دنیاطلبی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: ویرایش

2021-07-19T08:08:40Z

ویرایش

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی در ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۲۳

2021-06-16T10:23:44Z

سید مهدی خدایی: /* دنیای خوب، دنیای بد */

2021-06-16T10:22:47Z

‏دنیای خوب، دنیای بد

سید مهدی خدایی: /* دنیای خوب، دنیای بد */

2021-06-16T10:00:34Z

‏دنیای خوب، دنیای بد

سید مهدی خدایی: /* نشانه های اهل دنیا */

2021-06-13T11:19:26Z

‏نشانه های اهل دنیا

سید مهدی خدایی: /* تباهی خرد */

2021-06-13T11:18:17Z

‏تباهی خرد

سید مهدی خدایی: /* غفلت از آخرت */

2021-06-13T10:23:25Z

‏غفلت از آخرت

سید مهدی خدایی: /* آلودگی به انواع گناهان */

2021-06-13T09:54:28Z

‏آلودگی به انواع گناهان

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی: /* شعله ور شدن آتش طمع */

2021-06-13T09:24:31Z

‏شعله ور شدن آتش طمع

سید مهدی خدایی: /* غفلت از آخرت */

2021-06-13T08:15:55Z

‏غفلت از آخرت

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{متوسط|خوب}}دنیا طلبی یکی از رذائل اخلاقی و موانع بزرگ در رسیدن به کمالات انسانی است. دنیا طلبی و مشغول شدن به متاع اندک دنیا موجب غفلت انسان از یاد خدا و فراموشی مبدأ و مقصد آفرینش و در نتیجه باز ماندن از بندگی خداوند می شود. درآموزه های دین اسلام دنیا طلبی ریشه ی همه ی رذایل اخلاقی دانسته و به شدت از آن نهی شده است.
+{{خوب}}
 ==دنیای خوب، دنیای بد==
 در آموزه های اسلامی فاصله ی میان تولد و مرگ توقفی کوتاه در دنیا جهت  کسب کمالات انسانی و در بستری از ابتلاءات و آزمونهای کوچک و بزرگ الهی است.اما چه بسا در متن زندگی توجه به زینت های دنیا انسان را از یاد خدا و هدف خلقت خود و توجه به مبدأ و معاد باز می دارد و موجب سرگرم شدن او به متاع ناچیز دنیا شود تا آنجا که انسان شیفته ی ظواهر دنیا شده و همه فرصت طلایی دنیا را به جمع مال و هوسرانی و  بازی های دنیا می گذراند. از این حالت در آیات و روایات اسلامی به «حب الدنیا» یا «دنیا دوستی» تعبیر شده است.
@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۳: @@
 در حدیث شریفی از رسول خدا صلی الله علیه و آله درباره شب معراج نشانه های اهل دنیا این گونه بیان شده است:
-«پرخورى، خنده زياد، خواب بى ‏اندازه، كثرت خشم، قلّت رضا و خشنودى نسبت به حق و خلق و عدم عذرخواهى در برابر رفتار سويى كه نسبت به ديگران‏ داشته، قبول نكردن عذر خواه، كسالت در طاعت، بى ‏باكى در معصيت، آرزوى دراز، نزديكى مرگ، عدم محاسبه نفس، كم سود، پر حرف، كم ترس، خوشحالى زياد به وقت خوردن، عدم شكر به هنگام راحتى، بى‏ صبرى به وقت بلا و آزمايش، بسيارى مردم به پيش نظرشان كم است و به آنچه كه انجام نداده ‏اند از خويش ستايش مى ‏كنند، نسبت به آنچه ندارند ادعا مى ‏كنند، احسان خود را بازگو كرده و از گفتن بدى‏ هاى مردم پروا ندارند، نيكى مردم را از نظر دور داشته و پنهان مى ‏كنند!... جهل و حماقتشان بسيار و نسبت به استادان خود متكبر و پيش خود عاقل، ولى نزد عارفان احمقند.»<ref>إرشاد القلوب إلى الصواب (للديلمي)، ج‏1، ص: 201</ref>
+:::«پرخورى، خنده زياد، خواب بى ‏اندازه، كثرت خشم، قلّت رضا و خشنودى نسبت به حق و خلق و عدم عذرخواهى در برابر رفتار سويى كه نسبت به ديگران‏ داشته، قبول نكردن عذر خواه، كسالت در طاعت، بى ‏باكى در معصيت، آرزوى دراز، نزديكى مرگ، عدم محاسبه نفس، كم سود، پر حرف، كم ترس، خوشحالى زياد به وقت خوردن، عدم شكر به هنگام راحتى، بى‏ صبرى به وقت بلا و آزمايش، بسيارى مردم به پيش نظرشان كم است و به آنچه كه انجام نداده ‏اند از خويش ستايش مى ‏كنند، نسبت به آنچه ندارند ادعا مى ‏كنند، احسان خود را بازگو كرده و از گفتن بدى‏ هاى مردم پروا ندارند، نيكى مردم را از نظر دور داشته و پنهان مى ‏كنند!... جهل و حماقتشان بسيار و نسبت به استادان خود متكبر و پيش خود عاقل، ولى نزد عارفان احمقند.»<ref>إرشاد القلوب إلى الصواب (للديلمي)، ج‏1، ص: 201</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۶۷: / سطر ۶۸: @@
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده
-|شناسه= ضعیف
+|شناسه= خوب
-|عنوان بندی مناسب= متوسط
+|عنوان بندی مناسب= خوب
-|کفایت منابع و پی نوشت ها= ضعیف
+|کفایت منابع و پی نوشت ها= خوب
 |رعایت سطح مخاطب عام= خوب
 |رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
-|جامعیت= متوسط
+|جامعیت= خوب
 |رعایت اختصار= خوب
 |سیر منطقی= خوب
-|کیفیت پژوهش= متوسط
+|کیفیت پژوهش= خوب
 |رده= دارد
 }}

