رشید هجری - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۲۶

2021-06-12T08:26:10Z

مهدی موسوی: ویرایش

2021-06-12T08:09:38Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲۳ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۱۲

2020-08-23T11:12:23Z

Zamani در ‏۲۳ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۰۳

2020-08-23T11:03:25Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۲۴

2014-02-08T06:24:23Z

نمایش تغییرات

عربصالحی: /* منابع */

2014-02-04T06:13:49Z

‏منابع

عربصالحی: افزودن محتوا و منبع

2014-02-04T06:13:14Z

افزودن محتوا و منبع

مرضیه الله وکیل جزی: رشيد هجرى را به رشید هجری منتقل کرد

2012-09-22T11:08:57Z

رشيد هجرى را به رشید هجری منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۵۰

2012-09-18T11:50:13Z

بهرامی در ‏۱۸ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۲۸

2012-08-18T05:28:52Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''رُشَید هَجَرى''' از اصحاب وفادار و خاص [[امام علی علیه السلام|حضرت علی]] علیه السلام بود و آن حضرت به او علم «منایا و بلایا» آموخت. رشید، بعد از شهادت [[امیرالمؤمنین]] علیه السلام در حکومت «[[زیاد بن ابیه]]» به مصائب سختی مبتلا شد و سرانجام به شکلی که امام او را خبر داده بود، به شهادت رسید.
+'''رُشَید هَجَرى''' از اصحاب وفادار و خاص [[امام علی علیه السلام|حضرت علی]] علیه السلام بود و آن حضرت به او علم «منایا و بلایا» آموخت. رشید هجری، بعد از شهادت [[امیرالمؤمنین]] علیه السلام در حکومت «[[زیاد بن ابیه]]» به مصائب سختی مبتلا شد و سرانجام به شکلی که امام او را خبر داده بود، به شهادت رسید.
 ==زندگی‌نامه==
@@ سطر ۵: / سطر ۶: @@
 رشید هجری اصالتاً منسوب به «هجر» که از شهرهای [[بحرین]] و به نقلی «هجر» قریه ای در [[مدینه|مدینة النبی]] که خرما و حصیر آن معروف و از جمله جهیزیه [[حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها|حضرت زهرا]] سلام الله علیها بوده است. [[امام علی علیه السلام|حضرت علی]] علیه السلام او را «رشید البلایا» نامیدند و به او علم «منایا و بلایا» آموخت<ref>حضرت علی علیه السلام به عنوان امام معصوم که به فرمان خداوند از علوم غیبی آگاهی داشت قسمتی از این اخبار غیبی را بنام «ملاحم و مغیبات» به بعضی از یاران شایسته و ذی صلاح خود از جمله کمیل، میثم تمار و رشید هجری منتقل کرد.</ref> یعنی او سرنوشت بعضی افراد را می دانست و از سرنوشت دردناک خود در راه عشق علی بن ابی طالب علیه السلام خبر داشت و از همین رو، احوال و عاقبت دوستان خود مانند [[میثم تمار]] و [[حبیب بن مظاهر اسدی]] را به آنها گفته و کشته شدن آن دو نفر را خبر داده بود و بسیار شده بود که به بعضی مردم می رسید و می گفت: تو چنین خواهی بود و چنین خواهی شد و آنچه می گفت واقع می شد.
-'''کرامات:'''
+===کرامات===
 [[علامه مجلسى]] رحمه‌الله در «[[جلاءالعیون (کتاب)|جلاء العیون]]» فرموده: [[ابوعمرو کشی]] به سند معتبر روایت کرده است که روزى [[میثم تمار]] که از بزرگان اصحاب حضرت [[امیرالمومنین|امیرالمؤمنین]] علیه السلام و صاحب اسرار آن حضرت بود بر مجلس [[بنى اسد]] می‌‌گذشت، ناگاه [[حبیب بن مظاهر]] -که یکى از شهدا [[کربلا]] است- به او رسید، ایستادند و با یکدیگر سخنان بسیار گفتند، حبیب بن مظاهر گفت: که گویا می‌‌بینم مرد پیرى که پیش سر او مو نداشته باشد و شکم فربهى داشته باشد و خربزه و خرما فروشد او را بگیرند و براى محبت [[اهل بیت]] رسالت بر دار کشند و شکمش را بدرند (و غرض او میثم بود).
@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۴: @@
 فقیر ([[حاج شیخ عباس قمی|شیخ عباس قمی]]) گوید: که «ابواراکه» مذکور یکى از خواص اصحاب امیرالمؤمنین علیه السلام بوده مانند [[اصبغ بن نباته|اَصبغ بن نباته]] و [[مالک اشتر]] و [[کمیل بن زیاد]] و آلِ اَبواَراکه مشهورند در رجال [[شیعه]] و آنچه کرد ابواراکه نسبت به رُشید از جهت استخفاف به شأن او نبود بلکه از ترس بر جان خود بود زیرا که «زیاد» سخت در طلب رُشید و امثال او از شیعیان بود و در صدد تعذیب و قتل ایشان بود و همچنین کسانى که اعانت ایشان کنند یا ایشان را پناه دهند و میهمان کنند.
-'''شهادت:'''
+===شهادت===
 شیخ کشى روایت کرده است که روزى حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام با اصحاب خود به خرماستانى آمد و در زیر درخت خرمائى نشست و فرمود که از آن درخت، خرمائى به زیر آوردند و با اصحاب خود تناول فرمود، پس رُشید هَجَرى گفت: یا امیرالمؤمنین چه نیکو رُطَبى بود این رطب! حضرت فرمود: یا رشید! تو را بر چوب این درخت بر دار خواهند کشید؛ پس بعد از آن رُشید پیوسته به نزد آن درخت می‌‌آمد و آن درخت را آب می‌‌داد، روزى به نزد آن درخت آمد دید که آن را بریده‌اند. گفت: اجل من نزدیک شد؛ بعد از چند روز، [[عبیدالله بن زیاد|ابن زیاد]] (یا [[زیاد بن ابیه]]) فرستاد و او را طلبید. در راه دید که درخت را به دو حصه نموده‌اند گفت: این را براى من بریده‌اند؛ پس بار دیگر ابن زیاد او را طلبید و گفت: از دروغ‌هاى امام خود چیزى نقل کن.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۱۲
سطر ۵۱:		سطر ۵۱:

