رأفت - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* رأفت در قرآن و روایات */

2025-04-16T18:53:33Z

‏رأفت در قرآن و روایات

Mohammadi: /* رأفت در قرآن و روایات */

2025-03-11T17:09:45Z

‏رأفت در قرآن و روایات

مهدی موسوی: ویرایش

2021-05-22T05:33:04Z

ویرایش

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ رافت را به رأفت منتقل کرد

2021-05-22T04:28:14Z

مهدی موسوی صفحهٔ رافت را به رأفت منتقل کرد

بهنام در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۵۳

2016-02-16T07:53:19Z

Saeed zamani در ‏۱۸ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۵۳

2012-08-18T11:53:30Z

شهاب: صفحه‌ای جدید حاوی 'رأفت به معناي نرم دلی يکي از فضايل نفسانی و صفات پسنديده است که در قرآن و روايات...' ایجاد کرد

2012-07-16T13:35:51Z

صفحه‌ای جدید حاوی 'رأفت به معناي نرم دلی يکي از فضايل نفسانی و صفات پسنديده است که در قرآن و روايات...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

رأفت به معناي نرم دلی يکي از فضايل نفسانی و صفات پسنديده است که در قرآن و روايات آن را ستوده اند.

==معناي لغوي رأفت==

رأفت نرم و نازک دلى، مقابل سخت دلى است.رأفت، مقابل قساوت ، به معناى شدّت رحمت است.

===رأفت در قرآن و روايات ===

اين فضيلت در حديثى از امام صادق عليه السّلام از لشکريان عقل شمرده شده است. [[۱]]و خداوند در آيات متعدد، خود را بدان توصيف کرده است. [[۲]] [[۳]] [[۴]]چنان که پيامبر اکرم صلّى اللَّه عليه و آله را نيز بدان ستوده است. [[۵]]

===معناي اصطلاحي رأفت ===

== معناي رأفت بندگان==

رأفت در بندگان خدا به معناى نرم و دل نازک بودن است که در محبت و نيکى به ديگران و گذشت از آنان تجلّى مى يابد؛

==معناي رأفت خداوند==

رأفت خداوند متعال به معناى احسان به بندگان وگذشت ازآنان مى باشد.

=== تفاوت رأفت با رحمت===

تفاوت رأفت با رحمت- که آن نيز به معناى نازک دلى آمده- در اين است که رقت قلب در رأفت بيشتر از رقّت قلب در رحمت است؛ [[۶]] از اين رو، رأفت در خداوند متعال به معناى احسان و عنايت خاص به بندگان مؤمن است؛ ليکن گستره رحمت الهى وسيع تر است؛ يعنى هم شامل رحمت رحمانيه مى شود که کافر و مؤمن را در بر مى گيرد و هم رحمت رحيميه که اختصاص به مؤمنان دارد؛ اما صفت « رؤف » همچون « رحيم » تنها شامل مؤمنان مى گردد؛ از اين رو، در قرآن کريم در بسيارى از آيات در کنار «رحيم» به کار رفته است.

===رأفت در فقه ===

از احکام آن به مناسبت در باب صلات و حدود سخن گفته اند.

==احکام رأفت ==

== رأفت درنماز باران==

به قول منسوب به مشهور ، در نماز باران جدا کردن کودکان از مادر انشان، براى جلب رأفت و رحمت خداوند متعال، مستحب است. [[۷]]

== رأفت در اجراي حدود==

در قرآن کريم، خداوند متعال در مقام اجراى حد زنا کار ، از اعمال رأفت و دل سوزى در دين خدا نهى کرده است؛ [[۸]]از اين رو، در حدود، شفاعت پذيرفته نمى شود. [[۹]]و به قول مشهور ، تازيانه بايد با شدت زده شود. [[۱۰]] [[۱۱]]

پانويس

۱. الکافی ج۱، ص۲۱.

۲. بقره/سوره۲، آیه۲۰۷.

۳. توبه/سوره۹، آیه۱۱۷.

۴. نور/سوره۲۴، آیه۲۰.

