روزه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Zamani: /* روزه در روایات */

2025-03-01T12:12:10Z

‏روزه در روایات

مهدی موسوی در ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۴۰

2020-05-10T07:40:58Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-04-29T11:52:32Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۰۷

2020-04-25T11:07:48Z

Aghajani در ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۰۳

2020-04-25T11:03:46Z

Aghajani در ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۵۶

2020-04-25T10:56:53Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۲۰

2020-04-25T10:20:28Z

Zamani در ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۱۸

2020-04-25T10:18:29Z

Zamani در ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۱۶

2020-04-25T10:16:25Z

Zamani در ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۱۴

2020-04-25T10:14:49Z

@@ سطر ۴۵: / سطر ۴۵: @@
 در ادامه به برخی از روایات [[اهل البیت|اهل بیت]] علیهم السلام در مورد روزه اشاره می‌کنیم:
-*[[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند: {{متن حدیث|«من صام شهر رمضان ایمانا و احتسابا، غفرالله له ما تقدم من ذنبه»}}؛ «کسی که از روی [[ایمان]] و در نظر داشتن خدا [[روزه]] بگیرد، خداوند گناهان گذشته‌اش را می‌آمرزد».<ref> سنن الرسول الأعظم صلى الله علیه و آله و سلم، ص ۷۶۸.</ref>
+*[[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند: {{متن حدیث|«من صام شهر رمضان ایمانا و احتسابا، غفرالله له ما تقدم من ذنبه»}}؛ «کسی که از روی [[ایمان]] و در نظر داشتن خدا ماه رمضان را [[روزه]] بگیرد، خداوند گناهان گذشته‌اش را می‌آمرزد».<ref> سنن الرسول الأعظم صلى الله علیه و آله و سلم، ص ۷۶۸.</ref>
 *امیرمؤمنان [[امام علی]] علیه السلام می‌فرمایند: {{متن حدیث|«فرض الله الصیام ابتلاء لاخلاص الخلق»}}؛ «خداوند روزه را واجب کرد تا به وسیله آن [[اخلاص]] مردم را بیازماید».<ref> بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج  ۹۳، ص ۲۷۱.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۴۰
سطر ۷۸:		سطر ۷۸:

	{{متن حدیث\|«فِي رِوَايَةِ سَمَاعَةٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ رَجُلٍ‏ أُخِذَ فِي‏ شَهْرِ رَمَضَانَ‏ وَ قَدْ أَفْطَرَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ وَ قَدْ رُفِعَ إِلَى الْإِمَامِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ قَالَ فَيُقْتَلُ فِي الثَّالِثَةِ»}}.<ref>[[من لایحضره الفقیه\|من لا یحضره الفقیه]]، ج۲ ص۱۱۷.</ref> سماعه می‌گوید از امام صادق علیه السلام درباره شخصی پرسیدم که او را در ماه رمضان گرفته‌اند که سه بار روزه‌خواری کرده است و هربار او را به نزد امام (حاکم) می‌برند (و بار اول و دوم [[تعزیر]] می‌شود)؛ امام فرمود: در مرتبه سوم اعدام می‌شود.		{{متن حدیث\|«فِي رِوَايَةِ سَمَاعَةٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ رَجُلٍ‏ أُخِذَ فِي‏ شَهْرِ رَمَضَانَ‏ وَ قَدْ أَفْطَرَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ وَ قَدْ رُفِعَ إِلَى الْإِمَامِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ قَالَ فَيُقْتَلُ فِي الثَّالِثَةِ»}}.<ref>[[من لایحضره الفقیه\|من لا یحضره الفقیه]]، ج۲ ص۱۱۷.</ref> سماعه می‌گوید از امام صادق علیه السلام درباره شخصی پرسیدم که او را در ماه رمضان گرفته‌اند که سه بار روزه‌خواری کرده است و هربار او را به نزد امام (حاکم) می‌برند (و بار اول و دوم [[تعزیر]] می‌شود)؛ امام فرمود: در مرتبه سوم اعدام می‌شود.
		+
		+	== مبطلات و مکروهات روزه ==
		+	اعمالی که انجام عمدی آنها باعث باطل شدن روزه می‌شود موارد زیر است:
		+
		+	# خوردن و آشامیدن
		+	# آمیزش جنسی
		+	# [[دروغ]] بستن بر [[الله\|خدا]]، [[پیامبر اسلام\|رسول خدا]] و [[ائمه اطهار\|امامان معصوم]]
		+	# رساندن غبار غلیظ به حلق
		+	# باقی ماندن بر [[جنابت‌‌‌‌‌\|جنابت]]، حیض و نفاس تا [[اذان]] صبح
		+	# استمناء (خودارضایی)
		+	# اماله (تزریق مایعات از پایین بدن)
		+	# ارتماس (فرو بردن تمام سر در آب)
		+	# قی‌کردن عمدی (استفراغ کردن)
		+
		+	لازم به ذکر است که در بعضی موارد فوق میان مراجع تقلید اختلاف نظر است.
		+
		+	فقها همچنین انجام برخی از اعمال را برای روزه‌دار [[مکروه]] دانسته‌اند؛ از جمله: بوسیدن و ملاعبه با همسر، سرمه کشیدن،‌ بوییدن گل‌ها، مضمضه کردن آب بدون غرض عقلایی.