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 نیز می فرمایند: {{متن حدیث|«من اَبصَر بصّرتهُ و من اَبصَر الیها اَعمَتهُ.»}}<ref>نهج البلاغة : الخطبة 82 ، </ref>؛ در این عبارت، حضرت علی علیه‌السلام به صراحت بیان می‌نمایند که دنیا می‌تواند دو نقش مثبت و منفی، سازندگی و تخریب داشته باشد، هم می‌تواند مایه تربیت و سازندگی باشد و هم می‌تواند مایه نابینایی و گم‌راهی شود. اگر انسان با چشم بصیرت به دنیا نگاه کند به او درس و پند می‌دهد، و وسیله نجات و صعود در کمالات روحی و معنوی می‌گردد. و نیز دنیا می‌تواند انسان را کور کند و بر روی چشم حقیقت‌بین او پرده افکند و وسیله هلاکت و نابودی‌اش گردد.
-این نحوه نگرش ما نسبت به دنیاست که موجب می‌شود وصف خوب یا بد به خود بگیرد. {{متن حدیث|«وَ لَنعمَ دارٌ من لم یَرضَ بها دارا و محّل من لَم یُوَطّنا مَحَلاً»}}؛ دنیا چه خوب خانه‌ای است برای آن کس که آن را جاودانه نپندارد، و خوب محلی است برای آن کس که آن را وطن خویش انتخاب نکند.<ref>مقاله سیمای دنیا در نهج البلاغه،حسینعلی کیخا، مجله معرفت، ش 120</ref>
+این نحوه نگرش ما نسبت به دنیاست که موجب می‌شود وصف خوب یا بد به خود بگیرد. {{متن حدیث|«وَ لَنعمَ دارٌ من لم یَرضَ بها دارا و محّل من لَم یُوَطّنا مَحَلاً»}}<ref>نهج البلاغة (للصبحي صالح)، ص: 345</ref>؛ دنیا چه خوب خانه‌ای است برای آن کس که آن را جاودانه نپندارد، و خوب محلی است برای آن کس که آن را وطن خویش انتخاب نکند.<ref>مقاله سیمای دنیا در نهج البلاغه،حسینعلی کیخا، مجله معرفت، ش 120</ref>
 ==بدترین اخلاق==
-در تعالیم اسلام از دنیا طلبی به شدت نهی شده است. در برخی روایات از آن  به وصف {{متن حدیث|«أكبَرُ الكَبائِرِ»}}، یعنی بزرگترین گناه کبیره و {{متن حدیث|«أعظَمُ الخَطايا»}} بزرگ ترينِ خطاها و {{متن حدیث|«رَأسُ الفِتَنِ وأصلُ المِحَنِ»}}؛منشأ فتنه ها و ريشه رنج ها یاد شده است.
+در تعالیم اسلام از دنیا طلبی به شدت نهی شده است. در برخی روایات از آن  به وصف {{متن حدیث|«أكبَرُ الكَبائِرِ»}}، یعنی بزرگترین گناه کبیره و {{متن حدیث|«أعظَمُ الخَطايا»}} <ref>تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، ص: 140</ref>بزرگ ترينِ خطاها و {{متن حدیث|«رَأسُ الفِتَنِ وأصلُ المِحَنِ»}}<ref>تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، ص: 139</ref>؛منشأ فتنه ها و ريشه رنج ها یاد شده است.
-نیز در روایاتی دیگر دنیا دوستی به عنوان {{متن حدیث|«أصلُ كُلِّ مَعصِيَةٍ»}}؛ ریشه همه ی گناهان، {{متن حدیث|«أوَّلُ كُلِّ ذَنبٍ»}}؛  آغاز هر گناهی؛ و {{متن حدیث|«سَبَبُ إحباطِ كُلِّ حَسَنَةٍ»}}؛ سبب بى حاصل شدن هر كار نيك ، نامیده شده است.
+نیز در روایاتی دیگر دنیا دوستی به عنوان {{متن حدیث|«أصلُ كُلِّ مَعصِيَةٍ»}}<ref name=":1">مجموعة ورام، ج‏2، ص: 122</ref>؛ ریشه همه ی گناهان، {{متن حدیث|«أوَّلُ كُلِّ ذَنبٍ»}}<ref name=":1" />؛  آغاز هر گناهی؛ و {{متن حدیث|«سَبَبُ إحباطِ كُلِّ حَسَنَةٍ»}}<ref>بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏74، ص: 182</ref>؛ سبب بى حاصل شدن هر كار نيك ، نامیده شده است.
-امام صادق علیه السلام  در مذمت این خوی بد می فرمایند :{{متن حدیث|«جُعِلَ الشَّرُّ كلُّهُ في بَيتٍ و جُعِلَ مِفتاحُهُ حُبَّ الدُّنيا»}}؛ تمام بدى در خانه اى نهاده شده و دنيا دوستى كليد آن گشته است.
+امام صادق علیه السلام  در مذمت این خوی بد می فرمایند :{{متن حدیث|«جُعِلَ الشَّرُّ كلُّهُ في بَيتٍ و جُعِلَ مِفتاحُهُ حُبَّ الدُّنيا»}}<ref>مشكاة الأنوار في غرر الأخبار، النص، ص: 264</ref>؛ تمام بدى در خانه اى نهاده شده و دنيا دوستى كليد آن گشته است.
 ==آثار دنیا دوستی==
@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۰: @@
 ==نشانه های اهل دنیا==
 در حدیث شریفی از رسول خدا صلی الله علیه و آله درباره شب معراج نشانه های اهل دنیا این گونه بیان شده است:
-:::«پرخورى، خنده زياد، خواب بى ‏اندازه، كثرت خشم، قلّت رضا و خشنودى نسبت به حق و خلق و عدم عذرخواهى در برابر رفتار سويى كه نسبت به ديگران‏ داشته، قبول نكردن عذر خواه، كسالت در طاعت، بى ‏باكى در معصيت، آرزوى دراز، نزديكى مرگ، عدم محاسبه نفس، كم سود، پر حرف، كم ترس، خوشحالى زياد به وقت خوردن، عدم شكر به هنگام راحتى، بى‏ صبرى به وقت بلا و آزمايش، بسيارى مردم به پيش نظرشان كم است و به آنچه كه انجام نداده ‏اند از خويش ستايش مى ‏كنند، نسبت به آنچه ندارند ادعا مى ‏كنند، احسان خود را بازگو كرده و از گفتن بدى‏ هاى مردم پروا ندارند، نيكى مردم را از نظر دور داشته و پنهان مى ‏كنند!... جهل و حماقتشان بسيار و نسبت به استادان خود متكبر و پيش خود عاقل، ولى نزد عارفان احمقند.»<ref>إرشاد القلوب إلى الصواب (للديلمي)، ج‏1، ص: 201</ref>
+«پرخورى، خنده زياد، خواب بى ‏اندازه، كثرت خشم، قلّت رضا و خشنودى نسبت به حق و خلق و عدم عذرخواهى در برابر رفتار سويى كه نسبت به ديگران‏ داشته، قبول نكردن عذر خواه، كسالت در طاعت، بى ‏باكى در معصيت، آرزوى دراز، نزديكى مرگ، عدم محاسبه نفس، كم سود، پر حرف، كم ترس، خوشحالى زياد به وقت خوردن، عدم شكر به هنگام راحتى، بى‏ صبرى به وقت بلا و آزمايش، بسيارى مردم به پيش نظرشان كم است و به آنچه كه انجام نداده ‏اند از خويش ستايش مى ‏كنند، نسبت به آنچه ندارند ادعا مى ‏كنند، احسان خود را بازگو كرده و از گفتن بدى‏ هاى مردم پروا ندارند، نيكى مردم را از نظر دور داشته و پنهان مى ‏كنند!... جهل و حماقتشان بسيار و نسبت به استادان خود متكبر و پيش خود عاقل، ولى نزد عارفان احمقند.»<ref>إرشاد القلوب إلى الصواب (للديلمي)، ج‏1، ص: 201</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۵۶: / سطر ۵۶: @@
 *تميمى آمدى، عبد الواحد بن محمد، تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، 1جلد، دفتر تبليغات - ايران ؛ قم، چاپ: اول، 1366ش.
 *ديلمى، حسن بن محمد، إرشاد القلوب إلى الصواب (للديلمي)، 2جلد، الشريف الرضي - قم، چاپ: اول، 1412ق.
 [[رده:اخلاق فردی]]

