هستند که احوال خود را برای نشان دادن به مردم [[انفاق]] می‌کنند و ایمان به خدا و روز بازپسین ندارند (چرا که شیطان، رفیق و همنشین آنهاست) و کسی که شیطان قرین او باشد، بد همنشین و قرینی است.<ref>طباطبائی، سید محمدحسین؛ المیزان ترجمه سید محمدباقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین، ۱۳۷۴ ش، ج۴، ص۳۵۵.</ref>
+{{متن قرآن|«وَالَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ رِئَاءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ ۗ وَمَنْ يَكُنِ الشَّيْطَانُ لَهُ قَرِينًا فَسَاءَ قَرِينًا»}}<ref name=":۰۰۰" />؛ و آنها کسانی هستند که احوال خود را برای نشان دادن به مردم [[انفاق]] می‌کنند و ایمان به خدا و روز بازپسین ندارند (چرا که شیطان، رفیق و همنشین آنهاست) و کسی که شیطان قرین او باشد، بد همنشین و قرینی است.<ref>طباطبائی، سید محمدحسین؛ المیزان ترجمه سید محمدباقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین، ۱۳۷۴ ش، ج۴، ص۳۵۵.</ref>
 '''۴. شرک خفی:'''
-از [[امام صادق]] علیه السلام روایت شده: کُلُّ رئاءٍ شِرْکٌ إنَّه مَنْ عَمِلَ لِلنّاسِ کان ثَوابُهُ عَلَی النّاسِ و من عَمِلَ للهِ کان ثوابُهُ عَلَی اللهِ؛ هر گونه ریایی شرک است، هر کس برای مردم کار کند پاداشش به عهده مردم است و هر کس برای خدا کار کند ثوابش بر خداست.<ref>مکارم شیرازی، ناصر؛ تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ ش، ج۱۳، ص۴۰۷.</ref> منظور از [[شرک]]، شرک خفی است که با ایمان منافات ندارد بلکه با کمالِ ایمان منافی است.
+از [[امام صادق]] علیه السلام روایت شده: {{متن حدیث|«کُلُّ رئاءٍ شِرْکٌ إنَّه مَنْ عَمِلَ لِلنّاسِ کان ثَوابُهُ عَلَی النّاسِ و من عَمِلَ للهِ کان ثوابُهُ عَلَی اللهِ»}}<ref>مکارم شیرازی، ناصر؛ تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ ش، ج۱۳، ص۴۰۷.</ref>؛ هر گونه ریایی شرک است، هر کس برای مردم کار کند پاداشش به عهده مردم است و هر کس برای خدا کار کند ثوابش بر خداست. منظور از [[شرک]]، شرک خفی است که با ایمان منافات ندارد بلکه با کمالِ ایمان منافی است.
-از [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله روایت شده: هر کس [[نماز]] بخواند و ریا کند [[شرک]] ورزیده و هر که [[روزه]] بگیرد و ریا کند شرک ورزیده و هر که [[صدقه]] دهد و ریا کند شرک ورزیده.<ref>سیوطی؛ جلال الدین، الدر المنثور فی تفسیر الماثور، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، ۱۴۰۴ ق، ج۴، ص۲۵۶.</ref> آنگاه این آیه را خواند: {{متن قرآن|«فَمَن کانَ یرْجُو لِقَاء رَبِّهِ فَلْیعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا یشْرِک بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا»}}؛ ([[سوره کهف]]، ۱۱۰) پس هر که به لقای پروردگارش امید دارد، باید کاری شایسته انجام دهد و هیچ کس را در عبادت پروردگارش شریک نکند.
+از [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله روایت شده: هر کس [[نماز]] بخواند و ریا کند [[شرک]] ورزیده و هر که [[روزه]] بگیرد و ریا کند شرک ورزیده و هر که [[صدقه]] دهد و ریا کند شرک ورزیده.<ref>سیوطی؛ جلال الدین، الدر المنثور فی تفسیر الماثور، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، ۱۴۰۴ ق، ج۴، ص۲۵۶.</ref> آنگاه این آیه را خواندند: {{متن قرآن|«... فَمَنْ كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا»}}<ref>[[آیه 110 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۱۱۰.]]</ref>؛ پس هر که به لقای پروردگارش امید دارد، باید کاری شایسته انجام دهد و هیچ کس را در عبادت پروردگارش شریک نکند.
 ==علامت‌های ریاکار==