	==پانویس==		==پانویس==

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 از این حدیث قدسی برمی‌آید که پاداشی که خداوند به شخص روزه‌دار عطا می‌کند، بی‌نهایت بوده و قابل احصا نمی‌باشد، چون خداوند متعال نه بخل در ذات مقدسش راه دارد و نه عاجز است از این که این همه پاداش به بنده‌اش بدهد. اینک به سراغ جانشینان خدا می‌رویم و می‌بینیم که ایشان در اشارات خود به این پاداش عظیم چه فرموده‌اند که ما به چند مورد اشاره می‌کنیم:
-*[[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند: {{متن حدیث|من صام شهر رمضان ایمانا و احتسابا، غفرالله له ما تقدم من ذنبه}}؛ «کسی که از روی [[ایمان]] و در نظر داشتن خدا [[روزه]] بگیرد، خداوند گناهان گذشته‌اش را هر قدر که باشد می‌آمرزد».<ref> سنن الرسول الأعظم صلى الله علیه و آله و سلم، ص ۷۶۸.</ref>
+*[[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند: {{متن حدیث|«من صام شهر رمضان ایمانا و احتسابا، غفرالله له ما تقدم من ذنبه»}}؛ «کسی که از روی [[ایمان]] و در نظر داشتن خدا [[روزه]] بگیرد، خداوند گناهان گذشته‌اش را هر قدر که باشد می‌آمرزد».<ref> سنن الرسول الأعظم صلى الله علیه و آله و سلم، ص ۷۶۸.</ref>
 *[[امام کاظم]] علیه السلام می‌فرمایند: {{متن حدیث|«ان لکل صائم عند فطوره دعوة مستجابة»}}؛ «همانا هر روزه‌داری هنگام افطار دعایش مستجاب می‌شود».<ref> بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج  ۹۵، ص ۱۴.</ref>
@@ سطر ۵۹: / سطر ۵۹: @@
 *امیرمؤمنان [[امام علی]] علیه السلام می‌فرمایند: {{متن حدیث|«فرض الله الصیام ابتلاء لاخلاص الخلق»}}؛ «خداوند روزه را واجب کرد تا به وسیله آن [[اخلاص]] مردم را بیازماید».<ref> بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج  ۹۳، ص ۲۷۱.</ref>
-*امام صادق علیه السلام می‌فرمایند: {{متن حدیث|على کلّ شىء زکوة و زکوة الجسد الصّیام}}؛ «برای هر چیزی زکاتی است و [[زکات]] بدن‌ها روزه است».<ref> پیام رسول ترجمه اى دیگر از نهج الفصاحه، ص ۳۹۷.</ref>
+*امام صادق علیه السلام می‌فرمایند: {{متن حدیث|«على کلّ شىء زکوة و زکوة الجسد الصّیام»}}؛ «برای هر چیزی زکاتی است و [[زکات]] بدن‌ها روزه است».<ref> پیام رسول ترجمه اى دیگر از نهج الفصاحه، ص ۳۹۷.</ref>
 ==روزه در امت‌هاى پیشین==