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 دنیای «بلاغ» یا «رساننده» همان دنيائى كه انسان را به اطاعت و قرب خدا مي رساند و در نگاه پیشوایان دین ستوده شده است و دنيای «ملعونه» دنیایی است که انسان را به ورطه ی غفلت کشانده و نابود می کند.به همین جهت است که  گاه در کلام پیشوایان دین دنیا به شدت مذمت شده و گاهی مورد ستایش قرار گرفته است. <ref>رک:  مقاله سیمای دنیا در نهج البلاغه،حسینعلی کیخا، مجله معرفت، ش 120 </ref>به عنوان نمونه در  نهج البلاغه، امام علی علیه السلام از یک سو دنیا را «ماری سمی» و «کشنده ای تبهکار» توصیف کرده و از سوی دیگر می فرمایند «دنیا جای داد و ستد دوستان خداست که رحمت خدا را به دست می‌آورند و بهشت سودشان می‌شود»<ref>نهج البلاغه ح 131، ص 656</ref>
-نیز می فرمایند: {{متن حدیث|«من اَبصَر بصّرتهُ و من اَبصَر الیها اَعمَتهُ.»}} در این عبارت، حضرت علی علیه‌السلام به صراحت بیان می‌نمایند که دنیا می‌تواند دو نقش مثبت و منفی، سازندگی و تخریب داشته باشد، هم می‌تواند مایه تربیت و سازندگی باشد و هم می‌تواند مایه نابینایی و گم‌راهی شود. اگر انسان با چشم بصیرت به دنیا نگاه کند به او درس و پند می‌دهد، و وسیله نجات و صعود در کمالات روحی و معنوی می‌گردد. و نیز دنیا می‌تواند انسان را کور کند و بر روی چشم حقیقت‌بین او پرده افکند و وسیله هلاکت و نابودی‌اش گردد.
+نیز می فرمایند: {{متن حدیث|«من اَبصَر بصّرتهُ و من اَبصَر الیها اَعمَتهُ.»}}<ref>نهج البلاغة : الخطبة 82 ، </ref>؛ در این عبارت، حضرت علی علیه‌السلام به صراحت بیان می‌نمایند که دنیا می‌تواند دو نقش مثبت و منفی، سازندگی و تخریب داشته باشد، هم می‌تواند مایه تربیت و سازندگی باشد و هم می‌تواند مایه نابینایی و گم‌راهی شود. اگر انسان با چشم بصیرت به دنیا نگاه کند به او درس و پند می‌دهد، و وسیله نجات و صعود در کمالات روحی و معنوی می‌گردد. و نیز دنیا می‌تواند انسان را کور کند و بر روی چشم حقیقت‌بین او پرده افکند و وسیله هلاکت و نابودی‌اش گردد.
 این نحوه نگرش ما نسبت به دنیاست که موجب می‌شود وصف خوب یا بد به خود بگیرد. {{متن حدیث|«وَ لَنعمَ دارٌ من لم یَرضَ بها دارا و محّل من لَم یُوَطّنا مَحَلاً»}}؛ دنیا چه خوب خانه‌ای است برای آن کس که آن را جاودانه نپندارد، و خوب محلی است برای آن کس که آن را وطن خویش انتخاب نکند.<ref>مقاله سیمای دنیا در نهج البلاغه،حسینعلی کیخا، مجله معرفت، ش 120</ref>
@@ سطر ۳۹: / سطر ۳۹: @@
 دنیا دوستی آنچنان عقل و جان انسان را احاطه می کند که او را از درست اندیشیدن باز می دارد. امام على عليه السلام:{{متن حدیث|«حُبُّ الدُّنيا يُفسِدُ العَقلَ»}}؛ محبّت دنيا خرد را تباه مى كند. او گوشی برای شنیدن حکمت ها چشمی برای دیدن حقایق نخواهد داشت. امام علی می فرمایند: {{متن حدیث|«لِحُبِّ الدُّنْيَا صَمَّتِ الْأَسْمَاعُ عَنْ سَمَاعِ الْحِكْمَةِ وَ عَمِيَتِ الْقُلُوبُ عَنْ نُورِ الْبَصِيرَة»}}<ref>تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، ص: 142</ref>؛ از براى دوستى دنيا كر شده ‏اند گوشها از شنيدن حكمت، و كور گشته ‏اند دلها از نور بصيرت.