۵. توبه/سوره۹، آیه۱۲۸.

۶. مجمع البحرین ج۲، ص،۱۱۳ واژه «رؤف»

۷. جواهر الکلام ج۱۲، ص۱۴۴.

۸. نور/سوره۲۴، آیه۲.

۹. جواهر الکلام ج۴۱، ص۳۹۵.

۱۰. المهذب البارع ج۵، ص۴۱.

۱۱. ایضاح الفوائد ج۴، ص۴۸۲.

منبع

[http://www.wikifeqh.ir/%D8%B1%D8%A7%D9%81%D8%AA ويكي فقه]

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ==رأفت در قرآن و روایات==
-با مطالعه اى اجمالى و تفکّر در برخى آیات [[قرآن|قرآن مجید]]، به نمونه هاى فراوانى از رأفت و رحمت اسلامى در این کتاب آسمانى دست مى یابیم، که به عنوان اصل اساسى معرّفى شده است. [[الله|خداوند]] در آیات متعدد، خود را به صفت «رأفت» توصیف کرده است: {{متن قرآن|«وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ»}}<ref> [[آیه 207 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۰۷.]]</ref> چنان که [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلّى اللَّه علیه و آله را نیز بدان ستوده است: {{متن قرآن|«لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ»}}<ref> [[آیه 128 سوره توبه|توبه، آیه ۱۲۸.]]</ref>
+با مطالعه اى اجمالى و تفکّر در برخى آیات [[قرآن|قرآن مجید]]، به نمونه هاى فراوانى از رأفت و رحمت اسلامى در این کتاب آسمانى دست مى یابیم، که به عنوان اصل اساسى معرّفى شده است. [[الله|خداوند]] در آیات متعدد، خود را به صفت «رأفت» توصیف کرده است: {{متن قرآن|«وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ»}}<ref> [[آیه 207 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۰۷.]]</ref> چنان که [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلّى اللَّه علیه و آله را نیز بدان ستوده است: {{متن قرآن|«لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ»}}<ref> [[آیه 128 سوره توبه|سوره توبه، آیه ۱۲۸.]]</ref>
 همچنین فضیلت «رأفت» در حدیثى از [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] علیه السّلام از لشکریان [[عقل]] شمرده شده است.<ref>الکافی ج۱، ص۲۱.</ref>