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 ==روزه در قرآن==
 آیات ۱۸۳ تا ۱۸۵ [[سوره بقره]] به وجوب روزه و احکام ان اشاره دارد:
-{{متن قرآن|«یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا کتِبَ عَلَیکمُ الصِّیامُ کمَا کتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکمْ لَعَلَّکمْ تَتَّقُونَ * أَیامًا مَعْدُودَاتٍ فَمَنْ کانَ مِنْکمْ مَرِیضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَیامٍ أُخَرَ وَ عَلَى الَّذِینَ یطِیقُونَهُ فِدْیةٌ طَعَامُ مِسْکینٍ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَیرًا فَهُوَ خَیرٌ لَهُ وَأَنْ تَصُومُوا خَیرٌ لَکمْ إِنْ کنْتُمْ تَعْلَمُونَ * شَهْرُ رَمَضانَ الَّذی أُنْزِلَ فیهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَیناتٍ مِنَ الْهُدى‏ وَ الْفُرْقانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْکمُ الشَّهْرَ فَلْیصُمْهُ وَ مَنْ کانَ مَریضاً أَوْ عَلى‏ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَیامٍ أُخَرَ یریدُ اللَّهُ بِکمُ الْیسْرَ وَ لا یریدُ بِکمُ الْعُسْرَ وَ لِتُکمِلُوا الْعِدَّةَ وَ لِتُکبِّرُوا اللَّهَ عَلى‏ ما هَداکمْ وَ لَعَلَّکمْ تَشْکرُون‏»}}.<ref> [[سوره بقره]]، آیه‌های ۱۸۳ و ۱۸۴ و ۱۸۵.</ref>
+{{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ * أَيَّامًا مَعْدُودَاتٍ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ وَأَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ * شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَىٰ وَالْفُرْقَانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَنْ كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَىٰ مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ‏»}}.<ref> [[سوره بقره]]، آیه‌های ۱۸۳ و ۱۸۴ و ۱۸۵.</ref>
 '''<I>ترجمه آیات:</I>''' ای کسانی که [[ایمان]] آورده اید؛ روزه بر شما واجب شده همان طور که بر اقوام قبل از شما واجب شده بود شاید باتقوا شوید. و این روزهائی چند است پس هر کس از شما مریض و یا مسافر باشد باید ایامی دیگر بجای آن بگیرید و اما کسانی که به هیچ وجه نمی توانند روزه بگیرند عوض روزه برای هر روز یک مسکین طعام دهند و اگر کسی عمل خیری را داوطلبانه انجام دهد برایش بهتر است و این که روزه بگیرید برایتان خیر است اگر بنای عمل کردن دارید. و آن ایام کوتاه ([[ماه رمضان]]) است که [[قرآن]] در آن نازل شده تا هدایت مردم و بیاناتی از هدایت و جداسازنده [[حق]] از [[باطل]] باشد. پس هر کس این ماه را درک کرد باید روزه اش بگیرد و هر کس مریض و یا مسافر باشد به جای آن چند روزی از ماه‌های دیگر بگیرد خدا برای شما آسانی و سهولت را خواسته و دشواری نخواسته و منظور این‌ست که عده سی روزه ماه را تکمیل کرده باشید و خدا را در برابر این که هدایت‌تان کرد تکبیر گفته و شاید شکرگزاری کرده باشید.
@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 آنچه از این آیات بر می آید آن است که:
 *واجب بودن روزه اختصاص به اسلام ندارد، بلکه حکمی است که در امت‌های سابق نیز تشریع شده بود. (کما کتب علی الذین من قبلکم)
-* كسانى كه بيمار يا مسافر باشند و روزه گرفتن براى آنها مشقت داشته باشد از اين حكم معافند و بايد روزهاى ديگرى که مسافر یا بیمار نیستند بجاى آن روزه بگيرند" {{متن قرآن|«فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ عَلى‏ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ»}}.
+* كسانى كه بيمار يا مسافر باشند و روزه گرفتن براى آنها مشقت داشته باشد از اين حكم معافند و بايد روزهاى ديگرى که مسافر یا بیمار نیستند بجاى آن روزه بگيرند" {{متن قرآن|«فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ»}}.
