خلیفه سلطان - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۵

2022-08-14T06:35:43Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ سلطان العلماء را به خلیفه سلطان منتقل کرد

2020-10-27T11:35:24Z

مهدی موسوی صفحهٔ سلطان العلماء را به خلیفه سلطان منتقل کرد

مهدی موسوی: ویرایش

2020-10-27T11:02:04Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ سلطان العـلماء را به سلطان العلماء که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2020-10-27T09:20:32Z

مهدی موسوی صفحهٔ سلطان العـلماء را به سلطان العلماء که تغییرمسیر بود منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۳۰

2019-07-03T08:30:28Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۱۷ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۵۸

2019-06-17T05:58:06Z

Aghajani در ‏۱۷ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۵۷

2019-06-17T05:57:01Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۳ مهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۴:۳۶

2014-05-03T04:36:07Z

نمایش تغییرات

عربصالحی در ‏۱ مهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۴۴

2014-05-01T07:44:53Z

نمایش تغییرات

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۰ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۰۳

2013-10-10T06:03:34Z

@@ سطر ۳۷: / سطر ۳۷: @@
 خلیفه سلطان همان گونه که مراحل تحصیل را طی می نمود، مقداری از اوقات خود را به تدریس نیز تخصیص داده بود. او از مدرسان مشهور عصر خود بود. نوشته اند که در درس او دو هزار نفر حاضر می شدند و هیچ منبر درسی در دوره حیات وی برپا نمی شد مگر آن که برای او نصب می گردید.<ref>اعیان الشیعه، مجلد السادس، ص۱۶۵.</ref>
-او تدریس [[معالم الدین و ملاذ المجتهدین (کتاب)|المعالم]] و [[شرح لمعه|شرح اللمعه]] و مطالب کتبی را که خود، آنها را تصنیف نموده بود به عهده داشت.<ref>سید حسن صدر، تکمله امل الآمل [تحقیق] السید احمد الحسینی [قم، نشر مکتبه آیه الله مرعشی، ۱۴۰۶ق]، ص۱۴۴.</ref> او طی تدریس خود شاگردان بسیاری را تربیت نمود که برخی از آنها مشهور گشتند. از زمره آنها می توان از افراد ذیل نام برد: [[آقا حسین خوانساری]] صاحب مشارق الشموس، [[ملا خلیل قزوینی|مولی خلیل قزوینی]]، میرزا عیسی والد صاحب الریاض، میرعبدالرزاق کاشانی، مولی [[محمدتقی مجلسی]].<ref>اعیان الشیعه، ج۶، ص۱۶۵.</ref>
+او تدریس [[معالم الدین و ملاذ المجتهدین (کتاب)|المعالم]] و [[شرح لمعه|شرح اللمعه]] و مطالب کتبی را که خود، آنها را تصنیف نموده بود به عهده داشت.<ref>سید حسن صدر، تکمله امل الآمل [تحقیق] السید احمد الحسینی [قم، نشر مکتبه آیه الله مرعشی، ۱۴۰۶ق]، ص۱۴۴.</ref> او طی تدریس خود شاگردان بسیاری را تربیت نمود که برخی از آنها مشهور گشتند. از زمره آنها می توان از افراد ذیل نام برد: [[آقا حسین خوانساری]] صاحب مشارق الشموس، [[ملا خلیل قزوینی|مولی خلیل قزوینی]]، میرزا عیسی والد [[میرزا عبدالله افندی|صاحب الریاض]]، میرعبدالرزاق کاشانی، مولی [[محمدتقی مجلسی]].<ref>اعیان الشیعه، ج۶، ص۱۶۵.</ref>