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ==رأفت در قرآن و روایات==
-با مطالعه اى اجمالى و تفکّر در برخى آیات [[قرآن|قرآن مجید]]، به نمونه هاى فراوانى از رأفت و رحمت اسلامى در این کتاب آسمانى دست مى یابیم، که به عنوان اصل اساسى معرّفى شده است. [[الله|خداوند]] در آیات متعدد، خود را به صفت «رأفت» توصیف کرده است: «وَمِنَ النَّاسِ مَنْ یشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ»<ref> بقره، آیه ۲۰۷ . </ref> چنان که [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلّى اللَّه علیه و آله را نیز بدان ستوده است: «لَقَدْ جَاءَکمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِکمْ عَزِیزٌ عَلَیهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیکمْ بِالْمُؤْمِنِینَ رَءُوفٌ رَحِیمٌ»<ref> توبه، آیه ۱۲۸.
+با مطالعه اى اجمالى و تفکّر در برخى آیات [[قرآن|قرآن مجید]]، به نمونه هاى فراوانى از رأفت و رحمت اسلامى در این کتاب آسمانى دست مى یابیم، که به عنوان اصل اساسى معرّفى شده است. [[الله|خداوند]] در آیات متعدد، خود را به صفت «رأفت» توصیف کرده است: {{متن قرآن|«وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ»}}<ref> [[آیه 207 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۰۷.]]</ref> چنان که [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلّى اللَّه علیه و آله را نیز بدان ستوده است: {{متن قرآن|«لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ»}}<ref> [[آیه 128 سوره توبه|توبه، آیه ۱۲۸.]]</ref>
 </ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-رأفت  به معناي نرم دلی يکي از فضايل نفسانی و صفات پسنديده است که در قرآن و روايات آن را ستوده اند.
+«رأفت» به معنای نرم‌دلی و مهربانی، یکی از فضایل نفسانی و صفات پسندیده است که در [[قرآن]] و [[حدیث|روایات]] آن را ستوده اند.
-==معناي لغوی و اصطلاحي رأفت ==
+==مفهوم رأفت==
-رأفت در لغت به معنای مهربانی و ترحم است. <ref> فرهنگ معین ، ذیل وازه رافت </ref>
+رأفت در لغت به معنای مهربانی و ترحم است.<ref> فرهنگ معین، ذیل واژه رافت. </ref>
-=== معناي رأفت بندگان===
+رأفت [[الله|خداوند]] متعال به معناى احسان به بندگان وگذشت از آنان مى باشد. اما رأفت در بندگان خدا به معناى نرم و دل‌‍نازک بودن است که در محبت و نیکى به دیگران و گذشت از آنان تجلّى مى  یابد.
-رأفت در بندگان خدا به معناى نرم و دل نازک بودن است که در محبت و نيکى به ديگران و گذشت از آنان تجلّى مى  يابد.
+[[فخرالدین طریحی|طریحی]] در [[مجمع البحرین (کتاب)|مجمع البحرین]] می گوید: تفاوت رأفت با رحمت -که آن نیز به معناى نازک دلى آمده- در این است که رقت قلب در رأفت بیشتر از رقّت قلب در رحمت است.<ref> مجمع البحرین، ج۲، ص،۱۱۳، واژه «رؤف».</ref> و [[علامه طباطبایى|علامه طباطبایی]] فرق آن دو را در این می داند که رأفت مختص به اشخاص مبتلا و بیچاره است؛ ولی رحمت در اعم از آن (بیچاره و غیر بیچاره) استعمال می شود.<ref> المیزان فی تفسیر القرآن، ج‌۱، ص ۳۲۵.</ref>
-===معناي رأفت خداوند===
+==رأفت در قرآن و روایات==
-رأفت خداوند متعال به معناى احسان به بندگان وگذشت ازآنان مى باشد.
+با مطالعه اى اجمالى و تفکّر در برخى آیات [[قرآن|قرآن مجید]]، به نمونه هاى فراوانى از رأفت و رحمت اسلامى در این کتاب آسمانى دست مى یابیم، که به عنوان اصل اساسى معرّفى شده است. [[الله|خداوند]] در آیات متعدد، خود را به صفت «رأفت» توصیف کرده است: «وَمِنَ النَّاسِ مَنْ یشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ»<ref> بقره، آیه ۲۰۷ . </ref> چنان که [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلّى اللَّه علیه و آله را نیز بدان ستوده است: «لَقَدْ جَاءَکمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِکمْ عَزِیزٌ عَلَیهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیکمْ بِالْمُؤْمِنِینَ رَءُوفٌ رَحِیمٌ»<ref> توبه، آیه ۱۲۸.
 </ref>
 <references />
 ==منابع==
-[http://www.wikifeqh.ir/%D8%B1%D8%A7%D9%81%D8%AA ويكي فقه]
+* [http://www.wikifeqh.ir/%D8%B1%D8%A7%D9%81%D8%AA ویکی فقه]
+* [[المیزان فی تفسیر القرآن (کتاب)|تفسیر المیزان]]
-تفسیر المیزان
+* فرهنگ معین
 [[رده:اخلاق اجتماعی]]
 [[رده:صفات پسندیده]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ==معناي لغوی و اصطلاحي رأفت ==
-رأفت در لغت به معنای مهربانی و ترحم است <ref> فرهنگ معین ، ذیل وازه رافت </ref>
+رأفت در لغت به معنای مهربانی و ترحم است. <ref> فرهنگ معین ، ذیل وازه رافت </ref>
 === معناي رأفت بندگان===
-رأفت در بندگان خدا به معناى نرم و دل نازک بودن است که در محبت و نيکى به ديگران و گذشت از آنان تجلّى مى  يابد؛
+رأفت در بندگان خدا به معناى نرم و دل نازک بودن است که در محبت و نيکى به ديگران و گذشت از آنان تجلّى مى  يابد.
 ===معناي رأفت خداوند===

