دنیا - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* دنیا در لغت */

2026-03-29T11:17:18Z

‏دنیا در لغت

Mohammadi: /* دنیا در آیات و روایات */

2026-03-29T11:16:28Z

‏دنیا در آیات و روایات

Mohammadi: /* دنیا در آیات و روایات */

2026-03-29T11:15:51Z

‏دنیا در آیات و روایات

Mohammadi در ‏۲۹ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۱۴

2026-03-29T11:14:27Z

Mohammadi در ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۴

2026-01-14T11:34:13Z

Zamani در ‏۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۳

2025-08-03T13:13:11Z

Zamani: بازنویسی شناسه

2021-07-31T09:38:13Z

بازنویسی شناسه

مهدی موسوی: ویرایش

2021-07-19T06:22:46Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۴۹

2020-02-15T06:49:10Z

سید مهدی خدایی: 7پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-11-28T06:32:47Z

7پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 برای این واژه دو معنا گفته شده است: یکی پست تر، بنا بر آن که از «دنائت» گرفته شده باشد و دیگری نزدیکتر، بنابر آن که از «دنوّ» گرفته شده باشد. [[فخرالدین طریحی|طریحی]] در [[مجمع البحرین (کتاب)|مجمع البحرین]] گوید: «الدُّنْیاً مقابل الآخرة، سُمّیت بذلک لقُربها؛ دنیا در مقابل آخرت است و به خاطر نزدیکی اش بدین نام نامگذاری شده است».<ref>مجمع البحرین، ج۱، ص ۱۴۹.</ref>
-با نظر به آیات [[قرآن]] دنیا به معناى دوم درست تر به نظر می رسد، زیرا که در آیات زیادى با [[آخرت]] (به معنای پسین یعنی جهانی که پس از این جهان است) مقابل افتاده است. مثل: {{متن قرآن|«أُولَٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ ...}}<ref>[[آیه 86 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۸۶.]]</ref>. {{متن قرآن|«... رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً ...»}}<ref>[[آیه 201 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۰۱.]]</ref>.
+با نظر به آیات [[قرآن]] دنیا به معناى دوم درست تر به نظر می رسد، زیرا که در آیات زیادى با [[آخرت]] (به معنای پسین یعنی جهانی که پس از این جهان است) مقابل افتاده است. مثل: {{متن قرآن|«أُولَٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ ...}}<ref>[[آیه 86 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۸۶.]]</ref>. {{متن قرآن|«... رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً ...»}}<ref>[[آیه 201 سوره بقره|همان، آیه ۲۰۱.]]</ref>.
 ==دنیا در آیات و روایات==

@@ سطر ۲۱: / سطر ۲۱: @@
 [[پیامبر اسلام|پیغمبر اکرم]] صلی الله علیه و آله فرمود: «{{متن حدیث|الدنیا دنیاءان دنیا بَلاغ و دنیا ملعونة}}<ref>تفسیر مجمع البیان.</ref>؛ دنیا دوگونه است: دنیایى که آدمى را به کامرانى جاوید مى رساند و دنیایى که ملعون و از نظر خدا مطرود است». پس معیار نیکى و بدى دنیا، نحوه بهره بردارى انسان از دنیا است که اگر به آن گونه که خداوند بدان منظور آن را آفریده از آن بهره بردارى کند بهترین جا و بهترین فرصت است و اگر خود را جاوید آن پندارد چنانکه در مورد [[بلعم باعورا|بَلعَم باعورا]] فرمود: {{متن قرآن|«... وَلَٰكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ ...»<ref>[[آیه 176 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۱۷۶.]]</ref> خود را تباه و هلاک ساخته.
-پروردگار در [[سوره روم]] می فرماید: «{{متن قرآن|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ<ref>[[آیه 21 سوره روم|سوره روم، آیه ۲۱.]]</ref>؛ یکی از نشانه های پرودگار آن است که از جنس خود شما آدمیان برای شما جفت و همسر آفرید و میان شما مودت و محبت ایجاد کرد و در این حقیقت، نشانه ها از تدبیر و تسخیر و حکمت پرودگار است برای کسانی که در این مسائل فکر کنند».
+پروردگار در [[سوره روم]] می فرماید: «{{متن قرآن|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ}}<ref>[[آیه 21 سوره روم|سوره روم، آیه ۲۱.]]</ref>؛ یکی از نشانه های پرودگار آن است که از جنس خود شما آدمیان برای شما جفت و همسر آفرید و میان شما مودت و محبت ایجاد کرد و در این حقیقت، نشانه ها از تدبیر و تسخیر و حکمت پرودگار است برای کسانی که در این مسائل فکر کنند».
 اگر محبت همسر بد می بود، در این [[آیه]] به عنوان یکی از نشانه ها و آثار حکمت و تدابیر حکیمانه خداوند ذکر نمی شد.

