خیرالوارثین (اسم الله) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲۹ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۴

2026-03-29T11:34:44Z

Mohammadi در ‏۲۹ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۳

2026-03-29T11:33:24Z

Mohammadi در ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۵۳

2026-01-14T11:53:25Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-26T12:37:58Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۴ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۲۹

2021-09-04T07:29:34Z

مهدی موسوی: ویرایش

2021-09-04T07:26:59Z

ویرایش

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ خیرالوارثین را به خیرالوارثین (اسم الله) منتقل کرد

2021-09-04T07:13:29Z

مهدی موسوی صفحهٔ خیرالوارثین را به خیرالوارثین (اسم الله) منتقل کرد

Zamani در ‏۲۴ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۱۱

2014-08-24T06:11:33Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۶ مارس ۲۰۱۳، ساعت ۱۲:۴۶

2013-03-06T12:46:23Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} خيرالوارثين از ا...' ایجاد کرد

2013-02-25T11:19:40Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} خيرالوارثين از ا...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}

{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}

خيرالوارثين از اسما و صفات خداوند و به معناى بهترين ستانندگان است و يك بار در سوره انبياء (21) آيه 89 آمده است. <ref> اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج 1، ص 410. </ref>

== پانویس ==

{{پانویس}}

== منابع ==

فرهنگ قرآن، جلد 13، صفحه 303 .

[[رده:اسماء و صفات الهی]]
[[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 «{{متن قرآن|{{آیه|21|89}} 💠<ref name=":۰">[[آیه 89 سوره انبیاء|سوره انبیاء، آیه ۸۹.]]</ref> {{آیه|21|90}}<ref>[[آیه 90 سوره انبیاء|همان، آیه ۹۰.]]</ref>}}؛ وقتى [[حضرت زکریا علیه السلام|زکریا]] پروردگارش را چنین ندا کرد: پروردگارا! مرا تنها نگذار، که تو بهترین وارثانى، دعاى او را اجابت کردیم، و یحیى را به او بخشیدیم، و همسرش را براى او اصلاح کردیم (امکان فرزند آورى به او دادیم) آنها در کارهاى خیر پیشگام بودند و با بیم و امید، ما را مى خواندند، و در برابر ما فروتن بودند».
-«[[ارث]]» در لغت چیزى است که از طریق بستگى نسبى یا سببى، از فردى به فرد دیگر منتقل شود، و چون وارث به این معنى متعدد است این [[آیه|آیه]]، [[الله|خدا]] را «خَيْرُ الْوَارِثِينَ» خواند، و در [[قرآن]] لفظ وارث در غیر خدا نیز به کار رفته است چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«...  وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَٰلِكَ ...}}<ref>[[آیه 233 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۳۳.]]</ref>؛... و بر وارث او نیز مانند آن است ...».
