ذوالجلال و الاکرام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲۹ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۳

2026-03-29T09:33:58Z

Mohammadi در ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۱۴

2026-01-13T12:14:10Z

Mohammadi در ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۰۷

2026-01-13T12:07:13Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-26T12:47:52Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: ویرایش

2021-06-28T09:51:43Z

ویرایش

Aghajani در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۳۴

2020-02-15T10:34:00Z

Zamani در ‏۲۴ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۱۳

2014-08-24T06:13:43Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۶ مارس ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۵۶

2013-03-06T10:56:45Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} «'''جلال'''» مصدر «...' ایجاد کرد

2013-02-25T06:26:36Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} «'''جلال'''» مصدر «...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}

{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}

«'''جلال'''» مصدر «جليل» و «'''اكرام'''» مصدر «كرم» و بدين معنا است كه خداوند مستحقّ آن است كه مورد اجلال و بزرگى و اكرام باشد و نبايد مورد انكار و كفر قرار گيرد. به گفته ابن عبّاس «ذوالجلال و الاكرام» به معناى «ذوالعظمة و الكبرياء» است. <ref> الأسنى فى شرح اسماء اللّه الحسنى، قرطبى، ج 1، ص 134؛ اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج 1، ص 480. </ref>

«ذوالجلال» دو بار در قرآن آمده است كه در هر دو مورد، «الاكرام» در پى آن ذكر شده است. به گفته ابن عربى، بدان جهت خداوند، «اكرام» را بر «جلال» عطف نمود كه انسان هنگامى كه وصف خداوند را به جلال و بزرگى بدون «اكرام» بشنود در او يأس و نااميدى به وجود مى آيد، از وصول به قرب خدا؛ زيرا خود را در قبال آن عظمت و جلال الهى چيزى نمى بيند؛ ولى خداوند با عطف نمودن «اكرام» بر «جلال» اين توهّم را از انسان بيرون برد، زيرا با جمع ميان اين دو صفت، معناى آن چنين است: خداوند گرچه بسيار با عظمت است، ولى در عين حال بزرگى خود، به انسان توجّه داشته، نسبت به او اكرام مى كند، آن هم از راه تفضّل و كرم خود. <ref> فتوحات مكيّه، ابن عربى، ج 4، ص 252. </ref>

ويَبقى وجهُ رَبِّـكَ ذو الجَلـلِ والاِكرام.الرّحمن (55) 27

تَبـرَكَ اسمُ رَبِّكَ ذِى الجَلـلِ والاِكرام.الرّحمن (55) 78

== پانویس ==

{{پانویس}}

== منابع ==

فرهنگ قرآن، جلد 14، صص 302-301 .

[[رده:اسماء و صفات الهی]]
[[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 اما این اسم در دو [[آیه]] زیر آمده و در هر دو مورد وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است:
-*{{متن قرآن|«وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ}}<ref>[[آیه 27 سوره الرحمن|سوره الرحمن، آیه ۲۷.]]</ref>؛ و تنها ذات باشکوه و ارجمند پروردگارت باقی می ماند».
+*«{{متن قرآن|وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ}}<ref>[[آیه 27 سوره الرحمن|سوره الرحمن، آیه ۲۷.]]</ref>؛ و تنها ذات باشکوه و ارجمند پروردگارت باقی می ماند».
-*{{متن قرآن|«تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ}}<ref>[[آیه 78 سوره الرحمن|سوره الرحمن، آیه ۷۸.]]</ref>؛ فرخنده است اسم پروردگار بزرگوار و گرامى تو».
+*«{{متن قرآن|تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ}}<ref>[[آیه 78 سوره الرحمن|همان، آیه ۷۸.]]</ref>؛ فرخنده است اسم پروردگار بزرگوار و گرامى تو».
 در این جا نکته اى را یادآور مى شویم و آن این که واژه «ذو» از الفاظى است که در حالت رفع با واو «ذو» و در حالت نصب با الف «ذا» و در حالت جر با یاء به کار مى رود، اکنون باید دید که چرا در آیه نخست مرفوع (ذو الجلال) و در آیه دیگر به صورت مجرور (ذى الجلال) آمده است.