-*كسانى كه با نهايت زحمت بايد روزه بگيرند (مانند پير مردان‏ و پير زنان و بيماران مزمن كه بهبودى براى آنها نيست) لازم نيست مطلقا روزه بگيرند، بلكه بايد بجاى آن كفاره بدهند(مسكينى را اطعام كند) {{متن قرآن|«وَ عَلَى الَّذِينَ‏ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعامُ مِسْكِينٍ‏»}}
+*كسانى كه با نهايت زحمت بايد روزه بگيرند (مانند پير مردان‏ و پير زنان و بيماران مزمن كه بهبودى براى آنها نيست) لازم نيست مطلقا روزه بگيرند، بلكه بايد بجاى آن كفاره بدهند(مسكينى را اطعام كند) {{متن قرآن|«وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ»}}
 ==روزه در روایات==
@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۳: @@
 *[[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند: {{متن حدیث|من صام شهر رمضان ایمانا و احتسابا، غفرالله له ما تقدم من ذنبه}}؛ «کسی که از روی [[ایمان]] و در نظر داشتن خدا [[روزه]] بگیرد، خداوند گناهان گذشته‌اش را هر قدر که باشد می‌آمرزد».<ref> سنن الرسول الأعظم صلى الله علیه و آله و سلم، ص ۷۶۸.</ref>
-*[[امام کاظم]] علیه السلام می‌فرمایند: {{متن حدیث|ان لکل صائم عند فطوره دعوة مستجابة}}؛ «همانا هر روزه‌داری هنگام افطار دعایش مستجاب می‌شود».<ref> بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج  ۹۵، ص ۱۴.</ref>
+*[[امام کاظم]] علیه السلام می‌فرمایند: {{متن حدیث|«ان لکل صائم عند فطوره دعوة مستجابة»}}؛ «همانا هر روزه‌داری هنگام افطار دعایش مستجاب می‌شود».<ref> بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج  ۹۵، ص ۱۴.</ref>
-*پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند: {{متن حدیث|الصائم فی عبادة و ان کان نائما علی فراشه ما لم یغتب مسلما}}؛ «روزه‌دار در حال [[عبادت]] می‌باشد، حتی اگر بر بستر خوابیده باشد البته تا زمانی که [[غیبت (گناه)|غیبت]] مسلمانی را نکرده باشد».<ref> دلائل الخیرات فی کلام سید السادات، ص ۱۹۲.</ref>
+*پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند: {{متن حدیث|«الصائم فی عبادة و ان کان نائما علی فراشه ما لم یغتب مسلما»}}؛ «روزه‌دار در حال [[عبادت]] می‌باشد، حتی اگر بر بستر خوابیده باشد البته تا زمانی که [[غیبت (گناه)|غیبت]] مسلمانی را نکرده باشد».<ref> دلائل الخیرات فی کلام سید السادات، ص ۱۹۲.</ref>
-*پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند: {{متن حدیث|نوم الصائم عبادة و صمته تسبیح}}؛ «خواب روزه‌دار عبادت و سکوت وی [[تسبیح]] حق‌تعالی به شمار می‌رود».<ref> حکم رسول الله صلى الله علیه و آله و سلم، ص ۳۲۶.</ref>
+*پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند: {{متن حدیث|«نوم الصائم عبادة و صمته تسبیح»}}؛ «خواب روزه‌دار عبادت و سکوت وی [[تسبیح]] حق‌تعالی به شمار می‌رود».<ref> حکم رسول الله صلى الله علیه و آله و سلم، ص ۳۲۶.</ref>
-*پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند: {{متن حدیث|الصوم یسوّد وجه الشیطان}}؛ «روزه روی [[شیطان]] را سیاه می‌کند».<ref> حکمت‌نامه پیامبر اعظم صلى الله علیه و آله و سلم (عربى)، ج  ۱۱، ص ۶۶.</ref>
+*پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند: {{متن حدیث|«الصوم یسوّد وجه الشیطان»}}؛ «روزه روی [[شیطان]] را سیاه می‌کند».<ref> حکمت‌نامه پیامبر اعظم صلى الله علیه و آله و سلم (عربى)، ج  ۱۱، ص ۶۶.</ref>
-*پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند: {{متن حدیث|الصوم جُنّة من النار}}؛ «روزه سپری است در آتش جهنم».<ref> بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج  ۶۵، ص ۳۳۱.</ref>