+«[[ارث]]» در لغت چیزى است که از طریق بستگى نسبى یا سببى، از فردى به فرد دیگر منتقل شود، و چون وارث به این معنى متعدد است این [[آیه|آیه]]، [[الله|خدا]] را «خَيْرُ الْوَارِثِينَ» خواند، و در [[قرآن]] لفظ وارث در غیر خدا نیز به کار رفته است چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«...  وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَٰلِكَ ...}}<ref>[[آیه 233 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۳۳.]]</ref>؛ ... و بر وارث او نیز مانند آن است ...».
 ولى مسلماً وراثت خدا برتر از وراثت دیگران است.
-چیزى که در آیه مورد بحث باید مورد دقت قرار گیرد این است که پس از نداى {{متن قرآن|«...  رَبِّ لَا تَذَرْنِي فَرْدًا ...»}}<ref name=":۰" /> جمله {{متن قرآن|«... وَأَنْتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ ...»}}<ref name=":۰" /> به عنوان استدراک وارد شده است. اکنون باید دید هدف از آوردن این جمله چیست؟ در باره این پرسش مى توان گفت جمله نخست حاکى است که [[حضرت زکریا علیه السلام|حضرت زکریا]] مى گوید: خدایا! مرا تنها مگذار، و با دادن فرزند به من وارثى عطا فرما، ناگهان به ذهن زکریا خطور مى کند، اگر هدف از درخواست فرزند وارث بودن است، خدا که وارث همگان و بهترین وارثها است، دیگر چه نیازى به درخواست وارث است. براى رفع ابهام یادآور مى شود که تفاوت میان دو وارث زیاد است، وارث مورد نظر من من وارث موقتى است که او نیز بسان مورّث، مى میرد و ارث او به دیگران منتقل مى گردد. در حالى که وارث بودن خدا پیوسته و دایمى است چنان که مى فرماید:
+چیزى که در آیه مورد بحث باید مورد دقت قرار گیرد این است که پس از نداى {{متن قرآن|«...  رَبِّ لَا تَذَرْنِي فَرْدًا ...»}}<ref name=":۰" /> جمله {{متن قرآن|«... وَأَنْتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ ...»}}<ref name=":۰" /> به عنوان استدراک وارد شده است. اکنون باید دید هدف از آوردن این جمله چیست؟ در باره این پرسش مى توان گفت جمله نخست حاکى است که [[حضرت زکریا علیه السلام|حضرت زکریا]] سلام الله علیه مى گوید: خدایا! مرا تنها مگذار، و با دادن فرزند به من وارثى عطا فرما، ناگهان به ذهن زکریا خطور مى کند، اگر هدف از درخواست فرزند وارث بودن است، خدا که وارث همگان و بهترین وارثها است، دیگر چه نیازى به درخواست وارث است. براى رفع ابهام یادآور مى شود که تفاوت میان دو وارث زیاد است، وارث مورد نظر من من وارث موقتى است که او نیز بسان مورّث، مى میرد و ارث او به دیگران منتقل مى گردد. در حالى که وارث بودن خدا پیوسته و دایمى است چنان که مى فرماید:
 {{متن قرآن|«... وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ}}<ref>[[آیه 180 سوره آل عمران| سوره آل عمران، آیه ۱۸۰.]]</ref>؛ ... براى خدا است ارث آسمانها و زمین، خدا از آنچه که انجام مى دهید آگاه است».