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 اما این اسم در دو [[آیه]] زیر آمده و در هر دو مورد وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است:
-*{{متن قرآن|«وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ»}}<ref>[[آیه 27 سوره الرحمن|سوره الرحمن، آیه ۲۷.]]</ref>.
+*{{متن قرآن|«وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ}}<ref>[[آیه 27 سوره الرحمن|سوره الرحمن، آیه ۲۷.]]</ref>؛ و تنها ذات باشکوه و ارجمند پروردگارت باقی می ماند».
 *{{متن قرآن|«تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ}}<ref>[[آیه 78 سوره الرحمن|سوره الرحمن، آیه ۷۸.]]</ref>؛ فرخنده است اسم پروردگار بزرگوار و گرامى تو».

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 اما این اسم در دو [[آیه]] زیر آمده و در هر دو مورد وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است:
-*{{متن قرآن|«وَیبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّک ذُو الْجَلَالِ وَالْإِکرَامِ»}}. ([[سوره الرحمن]]/ ۲۷)
+*{{متن قرآن|«وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ»}}<ref>[[آیه 27 سوره الرحمن|سوره الرحمن، آیه ۲۷.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«تَبَارَک اسْمُ رَبِّک ذِی الْجَلَالِ وَالْإِکرَامِ»}}. (سوره الرحمن/ ۷۸) فرخنده است اسم پروردگار بزرگوار و گرامى تو.
+*{{متن قرآن|«تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ}}<ref>[[آیه 78 سوره الرحمن|سوره الرحمن، آیه ۷۸.]]</ref>؛ فرخنده است اسم پروردگار بزرگوار و گرامى تو».
 در این جا نکته اى را یادآور مى شویم و آن این که واژه «ذو» از الفاظى است که در حالت رفع با واو «ذو» و در حالت نصب با الف «ذا» و در حالت جر با یاء به کار مى رود، اکنون باید دید که چرا در آیه نخست مرفوع (ذو الجلال) و در آیه دیگر به صورت مجرور (ذى الجلال) آمده است.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
+«'''جلال'''» مصدر «جلیل» و «'''اکرام'''» مصدر «کرم» و بدین معنا است که [[الله|خداوند]] مستحق آن است که مورد اجلال و بزرگى و اکرام باشد و نباید مورد انکار و [[کفر|کفر]] قرار گیرد. به گفته [[ابن عباس]] «ذوالجلال والاکرام» به معناى «ذوالعظمة والکبریاء» است.<ref>الأسنى فى شرح اسماء اللّه الحسنى، قرطبى، ج۱، ص۱۳۴؛ اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج۱، ص۴۸۰.</ref>
-«'''جلال'''» مصدر «جليل» و «'''اكرام'''» مصدر «كرم» و بدين معنا است كه خداوند مستحق آن است كه مورد اجلال و بزرگى و اكرام باشد و نبايد مورد انكار و كفر قرار گيرد. به گفته ابن عبّاس «ذوالجلال والاكرام» به معناى «ذوالعظمة والكبرياء» است.<ref>الأسنى فى شرح اسماء اللّه الحسنى، قرطبى، ج1، ص134؛ اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج1، ص480.</ref>