@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 [[الله|خداوند]] این جهان را سراى موقت به هدف عمل در آن و اندوختن توشه براى سراى ابدى [[آخرت]] آفریده و به منظور تعدیل اراده در جهت عمل، ظاهرى فریبنده بدان داده که انگیزه خیر و شر و نکوکارى و بدکارى در آن متوازن باشد: {{متن قرآن|«إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا»}}<ref>[[آیه 7 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۷.]]</ref> و فرمود: {{متن قرآن|«... وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ»}}<ref>[[آیه 20 سوره حدید|سوره حدید، آیه ۲۰.]]</ref>.
-[[پیامبر اسلام|پیغمبر اکرم]] فرمود: «{{متن حدیث|الدنیا دنیاءان دنیا بَلاغ و دنیا ملعونة}}<ref>تفسیر مجمع البیان.</ref>؛ دنیا دوگونه است: دنیایى که آدمى را به کامرانى جاوید مى رساند و دنیایى که ملعون و از نظر خدا مطرود است». پس معیار نیکى و بدى دنیا، نحوه بهره بردارى انسان از دنیا است که اگر به آن گونه که خداوند بدان منظور آن را آفریده از آن بهره بردارى کند بهترین جا و بهترین فرصت است و اگر خود را جاوید آن پندارد چنانکه در مورد [[بلعم باعورا|بَلعَم باعورا]] فرمود: {{متن قرآن|«... وَلَٰكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ ...»<ref>[[آیه 176 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۱۷۶.]]</ref> خود را تباه و هلاک ساخته.
+[[پیامبر اسلام|پیغمبر اکرم]] صلی الله علیه و آله فرمود: «{{متن حدیث|الدنیا دنیاءان دنیا بَلاغ و دنیا ملعونة}}<ref>تفسیر مجمع البیان.</ref>؛ دنیا دوگونه است: دنیایى که آدمى را به کامرانى جاوید مى رساند و دنیایى که ملعون و از نظر خدا مطرود است». پس معیار نیکى و بدى دنیا، نحوه بهره بردارى انسان از دنیا است که اگر به آن گونه که خداوند بدان منظور آن را آفریده از آن بهره بردارى کند بهترین جا و بهترین فرصت است و اگر خود را جاوید آن پندارد چنانکه در مورد [[بلعم باعورا|بَلعَم باعورا]] فرمود: {{متن قرآن|«... وَلَٰكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ ...»<ref>[[آیه 176 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۱۷۶.]]</ref> خود را تباه و هلاک ساخته.
 پروردگار در [[سوره روم]] می فرماید: «{{متن قرآن|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ<ref>[[آیه 21 سوره روم|سوره روم، آیه ۲۱.]]</ref>؛ یکی از نشانه های پرودگار آن است که از جنس خود شما آدمیان برای شما جفت و همسر آفرید و میان شما مودت و محبت ایجاد کرد و در این حقیقت، نشانه ها از تدبیر و تسخیر و حکمت پرودگار است برای کسانی که در این مسائل فکر کنند».