-== نشانه های اهل دنیا ==
+==نشانه های اهل دنیا==
 در حدیث شریفی از رسول خدا صلی الله علیه و آله درباره شب معراج نشانه های اهل دنیا این گونه بیان شده است:
-::: «پرخورى، خنده زياد، خواب بى ‏اندازه، كثرت خشم، قلّت رضا و خشنودى نسبت به حق و خلق و عدم عذرخواهى در برابر رفتار سويى كه نسبت به ديگران‏ داشته، قبول نكردن عذر خواه، كسالت در طاعت، بى ‏باكى در معصيت، آرزوى دراز، نزديكى مرگ، عدم محاسبه نفس، كم سود، پر حرف، كم ترس، خوشحالى زياد به وقت خوردن، عدم شكر به هنگام راحتى، بى‏ صبرى به وقت بلا و آزمايش، بسيارى مردم به پيش نظرشان كم است و به آنچه كه انجام نداده ‏اند از خويش ستايش مى ‏كنند، نسبت به آنچه ندارند ادعا مى ‏كنند، احسان خود را بازگو كرده و از گفتن بدى‏ هاى مردم پروا ندارند، نيكى مردم را از نظر دور داشته و پنهان مى ‏كنند!... جهل و حماقتشان بسيار و نسبت به استادان خود متكبر و پيش خود عاقل، ولى نزد عارفان احمقند.»<ref>إرشاد القلوب إلى الصواب (للديلمي)، ج‏1، ص: 201</ref>
+:::«پرخورى، خنده زياد، خواب بى ‏اندازه، كثرت خشم، قلّت رضا و خشنودى نسبت به حق و خلق و عدم عذرخواهى در برابر رفتار سويى كه نسبت به ديگران‏ داشته، قبول نكردن عذر خواه، كسالت در طاعت، بى ‏باكى در معصيت، آرزوى دراز، نزديكى مرگ، عدم محاسبه نفس، كم سود، پر حرف، كم ترس، خوشحالى زياد به وقت خوردن، عدم شكر به هنگام راحتى، بى‏ صبرى به وقت بلا و آزمايش، بسيارى مردم به پيش نظرشان كم است و به آنچه كه انجام نداده ‏اند از خويش ستايش مى ‏كنند، نسبت به آنچه ندارند ادعا مى ‏كنند، احسان خود را بازگو كرده و از گفتن بدى‏ هاى مردم پروا ندارند، نيكى مردم را از نظر دور داشته و پنهان مى ‏كنند!... جهل و حماقتشان بسيار و نسبت به استادان خود متكبر و پيش خود عاقل، ولى نزد عارفان احمقند.»<ref>إرشاد القلوب إلى الصواب (للديلمي)، ج‏1، ص: 201</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 در حدیث شریفی از رسول خدا صلی الله علیه و آله درباره شب معراج نشانه های اهل دنیا این گونه بیان شده است:
-* «پرخورى، خنده زياد، خواب بى‏اندازه، كثرت خشم، قلّت رضا و خشنودى نسبت به حق و خلق و عدم عذرخواهى در برابر رفتار سويى كه نسبت به ديگران‏ داشته، قبول نكردن عذر خواه، كسالت در طاعت، بى‏باكى در معصيت، آرزوى دراز، نزديكى مرگ، عدم محاسبه نفس، كم سود، پر حرف، كم ترس، خوشحالى زياد به وقت خوردن، عدم شكر به هنگام راحتى، بى‏صبرى به وقت بلا و آزمايش، بسيارى مردم به پيش نظرشان كم است و به آنچه كه انجام نداده‏اند از خويش ستايش مى‏كنند، نسبت به آنچه ندارند ادعا مى‏كنند، احسان خود را بازگو كرده و از گفتن بدى‏هاى مردم پروا ندارند، نيكى مردم را از نظر دور داشته و پنهان مى‏كنند!... جهل و حماقتشان بسيار و نسبت به استادان خود متكبر و پيش خود عاقل، ولى نزد عارفان احمقند.»<ref>إرشاد القلوب إلى الصواب (للديلمي)، ج‏1، ص: 201</ref>