+*پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند: {{متن حدیث|«الصوم جُنّة من النار»}}؛ «روزه سپری است در آتش جهنم».<ref> بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج  ۶۵، ص ۳۳۱.</ref>
-*[[امام صادق]] علیه السلام می‌فرمایند: {{متن حدیث|للصائم فرحتان: فرحة عند افطاره و فرحة عند لقاء ربه}}؛ «برای شخص روزه‌دار دو شادی هست: شادی هنگام [[افطار]] و شادی هنگام ملاقات با پروردگار».<ref> بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج  ۹۳، ص ۳۸۰.</ref>
+*[[امام صادق]] علیه السلام می‌فرمایند: {{متن حدیث|«للصائم فرحتان: فرحة عند افطاره و فرحة عند لقاء ربه»}}؛ «برای شخص روزه‌دار دو شادی هست: شادی هنگام [[افطار]] و شادی هنگام ملاقات با پروردگار».<ref> بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج  ۹۳، ص ۳۸۰.</ref>
-*پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند: {{متن حدیث|ان للجنة بابا یدعی الریّان لایدخل منه الا الصائمون}}؛ «برای [[بهشت]] دری است به نام ریّان که از آن فقط روزه‌داران وارد می‌شوند».<ref> حکم النبی الأعظم صلى الله علیه و آله و سلم، ج  ۲، ص ۵۶۱.</ref>
+*پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند: {{متن حدیث|«ان للجنة بابا یدعی الریّان لایدخل منه الا الصائمون»}}؛ «برای [[بهشت]] دری است به نام ریّان که از آن فقط روزه‌داران وارد می‌شوند».<ref> حکم النبی الأعظم صلى الله علیه و آله و سلم، ج  ۲، ص ۵۶۱.</ref>
-*امیرمؤمنان [[امام علی]] علیه السلام می‌فرمایند: {{متن حدیث|فرض الله الصیام ابتلاء لاخلاص الخلق}}؛ «خداوند روزه را واجب کرد تا به وسیله آن [[اخلاص]] مردم را بیازماید».<ref> بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج  ۹۳، ص ۲۷۱.</ref>
+*امیرمؤمنان [[امام علی]] علیه السلام می‌فرمایند: {{متن حدیث|«فرض الله الصیام ابتلاء لاخلاص الخلق»}}؛ «خداوند روزه را واجب کرد تا به وسیله آن [[اخلاص]] مردم را بیازماید».<ref> بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج  ۹۳، ص ۲۷۱.</ref>
 *امام صادق علیه السلام می‌فرمایند: {{متن حدیث|على کلّ شىء زکوة و زکوة الجسد الصّیام}}؛ «برای هر چیزی زکاتی است و [[زکات]] بدن‌ها روزه است».<ref> پیام رسول ترجمه اى دیگر از نهج الفصاحه، ص ۳۹۷.</ref>
@@ سطر ۶۵: / سطر ۶۵: @@
 از [[تورات]] و [[انجیل]] فعلى نیز برمى آید که روزه در میان [[یهود|یهود]] و [[نصاری]] بوده و اقوام و ملل دیگر هنگام مواجه شدن با غم و اندوه روزه مى گرفته اند و نیز از تورات برمى آید که [[حضرت موسى]] علیه السلام چهل روز، روزه داشته است و همچنین به هنگام [[توبه]] و طلب خشنودى خداوند، یهود روزه مى گرفتند. [[حضرت عیسی علیه السلام|حضرت مسیح]] علیه السلام نیز چنان که از «انجیل» استفاده مى شود. چهل روز، روزه داشته.
-به این ترتیب اگر [[قرآن]] مى گوید: {{متن قرآن|«کما کتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکمْ»}}؛<ref> [[سوره بقره]]، آیه ۱۸۳.</ref> «همان گونه که بر پیشینیان نوشته شد»، شواهد تاریخى فراوانى دارد که در منابع مذاهب دیگر - حتى بعد از تحریف - به چشم مى خورد. <ref> برگزیده تفسیر نمونه، ج ۱، ص ۱۶۴.</ref>
+به این ترتیب اگر [[قرآن]] مى گوید: {{متن قرآن|«كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ»}}؛<ref> [[سوره بقره]]، آیه ۱۸۳.</ref> «همان گونه که بر پیشینیان نوشته شد»، شواهد تاریخى فراوانى دارد که در منابع مذاهب دیگر - حتى بعد از تحریف - به چشم مى خورد. <ref> برگزیده تفسیر نمونه، ج ۱، ص ۱۶۴.</ref>
 == روزه خواری ==