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 '''«خیرُ الوارثین»''' از اسماء و صفات [[الله|خداوند]] و به معناى «بهترین ستانندگان» است و تنها یک بار در [[قرآن|قرآن کریم]] در آیه ۸۹ [[سوره انبیاء]] آمده است:<ref>اسماء و صفات الهى فقط در قرآن، ج۱، ص۴۱۰.</ref>
-{{متن قرآن|«وَزَكَرِيَّاإِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ رَبِّ لَا تَذَرْنِي فَرْدًا وَأَنْتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ * فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَوَهَبْنَا لَهُ يَحْيَىٰ وَأَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًا ۖ وَكَانُوا لَنَا خَاشِعِينَ»}}<ref>[[آیه 89 سوره انبیاء|سوره انبیاء، آیه ۸۹.]]</ref>؛ وقتى [[حضرت زکریا علیه السلام|زکریا]] پروردگارش را چنین ندا کرد: پروردگارا! مرا تنها نگذار، که تو بهترین وارثانى، دعاى او را اجابت کردیم، و یحیى را به او بخشیدیم، و همسرش را براى او اصلاح کردیم (امکان فرزند آورى به او دادیم) آنها در کارهاى خیر پیشگام بودند و با بیم و امید، ما را مى خواندند، و در برابر ما فروتن بودند».
+«{{متن قرآن|{{آیه|21|89}} 💠<ref name=":۰">[[آیه 89 سوره انبیاء|سوره انبیاء، آیه ۸۹.]]</ref> {{آیه|21|90}}<ref>[[آیه 90 سوره انبیاء|همان، آیه ۹۰.]]</ref>}}؛ وقتى [[حضرت زکریا علیه السلام|زکریا]] پروردگارش را چنین ندا کرد: پروردگارا! مرا تنها نگذار، که تو بهترین وارثانى، دعاى او را اجابت کردیم، و یحیى را به او بخشیدیم، و همسرش را براى او اصلاح کردیم (امکان فرزند آورى به او دادیم) آنها در کارهاى خیر پیشگام بودند و با بیم و امید، ما را مى خواندند، و در برابر ما فروتن بودند».
-«[[ارث]]» در لغت چیزى است که از طریق بستگى نسبى یا سببى، از فردى به فرد دیگر منتقل شود، و چون وارث به این معنى متعدد است این [[آیه|آیه]]، [[الله|خدا]] را «خَيْرُ الْوَارِثِينَ» خواند، و در [[قرآن]] لفظ وارث در غیر خدا نیز به کار رفته است چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«... وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَٰلِكَ...}}<ref>[[آیه 233 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۳۳.]]</ref>؛...و بر وارث او نیز مانند آن است...».
+«[[ارث]]» در لغت چیزى است که از طریق بستگى نسبى یا سببى، از فردى به فرد دیگر منتقل شود، و چون وارث به این معنى متعدد است این [[آیه|آیه]]، [[الله|خدا]] را «خَيْرُ الْوَارِثِينَ» خواند، و در [[قرآن]] لفظ وارث در غیر خدا نیز به کار رفته است چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«...  وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَٰلِكَ ...}}<ref>[[آیه 233 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۳۳.]]</ref>؛... و بر وارث او نیز مانند آن است ...».
 ولى مسلماً وراثت خدا برتر از وراثت دیگران است.
-چیزى که در آیه مورد بحث باید مورد دقت قرار گیرد این است که پس از نداى {{متن قرآن|«ربّ لا تَذَرْنى فَرداً»}} جمله {{متن قرآن|«وَأَنْتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ»}} به عنوان استدراک وارد شده است. اکنون باید دید هدف از آوردن این جمله چیست؟ در باره این پرسش مى توان گفت جمله نخست حاکى است که [[حضرت زکریا علیه السلام|حضرت زکریا]] مى گوید: خدایا! مرا تنها مگذار، و با دادن فرزند به من وارثى عطا فرما، ناگهان به ذهن زکریا خطور مى کند، اگر هدف از درخواست فرزند وارث بودن است، خدا که وارث همگان و بهترین وارثها است، دیگر چه نیازى به درخواست وارث است. براى رفع ابهام یادآور مى شود که تفاوت میان دو وارث زیاد است، وارث مورد نظر من من وارث موقتى است که او نیز بسان مورّث، مى میرد و ارث او به دیگران منتقل مى گردد. در حالى که وارث بودن خدا پیوسته و دایمى است چنان که مى فرماید:
+چیزى که در آیه مورد بحث باید مورد دقت قرار گیرد این است که پس از نداى {{متن قرآن|«...  رَبِّ لَا تَذَرْنِي فَرْدًا ...»}}<ref name=":۰" /> جمله {{متن قرآن|«... وَأَنْتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ ...»}}<ref name=":۰" /> به عنوان استدراک وارد شده است. اکنون باید دید هدف از آوردن این جمله چیست؟ در باره این پرسش مى توان گفت جمله نخست حاکى است که [[حضرت زکریا علیه السلام|حضرت زکریا]] مى گوید: خدایا! مرا تنها مگذار، و با دادن فرزند به من وارثى عطا فرما، ناگهان به ذهن زکریا خطور مى کند، اگر هدف از درخواست فرزند وارث بودن است، خدا که وارث همگان و بهترین وارثها است، دیگر چه نیازى به درخواست وارث است. براى رفع ابهام یادآور مى شود که تفاوت میان دو وارث زیاد است، وارث مورد نظر من من وارث موقتى است که او نیز بسان مورّث، مى میرد و ارث او به دیگران منتقل مى گردد. در حالى که وارث بودن خدا پیوسته و دایمى است چنان که مى فرماید:
-{{متن قرآن|«...وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ}}<ref>[[آیه 180 سوره آل عمران| سوره آل عمران، آیه ۱۸۰.]]</ref>؛... براى خدا است ارث آسمانها و زمین، خدا از آنچه که انجام مى دهید آگاه است».
+{{متن قرآن|«... وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ}}<ref>[[آیه 180 سوره آل عمران| سوره آل عمران، آیه ۱۸۰.]]</ref>؛ ... براى خدا است ارث آسمانها و زمین، خدا از آنچه که انجام مى دهید آگاه است».
-و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«وَإِنَّا لَنَحْنُ نُحْيِي وَنُمِيتُ وَنَحْنُ الْوَارِثُونَ}}<ref>[[آیه 23 سوره حجر|سوره حجر،آیه ۲۳.]]</ref>؛و ما زنده مى کنیم و مى میرانیم و ما وارث همگانیم».<ref>[[جعفر سبحانی|آیت الله جعفر سبحانی]]، منشور جاوید، ج۲، ص۲۳۳.</ref>
+و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«وَإِنَّا لَنَحْنُ نُحْيِي وَنُمِيتُ وَنَحْنُ الْوَارِثُونَ}}<ref>[[آیه 23 سوره حجر|سوره حجر، آیه ۲۳.]]</ref>؛ و ما زنده مى کنیم و مى میرانیم و ما وارث همگانیم».<ref>[[جعفر سبحانی|آیت الله جعفر سبحانی]]، منشور جاوید، ج۲، ص۲۳۳.</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 '''«خیرُ الوارثین»''' از اسماء و صفات [[الله|خداوند]] و به معناى «بهترین ستانندگان» است و تنها یک بار در [[قرآن|قرآن کریم]] در آیه ۸۹ [[سوره انبیاء]] آمده است:<ref>اسماء و صفات الهى فقط در قرآن، ج۱، ص۴۱۰.</ref>
-{{متن قرآن|«وَ زَکرِیا إِذْ نادى رَبَّهُ رَبِّ لا تَذَرْنى فَرداً وَأَنْتَ خَیر الوارِثینَ * فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ وَهَبْنا لَهُ یحیى وَ أَصْلَحْنا لَهُ زَوجَهُ إِنَّهُمْ کانُوا یسارِعُونَ فِى الخَیراتِ وَیدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَکانُوا لَنا خاشِعینَ»}}؛ «وقتى [[حضرت زکریا علیه السلام|زکریا]] پروردگارش را چنین ندا کرد: پروردگارا! مرا تنها نگذار، که تو بهترین وارثانى، دعاى او را اجابت کردیم، و یحیى را به او بخشیدیم، و همسرش را براى او اصلاح کردیم (امکان فرزند آورى به او دادیم) آنها در کارهاى خیر پیشگام بودند و با بیم و امید، ما را مى خواندند، و در برابر ما فروتن بودند».