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 ==دنیا در لغت==
-واژه «دنیا» مونث صفت تفضیلی «ادنى» است، اما علی رغم صفت بودنش، در برخی آیات [[قرآن|قرآن کریم]] بدون موصوف و در برابر [[آخرت]] بکار رفته است؛ مانند {{متن قرآن|«...تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ...}}<ref>[[آیه 67 سوره انفال|سوره انفال، آیه ۶۷.]]</ref>؛... شما متاع دنیا را می خواهید و خداوند آخرت را (برای شما) می خواهد...».
+واژه «دنیا» مونث صفت تفضیلی «ادنى» است، اما علی رغم صفت بودنش، در برخی آیات [[قرآن|قرآن کریم]] بدون موصوف و در برابر [[آخرت]] بکار رفته است؛ مانند «{{متن قرآن|... تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ ...}}<ref>[[آیه 67 سوره انفال|سوره انفال، آیه ۶۷.]]</ref>؛ ... شما متاع دنیا را می خواهید و خداوند آخرت را (برای شما) می خواهد ...».
-در آیاتی دیگر حیات، موصوف دنیا قرار گرفته است؛ مانند {{متن قرآن|«...غَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا...}}<ref>[[آیه 70 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۷۰.]]</ref>؛... زندگی دنیا فریبشان داده است...».
+در آیاتی دیگر حیات، موصوف دنیا قرار گرفته است؛ مانند «{{متن قرآن|... غَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا ...}}<ref>[[آیه 70 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۷۰.]]</ref>؛ ... زندگی دنیا فریبشان داده است ...».
 برای این واژه دو معنا گفته شده است: یکی پست تر، بنا بر آن که از «دنائت» گرفته شده باشد و دیگری نزدیکتر، بنابر آن که از «دنوّ» گرفته شده باشد. [[فخرالدین طریحی|طریحی]] در [[مجمع البحرین (کتاب)|مجمع البحرین]] گوید: «الدُّنْیاً مقابل الآخرة، سُمّیت بذلک لقُربها؛ دنیا در مقابل آخرت است و به خاطر نزدیکی اش بدین نام نامگذاری شده است».<ref>مجمع البحرین، ج۱، ص ۱۴۹.</ref>
-با نظر به آیات [[قرآن]] دنیا به معناى دوم درست تر به نظر می رسد، زیرا که در آیات زیادى با [[آخرت]] (به معنای پسین یعنی جهانی که پس از این جهان است) مقابل افتاده است. مثل: {{متن قرآن|«أُولَٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ...}}<ref>[[آیه 86 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۸۶.]]</ref>.{{متن قرآن|«...رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً...»}}<ref>[[آیه 201 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۰۱.]]</ref>.
+با نظر به آیات [[قرآن]] دنیا به معناى دوم درست تر به نظر می رسد، زیرا که در آیات زیادى با [[آخرت]] (به معنای پسین یعنی جهانی که پس از این جهان است) مقابل افتاده است. مثل: {{متن قرآن|«أُولَٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ ...}}<ref>[[آیه 86 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۸۶.]]</ref>. {{متن قرآن|«... رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً ...»}}<ref>[[آیه 201 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۰۱.]]</ref>.
 ==دنیا در آیات و روایات==
 در آیات و روایات از یک سو به دنیا به عنوان جایگاه رشد و تعالی انسانی و مزرعه ای که محل برداشت های آخرتی است ارزش داده شده و از سوی دیگر به جهت ظاهر فریبنده آن که موجب غفلت انسان می گردد نکوهش شده.
-[[الله|خداوند]] این جهان را سراى موقت به هدف عمل در آن و اندوختن توشه براى سراى ابدى [[آخرت]] آفریده و به منظور تعدیل اراده در جهت عمل، ظاهرى فریبنده بدان داده که انگیزه خیر و شر و نکوکارى و بدکارى در آن متوازن باشد: «انا جعلنا ما على الارض زینة لها لنبلوکم...» ([[سوره کهف|کهف]]، ۷) و فرمود: «و ما الحیوة الدنیا الاّ متاع الغُرور» ([[سوره حدید|حدید]]، ۲۰).
+[[الله|خداوند]] این جهان را سراى موقت به هدف عمل در آن و اندوختن توشه براى سراى ابدى [[آخرت]] آفریده و به منظور تعدیل اراده در جهت عمل، ظاهرى فریبنده بدان داده که انگیزه خیر و شر و نکوکارى و بدکارى در آن متوازن باشد: {{متن قرآن|«إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا»}}<ref>[[آیه 7 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۷.]]</ref> و فرمود: {{متن قرآن|«... وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ»}}<ref>[[آیه 20 سوره حدید|سوره حدید، آیه ۲۰.]]</ref>.
