راسخون - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* مشخصات و شرائط راسخون */

2026-03-28T16:27:07Z

‏مشخصات و شرائط راسخون

Mohammadi در ‏۲۸ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۴۴

2026-03-28T14:44:34Z

Mohammadi در ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۳

2026-01-13T07:13:11Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-22T10:04:19Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: ویرایش

2021-05-19T07:52:25Z

ویرایش

Aghajani در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۲۳

2020-02-15T12:23:07Z

Aghajani در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۲۲

2020-02-15T12:22:18Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۳ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۸:۴۵

2014-02-03T08:45:14Z

عربصالحی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{نیازمند ویرایش فنی}} منظور از راسخون در علم، کسانى هستند که در علم و دانش، ثابت...' ایجاد کرد

2014-01-18T07:20:36Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{نیازمند ویرایش فنی}} منظور از راسخون در علم، کسانى هستند که در علم و دانش، ثابت...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نیازمند ویرایش فنی}}

منظور از راسخون در علم، کسانى هستند که در علم و دانش، ثابت قدم و صاحب ‌نظرند.

== مصادیق راسخون در علم ==

در قرآن مجید در دو مورد، تعبیر «راسخون در علم» به کار رفته است، یکى در آیه 7 سوره آل عمران و دیگری در سوره نساء آیه 162.
همان طور که از معناى لغوى این کلمه استفاده مى‌شود ،منظور از آن، کسانى هستند که در علم و دانش، ثابت قدم و صاحب ‌نظرند.
بنا بر این مفهوم این کلمه ، وسیع است که همه دانشمندان و متفکران را در بر مى‌گیرد، ولى در میان آن ها افراد ممتازى هستند که درخشندگى خاصى دارند . طبعا در درجه اول، در میان مصادیق این کلمه قرار گرفته‌اند. هنگامى که این تعبیر ذکر مى‌شود ، قبل از همه نظرها متوجه آنان مى‌شود.
اگر مشاهده کنیم در روایات متعددى « راسخون در علم» به پیامبر و ائمه تفسیر شده است، زیرا غالب آیات و کلمات قرآن، مفاهیم وسیعى دارند که در میان مصادیق آن، افراد نمونه و فوق العاده‌اى دیده مى‌شود که گاهى در تفسیر آن ها، تنها از آنان نام مى‌برند.
در اصول کافى از امام باقر یا امام صادق (ع) نقل شده است:
«پیامبر خدا بزرگ‌ترین راسخان در علم بود . تمام آنچه را خداوند بر او نازل کرده بود، از تأویل و تنزیل قرآن مى‌دانست. خداوند هرگز چیزى بر او نازل نکرد که تأویل آن را به او تعلیم نکند . او و اوصیاى وى همه این ها را مى‌دانستند»<ref> اصول کافى، ج 1 ، ص 213 ، بَابُ أَنَّ الرَّاسِخِینَ فِی الْعِلْمِ هُمُ الْأَئِمَّةُ (ع). </ref>

== مشخصات و شرائط راسخون ==
ابو الفتوح رازی در باره صفات و مشخصات راسخون در علم چنین مینویسد:
مشخصات و شرائط راسخون در علم چهار چیز است.
(1) تقوی (2) تواضع (3) زهد (4) جهاد و این چهار شرط از سیرت معصومان است و خود قرآن نیز میفرماید:
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ کَرِیمٌ فِی کِتابٍ مَکْنُونٍ (78)لا یَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ <ref> آیه 79 سوره واقعه‌ </ref>: مقصود از مسّ کردن مطهرین در این آیه مبارکه فهم و علم قرآن است <ref> أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‌5، ص: 116. </ref> ، یعنی فقط بندگان پاک و شریف خداوند قرآن را ادراک میکنند و در آیه دیگر نیز مطهرین را خاندان نبوت و اهل بیت عصمت و طهارت معرفی فرموده ‌اند چنانکه میفرماید:
إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً <ref> آیه 4 سوره سجده‌. </ref>: و طهارت نفس در مقام اعتقاد و اراده جز رسوخ در علم چیزی دیگری نیست.<ref> أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‌5، ص: 117 </ref>