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۲۸
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 رأفت  به معناي نرم دلی يکي از فضايل نفسانی و صفات پسنديده است که در قرآن و روايات آن را ستوده اند.
-==معناي لغوي رأفت==
+==معناي لغوی و اصطلاحي رأفت ==
-رأفت نرم و نازک دلى، مقابل سخت دلى است.رأفت، مقابل قساوت ، به معناى شدّت رحمت است.
+رأفت در لغت به معنای مهربانی و ترحم است <ref> فرهنگ معین ، ذیل وازه رافت </ref>
-===رأفت در قرآن و روايات ===
+=== معناي رأفت بندگان===
 رأفت در بندگان خدا به معناى نرم و دل نازک بودن است که در محبت و نيکى به ديگران و گذشت از آنان تجلّى مى  يابد؛
-==معناي رأفت خداوند==
+===معناي رأفت خداوند===
 رأفت خداوند متعال به معناى احسان به بندگان وگذشت ازآنان مى باشد.
@@ سطر ۲۱: / سطر ۱۵: @@
 === تفاوت رأفت با رحمت===
-تفاوت رأفت با رحمت- که آن نيز به معناى نازک دلى آمده- در اين است که رقت قلب در رأفت بيشتر از رقّت قلب در رحمت است؛ [[۶]] از اين رو، رأفت در خداوند متعال به معناى احسان و عنايت خاص به بندگان مؤمن است؛ ليکن گستره رحمت الهى وسيع تر است؛ يعنى هم شامل رحمت رحمانيه مى شود که کافر و مؤمن را در بر مى گيرد و هم رحمت رحيميه که اختصاص به مؤمنان دارد؛ اما صفت « رؤف » همچون « رحيم » تنها شامل  مؤمنان مى گردد؛ از اين رو، در قرآن کريم در بسيارى از آيات در کنار «رحيم» به کار رفته است.
+طریحی در مجمع البحرین می گوید: تفاوت رأفت با رحمت- که آن نيز به معناى نازک دلى آمده- در اين است که رقت قلب در رأفت بيشتر از رقّت قلب در رحمت است؛ <ref> مجمع البحرین ج۲، ص،۱۱۳    واژه «رؤف»</ref>
-===رأفت در فقه ===
+و علامه طباطبایی (ره) فرق آن دو را در این می داند که رأفت مختص به اشخاص مبتلا و بیچاره است؛ ولی رحمت در اعم از آن (بیچاره و غیر بیچاره) استعمال می شود.<ref> المیزان فی تفسیر القرآن، ج‌1، ص 325</ref>
-از احکام آن به مناسبت در باب صلات و حدود سخن گفته  اند.
+==رأفت در قرآن و روايات ==
-==احکام رأفت ==
+اين فضيلت در حديثى از امام صادق عليه السّلام از لشکريان عقل شمرده شده است. الکافی ج۱، ص۲۱.
-== رأفت در اجراي حدود==
+== پانویس ==
-در قرآن کريم، خداوند متعال در مقام اجراى حد زنا کار ، از اعمال رأفت و دل سوزى در دين خدا نهى کرده است؛ [[۸]]از اين رو، در حدود، شفاعت پذيرفته نمى شود. [[۹]]و به قول مشهور ، تازيانه بايد با شدت زده شود. [[۱۰]] [[۱۱]]
+<references/>
-پانويس
+==منابع==
+[http://www.wikifeqh.ir/%D8%B1%D8%A7%D9%81%D8%AA ويكي فقه]
-۷.	 جواهر الکلام ج۱۲، ص۱۴۴.
+تفسیر المیزان
-۸.	 نور/سوره۲۴، آیه۲.
+فرهنگ معین
-۱۰.	 المهذب البارع ج۵، ص۴۱.
+[[رده:اخلاق اجتماعی]]
+[[رده:صفات پسندیده]]