رهبانیت - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲۶ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۸

2026-03-26T07:18:44Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-22T12:49:25Z

افزودن الگوی قرآن

Mohammadi: /* زهد و پارسائی در اسلام */

2024-12-28T15:35:02Z

‏زهد و پارسائی در اسلام

Mohammadi: /* آثار منفی رهبانیت */

2024-12-28T15:33:26Z

‏آثار منفی رهبانیت

Mohammadi: /* آثار منفی رهبانیت */

2024-12-28T15:21:22Z

‏آثار منفی رهبانیت

Mohammadi: /* رهبانیت در آئین مسیح */

2024-12-28T15:16:11Z

‏رهبانیت در آئین مسیح

مهدی موسوی: ویرایش

2021-06-14T09:28:35Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۹ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۳۴

2020-03-09T11:34:35Z

Aghajani در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۵۱

2020-02-15T12:51:45Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۹ آوریل ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۲۲

2014-04-19T07:22:01Z

نمایش تغییرات

@@ سطر ۴۸: / سطر ۴۸: @@
 البته طبق گواهی تاریخ، [[حضرت عیسی علیه السلام|حضرت مسیح]] ازدواج نکرد، اما این هرگز به خاطر مخالفت او با این امر نبود، بلکه عمر کوتاه مسیح به اضافه اشتغال مداوم او به سفرهای تبلیغی به نقاط مختلف جهان به او اجازه این امر را نداد.
-[[امام علی علیه السلام|امیرمؤمنان علی]] علیه السلام در حدیثی در ذیل آیه {{متن قرآن|«قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا ﴿﴾<ref>[[آیه 103 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۱۰۳.]]</ref>الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا»}}؛<ref>[[آیه 104 سوره کهف|همان، آیه ۱۰۴.]]</ref> بگو آیا به شما خبر دهم که زیانکارترین مردم کیانند؟ آن‌ها هستند که تلاش هایشان در زندگی دنیا گم شده با این حال گمان می‌کنند کار نیک انجام می‌دهند. می‌فرمایند: «یکی از مصادیق بارز آن رهبان‌ها هستند که خود را در ارتفاعات کوه‌ها و بیابان‌ها محبوس داشتند و گمان کردند کار خوبی انجام می‌دهند».<ref>سیوطی جلال الدین، الدر المنثور، قم، کتاب‌خانه آیت الله مرعشی، ۱۴۰۴ق، ج۴، ص۲۵۳.</ref>
+[[امام علی علیه السلام|امیرمؤمنان علی]] علیه السلام در حدیثی در ذیل آیه {{متن قرآن|«قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا 💠<ref>[[آیه 103 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۱۰۳.]]</ref>الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا»}}؛<ref>[[آیه 104 سوره کهف|همان، آیه ۱۰۴.]]</ref> بگو آیا به شما خبر دهم که زیانکارترین مردم کیانند؟ آن‌ها هستند که تلاش هایشان در زندگی دنیا گم شده با این حال گمان می‌کنند کار نیک انجام می‌دهند. می‌فرمایند: «یکی از مصادیق بارز آن رهبان‌ها هستند که خود را در ارتفاعات کوه‌ها و بیابان‌ها محبوس داشتند و گمان کردند کار خوبی انجام می‌دهند».<ref>سیوطی جلال الدین، الدر المنثور، قم، کتاب‌خانه آیت الله مرعشی، ۱۴۰۴ق، ج۴، ص۲۵۳.</ref>
 ==زهد و پارسائی در اسلام==

@@ سطر ۹۲: / سطر ۹۲: @@
 *محمدمهدی کاظمی، رهبانیت در منابع اسلامی، [http://www.pajoohe.ir دانشنامه پژوهه]، بازیابی: ۲۳ دی ماه ۱۳۹۲.
+{{قرآن}}
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده: رسوم مخالف اسلام]]

@@ سطر ۷۴: / سطر ۷۴: @@
 رسول اکرم صلی اله علیه و آله هنگامی که می‌خواست نزد اصحابش برود به آئینه نگاه می‌کرد، موهای خود را شانه می‌کرد و مرتب می‌ساخت و می‌گفت: خداوند دوست می‌دارد بنده‌اش را که وقتی به حضور دوستان خود می‌رود خود را آماده و زیبا سازد.<ref>پیشین، ص۱۱.</ref>
-[[قرآن کریم]] آفرینش وسائل تجمل را از لطف‌های خدا نسبت به بندگانش قلمداد کرده و تحریم زینت‌های دنیا بر خود، سخت مورد انتقاد قرآن قرار گرفته است.([[سوره اعراف]]/۳۲)
+[[قرآن کریم]] آفرینش وسائل تجمل را از لطف‌های خدا نسبت به بندگانش قلمداد کرده و تحریم زینت‌های دنیا بر خود، سخت مورد انتقاد قرآن قرار گرفته است.([[آیه 32 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۳۲]])
 اسلام التذاذ و کام‌جویی زن و شوهر از یکدیگر را نه تنها تقبیح نکرده، بلکه [[ثواب|ثواب‌هایی]] را هم برای آن قائل شده و دوست داشتن زن را از صفات پیغمبران شمرده است.<ref>پیشین، ج۲۰، ص۲۲.</ref>