== اعتقاد اهل سنت در مورد راسخون در علم ==

اکثر اهل سنت معتقدند که علم متشابهات مانند وقوع روز رستاخیز و معانی حروف مقطعه در انحصار خدا است و کسی جز خدا بآن آگاهی ندارد و اینها کسانی هستند که در آیه مذکور کلمه الرّاسخون را معطوف به لفظ جلاله اللّه نمی‌دانند و میگویند و او الراسخون فی العلم استیناف است نه ربط.
سیوطی و مالک و جبائی و میبدی نیز این عقیده را پذیرفته‌ اند و میگویند:
متشابهات آن است که جز خدا کسی بآن آگاهی ندارد ولی عده‌ ای از مفسرین مانند مجاهد و ربیع و محمّد بن جعفر بن زبیر و عبد اللّه عباس عقیده دارند که کلمه الراسخون معطوف بلفظ جلاله اللّه است و آنها هم بعلم تأویل آگاهند زیرا در غیر اینصورت روشنی و صراحت قرآن از بین می‌رود.
محمّد عبده در تفسیرش مینویسد:
این کار عبثی است که خدا قرآن را نازل کند و علم آن را مخصوص بخود سازد و حتی پیامبر نیز از آن آگاهی نداشته باشد و سپس میگوید خداوند متعال مردم را در آیه مبارکه:
أَ فَلا یَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ.<ref> آیه 82 سوره نساء </ref> بتدبر در قرآن امر فرموده <ref> أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‌5، ص:115. </ref>. و در آیه شریفه: کِتابٌ فُصِّلَتْ آیاتُهُ قُرْآناً عَرَبِیًّا لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ آیه <ref> 3 سوره فصلت. </ref>آن را کتاب روشن معرفی نموده است و این خود دلیل است بر اینکه غیر از خدا راسخان در علم نیز میتوانند بآیات قرآن که بزبان فصیح عربی نازل گردیده پی ببرند.

==پانویس ==
<references />

== منابع ==
*مصداق راسخون در علم،1390/2/15،[http://www.hawzah.net/fa/question/questionview/63634 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: 28 دی ماه 1392.
*راسخون در علم چه کسانی هستند؟[http://www.pasokhgoo.ir/node/29065 مرکز ملی پاسخ گویی به سوالات دینی] بازیابی: 28 دی ماه 1392.
[[رده: واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ==مشخصات و شرائط راسخون==