+«ذوالجلال» دو بار در [[قرآن]] آمده است که در هر دو مورد، «الاکرام» در پى آن ذکر شده است. به گفته [[محیی الدین ابن عربی|ابن عربى]]، بدان جهت خداوند «اکرام» را بر «جلال» عطف نمود که انسان هنگامى که وصف خداوند را به جلال و بزرگى بدون «اکرام» بشنود در او یأس و ناامیدى به وجود مى آید، از وصول به قرب خدا؛ زیرا خود را در قبال آن عظمت و جلال الهى چیزى نمى بیند؛ ولى خداوند با عطف نمودن «اکرام» بر «جلال» این توهّم را از انسان بیرون برد زیرا با جمع میان این دو صفت، معناى آن چنین است: خداوند گرچه بسیار باعظمت است ولى در عین حال بزرگى خود به انسان توجه داشته نسبت به او اکرام مى کند، آن هم از راه تفضّل و کرم خود.<ref>فتوحات مکیه، ابن عربى، ج ۴، ص ۲۵۲. </ref>
-«ذوالجلال» دو بار در [[قرآن]] آمده است كه در هر دو مورد، «الاكرام» در پى آن ذكر شده است. به گفته ابن عربى، بدان جهت خداوند «اكرام» را بر «جلال» عطف نمود كه انسان هنگامى كه وصف خداوند را به جلال و بزرگى بدون «اكرام» بشنود در او يأس و نااميدى به وجود مى آيد، از وصول به قرب خدا؛ زيرا خود را در قبال آن عظمت و جلال الهى چيزى نمى بيند؛ ولى خداوند با عطف نمودن «اكرام» بر «جلال» اين توهّم را از انسان بيرون برد زيرا با جمع ميان اين دو صفت، معناى آن چنين است: خداوند گرچه بسيار باعظمت است ولى در عين حال بزرگى خود به انسان توجه داشته نسبت به او اكرام مى كند، آن هم از راه تفضّل و كرم خود.<ref>فتوحات مكيّه، ابن عربى، ج 4، ص 252. </ref>
+اما این اسم در دو [[آیه]] زیر آمده و در هر دو مورد وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است:
-* {{متن قرآن|«وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ»}}. ([[سوره الرحمن]](55)/ 27)
+*{{متن قرآن|«وَیبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّک ذُو الْجَلَالِ وَالْإِکرَامِ»}}. ([[سوره الرحمن]]/ ۲۷)
-* {{متن قرآن|«تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ»}}. ([[سوره الرحمن]](55)/ 78)
+*{{متن قرآن|«تَبَارَک اسْمُ رَبِّک ذِی الْجَلَالِ وَالْإِکرَامِ»}}. (سوره الرحمن/ ۷۸) فرخنده است اسم پروردگار بزرگوار و گرامى تو.
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-فرهنگ قرآن، جلد 14، صص 302-301.
+* [[فرهنگ قرآن (کتاب)|فرهنگ قرآن]]، جلد ۱۴، صص ۳۰۲-۳۰۱.
 {{اسماء الله}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 «ذوالجلال» دو بار در [[قرآن]] آمده است كه در هر دو مورد، «الاكرام» در پى آن ذكر شده است. به گفته ابن عربى، بدان جهت خداوند «اكرام» را بر «جلال» عطف نمود كه انسان هنگامى كه وصف خداوند را به جلال و بزرگى بدون «اكرام» بشنود در او يأس و نااميدى به وجود مى آيد، از وصول به قرب خدا؛ زيرا خود را در قبال آن عظمت و جلال الهى چيزى نمى بيند؛ ولى خداوند با عطف نمودن «اكرام» بر «جلال» اين توهّم را از انسان بيرون برد زيرا با جمع ميان اين دو صفت، معناى آن چنين است: خداوند گرچه بسيار باعظمت است ولى در عين حال بزرگى خود به انسان توجه داشته نسبت به او اكرام مى كند، آن هم از راه تفضّل و كرم خود.<ref>فتوحات مكيّه، ابن عربى، ج 4، ص 252. </ref>
-* {{متن قرآن|«ويَبقى وجهُ رَبِّكَ ذوالجَلالِ والاِكرام»}}. ([[سوره الرحمن]](55)/ 27)
+* {{متن قرآن|«وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ»}}. ([[سوره الرحمن]](55)/ 27)
-* {{متن قرآن|«تَبرَكَ اسمُ رَبِّكَ ذِى‌الجَلالِ والاِكرام»}}. ([[سوره الرحمن]](55)/ 78)
+* {{متن قرآن|«تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ»}}. ([[سوره الرحمن]](55)/ 78)
 ==پانویس==