+::: «پرخورى، خنده زياد، خواب بى ‏اندازه، كثرت خشم، قلّت رضا و خشنودى نسبت به حق و خلق و عدم عذرخواهى در برابر رفتار سويى كه نسبت به ديگران‏ داشته، قبول نكردن عذر خواه، كسالت در طاعت، بى ‏باكى در معصيت، آرزوى دراز، نزديكى مرگ، عدم محاسبه نفس، كم سود، پر حرف، كم ترس، خوشحالى زياد به وقت خوردن، عدم شكر به هنگام راحتى، بى‏ صبرى به وقت بلا و آزمايش، بسيارى مردم به پيش نظرشان كم است و به آنچه كه انجام نداده ‏اند از خويش ستايش مى ‏كنند، نسبت به آنچه ندارند ادعا مى ‏كنند، احسان خود را بازگو كرده و از گفتن بدى‏ هاى مردم پروا ندارند، نيكى مردم را از نظر دور داشته و پنهان مى ‏كنند!... جهل و حماقتشان بسيار و نسبت به استادان خود متكبر و پيش خود عاقل، ولى نزد عارفان احمقند.»<ref>إرشاد القلوب إلى الصواب (للديلمي)، ج‏1، ص: 201</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 قرآن کریم چنین می فرماید: {{متن قرآن|«يَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ»}}؛<ref>سوره روم آیه 7</ref>ظاهرى از زندگى پست (دنيا) را مى ‏دانند، در حالى كه آنان خود از آخرت غافلند.  پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نیز می فرمایند: {{متن حدیث|«إنَّ حُبَّ الدُّنيا وَالأَموالِ فِتنَةٌ ، ومَشغَلَةٌ عَنِ الآخِرَةِ»}}<ref>الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏5، ص: 313</ref>. همانا دوستىِ دنيا و اموال ، فتنه و باز داشته شدن از آخرت است.
-=== خسران  ابدی ===
+===خسران  ابدی===
 انسان دنیا دوست همه توان و توجه خو د را در گرد آوری توشه ی ناچیز دنیا صرف خواهد و کرد و و دستش از توشه ی آخرت به کلی خالی خواهد بود. امام على عليه السلام فرمود: {{متن حدیث|«مَا ظَفِرَ بِالْآخِرَةِ مَنْ كَانَتِ الدُّنْيَا مَطْلَبَه»}}<ref>تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، ص: 141</ref>؛ كسى كه دنيا مقصود او باشد ، به آخرت دست نمى يابد. و فرمود: {{متن حدیث|«مَنْ رَضِيَ بِالدُّنْيَا فَاتَتْهُ الْآخِرَة»}}<ref>تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، ص: 141</ref>؛ كسى كه به دنيا رضايت بدهد ، آخرت از دستش مى رود.
@@ سطر ۳۸: / سطر ۳۸: @@
 ===تباهی خرد===
 دنیا دوستی آنچنان عقل و جان انسان را احاطه می کند که او را از درست اندیشیدن باز می دارد. امام على عليه السلام:{{متن حدیث|«حُبُّ الدُّنيا يُفسِدُ العَقلَ»}}؛ محبّت دنيا خرد را تباه مى كند. او گوشی برای شنیدن حکمت ها چشمی برای دیدن حقایق نخواهد داشت. امام علی می فرمایند: {{متن حدیث|«لِحُبِّ الدُّنْيَا صَمَّتِ الْأَسْمَاعُ عَنْ سَمَاعِ الْحِكْمَةِ وَ عَمِيَتِ الْقُلُوبُ عَنْ نُورِ الْبَصِيرَة»}}<ref>تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، ص: 142</ref>؛ از براى دوستى دنيا كر شده ‏اند گوشها از شنيدن حكمت، و كور گشته ‏اند دلها از نور بصيرت.
 ==پانویس==
@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۵: @@
 *مازندرانى، محمد صالح بن احمد، شرح الكافي-الأصول و الروضة (للمولى صالح المازندراني)، 12جلد، المكتبة الإسلامية - تهران، چاپ: اول، 1382 ق.
 *تميمى آمدى، عبد الواحد بن محمد، تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، 1جلد، دفتر تبليغات - ايران ؛ قم، چاپ: اول، 1366ش.
 [[رده:اخلاق فردی]]