-[[ابوالفتوح رازی]] درباره صفات و مشخصات راسخون در علم چنین می نویسد: مشخصات و شرائط راسخون در علم چهار چیز است: [[تقوا|تقوی]]، [[تواضع]]، [[زهد]] و [[جهاد]]. و این چهار شرط از سیرت [[معصوم|معصومان]] است و خود [[قرآن]] نیز می فرماید: {{متن قرآن|«{{آیه|56|77}} 💠<ref>[[آیه 77 سوره واقعه|سوره واقعه، آیه ۷۷.]]</ref> {{آیه|56|78}}<ref>[[آیه 78 سوره واقعه|همان، آیه ۷۸.]]</ref> {{آیه|56|79}}<ref>[[آیه 79 سوره واقعه|همان، آیه ۷۹.]]</ref>»}}؛ مقصود از مسّ کردن مطهرین در این آیه مبارکه، فهم و علم قرآن است. یعنی فقط بندگان پاک و شریف خداوند قرآن را ادراک می کنند و در آیه دیگر نیز مطهرین را خاندان نبوت و [[اهل البیت|اهل بیت]] عصمت و طهارت معرفی فرموده ‌اند، چنانکه می فرماید: {{متن قرآن|«... إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا»}}<ref>[[آیه 33 سوره احزاب|سوره احزاب، آیه ۳۳.]]</ref> و طهارت نفس در مقام اعتقاد و اراده جز رسوخ در علم چیزی دیگری نیست.<ref>أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‌۵، ص۱۱۶-۱۱۷.</ref>
+[[ابوالفتوح رازی]] درباره صفات و مشخصات راسخون در علم چنین می نویسد: مشخصات و شرائط راسخون در علم چهار چیز است: [[تقوا|تقوی]]، [[تواضع]]، [[زهد]] و [[جهاد]]. و این چهار شرط از سیرت [[معصوم|معصومان]] است و خود [[قرآن]] نیز می فرماید: {{متن قرآن|«{{آیه|56|77}} 💠<ref>[[آیه 77 سوره واقعه|سوره واقعه، آیه ۷۷.]]</ref> {{آیه|56|78}} 💠<ref>[[آیه 78 سوره واقعه|همان، آیه ۷۸.]]</ref> {{آیه|56|79}}<ref>[[آیه 79 سوره واقعه|همان، آیه ۷۹.]]</ref>»}}؛ مقصود از مسّ کردن مطهرین در این آیه مبارکه، فهم و علم قرآن است. یعنی فقط بندگان پاک و شریف خداوند قرآن را ادراک می کنند و در آیه دیگر نیز مطهرین را خاندان نبوت و [[اهل البیت|اهل بیت]] عصمت و طهارت معرفی فرموده ‌اند، چنانکه می فرماید: {{متن قرآن|«... إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا»}}<ref>[[آیه 33 سوره احزاب|سوره احزاب، آیه ۳۳.]]</ref> و طهارت نفس در مقام اعتقاد و اراده جز رسوخ در علم چیزی دیگری نیست.<ref>أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‌۵، ص۱۱۶-۱۱۷.</ref>
 ==راسخون در اعتقاد اهل سنت==