+{{متن قرآن|«وَزَكَرِيَّاإِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ رَبِّ لَا تَذَرْنِي فَرْدًا وَأَنْتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ * فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَوَهَبْنَا لَهُ يَحْيَىٰ وَأَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًا ۖ وَكَانُوا لَنَا خَاشِعِينَ»}}<ref>[[آیه 89 سوره انبیاء|سوره انبیاء، آیه ۸۹.]]</ref>؛ وقتى [[حضرت زکریا علیه السلام|زکریا]] پروردگارش را چنین ندا کرد: پروردگارا! مرا تنها نگذار، که تو بهترین وارثانى، دعاى او را اجابت کردیم، و یحیى را به او بخشیدیم، و همسرش را براى او اصلاح کردیم (امکان فرزند آورى به او دادیم) آنها در کارهاى خیر پیشگام بودند و با بیم و امید، ما را مى خواندند، و در برابر ما فروتن بودند».
-«[[ارث]]» در لغت چیزى است که از طریق بستگى نسبى یا سببى، از فردى به فرد دیگر منتقل شود، و چون وارث به این معنى متعدد است این [[آیه|آیه]]، [[الله|خدا]] را «خَیرُ الوارِثین» خواند، و در [[قرآن]] لفظ وارث در غیر خدا نیز به کار رفته است چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«... وَ عَلَى الوارِثِ مِثْلُ ذلِک...»}}.([[سوره بقره|بقره]]/۲۳۳) «و بر وارث او نیز مانند آن است».
+«[[ارث]]» در لغت چیزى است که از طریق بستگى نسبى یا سببى، از فردى به فرد دیگر منتقل شود، و چون وارث به این معنى متعدد است این [[آیه|آیه]]، [[الله|خدا]] را «خَيْرُ الْوَارِثِينَ» خواند، و در [[قرآن]] لفظ وارث در غیر خدا نیز به کار رفته است چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«... وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَٰلِكَ...}}<ref>[[آیه 233 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۳۳.]]</ref>؛...و بر وارث او نیز مانند آن است...».
 ولى مسلماً وراثت خدا برتر از وراثت دیگران است.
-چیزى که در آیه مورد بحث باید مورد دقت قرار گیرد این است که پس از نداى {{متن قرآن|«ربّ لا تَذَرْنى فَرداً»}} جمله {{متن قرآن|«وَ أَنْتَ خَیرُ الوارِثینَ»}} به عنوان استدراک وارد شده است. اکنون باید دید هدف از آوردن این جمله چیست؟ در باره این پرسش مى توان گفت جمله نخست حاکى است که [[حضرت زکریا علیه السلام|حضرت زکریا]] مى گوید: خدایا! مرا تنها مگذار، و با دادن فرزند به من وارثى عطا فرما، ناگهان به ذهن زکریا خطور مى کند، اگر هدف از درخواست فرزند وارث بودن است، خدا که وارث همگان و بهترین وارثها است، دیگر چه نیازى به درخواست وارث است. براى رفع ابهام یادآور مى شود که تفاوت میان دو وارث زیاد است، وارث مورد نظر من من وارث موقتى است که او نیز بسان مورّث، مى میرد و ارث او به دیگران منتقل مى گردد. در حالى که وارث بودن خدا پیوسته و دایمى است چنان که مى فرماید:
+چیزى که در آیه مورد بحث باید مورد دقت قرار گیرد این است که پس از نداى {{متن قرآن|«ربّ لا تَذَرْنى فَرداً»}} جمله {{متن قرآن|«وَأَنْتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ»}} به عنوان استدراک وارد شده است. اکنون باید دید هدف از آوردن این جمله چیست؟ در باره این پرسش مى توان گفت جمله نخست حاکى است که [[حضرت زکریا علیه السلام|حضرت زکریا]] مى گوید: خدایا! مرا تنها مگذار، و با دادن فرزند به من وارثى عطا فرما، ناگهان به ذهن زکریا خطور مى کند، اگر هدف از درخواست فرزند وارث بودن است، خدا که وارث همگان و بهترین وارثها است، دیگر چه نیازى به درخواست وارث است. براى رفع ابهام یادآور مى شود که تفاوت میان دو وارث زیاد است، وارث مورد نظر من من وارث موقتى است که او نیز بسان مورّث، مى میرد و ارث او به دیگران منتقل مى گردد. در حالى که وارث بودن خدا پیوسته و دایمى است چنان که مى فرماید:
-{{متن قرآن|«... وَ للّهِ مِیراثُ السَّماواتِ وَ الأَرْض وَ اللّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبیر»}}.([[سوره آل عمران|آل عمران]]/۱۸۰) «براى خدا است ارث آسمانها و زمین، خدا از آنچه که انجام مى دهید آگاه است».