@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 قرآن کریم چنین می فرماید: {{متن قرآن|«يَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ»}}؛<ref>سوره روم آیه 7</ref>ظاهرى از زندگى پست (دنيا) را مى ‏دانند، در حالى كه آنان خود از آخرت غافلند.  پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نیز می فرمایند: {{متن حدیث|«إنَّ حُبَّ الدُّنيا وَالأَموالِ فِتنَةٌ ، ومَشغَلَةٌ عَنِ الآخِرَةِ»}}<ref>الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏5، ص: 313</ref>. همانا دوستىِ دنيا و اموال ، فتنه و باز داشته شدن از آخرت است.
 ===شعله ور شدن آتش طمع===
@@ سطر ۳۶: / سطر ۳۹: @@
 دنیا دوستی آنچنان عقل و جان انسان را احاطه می کند که او را از درست اندیشیدن باز می دارد. امام على عليه السلام:{{متن حدیث|«حُبُّ الدُّنيا يُفسِدُ العَقلَ»}}؛ محبّت دنيا خرد را تباه مى كند. او گوشی برای شنیدن حکمت ها چشمی برای دیدن حقایق نخواهد داشت. امام علی می فرمایند: {{متن حدیث|«لِحُبِّ الدُّنْيَا صَمَّتِ الْأَسْمَاعُ عَنْ سَمَاعِ الْحِكْمَةِ وَ عَمِيَتِ الْقُلُوبُ عَنْ نُورِ الْبَصِيرَة»}}<ref>تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، ص: 142</ref>؛ از براى دوستى دنيا كر شده ‏اند گوشها از شنيدن حكمت، و كور گشته ‏اند دلها از نور بصيرت.
-== پانویس ==
+==پانویس==
 <references /><br />
-== منابع ==
+==منابع==
 *پاينده، ابو القاسم، نهج الفصاحة (مجموعه كلمات قصار حضرت رسول صلى الله عليه و آله)، 1جلد، دنياى دانش - تهران، چاپ: چهارم، 1382ش.

