ذاکر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲۹ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۶

2026-03-29T09:36:20Z

Mohammadi در ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۴۶

2026-01-13T07:46:12Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-26T12:48:26Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: ویرایش

2021-06-26T06:28:26Z

ویرایش

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۶ مارس ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۵۳

2013-03-06T10:53:26Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} ذاكر، اسم فاعل از...' ایجاد کرد

2013-02-25T06:09:41Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} ذاكر، اسم فاعل از...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}

{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}

ذاكر، اسم فاعل از [ذكر] صفت فعل الهى به معناى تقديس كردن و بزرگ داشتن و يادآورى است. <ref> اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج 1، ص 491. </ref> و در مورد خداوند به معناى '''ياد آوردن بنده با اعطاى نعمت''' است. <ref> الميزان، ج 1، ص 339. </ref> و در حديث است كه «فاذكرونى اذكركم بنعمتى» <ref> همان، ص 340. </ref> و نيز «فاذكرونى اذكركم بمغفرتى». <ref> همان، ص 342. </ref>

فعل آن يك بار در قرآن به خداوند نسبت داده شده است:

فَاذكُرونى اَذكُركُم ... . بقره (2) 152

== پانویس ==

{{پانویس}}

== منابع ==

فرهنگ قرآن، جلد 14، صفحه 235 .

[[رده:اسماء و صفات الهی]]
[[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
-«ذاکر»، اسم فاعل از (ذکر) صفت فعل الهى به معناى تقدیس کردن و بزرگ داشتن و یادآورى است.<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج۱، ص۴۹۱.</ref> و در مورد [[الله|خداوند]] سبحان به معناى '''یادآوردن بنده با اعطاى نعمت''' است.<ref>المیزان، ج۱، ص۳۳۹.</ref> فعل آن یک بار در [[قرآن]] به خداوند نسبت داده شده است: {{متن قرآن|«فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ...»}}<ref>[[آیه 152 سوره بقره| سوره بقره، آیه ۱۵۲.]]</ref>.
+«ذاکر»، اسم فاعل از (ذکر) صفت فعل الهى به معناى تقدیس کردن و بزرگ داشتن و یادآورى است.<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ۱، ص ۴۹۱.</ref> و در مورد [[الله|خداوند]] سبحان به معناى '''یادآوردن بنده با اعطاى نعمت''' است.<ref>المیزان، ج ۱، ص ۳۳۹.</ref> فعل آن یک بار در [[قرآن]] به خداوند نسبت داده شده است: {{متن قرآن|«فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ ...»}}<ref>[[آیه 152 سوره بقره| سوره بقره، آیه ۱۵۲.]]</ref>.
-و در [[حدیث]] است که «فاذکرونى اذکرکم بنعمتى»<ref>همان، ص ۳۴۰.</ref> و نیز «فاذکرونى اذکرکم بمغفرتى».<ref>همان، ص ۳۴۲.</ref>
+و در [[حدیث]] است که {{متن حدیث|«فاذکرونى اذکرکم بنعمتى»}}<ref>المیزان، ج ۱، ص ۳۴۰.</ref> و نیز {{متن حدیث|«فاذکرونى اذکرکم بمغفرتى»}}<ref>همان، ص ۳۴۲.</ref>.
 ==پانویس==
 {{پانویس}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
-«ذاکر»، اسم فاعل از (ذکر) صفت فعل الهى به معناى تقدیس کردن و بزرگ داشتن و یادآورى است.<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج۱، ص۴۹۱.</ref> و در مورد [[الله|خداوند]] سبحان به معناى '''یادآوردن بنده با اعطاى نعمت''' است.<ref>المیزان، ج۱، ص۳۳۹.</ref> فعل آن یک بار در [[قرآن]] به خداوند نسبت داده شده است: {{متن قرآن|«فَاذْکرُونی‌ أَذْکرْکم...»}}. ([[سوره بقره]]، ۱۵۲)
+«ذاکر»، اسم فاعل از (ذکر) صفت فعل الهى به معناى تقدیس کردن و بزرگ داشتن و یادآورى است.<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج۱، ص۴۹۱.</ref> و در مورد [[الله|خداوند]] سبحان به معناى '''یادآوردن بنده با اعطاى نعمت''' است.<ref>المیزان، ج۱، ص۳۳۹.</ref> فعل آن یک بار در [[قرآن]] به خداوند نسبت داده شده است: {{متن قرآن|«فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ...»}}<ref>[[آیه 152 سوره بقره| سوره بقره، آیه ۱۵۲.]]</ref>.
 و در [[حدیث]] است که «فاذکرونى اذکرکم بنعمتى»<ref>همان، ص ۳۴۰.</ref> و نیز «فاذکرونى اذکرکم بمغفرتى».<ref>همان، ص ۳۴۲.</ref>

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 ==منابع==
 * فرهنگ قرآن، جلد ۱۴، صفحه ۲۳۵.
+{{قرآن}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
-ذاكر، اسم فاعل از (ذكر) صفت فعل الهى به معناى تقديس كردن و بزرگ داشتن و يادآورى است.<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج1، ص491.</ref> و در مورد خداوند به معناى '''يادآوردن بنده با اعطاى نعمت''' است.<ref>الميزان، ج1، ص339.</ref> و در [[حديث]] است كه «فاذكرونى اذكركم بنعمتى» <ref>همان، ص 340.</ref> و نيز «فاذكرونى اذكركم بمغفرتى». <ref>همان، ص 342.</ref>
+«ذاکر»، اسم فاعل از (ذکر) صفت فعل الهى به معناى تقدیس کردن و بزرگ داشتن و یادآورى است.<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج۱، ص۴۹۱.</ref> و در مورد [[الله|خداوند]] سبحان به معناى '''یادآوردن بنده با اعطاى نعمت''' است.<ref>المیزان، ج۱، ص۳۳۹.</ref> فعل آن یک بار در [[قرآن]] به خداوند نسبت داده شده است: {{متن قرآن|«فَاذْکرُونی‌ أَذْکرْکم...»}}. ([[سوره بقره]]، ۱۵۲)
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-فرهنگ قرآن، جلد 14، صفحه 235.
+* فرهنگ قرآن، جلد ۱۴، صفحه ۲۳۵.
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]