@@ سطر ۴۸: / سطر ۴۸: @@
 البته طبق گواهی تاریخ، [[حضرت عیسی علیه السلام|حضرت مسیح]] ازدواج نکرد، اما این هرگز به خاطر مخالفت او با این امر نبود، بلکه عمر کوتاه مسیح به اضافه اشتغال مداوم او به سفرهای تبلیغی به نقاط مختلف جهان به او اجازه این امر را نداد.
-[[امام علی علیه السلام|امیرمؤمنان علی]] علیه السلام در حدیثی در ذیل آیه {{متن قرآن|«قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا ﴿﴾<ref>[[آیه 103 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۱۰۳.]]</ref>الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا»}}؛<ref>[[آیه 104 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۱۰۴.]]</ref> بگو آیا به شما خبر دهم که زیانکارترین مردم کیانند؟ آن‌ها هستند که تلاش هایشان در زندگی دنیا گم شده با این حال گمان می‌کنند کار نیک انجام می‌دهند. می‌فرمایند: «یکی از مصادیق بارز آن رهبان‌ها هستند که خود را در ارتفاعات کوه‌ها و بیابان‌ها محبوس داشتند و گمان کردند کار خوبی انجام می‌دهند».<ref>سیوطی جلال الدین، الدر المنثور، قم، کتاب‌خانه آیت الله مرعشی، ۱۴۰۴ق، ج۴، ص۲۵۳.</ref>
+[[امام علی علیه السلام|امیرمؤمنان علی]] علیه السلام در حدیثی در ذیل آیه {{متن قرآن|«قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا ﴿﴾<ref>[[آیه 103 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۱۰۳.]]</ref>الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا»}}؛<ref>[[آیه 104 سوره کهف|همان، آیه ۱۰۴.]]</ref> بگو آیا به شما خبر دهم که زیانکارترین مردم کیانند؟ آن‌ها هستند که تلاش هایشان در زندگی دنیا گم شده با این حال گمان می‌کنند کار نیک انجام می‌دهند. می‌فرمایند: «یکی از مصادیق بارز آن رهبان‌ها هستند که خود را در ارتفاعات کوه‌ها و بیابان‌ها محبوس داشتند و گمان کردند کار خوبی انجام می‌دهند».<ref>سیوطی جلال الدین، الدر المنثور، قم، کتاب‌خانه آیت الله مرعشی، ۱۴۰۴ق، ج۴، ص۲۵۳.</ref>
 ==زهد و پارسائی در اسلام==

@@ سطر ۴۸: / سطر ۴۸: @@
 البته طبق گواهی تاریخ، [[حضرت عیسی علیه السلام|حضرت مسیح]] ازدواج نکرد، اما این هرگز به خاطر مخالفت او با این امر نبود، بلکه عمر کوتاه مسیح به اضافه اشتغال مداوم او به سفرهای تبلیغی به نقاط مختلف جهان به او اجازه این امر را نداد.
-[[امام علی علیه السلام|امیرمؤمنان علی]] علیه السلام در حدیثی در ذیل آیه {{متن قرآن|«قُلْ هَلْ نُنَبِّئُکمْ بِالْأَخْسَرِینَ أَعْمَالًا*الَّذِینَ ضَلَّ سَعْیهُمْ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَهُمْ یحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یحْسِنُونَ صُنْعًا»}}؛ بگو آیا به شما خبر دهم که زیانکارترین مردم کیانند؟ آن‌ها هستند که تلاش هایشان در زندگی دنیا گم شده با این حال گمان می‌کنند کار نیک انجام می‌دهند.([[سوره کهف]]/۱۰۳-۱۰۴) می‌فرمایند: «یکی از مصادیق بارز آن رهبان‌ها هستند که خود را در ارتفاعات کوه‌ها و بیابان‌ها محبوس داشتند و گمان کردند کار خوبی انجام می‌دهند».<ref>سیوطی جلال الدین، الدر المنثور، قم، کتاب‌خانه آیت الله مرعشی، ۱۴۰۴ق، ج۴، ص۲۵۳.</ref>
+[[امام علی علیه السلام|امیرمؤمنان علی]] علیه السلام در حدیثی در ذیل آیه {{متن قرآن|«قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا ﴿﴾<ref>[[آیه 103 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۱۰۳.]]</ref>الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا»}}؛<ref>[[آیه 104 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۱۰۴.]]</ref> بگو آیا به شما خبر دهم که زیانکارترین مردم کیانند؟ آن‌ها هستند که تلاش هایشان در زندگی دنیا گم شده با این حال گمان می‌کنند کار نیک انجام می‌دهند. می‌فرمایند: «یکی از مصادیق بارز آن رهبان‌ها هستند که خود را در ارتفاعات کوه‌ها و بیابان‌ها محبوس داشتند و گمان کردند کار خوبی انجام می‌دهند».<ref>سیوطی جلال الدین، الدر المنثور، قم، کتاب‌خانه آیت الله مرعشی، ۱۴۰۴ق، ج۴، ص۲۵۳.</ref>
 ==زهد و پارسائی در اسلام==