	[[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]		[[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]
		+	[[رده:اصحاب امام علی علیه السلام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۰۳
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~رُشيد~~ هَجَرى از مُتَمسّكين به حبل‌اللّه المتين و از مخصوصين اصحاب [[امیرالمومنین]] عليه السلام بوده است.	+	'''رُشَيد هَجَرى''' از مُتَمسّكين به حبل‌اللّه المتين و از مخصوصين اصحاب [[امیرالمومنین]] عليه السلام بوده است.

	==معرفی اجمال رشید هجری==		==معرفی اجمال رشید هجری==

@@ سطر ۵۲: / سطر ۵۲: @@
 *حاج شیخ عباس قمی، منتهی الآمال، قسمت اول، باب سوم، در تاريخ حضرت علي عليه السلام.
-*رشید هجری،[http://www.tahoordanesh.com/page.php?pid=18356 دايرة المعارف طهور]، بازیابی: 14 بهمن 1392.[[عنوان پیوند]]
+*رشید هجری،[http://www.tahoordanesh.com/page.php?pid=18356 دايرة المعارف طهور]، بازیابی: 14 بهمن 1392.
 [[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب}}
+{{نیازمند ویرایش فنی}}
-رُشيد هَجَرى از مُتَمسّكين به حبل‌اللّه المتين و از مخصوصين اصحاب [[امیرالمومنین]] عليه السلام بوده. [[علامه مجلسى]] رحمه‌الله در «جلاء العيون» فرموده: [[شيخ كشى]] به سند معتبر روايت كرده است كه روزى [[ميثم تمار]] كه از بزرگان اصحاب حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام و صاحب اسرار آن حضرت بود بر مجلس [[بنى اسد]] می‌‌گذشت ناگاه [[حبيب بن مظاهر]] كه يكى از شهدا [[كربلا]] است به او رسيد ايستادند و با يكديگر سخنان بسيار گفتند، حبيب بن مظاهر گفت: كه گويا می‌‌بينم مرد پيرى كه پيش سر او مو نداشته باشد و شكم فربهى داشته باشد و خربزه و خرما فروشد او را بگيرند و براى محبت [[اهل بيت]] [[رسالت]] بردار كشند و بردار، شكمش را بدرند و غرض او ميثم بود.
+رشید، بعد از شهادت آنحضرت، در حکومت «زیاد بن ابیه»، به مصائب سختی مبتلا شد و سرنوشت غم انگیزی پیدا کرد. البته امام علی (ع)، او را از این احوالات، آگاهش کرده بود.
 ميثم گفت: من نيز مردى را می‌‌شناسم سرخ ‌رو كه دو گيسو داشته باشد و براى نصرت فرزند پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم بيرون آيد و او را به قتل رسانند و سرش را در دور [[كوفه]] بگردانند و غرض او حبيب بود، اين را گفتند و از هم جدا شدند. اهل مجلس چون سخنان ايشان را شنيدند گفتند ما از ايشان دروغگوترى نديده بوديم، هنوز اهل مجلس برنخاسته بودند كه رشيد هجرى كه از محرمان اسرار حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام بود به طلب آن دو بزرگوار آمد و از اهل مجلس احوال ايشان را پرسيد، ايشان گفتند كه ساعتى در اين جا توقف كردند و رفتند و چنين سخنان با يكديگر گفتند؛ رُشَيد گفت: خدا رحمت كند ميثم را اين را فراموش كرده بود كه بگويد آن كسى كه سر او را خواهد آورد جايزه او را صد درهم از ديگران زياده خواهند داد.
@@ سطر ۱۳: / سطر ۲۲: @@