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ==مشخصات و شرائط راسخون==
-[[ابوالفتوح رازی]] درباره صفات و مشخصات راسخون در علم چنین می نویسد: مشخصات و شرائط راسخون در علم چهار چیز است: [[تقوا|تقوی]]، [[تواضع]]، [[زهد]] و [[جهاد]]. و این چهار شرط از سیرت [[معصوم|معصومان]] است و خود [[قرآن]] نیز می فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ * فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ * لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ»}}<ref>آیات ۷۷-۷۹ [[سوره واقعه|سوره واقعه‌]].</ref> مقصود از مسّ کردن مطهرین در این آیه مبارکه، فهم و علم قرآن است. یعنی فقط بندگان پاک و شریف خداوند قرآن را ادراک می کنند و در آیه دیگر نیز مطهرین را خاندان نبوت و [[اهل البیت|اهل بیت]] عصمت و طهارت معرفی فرموده ‌اند، چنانکه می فرماید: {{متن قرآن|«...إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا»}}<ref>[[آیه 33 سوره احزاب|سوره احزاب، آیه ۳۳.]]</ref> و طهارت نفس در مقام اعتقاد و اراده جز رسوخ در علم چیزی دیگری نیست.<ref>أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‌۵، ص۱۱۶-۱۱۷.</ref>
+[[ابوالفتوح رازی]] درباره صفات و مشخصات راسخون در علم چنین می نویسد: مشخصات و شرائط راسخون در علم چهار چیز است: [[تقوا|تقوی]]، [[تواضع]]، [[زهد]] و [[جهاد]]. و این چهار شرط از سیرت [[معصوم|معصومان]] است و خود [[قرآن]] نیز می فرماید: {{متن قرآن|«{{آیه|56|77}} 💠<ref>[[آیه 77 سوره واقعه|سوره واقعه، آیه ۷۷.]]</ref> {{آیه|56|78}}<ref>[[آیه 78 سوره واقعه|همان، آیه ۷۸.]]</ref> {{آیه|56|79}}<ref>[[آیه 79 سوره واقعه|همان، آیه ۷۹.]]</ref>»}}؛ مقصود از مسّ کردن مطهرین در این آیه مبارکه، فهم و علم قرآن است. یعنی فقط بندگان پاک و شریف خداوند قرآن را ادراک می کنند و در آیه دیگر نیز مطهرین را خاندان نبوت و [[اهل البیت|اهل بیت]] عصمت و طهارت معرفی فرموده ‌اند، چنانکه می فرماید: {{متن قرآن|«... إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا»}}<ref>[[آیه 33 سوره احزاب|سوره احزاب، آیه ۳۳.]]</ref> و طهارت نفس در مقام اعتقاد و اراده جز رسوخ در علم چیزی دیگری نیست.<ref>أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‌۵، ص۱۱۶-۱۱۷.</ref>
 ==راسخون در اعتقاد اهل سنت==
@@ سطر ۲۰: / سطر ۲۰: @@
 ولی عده‌ ای از مفسرین مانند مجاهد و ربیع و محمّد بن جعفر بن زبیر و [[ابن عباس|عبداللّه عباس]] عقیده دارند که کلمه «الراسخون» معطوف بلفظ جلاله «اللّه» است و آنها هم بعلم [[تأویل]] آگاهند زیرا در غیر این صورت روشنی و صراحت [[قرآن]] از بین می‌رود.
-[[محمد عبده]] در تفسیرش می نویسد: این کار عبثی است که خدا قرآن را نازل کند و علم آن را مخصوص بخود سازد و حتی پیامبر نیز از آن آگاهی نداشته باشد و سپس می گوید خداوند متعال مردم را در آیه مبارکه: {{متن قرآن|«أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ...»}}<ref>[[آیه 82 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۸۲ .]]</ref> به [[تدبر در قرآن]] امر فرموده<ref>أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‌۵، ص۱۱۵.</ref> و در آیه شریفه: {{متن قرآن|«كِتَابٌ فُصِّلَتْ آيَاتُهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ»}}<ref>[[آیه 3 سوره فصلت| سوره فصلت،آیه ۳ .]]</ref> آن را کتاب روشن معرفی نموده است و این خود دلیل است بر این که غیر از خدا، راسخان در علم نیز می توانند به آیات قرآن که به زبان فصیح عربی نازل گردیده، پی ببرند.
+[[محمد عبده]] در تفسیرش می نویسد: این کار عبثی است که خدا قرآن را نازل کند و علم آن را مخصوص بخود سازد و حتی پیامبر نیز از آن آگاهی نداشته باشد و سپس می گوید خداوند متعال مردم را در آیه مبارکه: {{متن قرآن|«أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ ...»}}<ref>[[آیه 82 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۸۲.]]</ref> به [[تدبر در قرآن]] امر فرموده<ref>أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‌۵، ص۱۱۵.</ref> و در آیه شریفه: {{متن قرآن|«كِتَابٌ فُصِّلَتْ آيَاتُهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ»}}<ref>[[آیه 3 سوره فصلت|سوره فصلت، آیه ۳.]]</ref> آن را کتاب روشن معرفی نموده است و این خود دلیل است بر این که غیر از خدا، راسخان در علم نیز می توانند به آیات قرآن که به زبان فصیح عربی نازل گردیده، پی ببرند.
 ==پانویس==