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 ==رهبانیت در آئین مسیح==
-خداوند در [[قرآن کریم]] در مورد رهبانیتی که در میان [[مسیحیت|مسیحیان]] رایج شد، می‌فرماید: {{متن قرآن|« وَرَهْبَانِیةً ابْتَدَعُوهَا مَا کتَبْنَاهَا عَلَیهِمْ إِلَّا ابْتِغَاءَ رِضْوَانِ اللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَایتِهَا فَآتَینَا الَّذِینَ آمَنُوا مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ وَکثِیرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ»}}؛ ([[سوره حدید]]/۲۷) و [اما] ترک دنیایی که از پیش خود درآوردند، ما آن را بر ایشان مقرر نکردیم مگر برای آن‌که کسب خشنودی خدا کنند، با این حال آن را چنان‌که حق رعایت آن بود منظور نداشتند. پس پاداش کسانی از ایشان را که ایمان آورده بودند بدان‌ها دادیم و[لی‌] بسیاری از آنان دست‌خوش انحرافند.
+خداوند در [[قرآن کریم]] در مورد رهبانیتی که در میان [[مسیحیت|مسیحیان]] رایج شد، می‌فرماید: {{متن قرآن|«... وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ إِلَّا ابْتِغَاءَ رِضْوَانِ اللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا فَآتَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ ۖ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ»}}؛<ref>[[آیه 27 سوره حدید|سوره حدید، آیه ۲۷.]]</ref> و [اما] ترک دنیایی که از پیش خود درآوردند، ما آن را بر ایشان مقرر نکردیم مگر برای آن‌که کسب خشنودی خدا کنند، با این حال آن را چنان‌که حق رعایت آن بود منظور نداشتند. پس پاداش کسانی از ایشان را که ایمان آورده بودند بدان‌ها دادیم و[لی‌] بسیاری از آنان دست‌خوش انحرافند.
 پس مسیحیان علاوه بر این که رهبانیت را [[بدعت]] کردند، حدود آن را رعایت ننمودند و به نام [[زهد]] و رهبانیت، دیرها را مرکز انواع [[فساد]] نمودند و ناهنجاری‌هایی را در آئین مسیح به وجود آوردند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، یکصد و هشتاد پرسش و پاسخ، تهران، دارالکتاب الاسلامیة، ۱۳۸۶ش، چاپ چهارم، ص۶۴۱.</ref> بنابراین اگرچه رهبانیت در آغاز چهره معتدل و ملایمی داشت، اما بعداً به انحراف گرائید و موجب بسیاری از مفاسد شد.<ref>قرشی، علی اکبر، احسن الحدیث، تهران، بنیاد بعثت، ۱۳۷۷ش چاپ سوم، ج۱۱، ص۴۴.</ref>
-رهبانیت از تعالیم [[حضرت عیسی علیه السلام|عیسی مسیح]] نبودف اما از این [[آیه]] بدست می‌آید که خداوند این عمل را برای مسیحیان امضاء کرده است به شرط آن‌که رهبانیت را برای رضای خدا به جا می‌آوردند و در آن دچار افراط و تفریط نمی‌شدند.<ref>دروزه، محمدعزت، التفسیر احدیث، قاهره مصر، دار احیاء الکتب العربیة، ۱۳۸۳ق، ج۹، ص۳۳۱.</ref>
+رهبانیت از تعالیم [[حضرت عیسی علیه السلام|عیسی مسیح]] نبوده اما از این [[آیه]] بدست می‌آید که خداوند این عمل را برای مسیحیان امضاء کرده است به شرط آن‌که رهبانیت را برای رضای خدا به جا می‌آوردند و در آن دچار افراط و تفریط نمی‌شدند.<ref>دروزه، محمدعزت، التفسیر احدیث، قاهره مصر، دار احیاء الکتب العربیة، ۱۳۸۳ق، ج۹، ص۳۳۱.</ref>
 ==رهبانیت در معنای مثبت==