@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 قرآن کریم چنین می فرماید: {{متن قرآن|«يَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ»}}؛<ref>سوره روم آیه 7</ref>ظاهرى از زندگى پست (دنيا) را مى ‏دانند، در حالى كه آنان خود از آخرت غافلند.  پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نیز می فرمایند: {{متن حدیث|«إنَّ حُبَّ الدُّنيا وَالأَموالِ فِتنَةٌ ، ومَشغَلَةٌ عَنِ الآخِرَةِ»}}<ref>الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏5، ص: 313</ref>. همانا دوستىِ دنيا و اموال ، فتنه و باز داشته شدن از آخرت است.
-=== شعله ور شدن آتش طمع ===
+===شعله ور شدن آتش طمع===
 طمع سرچشمه بسیاری از بدبختی های انسان است و دنیا دوستی باعث شعله ور شدن آتش طمع در انسان می شود.چنانکه امام علی علیه السلام فرمودند: {{متن حدیث|«حُبُّ الدُّنْيَا يُوجِبُ الطَّمَع‏»}}؛ <ref>تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، ص: 142</ref> دنيادوستى ، موجب طمعكارى مى شود. انسان هر چه از دنیا به دست می آورد بیشتر از آن را طلب می کند و امام صادق علیه السلام می فرمایند: {{متن حدیث|«مَثَلُ الدُّنْيَا كَمَثَلِ مَاءِ الْبَحْرِ كُلَّمَا شَرِبَ مِنْهُ الْعَطْشَانُ ازْدَادَ عَطَشاً حَتَّى يَقْتُلَهُ»}}. <ref>الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏2، ص: 136</ref>دنيا مانند آب درياست كه هر چه شخص تشنه از آن بيشتر آشامد، تشنگيش بيشتر شود تا او را بكشد.
 ==احادیثی درباره دنیا==
 در روایات ذیل اشاره به دنیای مذموم شده که چگونه انسان را به سقوط می کشاند و انسان ها بیش از رزق خودشان به سهم بیشتری نخواهند رسید بلکه فقط حزن و اندوه و حرصی که عمر آنها را تباه کرده است برایشان خواهد ماند. روایاتی که اشاره به حکمت مذموم بودن دنیاطلبلی نموده است.