-[[پیامبر اسلام|پیغمبر اکرم]] فرمود: «الدنیا دنیاءان دنیا بَلاغ و دنیا ملعونة» (دنیا دوگونه است: دنیایى که آدمى را به کامرانى جاوید مى رساند و دنیایى که ملعون و از نظر خدا مطرود است).<ref>تفسیر مجمع البیان.</ref> پس معیار نیکى و بدى دنیا، نحوه بهره بردارى انسان از دنیا است که اگر به آن گونه که خداوند بدان منظور آن را آفریده از آن بهره بردارى کند بهترین جا و بهترین فرصت است و اگر خود را جاوید آن پندارد چنانکه در مورد [[بلعم باعورا|بَلعَم باعورا]] فرمود: «لکنّه أخلد إلى الارض» ([[سوره اعراف|اعراف]]، ۱۷۶) خود را تباه و هلاک ساخته.
+[[پیامبر اسلام|پیغمبر اکرم]] فرمود: «{{متن حدیث|الدنیا دنیاءان دنیا بَلاغ و دنیا ملعونة}}<ref>تفسیر مجمع البیان.</ref>؛ دنیا دوگونه است: دنیایى که آدمى را به کامرانى جاوید مى رساند و دنیایى که ملعون و از نظر خدا مطرود است». پس معیار نیکى و بدى دنیا، نحوه بهره بردارى انسان از دنیا است که اگر به آن گونه که خداوند بدان منظور آن را آفریده از آن بهره بردارى کند بهترین جا و بهترین فرصت است و اگر خود را جاوید آن پندارد چنانکه در مورد [[بلعم باعورا|بَلعَم باعورا]] فرمود: {{متن قرآن|«... وَلَٰكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ ...»<ref>[[آیه 176 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۱۷۶.]]</ref> خود را تباه و هلاک ساخته.
-پروردگار در [[سوره روم]] آیه ۲۱ می فرماید:
+پروردگار در [[سوره روم]] می فرماید: «{{متن قرآن|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ<ref>[[آیه 21 سوره روم|سوره روم، آیه ۲۱.]]</ref>؛ یکی از نشانه های پرودگار آن است که از جنس خود شما آدمیان برای شما جفت و همسر آفرید و میان شما مودت و محبت ایجاد کرد و در این حقیقت، نشانه ها از تدبیر و تسخیر و حکمت پرودگار است برای کسانی که در این مسائل فکر کنند».
 اگر محبت همسر بد می بود، در این [[آیه]] به عنوان یکی از نشانه ها و آثار حکمت و تدابیر حکیمانه خداوند ذکر نمی شد.
-منطق [[قرآن]] در این مورد، مذموم شمردن علاقه به معنی بسته بودن و دلخوش بودن و قانع بودن و رضایت دادن به امور مادی دنیوی است. قرآن می فرماید:
+منطق [[قرآن]] در این مورد، مذموم شمردن علاقه به معنی بسته بودن و دلخوش بودن و قانع بودن و رضایت دادن به امور مادی دنیوی است. قرآن می فرماید: «{{متن قرآن|الْمَالُ وَالْبَنُونَ زِينَةُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ أَمَلًا}}<ref>[[آیه 46 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۴۶.]]</ref>؛ ثروت و فرزندان مایه رونق زندگی همین دنیاست و اما اعمال صالح که باقی می مانند از نظر پاداش الهی و از نظر اینکه انسان آنها را هدف و ایده آل قرار دهد بهترند».<ref>بیست گفتار، استاد مطهری، ص۱۷۱.</ref>
 روزى [[امیرالمومنین|امیرالمؤمنین]] علیه السلام شنید یکى دنیا را به بدى یاد مى کند؛ فرمود: اى کسى که دنیا را نکوهش مى کنى، در حالى که به نیرنگ آن فریفته اى، و به اباطیلش گول خورده اى، آیا فریفته دنیایى و آن را مذمّت مى نمایى؟ تو بر گردن دنیا گناه بار مى کنى یا دنیا بر گردن تو؟ چه زمان دنیا تو را سرگردان کرد یا چه وقتى فریبت داد؟.... همانا دنیا سراى راستى است براى کسى که با آن به راستى برخورد کند، و خانه عافیت است براى آن که آن را فهمید، و محلّ توانگرى است براى آن که از آن توشه گرفت، و جاى پند است براى کسى که با آن پند گیرد. مسجد عاشقان خدا، و جایگاه نماز فرشتگان، و محل فرود آمدن وحى، و تجارت خانه اولیاء خداست، که در آن کسب رحمت کردند، و بهشت را سود بردند. پس چه کسى دنیا را نکوهش مى کند در صورتى که دنیا جداییش را اعلام کرده، و فراقش را فریاد زده، و مرگ خود و اهلش را خبر داده، با بلاى خود براى مردم از بلاى آخرت نمونه ساخت، و آنان را به شادى خود تشویق به شادى آخرت کرد... .<ref>حکمت ۱۳۱ نهج البلاغه.</ref>