@@ سطر ۹۴: / سطر ۹۴: @@
 ==منابع==
-* محمدمهدي كاظمي، رهبانيت در منابع اسلامي، [http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=45930 پژوهشکده باقرالعلوم علیه السلام]، بازیابی: 23 دی ماه 1392.
+* محمدمهدي كاظمي، رهبانيت در منابع اسلامي، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، بازیابی: 23 دی ماه 1392.
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده: رسوم مخالف اسلام]]

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 ==رهبانیت در آئین مسیح==
-خداوند در [[قرآن کریم]] در مورد رهبانیتی که در میان مسیحیان رایج شد، می‌فرماید: {{متن قرآن|«وَ رَهْبانِیَّةً ابْتَدَعُوها ما کَتَبْناها عَلَیْهِمْ إِلَّا ابْتِغاءَ رِضْوانِ اللَّهِ فَما رَعَوْها حَقَّ رِعایَتِها فَآتَیْنَا الَّذِینَ آمَنُوا مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ وَ کَثِیرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ»}}؛ ([[سوره حدید]]/27) و [اما] ترک دنیایی که از پیش خود درآوردند، ما آن را بر ایشان مقرر نکردیم مگر برای آن‌که کسب خشنودی خدا کنند، با این حال آن را چنان‌که حق رعایت آن بود منظور نداشتند. پس پاداش کسانی از ایشان را که ایمان آورده بودند بدان‌ها دادیم و[لی‌] بسیاری از آنان دست‌خوش انحرافند.
+خداوند در [[قرآن کریم]] در مورد رهبانیتی که در میان مسیحیان رایج شد، می‌فرماید: {{متن قرآن|« وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ إِلَّا ابْتِغَاءَ رِضْوَانِ اللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا فَآتَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ»}}؛ ([[سوره حدید]]/27) و [اما] ترک دنیایی که از پیش خود درآوردند، ما آن را بر ایشان مقرر نکردیم مگر برای آن‌که کسب خشنودی خدا کنند، با این حال آن را چنان‌که حق رعایت آن بود منظور نداشتند. پس پاداش کسانی از ایشان را که ایمان آورده بودند بدان‌ها دادیم و[لی‌] بسیاری از آنان دست‌خوش انحرافند.
 پس مسیحیان علاوه بر این که رهبانیت را بدعت کردند، حدود آن را رعایت ننمودند و به نام زهد و رهبانیت، دیرها را مرکز انواع فساد نمودند و ناهنجاری‌هایی را در آئین مسیح به وجود آوردند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، یکصد و هشتاد پرسش و پاسخ، تهران، دارالکتاب الاسلامیة، 1386ش، چاپ چهارم، ص641.</ref> بنابراین اگرچه رهبانیت در آغاز چهره معتدل و ملایمی داشت، اما بعداً به انحراف گرائید و موجب بسیاری از مفاسد شد.<ref>قرشی، علی اکبر، احسن الحدیث، تهران، بنیاد بعثت، 1377ش چاپ سوم، ج11، ص44.</ref>
@@ سطر ۸۶: / سطر ۸۶: @@
 البته طبق گواهی تاریخ، حضرت مسیح هرگز ازدواج نکرد اما این هرگز به خاطر مخالفت او با این امر نبود بلکه عمر کوتاه مسیح به اضافه اشتغال مداوم او به سفرهای تبلیغی به نقاط مختلف جهان به او اجازه این امر را نداد.
-امیرمؤمنان علی علیه السلام در حدیثی در ذیل آیه {{متن قرآن|«قُلْ هَلْ نُنَبِّئُکُمْ بِالْأَخْسَرِینَ أَعْمالًا الَّذِینَ ضَلَّ سَعْیُهُمْ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ هُمْ یَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یُحْسِنُونَ صُنْعاً»}}؛ بگو آیا به شما خبر دهم که زیانکارترین مردم کیانند؟ آن‌ها هستند که تلاش هایشان در زندگی دنیا گم شده با این حال گمان می‌کنند کار نیک انجام می‌دهند.([[سوره کهف]]/103-104)
+امیرمؤمنان علی علیه السلام در حدیثی در ذیل آیه {{متن قرآن|«قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا*الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا»}}؛ بگو آیا به شما خبر دهم که زیانکارترین مردم کیانند؟ آن‌ها هستند که تلاش هایشان در زندگی دنیا گم شده با این حال گمان می‌کنند کار نیک انجام می‌دهند.([[سوره کهف]]/103-104)
 می‌فرمایند: «یکی از مصادیق بارز آن رهبان‌ها هستند که خود را در ارتفاعات کوه‌ها و بیابان‌ها محبوس داشتند و گمان کردند کار خوبی انجام می‌دهند».<ref>سیوطی جلال الدین، الدر المنثور، قم، کتاب‌خانه آیت الله مرعشی، 1404ق، ج4، ص253.</ref>