@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 در این آیه ریاکارانِ در نماز به عذاب تهدید شده‌اند.<ref>ر.ک: فرهنگ قرآن، هاشمی رفسنجانی و محققان مرکز فرهنگ و معارف قرآن، قم، بوستان کتاب ۱۳۸۶ ش، ج۱۵، ص ۲۱۵.</ref> زیرا "ویل" در اصل به معنای عذاب و هلاکت است و کلمه‌ای است که برای تهدید به عذاب بکار می‌رود.<ref>همان، به نقل از لسان العرب، مادّه «ویل»، ج۱۵، ص۴۲۲.</ref>
-۴. {{متن قرآن|«{{آیه|4|38}}»}}<ref>[[آیه 38 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۳۸.]]</ref>؛ و آنها کسانی هستند که اموال خود را برای نشان دادن به مردم [[انفاق]] می‌کنند و [[ایمان]] به خدا و روز بازپسین ندارند (چرا که شیطان رفیق و همنشین آنهاست) و کسی که شیطان قرین او باشد بد همنشین و قرینی است.
+۴. {{متن قرآن|«{{آیه|4|38}}»}}<ref name=":۰۰۰">[[آیه 38 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۳۸.]]</ref>؛ و آنها کسانی هستند که اموال خود را برای نشان دادن به مردم [[انفاق]] می‌کنند و [[ایمان]] به خدا و روز بازپسین ندارند (چرا که شیطان رفیق و همنشین آنهاست) و کسی که شیطان قرین او باشد بد همنشین و قرینی است.
 ۵. {{متن قرآن|«{{آیه|4|142}}»}}<ref>[[آیه 142 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۱۴۲.]]</ref>؛ منافقان می‌خواهند خدا را فریب دهند و هنگامی که به نماز بر‌می‌خیزند با کسالت برمی‌خیزند و در برابر مردم ریا می‌کنند و خدا را جز اندکی یاد نمی‌نمایند.

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 واژه «ریا» در [[قرآن]] پنج مرتبه تکرار شده است که سه مرتبه بصورت مصدر و دو بار به صورت فعلی و معنای آن به همان معنای اصطلاحی می‌باشد.
-۱. {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُبْطِلُوا صَدَقَاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْأَذَىٰ كَالَّذِي يُنْفِقُ مَالَهُ رِئَاءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۖ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَأَصَابَهُ وَابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْدًا ۖ لَا يَقْدِرُونَ عَلَىٰ شَيْءٍ مِمَّا كَسَبُوا ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ»}}<ref>[[آیه 264 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۶۴.]]</ref>؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید! بخشش‌های خود را با منت و آزار باطل نسازید همانند کسی که مال خود را برای نشان دادن به مردم، انفاق می‌کند و به خدا و روز رستاخیز ایمان نمی‌آورد. (کار ریاکار یا منت گذار) همچون قطعه سنگ صافی است که بر آن، (قشر نازکی از) خاک باشد (و بذرهایی در آن افشانده شود) و رگبار باران به آن برسد (و همه خاکها و بذرها را بشوید) و آن را صاف (و خالی از خاک و بذر) رها کند، آنها از کاری که انجام داده‌اند، چیزی بدست نمی‌آورند و خداوند جمعیت کافران را هدایت نمی‌کند.
+۱. {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُبْطِلُوا صَدَقَاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْأَذَىٰ كَالَّذِي يُنْفِقُ مَالَهُ رِئَاءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۖ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَأَصَابَهُ وَابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْدًا ۖ لَا يَقْدِرُونَ عَلَىٰ شَيْءٍ مِمَّا كَسَبُوا ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ»}}<ref name=":۰۰">[[آیه 264 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۶۴.]]</ref>؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید! بخشش‌های خود را با منت و آزار باطل نسازید همانند کسی که مال خود را برای نشان دادن به مردم، انفاق می‌کند و به خدا و روز رستاخیز ایمان نمی‌آورد. (کار ریاکار یا منت گذار) همچون قطعه سنگ صافی است که بر آن، (قشر نازکی از) خاک باشد (و بذرهایی در آن افشانده شود) و رگبار باران به آن برسد (و همه خاکها و بذرها را بشوید) و آن را صاف (و خالی از خاک و بذر) رها کند، آنها از کاری که انجام داده‌اند، چیزی بدست نمی‌آورند و خداوند جمعیت کافران را هدایت نمی‌کند.
 این آیه وجه شباهت ریاکار را به سنگی که قشر نازکی از خاک روی آن را پوشانده بیان می‌کند و آن بی‌اثر و سست بودن عمل است. همچنان که خاکی که روی سنگِ صاف قرار دارد با بارانی از بین رفته و نمی‌تواند اثر داشته باشد، ریاکاران نیز از اعمالشان هیچ گونه بهره‌ای نمی‌برند.