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 ==دنیا در لغت==
-واژه «دنیا» مونث صفت تفضیلی «ادنى» است، اما علی رغم صفت بودنش، در برخی آیات [[قرآن|قرآن کریم]] بدون موصوف و در برابر [[آخرت]] بکار رفته است؛ مانند {{متن قرآن|«تُرِیدُونَ عَرَضَ الدُّنْیا وَاللَّهُ یرِیدُ الْآخِرَةَ»}} ([[سوره انفال]]،۶۷) «شما متاع دنیا را می خواهید و خداوند آخرت را (برای شما) می خواهد».
+واژه «دنیا» مونث صفت تفضیلی «ادنى» است، اما علی رغم صفت بودنش، در برخی آیات [[قرآن|قرآن کریم]] بدون موصوف و در برابر [[آخرت]] بکار رفته است؛ مانند {{متن قرآن|«...تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ...}}<ref>[[آیه 67 سوره انفال|سوره انفال، آیه ۶۷.]]</ref>؛... شما متاع دنیا را می خواهید و خداوند آخرت را (برای شما) می خواهد...».
-در آیاتی دیگر حیات، موصوف دنیا قرار گرفته است؛ مانند {{متن قرآن|«غَرَّتْهُمُ الْحَیاةُ الدُّنْیا»}}؛ ([[سوره انعام]]،۷۰) «زندگی دنیا فریبشان داده است».
+در آیاتی دیگر حیات، موصوف دنیا قرار گرفته است؛ مانند {{متن قرآن|«...غَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا...}}<ref>[[آیه 70 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۷۰.]]</ref>؛... زندگی دنیا فریبشان داده است...».
 برای این واژه دو معنا گفته شده است: یکی پست تر، بنا بر آن که از «دنائت» گرفته شده باشد و دیگری نزدیکتر، بنابر آن که از «دنوّ» گرفته شده باشد. [[فخرالدین طریحی|طریحی]] در [[مجمع البحرین (کتاب)|مجمع البحرین]] گوید: «الدُّنْیاً مقابل الآخرة، سُمّیت بذلک لقُربها؛ دنیا در مقابل آخرت است و به خاطر نزدیکی اش بدین نام نامگذاری شده است».<ref>مجمع البحرین، ج۱، ص ۱۴۹.</ref>
-با نظر به آیات [[قرآن]] دنیا به معناى دوم درست تر به نظر می رسد، زیرا که در آیات زیادى با [[آخرت]] (به معنای پسین یعنی جهانی که پس از این جهان است) مقابل افتاده است. مثل: {{متن قرآن|«أُولَٰئِک الَّذِینَ اشْتَرَوُا الْحَیاةَ الدُّنْیا بِالْآخِرَةِ»}}. ([[سوره بقره]]،۸۶) {{متن قرآن|«رَبَّنَا آتِنَا فِی الدُّنْیا حَسَنَةً وَفِی الْآخِرَةِ حَسَنَةً»}}. (سوره بقره،۲۰۱)
+با نظر به آیات [[قرآن]] دنیا به معناى دوم درست تر به نظر می رسد، زیرا که در آیات زیادى با [[آخرت]] (به معنای پسین یعنی جهانی که پس از این جهان است) مقابل افتاده است. مثل: {{متن قرآن|«أُولَٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ...}}<ref>[[آیه 86 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۸۶.]]</ref>.{{متن قرآن|«...رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً...»}}<ref>[[آیه 201 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۰۱.]]</ref>.
 ==دنیا در آیات و روایات==