 خلیفه سلطان به واسطه عنایت خاصی که به علم و علم آموزی داشت، تعدادی مدارس عالی از خود به جای گذاشت. یکی از آن ها مدرسه ای در قزوین بود که خلیفه سلطان نام داشت.<ref>مسعود نوربخشی، با کاروان تاریخ، [نشر ایرانشهر ۱۳۷۰]، ص۳۸۳.</ref>
@@ سطر ۴۵: / سطر ۴۵: @@
 خلیفه سلطان به انگیزه دانش طلبی و یا تمایلات مذهبی دست به یک سلسله مسافرت های طولانی زد؛ از جمله به [[مصر]] سفر کرد و با علمای قاهره و غیره همنشین شد. با پیشوای [[زیدیه|زیدی]] آنجا هم ملاقات کرد. دو مرتبه نیز به قسطنطنیه سفر کرد و در آنجا مناظراتی نیز با ابن معود المفتی انجام داد.<ref>همان.</ref>
-==آثار و تألیفات ==
+==آثار و تألیفات==
 در تاریخ ایران تعداد وزرایی که آثار تألیفی و یا ترجمه ای از خود به جای گذاشته باشند، اندک هستند. در میان وزرای مزبور [[خواجه نصیرالدین طوسی]] وزیر هلاکوخان مغول، برجسته تر می نماید. اما از وزرای دوره [[صفویه]] که آثار مکتوب از خود به جای گذاشته باشند، خلیفه سلطان بیشتر چهره نموده است. اگر چه دوره صفویه شاهد تعدادی وزاری خوب و کاردان نظیر شیخعلی خان زنگنه بوده است، اما هیچکدام همچون خلیفه سلطان عالم و دانشمند نبوده اند.
@@ سطر ۵۲: / سطر ۵۲: @@
 *در [[علم کلام]]:
 #حاشیه علی الحاشیه القدیمه الحلالیه علی الشرح الجدیداللتجرید
 #حاشیه علی حاشیه الخفری الاهیات التجرید
 #حاشیه علی شرح المختصر العضدی
 *در [[فقه]] و [[اصول فقه]]:
 #حاشیه علی معالم الدین «[[حاشیه معالم سلطان العلماء]]»
 #حاشیه علی [[زبدة الاصول (کتاب)|زبدة الاصول]] شیخ بهائی
@@ سطر ۶۳: / سطر ۶۶: @@
 #حاشیه علی [[شرایع الاسلام (کتاب)|الشرایع]]
 #رساله در آداب [[حج]]
 *در [[حدیث]]:
 #حاشیه بر [[الکافی (کتاب)|کافی]]
 #حاشیه بر بعضی ابواب [[من لایحضره الفقیه (کتاب)|الفقیه]]
@@ سطر ۶۹: / سطر ۷۴: @@
 #حاشیه بر [[الاستبصار (کتاب)|استبصار]]
 #حاشیه علی شرح الاربعین
 *ادعیه و اعمال:
 #حاشیه بر [[مفتاح الفلاح (کتاب)|مفتاح الفلاح]]
 *[[منطق]]:
 #حاشیه بر شرح الشمسیه
 #حاشیه بر شرح المطالع
 *حساب:
 #حاشیه بر خلاصه الحساب [[شیخ بهایی|شیخ بهائی]]
 *[[اخلاق]]:
 #توضیح الاخلاق [[خواجه نصیرالدین طوسی|نصیرالدین طوسی]] به فارسی که آن را به امر شاه صفی اول تالیف کرده.
 *مناظره و جدل:
 #رساله مناظرات با شیخ ابی مسعود در قسطنطنیه
 *انواع علوم:
 #رساله انموذج العلوم
 *شعر:
 #[[دیوان (شعر)|دیوان شعر]] او به فارسی در حدود ده هزار بیت.
@@ سطر ۱۰۲: / سطر ۱۲۱: @@
 <references />
 ==منابع==
 *علیرضا کریمی، مجله حکومت اسلامی، شماره۶، خلیفه سلطان (سلطان العلماء)، فقیه و وزیر اعظم عصر صفوی، [http://www.hawzah.net/fa/article/articleview/88041?ParentID=79241 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۳.
 *سلطان العلماء، حسینى مرعشى، [http://www.al-shia.org/html/far/5ola/andishmandan/298.htm مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت]، بازیابی: ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۳.