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 خداوند در این آیه، [[غرور]] و ریا را از آفات قدرت در جبهه‌های جنگ به شمار می‌آورد.
-۳. {{متن قرآن|«{{آیه|107|4}} 💠<ref>[[آیه 4 سوره ماعون|سوره ماعون، آیه ۴.]]</ref> {{آیه|107|5}} 💠<ref>[[آیه 5 سوره ماعون|همان، آیه ۵.]]</ref> {{آیه|107|6}} 💠<ref name=":۰">[[آیه 6 سوره ماعون|همان، آیه ۶.]]</ref> {{آیه|107|7}}<ref>[[آیه 7 سوره ماعون|همان، آیه ۷.]]</ref>»}}؛ ماعون]]، ۴ـ۷)
+۳. {{متن قرآن|«{{آیه|107|4}} 💠<ref>[[آیه 4 سوره ماعون|سوره ماعون، آیه ۴.]]</ref> {{آیه|107|5}} 💠<ref>[[آیه 5 سوره ماعون|همان، آیه ۵.]]</ref> {{آیه|107|6}} 💠<ref name=":۰">[[آیه 6 سوره ماعون|همان، آیه ۶.]]</ref> {{آیه|107|7}}<ref>[[آیه 7 سوره ماعون|همان، آیه ۷.]]</ref>»}}.
 ریاکاری در [[نماز]] از ویژگی های منافقان و نشانه‌های نفاق به شمار رفته است. در [[الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور (کتاب)|درّالمنثور]] از [[امام علی علیه السلام|علی بن ابیطالب]] علیه السلام روایت شده که در تفسیر {{متن قرآن|«الَّذِينَ هُمْ يُرَاءُونَ»}}<ref name=":۰" /> فرمود: '''«یعنی با نماز خود ریا می‌کنند»'''<ref>سیوطی، ج ۶، ص ۴۰۰.</ref>.

@@ سطر ۱۰۹: / سطر ۱۰۹: @@
 ==منابع==
-* [http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=34363 کاظم احمدزاده، ریا، پایگاه پژوهشکده باقرالعلوم]، بازیابی: 18 دی ماه 1391.
+* کاظم احمدزاده، ریا، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، بازیابی: 18 دی ماه 1391.
 * [http://downloadbook.org/maasumin/np/RYA.HTM جمعی از پژوهشگران، سایت downloadbook]، بازیابی: 18 دی ماه 1391.
 [[رده:اخلاق فردی]]
 [[رده:صفات ناپسند]]

@@ سطر ۵۳: / سطر ۵۳: @@
 از [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله روایت شده: هر کس [[نماز]] بخواند و ریا کند شرک ورزیده و هر که [[روزه]] بگیرد و ریا کند شرک ورزیده و هر که [[صدقه]] دهد و ریا کند شرک ورزیده.<ref>سیوطی؛ جلال الدین، الدر المنثور فی تفسیر الماثور، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، 1404 ق، ج4، ص256.</ref>
-آنگاه این آیه را خواند: {{متن قرآن|«فَمَن كَانَ يَرْجُو لِقَاء رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا»}}؛ ([[سوره کهف، 110) پس هر که به لقای پروردگارش امید دارد، باید کاری شایسته انجام دهد و هیچ کس را در عبادت پروردگارش شریک نکند.
+آنگاه این آیه را خواند: {{متن قرآن|«فَمَن كَانَ يَرْجُو لِقَاء رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا»}}؛ ([[سوره کهف]]، 110) پس هر که به لقای پروردگارش امید دارد، باید کاری شایسته انجام دهد و هیچ کس را در عبادت پروردگارش شریک نکند.
 ==ریا در نماز==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۳۳
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~'''کلیدواژه: ريا، ريا و بطلان عمل، نشانه هاي رياكاران'''~~	+	{{خوب}}
		+
		+

	"ریا" از مادّه "رأی" به معنی این است که شخص کاری را به انگیزه جلب توجه مردم انجام دهد.<ref>ابن فارس؛ معجم مقاییس اللغة، المکتب الاعلام الاسلام، 1404 ه.ق، ج2، ص473.</ref> و نیز به معنای تظاهر و نشان دادن به غیر است.<ref>قرشی، سید علی اکبر؛ قاموس قرآن، قم، دارالکتب اسلامیه، ششم، ج3، ص30.</ref> و در اصطلاح به معنی این است که انسان کار خوبی انجام دهد و قصدش تظاهر و نشان دادن به مردم باشد نه برای خدا، خواه این کار عبادی باشد. مانند [[نماز]] و خواه غیرعبادی باشد مانند انفاق.		"ریا" از مادّه "رأی" به معنی این است که شخص کاری را به انگیزه جلب توجه مردم انجام دهد.<ref>ابن فارس؛ معجم مقاییس اللغة، المکتب الاعلام الاسلام، 1404 ه.ق، ج2، ص473.</ref> و نیز به معنای تظاهر و نشان دادن به غیر است.<ref>قرشی، سید علی اکبر؛ قاموس قرآن، قم، دارالکتب اسلامیه، ششم، ج3، ص30.</ref> و در اصطلاح به معنی این است که انسان کار خوبی انجام دهد و قصدش تظاهر و نشان دادن به مردم باشد نه برای خدا، خواه این کار عبادی باشد. مانند [[نماز]] و خواه غیرعبادی باشد مانند انفاق.