@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۳: @@
 * سید مصطفی حسینی دشتی، [[فرهنگ معارف و معاریف (کتاب)|فرهنگ معارف و معاریف]].
 * شهید مرتضی مطهری، [[بیست گفتار (کتاب)|بیست گفتار]].
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده: مقاله های مهم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-آنچه در فرهنگ [[قرآن]] و [[حدیث|احادیث]] درباره مذمت «دنیا» آمده، علاقه و دلبستگی و دلخوش بودن انسان به امور مادی دنیا و فریفته شدن به ظواهر فریبنده آن است، نه بهره بردارى صحیح از آن.
+دنیا واژه ای است قرآنی در مقابل آخرت برای زندگی مادی انسان. برای واژه دنیا دو معنا گفته شده است: یکی پست تر و دیگری نزدیکتر.
 ==دنیا در لغت==
@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۵: @@
 ==دنیا در آیات و روایات==
-آیات و روایات درباره «دنیا» فراوان آمده که بیشتر آنها به مضمون هشدار [[انسان]] از فریفته شدن وى به ظواهر فریبنده آن است، زیرا [[الله|خداوند]] این جهان را سراى موقت به هدف عمل در آن و اندوختن توشه براى سراى ابدى [[آخرت]] آفریده و به منظور تعدیل اراده در جهت عمل، ظاهرى فریبنده بدان داده که انگیزه خیر و شر و نکوکارى و بدکارى در آن متوازن باشد: «انا جعلنا ما على الارض زینة لها لنبلوکم...» ([[سوره کهف|کهف]]، ۷) و فرمود: «و ما الحیوة الدنیا الاّ متاع الغُرور» ([[سوره حدید|حدید]]، ۲۰).
+[[الله|خداوند]] این جهان را سراى موقت به هدف عمل در آن و اندوختن توشه براى سراى ابدى [[آخرت]] آفریده و به منظور تعدیل اراده در جهت عمل، ظاهرى فریبنده بدان داده که انگیزه خیر و شر و نکوکارى و بدکارى در آن متوازن باشد: «انا جعلنا ما على الارض زینة لها لنبلوکم...» ([[سوره کهف|کهف]]، ۷) و فرمود: «و ما الحیوة الدنیا الاّ متاع الغُرور» ([[سوره حدید|حدید]]، ۲۰).
 [[پیامبر اسلام|پیغمبر اکرم]] فرمود: «الدنیا دنیاءان دنیا بَلاغ و دنیا ملعونة» (دنیا دوگونه است: دنیایى که آدمى را به کامرانى جاوید مى رساند و دنیایى که ملعون و از نظر خدا مطرود است).<ref>تفسیر مجمع البیان.</ref> پس معیار نیکى و بدى دنیا، نحوه بهره بردارى انسان از دنیا است که اگر به آن گونه که خداوند بدان منظور آن را آفریده از آن بهره بردارى کند بهترین جا و بهترین فرصت است و اگر خود را جاوید آن پندارد چنانکه در مورد [[بلعم باعورا|بَلعَم باعورا]] فرمود: «لکنّه أخلد إلى الارض» ([[سوره اعراف|اعراف]]، ۱۷۶) خود را تباه و هلاک ساخته.
@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۷: @@
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده
-|شناسه= ضعیف
+|شناسه= خوب
 |عنوان بندی مناسب= متوسط
 |کفایت منابع و پی نوشت ها= متوسط