 رشيد گفت: من دروغگو نيستم و امام من دروغگو نيست و مرا خبر داده است كه دست‌ها و پاها و زبان مرا خواهى بريد. ابن زياد گفت: ببريد او را و دست‌ها و پاهاى او را ببريد و زبان او را بگذاريد تا دروغ امام او ظاهر شود؛ چون دست و پاى او را بريدند و او را به خانه بردند خبر به آن لعين رسيد كه او امور غريبه از براى مردم نقل می‌‌كند، امر نمود كه زبانش را نيز بريدند و به روايتى امر كرد كه او را نيز به دار كشيدند.<ref> [[رجال كشى]]، 1/292.</ref>
 [[شيخ طوسى]] به سند معتبر از ابوحسان عجلى روايت كرده است كه گفت: ملاقات كردم اَمَة‌الله دختر رُشيد هَجَرى را گفتم خبر ده مرا از آنچه از پدر بزرگوار خود شنيده‌اى. گفت، شنيدم كه می‌‌گفت: كه شنيديم از حبيب خود حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام كه می‌‌گفت اى رُشَيد چگونه خواهد بود صبر تو در وقتى كه طلب كند ولدالزناى بني‌اميه و دست‌ها و پاها و زبان تو را ببرد؟ گفتم: يا اميرالمؤمنين! آخرش [[بهشت]] خواهد بود؟ فرمود كه بلى و تو با من خواهى بود در دنيا و [[آخرت]].
@@ سطر ۲۲: / سطر ۳۳: @@
 پس ‍ خبرهاى آينده را می‌‌گفت و ايشان می‌‌نوشتند. چون خبر بردند براى آن ولدالزنا كه رشيد خبرهاى آينده را به مردم می‌‌گويد و نزديك است كه فتنه برپا كند، گفت: مولاى او [[دروغ]] نمی‌‌گويد برويد و زبان او را ببريد. پس زبان آن مخزن اسرار را بريدند و در آن شب به رحمت حق تعالى داخل شد، حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام او را رُشَيْدُ الْبَلايا می‌‌ناميد و علم منايا و بلايا به او تعليم كرده بود و بسيار بود كه به مردم می‌‌رسيد و می‌‌گفت تو چنين خواهى بود و چنين كشته خواهى شد، آنچه می‌‌گفت واقع می‌‌شد.<ref> امالى شيخ طوسى، ص 165، مجلس ششم، [[حديث]] 276.</ref>
-'''مرد نامرئى'''
 و در كتاب «[[بحارالانوار]]» از كتاب «اختصاص» نقل شده كه در ايامی‌‌ كه زياد بن ابيه در طلب رشيد هجرى بود، رُشيد خود را پنهان كرده و مختفى می‌‌زيست، روزى «اَبُواراكَه» كه يكى از بزرگان [[شيعه]] است بر در خانه خود نشسته بود با جماعتى از اصحابش، ديد كه رُشيد پيدا شد و داخل منزل او شد، «ابواراكه» از اين كار رشيد ترسيد برخاست به دنبال او رفت و به او گفت كه واى بر تو اى رشيد! از اين كار مرا به كشتن درآوردى و بچه‌هاى مرا يتيم نمودى.
@@ سطر ۳۸: / سطر ۵۰: @@
 ==منابع==
-حاج شیخ عباس قمی، منتهی الآمال، قسمت اول، باب سوم، در تاريخ حضرت علي عليه السلام.
+*حاج شیخ عباس قمی، منتهی الآمال، قسمت اول، باب سوم، در تاريخ حضرت علي عليه السلام.
 [[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۰۸
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 فقير گويد: كه «ابواراكه» مذكور يكى از خواص اصحاب اميرالمؤمنين عليه السلام بوده مانند اَصبغ بن نباته و [[مالك اشتر]] و [[كميل بن زياد]] و آلِ اَبواَراكه مشهورند در رجال [[شيعه]] و آن چه كرد ابواراكه نسبت به رُشيد از جهت استخفاف به شأن او نبود بلكه از ترس بر جان خود بود زيرا كه «زياد» سخت در طلب رُشيد و امثال او از شيعيان بود و در صدد تعذيب و قتل ايشان بود و همچنين كسانى كه اعانت ايشان كنند يا ايشان را پناه دهند و ميهمان كنند.
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
-== منبع ==
+==منابع==
 [[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]