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ==مشخصات و شرائط راسخون==
-[[ابوالفتوح رازی]] درباره صفات و مشخصات راسخون در علم چنین می نویسد: مشخصات و شرائط راسخون در علم چهار چیز است: [[تقوا|تقوی]]، [[تواضع]]، [[زهد]] و [[جهاد]]. و این چهار شرط از سیرت [[معصوم|معصومان]] است و خود [[قرآن]] نیز می فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّهُ لَقُرْآنٌ کرِیمٌ * فِی کتَابٍ مَکنُونٍ * لَا یمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ»}}<ref>آیات ۷۷-۷۹ [[سوره واقعه|سوره واقعه‌]].</ref> مقصود از مسّ کردن مطهرین در این آیه مبارکه، فهم و علم قرآن است. یعنی فقط بندگان پاک و شریف خداوند قرآن را ادراک می کنند و در آیه دیگر نیز مطهرین را خاندان نبوت و [[اهل البیت|اهل بیت]] عصمت و طهارت معرفی فرموده ‌اند، چنانکه می فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّمَا یرِیدُ اللَّهُ لِیذْهِبَ عَنْکمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیتِ وَیطَهِّرَکمْ تَطْهِیرًا»}}<ref>آیه ۴ [[سوره سجده‌]].</ref> و طهارت نفس در مقام اعتقاد و اراده جز رسوخ در علم چیزی دیگری نیست.<ref>أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‌۵، ص۱۱۶-۱۱۷.</ref>
+[[ابوالفتوح رازی]] درباره صفات و مشخصات راسخون در علم چنین می نویسد: مشخصات و شرائط راسخون در علم چهار چیز است: [[تقوا|تقوی]]، [[تواضع]]، [[زهد]] و [[جهاد]]. و این چهار شرط از سیرت [[معصوم|معصومان]] است و خود [[قرآن]] نیز می فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ * فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ * لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ»}}<ref>آیات ۷۷-۷۹ [[سوره واقعه|سوره واقعه‌]].</ref> مقصود از مسّ کردن مطهرین در این آیه مبارکه، فهم و علم قرآن است. یعنی فقط بندگان پاک و شریف خداوند قرآن را ادراک می کنند و در آیه دیگر نیز مطهرین را خاندان نبوت و [[اهل البیت|اهل بیت]] عصمت و طهارت معرفی فرموده ‌اند، چنانکه می فرماید: {{متن قرآن|«...إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا»}}<ref>[[آیه 33 سوره احزاب|سوره احزاب، آیه ۳۳.]]</ref> و طهارت نفس در مقام اعتقاد و اراده جز رسوخ در علم چیزی دیگری نیست.<ref>أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‌۵، ص۱۱۶-۱۱۷.</ref>
 ==راسخون در اعتقاد اهل سنت==
@@ سطر ۲۰: / سطر ۲۰: @@
 ولی عده‌ ای از مفسرین مانند مجاهد و ربیع و محمّد بن جعفر بن زبیر و [[ابن عباس|عبداللّه عباس]] عقیده دارند که کلمه «الراسخون» معطوف بلفظ جلاله «اللّه» است و آنها هم بعلم [[تأویل]] آگاهند زیرا در غیر این صورت روشنی و صراحت [[قرآن]] از بین می‌رود.
-[[محمد عبده]] در تفسیرش می نویسد: این کار عبثی است که خدا قرآن را نازل کند و علم آن را مخصوص بخود سازد و حتی پیامبر نیز از آن آگاهی نداشته باشد و سپس می گوید خداوند متعال مردم را در آیه مبارکه: {{متن قرآن|«أَفَلَا یتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ»}}<ref>آیه ۸۲ [[سوره نساء]].</ref> به [[تدبر در قرآن]] امر فرموده<ref>أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‌۵، ص۱۱۵.</ref> و در آیه شریفه: {{متن قرآن|«کتَابٌ فُصِّلَتْ آیاتُهُ قُرْآنًا عَرَبِیا لِقَوْمٍ یعْلَمُونَ»}}<ref>آیه ۳ [[سوره فصلت]].</ref> آن را کتاب روشن معرفی نموده است و این خود دلیل است بر این که غیر از خدا، راسخان در علم نیز می توانند به آیات قرآن که به زبان فصیح عربی نازل گردیده، پی ببرند.
+[[محمد عبده]] در تفسیرش می نویسد: این کار عبثی است که خدا قرآن را نازل کند و علم آن را مخصوص بخود سازد و حتی پیامبر نیز از آن آگاهی نداشته باشد و سپس می گوید خداوند متعال مردم را در آیه مبارکه: {{متن قرآن|«أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ...»}}<ref>[[آیه 82 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۸۲ .]]</ref> به [[تدبر در قرآن]] امر فرموده<ref>أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‌۵، ص۱۱۵.</ref> و در آیه شریفه: {{متن قرآن|«كِتَابٌ فُصِّلَتْ آيَاتُهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ»}}<ref>[[آیه 3 سوره فصلت| سوره فصلت،آیه ۳ .]]</ref> آن را کتاب روشن معرفی نموده است و این خود دلیل است بر این که غیر از خدا، راسخان در علم نیز می توانند به آیات قرآن که به زبان فصیح عربی نازل گردیده، پی ببرند.
 ==پانویس==