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ==دنیا در لغت==
-دنیا مونث صفت تفضیلی ادنى است اما علارغم صفت بودنش در آيات فراواني بدون موصوف و در برابر آخرت بكار رفته است؛ مانند تريدون عرض الدنيا والله يريد الاخره ([[سوره انفال]]-76) «شما متاع دنيا را مي خواهيد و خداوند آخرت را (براي شما) مي خواهد».
+دنیا مونث صفت تفضیلی ادنى است اما علارغم صفت بودنش در آيات فراواني بدون موصوف و در برابر آخرت بكار رفته است؛ مانند  {{متن قرآن|«تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ»}} ([[سوره انفال]]-67) «شما متاع دنيا را مي خواهيد و خداوند آخرت را (براي شما) مي خواهد».
-در آياتي ديگر حيات، موصوف دنيا قرار گرفته است؛ مانند غرتهم الحيوه الدنيا؛ ([[سوره انعام]]-07) «زندگي دنيا فريبشان داده است».
+در آياتي ديگر حيات، موصوف دنيا قرار گرفته است؛ مانند{{متن قرآن|«غَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا»}}؛ ([[سوره انعام]]-07) «زندگي دنيا فريبشان داده است».
 برای این واژه دو معنا گفته شده است یکی پست تر بنا بر آن که از «دنائت» گرفته شده باشد و دیگری نزدیکتر بنابر آن که از «دنوّ» گرفته شده باشد. طریحی در مجمع البحرین گوید: الدُّنْيَاً مقابل الآخرة، سميت بذلك لقربها (دنیا در مقابل [[آخرت]] است و به خاطر نزدیکی اش بدین نام نامگذاری شده است).<ref>مجمع البحرین، ج1، ص 149.</ref>
-با نظر به آيات قرآن دنیا به معناى دوم درست تر به نظر می رسد است زيرا كه در آيات زيادى با آخرت (به معنای پسین یعنی جهانی که پس از اين جهان است) مقابل افتاده است. مثل: «اولئك الذين اشتروا الحيوة الدنيا بالآخرة». ([[سوره بقره]]:86) «ربنا آتنا فى الدنيا حسنة وفى الآخرة حسنة». ([[سوره بقره]]:201)
+با نظر به آيات قرآن دنیا به معناى دوم درست تر به نظر می رسد است زيرا كه در آيات زيادى با آخرت (به معنای پسین یعنی جهانی که پس از اين جهان است) مقابل افتاده است. مثل: {{متن قرآن|«أُولَٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ»}}. ([[سوره بقره]]:86) {{متن قرآن|«رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً»}}. ([[سوره بقره]]:201)
 ==دنیا در آیات و روایات==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۳۲
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{متوسط}}
		+
	==دنیا در لغت==		==دنیا در لغت==

سطر ۴۵:		سطر ۴۷:

	[[رده:واژگان قرآنی]]		[[رده:واژگان قرآنی]]
		+	[[رده: مقاله های مهم]]
		+
		+	{{سنجش کیفی
		+	\|سنجش=شده
		+	\|شناسه= ضعیف
		+	\|عنوان بندی مناسب= متوسط
		+	\|کفایت منابع و پی نوشت ها= متوسط
		+	\|رعایت سطح مخاطب عام= خوب
		+	\|رعایت ادبیات دانشنامه ای= متوسط
		+	\|جامعیت= متوسط
		+	\|رعایت اختصار= خوب
		+	\|سیر منطقی= خوب
		+	\|کیفیت پژوهش= متوسط
		+	\|رده= دارد
		+	}}