@@ سطر ۷۰: / سطر ۷۰: @@
 چنانکه بیان شد، «روزه» از سوی خدای تعالی [[واجب]] شده و از [[حدود الله|حدود]] الهی است، که تخلف از آن [[گناه کبیره]] محسوب می شود. در حدیثی از امام صادق علیه السلام، روزه خواری (بدون عذر) در حکم بی دینی و بی ایمانی است:
-«يُونُسُ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ نُعْمَانَ الرَّازِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام يَقُولُ‏: ... وَ مَنْ‏ أَفْطَرَ يَوْماً مِنْ‏ شَهْرِ رَمَضَانَ‏ مُتَعَمِّداً خَرَجَ مِنَ الْإِيمَانِ».<ref>[[الکافی]]، ج2 ص278.</ref> هر کس یک روز ماه رمضان را عمدا افطار کند، روح [[ایمان]] از او جدا می شود.
+«وَ مَنْ‏ أَفْطَرَ يَوْماً مِنْ‏ شَهْرِ رَمَضَانَ‏ مُتَعَمِّداً خَرَجَ مِنَ الْإِيمَانِ<ref>[[الکافی]]، ج2 ص278.</ref>؛ هر کس یک روز ماه رمضان را عمدا افطار کند، روح [[ایمان]] از او جدا می شود».
 و در حدیث معتبر دیگری حکم روزه خواری (در ملاء عام) که سبب حرمت شکنی [[ماه رمضان]] می شود، چنین بیان شده است:

@@ سطر ۶۶: / سطر ۶۶: @@
 به این ترتیب اگر [[قرآن]] مى گوید: «کما کتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکمْ؛<ref> [[سوره بقره]]، آیه ۱۸۳.</ref> همان گونه که بر پیشینیان نوشته شد»، شواهد تاریخى فراوانى دارد که در منابع مذاهب دیگر - حتى بعد از تحریف - به چشم مى خورد. <ref> برگزیده تفسیر نمونه، ج ۱، ص ۱۶۴.</ref>
 == روزه خواری ==
@@ سطر ۱۱۳: / سطر ۱۰۷: @@
 |رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
 |جامعیت= خوب
-|رعایت اختصار= متوسط
+|رعایت اختصار= خوب
 |سیر منطقی= خوب
 |کیفیت پژوهش= متوسط
 |رده= دارد
 }}

@@ سطر ۶۷: / سطر ۶۷: @@
 به این ترتیب اگر [[قرآن]] مى گوید: «کما کتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکمْ؛<ref> [[سوره بقره]]، آیه ۱۸۳.</ref> همان گونه که بر پیشینیان نوشته شد»، شواهد تاریخى فراوانى دارد که در منابع مذاهب دیگر - حتى بعد از تحریف - به چشم مى خورد. <ref> برگزیده تفسیر نمونه، ج ۱، ص ۱۶۴.</ref>
-==نقش سازنده روزه==
+==حکمت روزه==
 [[صبر]] و استقامت و تحمل سختى ها، شرط لازم دستیابى به نتایج مثبت در امور [[دین]] و دنیا است. روزه نیز عبادتى است که علاوه بر تقرب معنوى، درخت صبر و استقامت را در روان انسان بارور ساخته و اراده اش را مقاوم و خلل ناپذیر مى گرداند؛ چرا که روزه دار به  خاطر [[الله|خداوند]] از خوردنى ها و آشامیدنى ها، اعمال غرائز جنسى و... دورى جسته و فرمان وى را بر خواسته هاى نفسانى ترجیح مى دهد. استمرار این حالت در [[رمضان|ماه رمضان]] موجب پیدایش ملکه صبر و استقامت مى گردد، به  ویژه اگر روزه دار علاوه بر ترک مفطر، اعضا و جوارح خود را نیز از آلودگى به گناهان بازدارد و نفسش را به ترک [[گناه|معصیت]] عادت دهد.