@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 *مصداق راسخون در علم، [http://www.hawzah.net/fa/question/questionview/63634 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: ۲۸ دی ماه ۱۳۹۲.
 *راسخون در علم چه کسانی هستند؟ [http://www.pasokhgoo.ir/node/29065 مرکز ملی پاسخ گویی به سوالات دینی]، بازیابی: ۲۸ دی ماه ۱۳۹۲.
+{{قرآن}}
 [[رده: واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-منظور از راسخون در علم، کسانى هستند که در علم و دانش، ثابت قدم و صاحب ‌نظرند.
+منظور از «راسخون در علم»، کسانى هستند که در [[علم]] و دانش، ثابت قدم و صاحب ‌نظرند. در روایات متعدد [[شیعه]]، «راسخون در علم» به [[پیامبر اسلام|پیامبر]] و [[ائمه اطهار|ائمه]] (علیهم السلام) [[تفسیر قرآن|تفسیر]] شده است.
 ==مصادیق راسخون در علم==
-در قرآن مجید در دو مورد، تعبیر «راسخون در علم» بکار رفته است، یکى در آیه 7 [[سوره آل عمران]] و دیگری در [[سوره نساء]] آیه 162.
+در [[قرآن|قرآن مجید]] در دو مورد، تعبیر «راسخون در علم» بکار رفته است، یکى در [[آیه 7 سوره آل عمران|آیه ۷ سوره آل عمران]] و دیگری در [[آیه 162 سوره نساء|آیه ۱۶۲ سوره نساء]].
-همان طور که از معناى لغوى این کلمه استفاده مى‌شود منظور از آن، کسانى هستند که در علم و دانش ثابت قدم و صاحب ‌نظرند. بنابراین مفهوم این کلمه وسیع است که همه دانشمندان و متفکران را دربرمى‌گیرد ولى در میان آنها افراد ممتازى هستند که درخشندگى خاصى دارند. طبعاً در درجه اول در میان مصادیق این کلمه قرار گرفته‌اند. هنگامى که این تعبیر ذکر مى‌شود قبل از همه نظرها متوجه آنان مى‌شود.
+همانطور که از معناى لغوى کلمه «راسخون» استفاده مى‌شود، منظور از آن، کسانى هستند که در علم و دانش ثابت قدم و صاحب ‌نظرند. بنابراین مفهوم این کلمه وسیع است که همه دانشمندان و متفکران را دربرمى‌گیرد ولى در میان آنها افراد ممتازى هستند که درخشندگى خاصى دارند، طبعاً در درجه اول در میان مصادیق این کلمه قرار گرفته‌اند. هنگامى که این تعبیر ذکر مى‌شود قبل از همه نظرها متوجه آنان مى‌شود.
-اگر مشاهده کنیم در روایات متعددى «راسخون در علم» به پیامبر و ائمه تفسیر شده است زیرا غالب آیات و کلمات قرآن، مفاهیم وسیعى دارند که در میان مصادیق آن افراد نمونه و فوق العاده‌اى دیده مى‌شود که گاهى در تفسیر آنها، تنها از آنان نام مى‌برند.
+اگر مشاهده کنیم در روایات متعددى «راسخون در علم» به [[پیامبر اسلام|پیامبر]] و [[ائمه اطهار|ائمه]] علیهم السلام [[تفسیر قرآن|تفسیر]] شده است، زیرا غالب [[آیه|آیات]] و کلمات قرآن، مفاهیم وسیعى دارند که در میان مصادیق آن افراد نمونه و فوق العاده‌اى دیده مى‌شود که گاهى در تفسیر آنها، تنها از آنان نام مى‌برند.
-در اصول کافى از [[امام باقر]] یا [[امام صادق]] علیهم السلام نقل شده است: «پیامبر خدا بزرگ‌ترین راسخان در علم بود. تمام آنچه را خداوند بر او نازل کرده بود، از تأویل و تنزیل قرآن مى‌دانست. خداوند هرگز چیزى بر او نازل نکرد که تأویل آن را به او تعلیم نکند. او و اوصیاى وى همه این ها را مى‌دانستند».<ref>اصول کافى، ج1 ، ص213 ، بَابُ أَنَّ الرَّاسِخِینَ فِی الْعِلْمِ هُمُ الْأَئِمَّةُ علیهم السلام.</ref>
+در [[اصول کافی|اصول کافى]] از [[امام باقر]] یا [[امام صادق]] علیهما السلام نقل شده است: «پیامبر خدا بزرگ‌ترین راسخان در علم بود. تمام آنچه را خداوند بر او نازل کرده بود، از [[تأویل]] و تنزیل قرآن مى‌دانست. خداوند هرگز چیزى بر او نازل نکرد که تأویل آن را به او تعلیم نکند. او و اوصیاى وى همه اینها را مى‌دانند».<ref>اصول کافى، ج۱، ص۲۱۳، بَابُ أَنَّ الرَّاسِخِینَ فِی الْعِلْمِ هُمُ الْأَئِمَّةُ علیهم السلام.</ref>