+{{متن قرآن|«...وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ}}<ref>[[آیه 180 سوره آل عمران| سوره آل عمران، آیه ۱۸۰.]]</ref>؛... براى خدا است ارث آسمانها و زمین، خدا از آنچه که انجام مى دهید آگاه است».
-و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«وَ إِنّا لنحنُ نُحْیى و نُمیتُ وَنَحْنُ الوارثُون...»}}.([[سوره حجر|حجر]]/۲۳) «و ما زنده مى کنیم و مى میرانیم و ما وارث همگانیم».<ref>[[جعفر سبحانی|آیت الله جعفر سبحانی]]، منشور جاوید، ج۲، ص۲۳۳.</ref>
+و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«وَإِنَّا لَنَحْنُ نُحْيِي وَنُمِيتُ وَنَحْنُ الْوَارِثُونَ}}<ref>[[آیه 23 سوره حجر|سوره حجر،آیه ۲۳.]]</ref>؛و ما زنده مى کنیم و مى میرانیم و ما وارث همگانیم».<ref>[[جعفر سبحانی|آیت الله جعفر سبحانی]]، منشور جاوید، ج۲، ص۲۳۳.</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 {{اسماء الله}}
+{{قرآن}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 '''«خیرُ الوارثین»''' از اسماء و صفات [[الله|خداوند]] و به معناى «بهترین ستانندگان» است و تنها یک بار در [[قرآن|قرآن کریم]] در آیه ۸۹ [[سوره انبیاء]] آمده است:<ref>اسماء و صفات الهى فقط در قرآن، ج۱، ص۴۱۰.</ref>
-{{متن قرآن|«وَ زَکرِیا إِذْ نادى رَبَّهُ رَبِّ لا تَذَرْنى فَرداً وَأَنْتَ خَیر الوارِثینَ * فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ وَهَبْنا لَهُ یحیى وَ أَصْلَحْنا لَهُ زَوجَهُ إِنَّهُمْ کانُوا یسارِعُونَ فِى الخَیراتِ وَیدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباًوَکانُوا لَنا خاشِعینَ»}}؛ «وقتى [[حضرت زکریا علیه السلام|زکریا]] پروردگارش را چنین ندا کرد: پروردگارا! مرا تنها نگذار، که تو بهترین وارثانى، دعاى او را اجابت کردیم، و یحیى را به او بخشیدیم، و همسرش را براى او اصلاح کردیم (امکان فرزند آورى به او دادیم) آنها در کارهاى خیر پیشگام بودند و با بیم و امید، ما را مى خواندند، و در برابر ما فروتن بودند».
+{{متن قرآن|«وَ زَکرِیا إِذْ نادى رَبَّهُ رَبِّ لا تَذَرْنى فَرداً وَأَنْتَ خَیر الوارِثینَ * فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ وَهَبْنا لَهُ یحیى وَ أَصْلَحْنا لَهُ زَوجَهُ إِنَّهُمْ کانُوا یسارِعُونَ فِى الخَیراتِ وَیدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَکانُوا لَنا خاشِعینَ»}}؛ «وقتى [[حضرت زکریا علیه السلام|زکریا]] پروردگارش را چنین ندا کرد: پروردگارا! مرا تنها نگذار، که تو بهترین وارثانى، دعاى او را اجابت کردیم، و یحیى را به او بخشیدیم، و همسرش را براى او اصلاح کردیم (امکان فرزند آورى به او دادیم) آنها در کارهاى خیر پیشگام بودند و با بیم و امید، ما را مى خواندند، و در برابر ما فروتن بودند».
-{{متن قرآن|«... وَ عَلَى الوارِثِ مِثْلُ ذلِک...»}}.([[سوره بقره|بقره]]/۲۳۳) «وبر وارث او نیز مانند آن است».
+«[[ارث]]» در لغت چیزى است که از طریق بستگى نسبى یا سببى، از فردى به فرد دیگر منتقل شود، و چون وارث به این معنى متعدد است این [[آیه|آیه]]، [[الله|خدا]] را «خَیرُ الوارِثین» خواند، و در [[قرآن]] لفظ وارث در غیر خدا نیز به کار رفته است چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«... وَ عَلَى الوارِثِ مِثْلُ ذلِک...»}}.([[سوره بقره|بقره]]/۲۳۳) «و بر وارث او نیز مانند آن است».
 ولى مسلماً وراثت خدا برتر از وراثت دیگران است.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۴ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۱۳
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 ==منابع==
 فرهنگ قرآن، جلد 13، صفحه 303.
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]