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 پیامد آشکار مشغول شدن قلب انسان  به دنیا فراموشی آخرت است که موجب خسران ابدی برای انسان است. امام علی علیه السلام می فرمایند: {{متن حدیث|«كَيْفَ يَعْمَلُ لِلْآخِرَةِ الْمَشْغُولُ بِالدُّنْيَا»}}<ref>تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، ص: 141</ref> كسى كه سرگرم دنياست ، چگونه براى آخرت كار كند؟!
-قرآن کریم چنین می فرماید: {{متن قرآن|«يَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ»}}؛<ref>سوره روم آیه 7</ref>ظاهرى از زندگى پست (دنيا) را مى ‏دانند، در حالى كه آنان خود از آخرت غافلند.  پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نیز می فرمایند: {{متن حدیث|«إنَّ حُبَّ الدُّنيا وَالأَموالِ فِتنَةٌ ، ومَشغَلَةٌ عَنِ الآخِرَةِ»}}<ref>الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏5، ص: 313</ref>. همانا دوستىِ دنيا و اموال ، فتنه و باز داشته شدن از آخرت است.<br />
+قرآن کریم چنین می فرماید: {{متن قرآن|«يَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ»}}؛<ref>سوره روم آیه 7</ref>ظاهرى از زندگى پست (دنيا) را مى ‏دانند، در حالى كه آنان خود از آخرت غافلند.  پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نیز می فرمایند: {{متن حدیث|«إنَّ حُبَّ الدُّنيا وَالأَموالِ فِتنَةٌ ، ومَشغَلَةٌ عَنِ الآخِرَةِ»}}<ref>الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏5، ص: 313</ref>. همانا دوستىِ دنيا و اموال ، فتنه و باز داشته شدن از آخرت است.
 ==احادیثی درباره دنیا==