 ==مشخصات و شرائط راسخون==
-ابوالفتوح رازی درباره صفات و مشخصات راسخون در علم چنین مینویسد: مشخصات و شرائط راسخون در علم چهار چیز است.
+[[ابوالفتوح رازی]] درباره صفات و مشخصات راسخون در علم چنین می نویسد: مشخصات و شرائط راسخون در علم چهار چیز است: [[تقوا|تقوی]]، [[تواضع]]، [[زهد]] و [[جهاد]]. و این چهار شرط از سیرت [[معصوم|معصومان]] است و خود [[قرآن]] نیز می فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّهُ لَقُرْآنٌ کرِیمٌ * فِی کتَابٍ مَکنُونٍ * لَا یمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ»}}<ref>آیات ۷۷-۷۹ [[سوره واقعه|سوره واقعه‌]].</ref> مقصود از مسّ کردن مطهرین در این آیه مبارکه، فهم و علم قرآن است. یعنی فقط بندگان پاک و شریف خداوند قرآن را ادراک می کنند و در آیه دیگر نیز مطهرین را خاندان نبوت و [[اهل البیت|اهل بیت]] عصمت و طهارت معرفی فرموده ‌اند، چنانکه می فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّمَا یرِیدُ اللَّهُ لِیذْهِبَ عَنْکمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیتِ وَیطَهِّرَکمْ تَطْهِیرًا»}}<ref>آیه ۴ [[سوره سجده‌]].</ref> و طهارت نفس در مقام اعتقاد و اراده جز رسوخ در علم چیزی دیگری نیست.<ref>أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‌۵، ص۱۱۶-۱۱۷.</ref>
-# تقوی
+اکثر [[اهل سنت]] معتقدند که علم [[متشابهات]] مانند وقوع روز [[قیامت|رستاخیز]] و معانی [[حروف مقطعه]] در انحصار [[الله|خدا]] است و کسی جز خدا به آن آگاهی ندارد و این ها کسانی هستند که در آیه مذکور کلمه «الرّاسخون» را معطوف به لفظ جلاله «اللّه» نمی‌دانند و می گویند «واو» در «و الراسخون فی العلم» استیناف است نه ربط. [[جلال الدین سیوطی|سیوطی]] و مالک و جبائی و میبدی نیز این عقیده را پذیرفته‌ و می گویند: متشابهات آن است که جز خدا کسی به آن آگاهی ندارد.
-و این چهار شرط از سیرت معصومان است و خود قرآن نیز میفرماید: {{متن قرآن|«إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ*فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ» (78) «لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ»}}:<ref>آیه 79 [[سوره واقعه‌]].</ref> مقصود از مسّ کردن مطهرین در این آیه مبارکه فهم و علم قرآن است.<ref>أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‌5، ص116.</ref> یعنی فقط بندگان پاک و شریف خداوند قرآن را ادراک می کنند و در آیه دیگر نیز مطهرین را خاندان نبوت و اهل بیت عصمت و طهارت معرفی فرموده ‌اند، چنانکه میفرماید: {{متن قرآن|«إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا»}}:<ref>آیه 4 [[سوره سجده‌]].</ref> و طهارت نفس در مقام اعتقاد و اراده جز رسوخ در علم چیزی دیگری نیست.<ref>أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‌5، ص117.</ref>
+ولی عده‌ ای از مفسرین مانند مجاهد و ربیع و محمّد بن جعفر بن زبیر و [[ابن عباس|عبداللّه عباس]] عقیده دارند که کلمه «الراسخون» معطوف بلفظ جلاله «اللّه» است و آنها هم بعلم [[تأویل]] آگاهند زیرا در غیر این صورت روشنی و صراحت [[قرآن]] از بین می‌رود.
-==اعتقاد اهل سنت در مورد راسخون در علم==