@@ سطر ۶۲: / سطر ۶۲: @@
 ## حاشیه علی الحاشیه القدیمه الحلالیه علی الشرح الجدیداللتجرید
 ## حاشیه علی حاشیه الخفری الاهیات التجرید
-## حاشیه علی معالم الاصول [[حاشیه معالم سلطان العلماء]]
+## حاشیه علی معالم الاصول «[[حاشیه معالم سلطان العلماء]]»
 ## حاشیه زبده الاصول شیخ بهائی
 ## حاشیه علی شرح المختصر العضدی

@@ سطر ۶۲: / سطر ۶۲: @@
 ## حاشیه علی الحاشیه القدیمه الحلالیه علی الشرح الجدیداللتجرید
 ## حاشیه علی حاشیه الخفری الاهیات التجرید
-## حاشیه علی معالم الاصول
+## حاشیه علی معالم الاصول [[حاشیه معالم سلطان العلماء]]
 ## حاشیه زبده الاصول شیخ بهائی
 ## حاشیه علی شرح المختصر العضدی

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{الگو:منبع الکترونیکی پایگاه معتبر}}
-علاء الدين سيد حسين فرزند ميرزا محمد امير شجاع (مازندرانی) معروف به سلطان العلما یا خليفه سلطان یکی از اعلام بزرگ و مشاهير عصر صفوی است. معظم له به مقام صدارت رسيد و عزل و نصب رجال مملکتی و تصدی امور علمای مذهبی به روزگار برخی از سلاطين صفوی به او محول بوده بدين جهت خليفه سلطان لقب یافت.
+علاءالدين سيد حسين فرزند ميرزا محمدامير شجاع (مازندرانی) معروف به سلطان العلما یا خليفه سلطان یکی از اعلام بزرگ و مشاهير عصر صفوی است. معظم له به مقام صدارت رسيد و عزل و نصب رجال مملکتی و تصدی امور علمای مذهبی به روزگار برخی از سلاطين صفوی به او محول بوده بدين جهت خليفه سلطان لقب یافت.
-سلطان العلما نزد پدرش که از اعاظم علما بوده و حاج ملا محمود اصفهانی و مخصوصا [[شیخ بهایی]] سالها به تحصيل علوم معقول و منقول ادامه داد تا خود اهل تحقيق گشت. او در مسائل دينی و سياسی و در امور مملکتی شمی نيکو به خرج می داد و به راه اعتدال پيش می رفت. عزت دنيوی و معنوی او چند سالی به حد اعلی رسيد. نشيب و فراز زندگی گاهی خليفه سلطان را که یک شخصيت علمی و مذهب و سياسی بود از آنجا که در دستگاه سلاطين مختلف و... بوده گاهی به اوج و زمانی به تبعيد کشانيد. بعضی از علما و صاحب تراجم از کنار نام او به زودی می گذرند گوئی به خليفه سلطان با آن همه مقام چندان دل خوشی ندارند.
+سلطان العلما نزد پدرش که از اعاظم علما بوده و حاج ملا محمود اصفهانی و مخصوصا [[شیخ بهایی]] سالها به تحصيل علوم معقول و منقول ادامه داد تا خود اهل تحقيق گشت. او در مسائل دينی و سياسی و در امور مملکتی شمی نيکو به خرج می داد و به راه اعتدال پيش می رفت. عزت دنيوی و معنوی او چند سالی به حد اعلی رسيد. نشيب و فراز زندگی گاهی خليفه سلطان را که یک شخصيت علمی و مذهب و سياسی بود از آنجا که در دستگاه سلاطين مختلف و... بوده گاهی به اوج و زمانی به تبعيد کشانيد. بعضی از علما و صاحب تراجم از کنار نام او بزودی می گذرند گوئی به خليفه سلطان با آن همه مقام چندان دلخوشی ندارند.
-علامه خوانساری صاحب روضات که در ترجمه علما دانائی خاصی دارد او را به موقع تجليل نموده و هم به بعض اعمال او خورده گيری می نمايد. چنين نتيجه می گيريم که دخالت چنين سيدی بزرگوار و جليل القدر در امور مملکتی با وجود سلاطينی... دنيا طلب که در رأس مملکت بودند، سازگار نيست چه بسا بی جهت دامان عصمت آلوده گردد، و نيش زبان حاسدان کار گر افتد. نوشته اند خليفه سلطان داماد عباس صفوی گرديد و از اين وصلت خدايش او را فرزندانی نيکو مرحمت فرمود اما متأسفانه بعضی از آنها در کودکی دچار خشم شديد(شاه صفی) قرار می گيرند و طفلی معصوم به امر آن ظالم کور شد و پدرش نيز به قم تبعيد گرديد. در هر صورت دنيا به کسی وفا نمی کند و مسلما نيت اين بزرگوار (در جو آن زمان که سلاطين دم از اسلام و خدا می زدند) خدمت به [[اسلام]] و مسلمين بوده و در کتب تراجم و بيان علما شخصيت علمی و سيادت و آقائی او فراموش نشده است. سلطان العلما به کتاب مختلف علامه، معالم الاصول، شرح لمعه، زبدة الاصول، مختصر عضدی و قسمتی از من لا یحضره الفقيه حاشيه زد. او اواخر عمر نيز در پيشرفت اسلام پس از تبعيد رنجها کشيد و مسافرتها نمود. سرانجام در مراجعت از سفر قندهار در اشرف مازندران به سختی مريض شد و جهان فانی را وداع گفت 1064 سپس جنازه او را در نجف اشرف به کنار جد مطهرش خير الاوصياء به خاک سپردند.
+علامه خوانساری صاحب روضات که در ترجمه علما دانائی خاصی دارد او را به موقع تجليل نموده و هم به بعض اعمال او خورده گيری می نمايد. چنين نتيجه می گيريم که دخالت چنين سيدی بزرگوار و جليل القدر در امور مملکتی با وجود سلاطينی... دنيا طلب که در رأس مملکت بودند، سازگار نيست چه بسا بی جهت دامان عصمت آلوده گردد و نيش زبان حاسدان کار گر افتد. نوشته اند خليفه سلطان داماد عباس صفوی گرديد و از اين وصلت خدايش او را فرزندانی نيکو مرحمت فرمود اما متأسفانه بعضی از آنها در کودکی دچار خشم شديد(شاه صفی) قرار می گيرند و طفلی معصوم به امر آن ظالم کور شد و پدرش نيز به [[قم]] تبعيد گرديد.
-== منبع ==
+==منابع==
 پایگاه شعائر
 [[رده:علمای قرن یازدهم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۳۵
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۲۰
(بدون تفاوت)