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 ==اهمیت روزه==
-روزه در [[اسلام]] از اهمیت زیادى برخوردار است و در میان عبادات تنها عبادتى است که به خداوند متعال اختصاص یافته است؛ زیرا به لحاظ جایگاهش کمتر در معرض [[ریا]] قرار مى گیرد، بر خلاف دیگر عبادات که چون در معرض دید مردم است از ریا برکنار نبوده و دست یابى [[اخلاص]] در آن ها سخت و دشوار است. علاوه بر آن، [[روزه]] یکى از ارکان پنج گانه اسلام نیز مى باشد.
+روزه در [[اسلام]] از اهمیت زیادى برخوردار است و در میان عبادات تنها عبادتى است که به خداوند متعال اختصاص یافته است؛ در [[حدیث قدسی|حدیث قدسى]] از [[پیامبر اسلام]] صلى الله علیه و آله و سلم نقل شده است که خداوند مى فرماید: «الصَّوْمُ لى وَ أنَا أجْزى بِهِ<ref> [[وسائل الشیعه]]، ج ۷، ص ۲۹۲.</ref>؛ روزه براى من است و من خود، پاداش آن را مى دهم».
-در [[حدیث قدسی|حدیث قدسى]] از [[پیامبر اسلام]] صلى الله علیه و آله و سلم نقل شده است که خداوند مى فرماید: «الصَّوْمُ لى وَ أنَا أجْزى بِهِ<ref> [[وسائل الشیعه]]، ج ۷، ص ۲۹۲.</ref>؛ روزه براى من است و من خود، پاداش آن را مى دهم».
+اختصاص روزه به خدا می تواند از این جهت باشد که روزه به لحاظ جایگاهش کمتر در معرض [[ریا]] قرار مى گیرد، بر خلاف دیگر عبادات که چون در معرض دید مردم است از ریا برکنار نبوده و دست یابى [[اخلاص]] در آن ها سخت و دشوار است.
-[[امام صادق]] علیه السلام مى فرماید: «بُنِىَ الْاسْلامُ عَلى  خَمْسِ دَعائِمَ؛ عَلَى الصَّلاةِ وَالزَّکاةِ وَالصّوْمِ وَالْحَجِّ وَ وِلایةِ امیرِالْمُؤْمِنینَ وَالْائِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیهِمْ<ref> [[بحارالانوار]]، ج ۹۳، ص ۲۵۷.</ref>؛ اسلام بر پنج پایه استوار است؛ [[نماز]]، [[زکات]]، [[روزه]]، [[حج]] و [[ولایت]] [[امیرالمومنین]] و فرزندان آن حضرت صلوات الله علیهم که امام هستند.<ref> احکام اسلامى، ص ۱۰۵.</ref>
+[[روزه]] در روایت [[امام صادق]] علیه السلام یکى از ارکان پنج گانه اسلام شمرده شده است: «بُنِىَ الْاسْلامُ عَلى  خَمْسِ دَعائِمَ؛ عَلَى الصَّلاةِ وَالزَّکاةِ وَالصّوْمِ وَالْحَجِّ وَ وِلایةِ امیرِالْمُؤْمِنینَ وَالْائِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیهِمْ<ref> [[بحارالانوار]]، ج ۹۳، ص ۲۵۷.</ref>؛ اسلام بر پنج پایه استوار است؛ [[نماز]]، [[زکات]]، [[روزه]]، [[حج]] و [[ولایت]] [[امیرالمومنین]] و فرزندان آن حضرت صلوات الله علیهم که امام هستند.<ref> احکام اسلامى، ص ۱۰۵.</ref>
 ==حکمت وجوب روزه==
@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 ==روزه در قرآن==
-آیات مربوط به وجوب روزه که در سوره بقره قرار دارد به این شرح است:
+آیات ۱۸۳ تا ۱۸۵ [[سوره بقره]] به وجوب روزه و احکام ان اشاره دارد:
 «یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا کتِبَ عَلَیکمُ الصِّیامُ کمَا کتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکمْ لَعَلَّکمْ تَتَّقُونَ * أَیامًا مَعْدُودَاتٍ فَمَنْ کانَ مِنْکمْ مَرِیضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَیامٍ أُخَرَ وَ عَلَى الَّذِینَ یطِیقُونَهُ فِدْیةٌ طَعَامُ مِسْکینٍ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَیرًا فَهُوَ خَیرٌ لَهُ وَأَنْ تَصُومُوا خَیرٌ لَکمْ إِنْ کنْتُمْ تَعْلَمُونَ * شَهْرُ رَمَضانَ الَّذی أُنْزِلَ فیهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَیناتٍ مِنَ الْهُدى‏ وَ الْفُرْقانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْکمُ الشَّهْرَ فَلْیصُمْهُ وَ مَنْ کانَ مَریضاً أَوْ عَلى‏ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَیامٍ أُخَرَ یریدُ اللَّهُ بِکمُ الْیسْرَ وَ لا یریدُ بِکمُ الْعُسْرَ وَ لِتُکمِلُوا الْعِدَّةَ وَ لِتُکبِّرُوا اللَّهَ عَلى‏ ما هَداکمْ وَ لَعَلَّکمْ تَشْکرُون‏».<ref> [[سوره بقره]]، آیه‌های ۱۸۳ و ۱۸۴ و ۱۸۵.</ref>
 '''<I>ترجمه آیات:</I>''' ای کسانی که [[ایمان]] آورده اید؛ روزه بر شما واجب شده همان طور که بر اقوام قبل از شما واجب شده بود شاید باتقوا شوید. و این روزهائی چند است پس هر کس از شما مریض و یا مسافر باشد باید ایامی دیگر بجای آن بگیرید و اما کسانی که به هیچ وجه نمی توانند روزه بگیرند عوض روزه برای هر روز یک مسکین طعام دهند و اگر کسی عمل خیری را داوطلبانه انجام دهد برایش بهتر است و این که روزه بگیرید برایتان خیر است اگر بنای عمل کردن دارید. و آن ایام کوتاه ([[ماه رمضان]]) است که [[قرآن]] در آن نازل شده تا هدایت مردم و بیاناتی از هدایت و جداسازنده [[حق]] از [[باطل]] باشد. پس هر کس این ماه را درک کرد باید روزه اش بگیرد و هر کس مریض و یا مسافر باشد به جای آن چند روزی از ماه‌های دیگر بگیرد خدا برای شما آسانی و سهولت را خواسته و دشواری نخواسته و منظور این‌ست که عده سی روزه ماه را تکمیل کرده باشید و خدا را در برابر این که هدایت‌تان کرد تکبیر گفته و شاید شکرگزاری کرده باشید.
-'''بیان آیات'''
+آنچه از این آیات بر می آید آن است که:
 ==روزه در روایات==
@@ سطر ۷۸: / سطر ۶۶: @@
 به این ترتیب اگر [[قرآن]] مى گوید: «کما کتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکمْ؛<ref> [[سوره بقره]]، آیه ۱۸۳.</ref> همان گونه که بر پیشینیان نوشته شد»، شواهد تاریخى فراوانى دارد که در منابع مذاهب دیگر - حتى بعد از تحریف - به چشم مى خورد. <ref> برگزیده تفسیر نمونه، ج ۱، ص ۱۶۴.</ref>
 ==نقش سازنده روزه==