+[[محمد عبده]] در تفسیرش می نویسد: این کار عبثی است که خدا قرآن را نازل کند و علم آن را مخصوص بخود سازد و حتی پیامبر نیز از آن آگاهی نداشته باشد و سپس می گوید خداوند متعال مردم را در آیه مبارکه: {{متن قرآن|«أَفَلَا یتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ»}}<ref>آیه ۸۲ [[سوره نساء]].</ref> به [[تدبر در قرآن]] امر فرموده<ref>أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‌۵، ص۱۱۵.</ref> و در آیه شریفه: {{متن قرآن|«کتَابٌ فُصِّلَتْ آیاتُهُ قُرْآنًا عَرَبِیا لِقَوْمٍ یعْلَمُونَ»}}<ref>آیه ۳ [[سوره فصلت]].</ref> آن را کتاب روشن معرفی نموده است و این خود دلیل است بر این که غیر از خدا، راسخان در علم نیز می توانند به آیات قرآن که به زبان فصیح عربی نازل گردیده، پی ببرند.
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-* مصداق راسخون در علم، 1390/2/15، [http://www.hawzah.net/fa/question/questionview/63634 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: 28 دی ماه 1392.
+*مصداق راسخون در علم، [http://www.hawzah.net/fa/question/questionview/63634 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: ۲۸ دی ماه ۱۳۹۲.
-* راسخون در علم چه کسانی هستند؟ [http://www.pasokhgoo.ir/node/29065 مرکز ملی پاسخ گویی به سوالات دینی] بازیابی: 28 دی ماه 1392.
+*راسخون در علم چه کسانی هستند؟ [http://www.pasokhgoo.ir/node/29065 مرکز ملی پاسخ گویی به سوالات دینی]، بازیابی: ۲۸ دی ماه ۱۳۹۲.
 [[رده: واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 سیوطی و مالک و جبائی و میبدی نیز این عقیده را پذیرفته‌ اند و میگویند: متشابهات آن است که جز خدا کسی به آن آگاهی ندارد ولی عده‌ ای از مفسرین مانند مجاهد و ربیع و محمّد بن جعفر بن زبیر و عبداللّه عباس عقیده دارند که کلمه الراسخون معطوف بلفظ جلاله اللّه است و آنها هم بعلم تأویل آگاهند زیرا در غیر این صورت روشنی و صراحت قرآن از بین می‌رود.
-محمّد عبده در تفسیرش می نویسد: این کار عبثی است که خدا قرآن را نازل کند و علم آن را مخصوص بخود سازد و حتی پیامبر نیز از آن آگاهی نداشته باشد و سپس میگوید خداوند متعال مردم را در آیه مبارکه: {{متن قرآن|«أَفَلا یَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ»}}.<ref>آیه 82 [[سوره نساء]].</ref> به تدبر در قرآن امر فرموده<ref>أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‌5، ص115.</ref> و در آیه شریفه: {{متن قرآن|«كِتَابٌ فُصِّلَتْ آيَاتُهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ »}}: <ref>آیه 3 [[سوره فصلت]].</ref>آن را کتاب روشن معرفی نموده است و این خود دلیل است بر این که غیر از خدا راسخان در علم نیز می توانند به آیات قرآن که به زبان فصیح عربی نازل گردیده، پی ببرند.
+محمّد عبده در تفسیرش می نویسد: این کار عبثی است که خدا قرآن را نازل کند و علم آن را مخصوص بخود سازد و حتی پیامبر نیز از آن آگاهی نداشته باشد و سپس میگوید خداوند متعال مردم را در آیه مبارکه: {{متن قرآن|«أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ}}.<ref>آیه 82 [[سوره نساء]].</ref> به تدبر در قرآن امر فرموده<ref>أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‌5، ص115.</ref> و در آیه شریفه: {{متن قرآن|«كِتَابٌ فُصِّلَتْ آيَاتُهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ »}}: <ref>آیه 3 [[سوره فصلت]].</ref>آن را کتاب روشن معرفی نموده است و این خود دلیل است بر این که غیر از خدا راسخان در علم نیز می توانند به آیات قرآن که به زبان فصیح عربی نازل گردیده، پی ببرند.
 ==پانویس==